SportBrio

Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Φάνης Τσιμιγκάτος. Ο αυθεντικός μαραθωνοδρόμος

    Φάνης Τσιμιγκάτος. Ο αυθεντικός μαραθωνοδρόμος

    Η θλίψη περισσεύει στην οικογένεια του δρομικού κινήματος και γενικότερα του στίβου… Ενας μεγάλος μαραθωνοδρόμος, ο Φάνης Τσιμιγκάτος, έφυγε νωρίς. “Λύγισε” στη μάχη του  με τον καρκίνο στο παχύ έντερο. Το αποτέλεσμα της εγχείρησης στην οποία είχε υποβληθεί στις αρχές του 2010 έδινε πολλές ελπίδες τελικής νίκης. Δυστυχώς δεν άντεξε…

    Τώρα η ψυχούλα του ταξιδεύει σε τόπους χλοερούς για να συναντήσει τον Μιχάλη Κούση, το Στέλιο Κυριακίδη, το Θανάση Ραγάζο, το Δημήτρη Δερβένη και τους άλλους μεγάλους δρομείς.

    Ποιος ήταν ο Φάνης Τσιμιγκάτος

    Ο Φάνης ήταν αυθεντικός αγωνιστής… Τίμιος βιοπαλαιστής και συνεπής ιδεολόγος. Δεν είχε καλές σχέσεις με κάθε μορφή εξουσίας.  Δουλευταράς στην προπόνηση. Σε μία από τις τηλεφωνικές συνομιλίες μας είχε τονίσει:

    “Ο μαραθώνιος είναι ιδέα… Είμαι ευχαριστημένος γιατί έζησα αυτή την ιδέα”.

    Πράγματι  αφοσιώθηκε στο αγώνισμα. Το αγάπησε και το υπηρέτησε πιστά…   Αγωνιζόταν στα 5 και στα 10χλμ μόνο για τις ανάγκες της προετοιμασίας του. Γυμναζόταν με δικό του πρόγραμμα σε εξοχικές διαδρομές. Σπάνια ζητούσε τεχνική βοήθεια. Με μία λέξη ήταν “αυτοδίδακτος”.

    Λάτρεψε την κλασσική διαδρομή. Εγινε ένας πραγματικός μύστης… Τη γνώριζε μέτρο προς μέτρο. Την έτρεξε περισσσότερες από 15 φορές. Αφιέρωνε πολλές ημέρες προετοιμασίας επάνω της πριν από αγώνες υψηλού  ενδιαφέροντος. Συμβούλευε με επιμονή τους νέους μαραθωνοδρόμους να “εργάζονται”, να εξοικειώνονται στην κλασσική διαδρομή, να τη γνωρίζουν… Εν πολλοίς μιλούσε σωστά.

    Στάθηκε για πρώτη φορά στην εκκίνησή της, στο Μαραθώνα, στις 6 Απριλίου 1971 στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα που τότε ταυτιζόταν χρονικά με τον εορτασμό της Ολυμπιακής ημέρας. Ηταν 24 ετών… Εφτασε στο Παναθηναικό στάδιο και τερμάτισε 13ος σε 3ω25:17.  Δεν του άρεσε το αποτέλεσμα . Πείσμωσε, προετοιμάστηκε και επανήλθε την επόμενη χρονιά, στις 14 Απριλίου του 1972. Τόλμησε, οδήγησε την κούρσα αλλά δεν άντεξε στο ρυθμό που ειχε επιβάλλει. Τερμάτισε 10ος σε 2ω53:04. Εφυγε για την πόλη του, την Πάτρα στενοχωρημένος.

    Εξι μήνες μετά, στις 30 Οκτωβρίου, δοκίμασε στο διεθνή μαραθώνιο. Αυτή τη φορά ήταν πανέτοιμος. Ο αγώνας έγινε κάτω από δυνατή βροχή. Τερμάτισε 3ος σε 2ω32:28 συντρίβοντας την ατομική επίδοσή του. Νικητής ήταν ο Γιάννης Βιρβίλης με 2ω26:26. Ουσιαστικά τότε ξεκίνησε η λαμπρή καριέρα του στο επίπονο αγώνισμα.

    Περηφανευόταν για τη νίκη του στο μαραθώνιο της 6ης Απριλίου 1977. Είχε ως ανταγωνιστές σπουδαίους δρομείς όπως ο Αγγλος Moyat και ο Ρώσος Laptyev. Επικρατούσε αποπνικτική ζέστη για την εποχή.. Κατά  τον τερματισμό από τη χαρά του έσκυψε και δάγκωσε το νήμα.

    Βέβαια, εξιστορούσε πολλά από τον “Golden Marathon” της 7ης Μαρτίου του 1982 στην κλασσική διαδρομή. Τερμάτισε 20ος με 2ω19:55, ένα ρεκόρ διαδρομής αξεπέραστο για 16 χρόνια.

    Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 14 Σεπτ. 1947. Ως έφηβος εντάχθηκε στο τμήμα στίβου της Παναχαικής ΓΕ. Το ταλέντο του και ο ζήλος του ξεχώριζαν… Με τον νεώτερο κατά 5 χρόνια, τον Νίκο Αργυρόπουλο, όταν ανδρώθηκαν δρομικά, έφτιαξαν ένα σπουδαίο δίδυμο. Με την αποχώρησή του από την ενεργό δράση αφιερώθηκε στην ανάπτυξη του αγωνίσματος. Εχει μεγάλο μερίδιο προσφοράς στην ανάδειξη της Πάτρας ως “η πόλη των μαραθωνοδρόμων”.

    Ιδού ο Φάνης Τσιμιγκάτος σε αριθμούς:

    ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ

    Μαραθώνιος: 2ω19:55 Αθήνα 7/3/1982\n10000μ: 30:09:2 Πάτρα 22/4/1981\n5000μ: 14:36:0 Πάτρα 19/8/1981

    ΒΑΛΚΑΝΙΟΝΙΚΗΣ μία φορά\n2ος 4 Αυγ. 1974 Σόφια 2ω36:15

    ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 5 φορές\n6 Απρ. 1974  Αθήνα 2ω24:48\n6 Απρ. 1977  Αθήνα  2ω39:36\n6 Απρ. 1978  Αθήνα  2ω27:47\n2 Απρ. 1980  Αθήνα  2ω25:24\n3 Μαίου 1981 Πάτρα  2ω22:53

    ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2 συμμετοχές\n1974  Ρώμη  εγκατέλειψε\n1982  Αθήνα 25ος  2ω35:41

    ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ MASTERS\n1987  Μελβούρνη 2ος Μ40-44  2ω26:26

    Ηρακλής Αθανασόπουλος,
    runningnews.gr

  • Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Το έμβλημα κάθε ομάδας έχει μια ιστορία και προέρχεται από κάποια έμπνευση. Όπως και να χει όμως λίγες είναι οι ομάδες μέχρι σήμερα που “ενσαρκώνουν” το έμβλημα τους και το χρησιμοποιούν ως θέαμα προς τέρψιν των φιλάθλων τους.

