SportBrio

Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • 5+1 “Μεγάλοι” κοντοί μπασκετμπολίστες !

    5+1 “Μεγάλοι” κοντοί μπασκετμπολίστες !


     
    Είναι γνωστό από την γέννηση του ότι το μπάσκετ “απαιτεί” μεγάλα ύψη. Όμως κατά καιρούς έχουμε δει περιπτώσεις παικτών που ναι μεν δεν είχαν αυτό το προσόν, αλλά με το ταλέντο και την θέληση που έδειξαν κατάφεραν να επιβιώσουν στον “κόσμο των ψηλών” με μεγάλη μάλιστα επιτυχία.

    Είναι αυτό που λέμε “τα καλά αρώματα πάνε σε μικρά μπουκαλάκια”.Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις…

    1)Μάγκσυ Μπόουγκς. H έννοια του κοντού…

    Σίγουρα αυτό το όνομα είναι το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό όταν μιλάμε για κοντούς μπασκετμπολίστες.Είναι ο πιο κοντός παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με ύψος μόλις 1.60 μέτρα και μια από τις πιο αξιοσημείωτες φιγούρες του NBA και των Charlotte Hornets.

    Ο Μάγκσι Μπόγκς δίπλα στους ψηλότερους της ιστορίας του NBA, Yao Ming, Manute Bol, George Muresan

     

    Είναι πρώτος σε ασίστ και κλεψίματα για την ομάδα του Σάρλοτ, στην οποία έμεινε για 10 χρόνια ενώ υπήρξε και συμπαίκτης με τον συγχωρεμένο Manute Bol(2.31m) όταν αγωνίστηκε στους Bullets. Έχει καταφέρει και να καρφώσει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=lOGj8qM6hQ0&w=720

    2)Calvin Murphy. Hall of famer…

    Ο πιο κοντός παίκτης που μπήκε στο Hall of Fame το 1993 της παρέας ήταν ένας από τους καλύτερους πλέι μέικερ του ΝΒΑ στη δεκαετία του ’70 με μ.ο. πόντων πάνω από 20 ενώ είναι και δεύτερος σκόρερ στην ιστορία των Ρόκετς.Το 1978 πέτυχε 57 πόντους σε έναν αγώνα(!!).
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=AlwcHpHAmMg&w=720

    3) Earl Boykins. Kορυφαίος κοντός παγκίτης

    Στα “κυβικά” του Μπόουγκσς με ύψος 1.65 μέτρα,κατάφερε να πετύχει 32 πόντους στις 11 Νοεμβρίου του 2004 με την φανέλα των Νάγκετς, κάτι που δεν έχει καταφέρει άλλος σε αυτό το ύψος ενώ το 2006 ήταν ο πρώτος σκόρερ στην κατηγορία των παικτών που ερχόντουσαν από τον πάγκο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=x4Krx9L0BFM&w=720
     

     

    4)Anthony Spud Webb. Nικητής απέναντι στον Ουίλκινς

    Με ύψος 1.68 κατάφερε το 1986 να κερδίσει τον διαγωνισμό καρφωμάτων και μάλιστα σε βάρος του συμπαίκτη του στου Χοκς, Ντομινίκ Ουίλκινς.Αυτό από μόνο του τον βάζει στους κορυφαίους κοντούς.Περιττό να πούμε ότι είναι ο πιο κοντός παίκτης που κερδίζει τέτοιον διαγωνισμό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kv335KZ0ZR8&w=720

    5)Nate Robinson. Θρασύτατος…

    Λίγο πιο ψηλός από τον Webb(1.75), κέρδισε 3 φορές τον διαγωνισμό καρφωμάτων(2006, 2009, 2010) ενώ τα έχει βάλει κυριολεκτικά με τα θηρία, ταπώνοντας τον…Γιάο Μίνγκ(2.29!!!).Από θράσος άλλο τίποτα δηλαδή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RjDmyW4RJ64&w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kt5pOPn_0Ik&w=720

    6)Τζον Κόρφας.

    Καλό το NBA αλλά μην ξεχνάμε και τα δικά μας παιδιά…Ο Τζον Κόρφας αγωνίστηκε για χρόνια στην μεγάλη ομάδα του ΠΑΟΚ την δεκαετία του ’90 και έμεινε στην ιστορία για την ευστοχία του και μάλιστα χρησιμοποιώντας…το ένα χέρι. Στην ιστορία έμεινε και ένα κρίσιμο τζάμπολ που κέρδισε με αντίπαλο την Μπολόνια το 1993…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=f2S7jIuVX3Q&w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2x4dvR559O4&w=720

    Το συμπέρασμα είναι λοιπόν ένα:”κότσια να έχεις και όλα γίνονται…”
     

     

  • Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

    Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

     

     
    Το 1998 η Βραζιλία τέθηκε αντιμέτωπη με την Γαλλία στον τελικό του Μουντιάλ που διοργάνωνε η τελευταία. Η ”σελεσάο”, έχοντας στο ρόστερ της πολλά αστέρια καθώς και τον καλύτερο παίκτη του κόσμου(για πολλούς)εκείνη την εποχή, το”φαινόμενο” Ρονάλντο, ήταν το φαβορί απέναντι στην Γαλλία του Ζιντάν.

    Η ήττα της με 3-0 και μάλιστα με τον τρόπο που ήρθε(σχεδόν με κατεβασμένα χέρια) ”σόκαρε” όλον τον πλανήτη και δημιούργησε πολλά ερωτηματικά που αφορούσαν τον Ρονάλντο, τα οποία έως σήμερα παραμένουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό καλυμμένα κάτω από ένα ”πέπλο μυστηρίου”, παρά το γεγονός ότι πολύς κόσμος θέλησε να μάθει την αλήθεια μέσω του Τύπου.

    Ήταν ή όχι αναίσθητος;

    Σύμφωνα με κοινώς αποδεκτές μαρτυρίες, λίγο πριν η ομάδα αναχωρήσει για το ”Σταντ Ντε Φρανς”(στάδιο που θα γινόταν ο τελικός) ακούγονται οι φωνές του Ρομπέρο Κάρλος έξω από το δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ο Ρονάλντο, ο οποίος καλούσε απεγνωσμένα σε βοήθεια.

    Η αιτία ήταν ότι είχε δει το ”φαινόμενο” ξαπλωμένο στο κρεβάτι του να βγάζει αφρούς από το στόμα του. Πρώτοι έσπευσαν οι Εντμούντο και Σαμπάιο που έμεναν στο διπλανό δωμάτιο.

    Στην συνέχεια ήρθε και ο γιατρός της ομάδας Λίντιο Τολέδο, ο οποίος υποστήριξε, σε αντίθεση με άλλες φήμες, ότι Ο Ρονάλντο είχε τις αισθήσεις του απλά είχε σάλια γύρω από το στόμα.πολλοί μίλησαν για ”κρίση επιληψίας”…
     

     

    ”Θα παίξει ή όχι;”

    Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Ρονάλντο ήταν το μεγάλο ”αστέρι” έπρεπε το τεχνικό τιμ και ο προπονητής Μάριο Ζαγκάλο να σκεφτούν τι θα κάνουν μιας και δεν θα μπορούσε να αγωνιστεί.

