Πρόταση γάμου στο γήπεδο. Η νέα μόδα

Πρόταση Γάμου στο γήπεδο

Η πρόταση γάμου και ο τρόπος με τον οποίο γίνεται από έναν άντρα σε μια γυναίκα είναι αξιοσημείωτο και αξιομνημόνευτο γεγονός στην ζωή ενός ζευγαριού.Βέβαια η “ουσία” είναι στο να πει το “ναι” η γυναίκα αλλά και το όλο “περιτύλιγμα” μπορεί καμιά φορά να παίξει ρόλο στην τελική της απόφαση(πιθανόν..).\r\n\r\nΚατά καιρούς βλέπουμε πλέον να γίνονται δημόσια τέτοιες προτάσεις είτε σε κάποιο εστιατόριο,είτε στον δρόμο, είτε σε αεροδρόμιο κατά την διάρκεια μιας πτήσης και σε πολλά άλλα μέρη δείγμα ότι η φαντασία του ανθρώπου(ειδικά ενός ερωτευμένου…)μπορεί να ξεπεράσει και τα πιο τρελά όνειρα…\r\n

“Σαν ένα στα γήπεδα στα τρένα”…

\r\nΈτσι λέει το απόσπασμα ενός τραγουδιού του Μιχάλη Χατζηγιάννη “Εμείς οι δυο.”.Προφητικό θα λέγαμε καθώς βγήκε πριν την νέα μόδα αυτού του τομέα που “επιτάσσει” πρόταση στο γήπεδο…\r\n\r\nΚαι ναι…Σ’έναν χώρο σχεδόν απόλυτα ανδροκρατούμενο, όπου πολλές φορές το κλίμα είναι ακατάλληλο για μια γυναίκα(βρισιές, καπνογόνα κοκ) που πιθανόν να βρέθηκε εκεί κατόπιν πιέσεως του συντρόφου της, μπορεί να συμβεί πλέον μια πρόταση γάμου που θα κάνει την κάθε κυρία να βλέπει γήπεδο και να της ξυπνάνε πιο μετά γλυκιές αναμνήσεις…\r\n\r\nΣίγουρα βέβαια πρέπει να γίνεται και μια επιλογή του αγώνα που θα διαλέξει ο “γαμπρός” να κάνει την πρόταση γιατί ένα ντέρμπυ π.χ δεν θα αποτελούσε και τον κατάλληλο χώρο για ευνόητους λόγους που καλό είναι να μην αναφέρουμε σε ένα τόσο τρυφερό άρθρο.\r\n\r\nΥπό νορμάλ συνθήκες πάντως, πρόταση γάμου μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους και φαντασμαγορικό σκηνικό (όπου συμμετέχουν παίκτες, μαζορέτες, μασκότ κοκ)θα “λύγιζε” ακόμα και την πιο σκληρή καρδιά.\r\n\r\nΠάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις(όπως θα δείτε στα παρακάτω βίντεο…) αλλά είναι απλά για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα ο οποίος είναι ένα μεγάλο και δυνατό “ΝΑΙ”.(στην ερώτηση αν τον δέχεται τον ευφάνταστο σύντροφο της για άντρα της..).Αν έχετε φαντασία “τολμήστε τo” για την εκλεκτή της καρδιάς σας…\r\n

Δείτε και απολαύστε

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=UEzhuyRM8YI\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SO51UQlxVyw\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=unGzuaeam8c\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tZAT8DviFvc\r\n

Πρόταση γάμου και στην Ελλάδα…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=F6yZDtd45Zs\r\n

Και ένα αντιπαράδειγμα…σκληρές γυναίκες…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=qo__KmdrvVY

Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

Εθνική Ελλάδος - Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι...

Στο ποδόσφαιρο, όπως και στον αθλητισμό γενικότερα, παρατηρείται αρκετές φορές και από διάφορες ομάδες η λεγόμενη “κοιλιά”, δηλαδή το να φτάνει η απόδοση της από τα ψηλά στα χαμηλά.Συνήθως οφείλεται στην κούραση, όταν όμως είναι προσωρινή.\r\n\r\nΥπάρχουν και περιπτώσεις ομάδων που μέσα σε λίγο καιρό έφτασαν από την απόλυτη καταξίωση στην αντίστοιχη απαξίωση(όπως λέμε “από το ζενίθ στο ναδίρ”) και μπορούμε να πούμε ότι οι αιτίες είναι σίγουρα πολύ περισσότερες και πιο σύνθετες.\r\n\r\nΟι πορείες της Εθνικής Ελλάδος και της Τσέλσι, που έκαναν αυτήν την διαδρομή μέσα σε λίγους μήνες, έχουν πολλά κοινά σημεία και είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια ομάδα όταν είναι στο ζενίθ της…\r\n

Εθνική Ελλάδος. Η καλή μέρα φάνηκε από τα..ξημερώματα…

\r\nΤον Ιούνιο του 2014 η Εθνική μας έφτασε ένα βήμα πριν τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας, χάνοντας την στα πέναλντυ με την Κόστα Ρίκα.Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία μετά το “έπος” της Πορτογαλίας το 2004 και οι “οιωνοί” έμοιαζαν ιδανικοί για νέες επιτυχίες καθώς η κλήρωση για τα τελικά του EURO 2016 ήταν “λουκούμι”(Φερόε, Β.Ιρλανδία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία με τους 2 πρώτους να προκρίνονται απ’ευθείας).\r\n\r\nΗ προδιαγεγραμμένη αποχώρηση του Σάντος συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του πολύ γνωστού Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι, ενώ χρέη τεχνικού διευθυντή ανέλαβε ο Γιώργος Καραγκούνης που μόλις είχε αποσυρθεί.Όλα αυτά έδειχναν ότι η ΕΠΟ ήθελε να κρατήσει ψηλά την ομάδα-όαση του ελληνικού ποδοσφαίρου.\r\n\r\nΞαφνικά όμως τα πάντα άλλαξαν…Αγωνιστικά η Εθνική μας δεν μπορούσε όχι νίκη να “σταυρώσει” αλλά ούτε καν να πετύχει γκολ.Έχασε εντός έδρας από Β.Θρλανδία(0-2), Φιλανδία(0-1), Ρουμανία(0-1) και….Φερόε(0-1) σε έναν αγώνα που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη σαν μια από τις μεγαλύτςρες “βόμβες”.Εκτός ηττήθηκε πάλι από Β.Ιρλανδία και Φερόε(δεύτερη φορά…)μαζεύοντας τελικά μόλις 6 βαθμούς και με μία μόλις(!!)νίκη επί της Ουγγαρίας στην αυλαία και όταν όλα είχαν χαθεί…\r\n\r\nΣτην διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας συνέβησαν πολλά και εκτός αγωνιστικού χώρου.Παραιτήθηκε ο Καραγκούνης, άλλαξε ο προπονητής2 φορές(Μαρκαριάν αντί Ρανιέρι και μετά Τσάνας) ενώ οι παίκτες πολλές φορές έκαναν δηλώσεις αγανάκτησης που “φωτογράφιζαν” την ΕΠΟ και το παρασκήνιο που παιζόταν όσον αφορά τις επιλογές, αλλά κάνοντας και οι ίδιοι παράλληλα τραγικές εμφανίσεις.Ο “κύκνος έγινε ασχημόπαπο”μέσα σε μόλις λίγους μήνες…\r\n\r\nΦυσικά η μπάλα δεν ξεχάστηκε ωστόσο, όπως είπαμε, μια τέτοια πτώση έχει πολλές παραμέτρους που πιθανόν να πρέπει να εξεταστούν για να μην έχουμε τέτοιες αποτυχίες στο εγγύς μέλλον…\r\n

Τσέλσι. Η “αποκαθήλωση” του Μουρίνιο

\r\nΠαρόμοια πορεία με την Εθνική μας διανύει και μια άλλη ομάδα ντυμένη στα “μπλε”, η Τσέλσι.\r\n\r\nΠρωταθλήτρια το 2015 κάνοντας σχεδόν περίπατο και με τον “special one” Μουρίνιο στο “τιμόνι”, οι Λονδρέζοι ξεκίνησαν την φετινή χρονιά για την διαφύλαξη του “στέμματος”.Και εκεί όμως μέσα σε λίγους μήνες και με έναν γύρο να έχει σχεδόν συμπληρωθεί, όχι μόνο είναι εκτός διεκδίκησης αλλά βρίσκονται και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, δημιουργώντας “ψιθύρους” ακόμα και για υποβιβασμό!!\r\n\r\nΌπως και στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος και εδώ από το καλοκαίρι οι οιωνοί δεν ήταν καλοί…Στην αρχή του πρωταθλήματος υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μουρίνιο και της γιατρού της ομάδας Έβας Καρνέιρο για την απόφαση της τελευταίας να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε παίκτη της Τσέλσι, προκαλώντας την οργή του Πορτογάλου που δεν τις θεωρούσε απαραίτητες αλλά αντίθετα καθυστερήσεις σε βάρος της ομάδας του.Οι σεξιστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε εναντίον της και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν σε αρκετό κόσμο ήταν η αρχή(όπως αποδείχτηκε) του τέλους του στους “μπλε”.Η γενικότερη συμπεριφορά του επίσης απέναντι στους παίκτες και ο ανεξήγητος εκνευρισμός έκαναν την ομάδα να “μικραίνει” αγωνιστικά και να χάνει παντού.\r\n\r\nΕίναι φανερό ότι το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν το χειρότερο δυνατό, αλλά ο Μουρίνιο έμενε στην ομάδα λόγω στήριξης κάποιων φιλάθλων που εκφραζόταν δημόσια με πανό(“ένας από εμάς” κοκ).Τελικά έφτασε σε σημείο να απολυθεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μεσούσης της περιόδου ενώ κάμερα τον “συνέλαβε” να προσπαθεί να “καλύψει” το πρόσωπο του από τις κάμερες την ώρα που αποχωρούσε.\r\n\r\nΗ δυναμική του “special one” φάνηκε από την αντίθετη πλευρά αυτήν την φορά…Προπονητές σαν τον Μουρίνιο άλλωστε μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα σε όλη την επιφάνεια της(από αυτόν που κουβαλάει τις πετσέτες μέχρι τον πρόεδρο…)\r\n

Τουλάχιστον δώσαμε χαρά σ’αυτούς…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=e-15REqW4Jw\r\n

Η “επική” αποχώρηση του Μουρίνιο απ΄την Τσέλσι…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Fzlj-eKi2Sg

Ιωαννίδης – Κόκκαλης. Σχέση οργής και στοργής

Ιωαννίδης - Κόκκαλης

Γιάννης Ιωαννίδης – Σωκράτης Κόκκαλης

\r\nΠολλές φορές στον αθλητισμό οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων θυμίζουν αυτές ενός ζευγαριού που μπορεί μια να είναι αγαπημένο, μια να τσακώνεται, μια να χωρίζει, μια να τα ξαναβρίσκει κοκ.Σε πολλές περιπτώσεις βέβαια τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σύνθετα καθώς πίσω από μια ταραχώδης επαγγελματική σχέση υπάρχουν συμφέροντα, φίλαθλοι και πολύ παρασκήνιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η σχέση Κόκκαλης – Ιωαννίδης, η οποία χωρίς υπερβολή, έχει περάσει από τα “χίλια κύματα”.\r\n

Η αρχή της γνωριμίας και η εξύψωση του Ολυμπιακού…

\r\nΤο 1991 ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός βρισκόταν στην μέση των “πέτρινων χρόνων” του, ενώ το ελληνικό μπάσκετ βρισκόταν στο απόγειο του, 4 χρόνια μετά το “χρυσό” 1987 και την κατάκτηση της Ευρώπης από την Εθνική μας ομάδα.Ήταν μια ευκαιρία λοιπόν για τον αντίστοιχο μπασκετικό Ολυμπιακό να “βγει απ’την αφάνεια” και να δώσει χαρά στους “πληγωμένους” ποδοσφαιρικά Πειραιώτες.\r\n\r\nΗ ανάληψη της ΚΑΕ από τον Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ίσως το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα.Έπρεπε όμως να συνοδευτεί και από έναν καλό “καπετάνιο” για τα αγωνιστικά της ομάδας.Δεν θα μπορούσε λοιπόν να υπάρξει καλύτερη επιλογή από τον Γιάννη Ιωαννίδη, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια είχε φτιάξει την αξέχαστη αυτοκρατορία του Άρη.\r\n\r\nΗ απόφαση του “ξανθού” να έρθει στον Πειραιά και στον ανυπόληπτο τότε μπασκετικά Ολυμπιακό ενώ είχε πρόταση από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος τότε ήταν η δεύτερη δύναμη πίσω από τον Άρη, ήταν αρκετά δύσκολη αλλά τελικά το όνομα της ομάδας και η πίεση ανθρώπων του Ολυμπιακού έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να μετακομίσει ο πολυνίκης κόουτς στην Αθήνα.Βρέθηκε στα γραφεία της INTRACOM, μίλησε με τον Κόκκαλη και σε πολύ λίγη ώρα συμφώνησαν, μέσα σε πολύ καλό κλίμα, ξεκινώντας παράλληλα μια άψογη σχέση συνεργασίας και αμοιβαίας εκτίμησης και σεβασμού.\r\n\r\nΑπό τότε ξεκίνησε μια πενταετία θριάμβων για τον Ολυμπιακό που κυριολεκτικά “εκτοξεύτηκε” και στην Ευρώπη, ενώ το δίδυμο Κόκκαλη – Ιωαννίδη συνεργαζόταν με “κλειστά μάτια”.\r\n

1995, 1996:Τα νερά που “πρωτοδηλητηρίασαν” την σχέση και το επεισόδιο στην Μαδρίτη