    Η Μπενφίκα και η Λάτσιο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς κυριολεκτικά “ζωντανεύουν” το σήμα τους το οποίο είναι κοινό και αποτελείται από έναν αετό…

    Οι “Αετοί της Λισαβώνας”

    Μπενφίκα

    Ίσως η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας, η Μπενφίκα, φροντίζει να επιβεβαιώσει το προσωνύμιο της μέσω ενός θηλυκού αετού που ονομάζεται Águia Vitória (στα ελληνικά σημαίνει “Νικητής Αετός”).

    Το συμπαθές πτηνό κάνει μια πτήση πριν από κάθε αγώνα της Μπενφίκα στο Ντα Λουζ(έδρα της)αλλά έχει “ρόλο” και στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων μεταγραφικών αποκτημάτων είτε την καλοκαιρινή είτε τη χειμερινή περίοδο,με τους παίκτες να βγάζουν κάθε φορά φωτογραφία μαζί του.

    Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αετού είναι πως έχει λευκό κεφάλι, ενώ η λατινική του ονομασία είναι Haliaeetus leucocephalus.

    Όσον αφορά το πώς εκπαιδεύεται, ο αρμόδιος τοποθετεί ένα μπολ με κρέας σ’ ένα ομοίωμα αετού όμως πριν επιτρέψει να πλησιάσει ο αληθινός αετός, τον καθοδηγεί κουνώντας τα χέρια του, προκειμένου το πουλί να πετάει πότε δεξιά, πότε αριστερά και γενικά να αποκτάει ευελιξία στο πέταγμα.

    Ο αετός της Μπενφίκα

    Ο “ζωηρός” αετός της Λάτσιο και ο τραυματισμός του…

    Λάτσιο

    Όπως και η Μπενφίκα έτσι και η Λάτσιο έχει τον δικό της αετό, ο οποίος πραγματοποιεί τις δικές του πτήσεις πάνω από το “Ολύμπικο” και ονομάζεται “Aquila Olympia”. Ωστόσο, έχοντας μάλλον το ιταλικό ταμπεραμένο το συμπαθές πτηνό έχει “καρδιοχτυπήσει” τους υπεύθυνους του συλλόγου δύο φορές.

    Η πρώτη ήταν όταν το έσκασε από τον εκπαιδευτή του και παρέμεινε μακριά του για μερικές ώρες πετώντας σε ένα δάσος κοντά στο προπονητικό κέντρο όπου προετοιμάζεται η Λάτσιο. ( μετά από αρκετές ώρες τον εντόπισαν και κατάφεραν να τον πιάσουν).

    Την δεύτερη φορά το σήμα-κατατεθέν της Λάτσιο δέχθηκε επίθεση από κοράκι στον ουρανό της ιταλικής πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη ενός αγώνα των “λατσιάλι”.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι και η ΑΕΚ, μέσω δηλώσεων του προέδρου της Γιάννη Μελισσανίδη σκέφτεται όταν φτιαχτεί το νέο γήπεδο να αποκτήσει και εκείνη τον δικό της αετό ώστε να ενσαρκώσει και αυτή τον “δικέφαλο” στο σήμα της.

    Ο αετός της Λάτσιο

    Το πέταγμα των αετών…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dpJfDvtJuOU?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qdIqKSNBzmI?w=728

  • Πανιώνιος μπάσκετ. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω…

    Πανιώνιος μπάσκετ. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω…

    Το ελληνικό μπάσκετ, το οποίο έχει χαρίσει τόσες επιτυχίες στην χώρα, είχε πάντα κάποιες ομάδες που ξεχώριζαν και το βοήθαγαν στο να ανεβαίνει όλο και ψηλότερα.

    Ολυμπιακός, ΠΑΟ, Άρης, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Πανιώνιος ήταν πάντα στην “πρώτη γραμμή”, είτε για τους τίτλους που κατακτούσαν στην Ευρώπη, είτε για τα ταλέντα που προσέφεραν στον χώρο αυτόν, είτε για απλές στιγμές που έμειναν στις μνήμες όλων των μπασκετόφιλων και όχι μόνο.

    Ο υποβιβασμός του Πανιωνίου στην Α2 λοιπόν δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος καθώς η ομάδα της Νέας Σμύρνης είχε σημαντικό ρόλο στα μπασκετικά τεκταινόμενα.

    Πανιώνιος. Ένα προδιαγεγραμμένο τέλος…

    Όταν μια τόσο ιστορική ομάδα υποβιβάζεται είναι σίγουρο ότι πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί έφτασε ως εκεί.Στην περίπτωση του Πανιωνίου από το καλοκαίρι είχε φανεί ότι η κατάσταση μπορούσε να οδηγηθεί σε αυτό το σημείο.

    Η μη εξασφάλιση άδειας λίγο πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα κόντεψε να ρίξει το σωματείο στην Β εθνική πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα.

    Σκοπός του άρθρου δεν είναι να ψάξει για τους “ενόχους” απλά ως μόνο σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε είναι το γεγονός ότι δεν υπήρξε οργάνωση και ευελιξία σε διοικητικό επίπεδο ώστε να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα.Αυτό έγινε τελικά αλλά το κακό είχε ήδη γίνει…

    Η ομάδα φτιάχτηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ενώ τις πρώτες αγωνιστικές κατέβαινε στους αγώνες με εφήβους.

    Με “μπαλώματα” όμως δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει και έτσι το τέλος της χρονιάς βρήκε τον Πανιώνιο τελευταίο και υποβιβασμένο στην Α2 μετά από 35 χρόνια(1980 ήταν η τελευταία φορά που αγωνίστηκε στην Β εθνική, καθώς τότε δεν υπήρχε Α2).

    Ο “Μπέμπης” του ελληνικού μπάσκετ

    Η συμβολή που είχε ο Πανιώνιος στο ελληνικό μπάσκετ είναι τεράστια και ας μην έχει να κάνει με τίτλους και πρωταθλήματα.Μιλάμε για μια ομάδα που κατά καιρούς αναδείκνυε από τα φυτώρια της ταλέντα που έγραψαν την δική τους ιστορία.

    Πανιώνιος – Φάνης Χριστοδούλου

    Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να μην είναι ο Φάνης Χριστοδούλου, ο μεγάλος “μπέμπης” που ήταν στέλεχος της “χρυσής” εθνικής ομάδας του 1987 αλλά και “πιστός στρατιώτης” του συλλόγου για 14 χρόνια(1983-1997).

    Παίκτης που μπορούσε να αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις αλλά και λάτρης των καταχρήσεων(τσιγάρο, φαγητό) που πιθανόν χωρίς αυτές να είχε γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα αγωνιζόταν στον “μαγικό κόσμο” του NBA.