    Επίσης πώς θα το έλεγαν στον Τύπο και τι αντιδράσεις θα προκαλούσε μια τέτοια απώλεια…Εδώ υπάρχει σενάριο που γράφει ότι ο Ζαγκάλο είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τον Εντμούντο κάτι που το ανήγγειλε στους παίκτες του λίγο πριν την αναχώρηση για το γήπεδο.

    Τελικά όμως όταν η αποστολή έφτασε στα γήπεδο, μέσα στα αποδυτήρια υπήρξε μια συνάντηση του Ζαγκάλο με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας και τον γιατρό.Μόλις οι 3 άντρες βγήκαν από εκεί τους άφησαν όλους με ”ανοικτό το στόμα καθώς ανακοίνωσαν ότι ο ”Ρονάλντο θα αγωνιζόταν κανονικά…”

    Κλάμα για την Βραζιλία…

    Ο τελικός ήταν ότι χειρότερο είχε ζήσει η Βραζιλία μετά τον χαμένο τελικό στο Μαρακανά το 1950.Η ”σελεσάο”, εμφανώς επηρεασμένη από την γενική ατμόσφαιρα, ηττάται από την παρέα του Ζιντάν με το ”εκκωφαντικό” 3-0.(!!).

    Ο Ρονάλντο απλά δεν υπάρχει στο γήπεδο ενώ μαζί του καταρρέει και όλη η ομάδα.Άλλωστε όπως είπε και ο ίδιος σε συνέντευξη του πολλά χρόνια μετά:

    ”το να χάνει η Βραζιλία σε τελικό είναι ίδια αποτυχία σαν να μην έχει περάσει ούτε τον πρώτο γύρο…”

    Ήταν λογικό λοιπόν αυτή η ήττα να δημιουργήσει στον κόσμο επιπλέον απαιτήσεις για να μάθει ”τι έγινε με τον Ρονάλντο.”

    Nike, Σουζάνα Βέρνερ, Fifa

    Αν λάβουμε υπόψιν μας ότι οι μετοχές του Βραζιλιάνου σταρ ήταν στα ύψη τότε, καταλαβαίνουμε ότι για τους ”σεναριογράφους” ο παραπάνω αγώνας ήταν ”βούτυρο στο ψωμί τους”.Ακούστηκαν και γράφτηκαν πάρα πολλά αλλά θεωρούμε καλό να αναφέρουμε αυτά που πιθανόν αν συνέβησαν να ”γύριζαν τον κόσμο ανάποδα”…

    Το πρώτο έχει να κάνει με την NIKE η οποία, έχοντας συμβόλαιο με την βραζιλιάνικη ομοσπονδία, την υποχρέωνε να χρησιμοποιήσει τον Ρονάλντο(που τον διαφήμιζε άλλωστε…) στον τελικό όπως και να χει…

    Επίσης δεν θα μπορούσαν να λείψουν και τα σενάρια ”ερωτικής απογοήτευσης” που έφερναν τον Ρονάλντο να έχει πέσει ψυχολογικά μιας και η τότε κοπέλα του Σουζάνα Βέρνερ είχε συνάψει δεσμό με έναν Βραζιλιάνο δημοσιογράφο

    Το πιο ”χοντρό ” όμως που ακούστηκε ήταν ότι η Βραζιλία ”πούλησε” το Μουντιάλ στην Γαλλία για 23 εκατ. δολάρια προκειμένου ο γαλλικός λαός να ξεχαστεί από τα καθημερινά του προβλήματα.

    Μάλιστα ως επιπλέον ανταλλάγματα θα ήταν η κατάκτηση του Μουντιάλ 2002 και η διοργάνωση ενός εκ των επόμενων..Τα δύο τελευταία συνέβησαν ωστόσο ποτέ δεν αποδείχτηκε αν οφείλονταν στα παραπάνω σενάρια καθώς αποδείξεις δεν υπήρξαν ποτέ(ούτε καν ενδείξεις…)

    Γενικά πάντως στην ιστορία έμεινε ότι ο Ρονάλντο πέρασε μια κρίση επιληψίας και απλά ότι η χρησιμοποίησή του ήταν λάθος υπολογισμός.Αλλά όταν έχεις να κάνεις με τελικό Μουντιάλ είναι επόμενο η απλή εξήγηση να μην αποτελεί μονόδρομο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=zjyiNGwOuEM?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=C-I25588h9o?w=728
     

     

  • Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ ’94

    Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ ’94

    Οι αναμετρήσεις της εθνικής μας με την Ουγγαρία μας έχουν αφήσει γλυκόπικρες αναμνήσεις.Συνολικά έχουμε αναμετρηθεί 18 φορές έχοντας 8 νίκες, 5 ισοπαλίες και 5 ήττες απέναντι στους ”Μαγυάρους”.

    Μέσα σε αυτές περιλαμβάνεται και μια…ενδεκάδα γκολ που φάγαμε σε αγώνα που έγινε το 1938(11-1) για τα προκριματικά του Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς.

    Το νόμισμα όπως είπαμε όμως, σ’αυτήν την περίπτωση είχε δύο όψεις…(στην αναμέτρηση για τα προκριματικά του EURO 2016 θα δούμε ποια θα υπερισχύσει…)

    Ατυχία και θρίαμβος…

    Στα προκριματικά του Μουντιάλ ’94 οι 2 ομάδες βρέθηκαν στον ίδιο όμιλο.(οι υπόλοιπες ήταν Ισλανδία, Ρωσία και Λουξεμβούργο).Στον πρώτο αγώνα στο Καυτατζόγλειο η εθνική μας στάθηκε εξαιρετικά άτυχη και έφερε 0-0.

    Η ρεβάνς στην Βουδαπέστη στις 31 Μαρτίου 1993 θα ήταν καθοριστική καθώς ενδεχόμενη νίκη θα μας έδινε προβάδισμα 6 βαθμών από τους Ούγγρους και θα σήμαινε εξασφάλιση μιας εκ των δύο πρώτων θέσεων που θα οδηγούσε στα τελικά.

    Ευτυχώς αυτή ήρθε με γκολ του Στράτου Αποστολάκη στο 70′.’Ηταν κατά κάποιο τρόπο ένα γραμμάτιο που μας ”εξόφλησε” η τύχη αλλά και η ιστορία, καθώς απέναντι στην ίδιο ομάδα που διασυρθήκαμε πετύχαμε την πρώτη μας μεγάλη πρόκριση σε τελική φάση Μουντιάλ.

    Ευκαιρία για εθνική ανάταση…

    Η τύχη τα φέρνει έτσι πάντως που, 22 χρόνια μετά, να αντιμετωπίζουμε την Ουγγαρία σε ένα ματς ζωής ή θανάτου για πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2016. Η ”λαίλαπα” Ρανιέρι έχει φέρει την εθνική μας στην τελευταία θέση έχοντας χάσει και ακόμα και από τα Νησιά Φερόε.

    Ο αγώνας που δίνουμε πάλι στην ίδια γειτονική χώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία, όχι ασφαλώς για να θριαμβολογήσουμε αλλά για να δείξουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί και δεν έχουμε χάσει την στόφα της ομάδας που μας οδήγησε σε συνεχόμενους θριάμβους από το 2004 και μετά.

    Ο Μάρτιος πάντως γενικά μας…πάει.