\r\nΤο 1995 ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπζιε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε 3ο παιχνίδι που θα έκρινε στην πρόκριση στο Final 4 της Σαραγόσα.Παραμονές του αγώνα 5 παίκτες των Ρώσων παθαίνουν δηλητηρίαση από μολυσμένα νερά που ήπιαν και έτι η ΤΣΣΚΑ αποδεκατίζεται. Ο Ιωαννίδης ζητάει την αναβολή του αγώνα από την ΦΙΜΠΑ, ωστόσο αυτό δεν γίνεται αποδεκτό. Όλα αυτά όμως, μαζί με τους “ψιθύρους” ότι πίσω από αυτήν την ιστορία κρύβονταν άνθρωποι του Ολυμπιακού, ενόχλησαν τον Κόκκαλη και διατάραξαν για πρώτη φορά τις σχέσεις του με τον Ιωαννίδη.\r\n\r\nΈναν χρόνο μετά πάλι σε τρίτο αγώνα του Ολυμπιακού με την Ρεάλ στην Μαδρίτη για πρόκριση στο Final four του Παρισιού, είχαμε το δεύτερο και καθοριστικό επεισόδιο για την οριστική τότε ρήξη στις σχέσεις μεταξύ των 2 αντρών. Αρχικά ο Ιωαννίδης, που ήταν προληπτικός, εξέφρασε την “ενόχληση” του,μεταξύ σοβαρού και αστείου, για την παρουσία στην αποστολή συνεργάτη του Σωκράτη Κόκκαλη, τον οποίο ο “ξανθός” θεωρούσε “γκαντέμη”. Αυτό εξόργισε τον Κόκκαλη, ο οποίος ακόμα και διαφορετικό αεροπλάνο από τον Ιωαννίδη χρησιμοποίησε για να γυρίσει πίσω.\r\n\r\nΤο “κερασάκι στην τούρτα” ήταν δηλώσεις που έκανε στο αεροδρόμιο ο Ιωαννίδης για “σέρβικο λόμπυ” στο μπάσκετ και είχαν ως κύριο στόχο τον πρόεδρο της ΦΙΜΠΑ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς. Αυτές βρήκαν κάθετα αντίθετο τον Κόκκαλη και σε συνδυασμό με τα προηγούμενα οδήγησαν στο να χωρίσου οι δύο πλευρές το καλοκαίρι του 1996, μετά από 5 σερί κατακτημένα πρωταθλήματα, καθώς η διαφορά φιλοσοφίας ήταν πια εμφανής..\r\n

1999-2000. Επιστροφή “με το ζόρι” και δικαστήρια

\r\nΤο καλοκαίρι του 1999, ο Ολυμπιακός είχε χάσει το δεύτερο σερί πρωτάθλημα και μάλιστα μέσα στο ΣΕΦ από τον ΠΑΟ.Ο Ίβκοβιτς, που είχε έρθει το 1996 ως “διάδοχος” του Ιωαννίδη, φεύγει και ο Κόκκαλης ψάχνει τον αντικαταστάτη του.Οι επιλογές πολλές, μεταξύ αυτών και ο Ομπράντοβιτς.Τελικά μπορούμε να πούμε ότι εκείνο το καλοκαίρι υπερίσχυσε το “θέλω” του κόσμου των “ερυθρολεύκων”, ο οποίος “απαιτούσε” την επιστροφή Ιωαννίδη στο “λιμάνι”\r\n\r\nΟ Κόκκαλης αυτήν την φορά δεν ήταν διατεθειμένος να “δώσει” εξ’ολοκλήρου τα “κλειδιά” στον Ιωαννίδη, καθώς ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να ξαναπάει ο Ολυμπιακός στην κορυφή χωρίς την ουσιαστική συμβολή του “ξανθού”.Αποτέλεσμα ήταν να μην κάνει όλα τα χατίρια στον κόοουτς και να παίρνει και ο ίδιος, έμμεσα, αποφάσεις για τα αγωνιστικά.\r\n\r\nΜε μια τέτοια σχέση ήταν λογικό η χρονιά να μην κλείσει με επιτυχία καθώς ο Ολυμπιακός τερμάτισε 3ος.Είχαμε όμως και το “αποκορύφωμα” που ήταν η διαμάχη μεταξύ των δύο αντρών και είχε να κάνει με την αποζημίωση του Ιωαννίδη, κάτι που τους οδήγησε μέχρι τα δικαστήρια…\r\n

Η εξομάλυνση των σχέσεων

\r\nΗ διαμάχη κράτησε έως το 2007.Μετά όμως οι σχέσεις των δύο αποκαταστάθηκαν,Οι κόντρες ξεχάστηκαν καθώς, μετ το πέρασμα του χρόνου εκτιμήθηκε η γενική συνεργασία που είχαν και αποφασίστηκε από κοινού τα “κακώς κείμενα” να ξεχαστούν.\r\n\r\nΑξιοσημείωτο είναι ότι ο Ιωαννίδης βρέθηκε στην συνέντευξη αποχώρησης του Κόκκαλη από την ΠΑΕ το 2010 ενώ εθεάθησαν να κάθονται δίπλα-δίπλα στην παρουσίαση βιβλίου του παλαίμαχου τερματοφύλακα Αντώνη Νικοπολίδη το 2012…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ttYXpI3cTm8\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ttYXpI3cTm8

Ντρογκμπά:”παιχταράς” εντός και εκτός γηπέδου

Ντρογκμπά:"παιχταράς" εντός και εκτός γηπέδου

Ένας ποδοσφαιριστής παγκοσμίου κλάσεως, πολλές φορές παρασύρεται από το lifestyle, τον πλούσιο τρόπο ζωής και ίσως να μην πολυενδιαφέρεται για τα τεκταινόμενα που συμβαίνουν γύρω του. Αυτό βέβαια παρατηρείται πάνω-κάτω σε πολλές περιπτώσεις που κάποιος πλουτίζει απότομα με αποτέλεσμα να ξεχνάει από που ξεκίνησε. Υπάρχουν όμως και παραδείγματα προς μίμηση, τα οποία αποδεικνύουν πως η “ανθρωπιά” και η”ευαισθησία” δεν μαθαίνονται αλλά είναι έμφυτα. Ο μεγάλος Ντιντιέ Ντρογκμπά μας ο υπενθυμίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο..\r\n

“Πυροσβέστης” σε εμφύλιο

\r\nΓεννημένος το 1978 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού, φυσικά προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με μεγάλη καριέρα στην Τσέλσι η οποία το 2004 ξόδεψε 24 εκατομμύρια λίρες για να ον αποκτήσει από την Μαρσέιγ, κάνοντας τον τον πιο ακριβό Ιβοριανό ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.Περιττό να πούμε ότι αποτελεί ποδοσφαιρικό είδωλο για την χώρα του η οποία τον έχει σαν “Θεό”.Ίσως αυτή η προσωπικότητα που είχε να βοήθησε στο να αποφευχθεί ένας παρολίγον εμφύλιος.\r\n\r\nΣυγκεκριμένα to 2006 η χώρα ήταν διασπασμένη σε Βόρειους και Νότιους.Οι πρώτοι αποτελούνταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό από μετανάστες που έψαχναν δουλειά σε φυτείες.Αυτό εξόργιζε τους Νότιους καθώς πολλοί από τους μετανάστες δεν είχαν ιθαγένεια και το αποτέλεσμα της οργής αυτής ήταν εξεγέρσεις και από τις δύο πλευρές που ξεκίνησαν το 2000 μαστίζοντας το αφρικανικό κράτος.\r\n\r\nΕπίσης τα γαλλικά συμφέροντα που αφορούσαν το κακάο, στο οποίο η Ακτή Ελεφαντοστού είναι πρώτη σε παραγωγή στον κόσμο, πυροδότησαν νέες συμπλοκές καθώς οι γαλλικές εταιρίες είχαν ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά της Ακτής, δεν πλήρωναν φόρους και έπαιρναν και όλα τα κέρδη, ενώ οι κυβερνώντες δεν έκαναν κάτι ουσιαστικό για ν’αλλάξει αυτή η κατάσταση, καθώς είχαν ακόμα και μεταξύ τους διαφωνίες για την πολιτική που θα ακολουθούσαν, όντας βέβαια σε διαφορετικά στρατόπεδα(Βόρειοι και Νότιοι όπως είπαμε…)\r\nΤο 2006, η Ακτή Ελεφαντοστού προκρίθηκε για πρώτη φορά σε τελική φάση Μουντιάλ με τον εμφύλιο να συνεχίζεται ακατάπαυστα και ο Ντρογκμπά αποφάσισε να λειτουργήσει σαν “πυροσβέστης”.\r\n\r\nΜόλις τελείωσε το τελευταίο παιχνίδι της προκριματικής φάσης(νίκη επί του Σουδάν με 3-1)ο μεγάλος Ντιντιέ πήρε το μικρόφωνο μπροστά από τις κάμερες, γονατιστός έβγαλε έναν συγκινητικό και ενωτικό λόγο, προτρέποντας να σταματήσουν οι εχθροπραξίες και να γίνουν εκλογές.\r\n\r\nΤο ίδιο έκανε και μερικές μέρες μετά στην πόλη Μπουακέ, στο βόρειο τμήμα, όπου πήγε με το βραβείο του καλύτερου παίκτη της Αφρικανικής ηπείρου για το 2006, εκφωνίζοντας έναν αντίστοιχο δυναμικό λόγο στον οποίο κύριο χαρακτηριστικό ήταν η δύναμη της ψυχής που κατέθετε για να συγκινήσει το πλήθος.\r\n\r\nΤα παραπάνω είχαν ουσιαστικό αποτέλεσμα καθώς οι μάχες περιορίστηκαν από τότε με αποτέλεσμα στις 4 Μαρτίου του 2007 να υπογραφεί μια πρώτη συνθήκη παύσης μαχών μεταξύ Βορείων και Νοτίων.Ήταν μια πρώτη αρχή για να έχει η Ακτή Ελεφαντοστού πιο ήρεμες μέρες και οφειλόταν στον Ντρογκμοά εξ’ολοκλήρου.Δεν λύθηκαν βέβαια όλα τα προβλήματα αλλά άρχισε να επικρατεί πνεύμα ενότητας…\r\n

Φιλάνθρωπος Ντρογκμπά και ΟΗΕ…

\r\nΗ δράση του δεν περιορίστηκε εκεί.Χάρισε ένα εκατομμύριο ευρώ από το υστέρημά του στις οικογένειες των θυμάτων ενός ανθρακωρυχείου της Τουρκίας στην οποία αγωνίστηκε με την Γαλατά την σεζόν 2013-14 .\r\nΕπίσης σε συνεργασία με την εταιρία HOM, δημιούργησε δική του σειρά μαγιό και εσωρούχων, όπου μέρος από τα έσοδα πάνε στο ίδρυμα που έχει φτιάξει και μέσω του οποίου βοηθάει την χώρα του.\r\nΑπό το 2007 ακόμα έχει ανακηρυχθεί Πρέσβης Καλής Θελήσεως του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Το 2010 το αμερικανικό περιοδικό TIME τον είχε αναδείξει ως έναν από τους 100 ανθρώπους που μπορούν να επηρεάσουν γεγονότα σε μια χώρα\r\nΤέλος έχει χρηματοδοτήσει την κατασκευή ενός νοσοκομείου στην πατρίδα του, στην οποία λατρεύεται πιο πολύ από κάθε άλλο επίσημο πρόσωπο…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=yAnnKAopcHM\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=gDlxtPnHWl0

Σικάγο Μπουλς 1996. Η “Αγία Τριάδα” και το ρεκόρ!

Σικάγο Μπουλς 1996. Η "Αγία Τριάδα" και το ρεκόρ!

Όταν μιλάμε για τους Σικάγο Μπουλς, αυτομάτως το μυαλό όλων μας πάει στο “ιερό τέρας” του μπάσκετ Μάικλ Τζόρνταν.Επίσης στην (με διαφορά) κορυφαία ομάδα του NBA την δεκαετία του ’90 και πιθανόν σε ολόκληρη την ιστορία του μαζί με 3-4 ακόμα(Λέηκερς, Σέλτικς κοκ).Το αποκορύφωμα και η απόλυτη κυριαρχία αυτής της “μυθικής αρμάδας” ήταν αναμφισβήτητα η σεζόν 1995-96 όταν έφτασαν στον τίτλο με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο στο NBA έως σήμερα…\r\n

Η επιστροφή του “θεού”…

\r\nΟι οιωνοί για τα παραπάνω φάνηκε από την προηγούμενη σεζόν όταν και ο Τζόρνταν αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό δράση μετά την πρώτη αποχώρηση του το 1993, η οποία οφειλόταν, όπως είχε ακουστεί επισήμως, κυρίως στην δολοφονία του πατέρα του.\r\n\r\nΤις 2 σεζόν που απουσίασε οι Χιούστον Ρόκετς του μεγάλου Χακίμ Ολάζουον βρήκαν ευκαιρία να κατακτήσουν ισάριθμα πρωταθλήματα και να “σπάσουν” την τριετή κυριαρχία των Μπουλς(1991-93).Ήταν και αυτό ένα επιπλέον κίνητρο για τον “Air” να αφήσει το μπαστούνι του μπέηζμπολ(κατά την διάρκεια που δεν αγωνιζόταν στο NBA, είχε αφοσιωθεί εκεί…) και να γυρίσει πίσω “αγριεμένος” και διψασμένος…\r\n\r\nΕπίσης ο αποκλεισμός στα πλέη οφ του 1995 από τους Ορλάντο Μάτζικ του Σακίλ ήταν ένα επιπλέον κίνητρο…\r\n\r\nΜαζί με τον Πίπεν, τον (“ψημένο” πια) Τόνι Κούκοτς και τον έμπειρο προπονητή Φιλ Τζάκσον η ομάδα έμοιαζε έτοιμη για την επανενθρόνιση. Το παζλ όμως δεν είχε ακόμα συμπληρωθεί.\r\n

Ντένις Ρόντμαν. Εκκεντρικός αλλά και καταλύτης

\r\nΤους Τζόρνταν-Πίπεν λοιπόν έμελλε να πλαισιώσει ο κορυφαίος ίσως ριμπάουντερ στην ιστορία του ΝΒΑ, Ντένις Ρόντμαν.Οι Σαν Αντόνιο Σπερς δεν ήταν διατεθιμένοι να κρατήσουν στο ρόστερ τους έναν ατίθασο και ιδιόρρυθμο χαρακτήρα που είχε απασχολήσει πολλές φορές τα ΜΜΕ λόγω της εξωγηπεδικής του ζωής(πάρτυ, επεισόδια στον δρόμο, ξενύχτια, γυναίκες κτλ).\r\n\r\nΟι Μπουλς όμως είχαν καλύτερο τρόπο να διαχειριστούν την κατάσταση και σ’αυτό έπαιξε ρόλο ο σεβασμός που έτρεφε ο Ρόντμαν για τον Τζόρνταν.Ίσως αυτό να ήταν το κλειδί για την μετέπειτα πορεία και τα ρεκόρ που έσπασαν.\r\n\r\nΣικάγο Μπουλς 1996. Η "Αγία Τριάδα" και το ρεκόρ!\r\n

Το “φονικό τρίγωνο” των Μπουλς και το ασύλληπτο 72-10…

\r\nΗ “Αγία Τριάδα” λοιπόν σάρωσε τα πάντα εκείνη την σεζόν.Με το “μυθικό” πλέον σύστημα του “τριγώνου” το οποίο χρησιμοποίησε πολλές φορές ο Φιλ Τζάκσον διαλύθηκαν όλες σχεδόν οι αντίπαλες άμυνες και έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ νικών-ηττών (69-13) που κατείχαν οι Λέηκερς από το 1971 καθώς οι Μπουλς το συνέτριψαν με το απίστευτο 72-10.\r\n\r\nΟ Τζόρνταν αποτελούσε, όπως ήταν φυσικό, τον “στυλοβάτη” της ομάδας με 31 πόντους μ.ο., ο Πίππεν τον πλαισίωνε ως συνήθως και ο Ρόντμαν έπαιζε “σκυλίσια άμυνα” και άρπαζε όλα τα “σκουπίδια”.(ριμπάουντ)\r\n\r\nΚαθοριστικό ρόλο βέβαια έπαιζαν και άλλοι παίκτες όπως οι Χάρπερ, Λόνγκλευ και Κερ οι οποίοι αργότερα θα είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο δεύτερο three-peat (τρία σερί πρωταθλήματα)των Μπουλς.\r\n

Πλέι-οφ και το κλάμα του Τζόρνταν

\r\nΑν και οι Αμερικανοί λένε ότι το “πραγματικό παιχνίδι αρχίζει στα πλέι-οφ”, οι Μπουλς δεν ήταν διατεθιμένοι να “χύσουν την καρδάρα με το γάλα”.\r\n\r\nΜε τα “φρένα σπασμένα” περνούν εύκολα το εμπόδιο των Χιτ με 3-0 ενώ στον δεύτερο γύρο “διαλύουν” με 4-1 τους “αιώνιους αντιπάλους” Νιου Γιορκ Νικς(όταν τους έβρισκε μπροστά του ο Τζόρνταν ήταν “σεληνιασμένος” και είχε επιπλέον λόγο εκείνη την σεζόν γιατί εν τη απουσία του είχαν αποκλείσει τους Μπουλς το 1994) ενώ παίρνουν και ρεβάνς από τους Ορλάντο Μάτζικ στους τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας (για τον αποκλεισμό τους την προηγούμενη χρονιά) και μάλιστα με sweep(4-0).\r\n\r\nΣτους τελικούς αντιμετωπίζουν τους Σόνικς των Κεμπ και Σρεμπφ και προηγούνται με 3-0.Τελικά χάνουν δύο σερί παιχνίδια στο Σηάτλ αλλά στο Σικάγο ολοκληρώνουν την “μαγική χρονιά” κερδίζοντας 87-75 και με τον Τζόρνταν να “αφιερώνει” μέσω δακρύων το πρωτάθλημα στον δολοφονημένο πατέρα του…\r\n

Unstop-a-bulls…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=rfAoaAb3Nc0

Τρέξιμο, τόσο απλό και τόσο ευεργετικό…

Τρέξιμο, τόσο απλό και τόσο ευεργετικό...

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε, ο κάθε άνθρωπος ψάχνει μια “διέξοδο” που θα τον βοηθήσει να ξεφύγει έστω και λίγο από την καθημερινότητα και θα του ανεβάσει την ψυχολογία.Άλλος πάει σινεμά, άλλος γήπεδο(όπως έλεγε και ο Καρβέλας στο τραγούδι “Α ρε Εθνικάρα” την δεκαετία του ’80…), άλλος μπορεί να βρει κάτι άλλο. Προσωπικά, ο δικός μου τρόπος διαφυγής, σε καθημερινή βάση, είναι μια λέξη: Τρέξιμο!\r\n\r\nμια “αγάπη” που ξεκίνησε στα 18 μου και “φούντωνε” χρόνο με τον χρόνο για να βρίσκεται σήμερα σταθερά μέσα στην ζωή μου. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος αλλά ίσως στο παρακάτω άρθρο, πολλοί “συναθλητές” μου να βρουν κοινά σημεία που χαρακτηρίζουν την σχέση τους με αυτήν την απλή αλλά τόσο ευεργετική γυμναστική…\r\n

Η γέννηση του έρωτα με το τρέξιμο

\r\nΣτα 18 μου, αφού τελείωσα το σχολείο, διαπίστωσα απότομα ότι είχα ξεφύγει όσον αφορά τα κιλά μου.Ήμουν 1.85 και ζύγιζα κοντά στα 120.Πάντα ήμουν υπέρβαρος αλλά σ’εκείνη την ηλικία είχα ξεφύγει για τα καλά.Κάτι οι Πανελλήνιες, κάτι η λαιμαργία που αυξανόταν, κάτι η αδιαφορία για την εμφάνιση μου(τότε μ’ενδιέφερε να παίζω παιχνιδομηχανές και κάνα μπάσκετ με τους φίλους μου, με την διαφορά ότι όταν γύριζα σπίτι έτρωγα διπλάσια ποσότητα για να καλύψω της θερμίδες…).με οδήγησαν σ’αυτό το διόλου τιμητικό τριψήφιο νούμερο.\r\n\r\nΚάποια στιγμή, όταν διαπίστωσα ότι με μαθηματική ακρίβεια δεν θα έβρισκα ούτε παντελόνι, μου συνέβη αυτό που λένε “γύρισε ο διακόπτης”. Αποφάσισα ότι πρέπει να “σουλουπωθώ”. Η αρχή έγινε μεταξύ Νέας Σμύρνης και Αμπελοκήπων. Ήταν η απόσταση που έκανε σχεδόν σε καθημερινή βάση για να πάω στην σχολή μου και μάλιστα εις διπλούν, καθώς γύριζα κιόλας ο βράδυ.\r\n\r\nΒέβαια δεν πήγαινα τρέχοντας, αλλά με σταθερό ρυθμό περπατήματος, κάτι που με οδήγησε στο να ανακαλύψω την χαρά της κίνησης.Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πρόσεχα την διατροφή μου και έβλεπα ότι άρχισα να χάνω βάρος, η αγάπη αυτή όλο και μεγάλωνε…\r\n

Συνήθεια που έγινε λατρεία αλλά με όρια…

\r\nΜε τον καιρό, το περπάτημα έγινε σταθερό τρέξιμο, όταν όμως είχα ελεύθερο χρόνο και ήμουν ντυμένος με αθλητική αμφίεση.Μπορώ να πω ότι μου είχε γίνει κάτι σαν εξάρτηση, καθώς πολλές φορές έτρεχα και 2 φορές την ημέρα.Εκεί κάπου υπάρχει μια ένσταση και ένα λάθος το οποίο εγώ ο ίδιος έκανα και δεν συνιστώ σε κανέναν λάτρη του τρεξίματος.\r\n\r\nΚαταρχάς το τρέξιμο βοηθάει στο να χάνεις βάρος, αλλά όπως και το καθετί, έτσι και σ’αυτήν την περίπτωση, η υπερβολή πάντα μπορεί να βλάψει.Προσωπικά, ήμουν τυχερός που συνειδητοποίησα έγκαιρα ότι το να φοράς 2 και τρεις μπλούζες ενώ τρέχεις προκειμένου να ιδρώσεις πιο πολύ και να χάσεις(μέγα λάθος!!)βάρος είναι “εγκληματικό”.Μ’αυτόν τον τρόπο, πέρα από την διπλάσια ταλαιπωρία του σώματος, “καίγονται” οι μυς και γίνεται ατροφικό το σώμα.Μπορούμε να το παρομοιάσουμε με μια συνήθεια των Γιαπωνέζων, που έδεναν με γύψο τα πόδια των γυναικών, ώστε αυτά να μην αναπτύσσονται όσο πρέπει, προκειμένου οι ίδιες τελικά να κάνουν μικρά βηματάκια.Αυτό έκανα και εγώ λοιπόν και είχα φτάσει σε σημείο να κάνω αυτή την απόλαυση “μαρτύριο”.\r\n\r\nΚατά τ’άλλα η λατρεία για το τρέξιμο μεγάλωνε, παράλληλα όμως ωρίμαζε και ο τρόπος που το έκανα, καθώς η σωστή μέση ενδυμασία πρέπει να διαμορφώνεται βάσει των καιρικών συνθηκών και προς Θεού, να μην γίνονται υπερβολές και να ξεπερνιούνται τα όρια γιατί τότε από τον στίβο, μπορεί κάποιος να βρεθεί στο νοσοκομείο με ορό ή μακροπρόθεσμα να δημιουργήσει προβλήματα στον εαυτό του(υπερβολική εφίδρωση, καταπόνηση ποδιών και μυών κοκ)\r\n

Και μόνος και με παρέα και με άλλα μονοπάτια…

\r\nΑπό τότε που ξεκίνησα το τρέξιμο, πάντα κοιτάω να το βάζω στην καθημερινότητα μου σε καθημερινή βάση(με εξαίρεση μια, δυο μέρες την βδομάδα για ξεκούραση των μυών).Το σημαντικό είναι πως όχι απλά δεν το βαριέμαι, αλλά το έχω σαν το κατάλληλο τονωτικό για την μέρα μου(όπως π.χ.ο καφές).\r\n\r\nΣε περίπτωση όμως που σε κάποιον αρέσει το τρέξιμο αλλά νιώθει κάποιες φορές ότι πλήττει και είναι στο μεταίχμιο του πάω-δεν πάω, τότε θα συνιστούσα να προσθέσει κάποιες αλλαγές στις συνθήκες.Είτε λοιπόν να βάλει ακουστικά και να ακούει μουσική, είτε να πάρει κάποιο φίλο του και να τρέχουν παρέα, είτε ακόμα καλύτερα να αλλάξει διαδρομή.\r\n\r\nΕιδικά το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό, καθώς η αλλαγή παραστάσεων ενώ τρέχεις, κάνει μετατρέπει την ενδεχόμενη μονοτονία, σε μια καινούργια εμπειρία.(άλλο να τρέχεις σε στίβο, άλλο σε διάδρομο, άλλο στο ύπαιθρο και άλλο μέσα σε ένα πράσινο άλσος)\r\n

Παντού, πάντα και καλή ψυχολογία…

\r\nΤο τρέξιμο είναι η γυμναστική που είναι πολύ απλή στην εφαρμογή της.Με μια φόρμα, μια πετσέτα και ένα μπουκαλάκι νερό είσαι έτοιμος.Ακόμα και σε διακοπές μπορείς να βρεις ένα μονοπάτι και να αφιερώσεις χρόνο σ’αυτό το σπουδαίο σπορ.\r\n\r\nΑν σου γίνει και συνήθεια, είναι σίγουρο ότι θα σε βοηθήσει πολύ και ψυχολογικά, καθώς μετά την άσκηση απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα όλε οι τοξίνες, καθαρίζει το μυαλό και δημιουργείται θετική σκέψη.Εύκολο λοιπόν να καταλάβει κάποιος ότι τα ωφέλη του τρεξίματος είναι και εσωτερικά και εξωτερικά(το ότι γυμνάζεται το σώμα είναι δεδομένο).Η επιτομή του\r\n

Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ…

\r\nΈνα βίντεο για “έμπνευση”…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=gF0rrpMH-Jo

Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο “ήρωας” του Τάμπερε

Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο "ήρωας" του Τάμπερε

Στα “περίεργα” του ποδοσφαίρου μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι κάποιες φορές παίκτης ομάδας που έχει χάσει αναδεικνύεται MVP. Για να γίνει βέβαια κάτι τέτοιο πρέπει η απόδοση του να είναι κάτι παραπάνω από φανταστική, σε βαθμό που να ξεχωρίζει ακόμα και από αυτή των νικητών.\r\n\r\nΣτην περίπτωση του παλιού τερματοφύλακα του Πανιωνίου και της Εθνικής Ελλάδος, Νίκου Πεντζαρόπουλου, τα παραπάνω όχι μόνο έγιναν αλλά αποτέλεσαν και αφορμή για να βαφτιστεί ως ο “ήρωας” του Τάμπερε.\r\n

Στον Πανιώνιο από τον Β’Παγκόσμιο και το περιστατικό με τον Μουράτη

\r\nΓεννημένος τον Ιούλιο του 1927, ο Πεντζαρόπουλος, αφού έκανε τα πρώτα βήματα του τον Κεραυνό Καλλιθέας(1940-43) και εν μέσω πολέμου, μεταγράφηκε ως ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον Πανιώνιο στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1955 όταν και έκλεισε την καριέρα του.\r\n\r\nΚατά την διάρκεια της καριέρας του έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, δείχνοντας πολλές εξαιρετικές πτυχές του ταλέντου του όπως η ικανότητα στις εξόδους και στις αποκρούσεις πέναλτυ. Μάλιστα στην ιστορία έχει μείνει ένα περιστατικό με τον Ολυμπιακό στο γήπεδο Καραϊσκάκη, όπου ο Ανδρέας Μουράτης του Ολυμπιακού, εξαπολύει έναν «κεραυνό» στέλνοντας την μπάλα με δύναμη προς την εστία του Πανιωνίου και ο Πεντζαρόπουλος, που είχε βγει από την εστία του, γυρνάει με την πλάτη προς αυτήν, γυρίζει το σώμα του 180 μοίρες, τεντώνεται, και διώχνει την μπάλα με την γροθιά πέφτοντας μέσα στα δίχτυα, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τον θαυμασμό του Μουράτη που έσπευσε να τον συγχαρεί.\r\n

“Ήρωας” του Τάμπερε…

\r\nΜε την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 11 μόλις αγώνες ωστόσο πρόλαβε να γράψει την δική του ιστορία και μάλιστα σε μια εποχή που η Εθνική βρισκόταν σε ποδοσφαιρική ανυποληψία.\r\nΣτις 15 Ιουλίου του 1952 λοιπόν η Εθνική αγωνιζόταν στο Τάμπερε της Φιλανδίας απέναντι στην Δανία για την Ολυμπιάδα του 1952.\r\n\r\nΗ Δανία αποτελούσε ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης και φρόντισε να το αποδείξει μέσα στο γήπεδο κερδίζοντας με 2-1…Παρά την νίκη όμως όλh οι φίλαθλη κοινή γνώμη στάθηκε στην μεγαλειώδη απόδοση του Πεντζαρόπουλου, καθώς ο ίδιος είχε “πιάσει τα άπιαστα” σε έναν αγώνα που χάρη σ’αυτόν η Ελλάδα διεκδίκησε την ισοπαλία μέχρι το τέλος.\r\n\r\nΑποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να χαρακτηριστεί ως ο «ήρωας του Τάμπερε» από τους Έλληνες δημοσιογράφους, ενώ o διεθνής τύπος έγραψε ότι “Γεννήθηκε ο νέος Ζαμόρα”, που ήταν ο κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο εκείνη την εποχή(Ισπανός).\r\n

Μιλάνο μέσω….Τάμπερε, το ανεκπλήρωτο όνειρο.

\r\nΗ εμφάνιση του αυτή ήταν τόσο μεγαλειώδης που δεν άφησε αδιάφορους ανθρώπους της Ίντερ, η οποία θέλησε να τον εντάξει στο δυναμικό της το καλοκαίρι του 1952, πράγμα που παίρνει μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν κινούσαν τότε το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης.\r\n\r\nΟ Πεντζαρόπουλος βρέθηκε στο Μιλάνο και προπονιόταν με τους “νερατζούρι” για 6 μήνες χωρίς ωστόσο να έχει αποσπάσει την ελευθερία του από τον Πανιώνιο, καθώς η διοίκηση ήταν ανένδοτη στην παραχώρηση του.Ο ίδιος ήταν πρόθυμος να προσφέρει 100.000 δρχ στον Πανιώνιο από το συμβόλαιο του, ωστόσο ούτε αυτό ήταν ικανό για να τους αλλάξει την γνώμη.\r\n\r\nΠάντως, στα φιλικά παιχνίδια που αγωνίστηκε με την Ίντερ ήταν εντυπωσιακός. Μια ιταλική εφημερίδα μάλιστα δημοσίευσε και φωτογραφία με μια απόκρουσή του και λεζάντα από κάτω που έγραφε:\r\n

“Ο Πεντζαρόπουλος πετάει…”

\r\nΤελικά το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο και ο “ήρωας” του Τάμπερε επέστρεψε πικραμένος στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος, πιθανόν λόγω απογοήτευσης.Έκλεισε την καριέρα του το 1955 σε ηλικία μόλις 28 ετών…

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

Το ποδόσφαιρο έχει ονομαστεί “Βασιλιάς των σπορ” για πολλούς λόγους.Σίγουρα ο κυριότερος είναι ότι σε κάθε γωνιά του πλανήτη υπάρχουν άνθρωποι που κινούνται γύρω από τον ρυθμό μιας ποδοσφαιρικής μπάλας.Όμως το μεγαλείο του επεκτείνεται στο γεγονός ότι μπορεί να πάρει και μορφή κοινωνικού χαρακτήρα και να συμπεριλάβει “Στους κόλπους του” όλες τις κοινωνικές ομάδες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει από την Εθνική Αστέγων, η οποία σίγουρα είναι αυτό που λέμε “παραπάνω από μια ομάδα”(more than a team αγγλιστί).\r\n

10ετής ανάπτυξη με συμπαραστάτες.

\r\nΗ Εθνική Ελληνική Ομάδα Αστέγων δημιουργήθηκε το 2006, με αφορμή την καμπάνια “Γκολ στη Φτώχεια” που ξεκίνησε το περιοδικό “Γαλέρα”. “Χορηγοί” στα πρώτα βήματα της προσπάθειας υπήρξαν το Ίδρυμα Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, οι Γιατροί του Κόσμου, η Μονάδα Απεξάρτησης “18 Άνω” και είκοσι συνολικά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ενώ αρωγός της προσπάθειας ήταν ο Χρήστος Αλεφάντης. Έδρα όπου δειξάγονται οι αγώνες της είναι τα γηπεδάκια στο Ρουφ ενώ από το 2010 και η Σούπερ Λίγκα στέκεται δίπλα της.\r\n\r\n

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα
Γκολ στη φτώχεια
\r\n

“Γκολ στην φτώχεια” και “ταλέντα του δρόμου και της ζωής…”

\r\nΌπως καταλαβαίνει ο καθένας, η ομάδα αυτή αποτελεί πρότυπο για το πως κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ίσως τον χειρότερο βαθμό φτώχειας στον οποίο βρίσκεται.Με θέληση, επιμονή και αγάπη για το άθλημα οι “μαχητές του δρόμου” ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στα ταπεινά αλλά τόσο “γεμάτα” από αγάπη, ενθουσιασμό και αλληλοσυμπαράσταση, γηπεδάκια του Ρουφ και είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την όποια δυσκολία τους έχει βρει έχοντας ως “όπλο” μια ποδοσφαιρική μπάλα.Είναι ίσως ότι πιο αγνό μπορεί κανείς να δει σ’αυτό το “μαγικό” σπορ που λέγεται ποδόσφαιρο.\r\n\r\nΜπορεί οι άνθρωποι που συμμετέχουν να μην ξέρουν που θα περάσουν την νύχτα, ωστόσο η αναμονή της Κυριακής (κλασική ποδοσφαιρομέρα) τους δίνει δύναμη και ελπίδα…\r\n

Εθνική Αστέγων. Παγκόσμια και στο γήπεδο και στο ήθος…

\r\nΌλα αυτά που αναφέρθηκαν είναι η ουσία αυτής της ομάδας.Υπάρχει όμως και το αγωνιστικό κομμάτι στο οποίο πήρε το 2007 και το 2015 αυτό που της άξιζε, δηλαδή Κύπελλο “ευ αγωνίζεσθαι” και παγκόσμιο πρωτάθλημα αντίστοιχα.Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση.\r\n\r\nΗ Εθνική Αστέγων συμμετέχει συνεχώς στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Αστέγων (αποτελεί έναν ετήσιο ποδοσφαιρικό θεσμό street-soccer, ομάδων 4Χ4, με κοινωνικό χαρακτήρα, που θεσμοθετήθηκε με πρωτοβουλία του “Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου”, με σκοπό την ψυχολογική ενθάρρυνση των αστέγων πολιτών και την ανάκτηση της αυτοπεποίθησης τους.Πρωτοδιοργανώθηκε το 2003) από το 2007 και χρόνο με τον χρόνο αποδεικνύει ότι οι δυνατότητες της δεν περιορίζονται μόνο στα ψυχικά αποθέματα αλλά ξεδιπλώνονται και εντός των 4 γραμμών απέναντι σε κάθε αντίπαλο.\r\n\r\nΑποκορύφωμα όπως είπαμε ήταν το 2015 όπου κατέκτησε την κορυφή του κόσμου ενώ ήταν μία από τις λίγες χώρες που είχε μικτή ομάδα.(άντρες-γυναίκες).\r\n\r\nΕθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα\r\n

Γενικά

\r\nΟι προπονήσεις αυτής της ομάδας είναι οι αγώνες που δίνει με μικρές τοπικές ομάδες ενώ οι παίκτες δεν έχουν συχνά την δυνατότητα να προπονούνται λόγω του μόνιμου καθημερινού αγώνα που δίνουν για να βρουν στέγη.Η κατάκτηση όμως της κορυφής μας δίνει ένα καλό μάθημα από αυτούς τους “βιοπαλαιστές” και μας αποδεικνύει ότι “όταν αγαπάς κάτι τότε θα σε αγαπήσει και αυτό εφόσον το κυνηγήσεις”.Παράλληλα δίνει άλλο ένα “παράσημο” στο ποδόσφαιρο που για άλλη μια φορά “ενώνει” και “πολεμά” ακόμα και τις χειρότερες δυσκολίες…\r\n\r\nΝομίζω ταιριάζει γάντι…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=yRhq-yO1KN8

Ιταλία και Euro. 2 φορές σε “σενάρια”

Euro και Ιταλία. 2 φορές σε "Σενάρια"

Στον χώρο του ποδοσφαίρου πολλές φορές παρατηρούμε γεγονότα που επαναλαμβάνονται κατά ”διαβολική σύμπτωση”, όχι πάντα όμως με το ίδιο αποτέλεσμα.Όπως λένε και Γάλλοι “deja vu” δηλαδή. Κάποιο γκολ στο ίδιο λεπτό μεταξύ 2 ίδιων ομάδων σε 2 διαφορετικούς αγώνες, κάποια νίκη ή ήττα με ίδιο τρόπο είναι μερικά παραδείγματα. Αυτό που συνέβη όμως με την Ιταλία σε 2 Euro(2004, 2012), ήταν ίσως από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα και περιελάμβανε “θεωρίες συνομωσίας” και “ψιθύρους”. Όχι άδικα πάντως…\r\n

“Σκανδιναβική” συμμαχία και “Ciao Italia”(2004)

\r\nΤο Euro 2004 σίγουρα μας φέρνει στο μυαλό την πιο “γλυκιά” ποδοσφαιρική ανάμνηση με την κατάκτηση του από την Εθνική μας.Στους Ιταλούς πάντως σίγουρα φέρνει θυμό καθώς η ομάδα τους θεωρούν (όχι άδικα), ότι αποκλείστηκε από έναν αγώνα-συμμαχία μεταξύ Σουηδίας και Δανίας.\r\n\r\nΣυγκεκριμένα είχαμε φτάσει στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων και, ως γνωστόν, τα παιχνίδια διεξαγόντουσαν την ίδια ώρα.Η Ιταλία είχε ως αντιπάλους τις Δανία, Σουηδία και Βουλγαρία.Δανία και Σουηδία είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και η Βουλγαρία μηδέν.\r\n\r\nΒάσει των κριτηρίων της ΟΥΕΦΑ, σε περίπτωση ισοβαθμίας δύο ή περισσοτέρων ομάδων, το πρώτο κριτήριο ήταν οι μεταξύ τους αγώνες, μετά η διαφορά τερμάτων και τρίτο η καλύτερη επίθεση.Σε περίπτωση λοιπόν που Σουηδία και Δανία έφερναν ισοπαλία από 2-2 και πάνω, ότι και να έκανε η Ιταλία θα έμενε έξω.Λογικό λοιπόν να δημιουργηθούν καταστάσεις καχυποψίας και “ψίθυροι” για στήσιμο.\r\n\r\nΤα παραπάνω, όπως ήταν λογικό, έγιναν “κραυγές” μετά τους αγώνες.Κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς το “2-2” ήρθε.Μάλιστα το γκολ της ισοφάρισης προήλθε από τους Σουηδούς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα και ενώ παράλληλα η Ιταλία σκόραρε το 2-1 επί της Βουλγαρίας.Χαρά που τελικά μετατράπηκε σε λύπη, ενώ οι Σκανδιναβοί πανηγύριζαν αμφότεροι την πρόκριση τους στην 8αδα.\r\n\r\nΠοτέ πάντως δεν αποδείχτηκε κάτι περί στησίματος αλλά η “γεύση” της καχυποψίας που έμεινε ήταν πικρή και για την ΟΥΕΦΑ και για το φίλαθλο κοινό.\r\n\r\nΠαρεμπιπτόντως το γήπεδο που έγινε ο αγώνας λεγόταν “Μπέσα”, αλλά στον αγώνα, η ελληνικώς εννούμενη μπέσα μάλλον πήγε περίπατο.\r\n\r\nΤα γκολ: Τόμασσον 28’και 66′ (Δανία), Λάρσον 47′(πεν), Γιόνσον 89’\r\n\r\nΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Μάρκους Μερκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΙΤΡΙΝΕΣ: Έντμαν, Κάλστρομ\r\n\r\nΔΑΝΙΑ: Σόρενσεν, Χέλβεγκ, Λάουρσεν, Χένρικσεν, Νίκλας Γένσεν (46 Μπόγκελουντ), Γκράβεσεν, Τόμασον, Ντανιέλ Γένσεν (65 Πούλσεν), Γκρόνκιερ, Σαντ, Γιόργκενσεν (57 Ρόμενταλ)\r\n\r\nΣΟΥΗΔΙΑ: Ίσακσον, Νίλσον, Μέλμπεργκ, Γιάκομπσον, Έντμαν, Αντερσον (81 Αλμπακ), Κάλστρομ (72 Βίλχελμσον), Γιόνσον, Λιούνγκμπεργκ, Ιμπραΐμοβιτς, Λάρσον\r\n

2012:Ίδιο σενάριο, άλλη κατάληξη για την Ιταλία

\r\nΊδιο ακριβώς σενάριο υπήρξε και το 2012, αλλά αυτήν την φορά η κατάληξη ήταν θετική για την “σκουάντρα ατζούρα”.Συγκεκριμένα, ήταν πάλι η τελευταία αγωνιστική των ομίλων και όλα τα παιχνίδια διεξάγονταν παράλληλα.Ο όμιλος περιελάμβανε τις Ισπανία, Κροατία, Ιταλία και Έιρε.Οι δύο πρώτες είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και το Έιρε 0.\r\nΤο σενάριο ήταν ακριβώς το ίδιο με το 2004, καθώς Ισπανία και Κροατία,με ισοπαλία 2-2 περνούσαν αμφότερες.Πάντως αυτά που έγιναν το 2004 ίσως να επηρέασαν τους πάντες καθώς η Ισπανία κέρδισε με 1-0 με γκολ του Χέσους Νάβας στο 88′ και πέρασε στον επόμενο γύρο με την Ιταλία που κέρδισε το Έιρε.Υπήρξε με λίγα λόγια κάποια έμμεση αποκατάσταση για τις καταστάσεις του 2004.\r\nΗ ΟΥΕΦΑ είχε κάνει κάποιες σκέψεις για αλλαγή κριτηρίων στις ισοβαθμίες, προκειμένου να μην συμβαίνον τέτοια φαινόμενα, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν ήταν απαραίτητα.\r\n\r\nΣκόρερ: 88′ Χεσούς Νάβας\r\nΓήπεδο: “PGE Arena”, Γκντανσκ\r\nΔιαιτητής: Βόλφγκανγκ Σταρκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΡΟΑΤΙΑ: Πλετίκοσα, Βίντα (66′ Γέλαβιτς), Τσόρλουκα, Σίλντενφελντ, Στρίνιτς, Βουκόγεβιτς (81′ Εντουάρντο), Ράκιτιτς, Σρνα, Πράνιτς (66′ Πέρισιτς), Μόντριτς, Μάντζουκιτς.\r\nΙΣΠΑΝΙΑ: Κασίγιας, Αρμπελόα, Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Άλμπα, Μπουσκέτς, Τσάβι (89′ Νεγκρέδο), Τσάμπι Αλόνσο, Νταβίντ Σίλβα (73′ Φάμπρεγκας), Ινιέστα, Τόρες (61′ Χεσούς Νάβας).\r\n\r\n*Κίτρινες κάρτες: 27′ Τσόρλουκα, 44′ Σρνα, 53′ Στρίνιτς, 90′ Μάντζουκιτς, 91′ Γέλαβιτς, 93′ Ράκιτιτς\r\n**Κόκκινες κάρτες:\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3VimnEBIwNw

Ολυμπιακός Από το 2008 με διπλά…

Άρσεναλ - Ολυμπιακός. Τα διπλά του Ολυμπιακού

Ο Ολυμπιακός, από το 1997 και μετά, συμμετέχει σχεδόν κάθε χρόνο(εξαίρεση οι χρονιές 2009,2011) στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, το Champions league.Μέσα σ’αυτήν την εικοσαετία έχει πετύχει μεγάλες νίκες, έχει υποστεί εξίσου μεγάλες ήττες αλλά το βέβαιο είναι ότι, σαν σχεδόν μόνιμος “προσκεκλημένος” στα μεγάλα ραντεβού, έχει ωριμάσει και προοδεύσει.\r\n

Έχανε “από το αεροπλάνο…”

\r\nΗ μεγάλη “πληγή” το Ολυμπιακού ήταν, μέχρι το 2008, τα εκτός έδρας παιχνίδια.Μέχρι και αυτό το έτος, η ομάδα του Πειραιά δεν είχε κερδίσει ούτε μια φορά(!!) σε αγώνα που ήταν φιλοξενούμενος.Αυτό του είχε στοιχίσει και προκρίσεις καθώς πολλές φορές έχανε από ομάδες που ήταν σαφώς κατώτερες από εκείνον. Μερικές περιπτώσεις ήταν:\r\n

    \r\n

  1. την σεζόν 2000-01 όπου έχασε από την Ολλανδική Χέρενφεεν με 1-0 για να αποκλειστεί τελικά σε ισοβαθμία με την Λυών.
  2. \r\n

  3. την σεζόν 1999-2000 όπου έχασε από την Νορβηγική Μόλντε, ήττα που του κόστισε την διεκδίκηση της πρόκρισης από την Πόρτο.
  4. \r\n

\r\n

Έφτανε στην πηγή…

\r\nΥπήρχαν και φορές που έφτανε κοντά στο να πετύχει ένα μεγάλο διπλό αλλά τελικά το έχανε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.Χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν:\r\n

    \r\n

  1. η σεζόν 2000-01 όπου ισοφαρίστηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο από την Λα Κορούνια (2-2)
  2. \r\n

  3. το 2004-05 με γκολ που δέχτηκε στο 87 και αρκέστηκε στην ισοπαλία με την Ρόζενμποργκ.
  4. \r\n

\r\n

Συντριβές…

\r\nΠολλές ήττες ήταν και συντριπτικές…\r\n\r\nΤην πρώτη του σεζόν (1997-98) στους ομίλους έχασε 2 φορές με 5-1 από Ρεάλ Μαδρίτης και Ρόζεμποργκ, ενώ το 2003-04 γνώρισε την μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας του σε κάθε διοργάνωση από την Γιουβέντους με 7-0…\r\n

Η σωτήρια σεζόν 2007-08

\r\nΈνα παγωμένο βράδυ του Οκτώβρη ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε στην δεύτερη αγωνιστική των ομίλων του 2007-08 την γερμανική Βέρντερ Βρέμης,και έχοντας φέρει στην πρώτη αγωνιστική ισοπολία(1-1) εντός έδρας με την Λάτσιο, η κατάσταση ήταν δύσκολη αν σκεφτεί μάλιστα κάποιος ότι μέχρι τότε δεν είχε νίκη εκτός έδρας.\r\n\r\nΣτο ημίχρονο έχανε με 1-0 αλλά σαν κάποιος να γύρισε τον διακόπτη, σαν να του το χρώσταγε η τύχη, ο Ολυμπιακός με αντεπίθεση διαρκείας “γύρισε” την κατάσταση και κέρδισε με 1-3.\r\n\r\nΤην ίδια σεζόν νίκησε πάλι με ανατροπή την Λάτσιο (1-2) και πέτυχε δύο διπλά μέσα σε μία χρονιά, τα οποία του έδωσαν την πρόκριση από τους ομίλους, πρώτη φορά μετά από το 1999.\r\n

Διπλό σχεδόν κάθε χρόνο

\r\nΈκτοτε μπήκε το νερό στ’ αυλάκι και ο Ολυμπιακός, σχεδόν κάθε χρόνο κάνει νίκη εκτός έδρας.Ας θυμηθούμε τις νίκες :\r\n\r\n2012:νίκη με Μαρσέιγ(0-1)\r\n2013:νίκη με Μονπελιέ (1-2)\r\n2014:νίκη με Άντερλεχτ(0-3)\r\n2015:διπλά με Άρσεναλ(2-3) και Δυναμό Ζάγκρεμπ(0-1)\r\n\r\nΑλλά και γενικά, ακόμα και στα ματς που δεν κερδίζει δείχνει ένα σαφώς ένα καλύτερο πρόσωπο και αποτελεί πλέον έναν υπολογίσιμο αντίπαλο για οποιοδήποτε κλαμπ της Ευρώπης…\r\n

Ο αγώνας “κλειδί” για τα “διπλά”

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=axUAfV90rKQ\r\n

Παραλίγο…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aPUQPRPkacE\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kL1qWjEyePI

Ντικ Μπαβέτα. O “θρυλικός” διαιτητής του NBA

Ντικ Μπαβέτα. O "θρυλικός" διαιτητής του NBA

Όταν είσαι διαιτητής, σε οποιοδήποτε άθλημα και ειδικά ομαδικό, το πρώτο πράγμα που πρέπει να “κερδίζεις” είναι ο σεβασμός των αθλητών για τους οποίους θα πάρεις αποφάσεις, είτε αυτές θα τους αρέσουν είτε όχι.Όσον αφορά το φίλαθλο κοινό, μπορούμε να πούμε ότι δύσκολα αυτό θα “αγαπήσει τον άρχοντα του αγώνα” ή αν προτιμάτε θα είναι πάντα “καχύποπτος”.\n\nΌπως όμως και σε πολλούς τομείς του αθλητισμού, έτσι και εδώ υπάρχουν οι εξαιρέσεις και μάλιστα αποτελούν “φωτεινά παραδείγματα” για το πώς πρέπει να λειτουργούν κάποιοι φορείς σε όλα τα σπορ.Χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του, παλαίμαχου πλέον, διαιτητή του NBA, Ντικ Μπαβέτα…\n

40 χρόνια (όχι φούρναρης) διαιτητής με κακή αρχή…

\nΓεννημένος το 1939 στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, ο Ρίτσαρντ “Ντικ” Μπαβέτα ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του στον χώρο της διαιτησίας σε ηλικία μόλις 27 ετών, ξεκινώντας από τις χαμηλότερες κατηγορίες των αμερικανικών πρωταθλημάτων (αρχικά το CBA και στην συνέχεια το ABA).\n\nΣτο NBA πρωτοεμφανίστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1975 σε αναμέτρηση των Νιού Γιορκ Νικς με τους Μπόστον Σέλτικς στην Νέα Υόρκη.\n\nΚανείς δεν φανταζόταν τότε ότι θα συμπλήρωνε 40 χρόνια στο επάγγελμα(39 για την ακρίβεια, αφού αποσύρθηκε το 2014), ειδικά από την στιγμή που οι “οιωνοί”δεν ήταν καλοί, καθώς μέχρι και το 1982 οι αξιολογήσεις του ήταν μέτριες και κινδύνευε να ξαναγυρίσει στις χαμηλότερες κατηγορίες.\n

Το ξεπέταγμα του ’82 και η φυσική κατάσταση

\nΤο καλοκαίρι του 1982 αποφάσισε ότι η θέση του είναι στον “μαγικό κόσμο” του ΝΒΑ.Προκειμένου να μείνει εκεί, άρχισε να προσέχει την διατροφή του και σε συνδυασμό με γυμναστική, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έγινε ένας από τους πιο γρήγορους διαιτητές και ακολουθούσε το παιχνίδι βλέποντας και σφυρίζοντας “τα πάντα”.Η ανταμοιβή του ήταν να προβιβαστεί σε πρώτο διαιτητή το 1983, κάτι που σημαίνει ότι είχε τον πρώτο λόγο σε κάθε απόφαση.\n

Σχέσεις με παίκτες και παράγοντες

\nΣτα τόσα χρόνια πορείας του κλήθηκε ουκ ολίγες φορές να διευθύνει αγώνες με “ιερά τέρατα” όπως ο Magic Johnson, o Larry Bird, o Michael Jordan, o Kareem Abdul-Jabbar, ο Shaquille O’Neal, o Kobe Bryant, αλλά και οι Tracey McGrady, LeBron James, Kevin Durant και πολλοί άλλοι.\n\nΜε όλους διατηρούσε μια άψογη σχέση εντός αγωνιστικού χώρου, καθώς δεν ήταν “ψυχρός και τυπικός” αλλά προσπαθούσε, όταν υπήρχε κάποια διαφωνία, να προσεγγίσει ευγενικά τον διαμαρτυρόμενο και να του εξηγήσει με υπομονή τον τρόπο σκέψης του σφυρίγματος του, σαν να ήταν φίλος του.Έτσι, ακόμα και σε λάθη του, δεν δημιουργούσε γκρίνιες και αποδοκιμασίες(συνήθως…)\n\nΕίχε πολύ καλές σχέσεις με τον “αιώνιο κομισάριο” του NBA, Ντέιβιντ Στερν,κάτι που σχολιαζόταν ποικιλοτρόπως(κυρίως όσον αφορά το πόσο δίκαιος ήταν…)ωστόσο ο ίδιος, με τις φοβερές διαιτησίες του, συνήθως “διέλυε” τους “ψιθύρους”.\n

Νούμερα, Ironman και Hall of fame…

\nΗ εξαιρετική φυσικά κατάσταση του επέτρεψε να διαιτητεύσει σε 2.635 συνεχόμενα παιχνίδια της Regular Season (ρεκόρ στην ιστορία του ΝΒΑ) με φυσικό επακόλουθο να χαρακτηριστεί “Ironman”. Επίσης διεύθυνε α270 αγώνες πλέι-οφ, 27 αγώνες Τελικών του ΝΒΑ και 3 All Star Game (1989, 1996 και 2006).\n\nΜετά από τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι δεν θα μπορούσε να λείπει το όνομά του από το Ηall of fame και προστέθηκε το 2015, ένα χρόνο μετά την απόσυρση του, ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του “πως πρέπει να λειτουργεί ο άρχων του αγώνα”..\n

Και θρύλος…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ssfMW4iCuOI?w=728\n

Και σόουμαν..

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9twwa9DvE1U?w=728

Ματζουράνης – Λώλος. Oι “αγνοί” υποστηρικτές…

Ματζουράνης - Λώλος. Oι "αγνοί" υποστηρικτές...

Οι λεγόμενες “μεγάλες ομάδες” (Ολυμπιακός,ΠΑΟ,ΑΕΚ,ΠΑΟΚ)είναι γνωστό ότι έχουν έναν μεγάλο αριθμό φιλάθλων που τις υποστηρίζουν, τις αγαπούν και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα από την ζωή τους, προκειμένου να τις παρακολουθήσουν από κοντά.\r\n\r\nΑυτό βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στα μεγάλα κλαμπ, όπου ένα ποσοστό της αγάπης μπορούμε να πούμε ότι προέρχεται και από τους τίτλους που κατακτούν, καθώς υπάρχουν και περιπτώσεις που η υποστήριξη “γεννιέται” μέσα από μια καθαρή και ρομαντική σκοπιά μιας άλλης εποχής.\r\n\r\nΕιδικά όταν μιλάμε για ομάδες που έχουν αγωνιστεί στις χαμηλότερες κατηγορίες, το παραπάνω γίνεται ακόμα πιο “πειστικό”.Το sportbrio επιλέγει τους 2 αγνούς φιλάθλους του Αστέρα Εξαρχείων και Εθνικού, Μιχάλη Λώλου και Γιάννη Ματζουράνη ως χαρακτηριστικά παραδείγματα.\r\n

Γιάννης Ματζουράνης:o “αιώνιος Εθνικάρας”…

\r\nΗ φωνή του δονεί τα γήπεδα όπου αγωνίζεται η ιστορική ομάδα του Εθνικού από το 1944. Η κραυγή “Εθνικάρα” έχει γράψει πλέον ιστορία και αποτελεί κάτι σαν τα μουσικά σήματα στους ραδιοφωνικούς σταθμούς.\r\n\r\nΑπό το τέλος λοιπόν του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, ο πιο πιστός φίλαθλος της ομάδας του Πειραιά, βρίσκεται ανελλιπώς στο πλευρό της ομάδας έχοντας χάσει μόνο(κατά δήλωση του…) 8 παιχνίδια. Αποτελεί την “έννοια” του φιλάθλου καθώς δεν αποδοκιμάζει ποτέ τον αντίπαλο ή τους διαιτητές, αλλά δίνει όλη την ενέργεια του στην εμψύχωση των παικτών του Εθνικού.\r\n\r\nΈχει ζήσει πολλές συμμετοχές της ομάδας στα “μεγάλα σαλόνια” καθώς και τις δυσκολίες των τοπικών πρωταθλημάτων. Πάντα αντιμετώπιζε τις ήττες και τις νίκες με δάκρυα ή χαρά και ποτέ(αν και γνώστης πολλών καταστάσεων) δεν προσπαθούσε να ρίξει ευθύνες σε κανέναν για άσχημα γεγονότα.\r\n\r\nΌλα τα παραπάνω δεν τα έκανε βέβαια για ανταλλάγματα αλλά μόνο από αγάπη στην ομάδα.Πολλές φορές είναι και ο εμψυχωτής της Εθνικής, φωνάζοντας πάλι το ιστορικό “Εθνικάρα”…\r\n

Μιχάλης Λώλος:o “γίγαντας” του Αστέρα Εξαρχείων

\r\n

Μιχάλης Λώλος - Αστέρας Εξαρχείων
Μιχάλης Λώλος – Αστέρας Εξαρχείων
\r\n\r\nΟ Μιχάλης Λώλος ή “γίγαντας” Μάικ, όπως τον αποκαλούσανε, δικαίως έχει κερδίσει μια θέση στις καρδιές του ρομαντικού φίλαθλου κοινού.\r\n\r\nΈζησε 70 χρόνια, όλα στην πλατεία Εξαρχείων.Από το 1960 έως το 1977 ήταν παίκτης του Αστέρα ενώ μετά το κλείσιμο της καριέρας του έμεινε δίπλα στην ομάδα με κάθε τρόπο. Προπονητής, έφορος,φροντιστής, γιατρός, μόνο το γκαζόν του γηπέδου δεν κούρευε… Πολλές φορές έγινε και χρηματοδότης της ομάδας, όταν η ίδια αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, πράγμα όχι σπάνιο για ομάδες που αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα.\r\n\r\nΟ μόνος λόγος που θα άφηνε για λίγο τα καθήκοντά του ήταν η Εθνική Ελλάδος, την οποία μάλιστα ακολούθησε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, Στην πρώτη της συμμετοχή.\r\n\r\nΠαρά τις προτάσεις που είχαν γίνει από άλλες ομάδες για διάφορα πόστα, εκείνος ήταν “ταγμένος” στον Αστέρα, σαν να είχε κάνει κάποιο “αόρατο συμβόλαιο ισόβιας δέσμευσης”.\r\n\r\nΉταν αυτός που τα επεισόδια που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβρη του 2008, προσπαθούσε να προστατέψει τους παίκτες και την ομάδα, ώστε να συνεχίζουν τις προπονήσεις τους κανονικά(καθώς τα Εξάρχεια ήταν μέσα στις “εμπόλεμες ζώνες”).\r\n\r\nΠεριττό να πούμε ότι όλα τα παραπάνω τα προσέφερε σχεδόν αφιλοκερδώς, με μόνη του ανταμοιβή τις όποιες επιτυχίες της αγαπημένης του ομάδας που για εκείνον ήταν η “δεύτερη οικογένεια του”.Πέθανε τον Νοέμβρη του 2010 ηλικία 70 ετών…\r\n

Ματζουράνης-Καρβέλας και ύμνος Εθνικού…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=H0xc5E3jvzk\r\n

Ο “Εθνικάρας”

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0MOofWobBMM

Ελλάδα vs Ευρώπη: Κλασσικές “γιγαντομαχίες”

Ελλάδα vs Ευρώπη: Κλασσικές "γιγαντομαχίες"

\n\nΤο “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987, είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση όλου του ελληνικού μπάσκετ, τόσο σε επίπεδο Εθνικής ομάδας, όσο και σε συλλογικό.Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από εκείνο το “σωτήριο (μπασκετικά) έτος, μετράμε αμέτρητες επιτυχίες των ομάδων μας στα κύπελλα Ευρώπης, είτε με τίτλους, είτε με συμμετοχές σε φάιναλ-φορ, είτε με μεγάλες νίκες εντός και εκτός έδρας.\n\nΤο γεγονός ότι έχουμε κατακτήσει 9 φορές την Ευρωλίγκα(6 ο ΠΑΟ, 3 ο Ολυμπιακός) αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τα παραπάνω.Ίσως όμως, πιο σημαντικό και από τους αριθμούς να είναι το γεγονός ότι πλέον το ελληνικό μπάσκετ αντιμετωπίζεται με τον απόλυτο σεβασμό και θεωρείται ότι π.χ. και το ισπανικό ποδόσφαιρο για την Ευρώπη.\n\nΚάποιες μάχες ομάδων μας με “μεγαθήρια” της “Γηραιάς ηπείρου” έχουν φτάσει σε σημείο να χαρακτηριστούν ως “γιγαντομαχίες” και “all-time classic” καθώς, με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν ξεχωριστή σημασία, κερδίζοντας παράλληλα το ενδιαφέρον του μπασκετικού κοινού.Το sportbrio σας θυμίζει 4 από αυτές…\n

1)Άρης-Μακάμπι

\nΟ μεγάλος Άρης της δεκαετίας του ’80, ήταν η ομάδα που ένωνε όλους τους φιλάθλους, ανεξαρτήτου “χρώματος”.Μπορούμε να πούμε, ότι αν και δεν κατέκτησε ποτέ την κορυφή της Ευρώπης,ήταν αυτός που, σε συνέχεια του “χρυσού” ’87, έφερε τις πρώτες μεγάλες νίκες σε συλλογικό επίπεδο όπως αυτήν εκτός έδρας με την Μπαρτσελόνα την σεζόν 1987-88 και το “διπλό” με την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Γιουγκοπλάστικα το 1990.\n\nΌμως, μπορούμε να πούμε ότι στο “πάνθεον” της ιστορίας γράφτηκαν με λίγο μεγαλύτερα γράμματα οι αναμετρήσεις με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, κυρίως λόγω της μεγάλης κόντρας Γκάλη-Τζάμσι αλλά και μιας χαμένης ευκαιρίας για συμμετοχή του Άρη σε τελικό Πρωταθλητριών, το 1989, όταν ένα επεισόδιο μεταξύ του Γιαννάκη και του (συγχωρεμένου πια) Μαγκί έγινε αφορμή ο Άρης να χάσει τον ρυθμό του και το προβάδισμα που είχε έως τότε(68-60) και τελικά να ηττηθεί.\n\nΓενικά οι αναμετρήσεις ήταν μεγάλες και ο Άρης ήταν ίσως ο πρώτος, που ένιωσε από “πρώτο χέρι” την καυτή ατμόσφαιρα του Γιάντ Ελιάου(γήπεδο της Μακάμπι, σημερινό NOKIA ARENA).T0 1983 μάλιστα κατάφερα να φύγει νικητής αλλά να αποκλειστεί γιατί είχε χάσει με μεγαλύτερη διαφορά στο Αλεξάνδρειο.\n\nΠροϊστορία του Αρη με τη Μακάμπι για την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση:\n

    \n

  • 31/10/1979: Αρης-Μακάμπι 104-103
  • \n

  • 29/11/1979: Μακάμπι-Αρης 111-78
  • \n

  • 27/10/1983: Αρης-Μακάμπι 62-68
  • \n

  • 03/11/1983: Μακάμπι-Αρης 75-76
  • \n

  • 10/12/1987: Μακάμπι-Αρης 95-91
  • \n

  • 25/02/1998: Αρης-Μακάμπι 93-77
  • \n

  • 22/12/1988: Μακάμπι-Αρης 97-77
  • \n

  • 23/02/1989: Αρης-Μακάμπι 90-102
  • \n

  • 04/04/1989: Μακάμπι-Αρης 99-86
  • \n

  • 01/02/1990: Αρης-Μακάμπι 98-81
  • \n

  • 29/03/1990: Μακάμπι-Αρης 94-92
  • \n

  • 17/01/1991: Αρης-Μακάμπι 93-81
  • \n

  • 14/03/1991: Μακάμπι-Αρης 101-89
  • \n

  • 06/12/2007: Μακάμπι-Αρης 85-70
  • \n

\n

Η χαμένη ευκαιρία και το επειόδιο Γιαννάκη-Μαγκί…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CucCEP0BD-o?w=728\n\n \n\n

2)ΠΑΟ-Μακάμπι

\nΜετά τον Άρη, ήταν η σειρά του ΠΑΟ να δώσει τις δικές του “γιγαντομαχίες” με την “ομάδα του λαού”. Οι “¨πράσινοι” βρέθηκαν πολλές φορές αντίπαλοι με του Ισραηλινούς και μάλιστα σε αγώνες που έκριναν τίτλο.\n\n3 τελικοί (2000, 2001, 2011), ημιτελικοί φάιναλ φορ(2002, 2005) και προημιτελικές αναμετρήσεις(χαρακτηριστική αυτή του 2012 όπου αμφότερες έσπασαν τις έδρες με τελικό νικητή τον ΠΑΟ με 3-2 νίκες) συνθέτουν το παζλ αυτών των επικών αναμετρήσεων, όπου την “μερίδα του λέοντος” την έχει ο, έξι φορές πρωταθλητής Ευρώπης, ΠΑΟ.\n\nΜια στιγμή που έμεινε χαραγμένη στις μνήμες είναι ο τελικός του 2000 στην Θεσσαλονίκη, όπου, λίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 60-57 υπέρ του ΠΑΟ, ένας παίκτης-έμβλημα για την Μακάμπι, (αλλά αγωνιζόμενος τότε για τους “πράσινους”)ο Κάτας, πέτυχε ένα καθοριστικό τρίποντο που τελικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην νίκη του “τριφυλλιού” με 73-67.\n

Οι αναμετρήσεις

\n

    \n

  • 1971-72: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση των 16) 81-73
  • \n

  • 1971-72: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση των 16) 81-80
  • \n

  • 1974-75: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Β’ Γύρος) 76-90
  • \n

  • 1974-75: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Β’ Γύρος) 113-80
  • \n

  • 1980-81: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 81-76
  • \n

  • 1980-81: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 83-71
  • \n

  • 1981-82: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 112-91
  • \n

  • 1981-82: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 78-86
  • \n

  • 03/11/1994: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 63-62
  • \n

  • 19/01/1995: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 92-91
  • \n

  • 21/12/1995: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 67-62
  • \n

  • 15/02/1996: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 79-86
  • \n

  • 24/09/1998: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 62-84
  • \n

  • 05/11/1998: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 67-58
  • \n

  • 20/04/2000: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Τελικός Ευρωλίγκα) 67-73
  • \n

  • 13/05/2001: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Τελικός Σουπρολίγκα) 81-67
  • \n

  • 03/05/2002: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Ημιτελικός Final 4) 83-75
  • \n

  • 24/10/2002: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 64-77
  • \n

  • 09/01/2003: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 79-86
  • \n

  • 20/11/2003: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 97-75
  • \n

  • 22/01/2004: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 84-91
  • \n

  • 06/05/2005: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Ημιτελικός Final 4) 91-82
  • \n

  • 07/12/2006: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 90-88
  • \n

  • 01/02/2007: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 76-73
  • \n

  • 08/05/2011: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Τελικό Ευρωλίγκας) 78-70
  • \n

  • 20/03/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 93-73
  • \n

  • 22/03/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 92-94
  • \n

  • 27/03/2012: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Play offs) 65-62
  • \n

  • 29/03/2012: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Play offs) 69-78
  • \n

  • 05/04/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 86-85
  • \n

  • 14/11/2013: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 75-68
  • \n

  • 19/12/2013: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 55-68
  • \n

\n

Ο τελικός του Κάτας…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_VG_EkUnX1U?w=728\n

3)Ολυμπιακός -Ρεάλ

\nΟι “γιγαντομαχίες” μεταξύ των 12 φορές συνολικά πρωταθλητών Ευρώπης(9 η Ρεάλ, 3 ο Ολυμπιακός) ξεκινάνε ουσιαστικά από το 1993(πριν είχαν συναντηθεί 2 φορές το 1979)με αναμετρήσεις που έγραψαν ιστορία και κρίθηκαν πολλές φορές κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.(όπως το 1993 με ακυρωθέν καλάθι του Σαμπόνις στην λήξη και το 1994 με καλάθι του Νάκιτς)\n\nΟι δύο ομάδες τέθηκαν 3 φορές αντιμέτωπες σε τελικούς (1995, 2013, 2015), αλλά και μια “συμβολική” την σεζόν 2000-01 όπου έδωσαν τον πρώτο αγώνα στην μετονομασία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών σε Ευρωλίγκα.\n\nΕπίσης, το 1994 ο Ολυμπιακός πέτυχε την πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας στην Μαδρίτη με καλάθι του Σιγάλα ακριβώς με την λήξη του αγώνα, νίκη που του έδωσε ώθηση στο να φτάσει στον τελικό εκείνη την χρονιά, χάνοντας εκείνον τον “καταραμένο τελικό” απέναντι στην Μπανταλόνα…\n

    \n

  • 1978-79 (Όμιλοι Κυπέλλου Πρωταθλητριών): Ρεάλ -Ολυμπιακός 113-72
  • \n

  • 1978-79 (Όμιλοι Κυπέλλου Πρωταθλητριών): Ολυμπιακός-Ρεάλ 97-101
  • \n

  • 1992-93 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 92-74
  • \n

  • 1992-93 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 63-62
  • \n

  • 1993-94 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 57-58
  • \n

  • 1993-94 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 75-73
  • \n

  • 1994-95 (Τελικός Ευρωλίγκα): Ρεάλ-Ολυμπιακός 73-61
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, α’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 68-49
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, β’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-77
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, γ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-65
  • \n

  • 1997-98 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 77-78
  • \n

  • 1997-98 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 82-75
  • \n

  • 2000-01 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 75-73
  • \n

  • 2000-01 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 91-84
  • \n

  • 2002-03 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 73-66
  • \n

  • 2002-03 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 71-68
  • \n

  • 2004-05 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 76-62
  • \n

  • 2004-05 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 75-83
  • \n

  • 2007-08 (TΟΠ-16 Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-70
  • \n

  • 2007-08 (TΟΠ-16 Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 72-63
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, α’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 88-79
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, β’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 79-73
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, γ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 71-63
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, δ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 75-78
  • \n

  • 2010-11 (Πρώτη Φάση Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 82-66
  • \n

  • 2010-11 (Πρώτη Φάση Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 82-68
  • \n

  • 2012-13 (Τελικός Ευρωλίγκα): Ολυμπιακός-Ρεάλ 100-88
  • \n

  • 2013-14(προημιτελικά): πέρασε η Ρεάλ με 3-2 νίκες
  • \n

  • 2014-15(Τελικός):Νίκη Ρεάλ με 78-59
  • \n

\n

Σιγάλας at the buzzer…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=m80g2CrvYow?w=728\n

4)”Αιώνιοι” εναντίον “αρκούδας

\nΗ μεγάλη δύναμη του ρωσικού μπάσκετ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει βρει τον μπελά της ουκ ολίγες φορές από Ολυμπιακό και ΠΑΟ, καθώς αμφότεροι της έχουν “φράξει” πολλές φορές τον δρόμο για τον τίτλο.\n\nΤα τελευταία 10 χρόνια, η “αρκούδα” ξεκινάει ως ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κορυφή, αλλά τις πιο πολλές φορές βρίσκει μπροστά της τους “Έλληνες” και “μένει με την όρεξη”.Δύο φορές ο ΠΑΟ(τελικοί 2007, 2009) και μία ο Ολυμπιακός(2012) της άρπαξαν κυριολεκτικά το τρόπαιο μέσα από τα χέρια.Όλοι οι αγώνες πάντως ήταν συναρπαστικοί και έμειναν στους κορυφαίους στην ιστορία της Ευρωλίγκας.\n\nΕπίσης πολλές φορές οι ελληνικές ομάδες αντιμετώπισαν την ΤΣΣΚΑ σε ημιτελικό και τις πιο πολλές φορές την απέκλεισαν(ΠΑΟ το 1996, Ολυμπιακός 2013, 2015) ενώ κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει το “επικό” “three on three” στον τρίτο προημιτελικό του 1995 στο ΣΕΦ, με την περίφημη ιστορία των ¨δηλητηριασμένων νερών”, τα οποία έστειλαν στο νοσοκομείο 5 παίκτες των Ρώσων..\n

Το περίφημο “three on three”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5_Ogcuz6Zvc?w=728\n

Θρίαμβος του ΠΑΟ…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HREHAdqkU0c?w=728\n

Αξέχαστο buzzer-beater Πρίντεζη…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_4eO-WEQk8g?w=728\n\nΣυνεχίζεται….\n

Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί…

Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί...

\n\nΌταν ακούμε για τα λεγόμενα “βίαια αθλήματα” ο νους μας είναι σχεδόν βέβαιο ότι πάει στις πολεμικές τέχνες(μποξ, kick-boxing, καράτε κοκ) ή σε κάνα άλλο τύπου ράγκμπυ.Προφανώς σε λίγους είναι γνωστό το βιαιότερο ίσως άθλημα που έχει υπάρξει ποτέ και κάνει όλα τα παραπάνω να μοιάζουν με “σπορ παιδικής χαράς”.\n\nΕίναι το λεγόμενο “Ιστορικό Ποδόσφαιρο” (Calcio Storico)…\n

Καταγωγή και μονοπώλιο στην Φλωρεντία

\nΤο calcio storiko είναι μια μορφή ποδοσφαίρου που συνδυάζει την επίτευξη του τέρματος με πολύ βία και ξύλο. Αγώνες διοργανώνονται μόνο στην Φλωρεντία της Ιταλίας.\n\nΤέσσερις ομάδες με 27(!!!) παίκτες η καθεμία αποτελούν τις εκπροσώπους αντίστοιχων ιστορικών γειτονιών της ιταλικής πόλης και αγωνίζονται για να τις δοξάσουν.Τα ονόματα των 4 (κυριολεκτικά)”μονομάχων είναι τα εξής:Σάντα Κρότσε, Σάντα Μαρία Νοβέλα, Σάντο Σπίριτο και Σαν Τζόβανι\n\ncalcio storico\n

Καμία διακοπή εκτός από…θάνατο

\nΟι αγώνες διοργανώνονται τον Ιούνιο, έχουν διάρκεια 50 λεπτών(ευτυχώς μόνο…) και δεν υπάρχουν διακοπές ακόμα και σε περίπτωση τραυματισμών.Το μόνο που παραμένει ίδιο είναι ο στόχος, δηλαδή να μπει η μπάλα τα δίχτυα αλλά εδώ ισχύει κυριολεκτικά το “ματώστε για να σκοράρετε”.\n\nΟι κανονισμοί προέρχονται κυριολεκτικά απ’τον Μεσαίωνα(1580) και επιτρέπεται το κάθετι (μπουνιές, κλωτσιές, κουτουλιές κοκ) εκτός από τα…πισώπλατα χτυπήματα αφού το πνεύμα του αθλήματος είναι μάχη πρόσωπο με πρόσωπο(πάλι καλά..)\n\ncalcio storico\n

Τελικός και…σφαγείο

\nΦέτος ο τελικός έγινε στις 24 Ιουνίου την πλατεία Santa Croce με αντιπάλους την “λευκή ομάδα” του Σάντο Σπίριτο και πράσινη ομάδα του Σαν Τζοβάνι.Καλύτερη στο ξύλο αναδείχτηκε η πρώτη και οι παίκτες-πολεμιστές της έστησαν ένα τρελό πανηγύρι στο τέλος.\n\nΗ “κούπα” για τον νικητή αξίζει να σημειωθεί ότι κάποτε ήταν μια αγελάδα που είχε σφαχτεί αλλά τελικά αυτό δεν συνεχίστηκε…\n\ncalcio storico\n

Γενικά

\nΟι αγώνες αυτού του…περίεργου αθλήματος διεξάγονται σε γήπεδο άμμου στην πλατεία Santa Croce με χιλιάδες οπαδούς να θέλουν να παρακολουθήσουν το θέαμα.\nΣτον αγώνα δεν υπάρχουν αλλαγές ακόμα και αν τραυματιστεί κάποιος παίκτης ενώ αξιοπερίεργο για την φύση του αθλήματος είναι η ύπαρξη ενός διαιτητή, έξι(!!!) βοηθών και ενός κριτή εκτός γηπέδου.\n\nΑξιοσημείωτη είναι η δήλωση ενός παίκτη που δίνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο την εικόνα:”Η μητέρα μου δεν έχει έρθει ποτέ στην πλατεία, ούτε η γυναίκα μου, ούτε η κόρη μου ή ο πατέρας μου. Εάν ήξερα ότι η μητέρα μου υπέφερε στις εξέδρες, βλέποντας τον γιο της να πληγώνεται ή να πληγώνει αντιπάλους του, θα με σκότωνε”\nΕπιτρέψτε μας να πούμε ότι δεν θα ήταν η μόνη…\n\n \n

Πάρτε μια γεύση…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9et-QUMBHXM?w=728

Μουρίνιο. Ξεχωριστές στιγμές του “Special One”…!

Μουρίνιο. Ξεχωριστές στιγμές του “Special One”…!

\r\n\r\nΣτον “μαγικό” κόσμο του ποδοσφαίρου, υπάρχουν αρκετές φορές περιπτώσεις προπονητών που προκαλούν πολλών ειδών συναισθήματα στους φιλάθλους, είτε για τον τρόπο που κοουτσάρουν είτε για την συμπεριφορά τους κατά την διάρκεια ενός αγώνα αλλά και… έξω απ’αυτόν.Τα συναισθήματα αυτά δεν έχουν να κάνουν πάντα με την επιτυχία ή την αποτυχία του εκάστοτε προπονητή αλλά με το γενικότερο προφίλ του.\r\n\r\nΣτα παραπάνω, δεν θα μπορούσε να αναφερθεί καλύτερο παράδειγμα από αυτό του “special one”(ο ένας και ξεχωριστός ελληνιστί…) Ζοσέ Μουρίνιο, ο οποίος,όντας 15 χρόνια(από το 2000) στους πάγκους, πέρα από τις τεράστιες επιτυχίες του(2 Champions league με Πόρτο και Ίντερ, ένα ΟΥΕΦΑ με την Πόρτο και πολλούς εγχώριους τίτλους σε όποια ομάδα και να δούλεψε…), έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τους δημοσιογράφους, τους φιλάθλους, ακόμα και τους παράγοντες ομάδων, με τις ατάκες του, τις κινήσεις του κατά την διάρκεια ενός αγώνα, αλλά και πολλές συνεντεύξεις του.Μερικοί τον “μισούν”, άλλοι τον “λατρεύουν”, άλλοι “λατρεύουν να τον μισούν” αλλά ένα είναι βέβαιο…\r\n\r\nΌλοι σχεδόν τον “ξεχωρίζουν”(το ψευδώνυμό του τα λέει όλα…)\r\n

2004:Η “γέννηση” του “special one”

\r\nΤο καλοκαίρι του 2004 μπαίνει στον χώρο των “μεγάλων κλαμπς” ως πρωταθλητής Ευρώπης από την Πόρτο, με μεταγραφή στην Τσέλσι του δισεκατομμυριούχου Ρόμαν Αμπράμοβιτς, ο οποίος εκείνο το καλοκαίρι αποφάσισε να την κάνει υπερδύναμη.\r\nΣτην παρουσίαση του “δείχνει τα δόντια του” και αυτοχαρακτηρίζεται ως “special one” , κάτι που πιθανόν ούτε ο ίδιος να περίμενε ότι θα τον ¨ακολουθούσε” στην μετέπειτα καριέρα του.\r\n”Ήρθα εδώ ως πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας τα μεγαλύτερα κλαμπ και όπως και αν ακουστεί είμαι ο “ξεχωριστός” ” ήταν ένα το απόσπασμα της “ποδοσφαιρικής αυτοβάφτισής του…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=pybQAg2YUxY?w=728\r\n

Αστειάκια από Ίμπρα

\r\nΠολλοί παίκτες έχουν εκτιμήσε τον μεγάλο Ζοζέ.Ακόμα και ο ιδιόρρυθμος Ιμπρήμοβιτς που του κάνει “αστειάκια” αν και η ομάδα του Παρί είχε ηττηθεί…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=t5jVVGXIN8w?w=728\r\n

Τα δάκρυα…

\r\nΚαι οι σκληροί λυγίζουν…ο Ζοσέ την στιγμή που θα έφευγε από την Ίντερ (κατακτώντας τα πάντα)”ξεσπάει” σε δάκρυα όταν αγκαλιάζεται με τον Ματεράτσι…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=-vQADoGc_UI?w=728\r\n

Ο “γύρος του θριάμβου” στο Παλάου Μπλάου Γκράνα

\r\nΈχοντας κάνει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, αποκλείοντας την Μπαρτσελόνα του Μέσι στα ημιτελικά με την Ίντερ, κάνει προσωπικό “γύρο του θριάμβου” με σπριντ που κάθε δρομέας θα ζήλευε…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=eC7Rxy0G4U8?w=728\r\n \r\n

“Σεξιστικές ύβρεις” στην γιατρό της Τσέλσι

\r\nΤο άλλο πρόσωπο του Μουρίνιο όταν επιτέθηκε φραστικά με “άσχημες και σεξιστικές εκφράσεις” (σύμφωνα με την ίδια) γιατρό της ομάδας της Τσέλσι Εύα Καρνέιρο όταν η τελευταία έκρινε ότι έπρεπε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες σε παίκτη, ενώ ο Ζοσέ έκρινε πως δεν χρειαζόταν και αυτό γιατί μετά θα έπρεπε να βγει εκτός αγωνιστικού χώρου και να μείνει η Τσέλσι με παίκτη λιγότερο σε κρίσιμο σημείο του αγώνα.Η εν λόγω διαμάχη τους οδήγησε στα δικαστήρια\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=EsXkQ1_lu0o?w=728\r\n

“Δεν έχω τίποτα να πω…”

\r\nΠαρά την επιμονή δημοσιογράφου να εξηγήσει ο Μουρίνιο τον “κατήφορο” της Τσέλσυ ο “special one” επέμενε: “I have nothing to say”(δεν έχω τίποτα να πω…)\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ygB7P7rg8u4?w=728\r\n

“Κάποτε θα χάσει…”

\r\nΟργισμένος αντίπαλος προπονητής με δηλώσεις του “special one”…και ας μην υπάρχει Μουρίνιο στο βίντεο…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=uNEdYHd3psQ?w=728\r\n

Μερικά ακόμα από τον ξεχωριστό “special one” Ζοσέ

\r\n

Έχετε κλήση…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=RC0vIgxHekY?w=728\r\n

Δεν καταλαβαίνει τίποτα…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=O73CxD-nZRM?w=728\r\n

“Μέσι βρωμάς…”

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=YPn6lTUjSRE?w=728\r\n [/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Τζόρνταν: “Tαύρος” made in Spain…

Τζόρνταν: "Tαύρος" made in Spain...

\n\nΤο να μιλήσει κάποιος για τον Μάικλ Τζόρνταν και την αξία του είναι πλέον περιττό καθώς ακόμα και στην απομονωμένη χώρα του κόσμου ο καθένας γνωρίζει ότι αυτό το όνομα είναι η “έννοια” του μπάσκετ.\n\nΗ παρουσία του και μόνο σε οποιοδήποτε γήπεδο του NBA ξεσήκωνε ενθουσιασμό και χειροκροτήματα ακόμα και από αντίπαλους φιλάθλους.Όταν ειδικά όμως “πέρναγε” στην άλλη όχθη του Ατλαντικού ο ενθουσιασμός από τους τυχερούς Ευρωπαίους, που θα τον έβλεπαν να αγωνίζεται έστω και για λίγο στην “¨γηραιά ήπειρο”, χτυπούσε “κόκκινο”.\n

2ήμερο στην Ισπανία και “προεόρτια” για Ντριμ Τιμ 1

\nΤο 1990 ο Τζόρνταν δεν είχε ακόμα κατακτήσει κάποιον τίτλο στο NBA.Ωστόσο η φήμη του ήταν ήδη τεράστια σε κάθε γωνιά του πλανήτη.29 και 30 Αυγούστου λοιπόν ,ο “Air” πραγματοποιεί ένα διήμερο ταξίδι σε Βαρκελώνη και Μαδρίτη προκειμένου να “ευλογήσει” με την παρουσία του την έναρξη της ΑCB(ονομασία του ισπανικής ομοσπονδίας μπάσκετ).\n\nΚατά την διάρκεια της επίσκεψης δίνει δύο συνεντεύξεις Τύπου στις δύο πόλεις και επισκέπτεται τα γραφεία της ACB καθώς και τα αντίστοιχα της Nike εκτοξεύοντας αυτόματα τις μετοχές και των 2 στα ύψη.\n\nΠαράλληλα παίρνει και μια “γεύση” από την χώρα στην οποία 2 χρόνια αργότερα θα αγωνιζόταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες με την ιστορική Ντριμ-Τιμ 1 “παρέα” με άλλους 11 “θρύλους”.\n

Συμμετοχή σε αγώνα και..κριτής

\nΜια παρουσία όμως σαν του Τζόρνταν δεν θα μπορούσε να μείνει μόνο σε επισκέψεις εκτός αγωνιστικών χώρων.Ο “Θεός” του μπάσκετ λοιπόν είχε προγραμματίσει, στις 30 Αυγούστου στο Palacios de los Deportes της Mαδρίτης, να δείξει λίγο από το ταλέντο του σ’έναν αγώνα επίδειξης μεταξύ των καλύτερων παικτών της ACB.\n\nΟι δύο ομάδες χωρίστηκαν σε “πορτοκαλί” και “μπλε” και ο Τζόρνταν αγωνίστηκε ένα ημίχρονο με την καθεμία.Aν και σχεδόν απροπόνητος πέτυχε 37 πόντους συνολικά σε έναν αγώνα δύο 15λεπτων και στον οποίο αποχώρησε 1.5 λεπτό πριν το τέλος μέσα σε πανδαιμόνιο.\n\nΠριν τον αγώνα είχε διατελέσει και “χρέη” κριτή στον διαγωνισμό καρφωμάτων της NIKE για νέους αθλητές.Ήταν ένας αγώνας-εμπειρία ζωής για όσους ήταν έξω και μέσα στον αγωνιστικό χώρο εκείνη την ημέρα καθώς μέχρι τότε οι επισκέψεις των σταρ του NBA στην Ευρώπη ήταν σπάνιες και η μπασκετική απόσταση μεταξύ των 2 ηπείρων τεράστια…\n