    Άλλωστε, το 1989 επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χωκς στο νούμερο 96 του ντραφτ αλλά ποτέ δεν πήρε τη μεγάλη απόφαση. Δεν ήταν λίγο αυτοί που τον συνέκριναν(έως ένα βαθμό βέβαια…)με τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ.

    Το “καυτό’ Αρτάκης

    Πέρα από τις ομάδες που είχε κατά καιρούς, αξίζει να αναφερθεί και ένα ακόμα μεγάλο “όπλο” που είχε ο Πανιώνιος και δεν ήταν άλλο από το γήπεδο που βρίσκεται στην οδό Αρτάκης, στη Νέα Σμύρνη.

    Ένα κλειστό καθαρά μπασκετικό στο οποίο πολλές φορές “δεινοπάθησε” η μεγάλη ομάδα του Άρη την δεκαετία του ’80 καθώς και οι μετέπειτα μεγάλες ομάδες του Ολυμπιακού και του ΠΑΟ την δεκαετία του ’90.

    Ο κόσμος αρκετά συχνά γέμιζε το γήπεδο καθώς κάθε αγώνας του Πανιωνίου σήμαινε “γενικό συναγερμό” για την μπασκετική Νέα Σμύρνη.

    Οι φοβερές επιλογές Αμερικάνων, τα ταλέντα και άλλοι…

    Όπως είπαμε ο Πανιώνιος προσέφερε σημαντικούς αθλητές στον χώρο του μπάσκετ.

    Πέραν του Χριστοδούλου από την ομάδα της Νέας Σμύρνης αναδείχτηκαν οι Νίκος Λινάρδος, Γιώργος Καράγκουτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Στράτος Περπέρογλου, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς(γιος του αδικοχαμένου Μπόμπαν), Βασίλης Κικίλιας και πολλοί ακόμα σημαντικοί αθλητές.

    Αυτοί κατά καιρούς πλαισιώνονταν από φοβερούς Αμερικάνους καθώς ο Πανιώνιος πάντα έκανε καλές επιλογές σ’αυτόν τον τομέα.Μερικά παραδείγματα αποτελούν οι Τζον Χάτσον, ο Χένρι Τέρνερ, ο Μπάιρον Ντίνκινς και ο Φράνκι Κινγκ.

    Τέλος στην ομάδα αγωνίστηκαν κατά καιρούς μεγάλες μορφές όπως οι Παναγιώτης Γιαννάκης, Τάκης Κορωναίος, Ζάρκο Πάσπαλι και ο αείμνηστος Μπόμπαν.

    Highlights…

    Ως επίλογο, μαζί με την ευχή η ιστορική αυτή ομάδα να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, ας θυμηθούμε μερικές στιγμές της που έμειναν στο “πάνθεον” του ελληνικού μπάσκετ για διάφορους λόγους…

    1990:ο διασυρμός της ΤΣΣΚΑ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TxJ6Brq9IwI?w=728

    1991:Κατάκτηση κυπέλλου απέναντι στον μεγάλο ΠΑΟΚ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=cRpzHY1BUAA?w=728

    1993:Η νικητήρια τάπα του Τέρνερ στον Γκάλη

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7YwhFKfm1mo?w=728

    1993:Το δράμα του Γιάνκοβιτς…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=tdP7ybWPI1k?w=728

    1994:η μεγάλη νίκη επί της Μακάμπι στο Γιαντ Ελιάου που έδωσε πρόκριση στους “4” του Κόρατς…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HhTapebn3gw?w=728

    1999:ημιτελικό Κόρατς απέναντι στην Μπαρτσελόνα…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2aBHNDJO7Rg?w=728

  • Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Όταν ακούμε την λέξη “ποδόσφαιρο” σε πάρα πολλούς το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι η Αγγλία. Μπορεί οι Άγγλοι διεθνώς να έχουν μια μόνο επιτυχία(κατάκτηση Μουντιάλ 1966), ωστόσο από την χώρα τους ξεκίνησε την διαδρομή του το δημοφιλέστερο σπορ του κόσμου. Είναι λοιπόν λογικό και ο πρώτος διεθνής αγώνας να είχε την συμμετοχή της.

    Επισήμως 1872…

    Αντίπαλος σ’αυτήν την ιστορική αναμέτρηση ήταν η “αιώνια αντίπαλος” Σκωτία και ο αγώνας διεξήχθη το 1872 στην Γλασκόβη στο γήπεδο Hamilton Crescent της ομάδας κρίκετ West of Scotland Cricket Club στο Πέρτικ.

    Ο αγώνας αρχικά ήταν να γίνει 14:00 αλλά καθυστέρησε 20 λεπτά λόγω ομίχλης. Οι Άγγλοι φορούσαν λευκή εμφάνιση και καπέλο, ενώ οι Σκωτσέζοι μπλέ σκούρα εμφάνιση με κεντημένο γαϊδουράγκαθο και κόκκινη κουκούλα.

    Μπορεί το ματς να έγινε το 1872 ωστόσο είχαν γίνει και κάποιες άλλες αναμετρήσεις λίγο νωρίτερα.Η διαφορά ήταν ότι σ’αυτές την ομάδα της Σκωτίας δεν την αποτελούσαν ντόπιοι Σκωτσέζοι παίκτες.

    Συγκεκριμένα: η πρώτη αναμέτρηση (ισόπαλη 1-1) ανάμεσα στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Αγγλία και την Σκωτία έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου του 1870 στο γήπεδο κρίκετ The Oval, στο Λονδίνο.

    Ακολούθησαν άλλες τέσσερις σαββατιάτικες αναμετρήσεις στο ίδιο γήπεδο: 19 Νοεμβρίου 1870 (1-0), 25 Φεβρουαρίου 1871 (1-1), 18 Νοεμβρίου 1871 (2-1) και 24 Φεβρουαρίου 1872 (1-0).

    Όλοι οι παίκτες που επιλέχθηκαν για την πλευρά της Σκωτίας ήταν από την περιοχή του Λονδίνου. Ο μόνος παίκτης συνδεδεμένος με Σκωτσέζικο σύλλογο ήταν ο Ρόμπερτ Σμιθ (Robert Smith) από την ομάδα Queen’s Park F.C., της Γλασκώβης.

    Αυτός ήταν και ο λόγος που οι παραπάνω αναμετρήσεις έμειναν στην ιστορία σαν “δοκιμαστικές” πριν την πρώτη επίσημε που έγινε το 1872.Ο αγώνας έμελλε να λήξει χωρίς τέρματα.

    Βίντεο του αγώνα δεν νομίζουμε να περιμένατε….

    Όλοι οι παίκτες της Σκωτίας ήταν από την Κουϊνς Παρκ. Η ενδεκάδα : Γκάρντνερ (αρχηγός), Κερ, Τέιλορ, Τόμσον, Τζέιμς Σμιθ, Ρόμπερτ Σμιθ, Λέκι, Ριντ, Μακ Κίνον, Γουέιρ, Γουόδερσπουν.