    Αγώνες με Ουγγαρία εκτός έδρας:

    \n25/03/38 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 11-1
    \n28/05/77 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0
    \n02/05/79 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-0
    \n15/05/83 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 2-3
    \n14/10/87 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0
    \n25/10/89 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 1-1
    \n31/03/93 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-1
    \n21/11/07 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 1-2
    \n24/05/08 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 3-2

    Ο ιστορικός αγώνας…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=10vP8c0gN6I

  • Τίτλοι τέλους για τον Στιβ Νας. Αποσύρθηκε στα 41!

    Τίτλοι τέλους για τον Στιβ Νας. Αποσύρθηκε στα 41!

    Το να αγωνίζεται κάποιος στο NBA αποτελεί από μόνο του την μέγιστη τιμή για τον ίδιο και την καριέρα του. Το να καταφέρει όμως να αγωνιστεί για περίπου μια εικοσαετία και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο, ξεπερνώντας τραυματισμούς και εν τέλει να αποσυρθεί στα 41 του χρόνια είναι κάτι που αν μη τι άλλο δε το συναντάμε και πολύ συχνά.

    Ο Καναδός Στιβ Νας ήταν από τους λίγους που πέτυχαν όλα τα παραπάνω και νομίζουμε αξίζει ένα άρθρο προκειμένου να θυμηθούμε την σπουδαία καριέρα του…

    Γνωριμία το 1994…

    Ο Νας γεννήθηκε το 1974 στον Καναδά. Σαν Έλληνες τον γνωρίσαμε για πρώτη φορά το 1994 στο Μουντομπάσκετ του Καναδά και συγκεκριμένα σ’έναν αγώνα που έκρινε την πρόκριση της Εθνικής μας στην τετράδα για πρώτη φορά στην ιστορία της και έσπασε καρδιές.

    Η εικόνα του απογοητευμένου Νας στο τέλος μας θυμίζει ότι κάποτε πικράναμε αυτόν τον μεγάλο αθλητή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qVC_W2lmAEw

    Τα πρώτα βήματα στον “μαγικό κόσμο” του NBA

    Στιβ Νας – Σάντα Κλάρα

    Το πρώτο σοκ όμως τον πείσμωσε. Μετά από 4 χρόνια φοίτησης στο κολέγιο Σάντα Κλάρα(1992-96) ξεκίνησε το μακρύ του ταξίδι στο NBA. Πρώτος του σταθμός ήταν η Αριζόνα και οι Φοίνιξ Σανς οι οποίοι βρίσκονταν σε μεταβατικό στάδιο καθώς έμπαιναν στην μετά-Μπάρκλεϊ εποχή.

    Βρισκόταν στην 15η θέση του ντραφτ εκείνης της χρονιάς αλλά τα δύο χρόνια που αγωνίστηκε εκεί έπεσε πάνω σε ”θηρία” της εποχής όπως οι Κέβιν Τζόνσον, Σαμ Κασέλ και Τζέησον Κιντ με αποτέλεσμα ο ρόλος του να είναι συμπληρωματικός, παίρνοντας πάντως κάποιες πρώτες εμπειρίες…

    Ντάλας Μάβερικς και συμπαίκτης με Νοβίτσκι, Φίνλεϊ

    Το 1998 μετακομίζει στο Ντάλας.Την πρώτη χρονιά που έγινε το λοκ-άουτ, πέτυχε 7.9 πόντους και 5.5 ασίστ μ.ο..

    Ωστόσο η δεύτερη τον ”σημάδεψε” από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο που του ”κόστισε” απουσία από 25 αγώνες.

    Πάντως αυτή η σεζόν του άφησε κάτι θετικό και δεν ήταν άλλο από την προσθήκη του μεγάλου Ντιρκ Νοβίτσκι που σε συνδυασμό με την παρουσία του έμπειρου Μάικλ Φίνλεϊ, διαμόρφωνε τις κατάλληλες συνθήκες για να εξελιχθεί και ο ίδιος.

    Στιβ Νας – Ντάλας Μάβερικς

    Δεν άργησε να φανεί αυτό… Τα επόμενα χρόνια(μέχρι το 2004) ο Στιβ Νας σκόραρε πάνω από 15 πόντους μ.ο. και έδινε πάνω από 7 ασίστ ανά παιχνίδι ενώ το 2002 συμμετείχε στο All-star game.

    Μαζί με τους Νοβίτσκι και Φίνλεϊ αποτελούσαν τους-τότε- ”Big-Three” του ΝΒΑ…

    Επιστροφή στο Φοίνιξ…

    Το 2004 προαπάθησε να πετύχει ένα καλό συμβόλαιο με τους Ντάλας κάνοντας διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο Μαρκ Κούμπαν. Το γεγονός όμως ότι είχε συμπαίκτες τους Νοβίτσκι-Φίνλεϊ αυτή την φορά δεν τον ευνόησε καθώς ο Κούμπαν έδωσε τα περισσότερα χρήματα για να τους κρατήσει, καθώς επιπλέον, ήθελε ειδικά γύρω από τον νεαρό Νοβίτσκι να ”χτίσει” την ομάδα τα επόμενα χρόνια.

    Έτσι ο Νας γύρισε στο μέρος που άρχισε το ταξίδι του στο NBA, δηλαδή στο Φοίνιξ, όπου θα έβρισκε τους νεαρούς Σον Μάριον και Αμάρε Στουνταμάιρ και προπονητή τον έμπειρο Μάικ Ντ’Αντόνι, ο οποίος ήθελε στην ομάδα του ”κοντούς” παίκτες για να τρέχουν και να σουτάρουν. Αυτό το στυλ ”βόλευε” τον Νας που ανέβασε τις επιδόσεις του κατακόρυφα με πάνω από 10 ασίστ μ.ο και ποσοστά ευστοχίας πάνω από 50%.

    Στιβ Νας – Φοίνιξ Σανς

    Το 2005 κέρδισε το βραβείο του MVP .Την ίδια χρονιά οδήγησε τους Σανς στους τελικούς της Δύσης (πρώτη φορά μετά το 1993)αποκλείοντας μάλιστα τους Ντάλας Μάβερικς και παίρνοντας μια ”εκδίκηση” από τον Κούμπαν. Εκεί ηττήθηκε από τους μετέπειτα πρωταθλητές Σπερς.

    Στιβ Νας – All-Star Game

    Τα επόμενα χρόνια είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και κατά καιρούς πετύχαινε μεγάλες διακρίσεις.Μια από αυτές ήταν την σεζόν 2006-2007 όπου πέτυχε 18 πόνους και 11 ασίστ μ.ο. φτάνοντας το ρεκόρ του μεγάλου Μάτζικ Τζόνσον το 1991.

    Επίσης την ίδια χρονιά συμμετείχε στην πρώτη πεντάδα του All-Star game μαζί με τον Στουνταμάιρ. (μόλις δεύτερη φορά συνέβαινε παίκτες από την ίδια ομάδα να συμμετάσχουν στην πρώτη πεντάδα μετά το δίδυμο Σακίλ-Κόμπι Μπράιαντ το 2004).

    Όσον αφορά πάντως την ομάδα δεν κατέκτησε κάποιο τίτλο καθώς δεν είχε πάντα τους κατάλληλους συμπαίκτες.Έπαιξε πάντως και με τον Σακίλ Ο’Νιλ για δύο χρόνια(2008,2009).

