McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

McDonald's Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.\n\nΤο NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…\n\nΤο McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.\n\nΣυμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).\n\nΑν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).\n\nΝα σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)\n\nΠαρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs

Τα “αιώνια” 3 δευτερόλεπτα του Μονάχου…(ΕΣΣΔ-ΗΠΑ)

Το 1972 ο τελικός του μπάσκετ των Ολυμπιακών αγώνων του Μονάχου βρήκε αντιμέτωπες τα 2 μπασκετικά ”μεγαθήρια” της εποχής, ΕΣΣΔ-ΗΠΑ. Οι τελευταίοι, έως τότε, δεν είχαν χάσει κανένα ματς στους Ολυμπιακούς Αγώνες,έχοντας 7 σερί χρυσά αλλά και γενικότερα 62 σερί νίκες…\n\nΣ’εκείνο τον τελικό, η Σοβιετική Ένωση ήταν μπροστά σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα ,αλλά οι ΗΠΑ, με την στόφα της ανίκητης ομάδας ,πέρασαν μπροστά με 2 βολές του Νταγκ Κόλινς, 50-49 1 δευτερόλεπτο(αρχικά) πριν το τέλος. Τότε συνέβησαν όλα όσα έμειναν στην ιστορία και έβαλαν αυτόν τον αγώνα στο ”πάνθεον” του παγκόσμιου μπάσκετ…\n\nΑρχικά οι Σοβιετικοί, μετά τις βολές του Κόλινς, επανέφεραν άτσαλα την μπάλα με αποτέλεσμα να λήξει ο χρόνος και οι Αμερικανοί να αρχίσουν τα πανηγύρια.Ο διαιτητής του αγώνα ,όμως, έδωσε εντολή να επαναληφθεί η φάση, καθώς, όπως είπε, δεν είχε σφυρίξει την επαναφορά. Η φάση επαναλήφθηκε και η κόρνα της λήξης ακούστηκε όταν δόθηκε η πρώτη πάσα. Τότε ο γενικός γραμματέας της FIBA, Ουίλιαμ Τζόουνς, διέταξε την επανάληψη της φάσης για 3η φορά, με το χρονόμετρο να γυρίζει στα 3 δευτερόλεπτα. Αυτή η φορά ήταν η φαρμακερή… Η μακρινή πάσα του Ιβάν Εντέσκο βρήκε τον ”θρυλικό” Αλεξάντερ Μπέλοφ, ο οποίος σημείωσε το τελικό 51-50 και έδωσε τέλος στη απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ.Την επόμενη μέρα οι ΗΠΑ , σ’ένδειξη διαμαρτυρίας ,δεν παρέλαβαν τα ασημένια μετάλλια ,τα οποία έως σήμερα παραμένουν στο Μόναχο.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=r_5W0yrk39k\n\n

Οι ΗΠΑ διαμαρτύρονται μετά το χαμένο τελικό. Μόναχο 1972
Οι ΗΠΑ διαμαρτύρονται μετά το χαμένο τελικό.