    Για την Αγγλία αγωνίστηκαν παίκτες κυρίως από την Νοτς Κάουντι, την Σέφιλντ Γουέντ., την Κρίσταλ Πάλας, την Μπαρνς κ.α.

    Η ενδεκάδα ήταν: Μπάρκερ, Γκρίνχαλ, Γουέλς, Τσάπελ, Μέιναρντ, Μπρόκμπανκ, Κλεγκ, Κίρκε, Όταγουεϊ (αρχηγός), Τσένερι, Μόρις.

    Τον ιστορικό αγώνα παρακολούθησαν περίπου 4.000 θεατές και ο διαιτητής ήταν ο Σκωτσέζος Κί.Η τιμή του εισιτηρίου ήταν μια λίρα.

  • Νάντια Κομανέτσι. Από το απόλυτο 10 στην φυγή!

    Νάντια Κομανέτσι. Από το απόλυτο 10 στην φυγή!

    Ένας αθλητής που είναι καταξιωμένος συνήθως μένει στις συνειδήσεις του φίλαθλου κόσμου ως “άφθαρτος” και “άνθρωπος-μηχανή”.Με αυτό εννοούμε ότι η καταξίωση πολλών αθλητών που έγραψαν ιστορία ίσως να έκανε πολύ κόσμο να ξεχάσει τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να αντιμετώπισαν στην ζωή τους και τα οποία πολλές φορές χαρακτηρίζονται ως το “τίμημα της δόξας”.

    Ένα τέτοιο “τίμημα” “πλήρωσε” σε μεγάλο βαθμό και το “τέλειο δεκάρι” της ρυθμικής γυμναστικής την δεκαετία του ’70, η Νάντια Κομανέτσι.

    Το απόλυτο Άριστα 10 της Νάντια Κομανέτσι…

    Η Νάντια Κομανέτσι γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1961 στο Ονέστι της Ρουμανίας.

    Η μητέρα της, όταν ήταν έγκυος σε αυτήν, έβλεπε μια ταινία που η κύρια πρωταγωνίστρια ονομαζόταν Νάντια, γι’αυτό αποφάσισε να δώσει στην κόρη της αυτό το όνομα.

    Το 1970, σε ηλικία μόλις 9 ετών κατέκτησε το Εθνικό πρωτάθλημα της χώρας της ενώ διεθνώς έγινε γνωστή σε ηλικία 13 ετών όταν και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε όλα τα αθλήματα εκτός από τις ασκήσεις εδάφους(εκεί πήρε το ασημένιο)στο ΠανευρωπαΪκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Σκίεν της Νορβηγίας.

    Νάντια Κομανέτσι

    Η απόλυτη καταξίωση όμως για την Κομανέτσι ήρθε το 1976 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ.Εκεί, στις παράλληλες μπάρες σημείωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία όλων των εποχών στο άθλημα, δηλαδή το τέλειο 10, κερδίζοντας πανηγυρικά το χρυσό μετάλλιο.

    Στην Ολυμπιάδα αυτή κέρδισε άλλα δύο χρυσά μετάλλια.Έμεινε έτσι στην ιστορία ως η πρώτη αθλήτρια που καταφέρνει να βαθμολογηθεί με το “απόλυτο”.’Ηταν πια η κορυφαία καταξίωση για το 14χρονο κορίτσι-θαύμα…

    Ο “Γολγοθάς” μετά την δόξα…

    Όλα τα παραπάνω φάνταζαν ιδανικά για την ίδια και για μια ωραία και ήρεμη ζωή που θα μπορούσε να έχει στο μέλλον.Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν τελείως ανάποδα.

    Το “πρόγευμα” ήταν το διαζύγιο που πήραν οι γονείς της, κάτι που της δημιούργησε προβλήματα στην ψυχολογία της, σαν αυτά που δημιουργούνται σε κάθε παιδί όταν βρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Τα χειρότερα όμως θα ερχόντουσαν λίγο μετά.

    Αυτά αφορούσαν το αυστηρό καθεστώς του Τσαουσέσκου, ο οποίος αναίτια χώρισε την Νάντια από τον προπονητή της Μπέλα Κάρολι ο οποίος ήταν σαν δεύτερος “πατέρας” της.Μετά τον χωρισμό των γονιών της έχανε και έναν ακόμα δικό της άνθρωπο.

    Η ίδια, καταρρακωμένη ψυχολογικά, επιχείρησε να αυτοκτονήσει καταπίνοντας χλωρίνη.Τελικά δεν ήρθε το “μοιραίο” αλλά αντίθετα αυτή η κίνηση έγινε αιτία να της επιτραπεί να προπονείται ξανά με τον αγαπημένο της Κάρολι.

    Ο γιος-“διάβολος” του Τσαουσέσκου

    Τα βάσανα της όμως δεν έλεγαν να τελειώσουν.Το 1979 αποκαλύφτηκε ότι διατηρούσε σχέση με τον γιο του Τσαουσέσκου.Η ίδια αποκάλυψε ότι της φερόταν σαν “σκουπίδι” και της έκανε την ζωή “κόλαση”.

    Άλλωστε η φήμη της ως αθλήτρια δεν της έδινε καμία ισχύ απέναντι στο πανίσχυρο καθεστώς Τσαουσέσκου.Τελικά, με πολύ κόπο, συνέχισε την καριέρα της μέχρι το 1980, οπότε συμμετείχε για τελευταία φορά σε αγώνες.

    Φυγή από την χώρα…

    Είχε καταλάβει όμως ότι όσο έμενε στην Ρουμανία η ζωή της θα ήταν πάντα δύσκολη(στην καλύτερη περίπτωση), με αποτέλεσμα να σκέφτεται το ενδεχόμενο να φύγει και το μόνο που την κράταγε ήταν η οικογένεια της.

    Όμως το καθεστώς Τσαουσέσκου γινόταν όλο και πιο καταπιεστικό απέναντι της προκειμένου να αποτρέψει το ενδεχόμενο φυγής μια αθλήτριας που είχε δοξάσει την χώρα.

    Όλα αυτά την ανάγκασαν τελικά να φύγει από την Ρουμανία το 1989 με την βοήθεια ενός Ρουμάνου που ζούσε στην Αμερική, του Κονσταντίν Πανάιτ.Ο προπονητής της Καρόλι είχε αποχωρήσει το 1981. Η νύχτα που πήρε την απόφαση ήταν ίσως η δυσκολότερη στην ζωή της:

    “Τότε, το να φύγεις ήταν δρόμος χωρίς επιστροφή. Την απόφαση μου την είπα μόνο στον αδερφό μου Άντριαν ο οποίος με πήγε μέχρι τα σύνορα με την Ουγγαρία. Από εκεί βρέθηκα στην Αυστρία, όπου πήγα κατευθείαν στην Αμερικανική πρεσβεία και εν συνεχεία μπήκα σε πτήση για την Νέα Υόρκη.Ήταν η πιο δύσκολη νύχτα στην ζωή μου…”

    δήλωσε πρόσφατα.

