Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

Ο μεγάλος Μίμης Παπαιωάννου της ΑΕΚ αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και της ΑΕΚ την οποία υπηρέτησε πιστά για σχεδόν 20 χρόνια(1961-1979) και για την οποία ”πόνεσε” και έκλαψε.\n\nΌμως αυτή η σχέση ”δοκιμάστηκε” τον Οκτώβρη του 1965, όταν οι διοίκηση της ΑΕΚ δεν του επέτρεψε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο(όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή άλλωστε…) και να πάει στην μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πρόσφερε 4.000.000 δραχμές στην ομάδα και 750.000 στον ίδιο, ποσά τεράστια για εκείνη την εποχή.\n\n”Έπεσε” και αυτός ”θύμα” των δελτίων που τότε έδιναν του ποδοσφαιριστές με τις ομάδες τους έπρεπε να πάρουν την συγκατάθεσή τους για οποιαδήποτε μεταγραφή.Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθήσει να ξεχάσει τον πόνο του, επιχειρώντας να γίνει τραγουδιστής δίπλα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη.\n

Η συνάντηση με τον Πούσκας

\nΟ ίδιος σε συνέντευξή του στην ”Καθημερινή” δήλωσε αρχικά:\n

Στο δείπνο που έκανε η ΑΕΚ στην αποστολή της Ρεάλ, ήρθε ο Πούσκας και με γύρευε. Όταν πλησίασε στο τραπέζι μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω και είχα μεγάλο άγχος απέναντι σε αυτόν τον ”θρύλο”. Μου είπε ότι είμαι καλός παίκτης, ότι θα με πάρουν και μου έδωσε δύο συμβουλές. Η πρώτη να είμαι ήρεμος, να τρώω και να κοιμάμαι καλά. Η δεύτερη να μάθω να παίζω χωρίς την μπάλα.

\n

“Δεν μετάνιωσα”

\nΜπορεί τότε η εξέλιξη να μην ήταν αυτή που περίμενε ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι ίσως τελικά ήταν και για δικό του καλό…\n

Είχα έναν ξάδελφο από τη Θεσσαλονίκη που μιλούσε καλά ισπανικά. Γράψαμε μια επιστολή και τη στείλαμε στη Ρεάλ, λέγοντας πως αν με ήθελε, μπορούσα να πάω στην Ισπανία, να μην παίξω ένα χρόνο και να κάνω δελτίο μετά. Το επέτρεπαν αυτό οι κανονισμοί. Η Ρεάλ μου απάντησε ότι αρχή της ήταν να μη χαλάει τις σχέσεις της με τις ομάδες. Αν με έδινε η ΑΕΚ, καλώς. Αν όχι, δεν θα προχωρούσε η μεταγραφή, όπως δεν προχώρησε. Δεν το μετάνιωσα πάντως. Το φιλοσόφησα κιόλας. Σκέφτηκα ότι μέσα σε τόσους παικταράδες ίσως και να μην έπιανα και να χανόμουν. Μένοντας στην ΑΕΚ, έγραψα ιστορία και έκανα μια μεγάλη καριέρα που τη χάρηκα. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι ότι με τα 4 εκατ. δρχ. που της έδινε η Ρεάλ, θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάρει λίγο πιο κάτω δικό της οικόπεδο 60 στρεμμάτων και τώρα να είχαμε γήπεδο.

\n

Παρηγοριά δίπλα στον Στέλιο…

\nΤην ίδια εποχή ο Καζαντζίδης είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία ήταν το κλίμα νεοπλουτισμού και ”δηθενιάς” που επικρατούσε στα μεγάλα κέντρα .\n\nΈτσι λοιπόν ο μεγάλος Στέλιος, με την σύζυγό του Μαρινέλλα και τον νεαρό ταλαντούχο  Χρήστο Νικολόπουλο ετοιμάζονταν για περιοδεία στη Γερμανία με τον Μίμη Παπαιωάννου να συμπληρώνει το ”σχήμα”. Άλλωστε είχε γνωρίσει από κοντά τον Καζαντζίδη και παλιότερα…\n

