Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα…

    Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα…

    Το ποδόσφαιρο, εδώ και δεκάδες χρόνια είναι, πέρα από σπορ, ένα κοινωνικό φαινόμενο.Μπορεί να διαμορφώνει καταστάσεις και εκτός αγωνιστικών χώρων και να επηρεάζει ακόμα και την…πολιτική πλευρά ενός τόπου.

    Όταν μάλιστα μιλάμε για κράτη που είναι πιο αυστηρά σε κάποιους τομείς όπως το Ιράν τότε μπορεί να δικαιολογηθεί ακόμα και η παρακάτω απίστευτη πραγματικά ιστορία…

    3 ομάδες για πρωτάθλημα…

    Ας δούμε από την αρχή τι συνέβη λοιπόν…

    Το πρωτάθλημα του Ιράν βρισκόταν στην τελευταία αγωνιστική και αναμενόταν σκληρή μάχη για 3 ομάδες οι οποίες διεκδικούσαν τον τίτλο.Αυτές ήταν οι Tractor Sazi, Naft Tehran και Sepahan.Όπως στα περισσότερα πρωταθλήματα του κόσμου, έτσι και στο Ιράν όλοι οι αγώνες της τελευταίας αγωνιστικής γινόντουσαν την ίδια ώρα για ευνόητους λόγους.

    Στην μάχη του πρωταθλήματος οι δύο διεκδικήτριες (Tractor Sazi και Naft Tehran) έπαιζαν μεταξύ τους, ενώ η τρίτη (Sepahan) απέναντι σε μια αδιάφορη ομάδα.

    Η Tractor Sazi προηγούνταν με 3-1 στο σκορ μέχρι και το 75ο λεπτό, όταν η Naft Tehran μείωσε αρχικά στο 76′ και ισοφάρισε στο 81ο λεπτό. Την ίδια ώρα η Sepahan νικούσε με 2-0 και έδειχνε να βγαίνει πρωταθλήτρια απ’όλη αυτήν την διαδικασία.Σε μια συνηθισμένη περίπτωση θα είχαμε σκυθρωπά πρόσωπα στο ένα γήπεδο και πανηγύρια στο άλλο.Όμως τότε συνέβη το απίστευτο…

    Κυβερνητική παρέμβαση και τελικά επεισόδια…

    Στο γήπεδο της Tractor Sazi υπήρχαν 90.000 θεατές ενώ η χωρητικότητα του ήταν για 70.000.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του Ιράν, φοβούμενη τυχόν επεισόδια που θα “γεννιόντουσαν” από την απώλεια του πρωταθλήματος, να “κόψει” κάθε είδους επικοινωνία είτε από σταθερά είτε από κινητά.Στόχος ήταν να ειπωθούν από τα μεγάφωνα του σταδίου ψέμματα ότι δήθεν η ομάδα της Sazi κατέκτησε το πρωτάθλημα…

    Στην αρχή ο κόσμος πανηγύρισε νομίζοντας ότι η Sepahan είχε “στραβοπατήσει”.Όμως, όπως είναι λογικό σε τέτοιες περιπτώσεις, η πίκρα “πολλαπλασιάζεται” αν αποκαλυφθεί μετά η αλήθεια.Και επειδή τίποτα δεν μένει κρυφό, όταν αυτή έγινε γνωστή, ο κόσμος άρχισε να σπάει καθίσματα οργισμένος και για την απώλεια του πρωταθλήματος αλλά και για την παραπλάνηση…

    Την επόμενη φορά οι ιθύνοντες θα το σκεφτούν καλύτερα, αυτό είναι σίγουρο…

    Πραγματικά απίστευτη ιστορία.

  • Ολυμπιακός-Ρεάλ. Κόντρες από το παρελθόν

    Ολυμπιακός-Ρεάλ. Κόντρες από το παρελθόν

    Κάποια ζευγάρια στην Ευρωλίγκα έχουν γράψει την δική τους ιστορία μέσω συναρπαστικών αγώνων που χαρακτηρίστηκαν από πάθος ένταση και πολλές φορές διαμαρτυρίες.

    Ο Ολυμπιακός και η Ρεάλ Μαδρίτης έχουν βρεθεί τα τελευταία περίπου 20 χρόνια πάρα πολλές φορές αντίπαλοι και δίχως αμφιβολία αποτελούν ένα all-time classic ζευγάρι.Το γεγονός μάλιστα ότι έχουν αγωνιστεί σε 3 τελικούς(1995,2013 και 2015) ενισχύει τον παραπάνω χαρακτηρισμό.

    Ας κάνουμε μια μίνι αναδρομή σε μερικά σημαντικά παιχνίδια ξεκινώντας από τον μεγάλο Άρβιντας Σαμπόνις και καταλήγοντας στον Ρούντι Φερνάντεθ…

    1993:Πρώτη νίκη επί της “βασίλισσας”…

    Η σεζόν 1992-93 ήταν η πρώτη μετά από πάρα πολλά χρόνια που ο αναγεννημένος Ολυμπιακός του Ιωαννίδη “πρωτοέδειξε τα δόντια του”.Η νίκη στο ΣΕΦ απέναντι στην Ρεάλ του Σαμπόνις με 63-62 ήταν ίσως η μεγαλύτερη στην ιστορία του έως εκείνη την στιγμή και κρίθηκε από τον μη καταλογισμό ενός καλαθιού του Σαμπόνις ως εκπρόθεσμο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wC0LtDmptrE?w=728

    1994:Buzzer beater εις διπλούν

    Η επόμενη χρονιά ήταν η απόλυτη καταξίωση για την ομάδα του Πειραιά που έφτασε μέχρι τον τελικό και έχασε το τρόπαιο από αυτοκτονία στον άτυχο τελικό με την Μπανταλόνα.”Κλειδί” γι’αυτήν την πορεία αποτέλεσαν οι δύο νίκες επί της Ρεάλ του Σαμπόνις(πάλι) σε Ισπανία και Ελλάδα με Σιγάλα και Νάκιτς να πετυχαίνουν αντίστοιχα τα νικητήρια καλάθια…Μάλιστα στο ματς στο ΣΕΦ η είσοδος των φιλάθλων του Ολυμπιακού στο γήπεδο για να πανηγυρίσουν στοίχισε στην ομάδα μια αγωνιστική κεκλεισμένων
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=m80g2CrvYow?w=728

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=82LXGpvsrCA?w=728

    1995:η εκδίκηση του Σαμπόνις

    Το 1995 οι δύο ομάδες βρέθηκαν στον τελικό της Σαραγόσα. Ο Ολυμπιακός αυτήν την φορά υποτάχθηκε στην ανωτερότητα της Ρεάλ των Σαμπόνις, Αρλάουκας και Ομπράντοβιτς.Ήταν η τελευταία χρονιά του Σαμπόνις στην Ευρώπη πριν αναχωρήσει για τον “μαγικό κόσμο” του NBA…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mwE11x8OEro?w=728