    Νάντια Κομανέτσι

    Αμερική και “βασιλικός γάμος”

    Μετά από τόσα βάσανα που πέρασε η Κομανέτσι, έφτασε στην Αμερική όπου μετά από λίγο καιρό γνώρισε τον επίσης Ρουμάνο πρώην προπονητή Αλεξάντρο Στέφου.

    Νάντια Κομανέτσι

    Τον ακολούθησε στο Μόντρεαλ και εκεί ξεκίνησε τη νέα της ζωή όπου επαγγελματικά δεν περιελάμβανε αγωνιστική δράση αλλά προώθηση αθλητικού εξοπλισμού.

    Δυστυχώς άλλο ένα πλήγμα ήρθε για εκείνη όταν ο Στέφου σκοτώθηκε σε δυστύχημα…

    Τελικά στον δρόμο της βρέθηκε ο πρώην γυμναστής Μπαρτ Κόνερ, τον οποίο γνώριζε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

    Το 1996 παντρεύτηκαν στο Βουκουρέστι και ο γάμος χαρακτηρίστηκε ως « εκδοχή του βασιλικού γάμου στον κόσμο των σπορ».

    Με τον Κόνερ απέκτησε ένα γιο, τον Ντίλαν. Σήμερα μαζί με τον σύζυγό της πραγματοποιεί ταξίδια ανά τον κόσμο μεταφέροντας το αθλητικό ιδεώδες.Επιτέλους το “χρυσό κορίτσι” της ρυθμικής βρήκε την “Ιθάκη” του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=4m2YT-PIkEc?w=728

  • Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

    Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!


    Αποτελεί την έννοια της λέξης “πιστός φίλαθλος”.Ο 87χρονος Μπίλυ Ίνγκαμ (Billy Ingham) έχει κυριολεκτικά ταυτίσει την ζωή του με τους αγώνες της Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ.

    Όταν άλλωστε εδώ και 80 χρόνια δεν έχει χάσει ούτε ένα ματς των “ζαχαρωτών” σε αυτό το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μας αφήνει περιθώρια να πούμε κάτι λιγότερο από την λέξη “φίλαθλος-τοτέμ”

    “Story about passion” (“Μία ιστορία πάθους”)

    Με αυτόν τον τίτλο που έδωσε η Barcleys (επίσημος σπόνσορας της Premier League) σε ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για τη ζωή του ακούραστου Μπίλυ, καταλαβαίνουμε απόλυτα όλα τα παραπάνω.

    Άλλωστε τόσο πιστή σχέση σε μια ομάδα δεν βρίσκεται κάθε μέρα…Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχει θέση “ρεζερβέ” στο Γκούντισον Παρκ ως κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας.

    Επιπλέον Τα λεγόμενα του στο ντοκυμαντέρ μας ανατριχιάζουν και δείχνουν πόση αγάπη μπορεί να έχει κάποιος για την ομάδα του:

    “Η Έβερτον σημαίνει τα πάντα για μένα. Όταν φτάνω στο στάδιο και βλέπω αυτό τον αγωνιστικό χώρο έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα. Ανυπομονώ για το κάθε ματς. Η Έβερτον είναι το πάθος μου και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ”.

    Η ιστορία της Έβερτον στα μάτια του…

    Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ο επονομαζόμενος “Billy the blue”(το ψευδώνυμο του) έχει δει πολλούς και σπουδαίους παίκτες που αποτέλεσαν την “ζωντανή ιστορία” της Έβερτον.( Ντίξι Ντιν, Ντέιβ Χίκσον, Γκάρι Λίνεκερ, Πολ Γκασκόιν ).

    Έχει πανηγυρίσει επίσης με τα “ζαχαρωτά” 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Αγγλίας, 7 Σούπερ Καπ Αγγλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων.

    Και διαφήμιση και αναγνώριση…

    Η αναγνωρισιμότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια για το πρωτάθλημα της Premier League με τίτλο “Thank You”.Σχεδόν όλοι πια τον βλέπουν και τον χαιρετάνε.Ο ίδιος το αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό και λέει:

    “Όλα αυτά μου φαίνονται απίστευτα. Με το που φτάνω στα τουρνικέ για να μπω στο γήπεδο ο κόσμος με βλέπει και μου λέει “Είσαι ο Μπίλι που παίζει στο διαφημιστικό, εσύ δεν είσαι;”

    Η απόλυτη αναγνώριση πάντως για την υποστήριξή του στην ομάδα ήρθε στις 24 Αυγούστου 2013 μέσα σε ένα κατάμεστο Γκούντισον Παρκ και στο ματς απέναντι στην Γουέστ Μπρομ.

    Εκεί όλο το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά “στο πόδι” και προσέφερε ένα φοβερό standing ovation όταν ο Μπίλυ Ίνγκαμ βρέθηκε στο χορτάρι…

    Το υπέροχο σποτ…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=edCr1s_8DKw?w=728

    Παντοτινή αγάπη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=0vE4EPKsUDs?w=728

  • Αντρέ Αγκάσι – Πιτ Σάμπρας. Μεγάλη αντιπαλότητα αλλά και σεβασμός

    Αντρέ Αγκάσι – Πιτ Σάμπρας. Μεγάλη αντιπαλότητα αλλά και σεβασμός


    Όλα τα αθλήματα έχουν τους δικούς τους “σούπερσταρ”.Πολύς κόσμος λοιπόν είναι εύλογο να αναρωτιέται πώς μπορεί να είναι οι σχέσεις μεταξύ τους κυρίως εκτός αγωνιστικών χώρων.(π.χ. πόσες και πόσες φορές δεν διαβάζουμε για την σχέση Ρονάλντο-Μέσι, σούπερσταρ του παρόντος…)

    Άλλωστε το οτιδήποτε συμβαίνει μεταξύ 2 ή και περισσοτέρων αθλητών παγκοσμίου φήμης απασχολεί και τον Τύπο αφού “πουλάει” καλύτερα. Στο άθλημα του τένις σίγουρα ένα τέτοιο ερώτημα θα αφορούσε το δίδυμο Αγκάσι-Σάμπρας, δύο αστέρια που “έλαμψαν” την δεκαετία του ’90 και προσέφεραν πολλές συγκινήσεις στις μεταξύ τους αναμετρήσεις.

    Αγκάσι και Σάμπρας αντίπαλοι στις αρχές των 90’s

    Αγώνες παγκοσμίου ενδιαφέροντος

    Οι δύο “σούπερσταρ” του τένις αναμετρήθηκαν συνολικά 34 φορές από το 1989 έως το 2002 με τις νίκες να είναι 20-14 υπέρ του Σάμπρας.Η πρώτη τους συνάντηση έγινε το 1990 στον τελικό του US Open, ενώ συνολικά έπαιξαν 5 τελικούς με τον Σάμπρας να κερδίζει τους 4.

