SportBrio

Author: Γιώργος Ρεσβάνης

  • Η Ισπανική Ντροπή στους Παραολυμπιακούς του 2000

    Η Ισπανική Ντροπή στους Παραολυμπιακούς του 2000

    Η Ισπανία έχει αναμφισβήτητα μια μεγάλη ιστορία στον χώρο του αθλητισμού και σε πολλά σπορ. Ένα από αυτά είναι και το μπάσκετ στο οποίο έχει κατακτήσει τα πάντα. Ωστόσο αυτό που συνέβη στους Παραολυμπιακούς του 2000 και είχε την ίδια πρωταγωνίστρια, σίγουρα θα μείνει ως μια από τις πιο ντροπιαστικές σελίδες του αθλητισμού…Τι είχε συμβεί όμως…

    Οι αγώνες της ντροπής…

    Η Ισπανία έφτασε στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου δια περιπάτου κερδίζοντας στον τελικό την Ρωσία. Μάλιστα οι εμφανίσεις της ήταν τόσο εντυπωσιακές που θύμιζαν, τηρουμένων των αναλογιών, Ντριμ-Τιμ. Τελικά όλα ήταν μια απάτη καθώς 10 από τους 12 παίκτες της ομάδας αποδείχτηκε ότι δεν είχαν καμία αναπηρία και θα μπορούσαν να αγωνίζονται σε κανονικές ομάδες…

    ”Μπροστάρης” σε αυτή την κίνηση ήταν ο πρόεδρος της ισπανικής ομοσπονδίας για άτομα με πνευματική αναπηρία, Φερνάντο Μαρτίν Βιθέντε, ο οποίος έδωσε στους παίκτες ψεύτικους φακέλους με δήθεν ιατρικά προβλήματα…

    Οι εκφράσεις που κίνησαν υποψίες…

    Κατά την διάρκεια της απονομής ήταν φανερή η διαφορά έκφρασης στα πρόσωπα των δύο αθλητών με “ειδικές ανάγκες” και των υπόλοιπων δέκα, καθώς εκείνοι δεν μπορούσαν λόγω της κατάστασή τους να αντιληφθούν τι είχαν πετύχει, ενώ οι υπόλοιποι εκδηλωνόντουσαν με δάκρυα χαράς και έντονες εκφράσεις.

    Όλα αυτά κίνησαν αρκετές υποψίες, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν το 2000 όταν ο Κάρλος Ριμπαγκόρδα(χρυσός ολυμπιονίκης στους Παραολυμπιακούς), σε συνέντευξή του στην Marca, αποκάλυψε πως

    Τουλάχιστον 15 από τους 200 αθλητές της αποστολής της Ισπανίας δεν είχαν κανένα είδος αναπηρίας!

    Ανέφερε και ένα περιστατικό από έναν αγώνα με την Κίνα όπου η Ισπανία κέρδιζε με 30 πόντους και ο προπονητής της πήρε τάιμ-άουτ λέγοντάς τους να ”γίνουν πιο πειστικοί στο να προσποιούνται γιατί θα τους καταλάβαιναν”.

    Οι απαράδεκτες δηλώσεις του απατεώνα προέδρου

    Μετά από τα παρπάνω, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, όπως ήταν φυσικό, παραιτήθηκε. Δεν έδειξε όμως καμία μετάνοια. Αντιθέτως προκάλεσε δηλώνοντας :

    Aν κάποιος θέλει να κλέψει, είναι δύσκολο να το ανιχνεύσεις. Είναι εύκολο να προσποιηθείς αν έχεις λίγη εξυπνάδα, το αντίθετο είναι δύσκολο.

    Τελικά τιμωρήθηκε το 2013 σε κάθειρξη 13 ετών ενώ επέστρεψε και τα χρήματα που είχε πάρει η ομοσπονδία μπάσκετ ως επιδότηση.Αυτή η απάτη πάντως οδήγησε την ομοσπονδία των Παραολυμπιακών στο να αφαιρέσει το μπάσκετ ως άθλημα από το πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων.

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=rMNBXU1rP9M

  • Τραγωδία Χίλσμπορο. 96 Νεκροί – Η Απόπειρα Κάλυψης

    Τραγωδία Χίλσμπορο. 96 Νεκροί – Η Απόπειρα Κάλυψης

    Στις 15 Απριλίου 1989 γράφτηκε μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες, που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν άδοξα 96 ψυχές, όλοι φίλαθλοι της Λίβερπουλ. Οι αιτίες πολλές, το ίδιο και οι υπεύθυνοι αλλά και τα δύο φανερώθηκαν πλήρως στο πέρασμα του χρόνου και οριστικά στις 12 Σεπτέμβρη του 2012. Ας ξετυλίξουμε το “κουβάρι” αυτής της αποφράδας μέρας από την αρχή…

    Το χρονικό της τραγωδίας και τα μοιραία λάθη της αστυνομίας

    Λίβερπουλ και Νότιγχαμ Φόρεστ ήταν έτοιμες να αναμετρηθούν για τον ημιτελικό του κυπέλλου Αγγλίας στο Χίλσμπορο. Οι οπαδοί της πρώτης έφτασαν καθυστερημένοι στο γήπεδο, με αποτέλεσμα λίγο πριν την έναρξη να δημιουργηθεί το αδιαχώρητο έξω από μια εξέδρα του γηπέδου, καθώς πολλοί έφταναν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

    Η αγγλική αστυνομία τότε, εντελώς απροετοίμαστη, έκανε 2 λάθη που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξη της τραγωδίας.

    Το πρώτο λάθος, βλέποντας τους φιλάθλους ότι δεν θα προλάβαιναν την έναρξη του αγώνα, καθώς έμπαιναν ένας-ένας από τα τουρνικέ, έδωσε εντολή να ανοίξουν οι πύλες με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη συρροή πολλών φιλάθλων και συνέπεια κάποιοι να ποδοπατηθούν, κάποιοι να πεθάνουν, κάποιοι να τραυματιστούν και κάποιοι άλλοι να μπουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να σωθούν.

    Το δεύτερο λάθος ήταν ότι όταν οι αστυνομικοί είδαν τους φιλάθλους να μπαίνουν μέσα, νόμιζαν ότι ήταν χούλιγκαν και τους πίεσαν να γυρίσουν πίσω, λέγοντας στον διαιτητή να διακόψει τον αγώνα, ενώ οι νεκροί και οι τραυματίες αυξάνονταν. Αποτέλεσμα: 96 νεκροί (2 υπέκυψαν λίγες μέρες αργότερα) και 776 τραυματίες. Η πιο ”μαύρη” σελίδα για το αγγλικό ποδόσφαιρο είχε γραφτεί…

    “Ζώα οι Λιβερπούλιανς”. “Η αλήθεια” της SUN και η οργή των συγγενών…

    Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια προσπάθεια απόδοσης ευθυνών που είχαν ως επίκεντρο την αστυνομία. Κάτι τέτοιο όμως αμφισβητήθηκε στην αρχή λόγω του κακού πρόσφατου παρελθόντος των οπαδών της Λίβερπουλ στο Χέιζελ(1985) και πολλοί πίστευαν ότι έφταιγαν οι ίδιοι οι οπαδοί. Πρώτος από όλους ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Ζακ Ζόρζ ο οποίος μάλιστα τους χαρακτήρισε “ζώα” (όταν πληροφορήθηκε ακριβώς τα γεγονότα ζήτησε συγγνώμη).

    Πιο σοκαριστικό όμως ήταν το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ”SUN” το οποίο χωρίς κανένα δισταγμό και καμία δημοσιογραφική δεοντολογία έγραφε:

    Κάποιοι οπαδοί έκλεβαν τα θύματα. Κάποιοι οπαδοί κατουρούσαν τους γενναίους αστυνομικούς. Κάποιοι οπαδοί χτυπούσαν αυτούς που έδιναν το φιλί της ζωής.

    Τελικά το 2004, ύστερα από πολλές κατακραυγές και μηνύσεις, ζήτησε συγγνώμη με νέο πρωτοσέλιδο…

    Το πρωτοσέλιδο της SUN τότε και η μετάνοια 23 χρόνια μετά

    Οι συγγενείς των θυμάτων ζητούσαν όλα τα χρόνια την καταδίκη των 2 υψηλόβαθμων μελών της αστυνομίας που είχαν αναλάβει την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα. Τελικά, το 2002, ο ένας κρίθηκε ένοχος και ο άλλος αθωώθηκε.

