SportBrio

Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Ο μικρός Αλέξανδρος έζησε το όνειρό του

    Ο μικρός Αλέξανδρος έζησε το όνειρό του


    Μια ομάδα δεν χαρακτηρίζεται μεγάλη μόνο με τα κατορθώματά της στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά και έξω απ’ αυτά. Επειδή, δε, το ποδόσφαιρο έχει κοινωνικές προεκτάσεις, δεν μπορεί να περιχαρακώνεται στα στενά όρια του γηπέδου. Ο Ολυμπιακός έδειξε το κοινωνικό και ανθρώπινο πρόσωπό του, με τον μικρό Αλέξανδρο, ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, να βλέπει το όνειρό του να παίρνει σάρκα και οστά.

    Η πειραιώτικη ΠΑΕ ασχολήθηκε με την περίπτωσή του και τον έκανε να ζήσει μοναδικές στιγμές. Ο Αλέξανδρος συγκίνησε με το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει και το οποίο παρουσιάστηκε στην εκπομπή “Πάμε Πακέτο”, όπου εξομολογήθηκε και την επιθυμία του να δει έναν αγώνα των Πειραιωτών από κοντά και να συναντήσει τον αγαπημένο του παίκτη, τον Κώστα Μήτρογλου.

    Όπερ και εγένετο στο παιχνίδι με το Λεβαδειακό για την 31η αγωνιστική, το οποίο μάλιστα είχε εορταστικό χαρακτήρα λόγω του ότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε και μαθηματικά το 42ο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Αν μη τι άλλο, ήταν στιγμές που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει.

    Βρείτε εδώ προσφορές έως -85% στα επίσημα προϊόντα του Ολυμπιακού!

    Δείτε Φωτογραφίες

    ( Πηγή: sport24.gr )

  • Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Όταν μια χώρα όπως το Κατάρ αποφασίζει να διοργανώσει Μουντιάλ(2022) και αναλαμβάνει αυτήν την μεγάλη ευθύνη, τότε σίγουρα το στοίχημα είναι μεγάλο κυρίως λόγω των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί.

    Επίσης, πρέπει η ίδια η χώρα να αποδεικνύει σε όλο τον πλανήτη ότι στον τομέα “ποδόσφαιρο” φέρεται επαγγελματικά και έχει την κατάλληλη υποδομή να στηρίξει ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα.

    Με τον όρο “υποδομή” δεν εννοούμε μόνο την τεχνολογία και τον εξοπλισμό αλλά επίσης την νοοτροπία και τον επαγγελματισμό των παραγόντων. Σίγουρα στην περίπτωση του πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Αμπντεσλάμ Ουαντού κάτι τέτοιο δεν φάνηκε.

    “Ήμουν σκλάβος…”

    Με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει ο Ουαντού βγάζει όλον τον πόνο που βίωσε όσο βρισκόταν στο Κατάρ, στο οποίο, κατά τον ίδιο υπήρχαν συνθήκες σκλαβιάς.

    “Νομίζουν ότι με τα λεφτά που έχουν μπορούν να αγοράσουν τα πάντα, ακόμα και ανθρώπους.Εγώ ήμουν ένας σκλάβος γι’αυτούς…”

    Ο Ουαντού βρέθηκε στο Κατάρ, φεύγοντας από το γαλλικό πρωτάθλημα και την Νανσί το 2010.Όσο βρισκόταν στην Γαλλία είχε πέσει και θύμα ρατσιστικής επίθεσης το 2008. Αλλά αυτό το περιστατικό ίσως να του φάνηκε ασήμαντο μπροστά σε αυτά που έμελλε να περάσει στο Κατάρ.

    Η αρχή πάντως δεν ήταν καθόλου άσχημη, καθώς η ομάδα στην οποία πήγε, η Lekhwiya Sports Club, τον πρώτο χρόνο κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο ίδιος όμως είπε:

    “Φαινομενικά όλα ήταν καλά με εξαίρεση το γεγονός ότι κανείς δεν υπολόγιζε την γνώμη του προπονητή για την ενδεκάδα. Το αφεντικό της ομάδας, έχει και την Paris Saint-Germain και ήταν ευτυχισμένος με την επιτυχία, τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του συλλόγου του Κατάρ. Γύρισα στην πατρίδα μου για διακοπές, αλλά, ξαφνικά έμαθα ότι τα συμβόλαια δεν έχουν αξία στο Κατάρ. Αν δε σε θέλουν σε αλλάζουν με συνοπτικές διαδικασίες. Γι’αυτούς είσαι ένα τίποτα.”

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ. – Στην αρχή όλα έδειχναν ρόδινα…

    “Ότι πει ο Πρίγκιπας”…

    Μέσα σε όλα αυτά προσθέτει και το γεγονός ότι μέσα σε ένα βράδυ αποφάσισαν να τον διώξουν και επειδή αυτό έγινε με “εντολή του Πρίγκιπα”. Δεν δέχτηκαν καν να συζητήσουν μαζί του…

    Ο ίδιος αναγκάστηκε να αλλάξει ομάδα και να πάει στην Qatar SC. Τελικά η ομάδα του τερμάτισε στην όγδοη θέση στο πρωτάθλημα ενώ η Lekhwiya κατέκτησε τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της. Τότε συνέβη και δεύτερο σκηνικό που “ξεχείλισε το ποτήρι” της υπομονής του Ουαντού.

    Μετά από τις διακοπές του στην Γαλλία, ο παίκτης γύρισε στο Κατάρ κι εκεί, την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας, του είπαν

    “Έχεις συμβόλαιο έως τον Ιούλιο του 2013, αλλά, πρέπει να φύγεις τώρα. Θα πάρεις μία μικρή αποζημίωση και θα αποχωρήσεις άμεσα. Αυτό είναι τελεσίδικο”.

    Αυτή την φορά αρνήθηκε, αλλά, μπήκε σε περιπέτειες…

    Η τιμωρία του “ανυπάκουου”…

    Αρχικά, τον έβγαλαν από τη λίστα με τους παίκτες οι οποίοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα ενώ στις προπονήσεις τον έβαζαν να προπονείται με τους αναπληρωματικούς.

    «Υπάκουα σε όλα, αν και προσπαθούσαν να με απομονώσουν, να με αποθαρρύνουν. Στη συνέχεια, με έβαζαν να προπονούμαι μόνος μου, 2 φορές την ημέρα με 40 και 50 βαθμούς θερμοκρασία. Ήθελαν να λυγίσω. Μου έλεγαν εκβιαστικά ότι αυτά θα τελείωναν αν έφευγα. Αυτά γινόντουσαν και αλλού. Τελικά τον Ιούλιο του 2012, κατέφυγα στην FIFA»

    δηλώνει γεμάτος αγανάκτηση…

    Η FIFA τελικά διαβίβασε την υπόθεση στην Ομοσπονδία, n οποία στη συνέχεια ενημέρωσε την ομάδα. Αλλά τελικά ο Ουαντού έπρεπε να βάλει τα μεγάλα “μέσα”…

    Επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

    “Για να παίξεις ποδόσφαιρο στο Qatar, πρέπει να έχεις ντόπιο μάνατζερ. Ο μάνατζερ μου, που ήταν μέλος της Lekhwiya, μου είπε ότι αν ήθελα να πάρω άδεια για να φύγω από τη χώρα, θα έπρεπε να αποσύρω την καταγγελία μου στην FIFA.