    Στην δεκαετία που “έλαμψαν” βρέθηκαν κατά καιρούς και οι δύο στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης(ο Σάμπρας για 286 βδομάδες συνεχόμενα ενώ ο Αγκάσι για 101).

    Σχέσεις αδιάφορες…

    Οι σχέσεις τους ήταν καθαρά τυπικές όσο αγωνίζονταν αλλά πάντα με αμοιβαίο σεβασμό και χωρίς “φτηνές” προκλήσεις. Πάντα αγωνίζονταν με πάθος καθώς οι αναμετρήσεις τους γινόντουσαν πρωτοσέλιδα στον παγκόσμιο τύπο και ήθελαν αμφότεροι να αποδεικνύουν συνεχώς ποιος είναι ο καλύτερος, πάντα όπως είπαμε μέσα σε αθλητικά πλαίσια.

    Δεν ήταν όμως με τίποτα “άσπονδοι φίλοι” καθώς ποτέ δεν προσποιήθηκαν φιλικές σχέσεις…

    Ο πιγκουίνος και ο τσιγκούνης…

    Τον Μάρτιο του 2010 συνέβη ένα περιστατικό που παραλίγο να τους οδηγήσει “στα γεράματα” στο να μην ξαναμιλήσουν ποτέ.

    Παίζοντας διπλό σε αγώνα φιλανθρωπικού σκοπού στην Καλιφόρνια για τους σεισμόπληκτους της Αϊτης, έχοντας παρτενέρ τους Ρότζερ Φέντερερ και Ραφαέλ Ναδάλ, τα αίματα άναψαν όταν o Σάμπρας έκανε ένα πολύ δυνατό σερβίς, ο Αγκάσι διαμαρτυρήθηκε και ακολούθησαν σκηνές απείρου κάλλους…

    Ο Σάμπρας άρχισε να βαδίζει σαν πιγκουΐνος μιμούμενος το ιδιαίτερο περπάτημα του Αγκάσι με αποτέλεσμα ο Άντρε να “απαντήσει”, γυρνώντας προς τα έξω τις τσέπες του σορτς του για να τονίσει το πόσο τσιγκούνης ήταν ο Σάμπρας.

    Όμως αυτό ήταν ίσως το τελευταίο περιστατικό οποιασδήποτε μορφής κόντρας είχαν…

    Το διπλό Ναδάλ-Αγκάσι με Σάμπρας-Φέντερερ

    Αντίπαλοι ξανά ως παλαίμαχοι και σχέση φιλίας…

    Το 2011 συμμετείχαν σε αγώνες παλαιμάχων.Εκεί ουσιαστικά φάνηκε να γνωρίζονται για πρώτη φορά σαν απλοί άνθρωποι και όχι υπεραθλητές…

    “Είμαστε και οι δύο γονείς και σύζυγοι και αυτό έχει επηρεάσει θετικά τη ζωή μας. Δεν είχαμε σχέσεις όταν παίζαμε επαγγελματικά. Τώρα όμως έχουμε τον χρόνο να γνωριστούμε. Πλέον βλέπω τον Πιτ βλέπω με άλλο μάτι και θέλω να τον μάθω καλύτερα”

    δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αγκάσι. Η δήλωση αυτή βρήκε απόλυτα σύμφωνο τον Σάμπρας ο οποίος συμπλήρωσε

    “Όταν αρχίσαμε να μιλάμε για τα παιδιά μας διαπιστώσαμε ότι έχουμε πολλά κοινά, τα οποία δεν είχαμε καταλάβει πριν”.

    Aντίπαλοι στα νιάτα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Bvis7gAArVk?w=728

    Aντίπαλοι και στα γεράματα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VKWI5RcvzIs?w=728

  • Μάικλ Τζόνσον. Η “αέρινη πάπια”

    Μάικλ Τζόνσον. Η “αέρινη πάπια”


    Πολλές φορές κάποιοι αθλητές μένουν στην ιστορία είτε για τα φοβερά κατορθώματα τους στο άθλημα που συμμετέχουν είτε για κάτι χαρακτηριστικό που υπάρχει στο στυλ που αγωνίζονται.Στην περίπτωση του Αμερικανού σπρίντερ Μάικλ Τζόνσον υπήρξε ένας συνδυασμός και των δύο…

    Η ταχύτερη “πάπια” του κόσμου

    Γεννημένος στις 13 Σεπτέμβρη του 1967 στο Ντάλας, έδειξε από νωρίς την αγάπη του για τον αθλητισμό γενικά ξεκινώντας να παίζει “Αμερικάνικο ποδόσφαιρο” κάτι το οποίο όμως το εγκατέλειψε νωρίς καθώς όπως δήλωσε:”Δεν ταιριάζει στο στυλ μου γιατί είναι πολύ επιθετικό”

    Ευτυχώς για τον στίβο ο Μάικλ Τζόνσον αποφάσισε να τον “τιμήσει” για μια δεκαπενταετία (1986-2001) συμμετέχοντας στα 200, 400 και 4 επί 400 μέτρα σκυταλοδρομίας.Στο παλμαρέ του έβαλε 12 χρυσά μετάλλια(4 σε Ολυμπιακούς αγώνες και 8 σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα).

    Το στυλ με το οποίο έτρεχε θύμιζε “πάπια” καθώς είχε τελείως ίσια τον λαιμό του και έτρεχε με τον κορμό τεντωμένο.Τον βοηθούσε στο να έχει καλύτερη ώθηση και εκρηκτικότητα.

    Το 1996 έγινε η πιο γρήγορη “πάπια” του κόσμου καθώς στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα και συγκεκριμένα στο 200 μέτρα πέτυχε το απόλυτο (έως τότε) ρεκόρ χρόνου με 19.32 δευτερόλεπτα.(κράτησε μέχρι το 2009 όταν το “έσπασε” ο ασύλληπτος Τζαμαϊκανός Μπολτ με το φοβερό 19.19)

    Επιστροφή μεταλλίου…

    Πέρα από αθλητής πάντως έδειξε και πόσο τίμιος ήταν όταν επέστρεψε το χρυσό μετάλλιο που είχε κερδίσει στα 4 επί 400 στο Σίδνεϊ. Ο λόγος ήταν η παραδοχή ενός εκ των συναθλητών του, του Πέτιγκριου, ότι είχε κάνει χρήση αναβολικών.

    “Ξέρω ότι το μετάλλιο δεν το κερδίσαμε δίκαια, είναι βρώμικο και πρέπει να το βγάλω από το χώρο όπου φυλάω τα μετάλλιά μου διότι δεν ανήκει εκεί. Δεν ανήκει σε εμένα και γι’αυτό το λόγο το επιστρέφω στη ΔΟΕ διότι δεν το θέλω. Είμαι βαθύτατα απογοητευμένος και στεναχωρημένος”

    δήλωσε και επέστρεψε το μετάλλιο στην ΔΟΕ (Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή).Ο εκπρόσωπος της IAAF Νικ Ντέιβις τον συνεχάρη λέγοντας:

    “Κάνοντας αυτό το γενναίο βήμα ο Μάικλ έστειλε ένα σημαντικό μήνυμα για τη θέση που πρέπει να έχει το ντόπινγκ στον αθλητισμό”

    Yπόκλιση σε Μπολτ και κάλεσμα από Βενγκέρ

    Σαν μεγάλος αθλητής που ήταν πάντως δε παρέλειψε να “αποθεώσει” τον άνθρωπο που έσπασε το ρεκόρ του στα 200μ. και να προσθέσει:

    “Μπορεί να καταρρίψει το ρεκόρ μου στα 400 μ.Έτρεχε 400 μ., πριν τα 100μ. και τα 200 μ. Ήταν πάντα εξαιρετικός στα 200μ. αλλά ήταν πολύ καλός και στα 400 μ.Έχει σωματοδομή για 400 μ. και είμαι σίγουρος πως αν δουλέψει θα μπορέσει να σπάσει το Παγκόσμιο ρεκόρ και να γίνει ο πρώτος αθλητής που θα τρέξει κάτω από τα 42 δευτερόλεπτα».

    Οι ικανότητες και οι γνώσεις του Τζόνσον πάντως απασχόλησαν και τον προπονητή της Άρσεναλ Αρσέν Βενγκέρ ο οποίος ζήτησε πριν λίγες μέρες από τον “πάπια” να βοηθήσει τους νεαρούς ποδοσφαιριστές, ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για να ενσωματωθούν στην πρώτη ομάδα.

    Συγκεκριμένα του ζήτησε την βοήθεια του προκειμένου να υπάρξει βελτίωση της ταχύτητας και της αντοχής των παικτών της δεύτερης ομάδας, ενώ δεν αποκλείεται, αν χρειαστεί, να ενσωματωθεί στο τεχνικό επιτελείο των μεγάλων ως άμεσος συνεργάτης του Βενγκέρ.

    «Αρμοδιότητά μου είναι να δουλέψω με τους μικρούς, καθώς δεν είναι εύκολο να παίρνεις ένα παιδί επτά ή οκτώ ετών και να τον ετοιμάζει ώστε μια δεκαετία αργότερα να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των μεγάλων»

    σχολίασε ο μεγάλος Τζόνσον.

    Η πάπια εν πτήση…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=v2W_T77vwfQ?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=6FEh7hDpGp0?w=728

  • Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι στον χώρο του ποδοσφαίρου. Στο άκουσμά του ολόκληρα γήπεδα “σηκώνονται” στο πόδι και όλοι (φίλαθλοι και παίκτες) στέκονται προσοχή.

    Ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τα λόγια του αλλά όταν ηχεί νιώθει μια μεγάλη ανατριχίλα. Μιλάμε ασφαλώς για τον ύμνο του Champions League, ο οποίος παίζεται πριν από κάθε αγώνα και συνοδεύεται από το κούνημα ενός σεντονιού με αστέρια στο κέντρο του γηπέδου.

    Πρώτο άκουσμα το 1992…

    Ο ύμνος δημιουργήθηκε το 1992 από τον Τόνι Μπρίτεν. Ο ίδιος δηλώνει:

    “Πρέπει να πω ότι εκπλήσσομαι σχετικά με το πόσο έχει αντέξει στο χρόνο και πόσο δημοφιλής έχει γίνει. Για να είμαι ειλικρινής όταν ανέλαβα τη δημιουργία του ύμνου, ήταν απλώς άλλη μια δουλειά για μένα. Η όλη διαδικασία κράτησε περίπου ένα μήνα».

    Πηγή έμπνευσης του Μπρίτεν αποτέλεσε ένα άσμα 300 ετών, το «Zadok the priest», το οποίο είχε γραφτεί για την ενθρόνιση του Άγγλου βασιλιά Γεωργίου Β’ το 1727.

    Παρά λίγο…”We are the champions”

    Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί αυτός ο ύμνος, συνοδεία πολλών και “δυνατών” οργάνων, είναι πάντα δυνατή. Άλλωστε το γεγονός ότι για χάρη του άσματος απορρίφτηκε το ιστορικό “We are the Champions” των Queen, δείχνει και το πόση σημασία έδωσαν οι υπεύθυνοι της UEFA στο να δώσουν κάτι το ξεχωριστό στο κοινό.

    Η στιγμή που ακούγεται ο ύμνος του Champions League και κυματίζει το σεντόνι στη σέντρα.

    Και χορωδία και πολύγλωσσο

    Ο ύμνος του Champions League αποτελείται από 3 γλώσσες: αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά και σύμφωνα με εντολή της UEFA θα έπρεπε να αποδοθεί από χορωδία.

    Ο Μπρίτεν λοιπόν πήρε την εισαγωγή του παλιού ύμνου κι άρχισε να δουλεύει προσθέτοντας τους στίχους. Αυτό που έκανε ήταν να γράψει μια λίστα με επίθετα, να τα μεταφράσει στις άλλες δύο γλώσσες και να δει αν το αποτέλεσμα ταιριάζει.

    Έπειτα από πολλές δοκιμές κατέληξε στο ρεφρέν. Το γνωστό πια “The Champions”. Η ηχογράφηση έγινε στο Λονδίνο με τη συμμετοχή της Βασιλικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας και ακούστηκε στα γήπεδα πρώτη φορά την σεζόν στην έναρξη της σεζόν 1992-93. Ο Μπρίτεν δήλωσε:

    “Δεν ήθελα να κάνω τέχνη αλλά να δημιουργήσω ένα κομμάτι κατάλληλο για τη δουλειά που προοριζόταν να κάνει».

    Ύμνος-λατρεία

    Σύμφωνα με έρευνα της TEAM, ο ύμνος του Champions League είναι αναγνωρίσιμος από το 98% των ευρωπαίων πολιτών και αποτελεί το τονωτικό των ποδοσφαιριστών.

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του σούπερσταρ Ιταλού τερματοφύλακα Τζιανλουίτζι Μπουφόν στην οποία παραδέχτηκε πως όταν η Γιουβέντους έμεινε δύο σεζόν εκτός Champions League, αυτό που του έλειπε περισσότερο ήταν η ανάκρουση του ύμνου. Όπως είπε γεμάτος παράπονο:

    «Τον άκουγα από τον καναπέ του σπιτιού μου και σκεφτόμουν ότι αυτό δεν είναι δίκαιο»

    Οι στίχοι και ο ύμνος του Champions League

    Ce sont les meilleures equipes
    Es sind sie allerbesten Mannschaften
    The main event
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    Une grande reunion
    Eine große sportliche Veranstaltung
    The main event
    Ils sont les meilleurs
    Sie sind die Besten
    These are the champions
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=BgomX3qD-iA?w=728

    Ακόμα και ο Ρονάλντο τον τραγούδησε…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VTSsLcd4UBc?w=728

  • Στέλλα Γουόλς. Η χρυσή Ολυμπιονίκης διέθετε ανδρικά γεννητικά όργανα!