    2001:αγώνας ιστορικού περιεχομένου

    Η σεζόν 2000-2001 ήταν χρονιά που το Κύπελλο Πρωταθλητριών μετονομάστηκε σε Ευρωλίγκα(την ίδια χρονιά ήταν η μοναδική φορά που γίναν δύο διοργανώσεις, η Ευρωλίγκα και η Uleb, καθώς επήλθε ρήξη ανάμεσα στις 2 ομοσπονδίες) Ο αγώνας Ρεάλ-Ολυμπιακού ήταν ο πρώτος χρονολογικά για την νεοσύστατη Ευρωλίγκα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7MEej9iXesc?w=728

    2009:επιστροφή του Ολυμπιακού στα Φάιναλ-Φορ…

    Ο Ολυμπιακό είχε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που απείχε από την συμμετοχή σε Φάιναλ-φορ .Από το 1999 μέχρι το 2009 η ομάδα του λιμανιού έμενε εκτός.Τελικά η κατάρα έσπασε στα προημιτελικά το 2009 απέναντι στην Ρεάλ την οποία απέκλεισε με 3-1 νίκες, με τον Παπαλουκά στο τιμόνι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=IGNr3T70iIo?w=728

    2013:η ρεβάνς του Ολυμπιακού

    Ο τελικός του 2013 στην Κωσταντινούπολη ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος του ολυμπιακού του Σπανούλη απέναντι στην Ρεάλ του Ρούντι Φερνάντεθ και μάλιστα με ίδια διαφορά πόντων που είχε χάσει στην Σαραγόσα το 1995.Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 2η σερί Ευρωλίγκα και άφησε την Ρεάλ για 18ο χρόνο χωρίς τρόπαιο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQLNGEVX_dM?w=728

  • Σπανούλης, o “εκτελεστής” των πρώην…

    Σπανούλης, o “εκτελεστής” των πρώην…

    Πολλές φορές η ζωή “παίζει” παράξενα παιχνίδια με απίστευτες συμπτώσεις.Ως μια τέτοια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτή του Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια έχει δώσει 3 νίκες στην ομάδα του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα με δικά του κρίσιμα καλάθια απέναντι σε πρώην ομάδες και προπονητές που συνεργάστηκε…

    Ας θυμηθούμε τις περιπτώσεις αυτές…

    1)2013-14:Buzzer-beater με ΠΑΟ…

    Στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των “16” Ολυμπιακός και ΠΑΟ, έχοντας ήδη προκριθεί στα προημιτελικά, αγωνιζόντουσαν για την κατάληψη της 3ης θέσης στον όμιλο.Ο Σπανούλης, με τρίποντο 0.5″ πριν το τέλος “εκτέλεσε” την πρώην ομάδα του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=D_wokA2wl-w?w=728

    2)2014-15:Ο Σπανούλης απέναντι στον Ζοτς.

    Αγώνας της φάσης των “16” μέσα στην Τουρκία απέναντι στην Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς που τον είχε προπονητή ο Σπανούλης τα χρόνια που ήταν στον ΠΑΟ. Ο “Kill-Bill”, με τρίποντο 16″ πριν το τέλος, δίνει την καθοριστική βολή στον πρώην κόουτς του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=3y9Nfb7LFMo?w=728

    3)2014-15:Σκοτώνει την “αρκούδα” του Ιτούδη

    Βοηθός του Ομπράντοβιτς όλα τα χρόνια που ήταν ο Σπανούλης στον ΠΑΟ, ήταν ο Δημήτρης Ιτούδης.Οι δύο τους τέθηκαν αντιμέτωποι στον ημιτελικό του Φάιναλ-φορ της Μαδρίτης.Το τρίποντο του Σπανούλη στα 8″ με το σκορ ισόπαλο 66-66 δίνει επί της ουσίας την πρόκριση στον Ολυμπιακό και ο ίδιος γίνεται δήμιος ενός ακόμα πρώην συνεργάτη του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=byvtGpvD6To?w=728

  • Ρούντι Φερνάντεθ. “Λατρεύεις” να τον μισείς…

    Ρούντι Φερνάντεθ. “Λατρεύεις” να τον μισείς…

    Η έννοια “μεγάλος αθλητής” είναι “ιερή”.Αυτός ο όρος δεν είναι υπερβολικός γιατί μέσα του εμπεριέχονται όλα τα προτερήματα που πρέπει να έχει ο αθλητής προκειμένου να ξεχωρίζει από τους άλλους και να δίνει μια ιδανική εικόνα στα τόσα χιλιάδες ή εκατομμύρια “μάτια” που τον παρακολουθούν και πιθανόν να θέλουν να του μοιάσουν.

    Σίγουρα το σημαντικότερο από τα παραπάνω είναι τα προσόντα που δείχνει εντός αγωνιστικών χώρων και οι επιδόσεις του.Όμως εξίσου(αν όχι παραπάνω) σημαντικό είναι η συμπεριφορά και το ήθος που επιδεικνύει ακόμα και όταν κάτι δεν του αρέσει.

    Αν το τελευταίο χαρακτηρίζεται από μικροπρέπεια και αλαζονεία τότε μπορεί να “χαλάσει όλη η μαγιά” και το παράδειγμα να γίνει αντι-παράδειγμα.Ο Ισπανός παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, Ρούντυ Φερνάντεθ έχει “φροντίσει” πολλάκις γι’αυτό…To sporbrio σας θυμίζει μερικά από τα “κατορθώματα” του που εξελίχτηκαν σε “σόου” για “γέλια και για κλάματα”

    Σταρ, “θεατρίνος”και”παλιόπαιδο” στην συσκευασία του ενός…

    Το ταλέντο του Ισπανού δεν αμφισβητείται από κανέναν.Άλλωστε αγωνίστηκε και στο NBA (2008-2011 και το 2012 με Μπλέηζερς και Νάγκετς αντίστοιχα) ενώ με την εθνική Ισπανίας ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή.

    Ο χαρακτήρας του όμως είναι αυτός που μέχρι σήμερα τον εμποδίζει στο να χαρακτηριστεί “ηγέτης”.Βέβαια τον θεατρινισμό και την κουτοπονηριά στο μπάσκετ τα έχουν οι Ισπανοί γενικότερα, ωστόσο στην περίπτωση του Φερνάντεθ αυτά “πολλαπλασιάζονται”.