    Τους είπα ότι ήμουν έτοιμος να προσφύγω στην Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Αυτό τους τρόμαξε κάπως, με αποτέλεσμα να μου δώσουν την βίζα μου και να φύγω τον Νοέμβρη του 2013 από το Κατάρ. Μου είπαν όμως, ότι έχουν επιρροή στην FIFA και ότι θα πρέπει να περιμένω 4 με 5 χρόνια για να πάρω τα χρήματα μου…

    Πολλοί παίκτες έχουν τα ίδια προβλήματα με εμένα. Δεν μπορώ να συγχωρέσω όλους εκείνους, οι οποίοι δε με σεβάσθηκαν. Γνωρίζω ότι έχουν δύναμη, αλλά, θα πληρώσουν το τίμημα για τη συμπεριφορά τους απέναντι μου. Ήθελαν να με λυγίσουν, όμως, δε το κατάφεραν. Θα φθάσω μέχρι το τέλος. Κανείς, δεν πρόκειται να κλέψει τη ζωή μου”.

    Εν τέλει….δικαίωση…

    Τελικά τον Φεβρουάριο του 2014 ο Αμπντεσλάμ Ουαντού δικαιώθηκε στη δικαστική του διαμάχη με την πρώην ομάδα του στο Κατάρ, καταφέρνοντας να εισπράξει τις οφειλές του συμβολαίου του και να πάρει και επισήμως βίζα εξόδου από την χώρα.

    “Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την απόφαση”,

    δήλωσε ο Ουαντού στην ιστοσελίδα της παγκόσμιας ένωσης επαγγελματιών ποδοσφαιριστών (FIFPro) μετά τη δικαίωσή του από την επιτροπή επίλυσης διαφορών της FIFA.

    “Πλέον ο κόσμος στο Κατάρ ξέρει πως δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ανεξέλεγκτα, ακόμη κι αν έχουν πολλά λεφτά. Ήταν θέμα αρχών. Πάλευα για τα δικαιώματά μου και γι’ αυτό χαίρομαι τόσο για τη νίκη μου…”

    Γενικά…

    Σίγουρα δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την επιτυχία ή όχι του Μουντιάλ που θα γίνει το 2022.

    Όμως καλό θα είναι οι αρμόδιοι της χώρας όσον αφορά το ποδόσφαιρο να προβληματιστούν από την περίπτωση Ουαντού και να προσπαθήσουν να διαφημίσουν αυτό το μεγάλο γεγονός με τον τρόπο και την “λάμψη” που του αξίζει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HGBs6U3nhNY?w=728

  • ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…

    ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…


     
    Ολυμπιακός και ΠΑΟ έχουν κατακτήσει έως σήμερα 9 φορές την Ευρωλίγκα (3 και 6 αντίστοιχα).Ωστόσο, ανεξάρτητα την ομάδα που υποστηρίζει ο κάθε Έλληνας, η πρώτη φορά για τα ελληνικά χρώματα ήταν στις 11 Απριλίου του 1996 και σίγουρα “μένει” στο μυαλό σαν η πρώτη εμπειρία.Ειδικά όταν ο τόπος που συνέβη αυτό λέγεται Παρίσι ή “Πόλη του Φωτός”, όπου κυριολεκτικά το ελληνικό μπάσκετ “είδε το φως του”.

    Αποτυχημένες απόπειρες και “Μεσσίας” Ντομινίκ

    Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει κατακτήσει το “ιερό δισκοπότηρο” νωρίτερα αλλά δεν τα κατάφερε λόγω απειρίας ή ατυχίας αν θέλετε. Χαρακτηριστικές ήταν οι περιπτώσεις του Άρη το 1989 και ο ημιτελικός με την Μακάμπι (όπου ο Άρης κέρδιζε 68-60 μέχρι που ο Γιαννάκης να τσακωθεί με τον συγχωρεμένο Μαγκί και το επεισόδιο αυτό να αποσυντονίσει τον Άρη που τελικά ηττήθηκε 99-86), του ΠΑΟΚ το 1993(στον ημιτελικό με την Μπενετόν στο ΣΕΦ που έχασε με καλάθι στην εκπνοή) και ο Ολυμπιακός το 1994(ήττα στον τελικό από το αουτασάιντερ Μπανταλόνα με τον Τάρπλευ να μην βοηθάει καθόλου).

    Η τύχη και η μοίρα χρωστούσε λοιπόν στην Ελλάδα αυτήν την κατάκτηση.Ο μεγάλος σταρ του NBA Ντομινίκ Ουίλκινς που ήρθε το καλοκαίρι στον ΠΑΟ έμελλε να είναι αυτός που θα αποτελούσε τον “Μεσσία” για το ελληνικό μπάσκετ και θα ολοκλήρωνε αυτό που άφησαν στην μέση οι προηγούμενες περιπτώσεις.

    “Πύργος του Άιφελ” ο Βράνκοβιτς…

    ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…

    Φυσικά ο Ουίλκινς δεν κατέκτησε μόνος του την κορυφή.”Κλειδί” για να πραγματοποιηθεί αυτή η επιτυχία ήταν ο μεγάλος Στόγιαν Βράνκοβιτς.2 τάπες του έχουν μείνει στην ιστορία…Η πρώτη ήταν αυτή που “έριξε” στον Ρέμπρατσα στον 3ο προημιτελικό απέναντι στην Μπενετόν και έδωσε την νίκη-πρόκριση στην ομάδα του με 65-64 μέσα στην Ιταλία.

    Η δεύτερη ήταν αυτή που τον άφησε για πάντα “στις καρδιές” των φιλάθλων και ήταν απέναντι στον Μοντέρο στον τελικό, όπου “μετατράπηκε” σε κατοστάρης προκειμένου να τον προλάβει.Ήταν 2 στιγμές που αν είχαν άλλη εξέλιξη πιθανόν το πρώτο πρωτάθλημα Ευρώπης να είχε χαθεί για άλλη μια φορά στις λεπτομέρειες…
     

     

    Οι διαμαρτυρίες των “Καταλανών” και το κολλημένο χρονόμετρο

    Το “τριφύλλι” μπορούσε να έχει “καθαρίσει” την υπόθεση-νίκη πολύ νωρίτερα στον τελικό με την Μπαρτσελόνα αλλά πολλά απανωτά λάθη το έκαναν να χάσει μια διαφορά 13 πόντων που είχε πάρει 8 λεπτά πριν το τέλος.Φτάσαμε έτσι προς το τέλος με το ματς στην “κόψη του ξυραφιού”.

    Πρέπει να αναφέρουμε ότι στην μείωση της διαφοράς μέτρησαν και κάποια σφυρίγματα υπέρ των “Καταλανών” με αποκορύφωμα ένα καθαρό φάουλ στο 67-63 ένα λεπτό πριν το τέλος του αγώνα στον Οικονόμου που δεν σφυρίχτηκε με αποτέλεσμα στον αιφνιδιασμό να μειωθεί η διαφορά στον πόντο με γκολ-φάουλ του Γκαλιλέα.