    Λέικερς, τραυματισμοί και τέλος στα 41…

    Το 2012 πήγε στους Λος Άντζελες Λέικερς προσπαθώντας με συμπαίκτη τον Κόμπι Μπράιαντ και προπονητή τον Φιλ Τζάκσον να τελειώσει την καριέρα του με κάποιον τίτλο. Έπεσε όμως πάνω σε δύο εμπόδια που ήταν οι συνεχείς τραυματισμοί και το Μαϊάμι των ”Big three” της εποχής (Λεμπρόν Τζέημς, Ντουϊέιν Γουέιντ και Κρις Μπος) που κατέκτησε 2 σερί τίτλους ενώ έχασε το three-peat στους τελικούς του 2014 από το Σαν Αντόνιο.Έτσι ο Νας έμεινε με το απωθημένο.

    Στιβ Νας – Λέικερς

    Γενικά πάντως ήταν από τους παίκτες που ”ένωσαν” διαφορετικές γενιές παικτών, καταφέρνοντας και οι ίδιοι να προσαρμοστούν στις εξελίξεις και αφήνοντας το προσωπικό τους στίγμα…

    Διεθνής καριέρα

    Αν και χρόνια στις ΗΠΑ παρέμεινε πιστός στρατιώτης της εθνικής ομάδας του Καναδά με την οποία όμως απέτυχε να συμμετάσχει σε 2 Ολυμπιάδες(2000,2004).Ειδικά ο αποκλεισμός το 2000 στο Προολυμπιακό, όπου ο Καναδάς έχασε από την Γαλλία τον πλήγωσε και με δάκρυα στα μάτια δήλωσε:

    “Πονάει πολύ, νιώθω ότι τους έριξα όλους”.

    Δηλώσεις που δείχνουν πόσο πατριώτης ήταν παρά το γεγονός ότι ήταν καταξιωμένος σταρ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TSCk8nWM6xE
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Y52sQoSAr6g

    Συνέντευξη αποχώρησης…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZPOijfsUMvE

  • Σπύρος Λούης. Το 1896, έτρεξε για τα μάτια μιας γυναίκας !

    Σπύρος Λούης. Το 1896, έτρεξε για τα μάτια μιας γυναίκας !

    Ένας σφοδρός έρωτας κρύβεται πίσω από την ιστορία του Ολυμπιονίκη Σπύρου Λούη. Ο 23χρονος νερουλάς από το Μαρούσι αποφάσισε να λάβει μέρος στο μαραθώνιο των Ολυμπιακών αγώνων του 1896 για τα μάτια μιας γυναίκας.

    Σπύρος Λούης, 1896.

    Η ωραία Ελένη του (Ελένη Κόντου) ήταν η ψυχοκόρη της μαμής του Αμαρουσίου. Η θετή της μητέρα Ασπασία Τερζοπούλου ήταν πολύ πλούσια και δύστροπη.

    Οι συντοπίτες της τη φώναζαν με το παρατσούκλι «Τούρλιανη» και ονειρευόταν για την κόρη της έναν πολύ πλούσιο και σπουδαίο γαμπρό. Ο Λούης δεν είχε καμμιά ελπίδα. Ήταν φτωχός και αγράμματος.

    Με το ζόρι είχε πάρει το απολυτήριο του δημοτικού, αφού τα γράμματα δεν τα έπαιρνε. Δύο φορές είχε μείνει στην ίδια τάξη και συνεχώς έτρωγε τιμωρίες για τις αταξίες του.

    Είχε απελπιστεί γιατί η στρυφνή πεθερά του δεν ήθελε ούτε το όνομα του να ακούει. Ώσπου η Ελένη άκουσε για τον μαραθώνιο και όλο το θόρυβο που γινόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ειδικά για αυτό το αγώνισμα και κατέβασε τη φαεινή ιδέα:

    “Αν τρέξεις και νικήσεις, δεν μπορεί να πει όχι”

    Αυτό ήταν: η ιδέα σφήνωσε στο μυαλό του και λίγες μέρες αργότερα στεκόταν μπροστά στον αθλίατρο αξιώνοντας το δικαίωμα της συμμετοχής. Δεν ανήκε σε σύλλογο, δεν είχε προπονητή, δεν ήξερε καν τη διαδρομή.

    Παραλίγο …εκτός

    Ο Λούης μπήκε την τελευταία στιγμή στη λίστα των αθλητών της ελληνικής ομάδας, μετά από προτροπή του προέδρου της επιτροπής του Μαραθωνίου.

    Είχε τερματίσει μόλις πέμπτος στους δεύτερους προκριμματικούς αγώνες και τίποτα δεν έδειχνε ότι μπορούσε να πρωταγωνιστήσει στους Ολυμπιακούς.

    Όμως, ο αρμόδιος του αγωνίσματος, ταγματάρχης Γιώργος Παπαδιαμαντόπουλος, ήταν διοικητής του Λούη όταν υπηρετούσε τη θητεία του στο στρατό.

    Εγγυήθηκε προσωπικά για τη μεγάλη του αντοχή στο τρέξιμο, λέγοντας χαρακτηριστικά:

    «Από τους Αμπελόκηπους τον έστελνα στο Σύνταγμα για τσιγάρα και γυρνούσε σε είκοσι λεπτά»

    Το χρονικό της κούρσας του Λούη

    Η διαδρομή ήταν 40 χιλιόμετρα και η αφετηρία ήταν στο Μαραθώνα και ο τερματισμός στο Καλλιμάρμαρο. Στις 10 Απριλίου του 1896 (ή στις 29 Μαρτίου, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο που ήταν τότε σε χρήση στην Ελλάδα), στις δύο η ώρα το μεσημέρι, τέσσερις ξένοι αθλητές, δώδεκα Ελληνες και ο νερουλάς από το Μαρούσι ήταν στημένοι στο σημείο εκκίνησης.

    Οι αθλητές βρίσκονταν εκεί από το προηγούμενο βράδυ και σύμφωνα με την παράδοση ο Λούης όλη τη νύχτα προσευχόταν. Όλοι θα έτρεχαν για το μετάλιο και εκείνος για την Ελένη.

    Ο Γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό, που είχε πάρει και χάλκινο στα 1500 μέτρα, τέθηκε από νωρίς επικεφαλής της κούρσας. Αυτό όμως δεν προβλημάτισε τον Λούη. Στο Πικέρμι σταμάτησε σε ένα καφενείο και ζήτησε να πιει ένα ποτήρι κρασί, διαβεβαιώνοντας τους πάντες ότι θα νικήσει.

    Μετά το 32ο χιλιόμετρο ο Λερμιζιό κατέρρευσε από την εξάντληση και το προβάδισμα πήρε ο Αυστραλός Τέντι Φλακ, ένας λογιστής που κατοικούσε στο Λονδίνο. Είχε κι αυτός να επιδείξει ένα μετάλλιο, τόσο στα 800 όσο και στα 1.500 μέτρα. Ο Λούης άρχισε να μειώνει την απόσταση, ώσπου και ο Αυστραλός, που δεν ήταν συνηθισμένος σε τόσο μεγάλες αποστάσεις, κατέρρευσε μερικά χιλιόμετρα αργότερα, αφήνοντας το τελικό προβάδισμα στον φουστανελά Λούη.

    Το Καλλιμάρμαρο

    Η ζωή του μετά τους Ολυμπιακούς.