    Άλλωστε τον μεγάλο παίκτη μια ομάδα τον χρειάζεται για να την ηρεμεί στα δύσκολα και όχι για να κάνει σαν “κακομαθημένο παιδί” που δεν ξέρει να χειριστεί καταστάσεις…Τα παρακάτω βίντεο άλλωστε μαρτυρούν γιατί ο 30χρονος Ρούντυ έχει γίνει “κόκκινο πανί” για πολλούς…

    1)Όσκαρ ηθοποιίας…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GjzUGzI3HRQ?w=728

    2)Κουτοπονηριά…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=tCDerpBv95I?w=728

    3)Απέναντι στον Σπανούλη …

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TmGFIsVvPYE?w=728

    4)”Εξαγρίωσε” ακόμα και τους ήρεμους Λιθουανούς…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YmXcys4rmj8?w=728

    5)Έπρεπε να πάει στο Χόλυγουντ…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=OXZYnPvS8pU?w=728

    Τα συμπεράσματα δικά σας…

  • Φάιναλ Φορ. Οι μεγάλες εκπλήξεις

    Φάιναλ Φορ. Οι μεγάλες εκπλήξεις

    Ο θεσμός του Φάιναλ Φορ στην Ευρωλίγκα πρωτοεμφανίστηκε το 1988 και μέχρι σήμερα παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος.Μπορεί να αλλάζει ενίοτε το σύστημα διεξαγωγής αγώνων μέχρι οι ομάδες να φτάσουν εκεί αλλά η τελική φάση παραμένει σε αυτήν την μορφή.

    Είναι λογικό άλλωστε καθώς μέχρι σήμερα έχουν γίνει συναρπαστικοί αγώνες με τον “Δαυίδ” να κερδίζει τον “Γολιάθ” ουκ ολίγες φορές.

    Το SportBrio κάνει μια μίνι αναδρομή στο παρελθόν και σας θυμίζει τις, κατά την γνώμη του, μεγαλύτερες εκπλήξεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα σε Φάιναλ Φορ…(η σειρά γίνεται βάσει χρονολογίας).

    1)1992:Η “τρίποντη μαχαιριά” του Τζόρτζεβιτς…

    Στο Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης, τα “τρομερά μωρά” της Παρτιζάν(Ντανίλοβιτς, Τζόρτζεβιτς και σία), με καθοδηγητή τον(πρωτόπειρο τότε) Ζέλικο Ομπράντοβιτς, φτάνουν στην κατάκτηση της Ευρώπης όντας αουτσάιντερ και γλυκαίνοντας το γιουγκοσλαβικό μπάσκετ που ήταν “θύμα” της διάσπασης της Γιουγκοσλαβίας.

    Στον τελικό ο μεγάλος Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς “σκοτώνει” την ισπανική Μπανταλόνα(και φαβορί) του Βιγιακάμπα με τρίποντο σχεδόν στην εκπνοή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ESQuXC_7KDs?w=728

    2)1993:To “ξύλο” της Λιμόζ…

    Το 1993 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η Λιμόζ του Μάλκοβιτς, με αρχηγό τον Ρισάρντ Ντακουρί, πήγε στο Φάιναλ Φορ με κύριο όπλο της το σκληρό παιχνίδι που περιελάμβανε πολύ “ξύλο” κάτω από το καλάθι.Ήταν η αρχή του μπασκετικού “κατενάτσιου” και η πρώτη φορά που το θέαμα “πήγε περίπατο”.

    Ίσως να ήταν και η πρώτη φορά που πολλοί δεν χάρηκαν από την επικράτηση του αουτσάιντερ για τον παραπάνω λόγο.Όπως και να’χει πάντως η Λιμόζ πέτυχε έναν “άθλο” νικώντας στο ημιτελικό την Ρεάλ του Σαμπόνις και στον τελικό την Μπενετόν Τρεβίζο του Σκάνσι με 59-55.

    Τότε έγινε και η ιστορική δήλωση του προπονητή της ιταλικής ομάδας Σκάνσι που εμπεριείχε πάντως την νέα πραγματικότητα όσον αφορά το θέαμα:”Σήμερα “πέθανε” το μπάσκετ”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=bOgLVjKtFvo?w=728

    3)1994:Ο “εφιάλτης” Τόμπσον…

    Ότι δεν κατάφερε ως φαβορί η Μπανταλόνα το 1992, το κατάφερε όντας το απόλυτο αουτσάιντερ 2 χρόνια μετά, στο φάιναλ φορ του Τελ Αβιβ, έχοντας προπονητή τον Ομπράντοβιτς που τότε της το είχε στερήσει. Στον τελικό αντιμετώπισε το απόλυτο φαβορί που ήταν ο Ολυμπιακός των Τάρπλεϊ, Πάσπαλι και Σιγάλα, με προπονητή τον Ιωαννίδη.

    Αυτήν την φορά, λες και της το χρωστούσε η “μοίρα”, κατακτάει την κορυφή με ένα απίστευτο τρίποντο του Αμερικανού Κορνήλιους Τόμπσον, που έως τότε στην καριέρα του είχε βάλει μόλις ένα.

    ‘Ηταν και η εποχή που ο Ομπράντοβιτς πρωτοβαφτίστηκε “Γκαστόνε” λόγω της δεύτερης φοράς που κατακτούσε τρόπαιο σε φάιναλ φορ με τον ίδιο τρόπο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNvyG-oRgrQ?w=728

    4)1999: Η τρομερή Ζαλγκίρις

    Το 1999, στο Φάιναλ Φορ του Μονάχου, η Ζαλγκίρις Κάουνας από την Λιθουανία πήγε εκεί ως το απόλυτο αουτσάιντερ, πράγμα λογικό αν σκεφτούμε ότι συμμετείχε ο Ολυμπιακός του Ίβκοβιτς και η Κίντερ Μπολόνια του Ντανίλοβιτς, πρωταθλητές των προηγούμενων 2 χρόνων(1997,1998 αντίστοιχα).

    Η “αρμάδα” του Καζλάουσκας όμως αποτελούμενη από τους Στομπέργκας, Μπούι, Έντνι, Ζουκάουσκας και πολούς ακόμα, “διαλύει” τα προγνωστικά και μαζί τους τους αντιπάλους της…(Ολυμπιακό στον ημιτελικό, Κίντερ στον τελικό) κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της το “ιερό δισκοπότηρο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=fIUKBkbLHVY?w=728

    5)2002:Το πιο “γλυκό” από τα 6 του ΠΑΟ…

    Ο ΠΑΟ έχει κατακτήσει έως σήμερα 6 φορές την κορυφή της Ευρώπης.Πάντως αν ρωτήσουμε τους φιλάθλους του πια ήταν η πιο “γλυκιά” το πιθανότερο είναι να αναφερθούν στην κατάκτηση του 2002.Ο λόγος ήταν ότι έγινε απέναντι στην γηπεδούχο Κίντερ Μπολόνια(έδρα του Φάιναλ Φορ ήταν η Μπολόνια) και μάλιστα απέναντι στον μεγάλο Τζινόμπιλι και την παρέα του.

    Ήταν η βραδιά που ο Ομπράντοβιτς μετονομάστηκε από “Γκαστόνε”(που ποτέ δεν του άρεσε…) σε “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών” (κατακτούσε για 4η φορά την διοργάνωση).Το ματς ήταν “επικό” και περιελάμβανε ανατροπή του ΠΑΟ που βρισκόταν στο -14.

    Για να έρθει αυτή, πέραν του Μποντιρόγκα και των λοιπών, συνέβαλλε και η έμπνευση του Ομπράντοβιτς που “άκουγε” στο όνομα Λάζαρος Παπαδόπουλος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=-DkOm73AqNw?w=728

    6)2013:Πρίντεζης for the win!!

    Μετά το 1992 άλλη μια μεγάλη έκπληξη έγινε στο φάιναλ φορ στην Κωσταντινούπολη το 2013.Αυτήν την φορά ήταν τα “τρομερά μωρά” του Ολυμπιακού με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς απέναντι στο απόλυτο φαβορί, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας των Κιριλένκο, Τεόντοσιτς…

    Πέρα από την νίκη, στην ιστορία έμεινε η μεγάλη ανατροπή που έκανε ο ολυμπιακός, ο οποίος έχανε με 19 πόντους 12 λεπτά πριν το τέλος.Ακόμα μεγαλύτερο θαυμασμό όμως προκάλεσε το γεγονός ότι πρωτεργάτες αυτής της ανατροπής ήταν νεαροί και πρωτάρηδες σε τέτοιες καταστάσεις παίκτες όπως οι Παπανικολάου, Σλούκας, Μάντζαρης.

    Το buzzer-beater του Πρίντεζη από την ασίστ του Σπανούλη ήταν απλά το “κερασάκι στην τούρτα”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_4eO-WEQk8g?w=728

  • Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από τις ομάδες που και μόνο το άκουσμα του ονόματος τους προκαλεί δέος.Αποτελεί μαζί με την Λίβερπουλ την κορυφαία ομάδα στο “Νησί” έχοντας στο πλούσιο παλμαρέ της και 3 Τσάμπιονς Λιγκ.

    Μισητός της αντίπαλος είναι η “συμπολίτισσα” της Μάντσεστερ Σίτι. Και όμως η μοίρα της είχε παίξει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι την σεζόν 1973-74.

    Άλλωστε πόσο ποιο άσχημο θα μπορούσε να είναι όταν έχει να κάνει με υποβιβασμό και μάλιστα μέσω ήττας από την μισητή αντίπαλο που προήλθε με γκολ ενός “δικού της παιδιού”…

    Η δύσκολη μέρα του Ντένις Λο…

    “Δήμιος λοιπόν των “κόκκινων διαβόλων” έμελλε να είναι ο Ντένις Λο, ποδοσφαιριστής που ανδρώθηκε με την Γιουνάιτεντ αγωνιζόμενος σε αυτήν για 11 χρόνια(1962-1973) έχοντας πάντως πριν “περάσε锨για ένα χρόνο και από την Σίτι(1961).

    Ο Ντένις Λο έχει μόλις σημειώσει το γκολ που έστειλε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Β’ Εθνική.

    Ήταν ο παίκτης που την σεζόν 1973-74 στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην παλιά του αγάπη σκόραρε μέσα στο Ολντ Τράφορντ και την έριξε οριστικά στην Β’εθνική μετά από 36 χρόνια(είχε υποβιβαστεί πάλι το 1937).

    Βέβαια κάτι τέτοιο πιθανόν να είχε συμβεί και χωρίς το γκολ αυτό καθώς παράλληλα έπρεπε να χάσει και η Μπέρμιγχαμ σε ματς που γινόταν αργότερα, κάτι που δεν έγινε αλλά εκείνη την στιγμή αυτό δεν ήταν γνωστό.

    “Δεν έχω νιώσει τόση κατάθλιψη στη ζωή μου όσο εκείνο το Σαββατοκύριακο. Δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Πόσο κράτησε το συναίσθημα; Για πόσο μετά το παιχνίδι; Για τριάντα χρόνια. Αυτή είναι η απάντηση. Το θέμα πάντα ανακύπτει. Είναι πάντα εκεί και το θυμάμαι. Είναι κρίμα”

    είχε πει αργότερα ο Σκωτσέζος επιθετικός, ο οποίος (και σωστά) δεν χαρίστηκε στην πρώην ομάδα του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aXpF2v0Kgvk?w=728

    Εισβολή αγανάκτησης και άγαλμα του “δήμιου”

    Εκείνο το γκολ πάντως έγινε αφορμή να διακοπεί οριστικά το παιχνίδι καθώς οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν άντεχαν να βλέπουν την πριν από λίγα χρόνια πρωταθλήτρια Ευρώπης να υποβιβάζεται.

    Μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο σαν μια κίνηση απόγνωσης και στεναχώριας μέσα σε έντονη συναισθηματική φόρτιση.

    Πάντως η μεγάλη αυτή ομάδα δεν “κράτησε κακία” στον Λο και αναγνώρισε την μεγάλη του προσφορά φτιάχνοντας και άγαλμα προς τιμήν του έξω από το Ολντ Τράφορντ…

    Το άγαλμα του Ντένις Λο έξω από το Όλντ Τράφορντ, ανάμεσα στον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Τζορτζ Μπεστ.

  • Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Όσο και αν ψάξουμε στο χρονοντούλαπο της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα βρούμε περίπτωση Έλληνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο εξωτερικό, έγινε σύνθημα σε χείλη ξένων οπαδών, βγήκε πρώτος σκόρερ σε μια σεζόν και για χάρη του σε κάθε γκολ παιζόταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου….συρτάκι…

    Και όμως ο μεγάλος Νίκος Μαχλάς κατάφερε όλα τα παραπάνω μέσα σε μια μόνο σεζόν.

    ΟΦΗ και Εθνική

    Το κοπέλι της Κρήτης ξεκίνησε την καριέρα του στο ΟΦΗ το 1990 σε ηλικία 17 χρονών(γεν.1973).Σύντομα “έκλεψε τις καρδιές” των φιλάθλων με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του και πολλά κρίσιμα γκολ που πετύχαινε(π.χ. εναντίον της Ατλέτικο το 1993).

    Υπό τις οδηγίες του Ευγένιου Γκέραρντ(Ολλανδός και προπονητής στον ΟΦΗ για 15 χρόνια) γινόταν χρόνο με τον χρόνο όλο και καλύτερος.

    Με την φανέλα της εθνικής κατάφερε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994 και μάλιστα πέτυχε το γκολ στο νικηφόρο 1-0 επί της Ρωσίας στην τελευταία αγωνιστική των προκριματικών.Είχε όλα τα φόντα για ψηλότερα.

    Ολλανδία και Φίτεσε

    Το 1996 κατάφερε να πάρει μεταγραφή σε μια αρκετά καλή ομάδα της Ολλανδίας, την Φίτεσε από το Άρνεμ.Μέχρι τότε το να αγωνιζόταν Έλληνας στο εξωτερικό δεν ήταν συνηθισμένο και οι περιπτώσεις ήταν μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού(π.χ.Δώνης, Τσάρτας).

    Αυτές οι λίγες περιπτώσεις μάλιστα δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα όχι λόγω ικανοτήτων αλλά γιατί για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί στους ρυθμούς του εξωτερικού.Ο Μαχλάς όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει την διαφορά.

    Η σεζόν 1996-97 ήταν “αναγνωριστική” για τον Κρητικό και οι εμφανίσεις του αρκετά καλές.Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε την επόμενη χρονιά.

    1998:Συρτάκι,”χρυσό παπούτσι” και απόλυτη αναγνώριση

    Την σεζόν 1997-98 ο Μαχλάς “ανάγκασε¨ μια ολόκληρη Ευρώπη να ασχολείται μαζί του.Σκόραρε κατά βούληση και μάλιστα πετύχαινε γκολ που έδιναν νίκες στην ομάδα του Άρνεμ.Ο κόσμος της ομάδας, από ένα σημείο και μετά χόρευε συρτάκι σε κάθε γκολ του και ο ίδιος ζούσε το απόλυτο όνειρο.

    Στο τέλος της σεζόν πέτυχε κάτι μοναδικό έως σήμερα για Έλληνα ποδοσφαιριστή.34 γκολ σε 32 αγώνες και κατάκτηση “χρυσού παπουτσιού”, που σήμαινε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη…Ήταν η πρώτη φορά ένας Έλληνας παίκτης ακούστηκε τόσο πολύ στην Ευρώπη και έγινε διακαής πόθος αρκετών ομάδων.

    Το τελευταίο του μάλιστα γκολ το πέτυχε επί της πανίσχυρης Φέγενορντ στην νίκη της ομάδας του με 2-1 την 3η μέρα του Μάη 1998.

    Στον μεγάλο Άγιαξ…

    ΤΟ καλοκαίρι του 1999 “εξαργύρωσε” τις φοβερές εμφανίσεις του με μεταγραφή στον μεγάλο Άγιαξ, έναντι πολλών εκατομμυρίων…

    Οι εμφανίσεις του με τον “Αίαντα” δεν ήταν τόσο “λαμπερές” αλλά και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να αγωνιστεί σε μια ομάδα που την δεκαετία του ’70 “μάγεψε” τα πλήθη με το “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο”, κατακτώντας 3 σερί κύπελλα Πρωταθλητριών(με τον Γιόχαν Κρόιφ αρχηγό…)ήταν από μόνο του ιστορικό και σπουδαίο.

    Κατάφερε πάντως να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2002 ενώ σε 74 αγώνες πέτυχε 38 γκολ, απολογισμός καθόλου κακός…

    Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος και τέλος…

    Μετά από το πρωτάθλημα που κατέκτησε πήγε δανεικός στην Σεβίλλη, φεύγοντας από την Ολλανδία μετά από 7 “γεμάτα” χρόνια.. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον αγαπημένο του ΟΦΗ από τον οποίο όμως αποχώρησε πικραμένος το 2007 λόγω κακών σχέσεων με τον τότε πρόεδρο, Φανούρη Βατσινά.

    Τελικά αγωνίστηκε έναν ακόμα χρόνο στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον ΑΠΟΕΛ για να “κρεμάσει” τα παπούτσια του σε ηλικία 38 χρονών.

    Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι εμφανίσεις του Μαχλά στην Φίτεσε βοήθησαν στο να δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ξένοι σύλλογοι στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, κάτι που έγινε ακόμα πιο “δυνατό” με την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N78L36eTZOY?w=728

  • Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

    Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

    Στον αθλητισμό, όπως έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές, μια στιγμή είναι ικανή να αλλάξει ακόμα και μια ολόκληρη καριέρα ενός αθλητή είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο, είτε ακόμα και να την τερματίσει.

    Ένας τραυματισμός μπορεί να είναι η αιτία για το τελευταίο, αλλά συνήθως τέτοιοι τραυματισμοί προέρχονται κατά την διάρκεια του αγώνα και πάνω σε κάποια φάση. Στην περίπτωση της Γιουγκοσλάβας τενίστριας Μόνικα Σέλες όμως ήταν ο ορισμός του “εξωγηπεδικού παράγοντα”…

    Παιδί-θαύμα…

    Η Μόνικα Σέλες είχε καταφέρει σε ηλικία μόλις 19 ετών να κατακτήσει 8 τίτλους Γκραν Σλαμ (3 Αυστραλιανά Όπεν, 3 Ρολάν Γκαρός, 2 US Open) ενώ για 2 σερί χρόνια (1991,1992) βρισκόταν στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης. Ο κύριος αντίπαλος της ήταν η περίφημη Γερμανίδα Στέφι Γκραφ.

    Παρολίγον δολοφονία στο Αμβούργο…

    Το 1993 συμμετείχε στο Citizen Cup του Αμβούργου.Το γεγονός ότι αγωνιζόταν στην χώρα από την οποία καταγόταν η Γκραφ δεν έβαλε κανέναν σε σκέψεις ότι μπορούσε να έχει κινδύνους για εκείνην.Άλλωστε το τένις είναι από τα πιο φιλήσυχα αθλήματα…Και όμως….

    Η Γιουγκοσλάβα τενίστρια αντιμετώπιζε την Βουλγάρα Μαλέεβα και είχε πάρει το 1ο σετ με 6-4 ενώ προηγείτο στο 2ο με 4-3. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος συνέβη το απίστευτο…

    Ένας 38χρονος άνεργος Γερμανός, ονόματι Γκίντερ Πάρχε κάρφωσε στην πλάτη της ένα μαχαίρι 23 εκατοστών, με κίνηση αστραπιαία και προγραμματισμένη.

    Ευτυχώς με την επέμβαση της ασφάλειας που τον αφόπλισε, δεν έγιναν χειρότερα τα πράγματα.Το κοινό είχε πάθει σοκ ενώ η Μαλέεβα είχε ξεσπάσει σε κλάματα στην θέα της συναδέλφου της.

    Το χτύπημα θα μπορούσε να έχει πολύ πιο άσχημες συνέπειες πάντως για την Σέλες αν δεν είχε προλάβει να σκύψει μπροστά για να σηκωθεί από την θέση της και αν ένας από τους θεατές δεν είχε προλάβει να συγκρατήσει τον δράστη που ετοιμαζόταν να την μαχαιρώσει δεύτερη φορά.

    Φανατικός θαυμαστής της Γκραφ ο παρολίγον δολοφόνος

    Ο Γερμανός Günter Parche, όντας παθολογικά φανατικός με την Στέφι Γκραφ, ήθελε με αυτό το χτύπημα να σταματήσει την ξέφρενη πορεία της Σέλες προκειμένου να δει την αγαπημένη του αθλήτρια στο Νο1 της κατάταξης.

    Ο ίδιος δήλωσε ότι τα είχε σχεδιάσει όλα αλλά δεν είχε σκοπό να σκοτώσει την Σέλες απλά να την τραυματίσει.

    Στην δίκη μάλιστα, ο δικηγόρος του υποστήριξε ότι ο πελάτης του είχε χάσει τα λογικά του και έπασχε από διαταραχή προσωπικότητας, κάτι που επιβεβαίωσαν ειδικοί ψυχίατροι.

    Τελικά καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλακή αλλά δεν εξέτισε ούτε μια μέρα…

    O Günter Parche μετά την επίθεση στη Μόνικα Σέλες

    Ποτέ ξανά στην Γερμανία και ποτέ ξανά η ίδια…

    Το γεγονός της μη τιμωρίας του παρολίγον δολοφόνου της οδήγησε την Σέλες στο να μην ξανααγωνιστεί ποτέ στην Γερμανία.

    “Η Γερμανία είναι η χώρα όπου αυτός ο άνθρωπος μου επιτέθηκε πισώπλατα, αλλά ο ίδιος έμεινε ατιμώρητος”

    δήλωσε μετά από καιρό σε τηλεοπτική συνέντευξη.(εκείνο το τουρνουά συνεχίστηκε και το πήρε η Στέφι Γκραφ…)

    H Μόνικα Σέλες σήμερα

    Η επίθεση που της έγινε πάντως την ανάγκασε να προσλάβει σωματοφύλακες στους αγώνες της ενώ για 2 περίπου χρόνια χρειάστηκε ψυχολογική βοήθεια.Δεν θα ήταν ποτέ πια αγωνιστικά η ίδια.

    Τελικά επέστρεψε στα κορτ τον Ιούλιο του 1995 στο Ατλάντικ Σίτι με αντίπαλο την “ζωντανή ιστορία” του τένις Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, ενώ μόλις έξι μήνες αργότερα κατάφερε να κατακτήσει για 4η φορά το Αυστραλιανό Όπεν, το τελευταίο από τα 9 Γκραν Σλαμ της καριέρας της.

    Παρά τον τίτλο πάντως, το γεγονός ότι είχε πάρει κάποια κιλά αλλά και το ότι ψυχολογικά δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει εκείνη την μαχαιριά ήταν οι αιτίες που δεν κατάφερε να πετύχει όσα πιθανόν μπορούσε και να γράψει ακόμα μεγαλύτερη ιστορία στον χώρο του τένις…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=4F_uotrIEZo?w=728

  • Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

    Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

    Το ελληνικό μπάσκετ, από το 1987 με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από την εθνική μας ομάδα, μας έχει προσφέρει χαρές που ποτέ δεν φανταζόμασταν.Κύπελλα, διακρίσεις, πανευρωπαϊκός σεβασμός και πολλά ακόμα είναι αυτά που η πορτοκαλί μπάλα μας χαρίζει διαρκώς.

    Όμως, όπως σε όλους τους τομείς της ζωής, οι πρώτες επιτυχίες είναι αυτές που “μένουν” ανεξίτηλα στην μνήμη αυτών που τις έζησαν αλλά και στους νεαρότερους που τις μαθαίνουν με το πέρασμα του χρόνου.

    Κανείς λοιπόν που ασχολείται σοβαρά με το μπάσκετ δεν γίνεται να μην γνωρίζει την πρώτη παρουσία ελληνικής ομάδας σε Φάιναλ-φορ.Ειδικά όταν αυτή ήταν ο Άρης των Γκάλη, Γιαννάκη και Ιωαννίδη…

    Άρης, 1988. Πρώτη ελληνική συμμετοχή σε φάιναλ-φορ

    Ένα χρόνο μετά το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ, το “νερό” είχε ήδη “μπει στο αυλάκι” για περισσότερες επιτυχίες καθώς η δυναμική του μπάσκετ στην Ελλάδα αυξήθηκε στο κατακόρυφο.

    Η υλοποίηση αυτών των προσδοκιών δεν θα μπορούσε παρά να έρθει μέσω του μεγάλου Άρη ο οποίος είχε ήδη δώσει τα προηγούμενα χρόνια κάποια δείγματα με αποκορύφωμα την πρόκριση στα ημιτελικά του Κόρατς το 1985.

    Με την ομάδα να έχει τον βασικό κορμό (Γκάλης, Γιαννάκης, Φιλίππου, Ρωμανίδης) σταθερό και με καθοδηγητή τον νεαρό και φιλόδοξο Γιάννη Ιωαννίδη οι συνθήκες για μια μεγάλη πορεία στην Ευρώπη φάνταζαν ιδανικές.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη η χρονιά ήταν η πρώτη που καθιερώθηκε ο θεσμός του Φάιναλ-φορ και έχει μείνει έτσι έως σήμερα.(πριν γινόταν απλά ένας τελικός σε μια προκαθορισμένη έδρα).

    Η διαφορά ήταν ότι τότε συμμετείχαν 8 ομάδες που έπαιζαν όλες μεταξύ τους εντός-εκτός έδρας και οι 4 πρώτες πήγαιναν στην τελική φάση που ήταν φυσικά το Φάιναλ-φορ το οποίο θα διεξαγόταν σε μια συγκεκριμένη πόλη.Ο Άης ήταν μια από αυτές.

    Πορεία-όνειρο και οι “Άγιες Πέμπτες”…

    Η πρώτες μάχες του πρωτόπειρου Άρη απέναντι στα παραδοσιακά “μεγαθήρια” ήταν το κεντρικό θέμα όλης της Ελλάδας.Επειδή οι αγώνες γινόντουσαν Πέμπτη, εκείνη την ημέρα στην Θεσσαλονίκη γινόταν κάτι σαν “ανεπίσημη αργία”, με τα θέατρα και τους κινηματογράφους να μην ανοίγουν την ώρα που έπαιζε ο Άρης.Ήταν άλλωστε περιττό αφού σχεδόν κανείς δεν θα άφηνε την παρέα των Γκάλη-Γιαννάκη για να δει κάτι άλλο…

    Στα προκριματικά ο Άρης είχε αποκλείσει με δύο νίκες την Ελβετική Πιγί, νικώντας την με σκορ 127-125 εκτός έδρας και 113-94 μέσα στο Αλεξάνδρειο.Στην τελική φάση των “8” θα αντιμετώπιζε την πανίσχυρη Τρέισερ (των Μάκαντου, Ντ’αντόνι, Μενεγκίν και κάτοχο του τίτλου την προηγούμενη χρονιά), την “αυτοκράτειρα” του Ισραήλ Μακάμπι Τελ Αβίβ, την Ισπανική Μπαρτσελόνα, την Γιουγκοσλάβικη Παρτιζάν Βελιγραδίου(των νεαρών Ντίβατς, Τζόρτζεβιτς,Πάσπαλιε και πολλών ακόμα…), την Γαλλική Ορτέζ, την Δυτικογερμανική Σατούρν Κολωνίας και την αδύναμη Ντεν Μπος από την Ολλανδία.

    Ο δρόμος ήταν πολύ δύσκολος λοιπόν για να μπει η ομάδα της Θεσσαλονίκης στην πρώτη τετράδα.Κι όμως η ίδια διέψευσε όλα τα προγνωστικά…

    Ο Άρης τερμάτισε στην 2η θέση έχοντας απολογισμό 9 νίκες και 5 ήττες πετυχαίνοντας εντυπωσιακούς θριάμβους όπως στο Αλεξάνδρειο με την Παρτίζαν (96-87), την Τρέισερ Μιλάνο (120-95),= και τη Μακάμπι(93-77).

    Πέτυχε επίσης και ιστορική νίκη στην Ισπανία επί της Μπαρτσελόνα με 88-89 ενώ ο Γκάλης αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 479 πόντους(34 πόντους μ.ο.!!)

    Γάνδη:απειρία, Ιωαννίδης και 4η θέση…

    Στην Γάνδη ο Άρης ταξίδεψε με ενθουσιασμό που ενισχυόταν από τους 5000 φίλους του που τον ακολούθησαν.Η απειρία όμως από τέτοιες διοργανώσεις φάνηκε πριν καν ο Άρης πατήσει το παρκέ του Flanders Expo(έτσι ονομαζόταν το γήπεδο).

    Ο Ιωαννίδης, που είχε μεγάλο μερίδιο στην επιτυχημένη πορεία ου Άρη, στην ουσία απομόνωσε τους παίκτες του και τους απαγόρευσε να επικοινωνούν με τον οποιονδήποτε φορτώνοντας του με άγχος σαν να μην υπήρχε “αύριο”.

    Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ένιωθαν όλοι το “βαρύ φορτίο” που κουβαλούσαν, έδρασε καταλυτικά στον τομέα “ψυχολογία”. Όταν μάλιστα ο αντίπαλος ήταν η έμπειρη Τρέησερ, τα πράγματα δυσκόλευαν περισσότερο.

    Ο Άρης πάντως έδωσε μια μεγάλη μάχη αλλά ηττήθηκε με 90-84, ενώ στον μικρό τελικό ηττήθηκε από την νεαρή ομάδα της Παρτιζάν που έδειξε να θέλει πιο πολύ την 3η θέση από τον απογοητευμένο Άρη.

    Οι φίλαθλοι του Άρη αλλά και όλης της Ελλάδας, δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι έκλαιγαν για αυτές τις δύο ήττες όμως το ελληνικό μπάσκετ είχε ήδη ανέβει ένα ακόμα σκαλοπάτι προς τις μελλοντικές επιτυχίες και καταξιώσεις που θα ερχόντουσαν…

    Mε τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τ’άλλα παιδιά…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwjQD2PqODc?w=728

    O δρόμος προς την Γάνδη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=U3G_2epK5Bs?w=728

  • Παύλος Γιαννακόπουλος, ο “μεγάλος” κοντός…

    Παύλος Γιαννακόπουλος, ο “μεγάλος” κοντός…

    Την σημερινή εποχή, σε μια περίοδο κρίσης, είναι λογικό ο κάθε παράγοντας που θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο του αθλητισμού και να επενδύσει σε κάποια ομάδα, να έχει την “απαίτηση” να βγαίνει κερδισμένος όσον αφορά το χρήμα.

    Κατά το παρελθόν όμως υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά δεν έβαλαν σε πρώτη μοίρα κάτι τέτοιο, αλλά θέλησαν να συνεισφέρουν στην ομάδα της “καρδιάς τους”, όπου και να κατέληγε αυτό.

    Χαρακτηριστική και πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του μεγάλου και αξιοσέβαστου Παύλου Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτη της ΒΙΑΝΕΞ μαζί με τα δύο αδέρφια του Θανάση και Κώστα,της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα

    Στον ΠΑΟ από το ’70…

    Η αγάπη του για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε έμπρακτα από το 1972 όταν πρωτοασχολήθηκε με το σωματείο, ενώ το 1973.κλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού διεκδικώντας μαζί με άλλα στελέχη την ηγεσία του Παναθηναϊκού.

    Το 1979 τη χρονιά που η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού έγινε επαγγελματική και ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά από τον ερασιτεχνικό σώμα ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατάφερε να εισχωρήσει στη διοίκηση της ΠΑΕ καθώς ο Γιώργος Βαρδινογιάννης απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών.

    Από το 1987 έως το 1997 υπήρξε πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού. Από το 1992 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αυτονομήθηκε και αυτή ως επαγγελματική ανέλαβε τη διοίκησή της σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση Γιαννακόπουλο.

    Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος

    Η αναγέννηση του μπασκετικού ΠΑΟ.

    Το 1992, όντας πια στα μπασκετικά δρώμενα 5 χρόνια, αποφάσισε να φτιάξει έναν πανίσχυρο μπασκετικό Παναθηναϊκό, βλέποντας παράλληλα την απήχηση που είχε στο ευρύ κοινό το άθλημα μετά την επιτυχία του 1987.

    Φτιάχνει μια “μικτή” Ευρώπης, αγοράζοντας τους Γκάλη, Κόμαζετς, Σοκ, Βράνκοβιτς και πολλούς ακόμα χρήσιμους παίκτες.Αυτόματα ανεβάζει τον ΠΑΟ(που την προηγούμενη χρονιά είχε τερματίσει 8ος…) πολλά σκαλοπάτια επάνω.

    Τα πρώτα δύσκολα χρόνια, η δικαίωση και ο “Μεσσίας” Ντομινίκ…

    Μέχρι το 1996 πάντως είχε κατακτήσει μόνο ένα κύπελλο Ελλάδας ενώ σε 2 Φάιναλ Φορ Πρωταθλητριών(1994,1995) ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη στα ημιτελικά.

    Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ

    Τελικά το 1996 πραγματοποιεί ίσως την μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ(ίσως και του ευρωπαϊκού)με την έλευση του σούπερσταρ των Χοκς Ντομινίκ Ουίλκινς.

    Η επένδυσή του δικαιώνεται καθώς την ίδια χρονιά παίρνει την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.

    Το νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι.

    Κατακτά άλλες 5 φορές την Ευρωλίγκα (2000, 2002, 2007, 2009, 2011) ενώ από το 1998 κάνει την ομάδα σχεδόν μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδας με μεγάλα ονόματα να “παρελαύνουν” επί προεδρίας του ( Μποντιρόγκα, Ράτζα, Τζεντίλε, Ρέμπρατσα, Διαμαντίδης, Κάτας και πολλοί ακόμα…).

    “Άσχετος” από μπάσκετ και Μάτζικ Τζόνσον στον ΠΑΟ…

    Ακούγοντας τα παραπάνω θα υπέθετε κάποιος ότι ο Γιαννακόπουλος γεννήθηκε με μια μπάλα μπάσκετ στην κούνια.Και όμως αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου αλήθεια…Αρκεί να διαβάσετε το παρακάτω περιστατικό…

    Εν έτει 1987, ένα βράδυ στο Hilton είπε στον τότε προπονητή Ρίτσαρντ Ντουξάιρ:

    “Θέλω να μου φέρεις ένα μεγάλο όνομα από το ΝΒΑ”

    για να πάρει την απάντηση:

    “Θα βρούμε κάποιον καλό παίκτη να μας βοηθήσει”.

    Ο Παύλος συνέχισε λέγοντας με αρκετό ενθουσιασμό:

    “Ξέρεις ποιόν θέλω; Έναν που είδα στην τηλεόραση, στο all star game, να δεις πως τον έλεγε ο Συρίγος…”

    Ο Ντουξάιρ άρχισε να του αναφέρει ορισμένα ονόματα από εκείνον τον αγώνα, αλλά ο Παύλος του έλεγε:

    “Όχι, όχι, πως τον έλεγε, πως τον έλεγε, Μα.., Ματζ..”

    Έκπληκτος ο Ντουξάιρ του είπε:

    “Μη μου πεις τον Μάτζικ Τζόνσον;”

    για να αναφωνήσει ο Παυλάρας:

    “Μπράβο, αυτόν!”

    Όπως ήταν αναμενόμενο ο Ντουξάιρ εξήγησε στον Παύλο ότι για να πάρει αυτόν τον παίκτη δεν φτάνει ούτε ένα εργοστάσιο για να του δώσει και ότι ο συγκεκριμένος δεν έρχεται με τίποτα…

    Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996

    “Μεγάλος” άνθρωπος…

    Σαν παράγοντας νομίζω ότι δείξαμε την αξία του.Σαν άνθρωπος όμως μπορούμε να πούμε ότι ήταν ακόμα “μεγαλύτερος”.Ας θυμηθούμε μερικά μόνο γεγονότα τα οποία είναι ξέχωρα από τις αγαθοεργίες που κάνει μέσω της φαρμακευτικής του εταιρείας…

    1. έδωσε όλο το πλάσμα αίματος στο νοσοκομείο “Τζάνειο” το 1981 στην τραγωδία της θύρας 7
    2. ανέλαβε έξοδα για την νοσηλεία του Αττίλιο(ιστορικός οπαδός του Ολυμπιακού με την θρυλική τρομπέτα) όταν αυτός ήταν άρρωστος
    3. ανέλαβε τα έξοδα νοσηλείας του άτυχου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς(παίκτη του Πανιωνίου με τον γνωστό τραυματισμό στο κεφάλι)

    Άντρας που παραδεχόταν τα λάθη του

    Σαν άνθρωπος παρορμητικός και παθιασμένος έκανε και κάποια λάθη όταν το 1996 στον 3ο ημιτελικό ΠΑΟ-Πανιωνίου μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και επιτέθηκε φραστικά στον διαιτητή Κορομηλά.

    Ο ίδιος πάντως λίγο μετά, σαν σωστός άνθρωπος που αναγνωρίζει τα λάθη του είπε:

    “Μεγαλύτερο λάθος από αυτό που έκανα στον αγώνα με τον Πανιώνιο, σε βάρος του διαιτητή Kορομηλά, δεν έκανα ποτέ άλλοτε στη ζωή μου!

    Το ξέρω, το παραδέχομαι, με βασάνισε πολύ… Η μεγάλη μου γκάφα ήταν που συμπεριφέρθηκα τόσο άσχημα στον Kορομηλά.

    Γι’ αυτό και του ζήτησα συγγνώμη!

    Χάλασα το προφίλ μου και έδωσα ταυτόχρονα αφορμή σε εκείνους που θέλουν να βλάψουν τον Παναθηναϊκό και το μπάσκετ”

    Επίσης, παραδέχτηκε ότι έπρεπε να πάρει καλύτερη θέση στην κόντρα Γκάλη-Πολίτη το 1995 (στον αγώνα Αμπελόκηποι-ΠΑΟ ο Πολίτης δεν ξεκίνησε τον Γκάλη πεντάδα, ο τελευταίος έφυγε από το γήπεδο σαν αντίδραση και ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…), κατά την διάρκεια της οποίας πάντως είχε επισκεφτεί ο ίδιος τον Γκάλη σπίτι του για να μιλήσουν για το θέμα…

    Ο Πάυλος σοφέρ…

    Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία

    Θα κλείσουμε αυτό το μινι-αφιέρωμα με μια ιστορία-μαρτυρία πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Τότε ένας νεαρός δημοσιογράφος βρέθηκε στο κλειστό της Γλυφάδας για να πάρει συνέντευξη από τον Ζάρκο Πάσπαλιε που είχε έρθει μεταγραφή από τον Ολυμπιακό.

    Τελικά ο Ζάρκο αρνήθηκε και ο δημοσιογράφος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει. Εκείνη την στιγμή συναντήθηκε τυχαία με τον Παύλο, ο οποίος αφού έμαθε τι έγινε, του ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του Σέρβου και επέμεινε να τον γυρίσει ο ίδιος στα γραφεία της εφημερίδας που εργαζόταν(!!!).

    Έτσι και έγινε…Ο Παύλος έγινε σοφέρ ενός νεαρού δημοσιογράφου…

    Νομίζω ότι μετά και αυτήν την αναφορά σας καλύψαμε απόλυτα ως προς το τι εστί ο Παύλος Γιαννακόπουλος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wgdXndp6sTE?w=728