    Στην τελευταία φάση η Μπαρτσελόνα κλέβει την μπάλα με το χρονόμετρο να κολλάει στα 4,9″.Ο Μοντέρο είναι έτοιμος να σκοράρει ανενόχλητος αλλά εκεί εμφανίζεται ως “από μηχανής Θεός” ο Βράνκοβιτς και τον κόβει χαρίζοντας την κούπα στην Ελλάδα.Οι “Καταλανοί” διαμαρτυρήθηκαν ότι το κόψιμο ήταν αντικανονικό.Η αλήθεια είναι ότι η φάση ήταν οριακή ωστόσο αν το χρονόμετρο δεν είχε κολλήσει, ακόμα και να σκόραρε ο Μοντέρο το καλάθι θα ήταν εκπρόθεσμο.

    Συνολικά λοιπόν η νίκη του ΠΑΟ ήταν πανάξια και αν χανόταν αυτό το κύπελλο θα ήταν μεγάλη αδικία για την ομάδα του Μάλκοβιτς, που “έγραψε” την πρώτη μεγάλη “χρυσή σελίδα” στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ffWyVaAQZv8?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ycvSDtDjTsw?w=728
     

  • ΑΕΚ 1968. Η πρώτη “Ανάσταση” του μπάσκετ!

    ΑΕΚ 1968. Η πρώτη “Ανάσταση” του μπάσκετ!


     
    Αν ρωτήσουμε έναν αριθμό φιλάθλων για το “πότε κατά την γνώμη τους άρχισε η επανάσταση του ελληνικού μπάσκετ” ίσως οι περισσότεροι να απαντήσουν “το 1987 με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ” και τους να τους έρθει στο μυαλό το όνομα “Νίκος Γκάλης”.

    Δεν θα είναι και παράλογο αλλά για να ξεκινήσει μια επανάσταση πάντα πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες βάσεις.Αυτές δεν θα μπορούσαν να είναι πιο γερές από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων από την ΑΕΚ έστω και σχεδόν 20 χρόνια πριν, το 1968…

    Ας θυμηθούμε εκείνη την ιστορική μέρα…

    Πρώτο “χτύπημα” της μοίρας και μεγάλη πορεία…

    Εκείνη η ομάδα της ΑΕΚ, αποτελούμενη από τους Αμερικάνο, Ζούπα, Λαρεντζάκη, Τρόντζο, Χρηστέα, Σάββα και Βασιλειάδη έπρεπε να ξεπεράσει το “σοκ” της απώλειας του μεγάλου Γεώργιου Μόσχου ένα χρόνο πριν, ο οποίος χτυπήθηκε από την επάρατη νόσο.(είχε αγωνιστεί μαζί με τον Ζούπα στην μικτή Ευρώπης το 1966).Ήταν ίσως η πρώτη μεγάλη δυσκολία που εμφανίστηκε.

    Η “Βασίλισσα” είχε πραγματοποιήσει μεγάλη πορεία μέχρι να φτάσει στον τελικό. Οι αγώνες σε κάθε φάση ήταν διπλοί και μέτραγε η διαφορά των πόντων.Στους “16” η “Ένωση” αντιμετώπισε την Βιτόρια από την οποία έχασε εκτός με 82-72 ενώ κέρδισε στην Αθήνα με 85-65 δείχνοντας από νωρίς τα ψυχικά αποθέματα που είχε.

    Αυτά τα “επιστράτευσε” και στα προημιτελικά με αντίπαλο την βελγική Άντερλεχτ την οποία νίκησε στην Αθήνα 76-54 αλλά εκτός έδρας παρά λίγο να αυτοκτονήσει, κάτι που δεν έγινε αφού η ήττα με 74-54 της έδωσε την πρόκριση στη τετράδα.

    Εκεί αντιμετώπισε την κάτοχο του τίτλου Βαρέζε, από την οποία ηττήθηκε στην Ιταλία με 78-60 και όλα φάνηκε να έχουν τελειώσει.Αλλά, σε μια ρεβάνς που παρακολούθησαν 42.000 θεατές στο Παναθηναϊκό στάδιο η ΑΕΚ έκανε την μεγάλη ανατροπή και με το 72-52 που πέτυχε πέρασε στον μεγάλο τελικό…

    ΑΕΚ 1968. Η πρώτη “Ανάσταση” του μπάσκετ!

    80.000 μέσα και 30.000 έξω…

    Απέναντι της θα έβρισκε την σπουδαία Σλάβια Πράγας η οποία 2 χρόνια πριν είχε φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών.Ο αγώνας θα γινόταν στις 4 Απριλίου 1968 και ήταν προγραμματισμένος για τις 8.30 μ.μ..

    Το Καλλιμάρμαρο όμως, όπου θα διεξαγόταν ο αγώνας, είχε “γεμίσει” από τις 6 με 80.000 θεατές ενώ 30.000 περίπου βρίσκονταν έξω από τις θύρες θέλοντας απλά να πάρουν μια “γεύση” από την ατμόσφαιρα.

    Πολλές καφετέριες και ζαχαροπλαστεία είχαν βάλει μεγάφωνα έξω προκειμένου να ακούγεται παντού η μυθική περιγραφή του Βασίλη Γεωργίου…
     

     

    Η σκληρή μάχη

    Ο αγώνας ήταν συναρπαστικός καθώς καμία ομάδα δεν μπορούσε να ξεφύγει στο σκορ.Το ημίχρονο έληξε με 47-38 υπέρ της ΑΕΚ αλλά με αντεπίθεση η Σλάβια πέρασε μπροστά 60-58.Ο “γίγαντας” Τρόντζος όμως, άξιος συμπαραστάτης του Αμερικάνου, “πήρε την ομάδα στις πλάτες του” βάζοντας τα με όλη την Σλάβια και βοήθησε την ΑΕΚ να προηγηθεί 78-70.

    Κάποια στιγμή ο Ζούπας αποβλήθηκε με 5 φάουλ και κάθισε στον πάγκο ξεσπώντας σε λυγμούς.Το κύπελλο όμως δεν ήταν δυνατόν να χαθεί.Η ΑΕΚ κράτησε το προβάδισμα μέχρι τέλους και τελικά επικράτησε 89-82 “χαρίζοντας” στον ελληνικό αθλητισμό την πρώτη μεγάλη επιτυχία…

    Φλας, πανηγύρια και…Βασίλης Γεωργίου

    Ως συνήθως ένας τέτοιος θρίαμβος καμιά φορά φέρνει στην επιφάνεια “κακιές γλώσσες”.Αυτές “έλεγαν” ότι ο κακός αγωνιστικός χώρος(γήπεδο από τσιμέντο) και τα φλας των ρεπόρτερ(που “τύφλωναν” τους παίκτες της Σλάβια όταν εκτελούσαν βολές..) ήταν 2 μεγάλα “πλεονεκτήματα” που είχε η “Ένωση” για να φτάσει στον θρίαμβο.Κάτι τέτοιο είναι απλά μια άποψη καθώς ούτε οι ίδιοι παίκτες της Σλάβια διαμαρτυρήθηκαν για τα παραπάνω…

    Οι πανηγυρισμοί πάντως ήταν πρωτόγνωροι και κράτησαν όλη την νύχτα.Η περιγραφή του Βασίλη Γεωργίου ακόμα μας ανατριχιάζει:

    «Ο Τρόντζος φωνάζει “δώστε μου τη μπάλα, τους παίζω όπως θέλω”, του δίνει τη μπάλα ο Τσάβας, γυρίζει και την καρφώνει στο αντίπαλο καλάθι. Μετά από αυτό το καλάθι, κύριοι, σήμερα δεν χάνουμε. Ο Θεός της ΑΕΚ, ο Θεός της Ελλάδας είναι μαζί μας, και το κύπελλο Ευρώπης σε λίγα λεπτά θα είναι δικό μας».