Όταν ήμουν στο χωριό, είχα λατρεία  στα λαϊκά τραγούδια. Μου άρεσε πολύ ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ήταν βλέπεις μεγάλος τραγουδιστής και άνθρωπος του λαού . Είχα κι ένα μπουζούκι και προσπαθούσα να μάθω αλλά διαπίστωσα ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ το να ντριπλάρω  ή να στέλνω τη μπάλα στα δίχτυα. Κάπου εκεί προέκυψε η γνωριμία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο. Επειδή, λοιπόν, ο Νικολόπουλος έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι, τον φώναζαν στα πανηγύρια και στα χωριά. Και τα πανηγύρια την εποχή εκείνη αποτελούσαν τη μοναδική μας διασκέδαση. Πηγαίναμε κι εμείς μαζί του, η ομάδα του χωριού και επειδή συνήθως έπαιζε Καζαντζίδη, έλεγα κι εγώ ένα-δυο τραγουδάκια και χόρευαν οι φίλοι μου. Όταν όμως ήρθα στην Αθήνα, γνώρισα τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ήταν αεκτζής, τον γνώριζε ο Νεστορίδης και αργότερα, όταν κατέβηκε από το χωριό ο Νικολόπουλος γνωρίστηκε και αυτός με το μεγάλο βάρδο και έπαιξε μαζί του

\nλέει ο Μίμης Παπαϊωάννου που δεν το σκέφτηκε πολύ…\n

Έλα μαζί μας…

\n

Όταν προέκυψε η κόντρα μου στην ΑΕΚ για το θέμα της Ρεάλ, Καζαντζίδης και Νικολόπουλος έφτιαχναν σχήμα, ώστε  να πάνε στη Γερμανία για τουρνέ. “Αφού η ΑΕΚ δε σε θέλει, έλα μαζί μας» μου είπε ο Στέλιος και με επηρέασε. Έτσι, ξεκίνησα πρόβες, μπήκα στο συγκρότημα. Ο Χρήστος ήταν ο «αυτουργός», ώστε να με πάρουν μαζί στην περιοδεία, η οποία κράτησε δύο μήνες. Τις πρώτες έξι εβδομάδες δίναμε συναυλίες για τους ομογενείς σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όχι σε λαϊκά μαγαζιά. Είπαν τότε κάποιοι ότι τραγουδούσα κάθε βράδυ σε μπουζουξίδικα. Λάθος. Ουσιαστικά κάναμε συναυλίες. Μια παράσταση την Παρασκευή, μία το Σάββατο και ακόμη μία το απόγευμα της Κυριακής. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, αφού από τη μία έκανα το κέφι μου και από την άλλη γνώριζα κόσμο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι δεν ξενυχτούσα. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου, που υπήρξα φίλος του Στέλιου Καζαντζίδη. Όχι τόσο επειδή υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα, όσο για το γεγονός ότι από αυτόν το μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή

\n

Καζαντζίδης: “Μίμη γύρνα στην μπάλα…”

\nΤελικά, ο Παπαιωάννου δήλωσε ότι ο Καζαντζίδης ήταν αυτός που τον έπεισε να γυρίσει στην πρώτη του αγάπη…\n

Ο Στέλιος όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. «Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς». Μου το είπε απλά, και μόνον όταν του ζήτησα τη γνώμη του…

\nΕυτυχώς για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Μίμης τον άκουσε, επέστρεψε στο ποδόσφαιρο και τον «δικέφαλο» και μεγαλούργησε.\n

Τα τραγούδια του Μίμη…

\nΣτην σύντομη καριέρα του πάντως ως τραγουδιστής πρόλαβε να ηχογραφήσει 7 τραγούδια στην Polyphone την περίοδο1971-1972 με τη συνεργασία του Χρήστου Νικολόπουλου και του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι τα κάτωθι:\n\nΜεσ’ τη φωτιά μου (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)\n\nΎμνος της Α.Ε.Κ. (Στ. Καζαντζίδη – Χρ. Κολοκοτρώνη) ηχογράφηση 19 Ιουνίου 1971\n\nΣαν πουλί κυνηγημένο (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)\n\nΈχω ελαττώματα (Χρ. Νικολόπουλου – Πυθαγόρα)\n\nΣαν θεατρίνος (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)\n\nΦτάνουν οι πίκρες (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)\n\nΜάρτυρες οι πίκρες μου (Χρ. Νικολόπουλου – Γ. Βασιλόπουλου).\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwCoxXLREPY\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hUJBU7X1SHs\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7BNVWnzJG18\n\n 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *