Παύλος Γιαννακόπουλος, ο “μεγάλος” κοντός…

Παύλος Γιαννακόπουλος, ο "μεγάλος" κοντός...

\n\nΤην σημερινή εποχή, σε μια περίοδο κρίσης, είναι λογικό ο κάθε παράγοντας που θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο του αθλητισμού και να επενδύσει σε κάποια ομάδα, να έχει την “απαίτηση” να βγαίνει κερδισμένος όσον αφορά το χρήμα.\n\nΚατά το παρελθόν όμως υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά δεν έβαλαν σε πρώτη μοίρα κάτι τέτοιο, αλλά θέλησαν να συνεισφέρουν στην ομάδα της “καρδιάς τους”, όπου και να κατέληγε αυτό.\n\nΧαρακτηριστική και πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του μεγάλου και αξιοσέβαστου Παύλου Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτη της ΒΙΑΝΕΞ μαζί με τα δύο αδέρφια του Θανάση και Κώστα,της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα\n

Στον ΠΑΟ από το ’70…

\nΗ αγάπη του για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε έμπρακτα από το 1972 όταν πρωτοασχολήθηκε με το σωματείο, ενώ το 1973.κλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού διεκδικώντας μαζί με άλλα στελέχη την ηγεσία του Παναθηναϊκού.\n\nΤο 1979 τη χρονιά που η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού έγινε επαγγελματική και ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά από τον ερασιτεχνικό σώμα ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατάφερε να εισχωρήσει στη διοίκηση της ΠΑΕ καθώς ο Γιώργος Βαρδινογιάννης απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών.\n\nΑπό το 1987 έως το 1997 υπήρξε πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού. Από το 1992 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αυτονομήθηκε και αυτή ως επαγγελματική ανέλαβε τη διοίκησή της σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση Γιαννακόπουλο.\n\n

Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
\n

Η αναγέννηση του μπασκετικού ΠΑΟ.

\nΤο 1992, όντας πια στα μπασκετικά δρώμενα 5 χρόνια, αποφάσισε να φτιάξει έναν πανίσχυρο μπασκετικό Παναθηναϊκό, βλέποντας παράλληλα την απήχηση που είχε στο ευρύ κοινό το άθλημα μετά την επιτυχία του 1987.\n\nΦτιάχνει μια “μικτή” Ευρώπης, αγοράζοντας τους Γκάλη, Κόμαζετς, Σοκ, Βράνκοβιτς και πολλούς ακόμα χρήσιμους παίκτες.Αυτόματα ανεβάζει τον ΠΑΟ(που την προηγούμενη χρονιά είχε τερματίσει 8ος…) πολλά σκαλοπάτια επάνω.\n

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια, η δικαίωση και ο “Μεσσίας” Ντομινίκ…

\nΜέχρι το 1996 πάντως είχε κατακτήσει μόνο ένα κύπελλο Ελλάδας ενώ σε 2 Φάιναλ Φορ Πρωταθλητριών(1994,1995) ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη στα ημιτελικά.\n\n

Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
\n\nΤελικά το 1996 πραγματοποιεί ίσως την μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ(ίσως και του ευρωπαϊκού)με την έλευση του σούπερσταρ των Χοκς Ντομινίκ Ουίλκινς.\n\nΗ επένδυσή του δικαιώνεται καθώς την ίδια χρονιά παίρνει την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.\n\nΤο νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι.\n\nΚατακτά άλλες 5 φορές την Ευρωλίγκα (2000, 2002, 2007, 2009, 2011) ενώ από το 1998 κάνει την ομάδα σχεδόν μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδας με μεγάλα ονόματα να “παρελαύνουν” επί προεδρίας του ( Μποντιρόγκα, Ράτζα, Τζεντίλε, Ρέμπρατσα, Διαμαντίδης, Κάτας και πολλοί ακόμα…).\n\n \n