    ΑΕΚ 1968. Η πρώτη “Ανάσταση” του μπάσκετ!

    Οι σκόρερ:

    AEK: Aμερικάνος 29, Tρόντζος 24, Zούπας 12, Bασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Xρηστέας 4, Tσάβας 3, Πετράκης, Νεσιάδης, Δημητριάδης

    Σλάβια Πράγας: Zίντεκ 27, Pουζίτσκα 25, Mπάροχ 12, Mίφκα 14, Tόμασεκ 4, Αμέρ, Kονοπάτσκο
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iXFJMNiCzJo?w=728
     

    Και ο Χρηστάκης τραγούδησε για εκείνη την επιτυχία…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=S12DczmG_2g?w=728
     

  • Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών

    Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών


    \nTo Κύπελλο Πάσχα αποτελούσε άλλη μια διοργάνωση η οποία γινόταν με κυριότερο σκοπό να μπορούν οι ομάδες να αυξάνουν τα έσοδα τους, (όπως άλλωστε και το Κύπελλο Χριστουγέννων).Άλλωστε στα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό έπρεπε κάπως οι ομάδες να βρουν τρόπο να συντηρούνται.

    Συμπαράσταση ΠΑΟ και ΑΕΚ στον Ολυμπιακό…

    Η συγκεκριμένη διοργάνωση ξεκίνησε με έναν τρόπο λίγο περίεργο καθώς προήλθε από την συμμαχία των τριών μεγάλων της Αθήνας(Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ).

    Συγκεκριμένα, ο 1927-28 η ΕΠΟ ήθελε να διοργανώσει το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των τριών ιδρυτικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας.Για άγνωστους λόγους, λίγο πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τιμώρησε τον Ολυμπιακό και έδωσε εντολή σε όλα τα σωματεία να μην αγωνίζονται μαζί του ούτε σε φιλικό.

    Τα παραπάνω προκάλεσαν την αντίδραση των ΠΑΟ και ΑΕΚ που πήραν το μέρος του Ολυμπιακού και αποφάσισαν να διοργανώσουν μαζί του φιλικούς αγώνες.(δημιουργήθηκε έτσι το γνωστό ΠΟΚ)

    Οι αγώνες αυτοί πήραν την μορφή διοργάνωσης με τις ονομασίες “Κύπελλο Χριστουγέννων” και “Κύπελλο Πάσχα” και συμμετείχαν σ΄αυτές ομάδες από Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία.

    Η οικονομική επιτυχία των αγώνων ήταν μεγάλη καθώς προκαλούσαν το ενδιαφέρον πολλών φιλάθλων.

    Το Κύπελλο Πάσχα και το τσούγκρισμα των αυγών στην σέντρα…

    Το πρώτο Κύπελλο Πάσχα διοργανώθηκε το 1928. Προσκλήθηκαν επίσης, με στόχο τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων, η Μπεογκράτσκι Γιουκοσλαβίας και μία μικτή παικτών της πρώην πρωταθλήτριας Ρουμανίας, Βένους και της Σπάρτα, αμφότερες από το Βουκουρέστι.

    Συνολικά διοργανώθηκε 23 φορές με την τελευταία αν είναι το 1964.

    Πρώτος σε κατακτήσεις ήταν ο Ολυμπιακός με 11 κύπελλα, ακολούθησαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με 4, ενώ από μία κατάκτηση είχαν οι Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου, Κολονία, Άρης Θεσσαλονίκης και Εθνικός Πειραιώς.

    “Νεκρό” διάστημα αποτέλεσε η περίοδος 1930-36 όπου διεξήχθη μία μόνο φορά, καθώς υπήρξαν αυξημένες υποχρεώσεις των τριών σωματείων του ΠΟΚ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (1932 και 1936).

    Τις χρονιές που δεν διεξαγόταν την θέση των επίσημων ομάδων έπαιρναν μικτές ομάδες προκειμένου να μην “σβήσει” ο θεσμός.

    Στα αξιοσημείωτα ήταν το γεγονός ότι πριν από την έναρξη των αγώνων, οι αρχηγοί των δύο ομάδων πήγαιναν στη σέντρα και τσούγκριζαν αβγά.Ο “νικητής” είχε δικαίωμα να διαλέξει εστία(όπως γίνεται με το κέρμα).

    Οι αγώνες γινόντουσαν πάντα στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συμμετείχαν συνήθως έως 4 ομάδες (οι 3 του ΠΟΚ και άλλη μια ) και αν δεν βρισκόταν ομάδα από το εξωτερικό, η τετράδα συμπληρωνόταν από μια αντίστοιχη ελληνική.

    Οι κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα

    \n1928: Ολυμπιακός
    \n1929: Ολυμπιακός
    \n1930-1935: Δε διεξήχθη
    \n1936: Ολυμπιακός
    \n1937: Εθνικός Πειραιώς
    \n1938: ΑΕΚ
    \n1939: Δεν διεξήχθη λόγω επανέναρξης του Κυπέλλου Ελλάδος
    \n1940: Παναθηναϊκός
    \n1941: Δεν διεξήχθη λόγω του πολέμου
    \n1942: Δεν διεξήχθη λόγω της Κατοχής
    \n1943: Ολυμπιακός
    \n1944: ΑΕΚ
    \n1945: Ολυμπιακός
    \n1946: Ολυμπιακός
    \n1947: Παναθηναϊκός
    \n1948: Άρης Θεσσαλονίκης
    \n1949: Ολυμπιακός
    \n1950: Δεν διεξήχθη
    \n1951: Ολυμπιακός
    \n1952: Παναθηναϊκός
    \n1953: Ολυμπιακός
    \n1954: Παναθηναϊκός
    \n1955: ΑΕΚ
    \n1956: Κολονία (Γερμανία)
    \n1957: Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου (Ρουμανία)
    \n1958: ΑΕΚ
    \n1959: Ολυμπιακός
    \n1960-1963: Δεν διεξήχθη
    \n1964: Ολυμπιακός

  • Πίπεν. Ο “Εφιάλτης” του Κούκοτς λόγω Κράουζε

    Πίπεν. Ο “Εφιάλτης” του Κούκοτς λόγω Κράουζε

    Το να σταθεί ένας παίκτης από την Ευρώπη στον ”μαγικό κόσμο” του NBA ήταν πάντοτε πολύ δύσκολο. Ειδικά στην δεκαετία του ’90 όμως το να παίξει κάποιος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ήταν μεγάλο κατόρθωμα, καθώς εκείνη την εποχή αγωνιζόντουσαν πάρα πολλά από τα ”ιερά τέρατα”.