    Μετά από 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δεύτερα, ο Σπύρος Λούης μπήκε στο Καλλιμάρμαρο όπου τον αποθέωσαν 50.000 θεατές με τιμές ήρωα. Ο νεαρός φουστανελάς δεν ξαναέτρεξε ποτέ.

    Παρόλη τη φήμη, τις υποσχέσεις και τα δώρα, επέστρεψε στην παλιά του ζωή, στο επάγγελμα του και στις καθημερινές του συνήθειες. Το ότι κατάφερε να παντρευτεί την αγαπημένη του Ελένη, έφτανε και περίσσευε για αυτόν.

    Το μόνο δώρο που αποδέχτηκε από όλες τις προσφορές και τις προτάσεις που είχε ήταν ένα γαϊδούρι για να τον βοηθάει να κουβαλάει το νερό.

    Μοναδική μελανή περιπέτεια της ζωής του στάθηκε μια περίεργη υπόθεση στην οποία βρέθηκε αναμεμειγμένος το 1926, όταν κατηγορήθηκε για πλαστογράφηση στρατιωτικών εγγράφων.

    Εμεινε στη φυλακή κάτι παραπάνω από έναν χρόνο και η υπόθεσή του προκάλεσε σάλο στον Τύπο, ώσπου αθωώθηκε και επέστρεψε στην αφανή καθημερινότητά του.

    Την τελευταία του δημόσια εμφάνιση την έκανε το 1936, όταν προσκλήθηκε από τον Χίτλερ ως επίτμος φιλοξενούμενος από τους διοργανωτές των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, που διοργανώθηκαν στο Βερολίνο.

    Πέθανε λίγους μήνες πριν από την ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, στις 26 Μαρτίου 1940.

    «Έφυγε» πάμφτωχος και μάλιστα τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν πολύ δύσκολα, καθώς έπρεπε να περιποιείται την κατάκοιτη και βαριά άρρωστη γυναίκα του, την αγαπημένη του Ελένη.

    Πολλοί ισχυρίζονται ότι τότε ο Σπύρος Λούης έκλεψε τη νίκη του, κάτι που δεν έχει αποδειχθεί ποτέ….

    Πηγή: Μηχανή του Χρόνου

  • Τραγωδία Άλπεις. Την γλύτωσαν στο παρά πέντε!

    Τραγωδία Άλπεις. Την γλύτωσαν στο παρά πέντε!


     
    Πολλές φορές κάποια επιλογή της τελευταίας στιγμής μπορεί να γλιτώσει ακόμα και την ζωή αυτού που την έκανε.Κατά το παρελθόν, κάποιες φορές ο ποδοσφαιρικός, και όχι μόνο, κόσμος, θρήνησε ολόκληρες ποδοσφαιρικές ομάδες που χάθηκαν σε αεροπορικά δυστυχήματα.(Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Εθνική Ζαίρ και άλλες).

    Παραλίγο σ’αυτόν τον κατάλογο να προστεθεί και μια ομάδα της Σουηδίας.

    Η τραγωδία

    Το δυστύχημα έγινε 24 Μαρτίου 2015, στις Νότιες Άλπεις, όπου συνετρίβη αεροσκάφος τύπου Airbus 320 της Germanwings κοντά στα σύνορα Γαλλίας – Ισπανίας. Στο αεροσκάφος που εκτελούσε το δρομολόγιο Βαρκελώνη-Ντίσελντορφ επέβαιναν 148 άνθρωποι.

    Τα πρώτα συντρίμμια εντοπίστηκαν από δύο ελικόπτερα που έσπευσαν στο σημείο όπου χάθηκε το ίχνος του Airbus από τα ραντάρ. Το αεροσκάφος είχε απογειωθεί από τη Βαρκελώνη στις 10:00 (τοπική ώρα) και στις 11:40 χάθηκε από τα ραντάρ ενώ πετούσε στα 6.800 πόδια.

    Από τις πρώτες στιγμές έγινε γνωστό ότι δεν υπήρχαν επιζώντες…

    Γκολ στην τύχη…

    Dalkurd FF

    Με βάση ρεπορτάζ από διεθνή δίκτυα μία ομάδα ποδοσφαίρου από τη Σουηδία κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή δεν επιβιβάστηκε στην πτήση. Ήταν η ομάδα Dalkurd FF από την Borlaenge της κεντρικής Σουηδίας που επρόκειτο να ταξιδέψει με το μοιραίο αεροσκάφος.

    Ο λόγος που τελικά άλλαξαν γνώμη οι παράγοντες της ομάδας ήταν το γεγονός ότι θα έπρεπε να περιμένουν παραπάνω ώρες για να πετάξουν. Η ”βιασύνη” αυτή τους έσωσε την ζωή καθώς η ομάδα τελικά αναχώρησε με 3 διαφορετικά αεροσκάφη που πετούσαν μέσω Ζυρίχης και Μονάχου, προκειμένου να γυρίσει στην πατρίδα της σε συντομότερο χρονικό διάστημα.

    Ο λόγος αυτής της προσπάθειας να πετάξουν γρηγορότερα δεν φαίνεται να ήταν κάποιος συγκεκριμένος(π.χ. να υπήρχε αγώνας την άλλη μέρα) και μάλλον απλά η ομάδα ήθελε να μην ταλαιπωρηθεί πολλές ώρες στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ.

    Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι πρέπει να ανάψουν μια λαμπάδα στον υπεύθυνο(ένας ή περισσότεροι) που επιδίωξε την αλλαγή στον τρόπο ταξιδιού, γιατί αλλιώς το πιθανότερο ήταν η ομάδα να βρισκόταν μεταξύ των 148 ανθρώπων που χάθηκαν…

    Dalkurd FF – Τραγωδία Άλπεις. Την γλύτωσαν στο παρά πέντε!
     

     

  • ΟΦΗ. Ο υποβιβασμός και η συγκίνηση…

    ΟΦΗ. Ο υποβιβασμός και η συγκίνηση…

    Είναι μερικές φορές που μας έρχεται στο μυαλό η φράση ”τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται”.Στον αθλητισμό πάρα πολλές ομάδες έχουν περάσει από πολλά στάδια και πολλές φορές έχουν κάνει την διαδρομή από το ζενίθ στο ναδίρ και τούμπαλιν.

    Στην περίπτωση του ΟΦΗ, δυστυχώς συνέβη το πρώτο και μάλιστα με τρόπο που δεν άξιζε σίγουρα σ’αυτήν την ομάδα που αποτελεί τον κύριο εκπρόσωπο της Κρήτης στο ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς φυσικά να υποτιμάμε τις άλλες ομάδες του νησιού (Εργοτέλης, Πλατανιάς).

    Οι λόγοι πάρα πολλοί αλλά δυστυχώς δεν αποτελούν έκπληξη καθώς, όπως και άλλες ομάδες, ο σύλλογος είχε φτάσει σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο.

    Ξεκίνημα με όνειρα και Γκατούζο

    Στην αρχή της σεζόν 2014-15, ο ΟΦΗ και οι άνθρωποι του φάνηκε να τρέφουν μεγάλες φιλοδοξίες για την σεζόν, οι οποίες ενισχύθηκαν με τον ερχομό του Τζενάρο Γκατούζο, ο οποίος μπορούσε, πέραν από τα προπονητικά του καθήκοντα, να βοηθήσει τον ΟΦΗ να κάνει διασυνδέσεις με την Ευρώπη.