“Άσχετος” από μπάσκετ και Μάτζικ Τζόνσον στον ΠΑΟ…

\nΑκούγοντας τα παραπάνω θα υπέθετε κάποιος ότι ο Γιαννακόπουλος γεννήθηκε με μια μπάλα μπάσκετ στην κούνια.Και όμως αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου αλήθεια…Αρκεί να διαβάσετε το παρακάτω περιστατικό…\n\nΕν έτει 1987, ένα βράδυ στο Hilton είπε στον τότε προπονητή Ρίτσαρντ Ντουξάιρ:\n

“Θέλω να μου φέρεις ένα μεγάλο όνομα από το ΝΒΑ”

\nγια να πάρει την απάντηση:\n

“Θα βρούμε κάποιον καλό παίκτη να μας βοηθήσει”.

\nΟ Παύλος συνέχισε λέγοντας με αρκετό ενθουσιασμό:\n

“Ξέρεις ποιόν θέλω; Έναν που είδα στην τηλεόραση, στο all star game, να δεις πως τον έλεγε ο Συρίγος…”

\nΟ Ντουξάιρ άρχισε να του αναφέρει ορισμένα ονόματα από εκείνον τον αγώνα, αλλά ο Παύλος του έλεγε:\n

“Όχι, όχι, πως τον έλεγε, πως τον έλεγε, Μα.., Ματζ..”

\nΈκπληκτος ο Ντουξάιρ του είπε:\n

“Μη μου πεις τον Μάτζικ Τζόνσον;”

\nγια να αναφωνήσει ο Παυλάρας:\n

“Μπράβο, αυτόν!”

\nΌπως ήταν αναμενόμενο ο Ντουξάιρ εξήγησε στον Παύλο ότι για να πάρει αυτόν τον παίκτη δεν φτάνει ούτε ένα εργοστάσιο για να του δώσει και ότι ο συγκεκριμένος δεν έρχεται με τίποτα…\n\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
\n

“Μεγάλος” άνθρωπος…

\nΣαν παράγοντας νομίζω ότι δείξαμε την αξία του.Σαν άνθρωπος όμως μπορούμε να πούμε ότι ήταν ακόμα “μεγαλύτερος”.Ας θυμηθούμε μερικά μόνο γεγονότα τα οποία είναι ξέχωρα από τις αγαθοεργίες που κάνει μέσω της φαρμακευτικής του εταιρείας…\n

    \n

  1. έδωσε όλο το πλάσμα αίματος στο νοσοκομείο “Τζάνειο” το 1981 στην τραγωδία της θύρας 7
  2. \n

  3. ανέλαβε έξοδα για την νοσηλεία του Αττίλιο(ιστορικός οπαδός του Ολυμπιακού με την θρυλική τρομπέτα) όταν αυτός ήταν άρρωστος
  4. \n

  5. ανέλαβε τα έξοδα νοσηλείας του άτυχου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς(παίκτη του Πανιωνίου με τον γνωστό τραυματισμό στο κεφάλι)
  6. \n

\n

Άντρας που παραδεχόταν τα λάθη του

\nΣαν άνθρωπος παρορμητικός και παθιασμένος έκανε και κάποια λάθη όταν το 1996 στον 3ο ημιτελικό ΠΑΟ-Πανιωνίου μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και επιτέθηκε φραστικά στον διαιτητή Κορομηλά.\n\nΟ ίδιος πάντως λίγο μετά, σαν σωστός άνθρωπος που αναγνωρίζει τα λάθη του είπε:\n

“Μεγαλύτερο λάθος από αυτό που έκανα στον αγώνα με τον Πανιώνιο, σε βάρος του διαιτητή Kορομηλά, δεν έκανα ποτέ άλλοτε στη ζωή μου!\n\nΤο ξέρω, το παραδέχομαι, με βασάνισε πολύ… Η μεγάλη μου γκάφα ήταν που συμπεριφέρθηκα τόσο άσχημα στον Kορομηλά.\n\nΓι’ αυτό και του ζήτησα συγγνώμη!\n\nΧάλασα το προφίλ μου και έδωσα ταυτόχρονα αφορμή σε εκείνους που θέλουν να βλάψουν τον Παναθηναϊκό και το μπάσκετ”