    Για τον Κροάτη Τόνι Κούκοτς αυτό το ταξίδι, που έμελλε στην συνέχεια να τον καταξιώσει και να του χαρίσει τίτλους δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν, ξεκίνησε πριν καλά-καλά ”πατήσει” το πόδι του στο NBA…

    Επιλογή του Γενικού Διευθυντή Τζέρι Κράουζε

    Στα χρόνια που αγωνιζόταν στην Ευρώπη ο Τόνι Κούκοτς ”έλαμπε” δίπλα σε άλλους μελλοντικούς αστέρες του NBA(π.χ. Ράτζα) με τα χρώματα της Γιουγκοπλάστικα με την οποία κατέκτησε 3 σερί Πρωταθλητριών(1989, 1990, 1991).

    Το 1990 επελέγη στο ντραφτ από τον Γενικό Διευθυντή των Σικάγο Μπουλς, Τζέρι Κράουζε, αλλά ο ίδιος θέλησε να μείνει στην Ευρώπη μέχρι το 1993 για να ”ωριμάσει” περισσότερο μπασκετικά. Όπως είπαμε η επιλογή παικτών από την Ευρώπη δεν ήταν ακόμα συνηθισμένη…

    Ο Κούκοτς στο μάτι του κυκλώνα!

    Για την κορυφαία ομάδα του NBA εκείνη την εποχή, η παραπάνω είδηση αποτελούσε και μίνι-έκπληξη. Αυτό όμως που προκάλεσε την οργή των Τζόρνταν-Πίπεν δεν ήταν το γεγονός ότι ο Κράουζε ήθελε να φέρει Ευρωπαίο.
    \nO Πίπεν που είχε εξελιχθεί σε σούπερσταρ-παίχτη, δεσμευόταν ακόμα με το αρχικό συμβόλαιο των $750,000 και προσπαθούσε να το επαναδιαπραγματευτεί ώστε να πάρει τα χρήματα που αναλογούσαν στην προσφορά του.

    Ο Κράουζε όμως ήταν ανένδοτος, καθώς οι Μπουλς ήταν μόλις $1.5 εκ. κάτω από το όριο του Salary Cup και ήθελε να κάνει χώρο για τον “άσημο” νεαρό Κούκοτς που έπαιζε στην Ιταλία και του έδινε “γη και ύδωρ” και κατά συνέπεια και μεγαλύτερο συμβόλαιο από τον Πίπεν, ο οποίος αν και σούπερσταρ πλέον, παρέμενε με το αρχικό.

    Ο Κράουζε, όπως γράψαμε στο άρθρο “Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η Μεγάλη Κόντρα!“, ήταν “κόκκινο πανί” για τον Τζόρνταν και τους προσκείμενους σε αυτόν(πχ. Πίπεν) ήδη από το 1988, οπότε αυτό ήταν κάτι που το δίδυμο Τζόρνταν-Πίπεν δεν μπορούσε να το δεχτεί με τίποτα!!

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Μάικλ Τζόρνταν για το γεγονός:

    “Ο Κράουζε φέρθηκε σαν πατέρας που ξαφνικά αποκτάει ένα καινούργιο παιδί και του δείχνει μεγαλύτερη αγάπη απ’ότι στα άλλα”.

    “Ήταν απαίσιο! Ο Σκότι έχει αποδείξει τι μπορεί να προσφέρει στο NBA, ενώ ο Κούκοτς όχι!”

    Τελικά, όταν ήταν οριστικό ότι ο Κούκοτς θα παρέμενε στην Ιταλία, ο Κράουζε δέχτηκε να επαναδιαπραγματευτεί και ο Πίπεν πήρε τα χρήματα που του άξιζαν, κάπου $3 εκ. τον χρόνο.

    Η τιμωρία του Κράουζε στο πρόσωπο του Κούκοτς

    Για κακή τύχη του Κούκοτς, η μοίρα έμελλε να τους φέρει αντίπαλους. Το 1992 η ανίκητη ομάδα των ΗΠΑ (Ντριμ-Τιμ Ι) αντιμετώπισε την Κροατία στην φάση των ομίλων, στα πλαίσια της Ολυμπιάδας της Βαρκελώνης.

    Εκείνος ο αγώνας ήταν μια καλή ευκαιρία για τους δύο σούπερσταρ να ”βγάλουν τα απωθημένα τους” και να δείξει ο Πίπεν στον Κράουζε ότι εκτίμησε λάθος.

    Ο Σκότι Πίπεν δήλωσε πριν το ματς:

    “Θα τον μαρκάρουμε ακόμα και στον πάγκο”

    “Θα του προσφέραμε την χειρότερη εμπειρία της ζωής του”

    Ο σκοπός ήταν ένας: Ο Κούκοτς να μην βάλει πόντο και να του δείξουν (και κατ’επέκταση στον Κράουζε) ποιος είναι το “αφεντικό”!

    Τι έγινε τελικά

    Ο αγώνας έληξε με διαφορά 33 πόντων υπέρ των ΗΠΑ αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο. Ο Κούκοτς είχε ίσως τη χειρότερη μπασκετική του εμπειρία και δεν μπορούσε σχεδόν ούτε να ακουμπήσει την μπάλα.

    Παρόλα αυτά όμως, κατάφερε να σκοράρει 4 πόντους, κάτι που ξενέρωσε λίγο το δίδυμο, αλλά με 2/11 σουτ και 7 λάθη, αποτέλεσμα της εξοντωτικής άμυνας.

    Το ”φιλμ” του αγώνα αντικατοπτρίζεται στις παρακάτω δηλώσεις…

    Μάτζικ Τζόνσον:

    ”Τους έβλεπα και τους δύο να διψάνε για αίμα όταν έβλεπαν τον Κούκοτς”

    Καρλ Μαλόουν:

    “Από την αρχή τσακωνόντουσαν ποιος θα τον πρωτομαρκάρει”

    Σκότι Πίππεν:

    ”Θέλαμε να τον ”μάθουμε” τι σημαίνει NBA”

    “Ήμουν αγχωμένος πριν το παιχνίδι. Ήθελα να τον κρατήσω στο μηδέν και να τον ντροπιάσω. Δυστυχώς δεν μπορώ να φέρω στο παρκέ τον Κράουζε. Του έδωσα το χέρι (σ.σ του Κούκοτς) πριν και μετά το παιχνίδι. Δεν υπάρχει κάτι προσωπικό μεταξύ μας.”

    “Ήθελα όλος ο πλανήτης να μας δει αντιμέτωπους. Έπρεπε να του παραγγείλω(σ.σ του Κράουζε) μια τεράστια ΤV για να το δει.”

    Μάικλ Τζόρνταν:

    ”Είμαι σίγουρος ότι ο Σκότι θα πάρει το φιλμ του αγώνα και θα το στείλει στον Τζέρι. Είμαι σίγουρος ότι ο Τζέρι είναι κάπου και παρακολουθεί.”