    Τζενάρο Γκατούζο

    Μετά από ένα καλό ξεκίνημα όμως (και μια μεγάλη νίκη απέναντι στον ΠΑΟ στην Λεωφόρο) άρχισαν να πέφτουν τα προβλήματα σαν χαλάζι. Στην αρχή ήταν οι κόντρες του Γκατούζο με κάποιους παίκτες που ήταν στο στόχαστρο του Ιταλού για λόγους τους οποίους δεν θα κρίνουμε αν ήταν λάθος ή σωστοί, άλλα το μόνο σίγουρο ήταν ότι προερχόντουσαν από το νευρικό κλίμα που υπήρχε στην ομάδα λόγω έλλειψης χρημάτων.

    Άλλωστε στην ιστορία έχει μείνει το ξέσπασμα του Γκατούζο μετά από έναν αγώνα, όταν σε δηλώσεις που έκανε δήλωσε παραίτηση, την οποία πήρε πίσω 2 μέρες μετά….

    Παραίτηση Γκατούζο, Μαχλάς και προσφυγές

    Το γυαλί είχε όμως ήδη ραγίσει. Ο Ιταλός παραιτήθηκε λίγο καιρό μετά, όχι για αγωνιστικούς λόγους αλλά γιατί έβλεπε μια γενική αδιαφορία από τους παράγοντες και μάλιστα δεν μπόρεσε να υλοποιήσει και ένα σχέδιο που είχε με Ιταλούς επενδυτές. Χαρακτηριστικά δήλωσε:

    “Υποσχέθηκα ότι θα έρθουν Ιταλοί επενδυτές, αλλά κάθε μέρα έβγαινε και κάτι καινούριο. Στις 8 Ιανουάριου έπρεπε να πληρώσουμε 150 χιλιάδες ευρώ και είχα βρει αυτά τα λεφτά. Είχα βάλει σ’ αυτή τη διαδικασία άτομα σοβαρά και σωστά, αλλά μετά τις 8 Ιανουαρίου υπήρχε άλλο ένα γράμμα, που λέει ότι πρέπει να πληρώσουμε 50 χιλιάδες ευρώ.

    Σε ότι αφορά τους παίκτες, στις 23 Δεκεμβρίου εγώ τους έδωσα 30 χιλιάδες ευρώ από την τσέπη μου. Τις μέρες που ακολούθησαν οι παίκτες ερχόντουσαν σε μένα να ζητήσουν χρήματα, κάτι φυσιολογικό, από τη στιγμή που είχαν να πληρωθούν από πέρυσι. Δεν είχαν λεφτά για να φάνε και δικαιολογημένα ζητούσαν τα χρήματα από μένα.

    Καταλαβαίνεις, ότι σε άτομα με τα οποία συνεργάζομαι χρόνια, δεν μπορώ να εκτεθώ. Όσον αφορά το χρέος και τα αναλυτικά στοιχεία, δεν μπορούσες να καταλάβεις τίποτα. Ο μόνος που καταλάβαινε ήταν ο κ. Πουλινάκης”.

    Νίκος Μαχλάς

    Καταλαβαίνει κανείς ότι ήταν θέμα χρόνου να έρθει το μοιραίο. Τον Γενάρη ανέλαβε την προεδρία η ”εμβληματική μορφή” του ΟΦΗ, ο Νίκος Μαχλάς ο οποίος προσέλαβε τον Νίκο Αναστόπουλο και μαζί έκαναν μια τελευταία προσπάθεια να σώσουν ότι μπορούσαν.

    Για δύο μήνες η ομάδα ίσα που συμπλήρωνε ενδεκάδα, αλλά παρά το γεγονός αυτό, αγωνιζόταν με ψυχή και προκαλούσε τον θαυμασμό όλης της Ελλάδας.(κέρδισε τον ΠΑΟΚ, πάλεψε με τον ΠΑΟ).

    Νίκος Αναστόπουλος

    Ωστόσο οι προσφυγές τριών ξένων παικτών(Μπόντορ, Λόπεθ, Πέσιτς) καθώς και η αγανάκτηση των πιο ”υπομονετικών έφεραν τελικά αυτό που ήταν αναμενόμενο, δηλαδή την αποχώρηση της ομάδας από το πρωτάθλημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι και πριν από αυτήν η ομάδα της Κρήτης δεν είχε κατέβει και σε άλλα ματς να αγωνιστεί…

    Η θλίψη του Γκέραρντ…

    Ευγένιος Γκέραρντ

    Ο Ευγένιος Γκέραρντ αποτέλει την ”ζωντανή” ιστορία του ΟΦΗ αλλά και μια περίπτωση σπάνια για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου καθώς κάθισε στον πάγκο της ομάδας για 15 συνεχόμενα χρόνια(!!!)(1985-2000).

    Ο ίδιος με δηλώσεις του εξέφρασε την θλίψη του για ότι τραβάει αυτό το σωματείο:

    “Είναι ένα δράμα, γιατί όλοι ξέρουν ότι ο ΟΦΗ είναι η πρώτη ομάδα της Κρήτης και δεν είναι καθόλου καλό με τον τρόπο που έφυγε.Τόσος κόπος για να φτάσει ο ΟΦΗ ψηλά και σε μια σεζόν τελείωσαν όλα. Είναι κρίμα για το ποδόσφαιρο της Κρήτης, αλλά και το ποδόσφαιρο της Ελλάδας, γιατί πάντα έδινε αυτή η ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα”

    Η αποθέωση από τους οπαδούς…

    Το μόνο αισιόδοξο μήνυμα ήταν ο τρόπος με τον οποίο αποχαιρέτησαν οι φίλαθλοι του ΟΦΗ την αγαπημένη τους ομάδα, όταν έγινε γνωστή η οριστική αποχώρηση.

    Με την φωνή τους και τα συνθήματα τους έδειξαν ότι θα είναι πα΄ντα δίπλα στο καμάρι της Κρήτης, το οποίο κατά το παρελθόν τους έκανε πολλές φορές περήφανους(κατάκτηση Κυπέλλου 1987, Βαλκανικό Κύπελλο 1989 και μεγάλες νίκες στην Ευρώπη όπως αυτήν με την Ατλέτικο Μαδρίτης το 1993-94 για το ΟΥΕΦΑ)…

    Εμείς ευχόμαστε τα καλύτερα για τον σύλλογο και όπως λένε και στην Κρήτη:

    ”Καλή λευτεριά…”

    Αποχαιρετισμός στα όπλα…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ybgOHqHvIGk?w=720

    Μεγάλες στιγμές…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hPlFMINcj-M?w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kS787BHQMxo?w=720

  • Αξιοσημείωτα από το El Clasico, Μπαρτσελόνα – Ρεάλ, 22/3/15

    Αξιοσημείωτα από το El Clasico, Μπαρτσελόνα – Ρεάλ, 22/3/15

    Η Μπαρτσελόνα στο ντέρμπι της χρονιάς(el clasico) νίκησε τη Ρεάλ Μαδρίτης και την άφησε τέσσερις βαθμούς πίσω. Πάμε να δούμε τι συνέβη στο χθεσινό παιχνίδι μέσα από φωτογραφίες και έναν μικρό σχολιασμό…!

    1. 157 (!) συνολικά χώρες μετέδωσαν το παιχνίδι.