\nΕπίσης, παραδέχτηκε ότι έπρεπε να πάρει καλύτερη θέση στην κόντρα Γκάλη-Πολίτη το 1995 (στον αγώνα Αμπελόκηποι-ΠΑΟ ο Πολίτης δεν ξεκίνησε τον Γκάλη πεντάδα, ο τελευταίος έφυγε από το γήπεδο σαν αντίδραση και ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…), κατά την διάρκεια της οποίας πάντως είχε επισκεφτεί ο ίδιος τον Γκάλη σπίτι του για να μιλήσουν για το θέμα…\n

Ο Πάυλος σοφέρ…

\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
\n\nΘα κλείσουμε αυτό το μινι-αφιέρωμα με μια ιστορία-μαρτυρία πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Τότε ένας νεαρός δημοσιογράφος βρέθηκε στο κλειστό της Γλυφάδας για να πάρει συνέντευξη από τον Ζάρκο Πάσπαλιε που είχε έρθει μεταγραφή από τον Ολυμπιακό.\n\nΤελικά ο Ζάρκο αρνήθηκε και ο δημοσιογράφος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει. Εκείνη την στιγμή συναντήθηκε τυχαία με τον Παύλο, ο οποίος αφού έμαθε τι έγινε, του ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του Σέρβου και επέμεινε να τον γυρίσει ο ίδιος στα γραφεία της εφημερίδας που εργαζόταν(!!!).\n\nΈτσι και έγινε…Ο Παύλος έγινε σοφέρ ενός νεαρού δημοσιογράφου…\n\nΝομίζω ότι μετά και αυτήν την αναφορά σας καλύψαμε απόλυτα ως προς το τι εστί ο Παύλος Γιαννακόπουλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wgdXndp6sTE?w=728\n\n

Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

Αποτελούσε αναμφισβήτητα μια ηγετική μορφή της εξέδρας του Ολυμπιακού. Στο σάλπισμά του κανείς δεν έπρεπε να κάθεται κάτω γιατί θα αντιμετώπιζε την ”οργή” του.’Ηθελε να κάνει όλους τους Ολυμπιακούς μια γροθιά που θα υπεράσπιζε τον Ολυμπιακό και θα γινόταν κάτω από τους ήχους μιας τρομπέτας.Ο λόγος για τον θρυλικό Αττίλιο ή κατά κόσμον Βασίλη Δουρίδα…\n\nΓεννημένος το 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα, μάζευε ότι λεφτά του έδιναν για να μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα του Πειραιά.Σπούδαζε Ιατρική αλλά στο 4ο έτος παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.Παρολίγον συνάδελφοί του γιατροί του έλεγαν να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί κινδύνευε η υγεία του αλλά αυτός απαντούσε:\n

Εγώ ζω για τον Ολυμπιακό!

\nΤην δεκαετία του ’90 είχε γίνει στόχος επιθέσεων 2 φορές από αγνώστους που του έστησαν καρτέρι και τον χτύπησαν άσχημα. Επίσης, η άστατη ζωή που έκανε επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την υγεία του και τελικά πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1994 από πνευμονικό οίδημα…\n