    Τόνι Κούκοτς:

    ”Νόμιζα ότι ήθελαν να με πετάξουν έξω από το γήπεδο. Εκείνο το βράδυ κατάλαβα για τα καλά το NBA…”

    Πάντως εκείνη η βραδιά μακροπρόθεσμα έκανε καλό στον Κούκοτς. Ο ίδιος αποτέλεσε άνα πολύ σημαντικό κομμάτι της δεύτερης δυναστείας των Μπουλς (1996-98) και δίπλα στους ( συμπαίκτες πια…) Τζόρνταν-Πίπεν έγραψε με ”χρυσά γράμματα” την δική του ιστορία στο NBA…

    Το “μάθημα”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=s2k2yTOpcQ8?w=728

    Κούκοτς και Μπουλς

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=6nIk9XiHrMI?w=728

  • Αγία Τριάδα. Ο άλλος Ναός του Ολυμπιακού

    Αγία Τριάδα. Ο άλλος Ναός του Ολυμπιακού

    Ο Ολυμπιακός είναι θρησκεία, όπως δηλώνουν οι οπαδοί του. Χάνει κερδίζει η ομάδα τους, αυτοί μένουν πιστοί στην κόκκινη φανέλα.

    Εκτός από τον αγωνιστικό «ναό» του γηπέδου «Καραϊσκάκης», ο Ολυμπιακός είναι ίσως το μοναδικό κλαμπ στον κόσμο που έχει χτίσει εκκλησία αφιερωμένη στο όνομά του.

    Η Αγία Τριάδα είναι χτισμένη από τα μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων Ολυμπιακού (ΠΕΦΟ), σε μια κορυφή της Καλαμπάκας ανάμεσα σε πεύκα και ελιές.

    Δεσπόζει σε ύψος σε ύψος 1.300 μέτρων.

    Η εκκλησία εμπνέει γαλήνη στους προσκυνητές, οι οποίοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους όταν αντικρίζουν την πρόσοψη του ναού. Κάτω από το σταυρό βρίσκεται η μαρμάρινη πλάκα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο του Ολυμπιακού και άλλη μια, που αναγράφει την ημερομηνία που πρωτολειτούργησε η εκκλησία το 1982.

    Η βοήθεια της ΠΕΦΟ

    Ο κλειδοκράτωρ παπά Γιώργης που είχε κάνει την ξενάγηση στο χώρο, έλεγε ότι στα μέσα της δεκαετίας του ’70, σε απόσταση 100 μέτρων από την Αγία Τριάδα, τελούνταν υπαίθριες λειτουργίες.

    Ο άνθρωπος όμως, που εμπνεύστηκε την ιδέα ήταν ο πρόεδρος της ΠΕΦΟ, Κώστας Μπαρμπής. Είχε βρεθεί στο καφενείο του χωριού Κλινός και έβλεπε τον κόσμο να κατεβαίνει με τα πόδια από το βουνό μετά από πανηγύρι.

    Στην περιοχή Μπαλτά υπήρχε ένα τάμα δεκαετιών, λόγω ανευρέσεως μιας εικόνας και το γιόρταζαν της Αγίας Τριάδας. Ο Μπαρμπής σκέφτηκε να δράσει με βάση το καταστατικό της ΠΕΦΟ, που προβλέπει μεταξύ άλλων και την ανάπτυξη θρησκευτικής δραστηριότητας.

    Έτσι, υποσχέθηκε στους κατοίκους ότι θα προσπαθούσε να χτίσει την εκκλησία με τη βοήθεια του Ολυμπιακού. Αν και τον αντιμετώπισαν με δυσπιστία, οι πιστοί απευθύνθηκαν στον δεσπότη, βρήκαν μαρτυρίες γερόντων ότι ο χώρος ήταν εκκλησιαστικός και πήγαν στο δασαρχείο.

    Μετά από δύο μήνες, ο Ολυμπιακός έστειλε το πρώτο έμβασμα για να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα στη συνέχεια. Στην ανέγερση του ναού της Αγίας Τριάδας βοήθησε ο αείμνηστος πρόεδρος του Ολυμπιακού Σταύρος Νταϊφάς, ο σύμβουλος Δημήτρης Κωνσταντινίδης και άλλα μέλη της τότε διοίκησης.

    Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε

    Φυσικά, όπως σε κάθε μικρό ή μεγάλο έργο στην Ελλάδα, δεν έλειψαν τα προβλήματα με διάφορες υπηρεσίες. Το δασαρχείο σταμάτησε τις εργασίες δύο φορές, αλλά πείστηκε από το επιχείρημα της εκκλησίας ότι η εικόνα που είχαν βρει οι τσοπάνηδες, προερχόταν από ναό που υπήρχε παλιά εκεί.

    Με αυτό το σκεπτικό επιτράπηκε τελικά να χτιστεί πάνω στα θεμέλια του προηγούμενου ναού και μετά από 10 χρόνια η Αγία Τριάδα ήταν έτοιμη. Μετά τη λειτουργία στον ναό του Ολυμπιακού, ακολουθεί μπαλίτσα στο προαύλιο της εκκλησίας.

    Τι συμβαίνει σήμερα

    Τους ζεστούς μήνες του χρόνου, στο βουνό ανεβαίνουν μικροί και μεγάλοι από το κοντινό χωριό Κλινός. Το χειμώνα ο ναός του Ολυμπιακού δεν ανοίγει καθώς ο δρόμος που οδηγεί εκεί κλείνει από τα χιόνια.

    Στα χείλη των πιστών, τι άλλο; Προσευχές για αγαπημένα πρόσωπα, υγεία, αγάπη και την κατάκτηση τουλάχιστον του νταμπλ από την ομάδα του Πειραιά. Κάτι που συνέβη τη χρονιά που λειτούργησε για πρώτη φορά η Αγία Τριάδα….

     

    Φαίη Χρυσοχόου
    Αγία Τριάδα, η εκκλησία που χτίστηκε σε 1.300 μέτρα υψόμετρο, με χρήματα του Ολυμπιακού και είναι αφιερωμένη στον «θεό» του Πειραιά… \nmixanitouxronou.gr

  • Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η μεγάλη κόντρα!

    Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η μεγάλη κόντρα!


     
    Λένε πως μια ομάδα για να οδηγηθεί στην επιτυχία πρέπει να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη μηχανή με την χημεία μεταξύ των γραναζιών να είναι άψογη. Αυτό δεν ίσχυε στην περίπτωση της ιστορικής ομάδας των Σικάγο Μπουλς που πήρε 6 πρωταθλήματα σε 8 χρόνια, μιας και ο Γενικός Διευθυντής Τζέρι Κράουζε και το μεγάλο αστέρι της ομάδας Μάικλ Τζόρνταν ήταν “στα μαχαίρια”.

    Η κόντρα μάλιστα δεν έμεινε μόνο μεταξύ τους αλλά επεκτάθηκε και στα άτομα που ήταν προσκείμενα στο Michael Jordan, όπως ο Scottie Pippen και ο coach Phil Jackson !

    Το περιστατικό που δημιούργησε την κόντρα

    Ο Τζέρι Κράουζε με τους νεαρούς Οάκλεϊ και Πίπεν

    Το χρονικό της μεγάλης έχθρας του Μάικλ Τζόρνταν με τον Γενικό Διευθυντή των Σικάγο Μπουλς, Τζέρι Κράουζε, έχει τις ρίζες του στο μακρινό 1988, όταν ο τελευταίος πραγματοποίησε μια ανταλλαγή που εξόργισε τον Jordan, ο οποίος ήταν κάθετα αντίθετος.

    Εκείνη την εποχή ήταν ξεκάθαρο πως οι ανερχόμενοι Μπουλς είχαν μεγάλη ανάγκη για σέντερ, αν ήθελαν να πρωταγωνιστήσουν και να διεκδικήσουν κάποιο τίτλο. Ο Κράουζε κανόνισε και πέτυχε την ανταλλαγή, δίνοντας τον Charles Oakley στους New York Nicks για να πάρει τον σέντερ Bill Cartwright.
    \nO Oakley, ο οποίος τύχαινε να είναι και ο καλύτερος φίλος του Jordan στην ομάδα, ήταν ένας εξαιρετικά σκληροτράχηλος παίχτης, ειδικά σε ό,τι αφορούσε την άμυνα και όταν οι Μπουλς έδιναν μονομαχίες με τα “κακά παιδιά” των Pistons, ο Oakley ήταν ο σωματοφύλακας του Jordan μέσα στο παιχνίδι.

    Μάικλ Τζόρνταν – Τσαρλς Οάκλεϊ

     

    Τι απέδειξε ο Cartwright

    Ο Cartwright ήταν ένας αληθινός center, σε αντίθεση με τον power forward Oakley, αλλά πολύ μεγαλύτερος ηλικιακά. Παρ’ότι ο Cartwright δεν είχε την φήμη του Oakley ως αμυντικός, ήταν πάρα πολύ αποτελεσματικός στο να αποτρέπει τους αντίπαλους σέντερ να κυριαρχήσουν στο παιχνίδι τους, καθώς και ήταν πολύ ικανός σκόρερ μέσα στη ρακέτα.

    Μπιλ Κάρτραϊτ – Πάτρικ Γιούινγκ

    Ο Jordan ήταν κάθετα αντίθετος και πριφρονούσε την ανταλλαγή, όχι μόνο λόγω των εμπλεκόμενων παιχτών, αλλά κι επίσης λόγω του τρόπου με τον οποίο το έμαθε: από την τηλεόραση, όταν ο Oakley κι εκείνος ήταν καθ’οδόν για το Las Vegas όπου θα παρακολουθούσαν έναν αγώνα του Mike Tyson!

    Ο Cartwright τελικά, αποδείχτηκε ότι ήταν ακριβώς ό,τι χρειάζονταν οι Μπουλς, δίνοντας βροντερό παρόν και στα τρία πρωταθλήματα των Μπουλς μεταξύ 1991-1993 και με μεγάλο μερίδιο από την επιτυχία να του πιστώνεται.

    Ίσως το πιο σημαντικό ήταν ότι ο Cartwright αποδείχτηκε ο πιο αποτελεσματικός σέντερ του πρωταθλήματος στην αντιμετώπιση του Patrick Ewing, ο οποίος δέσποζε κάτω από την ρακέτα, εκείνη την εποχή και ήταν ο παίχτης-κλειδί και το αστέρι των New York Knicks, του πιο σημαντικού αντίπαλου των Μπουλς στις αρχές του ’90.

    Η συνέχεια

    Ο Jordan μετά από χρόνια παραδέχτηκε ότι μπορεί να έκανε λάθος και ο Κράουζε να είχε δίκιο για την ανταλλαγή, αλλά παρόλα αυτά, δεν άλλαξε τίποτα στην έλλειψη εμπιστοσύνης και το μίσος του για τον Κράουζε.

    Αυτά τα αίσθηματα ξαναήρθαν στην επιφάνεια στην πάροδο των ετών με ποικίλους τρόπους, μεταξύ των οποίων και με το παρατσούκλι “Crumbs” (ψίχουλα) που κόλλησε ο Jordan στον Κράουζε, χλευάζοντας τη νοσογόνο παχυσαρκία από την οποία έπασχε ο Κράουζε και την ακατάστατη εμφάνισή του.

    Ο Κράουζε παρουσιάζει τον Κούκοτς

    Ένας ακόμα τρόπος όπου εκδηλώθηκε η κόντρα ήταν το περιστατικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, όταν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των ΗΠΑ(Dream Team) αντιμετώπισε τον τελικό την Κροατία του νεαρού τότε Τόνι Κούκοτς, στον οποίο τότε ο Κράουζε έταζε “γη και ύδωρ” προκειμένου να τον ντύσει στα κόκκινα των Μπουλς.

    Οι Τζόρνταν και Πίππεν ξέσπασαν με μένος ενάντια στον Κούκοτς, ο οποίος δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε. Ο βιογράφος του Τζόρνταν, Ντέιβιντ Χάλμπερσταμ είπε χαρακτηριστικά:

    “Έμοιαζαν να παίζουν εντάντια στον Κούκοτς σα να είχαν βεντέττα”.

    Λεπτομέρειες του γεγονότος θα βρείτε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο.

    Ο Τζέρι Κράουζε με τον Μάικλ Τζόρνταν

  • Άαρον Ράμσεϊ. Κάθε γκολ και θάνατος!!

    Άαρον Ράμσεϊ. Κάθε γκολ και θάνατος!!

    Είναι μερικές φορές που ακόμα και αυτοί που δεν πιστεύουν στην μοίρα και στις “διαβολικές” συμπτώσεις έρχονται στο σημείο να αναρωτηθούν αν τελικά “κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία”.

    Η περίπτωση του ποδοσφαιριστή της Άρσεναλ Άαρον Ράμσεϊ είναι σίγουρα μια από αυτές που μπορούν να δημιουργήσουν μια “ανατριχίλα” στον καθένα για τα παιχνίδια που μπορεί μερικές φορές να παίξει η τύχη.

    Ας γίνουμε πιο σαφείς και μάλλον θα συμφωνήσετε μαζί μας…

    Κάθε γκολ του Ράμσεϊ και…θάνατος επωνύμου…

    Ούτε στόχο να είχε βάλει ο επιθετικός της Άρσεναλ διάσημους ανθρώπους… Εδώ και περίπου 3 χρόνια, μερικά γκολ που έχει σκοράρει έχουν “συνοδευτεί” και από τον θάνατο κάποιου ανθρώπου παγκόσμιας φήμης, που η απώλεια του συγκλόνισε τον κόσμο για διάφορους λόγους.

    Αυτό όπως θα δείτε συμβαίνει κατά διαστήματα και έχει χαρακτηριστεί από τα μίντια ως “η κατάρα του Ράμσεϊ”.Διαβάστε και μόνοι σας:

    2 Μαΐου 2011

    Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν πέφτει νεκρός. Μια μέρα πριν ο Ουαλός είχε βάλει γκολ στο ντέρμπι με τη Γιουνάιτεντ.

    2 Οκτωβρίου 2011

    Ο Ράμσεϊ σκοράρει ξανά απέναντι στην Τότεναμ και δύο 24ωρα μετά πεθαίνει ο Στιβ Τζομπς.

    20 Οκτωβρίου 2011

    Σκοτώνεται ο Καντάφι από αντικαθεστωτικούς, ενώ μια μέρα πριν ο Ράμσεϊ είχε σκοράρει κόντρα στη γαλλική Μαρσέιγ.

    11 Φεβρουαρίου 2012

    Σκοράρει απέναντι στην Σάντερλαντ και την ίδια ώρα η είδηση ότι η Γουίτνεϊ Χιούστον έφυγε από την ζωή κυριαρχεί στον παγκόσμιο τύπο.

    30 Νοεμβρίου 2013

    \nO Ράμσεϊ έβαλε δύο γκολ, ενώ λίγες ώρες μετά σκοτώθηκε ο Paul Walker με το φίλο του.2 γκολ 2 θάνατοι!!!

    11 Αυγούστου 2014

    Ο Άαρον Ράμσεϊ άρχισε τη σεζόν με δυναμικό τρόπο, οδηγώντας την Άρσεναλ σε νίκη 3-0 επί της Μάντσεστερ Σίτι για το σούπερ καπ, με τον ίδιο να σημειώνει το 2ο γκολ της ομάδας του.Μία ημέρα αργότερα, στις 11 Αυγούστου, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού Ωκεανού, ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς δίνει τέλος στην ζωή του…

    Άαρον Ράμσεϊ

    Δεν ξέρουμε αν έχει κάποιο κουκλάκι βουντού ο Ράμσεϊ αλλά καλό θα είναι στο επόμενο του γκολ να προσέχουν όλοι οι επώνυμοι και να βρίσκονται…κλεισμένοι στα σπίτια τους…

    Άλλωστε είδαμε ότι και οι θάνατοι προέκυψαν από διαφορετικά αίτια αλλά με κοινό σημείο τα γκολ του παίκτη της Άρσεναλ… Ένας οπαδός της ομάδας μάλιστα είπε:

    “Φοβάμαι ότι τα πράγματα θα βγουν εκτός ελέγχου όταν ξανασκοράρει”.

     

    Υ.Γ. Το άρθρο είναι έως ένα βαθμό χιουμοριστικό προς αποφυγή παρεξηγήσεων.Και λέμε “έως ένα βαθμό” γιατί ο θάνατος δεν είναι κάτι αστείο-το εντελώς αντίθετο-, αλλά αυθόρμητα τέτοιες συμπτώσεις μπορεί και να προκαλέσουν ένα μικρό…μειδίασμα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kdRd45qgwew
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WVbgn56AS34

  • Το “θαύμα στον πάγο” ! Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980.

    Το “θαύμα στον πάγο” ! Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980.


     
    Ο αγώνας χόκεϊ επί πάγου, ΗΠΑ – ΕΣΣΔ το 1980, έμεινε στην ιστορία ως “θαύμα στον πάγο” και θεωρείται ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του αθλητισμού!

     

    Περιπτώσεις αθλητισμού όπου η ψυχή “νικάει” τις φυσικές ικανότητες έχουμε δει αρκετές φορές. Μερικές φορές όμως χρειάζεται κάτι παραπάνω και από αυτό προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, ακόμα και αυτό που λέμε “να συνωμοτήσουν τα άστρα”.

    Στην περίπτωση της ομάδας χόκεϊ των ΗΠΑ το 1980 κάτι τέτοιο μπορούμε να πούμε ότι συνέβη και τελικά έγινε και…ταινία.

    Ερασιτέχνες εναντίον “Ρώσικης αρκούδας”

    Η ομάδα χόκεϊ των ΗΠΑ θα αντιμετώπιζε την ομάδα της Σοβιετική Ένωσης στα πλαίσια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980, στο Λέικ Πλάσιντ, Νέα Υόρκη .

    Για τον ρόλο του φαβορί δεν υπήρχε αμφιβολία καθώς οι Αμερικανοί ήταν ταλαντούχοι μεν – ερασιτέχνες σε συλλογικό επίπεδο δε, ενώ οι Σοβιετικοί είχαν κατακτήσει 6 χρυσά στις προηγούμενες 7 Ολυμπιάδες (4 σερί από το 1964) έχοντας 27 νίκες 1 ισοπαλία και μια ήττα.

    Το μόνο πλεονέκτημα που είχαν οι ΗΠΑ ήταν η υποστήριξη της εξέδρας καθώς ο αγώνες γινόντουσαν στην Νέα Υόρκη…

    Αγώνας στην σκιά του ”ψυχρού πολέμου” και αγωνιστικά…προεόρτια.

    Το παιχνίδι ήταν μια καλή ευκαιρία για τους Σοβιετικούς να πετύχουν έναν θρίαμβο απέναντι στους Αμερικανούς και να πάρουν μια εκδίκηση για το μποϊκοτάζ που ετοίμαζαν οι τελευταίοι στους Ολυμπιακούς που θα γινόντουσαν το καλοκαίρι στην Μόσχα(λόγω της Σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβρη του 1979).

    Ήταν άλλη μια κόντρα στα πλαίσια του ”ψυχρού πολέμου” μεταξύ των 2 χωρών. Στις 9 Δεκεμβρίου μάλιστα τους διέλυσαν σε φιλικό που έγινε στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης με 10-3.
     

     

    Το ”θαύμα στον πάγο”

    Πριν πάντως από το επίσημο παιχνίδι που θα γινόταν στις 22 Φεβρουαρίου στο Olympic Center της Νέας Υόρκης, οι Αμερικάνοι είχαν δείξει ότι διαθέτουν σθένος και πάθος καταφέρνοντας να φτάσουν στην “ζώνη των μεταλλίων”(κέρδισαν το φαβορί της 2ης θέσης Τσεχοσλοβακία και κατά σειρά τις Νορβηγία, Ρουμανία και Δυτική Γερμανία).

    Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980. Το “θαύμα στον πάγο” !

    Όλοι ήταν ευχαριστημένοι αλλά οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής τους Χέρμπ Μπρουκς έκρυβαν την μεγαλύτερη έκπληξη που δεν μπορούσε να φανταστεί ούτε ο πιο αισιόδοξος απέναντι στους Σοβιετικούς.

    Ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του κόουτς (παιχνίδι σε ανοιχτό γήπεδο με αρκετή σωματική επαφή) κατάφεραν να αποσυντονίσουν την “αρκούδα” και να αντέξουν στο ανελέητο “σφυροκόπημα”.

    Προηγήθηκαν 4-3 δέκα λεπτά πριν το τέλος και παρά την απειρία τους άντεξαν μέχρι το τέλος. Η νίκη ήταν απίστευτη και έμεινε στην ιστορία ως “θαύμα στον πάγο”.

    Οι δηλώσεις του κόουτς Μπρουκς το αποδεικνύουν:

    “Για ένα σύνολο κολεγιόπαιδων, το να νικούν την κορυφαία ομάδα που έπαιξε ποτέ χόκεϊ επί πάγου, ήταν το καλύτερο συναίσθημα. Αν παίζαμε δέκα φορές κόντρα σε εκείνη την ομάδα, θα χάναμε και τις δέκα. Εκείνο το βράδυ έγινε σύζευξη αστέρων”

    Άλλη μια απόδειξη ήταν το γεγονός ότι έγινε και ταινία για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qYscemhnf88&w=728

    Η ταινία για το “θαύμα στον πάγο” !

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mkCOgwJ_dMY&w=728