    Η καθοριστική συμβολή του Τζέιμς Τζόουνς στην αποκατάσταση της αλήθειας

    Ο Επίσκοπος του Λίβερπουλ Τζέιμς Τζόουνς συνέβαλλε τα μέγιστα ώστε να φανούν οι πραγματικοί ένοχοι και να σταματήσουν τα ψέμματα ότι οι οπαδοί της Λίβερπουλ ευθυνόντουσαν για το μακελειό. Συγκεντρώνοντας πάρα πολλά έγγραφα που είχαν σχέση με το Χίλσμπορο, το 2004, μαζί με μια Επιτροπή συνέταξε και παρέδωσε στην δημοσιότητα τα παρακάτω:

    Ο επίσκοπος Τζέιμς Τζόουνς

    Για περίπου 25 χρόνια οι οικογένειες των 96 θυμάτων και οι επιζήσαντες του Χίλσμπορο περίμεναν μια δικαίωση για τους ανθρώπους που έχασαν.
    Η μη εξεύρεση της αλήθειας ήταν ένα επιπλέον ”χτύπημα” γι’αυτούς. Όλοι τους ένιωθαν ότι κανείς δεν θα λογοδοτούσε ποτέ για εκείνο το μοιραίο απόγευμα. Τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν και αναλύθηκαν από την Επιτροπή, δείχνουν ότι η τραγωδία δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί. Οι επιχειρησιακές αποτυχίες εκείνης της μέρας, έγινε προσπάθεια να καλυφθούν, ρίχνοντας τα ”βάρη” στους φιλάθλους. Όλοι όσοι ασχοληθήκαμε με αυτό το θέμα μείναμε εντυπωσιασμένοι από την επιμονή των συγγενών των θυμάτων να βρεθούν οι ένοχοι…

    Επί της ουσίας στο πόρισμα του Τζόουνς και της Επιτροπής του γράφονται τα εξής:

    Είναι ξεκάθαρο από πολλές έρευνες ότι από την αρχή η Αστυνομία του Νότιου Γιόρκσαϊρ προσπάθησε να μεταθέσει τις ευθύνες για την τραγωδία στους οπαδούς της Λίβερπουλ χωρίς σοβαρές αποδείξεις.

    Και συνεχίζει αναφέροντας ότι έγινε παραποίηση των γεγονότων από πλευράς αστυνομίας αλλά και των νοσοκομειακών αρχών προκειμένου να καλυφθούν οι πραγματικοί ένοχοι. Δίνεται επίσης έμφαση και στο πώς ο τύπος συνέβαλλε σ’αυτό έχοντας ως κύριο υπεύθυνο το πρωτοσέλιδο της “SUN”. Γενικά η Επιτροπή του Τζόουνς προσπαθούσε να αποδείξει ότι την τραγωδία την προκάλεσαν οι λάθος χειρισμοί των αστυνομικών και όχι κάποιοι χούλιγκαν. Παράλληλα εκφράστηκε και η αμφισβήτηση για το πόσο “καθαρές” ήταν οι ανακρίσεις που έγιναν

    Η συγγνώμη της Κυβέρνησης

    Όλα τα παραπάνω οδήγησαν τον τότε Πρωθυπουργό της Αγγλίας, Κάμερον, να ζητήσει “συγγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων” και να τονίσει την ενοχή της αστυνομίας, δικαιώνοντας τον αγώνα του Τζόουνς.
    Πρόσθεσε ακόμη την παραποίηση τουλάχιστον 164 καταθέσεων και έδωσε προτεραιότητα στις οικογένειες των θυμάτων στην ανάγνωση του πορίσματος. Έκλεισε λέγοντας ότι

    59 από τους 96 νεκρούς θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν είχαν έγκαιρη ιατρική περίθαλψη…

    Η αντίδραση της Λίβερπουλ

    Η διοίκηση της Λίβερπουλ μετά τα παραπάνω εξέδωσε μια απλή αλλά τόσο ”περιεκτική” ανακοίνωση:

    Έπειτα από 23 επίπονα χρόνια, οι οπαδοί μας απαλλάχθηκαν για όλα όσα τους κατηγόρησαν. Σήμερα, ο κόσμος γνωρίζει αυτό που εμείς ξέραμε. Οι οπαδοί της Λίβερπουλ ήταν αθώοι εκείνη την τραγική μέρα. Υπήρξε κατακριτέα και επιζήμια διαστρέβλωση της αλήθειας.

    Τραγωδία Χίλσμπορο. 96 Νεκροί – Λίβερπουλ-Νότγχαμ Φόρεστ

    Παρέμβαση της Θάτσερ Nο2

    Όπως και στο Χέιζελ, έτσι και 4 χρόνια μετά έπρεπε να “χυθεί” αίμα για να αλλάξει κάτι. Η Μάργκαρετ Θάτσερ πρωτοστάτησε και τότε, καθώς έδωσε εντολή για καλύτερα μέτρα ασφαλείας στα γήπεδα ώστε να αποφευχθούν παρόμοιες τραγωδίες. Μερικά απ’αυτά ήταν καλύτερες εξέδρες, προσεκτικότερος έλεγχος αυτών που μπαίνουν στο γήπεδο και καλύτερη οργάνωση των αστυνομικών μέτρων που στην περίπτωση του Χίλσμπορο δεν εφαρμόστηκαν…

    Για την ιστορία ο αγώνας διεξήχθη τελικά στις 7 Μαίου στο Όλντ Τράφορντ και βρήκε νικήτρια την Λίβερπουλ με 3-1, η οποία κατέκτησε και το κύπελλο νικώντας στον τελικό την Έβερτον με 3-2 στο Γουέμπλεϊ.
    Τραγωδία Χίλσμπορο. 96 Νεκροί – Λίβερπουλ-Νότγχαμ Φόρεστ

    Λίγα λεπτά πριν την τραγωδία…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=4SdGtCWrvlo

    Ντοκυμαντέρ του BBC για το μοιραίο απόγευμα και την αποκάλυψη της αλήθειας…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=T2L_8sj6Wyc

  • Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η “Καταραμένη” Στιγμή

    Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η “Καταραμένη” Στιγμή

     

     
    Είναι μερικές φορές στη ζωή που λέμε τη φράση ”όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος”. Αυτό που συνέβη στο κλειστό γήπεδο της οδού Αρτάκης στις 28 Απριλίου 1993 στον 3ο ημιτελικό αγώνα μπάσκετ μεταξύ Πανιωνίου-ΠΑΟ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι απέδωσε πλήρως το νόημα της παραπάνω φράσης.

    Το ”μοιραίο” ματς

    Ο αγώνας βρισκόταν στο 50-56 υπέρ του ΠΑΟ και ήθελε 8 λεπτά για να τελειώσει.Ο Πανιώνιος βρισκόταν στην επίθεση σε μια προσπάθεια να μειώσει το σκορ.Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς σκόραρε αλλά ο διαιτητής Κουκουλεκίδης σφύριξε επιθετικό φάουλ του Σέρβου πάνω στον Αλβέρτη (αποδείχτηκε ότι δεν ήταν).

    Μπόμπαν Γιάνκοβιτς

    Ο Γιάνκοβιτς, μην μπορώντας να συγκρατήσει την οργή του, χτύπησε με μανία το κεφάλι του πάνω στην μπασκέτα!!

    Την αμέσως επόμενη στιγμή έπεσε αιμόφυρτος στο πάτωμα. Πολλοί δεν κατάλαβαν την σοβαρότητα της κατάστασης. Μάλιστα πολλοί οπαδοί του ΠΑΟ φώναζαν ειρωνικά ”Πέθανε, πέθανε” (εννοείται χωρίς να ξέρουν και οι ίδιοι ότι αυτό δεν απείχε πολύ από την πραγματικότητα…) Όταν όμως ο Γιάνκοβιτς φώναξε στον γιατρό του Πανιωνίου, κ.Κατσιφαράκη

    Γιατρέ βοήθησέ με, δεν νιώθω τα πόδια μου

    τότε εξαφανίστηκε η οποιαδήποτε αμφιβολία…Τα πράγματα ήταν σοβαρά…

    Η διάγνωση σοκ…

    Ο Γιάνκοβιτς μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Κρατικό… Η διάγνωση:

    Διατομή του πέμπτου αυχενικού, τομή νωτιαίου μυελού

    Τις πρώτες μέρες υπήρχε και άμεσος κίνδυνος για την ζωή του αλλά στην συνέχεια σταθεροποιήθηκε και μάλιστα έφτασε σε σημείο να πιστεύει και ο ίδιος ότι μπορεί να επιστρέψει στην ενεργό δράση.
     

     
    Τελικά έμεινε την υπόλοιπη ζωή του σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο τότε Αμερικανός του Πανιωνίου Πι Τζέι Μπράουν δήλωσε :

    Ήμουν μπροστά στην σκηνή του τραυματισμού και το σοκ που πέρασα δεν θα το ξεπεράσω ποτέ…

    Η ζωή του μετά το ατύχημα…

    Ο τραυματισμός του Γιάνκοβιτς έγινε αφορμή να τοποθετηθούν ειδικά στρώματα στις μπασκέτες για την καλύτερη ασφάλεια των παικτών.Ο ίδιος όμως το είχε πάθει το κακό και το αναπηρικό καροτσάκι έγινε ο μόνιμος σύντροφός του στο υπόλοιπο της ζωής του. Ο Πανιώνιος του στάθηκε στις αρχές, καθώς του έδωσε δουλειά στις ακαδημίες του ενώ δίπλα του στάθηκε και ο παίκτης του Ολυμπιακού Ντράγκαν Τάρλατς.

    Βλάντο Γιάνκοβιτς

    Η γυναίκα του όμως τον εγκατέλειψε και έτσι έμεινε μόνος του με τον μικρό του γιο Βλάντο, ο οποίος σήμερα,μετά από κάποια πετυχημένα χρόνια στον Πανιώνιο, κάνει καριέρα στον ΠΑΟ. (ο ίδιος σε συνέντευξή του είπε ότι την σκηνή του τραυματισμού του πατέρα του την είδε πρώτη φορά 11 χρονών).

    Μπόμπαν Γιάνκοβιτς

    Σαν έντονη στιγμή έχει μείνει η συνάντησή του με τον Σάσα Τζόρτζεβιτς το 1999, όταν ο τελευταίος αγωνιζόταν στην Μπαρτσελόνα και είχε έρθει στην Νέα Σμύρνη για τον ημιτελικό του Κόρατς με τον Πανιώνιο.

    Οι δύο συμπατριώτες τα είπαν αλλά όταν ο Τζόρτζεβιτς απομακρύνθηκε, ξέσπασε σε λυγμούς βλέποντας τον φίλο του σε αυτή την κατάσταση.

    Η σύντομη καριέρα του Μπόμπαν και το τέλος του…

    Ο Σλόμπονταν Γιάνκοβιτς γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1963 στο Βελιγράδι. Φόρεσε τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου το διάστημα 1986-1990, ενώ την περίοδο 1990-91 αγωνίστηκε στη Βοϊβοντίνα. Το 1992 ήρθε στον Πανιώνιο ως επιλογή του Βλάντο Τζούροβιτς. Μετά το ατύχημα έμεινε 13 χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι πριν πεθάνει από ανακοπή καρδιάς σε πλοίο, την ώρα που πήγαινε διακοπές στην Σύρο…

    Δεν τον ξεχνάνε ποτέ…

    Ο μπασκετικός Πανιώνιος πάντως δεν ξέχασε τον Μπόμπαν καθώς έβαλε την φανέλα του με το 8 στην οροφή του κλειστού της Αρτάκης ενώ οι οπαδοί τίμησαν την μνήμη του πριν ένα χρόνο βάζοντας λουλούδια στον χώρο του ατυχήματος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=tdP7ybWPI1k\nhttps://www.youtube.com/watch?v=YX62a2Buq8A\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3_a4wJw8T04\nhttps://www.youtube.com/watch?v=afHC47tGJmc&amp
     

     

  • “Ματωμένη” πισίνα…(Ουγγαρία-ΕΣΣΔ 1956)

    “Ματωμένη” πισίνα…(Ουγγαρία-ΕΣΣΔ 1956)

     

     
    Το πόλο είναι ένα άθλημα στο οποίο πολλά χτυπήματα μπορούν να ξεφύγουν της προσοχής ενός διαιτητή καθώς γίνονται κάτω από το νερό. Πολλές φορές έχουμε αντιαθλητικές ενέργειες οι οποίες δεν τιμωρούνται όπως θα έπρεπε. Γενικά όμως δεν μπορούμε να πούμε ότι παρατηρούμε συχνά διαπληκτισμούς μεταξύ των παικτών.

    Όταν όμως γίνονται μπορούν να γίνουν για τα καλά.Τρανό παράδειγμα ο ημιτελικός μεταξύ Ουγγαρίας και Σοβιετικής Ένωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1956. Ένας αγώνας του οποίου η ατμόσφαιρα είχε ηλεκτριστεί επικίνδυνα μέρες πριν ξεκινήσει.Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Η σοβιετική εισβολή και η δύσκολη προετοιμασία των Ούγγρων

    Την 1η Νοεμβρίου του 1956, ο σοβιετικός στρατός και τανκς μπήκαν στην Βουδαπέστη και κατέστειλαν μια επανάσταση που έκαναν οι Ούγγροι, προσπαθώντας να αποτινάξουν τον σοβιετικό ζυγό. Ως αποτέλεσμα είχαμε πολλούς νεκρούς και τραυματίες ενώ πολλοί Ούγγροι εγκατέλειψαν την χώρα.

    Παράλληλα, η εθνική ομάδα πόλο της Ουγγαρίας βρισκόταν σε ένα προπονητικό κέντρο λίγο έξω από την Βουδαπέστη και προσπαθούσε να κάνει προπονήσεις ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Μελβούρνης. Με τους αγώνες να αρχίζουν σε 2 μήνες, οι πολίστες δεν μπορούσαν να συγκεντρωθούν εν μέσω πολεμικών σειρήνων και έτσι, ταξίδεψαν στην Τσεχοσλοβακία για να ολοκληρώσουν την προετοιμασία τους.

    Όταν η αποστολή έφτασε στο Ντάργουιν (πρώτο σταθμό τους στην Αυστραλία), τότε έμαθαν όλοι οι παίκτες τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους και ως αποτέλεσμα ένιωθαν έντονη ανησυχία για τα συγγενικά τους πρόσωπα, παράλληλα όμως, το πάθος τους να πετύχουν για την χώρα τους μεγάλωνε καθώς ήταν πια γι’αυτούς ζήτημα τιμής.

    “Αισθανθήκαμε ότι παίζαμε για όλη την Ουγγαρία”

    δήλωσε ο Έρβιν Ζάντορ – Μαγυάρος πολίστας .

    Η αποθέωση των Ούγγρων και η αγωνιστική υπεροχή τους

    Όλα αυτά που γινόντουσαν στην Ουγγαρία είχαν κάνει όλον τον κόσμο να αποθεώνει τους Ούγγρους όπου εμφανιζόντουσαν, σαν ένδειξη συμπαράστασης στην Εθνική Ουγγαρίας. Η ίδια η ομάδα έδειχνε την δίψα της για διάκριση μέσα στην πισίνα  κάνοντας δυο νίκες σε ισάριθμα ματς στον όμιλο (6-1 την Μεγάλη Βρετανία και 6-2 τις ΗΠΑ) και στην επόμενη φάση κέρδισε 4-0 τους Ιταλούς και 4-0 τους Γερμανούς, φτάνοντας για περιπάτου στον ημιτελικό όπου θα αντιμετώπιζε τη Σοβιετική Ένωση.
     

     

    Η μέρα της “ναυμαχίας” με τα “σοβιετικά υποβρύχια”

    Στις 6 Δεκεμβρίου, λίγο πριν την μεγάλη αναμέτρηση, η ομάδα των Μαγυάρων συγκεντρώθηκε στο εστιατόριο του ξενώνα που διέμεναν για να συζητήσουν περί τακτικής. Το κλίμα ήταν σαν να πηγαίναν σε πόλεμο, δίνοντας βάση, πέρα από την τακτική, στο πώς θα “διέλυαν” ψυχολογικά τους Σοβιετικούς. Ο ίδιος ο Ζάντορ δήλωσε:

    “Θέλαμε να τους εκνευρίσουμε ώστε να τους κάνουμε να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους”.

    Η πολεμική ατμόσφαιρα φάνηκε από την αρχή,όπου τα αντιαθλητικά χτυπήματα έδιναν και έπαιρναν. Η κατάσταση ξέφυγε τελείως όταν ο αρχηγός της Ουγγρικής ομάδας, Ντέζο Γκιαρμάτι, έριξε ένα πολύ δυνατό χτύπημα στο πρόσωπο ενός αντιπάλου και ενώ όλο το γήπεδο τον αποθέωνε. Παράλληλα οι Ούγγροι κυριαρχούσαν και αγωνιστικά και όλη η εξέδρα φώναζε :

    “Hajra Magyarok!” (πάμε Ούγγροι).

    Παίκτης ”κλειδί” ήταν και ο τερματοφύλακας των Μαγυάρων ο οποίος δεν δεχόταν γκολ με τίποτα. Μπαίνοντας στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού και ενώ το σκορ ήταν  4-0 υπέρ της Ουγγαρίας, ο Ζάντορ ανέλαβε την εξουδετέρωση του Βαλεντίν Προκόποφ.

    “Είσαι ένας χαμένος…”

    Ο ψυχολογικός πόλεμος που του έκανε ήταν ιδιαίτερα δυνατός .

    ”Είσαι ένας χαμένος, το ίδιο και η μάνα σου, το ματς έχει τελειώσει, λούζερς”

    ήταν μερικά από αυτά που του έσουρε.

    Όπως ήταν λογικό αυτό προκάλεσε την αντίδραση του Σοβιετικού, ο οποίος, σε μια στιγμή που ο Ζάντορ αφαιρέθηκε γυρνώντας στον διαιτητή, του έριξε μια γροθιά, προκαλώντας του τραύμα πάνω και κάτω από το δεξί μάτι. Ο Ζάντορ εγκατέλειψε τον αγώνα για να του προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες ενώ το, ήδη, εξοργισμένο πλήθος, “κόχλαζε”, απειλώντας τους Σοβιετικούς. Ως αποτέλεσμα είχαμε την παρέμβαση της αστυνομίας, την διακοπή του αγώνα 1 λεπτό πριν το τέλος και την εκκένωση του γηπέδου.

    Τελικά, η Ουγγαρία πέρασε στον τελικό όπου κέρδισε με 2-1 την Γιουγκοσλαβία και πήρε το χρυσό μετάλλιο εν μέσω αποθέωσης από όλο τον κόσμο.

    50 χρόνια μετά…(η συγκινητική συνάντηση των “εχθρών”)

    Το 2006, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την Ουγγρική επανάσταση, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο “Freedom’s Fury” (Λύσσα για ελευθερία), το οποίο παρουσίασε τα περιστατικά εκείνου του αγώνα. Παραγωγός ήταν ο Κουεντίν Ταραντίνο ενώ την αφήγηση ανέλαβεο Μαρκ Σπιτς, ο Αμερικανός Ολυμπιονίκης της κολύμβησης με τα 7 χρυσά μετάλλια στο Μόναχο, του οποίου προπονητής ήταν και ο Ζάντορ.

    Στα αξιοσημείωτα του ντοκιμαντέρ, ήταν όταν συγκεντρώθηκαν οι εν ζωή πολίστες εκείνου του αγώνα και σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, όλοι τους κάθισαν συμφιλιωμένοι στο ίδιο τραπέζι, αναπολώντας τις δύσκολες στιγμές που είχαν περάσει την εποχή που αναμετρήθηκαν και κατανοώντας όλοι ότι είχαν επηρεαστεί από τις τότε συνθήκες…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MLoA5yLZ4l4?w=728
     

     

  • Η Δαγκωματιά του Μάικ Τάισον. Στημένο;

    Η Δαγκωματιά του Μάικ Τάισον. Στημένο;

    Ο Μάικ Τάισον υπήρξε, αναμφισβήτητα, ένας από τους μεγαλύτερους πυγμάχους όλων των εποχών. Ταυτόχρονα όμως, εκτός από την ιστορία που έγραψε στα ρινγκ, έγραψε και πολλές “μαύρες σελίδες” με την πολυτάραχη ζωή του έξω από αυτό και η οποία περιελάμβανε καυγάδες, ξύλο και πολλές άλλες ”ομορφιές” με αυτόν πρωταγωνιστή.

    Εκτενές αφιέρωμα γι’αυτόν τον αθλητή με τις δύο όψεις θα κάνουμε πολύ σύντομα.Σ’αυτό το άρθρο θα θέλαμε απλά να αναφερθούμε σε μια “μαύρη σελίδα” που έγραψε εντός ρινγκ και τον στιγμάτισε για το υπόλοιπο της καριέρας του…

    Τάισον εναντίον Χόλιφιλντ και η διπλή δαγκωματιά…

    Στις 28 Ιουνίου του 1997 ο Τάισον αντιμετώπιζε τον Εβάντερ Χόλιφιλντ για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή βαρέων βαρών, σε μια αναμέτρηση-ρεβάνς της 9ης Νοεμβρίου του 1996 που είχε βρει νικητή τον Χόλιφιλντ.

    Μάικ Τάισον εναντίον Εβάντερ Χόλιφιλντ

    Η “δίψα” του Τάισον για εκδίκηση ήταν πολύ μεγάλη και αυτό τον οδήγησε στο να είναι ιδιαίτερα επιθετικός και αντιαθλητικός…

    Το ματς βρισκόταν στον 3ο γύρο και ο Τάισον είχε διαμαρτυρηθεί πολλές φορές στον διαιτητή υποστηρίζοντας ότι δεχόταν αντικανονικά χτυπήματα από τον Χόλιφιλντ, με ένα από αυτά μάλιστα να του τραυματίζει το δεξί μάτι.

    Ο διαιτητής πάντως διαφωνούσε με τις διαμαρτυρίες του Τάισον και ο τελευταίος σε ένα τετ-α-τετ με τον Χόλιφιλντ, όντας αγανακτισμένος, δαγκώνει στο δεξί αυτί τον Χόλιφιλντ, κόβοντας του 2,5 εκατοστά από τον λοβό και φτύνοντας το στο πάτωμα.

    Ο Χόλιφιλντ μετά το δάγκωμα του Τάισον

    Ο αγώνας διακόπτεται προσωρινά, αλλά ξαναρχίζει με την σύμφωνη γνώμη του γιατρού και του διαιτητή.Κατά την διάρκεια της διακοπής, ο Τάισον υποστηρίζει ότι το αίμα ήταν από δική του γροθιά, αλλά ο διαιτητής δεν πείθεται και του αφαιρεί 2 πόντους πριν ξαναρχίσει ο αγώνας.

    Δεν πέρασαν παρά 35 δευτερόλεπτα και σε μια δεύτερη επαφή μεταξύ των δύο ο Τάισον διπλασιάζει τις δαγκωματιές στο αριστερό αυτή τη φορά αυτί Χόλιφιλντ, ο οποίος για ακόμη μια φορά έδειχνε να υποφέρει.

    Μετά και από αυτό, ο διαιτητής αφήνει να τελειώσει ο γύρος και διακόπτει οριστικά τον αγώνα στο τέλος αυτού. Η ανακοίνωση έγινε από τα μεγάφωνα και έτσι γράφτηκε μια από τις πιο απεχθείς και αντιαθλητικές ενέργειες στην ιστορία του αθλήματος

    Η τιμωρία του Τάισον

    Φυσικά οι συνέπειες για τον Τάισον δεν θα μπορούσαν να είναι μικρές. Ο “Kid Dynamite” τιμωρήθηκε με ανάκληση της επαγγελματικής του άδειας (ένα χρόνο μετά του επεστράφη) και με 3 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο.

    Μήπως ήταν στημένο;

    Πολλοί υποστήριξαν ότι οι δαγκωματιές ήταν μέρος μιας σκηνοθεσίας από πλευράς του Τάισον, ο οποίος, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να κερδίσει, προσπάθησε να προκαλέσει άλλου είδους ντόρο (όπως έκανε πολλάκις και εκτός ρινγκ)…

    Οι δυο αθλητές δεν συναντήθηκαν πρώτη φορά στα ρινγκ, αλλά ήταν φίλοι από παλιά όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία:

    Μάικ Τάισον – Εβάντερ Χόλιφιλντ

    Επίσης, κάτι πολύ ενδιαφέρον είναι πως οι δύο αθλητές προχώρησαν σε εμπορευματοποίηση του γεγονότος στη συνέχεια συμμετέχοντας σε διαφήμιση για Σάλτσα BBQ(!!)

    Μάικ Τάισον & Εβάντερ Χόλιφιλντ διαφημίζουν σάλτσα BBQ

    Η “Συγγνώμη” και το reunion…

    Ο Μάικ Τάισον ζητάει συγγνώμη από τον Εβάντερ Χόλιφιλντ για τις δαγκωματιές
    \n12 χρόνια μετά, το 2009, στην γνωστή εκπομπή της Όπρα ο Τάισον ζήτησε συγγνώμη από τον Χόλιφιλντ.

    “Ήθελα να δω τον Εβάντερ. Αγαπώ τον Εβάντερ. Είμαι δεμένος μαζί του για το υπόλοιπο της ζωής μου

    είπε ο Τάισον και ο Χόλιφιλντ δέχτηκε την συγνώμη του, αποδεικνύοντας ότι “ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος γιατρός”

     

    Δείτε στα παρακάτω βίντεο

    Το Δάγκωμα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fCJtMij_57c

    Η Συγγνώμη:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1vnfJgcs5s4

  • Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του ΠΑΟ. Η ζωή του όμως και η δράση του και εκτός αγωνιστικών χώρων τον άφησαν στην ιστορία ως έναν από τους ”σταρ” εκείνης της εποχής…

    Η καριέρα του

    Για 13 χρόνια υπηρέτησε τον ΠΑΟ(1950-1963) και κέρδισε 4 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962) όντας και αρχηγός. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος, αλλά πολύ συχνά βοηθούσε επιθετικά. Σε πρωτάθλημα και κύπελλο πέτυχε συνολικά 12 γκολ. Είχε σαν δυνατή του κίνηση την “αέρινη” απομάκρυνση της μπάλας με ανάποδο ψαλίδι.

    Αποσύρθηκε σχετικά νωρίς, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Δέκα μήνες μετά την απόσυρσή του, πείστηκε από τον προπονητή Χάρι Γκέιμ να φορέσει για μία τελευταία φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι, σε αγώνα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.

    Τα εκτός και τα μετά αγωνιστικών χώρων…

    Στην κοινωνική του ζωή, ο Κώστας Λινοξυλάκης ζούσε έντονα και του άρεσε ο χώρος του κινηματογράφου και της τέχνης, κάτι που τον οδήγησε στο να παίξει και στον κινηματογράφο στην ταινία «Άσσοι του γηπέδου» του Βασίλη Γεωργιάδη μαζί με άλλους σταρ της εποχής όπως ο Μουράτης, ο Πούλης, ο Μανταλόζης και ο Πετρόπουλος…

    Οι Άσσοι του Γηπέδου

    Είχε μεγάλη λατρεία και στο ωραίο φύλο. Κυκλοφορούσε με την καλλονή ηθοποιό Ρίκα Διαλινά, ενώ οι φήμες τον ήθελαν να έχει συνάψει σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η ίδια πάντως (η οποία ήταν γνωστή οπαδός του Παναθηναϊκού) διέψευσε τις φήμες μέσω του Τύπου.

    Μία από τις άσχημες στιγμές, που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει είναι η μέρα που ο άλλοτε άσσος του Παναθηναϊκού Παναγιώτης Σιάηλος έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τρία άτομα ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του ποδοσφαιριστή και σκοτώθηκαν και τα τρία. Ο Λινοξυλάκης ”είχε Άγιο” καθώς κατέβηκε από το όχημα, λίγα λεπτά πριν το τροχαίο.

    Μετά την ποδοσφαιρική του καριέρα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε Δημοτικός σύμβουλος και μετά αντιδήμαρχος στην Αθήνα…

    Στιγμές από την ζωή του…

    1)Το ιστορικό ψαλίδι…

    Σ’έναν αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας ο Λινοξυλάκης είχε κάνει μια θεαματική απόκρουση με ανάποδο ψαλίδι. Αυτό το ψαλίδι τραβήχτηκε φωτογραφία από έναν φωτορεπόρτερ της εποχής, μια φωτό που άρεσε πολύ στον Λινοξυλάκη και την μοίραζε όταν υπέγραφε αυτόγραφα.Ήταν μέρος της εικόνας του που προωθούσε όπως οι σύγχρονοι σταρ…

    2)Η προσπάθεια διάσωσης του Ιωάννου..

    Σ’ένα ματς Παναθηναϊκού – Εθνικού στη Λεωφόρο έγινε μια σύγκρουση μεταξύ του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά και του επιθετικού του Εθνικού Ιωάννου.Η σύγκρουση ήταν άσχημη και ο Ιωάννου έμεινε στο έδαφος αναίσθητος. Ο Λινοξυλάκης, ενώ όλοι ήταν σε σοκ, πήρε την κατάσταση στα χέρια του…

    Ξήλωσε μία διαφημιστική πινακίδα η οποία είχε μάκρος, γιατί ήθελε να τη χρησιμοποιήσει ως φορείο. Τότε δεν υπήρχαν ιατρικές υποδομές στα γήπεδα. Στην συνέχεια προσπάθησε να αφυπνίσει τους σοκαρισμένους παίκτες να μεταφέρουν τον Ιωάννου στο νοσοκομείο.(τελικά ο Ιωάννου πέθανε…).

    3)”Καλή επιτυχία Ολυμπιακέ”

    Το 1959 ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί με τη Μίλαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στον πρώτο του αγώνα στην ιστορία του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών .Το πρώτο ματς θα γινόταν στην Λεωφόρο. Πριν αρχίσει το ματς, ο Λινοξυλάκης είχε επισκεφτεί το ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή του Ολυμπιακού, για να τους ευχηθεί καλή επιτυχία.Προσέφερε μάλιστα και μια ανθοδέσμη…

    Μπροστά από την εποχή του…

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης ξεχώριζε για τον επαγγελματισμό που έδειχνε σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό.Πρόσεχε πάντα την ζωή του για να διατηρείται σε καλή κατάσταση και ήταν πάντα γυμνασμένος.’Ηταν επίσης πολύ επικοινωνιακός και αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να μιλάει με τον απλό φίλαθλο, κάτι που αργότερα του έδωσε μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και τον έκανε και αντιδήμαρχο…

     

    (Πηγή: http://www.palaimaxoipanathinaikou.gr/)

    Απόσπασμα από την ταινία ”Κυριακάτικοι Ήρωες”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Ckv4rQUP1Fw

  • Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Ο μεγάλος Μίμης Παπαιωάννου της ΑΕΚ αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και της ΑΕΚ την οποία υπηρέτησε πιστά για σχεδόν 20 χρόνια(1961-1979) και για την οποία ”πόνεσε” και έκλαψε.

    Όμως αυτή η σχέση ”δοκιμάστηκε” τον Οκτώβρη του 1965, όταν οι διοίκηση της ΑΕΚ δεν του επέτρεψε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο(όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή άλλωστε…) και να πάει στην μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πρόσφερε 4.000.000 δραχμές στην ομάδα και 750.000 στον ίδιο, ποσά τεράστια για εκείνη την εποχή.

    ”Έπεσε” και αυτός ”θύμα” των δελτίων που τότε έδιναν του ποδοσφαιριστές με τις ομάδες τους έπρεπε να πάρουν την συγκατάθεσή τους για οποιαδήποτε μεταγραφή.Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθήσει να ξεχάσει τον πόνο του, επιχειρώντας να γίνει τραγουδιστής δίπλα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη.

    Η συνάντηση με τον Πούσκας

    Ο ίδιος σε συνέντευξή του στην ”Καθημερινή” δήλωσε αρχικά:

    Στο δείπνο που έκανε η ΑΕΚ στην αποστολή της Ρεάλ, ήρθε ο Πούσκας και με γύρευε. Όταν πλησίασε στο τραπέζι μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω και είχα μεγάλο άγχος απέναντι σε αυτόν τον ”θρύλο”. Μου είπε ότι είμαι καλός παίκτης, ότι θα με πάρουν και μου έδωσε δύο συμβουλές. Η πρώτη να είμαι ήρεμος, να τρώω και να κοιμάμαι καλά. Η δεύτερη να μάθω να παίζω χωρίς την μπάλα.

    “Δεν μετάνιωσα”

    Μπορεί τότε η εξέλιξη να μην ήταν αυτή που περίμενε ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι ίσως τελικά ήταν και για δικό του καλό…

    Είχα έναν ξάδελφο από τη Θεσσαλονίκη που μιλούσε καλά ισπανικά. Γράψαμε μια επιστολή και τη στείλαμε στη Ρεάλ, λέγοντας πως αν με ήθελε, μπορούσα να πάω στην Ισπανία, να μην παίξω ένα χρόνο και να κάνω δελτίο μετά. Το επέτρεπαν αυτό οι κανονισμοί. Η Ρεάλ μου απάντησε ότι αρχή της ήταν να μη χαλάει τις σχέσεις της με τις ομάδες. Αν με έδινε η ΑΕΚ, καλώς. Αν όχι, δεν θα προχωρούσε η μεταγραφή, όπως δεν προχώρησε. Δεν το μετάνιωσα πάντως. Το φιλοσόφησα κιόλας. Σκέφτηκα ότι μέσα σε τόσους παικταράδες ίσως και να μην έπιανα και να χανόμουν. Μένοντας στην ΑΕΚ, έγραψα ιστορία και έκανα μια μεγάλη καριέρα που τη χάρηκα. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι ότι με τα 4 εκατ. δρχ. που της έδινε η Ρεάλ, θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάρει λίγο πιο κάτω δικό της οικόπεδο 60 στρεμμάτων και τώρα να είχαμε γήπεδο.

    Παρηγοριά δίπλα στον Στέλιο…

    Την ίδια εποχή ο Καζαντζίδης είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία ήταν το κλίμα νεοπλουτισμού και ”δηθενιάς” που επικρατούσε στα μεγάλα κέντρα .

    Έτσι λοιπόν ο μεγάλος Στέλιος, με την σύζυγό του Μαρινέλλα και τον νεαρό ταλαντούχο  Χρήστο Νικολόπουλο ετοιμάζονταν για περιοδεία στη Γερμανία με τον Μίμη Παπαιωάννου να συμπληρώνει το ”σχήμα”. Άλλωστε είχε γνωρίσει από κοντά τον Καζαντζίδη και παλιότερα…

    Όταν ήμουν στο χωριό, είχα λατρεία  στα λαϊκά τραγούδια. Μου άρεσε πολύ ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ήταν βλέπεις μεγάλος τραγουδιστής και άνθρωπος του λαού . Είχα κι ένα μπουζούκι και προσπαθούσα να μάθω αλλά διαπίστωσα ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ το να ντριπλάρω  ή να στέλνω τη μπάλα στα δίχτυα. Κάπου εκεί προέκυψε η γνωριμία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο. Επειδή, λοιπόν, ο Νικολόπουλος έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι, τον φώναζαν στα πανηγύρια και στα χωριά. Και τα πανηγύρια την εποχή εκείνη αποτελούσαν τη μοναδική μας διασκέδαση. Πηγαίναμε κι εμείς μαζί του, η ομάδα του χωριού και επειδή συνήθως έπαιζε Καζαντζίδη, έλεγα κι εγώ ένα-δυο τραγουδάκια και χόρευαν οι φίλοι μου. Όταν όμως ήρθα στην Αθήνα, γνώρισα τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ήταν αεκτζής, τον γνώριζε ο Νεστορίδης και αργότερα, όταν κατέβηκε από το χωριό ο Νικολόπουλος γνωρίστηκε και αυτός με το μεγάλο βάρδο και έπαιξε μαζί του

    λέει ο Μίμης Παπαϊωάννου που δεν το σκέφτηκε πολύ…

    Έλα μαζί μας…

    Όταν προέκυψε η κόντρα μου στην ΑΕΚ για το θέμα της Ρεάλ, Καζαντζίδης και Νικολόπουλος έφτιαχναν σχήμα, ώστε  να πάνε στη Γερμανία για τουρνέ. “Αφού η ΑΕΚ δε σε θέλει, έλα μαζί μας» μου είπε ο Στέλιος και με επηρέασε. Έτσι, ξεκίνησα πρόβες, μπήκα στο συγκρότημα. Ο Χρήστος ήταν ο «αυτουργός», ώστε να με πάρουν μαζί στην περιοδεία, η οποία κράτησε δύο μήνες. Τις πρώτες έξι εβδομάδες δίναμε συναυλίες για τους ομογενείς σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όχι σε λαϊκά μαγαζιά. Είπαν τότε κάποιοι ότι τραγουδούσα κάθε βράδυ σε μπουζουξίδικα. Λάθος. Ουσιαστικά κάναμε συναυλίες. Μια παράσταση την Παρασκευή, μία το Σάββατο και ακόμη μία το απόγευμα της Κυριακής. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, αφού από τη μία έκανα το κέφι μου και από την άλλη γνώριζα κόσμο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι δεν ξενυχτούσα. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου, που υπήρξα φίλος του Στέλιου Καζαντζίδη. Όχι τόσο επειδή υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα, όσο για το γεγονός ότι από αυτόν το μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή

    Καζαντζίδης: “Μίμη γύρνα στην μπάλα…”

    Τελικά, ο Παπαιωάννου δήλωσε ότι ο Καζαντζίδης ήταν αυτός που τον έπεισε να γυρίσει στην πρώτη του αγάπη…

    Ο Στέλιος όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. «Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς». Μου το είπε απλά, και μόνον όταν του ζήτησα τη γνώμη του…

    Ευτυχώς για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Μίμης τον άκουσε, επέστρεψε στο ποδόσφαιρο και τον «δικέφαλο» και μεγαλούργησε.

    Τα τραγούδια του Μίμη…

    Στην σύντομη καριέρα του πάντως ως τραγουδιστής πρόλαβε να ηχογραφήσει 7 τραγούδια στην Polyphone την περίοδο1971-1972 με τη συνεργασία του Χρήστου Νικολόπουλου και του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι τα κάτωθι:

    Μεσ’ τη φωτιά μου (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Ύμνος της Α.Ε.Κ. (Στ. Καζαντζίδη – Χρ. Κολοκοτρώνη) ηχογράφηση 19 Ιουνίου 1971

    Σαν πουλί κυνηγημένο (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Έχω ελαττώματα (Χρ. Νικολόπουλου – Πυθαγόρα)

    Σαν θεατρίνος (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Φτάνουν οι πίκρες (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Μάρτυρες οι πίκρες μου (Χρ. Νικολόπουλου – Γ. Βασιλόπουλου).

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwCoxXLREPY
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hUJBU7X1SHs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7BNVWnzJG18

     

  • Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    H κόντρα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές κόντρες στην Ελλάδα και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Ένα εξωαγωνιστικό γεγονός που έκανε μεγαλύτερη την κόντρα των δυο ομάδων είναι η υπόθεση του Γιώργου Κούδα. Ο “πιο μεγάλος” ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα του Δικεφάλου ήταν η αιτία να ξεσπάσει μια αντιπαλότητα που ”κρατάει γερά” ακόμα και σήμερα…

    Γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου του 1946, ο “Μεγαλέξανδρος“(όπως ήταν το προσωνυμιό του), ένας από τους πιο μεγάλους ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Ελλάδα, έπαιξε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

    Από το 1963 ως το 1984 που σταμάτησε τη μπάλα, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο Κύπελλα Ελλάδας (1972, 1974) παίζοντας σε 504 αγώνες της Α Εθνικής και σκοράροντας 133 γκολ. Μετράει ακόμη 70 αγώνες στο Κύπελλο (27 γκολ) ενώ συνολικά (μαζί με τα ματς της Ευρώπης) με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε 780 φορές και σημείωσε 220 γκολ. Στην Εθνική Ομάδα είχε 43 συμμετοχές και ήταν μέλος  στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών το 1980.

    Η προτομή του βρίσκεται έξω από την Τούμπα. Το όνομά του όμως θα μπορούσε να συνδεθεί και με μια από τις πιο μεγάλες (από κάθε άποψη) μεταγραφές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταγραφή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε κλίμα έντασης και σχεδόν διχασμού.

    Η αρχή της ιστορίας και τα…γραμμάτια

    Ήταν καλοκαίρι του 1966 και ο Κούδας, αν και νεαρός, είχε ήδη φτάσει σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Αέρινος, γρήγορος, με εξαιρετική πάσα, έγινε γρήγορα βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ και με προοπτικές να γράψει ιστορία. Τη σεζόν 1965-66 είχε παίξει σε 29 αγώνες της Α Εθνικής, σκοράροντας 13 γκολ.

    Στο ποδόσφαιρο τότε απουσίαζε ο επαγγελματισμός και οι παίκτες, αντί συμβολαίων ήταν “δεμένοι” με δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, έπρεπε να συναινέσει η ομάδα του. Στις 14 Ιουλίου του 1966, όλος ο ΠΑΟΚ σοκαρίστηκε, καθώς ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του, βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη να θέλει να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό! 

    Ο Κούδας προερχόταν από φτωχή οικογένεια κάτι που συνετέλεσε στην απόφασή του αυτή. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ένα ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής, με αποτέλεσμα, λόγω γραμματίων να δημιουργηθεί  ένα χρέος 150.000 δραχμών, σχεδόν ανυπέρβλητο για την οικογένεια Κούδα.

    Στερηθήκαμε και τα βασικά…Δεν ανέχομαι να με λένε εκβιαστή…

    Ο Ολυμπιακός ”πάτησε” και εκεί. Ο Κούδας και ο πατέρας του, αποφάσισαν να φύγουν από την Θεσσαλονίκη και οι επιστολές που έστειλαν σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης ήταν ενδεικτικές:

    Το παιδί μου έχει δημιουργήσει χρέος σε μετρητά και γραμμάτια άνω των 150.000 δραχμών.

    έγραψε ο Γιάννης Κούδας, ενώ μια μέρα αργότερα ο ίδιος ο παίκτης εξηγούσε:

    Εγώ και οι οικογένειά μου υπομείναμε πολλά και φτάσαμε σε σημείο να στερηθούμε ακόμη και την τροφή. Τα υπομείναμε γιατί αγαπούσαμε και εξακολουθούμε να αγαπούμε τον ΠΑΟΚ.  Πέραν όμως, από όλα αυτά, δεν ανέχομαι από κανέναν να αποκαλεί εμένα και την οικογένειά μου εκβιαστές… Το σωματείον “Ολυμπιακός” εις το οποίο μόνος μου ζήτησα να πάω, έχει τόσο στενές φιλικές σχέσεις με τον αγαπημένο μου ΠΑΟΚ(τότε…), ώστε να παρέχει εγγυήσεις για μένα και την οικογένεια μου…

    Οι αντιδράσεις και οι… δημοπρασίες ΠΑΟ-Ολυμπιακού

    Ο κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται. Η διοίκηση του Δικεφάλου δηλώνει κατηγορηματικά αρνητική στην πώληση του Κούδα. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, οι “ερυθρόλευκοι” υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του (του ανοίγουν καφε-μπαρ στην πλατεία Αλεξάνδρας) και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες. Ο Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατ. και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής.

    Ο ΠΑΟΚ αρνείται οποιαδήποτε προσφορά, αλλά ο Κούδας είναι αποφασισμένος. Παραχωρεί μια μεγάλη συνέντευξη στο ΦΩΣ όπου δηλώνει:

    Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Προσθέτει ακόμη ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού και ότι ανυπομονεί να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό προπονητή του Ολυμπιακού, Μάρτιν Μπούκοβι…

    Γιώργος Κούδας. Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Την τελευταία μέρα των μεταγραφών, την 1η Αυγούστου, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία προκειμένου σαν μια τελευταία κίνηση να αποτραπεί η μεταγραφή. Ο Κούδας, όμως, προπονείται με τον Ολυμπιακό, παίζει σε φιλικούς αγώνες, αλλά με παρέμβαση του ΠΑΟΚ(που είχε το δελτίο του) τιμωρείται με 15 μέρες αποκλεισμό.

    Ο Κούδας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον προπονητή Μάρτιν Μπούκοβι

    Τελικά ο Κούδας θα πάει να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία, μένοντας εκτός γηπέδων για 2 χρόνια.

    Η καταλυτική παρέμβαση του Ασλανίδη

    Στο μεταξύ έχει προκύψει η στρατιωτική δικτατορία, με επικεφαλή του αθλητισμού τον  Κ.Ασλανίδη. Ο πανίσχυρος Ασλανίδης προτείνει αρχικά στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και μετά από δυο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του Δικεφάλου αρνείται. Μετά και από αυτήν την άρνηση ο Ασλανίδης αλλάζει τακτική και προειδοποιεί τον Κούδα ότι αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ δεν θα ξανααγωνιστεί πουθενά. Δυο χρόνια μετά την φυγή του από την Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επιστρέφει στον ΠΑΟΚ. Κάνει την εμφάνισή του στην Τούμπα και την πρώτη του προπόνηση παρακολουθεί μια σχεδόν κατάμεστη Τούμπα, που τον αποθεώνει:

    Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε.

    είναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας και άλλες ”χρυσές σελίδες” με την ομάδα το Βορρά.

    Η κόντρα πάντως που ξέσπασε από όλη αυτήν την ιστορία ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Άλλοι την χαρακτήρισαν ”αρπαγή”, άλλοι ”μια παρολίγον μεγάλη μεταγραφή”. Όπως και να την πει κανείς πάντως αποτελεί ακόμα και σήμερα μια μεγάλη εξωγηπεδική κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ…!

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=1XGctb8p790
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WixowYKKwtE

  • Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η 19η Νοεμβρίου του 2004.έχει μείνει στην ιστορία ως μια από τις πιο ”μαύρες” σελίδες στην ιστορία του NBA.Εκείνη την ημέρα συνέβησαν πράγματα που ήταν για γέλια και για κλάματα και θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν ταινία (το τι είδους δεν ξέρουμε) .Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά…

    Οι Pistons υποδέχονταν τους Pacers στο ντέρμπι της Ανατολής και μιας άτυπης ρεβάνς των τελικών περιφέρειας. Οι φιλοξενούμενοι έλεγχαν το ματς σε όλη την διάρκεια του, 46 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και με το σκορ στο 97-82 υπέρ των Πέησερς έγινε η φάση που δημιούργησε όλη αυτή την παρωδία…

    Ο Γουάλας σπρώχνει πολύ δυνατά τον Άρτεστ

    Ο Ρον Άρτεστ των Ιντιάνα έκανε ένα, σκληρό μεν αλλά όχι αντιαθλητικό, φάουλ στον Γουάλας. Ο τελευταίος, γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, έσπρωξε με τρομερή δύναμη τον Άρτεστ και τον κυνήγησε προς το τραπέζι της γραμματείας παρασύροντας σχεδόν όσους παίκτες βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο παρκέ.

    Πολλοί παίκτες των 2 ομάδων αντάλλαξαν μεταξύ τους σπρωξιές και μπουνιές ενώ ο Άρτεστ ξάπλωσε μπροστά από τη γραμματεία για να ηρεμήσει. Και ενώ όλα έδειχναν να ηρεμούν, ένα ποτήρι εκτοξεύτηκε και έπεσε πάνω του…Ήταν η “σπίθα που αναζωπύρωσε την φωτιά”…

    Ο 25χρονος τότε παίκτης των Pacers σηκώθηκε και “έγραψε ιστορία”. Με τα νεύρα στην “τσίτα” από το επεισόδιο με τον Γουάλας, σκαρφάλωσε στην εξέδρα και βρήκε αυτόν που του είχε πετάξει το μπουκάλι. Άρχισε να του ρίχνει μπουνιές στο πρόσωπο με μανία, με τον Stephen Jackson να κάνει το ίδιο. Ποπ-κορν στον αέρα, ξύλο και ”αιωρούμενα” σώματα συνέθεσαν αυτήν την παρωδία…

    Ο Ρον Άρτεστ επιστρέφει στο παρκέ με τη φανέλα ξεχειλωμένη, επακόλουθο από το ξύλο

    Παραλίγο να συμμετάσχουν και άλλοι παίκτες τον Πέισερς αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν έγινε, με τον Άρτεστ να φτάνει ξανά στο παρκέ, με μια φανέλα ξεχειλωμένη. Το κοινό είχε χάσει τον έλεγχο, οι άνθρωποι των ομάδων δεν ήξεραν πως να συγκρατήσουν το πλήθος και οι στιγμές ήταν σοκαριστικές. Ο Άρτεστ ήταν ο πρώτος παίκτης που αποχώρησε με συνοδεία ασφαλείας για τα αποδυτήρια, πριν ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι συμπαίκτες μέσα από έναν καταιγισμό από ποπ-κορν και αναψυκτικών(ευτυχώς μόνο….)

    Ένιωσα να παλεύω για την ζωή μου

    σχολίασε ο προπονητής των Pacers Rick Carlisle μετά το παιχνίδι, το οποίο φυσικά διακόπηκε. Είχαμε όμως και συνέχεια στα αποδυτήρια, ανάμεσα στους Άρτεστ, Ο’Νιλ, Τζάκσον και το προπονητικό τιμ, με την αστυνομία να συλλαμβάνει τελικά τον Άρτεστ και τους συμπαίκτες του να τον φυγαδεύουν στο λεωφορείο της ομάδας για να τον σώσουν. Πάνω από 500 αστυνομικοί βοήθησαν στο να αποχωρήσει η ομάδα της Ιντιάνα με ασφάλεια από το γήπεδο.

    Οι συνέπειες για τους ταραξίες

    Την επόμενη μέρα, ο Κομισάριος του ΝΒΑ Ντέιβιντ Στέρν, βλέποντας και ο ίδιος το ματς live, ανακοίνωσε τις ποινές, οι οποίες ήταν εξοντωτικές και πρωτόγνωρες για τo ΝΒΑ, αλλά επιβάλλονταν για να προστατευτεί η λίγκα.

    * O Άρτεστ έχασε το υπόλοιπο της σεζόν. 73 αγώνες κανονικής περιόδου και 13 ματς playoffs.

    * Ο Stephen Jackson έμεινε εκτός δράσης για 30 ματς, ο Jermaine O’ Neal για 15, ο Ben Wallace για 6, ο Anthony Johnson για 5 και οι Reggie Miller, Chauncey Billups, Derrick Coleman, Elden Campbell για ένα.

    Τουλάχιστον ο πολιτισμός του NBA “έδειξε” γρήγορα αντανακλαστικά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cTZsqxPVHo

  • ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: “Σανίδα Σωτηρίας”;

    ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: “Σανίδα Σωτηρίας”;

    Το ”περίφημο” Financial fair play που συχνά πυκνά διαβάζουμε έδωσε κάποιες σοβαρές οικονομικές λύσεις ”επιβίωσης” σε πολλές ομάδες που είχαν φτάσει στο σημείο να ξοδεύουν πιο πολλά από αυτά που κέρδιζαν.”Έμπνευση” της ΟΥΕΦΑ τον Σεπτέμβρη του 2009, αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε αποτελώντας και ”σανίδα σωτηρίας” εν και καιρώ κρίσης

    Στην ανακοίνωση αυτού του εγχειρήματος, ο Πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί δήλωσε τα παρακάτω:

    Οι μισές ομάδες περίπου κέρδιζαν λιγότερα απ’όσα ξόδευαν με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.Με αυτό το μέτρο δεν θέλουμε να ”σκοτώσουμε” τις ομάδες που συμμετέχουν στις διοργανώσεις μας, αλλά να τις βοηθήσουμε να βγουν δυναμικά στις αγορές.Οι ίδιες αποδέχτηκαν αυτό το νέο μέτρο.Οι ιδιοκτήτες τους το ζητάνε επίμονα καθώς καταλαβαίνουν ότι όσο πιο πολλά λεφτά τοποθετείς στην ομάδα, τόσο δυσκολότερα θα έχεις κέρδος…

    Σε γενικές γραμμές η ΟΥΕΦΑ προσπαθεί να πετύχει τα παρακάτω:

    1. Καταπολέμηση “μαύρου” χρήματος και διαφάνεια στα βιβλία

    Όλες οι ομάδες έχουν το καθήκον  να δίνουν αναλυτική αναφορά εσόδων – εξόδων, να δικαιολογούν τα έξοδά τους από τα έσοδα της κάθε οικονομικής χρήσης και να παρουσιάζουν το αναλυτικό μπάτζετ της επόμενης χρονιάς προκειμένου να πιστοποιούν τη φερεγγυότητά τους ως εταιρίες και εφόσον τα πληρούν να παίρνουν άδεια συμμετοχής στις διοργανώσεις. Το ”μαύρο χρήμα” δεν δικαιολογείται πλέον…

    2. Υγιείς επενδυτές προοπτικής και έλεγχος στο κατά πόσο οι ομάδες ξοδεύουν με τα ίδια κριτήρια

    Με το financial fair play η ΟΥΕΦΑ φιλοδοξεί ότι σε βάθος χρόνου θα “καθαρίσει” από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τους επενδυτές σκοπιμότητας ή αλλιώς της ”αρπαχτής”,καθώς θα είναι υποχρεωμένοι, κάθε χρόνο, να καλύπτουν εμπράκτως τη ζημία που προκάλεσαν στην προηγούμενη σεζόν ( μέχρι 45 εκατ. ευρώ για την πρώτη τριετία και 30 για τις επόμενες), ενώ ο νέος κανονισμός ευνοεί τα  έξοδα για γήπεδο, προπονητικό κέντρο και Ακαδημίες καθώς ενθαρρύνει κάποιον που θέλει να επενδύσει χρήματα στην ομάδα του σε έργα υποδομής τα οποία θα μείνουν στην ιδιοκτησία της ομάδας άσχετα με τον ιδιοκτήτη της…

    3. “‘Εμμεσο” Σάλαρι Καπ…

    Έτσι χαρακτηρίστηκε το financial fair play και από τον Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε και από τον Τζιάνι Ινφαντίνο στην τελική του παρουσίαση στη Νιόν. Και αυτό είναι λογικό αφού από μόνος του ο νέος κανονισμός θα μειώσει το κόστος και των μεταγραφών αλλά και των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών. Η απλή μαθηματική λογική λέει ότι αποκλείεται μια ομάδα να έχει οικονομική ισορροπία όταν τα χρήματα για μισθούς και συμβόλαια υπερβαίνουν κατά πολύ το 50% των εσόδων της.(μια χώρα στην οποία οι ομάδες βγαίνουν κερδισμένες από αυτό είναι η Γερμανία)

    4. Εφαρμογή των νόμων για όλους

    «Τέλος στις επιτυχίες επί πιστώσει» ήταν η ατάκα του Μισέλ Πλατινί όταν για πρώτη φορά παρουσίασε την ιδέα του νέου κανονισμού. Η κεντρική ιδέα του financial fair play ήταν, δηλαδή, κάθε ομάδα να στηρίζεται στις δικές τις δυνάμεις και άμεση ανάγκη, παράλληλα,  να μειωθεί η φούσκα των ολοένα και διογκούμενων χρεών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. «Αν οι ομάδες μάθουν να ξοδεύουν όσα εισπράττουν , στο ποδόσφαιρο θα επιστρέψει το σχέδιο και  ο προγραμματισμός» ήταν η βασική άποψη ..

    5. Καλύτερη οργάνωση

    «Τι σόι ποδόσφαιρο είναι αυτό όταν οι ομάδες λίγο πριν την καταστροφή περιμένουν να έρθει ο ιππότης πάνω στο άσπρο άλογο και να αρχίζει να μοιράζει λεφτά;» αναρωτήθηκε ο Τζιάνι Ινφαντίνο στην πρόσφατη παρουσίαση της ΟΥΕΦΑ, επικαλούμενος το παράδειγμα του άψογα οργανωμένου οικονομικού μοντέλου της Άρσεναλ και της  Μπουντεσλίγκα. Και μόνο που οι ομάδες θα είναι υποχρεωμένες να ενημερώνουν μέσω διαδικτύου την ΟΥΕΦΑ για τα οικονομικά τους σε όλη τη διάρκεια μίας  σεζόν, θα τους αναγκάσει να βάλουν σε τάξη το χάος που επικρατεί στα περισσότερα λογιστήρια αυτών.