    Στέλλα Γουόλς. Η χρυσή Ολυμπιονίκης διέθετε ανδρικά γεννητικά όργανα!


     

    Στις 4 Δεκεμβρίου του 1980 μια γυναίκα έπεσε νεκρή από αδέσποτη σφαίρα, κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης ληστείας σε εμπορικό κέντρο στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Ήταν η Πολωνή Στέλα Γουόλς που είχε δοξάσει τη χώρα της τη δεκαετία του ’30 με τις διακρίσεις της στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

    Ο θάνατός της βύθισε στο πένθος τόσο την Πολωνία όσο και την Αμερική, καθώς είχε πάρει την αμερικανική υπηκοότητα. Ταυτόχρονα όμως έγινε μια αποκάλυψη που σόκαρε.

    Κατά τη νεκροψία αποδείχτηκε ότι η ολυμπιονίκης διέθετε αντρικά γεννητικά όργανα, αλλά χρωμοσώματα και των δύο φύλων (ΧΧ κ’ ΧΥ), γεγονός που έκανε τους επιστήμονες να μην μπορούν να καθορίσουν με σαφήνεια το φύλο της. Στο φάκελο της εξέτασής της οι γιατροί τη δήλωσαν ως

    «ερμαφρόδιτη σπάνια ιατρική κατάσταση, όπου συνυπάρχουν γυναικεία και αντρικά σεξουαλικά όργανα».

    Για τον λόγο αυτό, δεν τις αφαιρέθηκαν τα μετάλλια και οι τίτλοι που είχε κατακτήσει στον γυναικείο αθλητισμό. Η αποκάλυψη σόκαρε, όχι μόνο γιατί ο ερμαφροδιτισμός ήταν θέμα ταμπού για την εποχή, αλλά και γιατί η ίδια η Γουόλς είχε κατηγορήσει τη συναθλήτριά της Έλεν Στέφενς, που την είχε κερδίσει στους Ολυμπιακούς του 1936, ότι ήταν άντρας!

    Τα παιδικά χρόνια και η καταξίωση της Γουόλς στον αθλητισμό

    Η ολυμπιονίκης γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1911 στην ανατολική Πολωνία, αλλά εξαιτίας της πολιτικής αναταραχής, οι γονείς της αποφάσισαν να μετακομίσουν στην Αμερική. Το όνομά της ήταν Στανισλάβα Βαλασίεβιτς και στην Πολωνία τη φώναζαν Στάσα.

    Όταν μετανάστευσαν στην Αμερική, η μητέρα της αποφάσισε να τη φωνάζει Στέλλα. Παράλληλα με το σχολείο της, άρχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό. Το ταλέντο της φάνηκε αμέσως. Σε ηλικία 16 ετών δήλωσε συμμετοχή με τις ΗΠΑ, στους Ολυμπιακούς αγώνες που θα γίνονταν την επόμενη χρονιά, αλλά δεν έγινε δεκτή, καθώς δεν είχε λάβει ακόμη την αμερικανική υπηκοότητα.

    Η Βαλασίεβιτς έπρεπε να περιμένει μέχρι να κλείσει τα 21 της χρόνια για να πάρει την υπηκοότητα και έτσι θα έχανε και τους επόμενους αγώνες. Η αμερικανική ολυμπιακή επιτροπή, καθώς ήταν σίγουρη για τη διάκριση της αθλήτριας, αποφάσισε να παρακάμψει τη γραφειοκρατία και να της δώσει την υπηκοότητα για να μπορέσει να αγωνιστεί στο Λος Άντζελες το 1932. “Ομως καραδοκούσαν και οι συμπατριώτες της.

    Έτσι, λίγες ημέρες πριν ορκιστεί Αμερικανίδα, η Βαλασίεβιτς, που είχε αλλάξει το επίθετό της σε Γουόλς, δέχτηκε μια δελεαστική πρόταση από τη γενέτειρά της. Της πρότειναν μια θέση στην πολωνική πρεσβεία της Ουάσινγκτον με τον όρο να αγωνιστεί για λογαριασμό της Πολωνίας. Η Γουόλς δέχτηκε και κέρδισε άνετα το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, με χρόνο 11’’9, που ήταν και παγκόσμιο ρεκόρ.

    Η ήττα στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου και η κατηγορία για τη συναθλήτριά της

    Μέχρι τους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες στο Βερολίνο, η Γουόλς παρέμεινε η πιο δημοφιλής αθλήτρια στη χώρα της. Στους αγώνες σημείωσε χρόνο 11’’7 αλλά ηττήθηκε από την αφροαμερικανίδα Έλεν Στέφενς, γεγονός που την έκανε έξαλλη.

    Μην μπορώντας να πιστέψει την ήττα της, κατηγόρησε τη συναθλήτριά της για παραπλάνηση, λέγοντας πως ήταν άντρας. Η Στέφενς υποβλήθηκε σε ντροπιαστική εξέταση για να διαπιστωθεί το φύλο της, η οποία επιβεβαίωσε ότι ήταν γυναίκα, όπως είχε δηλώσει.

    Το περιστατικό, σε συνδυασμό με την ανδροπρεπή εμφάνιση της Γουόλς και το γεγονός ότι κέρδιζε με ευκολία τους αγώνες, έκανε τους δημοσιογράφους της εποχής να αφήσουν υπονοούμενα ότι αυτό για το οποίο κατηγορούσε την Στέφενς ήταν στην πραγματικότητα το δικό της μυστικό.

    Έτσι εξετάστηκε και η ίδια, αλλά οι γιατροί κατέληξαν ότι ήταν γυναίκα.

    Το θέμα έκλεισε και η Γουόλς συνέχισε την αθλητική καριέρα της κανονικά. Την αμερικανική υπηκοότητα πήρε τελικά το 1947 όταν οι Σοβιετικοί έκαναν κομμουνιστική την Πολωνία. Την ίδια εποχή, παντρεύτηκε τον πυγμάχο Νιλ Όλσεν και πρόσθεσε το επίθετό του στο δικό της.

    Με το όνομα, Στέλα- Γουόλς –Όλσεν έμεινε γνωστή στην ιστορία. Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας πιστοποιητικά γεννήσεως της Γουόλς, που φέρουν το αντρικό όνομα Στέφαν Βαλασίεβιτς, γεγονός που έκανε πολλούς να ισχυριστούν ότι η καριέρα της αθλήτριας χτίστηκε πάνω σε μια απάτη.

    Ωστόσο, η γνησιότητα των εγγράφων αμφισβητήθηκε και το ζήτημα αν πρέπει να της αφαιρεθούν οι τίτλοι, έστω και μετά θάνατον, δεν θεωρείται λήξαν….

     

    ( Πηγή: Μηχανή του Χρόνου )