Ο χαρακτήρας του και το ”ψευδώνυμό” του

\nΟ Αττίλιο ανήκε στους λεγόμενους ”αγνούς” οπαδούς. Απλός σεμνός και πράος στην καθημερινή του ζωή, άνθρωπος με χιούμορ αλλά και φανατικός με τον Ολυμπιακό, ήταν αγαπητός σε όλο τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπως προαναφέραμε.Δούλευε υπάλληλος σε μια τράπεζα αίματος στην Αθήνα.\n\nΌσον αφορά το γιατί τον φωνάζανε Αττίλιο η ιστορία έχει ως εξής: ένα απόγευμα και ενώ ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καραισκάκη, ο Βασίλης Δουρίδας είχε αργήσει να πάρει την θέση του δίπλα από τα κάγκελα της θύρας 7 και σε λίγο ο αγώνας θα άρχιζε. Τρέχοντας να προλάβει έσπρωξε άθελα του μερικούς φιλάθλους που κάθονταν και ένας από αυτούς του φώναξε:\n

Σιγά ρε φίλε, ποιός είσαι; Ο Αττίλιο;

\nΟ Αττίλιο που εννοούσε ήταν ένας παλαιστής της εποχής, αλλά από κείνη την στιγμή και μετά έγινε και το ”ψευδώνυμο” αυτού του θρυλικού φιλάθλου…\n

Ολυμπιακός και “ξερό ψωμί”…

\nΟ Αττίλιο ακολουθούσε τον Ολυμπιακό σχεδόν σε όλα τα σπορ, εντός και εκτός έδρας.Περνούσε έτσι τους ήχους της τρομπέτας του σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν η ομάδα του Πειραιά.Ακόμα και με την οικογένειά του είχε προβλήματα καθώς πιο πολύ βρισκόταν στο γήπεδο παρά μαζί της.\n\nΈγινε το απόλυτο ”τοτέμ” της εξέδρας στο Καραϊσκάκη. Μόλις ακουγόταν η «θρυλική» τρομπέτα, οι πάντες σιωπούσαν. Τα χέρια σηκώνονταν στον αέρα και οπαδοί κάθε ηλικίας, έχοντας λάβει λάβει το μουσικό παράγγελμά του,χτυπούσαν συντονισμένα τα χέρια αποτελώντας έτσι τον κινητήριο μοχλό του Ολυμπιακού. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό “πολεμικό” παιάνα και τον ”συνόδευαν” έπειτα οι οπαδοί με το γνωστό «Ο-λυ-μπιακός, Ο-λυ-μπιακός».\n\nΟ Αττίλιο κοντραρίστηκε ακόμα και με την χούντα όταν μετά το τέλος ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου παρότρυνε το πλήθος έξω από την θύρα 1 να μην διαλυθεί παρά το αντίθετο που έλεγε η αστυνομία. Αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο Τριμελές Πρωτοδικείο του Πειραιά, το οποίο στην αρχή τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση,αλλά κατόπιν έφεσης που έκανε αφέθηκε ελεύθερος.Συνήγορός του ήταν ο Αντρέας Υδραίος, δικηγόρος του ιστορικού προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή.\n\nΜπορούμε να πούμε ότι ήταν ”Ολυμπιακός μέχρι θανάτου” καθώς το γεγονός ότι συνεχώς αγνοούσε τις συμβουλές των γιατρών(του είχαν πει ότι ακόμα και το δυνατό φύσημα της τρομπέτας μπορούσε να τον επηρεάσει αρνητικά)και η αδιαφορία γενικότερα για την υγεία του οφείλονταν στο ότι θα θυσίαζε τα πάντα γι’αυτήν την ομάδα.\n\n

Η κηδεία του Αττίλιο
Η κηδεία του Αττίλιο
\n\nΤελικά η κατάληξη ήταν μοιραία και το 1994 πέθανε. Η σωρός του μπήκε σε κόκκινο φέρετρο(κατόπιν τελευταίας του επιθυμίας) ενώ στην κηδεία του πήγαν πολλοί επώνυμοι ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.Μαζί του πήρε για πάντα το θρυλικό σάλπισμα αλλά ο ήχος αυτός θα παραμένει για πάντα η ”κινητήρια” δύναμη του Ολυμπιακού…\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=UsVkxnFEQdM\n\n