    Η εφημερίδα Sport… καρφίτσωσε πάνω στον χάρτη της Γης την τοπική ώρα που θα ξεκινούσε ο αγώνας σε αρκετές μεγάλες πόλεις. Από τις 13.00 στο Λος Άντζελες μέχρι τις 7 τα ξημερώματα στο Σίδνεϊ!

    2. Το πανό για την ανεξαρτησία της Καταλονίας

    Το πανό υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, κρεμάστηκε όταν το “Camp Nou” ήταν άδειο. Το “Catalonia is not Spain” αναγράφηκε σε πανό που κρεμάστηκε στις εξέδρες, περνώντας ένα συμβολικό μήνυμα ενόψει της αναμέτρηση των “μπλαουγκράνα” με τους “μερένγκες”.

    3. Το γιγάντιο κορεό των οπαδών της Μπαρτσελόνα

    Το εκπληκτικό κορεό των 98.760 οπαδών της Μπαρτσελόνα αποτέλεσε τον δωδέκατο παίκτη, που έδωσε θάρρος στους γηπεδούχους να επιβληθούν των αντιπάλων τους. Και τα κατάφεραν μια χαρά!!

    4. Ο σχολιαστής Ερίκ Αμπιντάλ

    Ανάμεσα στους σχολιαστές της βραδιάς ήταν και ο -μέχρι πρότινος παίκτης του Ολυμπιακού- Έρικ Αμπιντάλ.

    5. H άσεμνη χειρονομία του Κριστιάνο Ρονάλντο

    \nH άσεμνη χειρονομία του Κριστιάνο Ρονάλντο-η οποία υπάρχει και σε βίντεο-,έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην Ισπανία. Λέγεται ότι ο Πορτογάλος άσος γύρισε προς τον διαιτητή Ματέου Λαόθ, έπιασε τα γεννητικά του όργανα και του φώναξε: “Mateu te gusta;”, δηλαδή “Ματέου σου αρέσουν;”.. Τα σχόλια δικά σας….

    6. Το τράβηγμα αυτιού αντιπάλου από τον Κ.Ρονάλντο

    Πρωταγωνιστής σε αυτή τη φωτογραφία και πάλι ο ‘ είμαι ανώριμος και το αποδεικνύω περίτρανα’ Κ. Ρονάλντο, ο οποίος φαίνεται να τραβάει (!) από το αυτί τον παίκτη της αντίπαλης ομάδας…. Μάλλον η εγκατάλειψη από την Ιρίνα Σάικ του δημιούργησε ψυχολογικά…!

    7. Οι “big-3” της Μπαρτσελόνα

    Οι big-3 της Μπαρτσελόνα, Σουάρες, Μέσι και Νεϊμάρ, πανηγυρίζουν τη νίκη τους στα αποδυτήρια φορώντας τα «ρούχα της δουλειάς». Τη φωτογραφία ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram ο Νεϊμάρ!

    8. Το “ιδιαίτερο” syling των παικτών της Μπαρτσελόνα

    Τι να πρωτοσχολιάσουμε ;;; Τον Μέσι που είναι έτοιμος να πρωταγωνιστήσει στο « Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα»; Ή τους …… κλαρινογαμπρούς Νεϊμάρ και Άλβες;; Δεν αμφισβητείται το ταλέντο αυτών των ποδοσφαιριστών όμως η αλλαγή στυλίστα είναι επιτακτική!!

     

  • Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί…

    Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί…


     
    Είναι γνωστό, από τότε που δημιουργήθηκε το ποδόσφαιρο, ότι ο απώτερος στόχος του κάθε παίκτη είναι να στείλει την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα.Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

    Το πώς πανηγυρίζει όμως ο καθένας μια επιτυχία του είναι κάτι εντελώς ατομικό και αυθόρμητο.Δείχνει πολλά για το πώς ένας ποδοσφαιριστής αντιμετωπίζει την επιτυχία του και το πόσο σημαντική είναι για εκείνον.

    Κατά καιρούς έχουμε δει στα γήπεδα πολλών ειδών πανηγυρισμούς που έχουν αποτυπωθεί στην μνήμη μας και μας έχουν έχουν δημιουργήσει διαφόρων ειδών συναισθήματα. Το SportBrio κάνει μια μικρή αναδρομή και θυμάται…

    10 Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί

    1)Δεν πας για ψάρεμα?

    Κυριολεκτικά έβαλαν το γκολ και πήγαν για ψάρεμα
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QieyCqOVb-M?w=720

    2)Ώρα για μπάνιο

    Μετά το γκολ αραλίκι και μπανάκι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9mjz5c4iO_o?w=720

    3)”Εκρηκτικό” γκολ

    Το ηφαίστειο που μπορεί να ξυπνήσει όταν μπει η μπάλα στα δίχτυα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CGo4PBBMi78?w=720

    4)Ai se tu pego

    Ο γνωστός χορός made by ΠΑΟ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EOyxCoFFRLQ?w=720

    5)Τα ίδια και από Ρονάλντο-Νειμάρ

    Αποφασίστε ποιός τον χορεύει καλύτερα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=epBilo5buQU?w=720
     

     

    6)Οι κωλοτούμπες

    Πιο πολύ ενέργεια για να πανηγυρίσουν παρά για το γκολ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LJfc3KaFJRE?w=720

    7)Και γκολ και μπόουλινγκ…

    Ο συγκεκριμένος έχει διπλό ταλέντο.Να το κοιτάξει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Drz4GbV5n3Q?w=720

    8)I want to ride my bicycle…

    Αυτό θα πει να κάνεις την ζωή του αντιπάλου ποδήλατο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CN4gIHtfhpY?w=720

    9)Να σας ζήσει…

    Ο ιστορικός πανηγυρισμός του Μπεμπέτο στο Μουντιάλ του 1994 για να ”τιμήσει” την γέννηση του παιδιού του…(”πηγή” έμπνευσης για πολλούς…)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=sbhaDnd-5kg?w=720

    10)Μόνο για κορίτσια…

    Έτοιμος για διαγωνισμό body-building ο Κριστιάνο και το δείχνει περίτρανα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Rui3FfWsyCY?w=720
     

     

  • Η μεγάλη του Ολάζουον σχολή. Το μυστικό των superstars

    Η μεγάλη του Ολάζουον σχολή. Το μυστικό των superstars

    Ανάμεσα σε τόσα ”ιερά τέρατα” που έγραψαν την δική τους ιστορία στο NBA, ο Χακίμ Ολάζουον είναι αυτός που ξεχώρισε και όλοι παραδέχονται για την υψηλή τεχνική του.

    Χακίμ Ολάζουον

    Άλλωστε, στην δεκαετία του ’90 όπου οι περισσότεροι σέντερ είχαν δύναμη, αλλά όχι ευλυγισία, ο άλλοτε σέντερ των Ρόκετς είχε το δικό του (πλουσιότατο) ρεπερτόριο κινήσεων μέσα και έξω από το καλάθι, χρησιμοποιώντας πάρα πολύ τα πόδια του, κάνοντας τους αντιπάλους σέντερ ”έρμαιο” στις διαθέσεις του (σε επόμενο άρθρο θα δείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν κυριάρχησε του τότε MVP, Ντέιβιντ Ρόμπινσον).

    Ήταν ο κύριος λόγος που οι Ρόκετς κατέκτησαν σχεδόν από το πουθενά 2 σερί τίτλους(1994,1995) και έμειναν στην ιστορία με την φράση του προπονητή Τομζάνοβιτς, μετά την κατάκτηση του δεύτερου:

    ”Ποτέ μην υποτιμάς την καρδιά του πρωταθλητή”

    Κινήσεις (Post Moves) για…σεμινάριο σε σχολή!

    Όταν τελείωσε την καριέρα του ως παίκτης, ο Ολάζουον δεν ασχολήθηκε ούτε με την προπονητική ούτε αγόρασε κάποια ομάδα, αλλά αποφάσισε να κάνει κάτι μέσω του οποίου θα είχε πιο άμεση επαφή με το αγαπημένο του άθλημα.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Έχοντας ακόμα τη ”φλόγα” του παίκτη, αλλά και την ιστορία που έγραψε με τις ασύλληπτες κινήσεις του, αποφάσισε να μεταδώσει τις γνώσεις του σε ‘‘αστέρες” της σύγχρονης ιστορίας του NBA, κάτι που δείχνει ακόμα περισσότερο το πόσο μπροστά ήταν από την εποχή του, καθώς δεν είναι λίγο πράγμα να θέλουν να τον μιμηθούν περίπου 20 χρόνια μετά και σε ένα άθλημα στο οποίο τα πάντα αλλάζουν(από τακτικές, προπονήσεις έως και το αγωνιστικό στιλ του κάθε παίκτη).

    Το μήνυμα του μεγάλου Χακίμ είναι το εξής:

    “Αυτές είναι οι κινήσεις μου, πάρτε τες χρησιμοποιήστε τες και πιθανόν να έχετε τις επιτυχίες που είχα εγώ…”

    Με αυτό θέλει να τονίσει πως η συγκεκριμένη ”σχολή” φέρει αποκλειστικά την προσωπική του σφραγίδα και όποιος πάει εκεί θα πρέπει να θέλει να γίνει ”ένας σύγχρονος Ολάζουον” ή έστω να βάλει πολλά στοιχεία του στο παιχνίδι.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Μπορούν οι κινήσεις του να χρησιμοποιηθούν σήμερα;

    Ολάζουον εναντίον Σακίλ Ο’ Νιλ

    Όπως είπαμε, σαν όλα τα πράγματα, έτσι και το NBA αλλάζει.

    Είναι εύλογο λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς αν οι κινήσεις του Ολάζουον μπορούν να φέρνουν αποτελέσματα την σημερινή εποχή.

    Όταν αγωνιζόταν ο ίδιος το NBA ήταν κάτι παραπάνω από μάχη ένας με έναν. Ο κανόνας του ”illegal defense”(δεν επιτρεπόταν ένας παίκτης να μαρκάρει περιοχή παρά μόνο αντίπαλο) τον οδήγησαν στο να αντιμετωπίσει λιγότερο σύνθετες άμυνες.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Η δημιουργικότητα ήταν πολύ πιο σημαντική γιατί ο κάθε παίκτης έπρεπε να σκεφτεί πώς θα αντιμετωπίσει τον αντίπαλο που είχε απέναντι του.

    Στην σημερινή εποχή οι ομάδες στηρίζονται πάρα πολύ στην ”κίνηση με την μπάλα” στην επίθεση, που σημαίνει πιο ομαδικό πνεύμα, ενώ οι άμυνες στοχεύουν στην απομόνωση ενός παίκτη(isolation)και είναι πιο επιθετικές.

    Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι το να έχεις το ρεπερτόριο του Ολάζουον μπορεί να αποβεί χρήσιμο ακόμα και σήμερα καθώς οι κινήσεις που διδάσκει έχουν μεγάλη ποικιλία και βοηθάνε στο να ”καταστραφούν” πολλά αμυντικά συστήματα…

    Το αντιπαράδειγμα του Λεμπρόν

    Υπάρχουν βέβαια όπως είπαμε και περιπτώσεις άμυνας που δεν αντιμετώπισε ο Ολάζουον. Επιβεβαίωση αυτού αποτελεί ο Λεμπρόν Τζέιμς ο οποίος πάντα αντιμετωπίζει ”άμυνες με πλοκάμια” που σημαίνει ότι όλη η αντίπαλη άμυνα είναι προσαρμοσμένη πάνω του με διάφορους τρόπους.

    Ένα παράδειγμα είναι ο αμυντικός που ελέγχει τους αγκώνες του Λεμπρόν προσπαθώντας να αποτρέψει μια ενδεχόμενη διείσδυσή από το κέντρο της μπασκέτας και ένας ”ψηλός” που θα βοηθάει μέσα στο καλάθι.

    Τέτοια σύνθετη άμυνα δεν είχε ποτέ αντιμετωπίσει ποτέ ο Ολάζουον οπότε και ο τρόπος ”ξεκλειδώματος” της δεν περιλαμβάνεται στα καθημερινά του μαθήματα.

    Παρόλα αυτά όμως, ο Λεμπρόν Τζέιμς θεώρησε πολύ χρήσιμα τα σεμινάρια, καθώς, όπως θα δείτε στα βίντεο στο τέλος του άρθρου, είναι από τους superstars που ανήκουν στο περίφημο group μαθητών του Χακίμ Ολάζουον.

    Με το αζημίωτο….

    Σε γενικές γραμμές οι συμβουλές του Ολάζουον και οι προπονήσεις που κάνει στους παίκτες έχουν μια συγκεκριμένη βάση που ξεκινά από τις τρομερές του γνώσεις γύρω από το άθλημα. Ακόμα και αν κάποια πράγματα μοιάζουν ξεπερασμένα μπορούν να εξελιχθούν έχοντας το ”πνεύμα” που μεταδίδει ο μεγάλος Χακίμ και να ενσωματωθούν στη σημερινό παιχνίδι.

    Διδάσκοντας τους Στούντεμαιρ & ΜακΓκι

    Άλλωστε, ο ίδιος φροντίζει να κάνει τους ”μαθητές” του να νιώθουν ότι έχουν πάρει από αυτόν το ”κάτι παραπάνω”. Να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν γίνονται…τσάμπα...

    Παράδειγμα αποτελεί ο Αμάρε Στουνταμάιρ που πλήρωσε 100.000 δολάρια προκειμένου να εκπαιδευτεί από τον ”θρύλο” του NBA ενώ πολλοί ακόμα (π.χ. Λεμπρόν Τζέιμς, Καρμέλο Άντονυ, Κόμπι Μπράιαντ) είναι πρόθυμοι και να πληρώνουν τέτοια ποσά και να αφιερώσουν χρόνο από τις καθημερινές προπονήσεις τους για να μάθουν δίπλα στον Χακίμ…

    Ο δάσκαλος και οι μαθητές….

    Λεμπρόν Τζέιμς

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=bwKwiftfVmA&w=720

    Καρμέλο Άντονυ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QF8Q5bwCLyE&w=720

    Τζέιμς Χάρντεν

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CDrwLog5RkU&w=720

    Κόμπι Μπράιαντ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=vQF3hWds-Vw&w=720

    Αμάρε Στουνταμάιρ & Τζαβαλ ΜακΓκι

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xv0CdAF5jUc&w=720

    Ο μεγάλος Χακίμ στα χρόνια της δόξας του…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=F3Kv_-RJj7g&w=720