Οι συνθέσεις του ιστορικού αγώνα…

\nΜΠΛΕ: Αντούνιεθ 2, Βιγιακάμπα 4, Γουίσλοου 16, ΜακΓκι 20, Τόμπσον 12, Κρέους 5, Σμιθ 4, Μπίγκενχαϊμερ 12, Ντέιβις 4, Τζόρνταν 21.\n\nΠΟΡΤΟΚΑΛΙ: Γιορέντε 4, Σίμπσον 9, Α. Μαρτίν 6, Νόρις 10, Τζόρνταν 16, Μοντέρο 8, Τζάκσον 4, Ρίβας 2, Ερέρα 15, Μπέρι 13.\n\nΟ Τζόρνταν ” Ισπανός ταύρος…”\n \nhttps://www.youtube.com/watch?v=gj3C8GfdQqk?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=LiP75ZfixYY?w=728

Φαν Μπάστεν: Το ιστορικό γκολ

Φαν Μπάστεν: Το ιστορικό γκολ

\n\nΠολλές φορές, όταν ακούμε το όνομα ενός ποδοσφαιριστή, το συνδέουμε αυτόματα με κάποια γεγονότα που μπορεί να είναι ξεχωριστά και να έχουν μείνει στην ιστορία για διάφορους λόγους.\n\nΈνα ωραίο γκολ, μια ασίστ, μια απόκρουση, ένας τραυματισμός ή ακόμα και ένας καυγάς (βλ. Ζιντάν-Ματεράτσι στον τελικό του Μουντιάλ το 2006) μπορούν να είναι μερικοί από αυτούς.Στην περίπτωση του μεγάλου Μάρκο Φαν Μπάστεν σίγουρα ο πρώτος λόγος ξεχωρίζει αν και η καριέρα του εμπεριείχε και άλλους…\n

Καριέρα “γεμάτη” αλλά και τραυματισμοί…

\nΟ Μάρκο Φαν Μπάστεν γεννήθηκε το 1964 στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας.Αγωνίστηκε στον Άγιαξ από το 1981 έως το 1987 ενώ η δεύτερη(και τελευταία) ομάδα του ήταν η Μίλαν (1987-1995)Στην εθνική Ολλανδίας αγωνίστηκε από το 1983 έως το 1992.\n\nΜε την ομάδα της Ολλανδίας Ήταν πρώτος σκόρερ για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν (από 1984 ως το 1987), πετυχαίνοντας 117 γκολ σε 112 αγώνες ενώ στην τελευταία του χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων, σημειώνοντας στον τελικό το νικητήριο γκολ απέναντι στην Λοκομοτίβ Λειψίας.\n\nΤο 1987 ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι τον έφερε στη ΑΚ Μίλαν και το 1988 τον ακολούθησαν οι συμπατριώτες του Ρούουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ.Στην πρώτη του χρονιά, έχοντας τραυματισμό στον αστράγαλο, έπαιξε σε 11 μόνο παιχνίδια και δεν μπόρεσε να χαρεί όσο θα ήθελε την κατάκτηση του πρωταθλήματος.Το ίδιο καλοκαίρι όμως έμελλε να τον αποζημιώσει…\n

“Γκολ” ποίημα και κατάκτηση Euro

\nΈχοντας μαζέψει όλη του την ενέργεια από την άτυχη χρονιά με την Μίλαν, ο Φαν Μπάστεν ακολούθησε την αποστολή της εθνικής Ολλανδίας στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας όπου θα διεξαγόταν το Euro του 1988.Ο ίδιος πέτυχε συνολικά 5 γκολ και η ομάδα του κατέκτησε το τρόπαιο.Όμως το γκολ που πέτυχε στον τελικό με την Σοβιετική Ένωση αποτελεί ένα από τα πιο θεαματικά όχι μόνο στην ιστορία των Euro αλλά και γενικά στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.\n\nΟ αγώνας θα γινόταν στις 25 Ιουνίου στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου. Ο Γκούλιτ είχε ανοίξει το σκορ για τους “οράνιε” στο 32′, με τον Φαν Μπάστεν να “κλειδώνει” την νίκη με ένα γκολ στο οποίο άγγιξε την μπάλα από διαγώνια θέση με το δεξί, στέλνοντάς την κατευθείαν στην απέναντι γωνία του Σοβιετικού τερματοφύλακα Ντασάεφ, ο οποίος απλά παρακολουθούσε το “μοιραίο”.\n\nΑυτό το γκολ έγινε σήμα κατατεθέν και πολλές φορές, όταν μπουν πανομοιότυπα, χρησιμοποιείται η φράση “α λα Φαν Μπαστεν”.\n

Χρυσή Μπάλα και οι καταραμένοι αστράγαλοι

\nΑυτό το καλοκαίρι ο Φαν Μπάστεν έφτασε στο τοπ της καριέρας του με αποτέλεσμα να κερδίσει από την FIFA το βραβείο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη, ενώ τις επόμενες χρονιές, με κεκτημένη ταχύτητα, έκανε σπυδαίες εμφανίσεις με την Μίλαν.\n\nΗ ευαισθησία όμως που είχε στον αστράγαλο του έφερνε όλο και περισσότερους τραυματισμούς με αποτέλεσμα τελικά να αποσυρθεί στις 18 Αυγούστου του 1995 σε φιλική αναμέτρηση με την Γιουβέντους που έγινε προς τιμήν του, προλαβαίνοντας πάντως να αφήσει ανεξίτηλα το σημάδι του στον “βασιλιά των σπορ”…\n

Ατομικές διακρίσεις

\nΠαίχτης της χρονιάς ΦΙΦΑ: 1992\nΠαίχτης της χρονιάς (περιοδικό WorldSoccer): 1988, 1992\nΕυρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς: 1988, 1989, 1992\nΧρυσό παπούτσι Ευρώπης: 1986\nΠρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1988\nΠρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ιταλίας: 1990, 1992\nΠρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ολλανδίας: 1984, 1985, 1986, 1987\n \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZscEK9MwnGY?w=728

Μάκης Δενδρινός:o ”Βούδας” που “κοιμήθηκε”

Μάκης Δενδρινός:o ''Βούδας'' που "κοιμήθηκε"

\n\nΚατά την δεκαετία του ’90 οι Έλληνες και οι Γιουγκοσλάβοι προπονητές “κυριαρχούσαν” στους ελληνικούς πάγκους. Αμφότεροι είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό, πέραν από τις γνώσεις, το “εκρηκτικό” ταμπεραμέντο που άλλοτε οδηγούσε σε εκπληκτικά αποτελέσματα άλλοτε μπορούσε όμως και να καταστρέψει το παιχνίδι της ομάδας τους.\n\nΧαρακτηριστικότερη περίπτωση ήταν αυτή του Γιάννη Ιωαννίδη, ο οποίος είχε όμως και “συνοδοιπόρους” όπως τον Βαγγέλη Αλεξανδρή, τον “κίτσο” Διαμαντόπουλο, τον Καλαφατάκη κοκ. Άλλωστε η δεκαετία εκείνη χαρακτηριζόταν από έντονο μπασκετικό πάθος κάτι που αποτυπωνόταν σε κάθε μορφή μπασκετικής εκδήλωσης.\n\nΥπήρχε όμως και ένας προπονητής που είχε τον δικό του τρόπο σκέψης και έκφρασης και πιθανόν να ξεχώριζε σαν “την μύγα μες στο γάλα” σ’αυτόν τον τομέα.Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι είχε το προσωνύμιο “Βούδα”.Ο λόγος για ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια του ελληνικού μπάσκετ, τον Μάκη Δενδρινό…\n

Δύο δεκαετίες στην “πλατεία”…

\nΟ “Βούδας”(γεννήθηκε το 1950) μεγάλωσε, ανδρώθηκε και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης στην ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου την οποία “υπηρέτησε” για 13 χρόνια (1968-1981) και με την οποία διέσχισε μια διαδρομή από τα “αλώνια” της Α’τοπικής κατηγορίας στην Α’Εθνική το 1973 ενώ συμμετείχε και σε έναν τελικό Κυπέλλου το 1977.\n

“Βούδας”-Πάτρα σημειώσατε 1…

\nΣτις 28 Νοεμβρίου του 1976 στο γήπεδο του Μίλωνα, διεξήχθη η πρώτη αναμέτρηση στην ιστορία μεταξύ Πανιωνίου και Απόλλωνα Πατρών, με τον τελευταίο να αγωνίζεται χωρίς τον “Νουρέγιεφ” Κώστα Πετρόπουλο, ο οποίος με την σειρά του εξελίχθηκε σε έναν ακόμα πετυχημένο προπονητή.\n\nΟ Δενδρινός, με εμφάνιση που θύμιζε Γκάλη πέτυχε 41 πόντους και κέρδισε σχεδόν μόνος του τον Απόλλωνα με 101-88.’Ηταν ίσως το κορυφαίο του ματς με την “κυανέρυθρη” φανέλα…\n

Καριέρα στους πάγκους…

\nΜε την ολοκλήρωση της καριέρας του ως παίκτης, και αφού αγωνίστηκε και 7 φορές με την Εθνική Ανδρών, αποφάσισε να ασχοληθεί με την προπονητική.Εργάστηκε σε Πανιώνιο, Ηρακλή και Παγκράτι αλλά τις μεγάλες του επιτυχίες της έκανε στην Εθνική ομάδα…\n\nΑπό το 1992 ως το 1996 εργάστηκε στην ΕΟΚ ως α΄ προπονητής σε 63 ματς στις Εθνικές ομάδες εφήβων, ελπίδων, ανδρών και μικτής σε ανεπίσημα ματς. Επίσης, το 1993 και 1994 διετέλεσε βοηθός προπονητής σε 29 ματς στις εθνικές ανδρών και ελπίδων.\n

Η “χρυσή” τριετία (1994-96)στην Εθνική Ανδρών…

\nΤο καλοκαίρι του 1994 ανέλαβε την Εθνική Ανδρών και μαζί το “βαρύ φορτίο” να την κρατήσει στα ψηλά στα οποία ήδη βρισκόταν από το χρυσό Ευρωμπάσκετ του 1987.Αν συνυπολογίσουμε ότι ο Γκάλης είχε αποσυρθεί από την Εθνική το εγχείρημα γινόταν δυσκολότερο.Όμως ο “Βούδας” είχε το μαγικό ραβδί…\n\nΣτην πρώτη κιόλας διοργάνωση που συμμετείχε και ήταν το Παγκόσμιο του 1994 στο Τορόντο οδήγησε την Εθνική στην 4η θέση, η καλύτερη έως τότε που είχαμε πάρει σ’αυτήν την διοργάνωση.\n\nΣτον ημιτελικό ήταν ο πρώτος που κατάφερε να κρατήσει την φοβερή Ντριμ-Τιμ 2 (η ομάδα των ΗΠΑ που εμφανιζόταν για δεύτερη σερί διοργάνωση με επαγγελματίες παίκτες του ΝΒΑ και έως τότε έριχνε παντού κατοστάρες) κάτω από τους 100 πόντους χάνοντας βέβαια με 97-58.\n\nΤην αμέσως επόμενη χρονιά(1995) οδηγεί την Εθνική στην 4η θέση του Ευρωμπάσκετ στην Αθήνα και παράλληλα εξασφαλίζει για πρώτη φορά στην ιστορία την πρόκριση σε Ολυμπιακούς Αγώνες.\n\nΟι τελευταίοι έγιναν στην Ατλάντα το 1996 και η Εθνική κατέκτησε την 5η θέση.\n\nΜπορούμε να πούμε ότι ήταν ίσως μια από τις πιο πετυχημένες τριετίες στην ιστορία της Εθνικής και οφειλόταν σε μεγάλο ποσοστό στον “Βούδα”.\n

Η “διαφωνία” με τον Σιγάλα…

\nΑν και πάντα ψύχραιμος, ο Δενδρινός “έχασε” για λίγο την ηρεμία του σε έναν αγώνα ομίλων του Μουντομπάσκετ του Τορόντο το 1994.Αιτία μια βολή του Γιώργου Σιγάλα…\n\nΣυγκεκριμένα ήταν ο τελευταίος αγώνας του ομίλου με το Πουέρτο Ρίκο.Ο Σιγάλας στήνεται στις βολές 4 δευτερόλεπτα πριν το τέλος με το σκορ στο 72-63 υπέρ των Πορτορικάνων.\n\nΑν χάναμε από 8 πόντους και κάτω θα βγαίναμε πρώτοι στον όμιλο και θα πέφταμε με Κροατία, Καναδά και μάλλον Ισπανία (έπαιζε σε λίγη ώρα με Κίνα.) . Σαν δεύτεροι παίζαμε στον όμιλο της Αμερικής που ήταν σαφώς πιο εύκολος (Ρωσία και Αυστραλία οι άλλες δύο ομάδες).\n\nΟ Σιγάλας κοιτάει απορημένος τον πάγκο. «Σίδερο σίδερο» του φωνάζει ο “Βούδας”. Ο Σιγάλας τη ρίχνει με δύναμη στο ταμπλό και εκείνη …μπαίνει μέσα στο καλάθι!\n\nΤο βλέμμα του μετά την βολή ήταν όλα τα λεφτά… Για καλή μας τύχη όμως οι Κινέζοι κερδίζουν την Ισπανία και τελικά ο όμιλος γίνεται πιο εύκολος και μας οδηγεί στην τετράδα.\n

Τα τελευταία χρόνια…

\nΌταν αποσύρθηκε από τους πάγκους, ο Μάκης Δενδρινός τραβήχτηκε από τα “φώτα της δημοσιότητας”.Άλλωστε πάντα ήταν άνθρωπος χαμηλών τόνων.Το μόνο που έκανε όσον αφορά το μπάσκετ ήταν να εμφανίζεται κάποιες φορές σε σεμινάρια προπονητικής και να μαθαίνει(πιθανότατα…) στους καινούργιους πως μπορούν να παραμένουν ψύχραιμοι.\n\nΠέθανε το 2015 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου αλλά η κληρονομιά που αθόρυβα άφησε πίσω του θα μένει για μια ζωή…\n\n \n\nΌταν ο “Βούδας” κράτησε τις ΗΠΑ κάτω από τους 100 πόντους…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FL47w_N5CHs?w=728

Beach volleyball. Ιστορία 100 χρόνων…

Beach volleyball. Ιστορία 100 χρόνων...

\n\nΌταν ακούμε για καλοκαιρινά σπορ είναι σίγουρο ότι το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι αυτό του beach volleyball.Ένα άθλημα που μπορεί να το δούμε να παίζεται σε πολλές παραλίες αλλά και που έχει πολλές επίσημες διοργανώσεις οι οποίες φτάνουν μέχρι…Ολυμπιακούς αγώνες.\n\nΊσως το γεγονός ότι είναι πιο εύκολο(θεωρητικά) από το κανονικό volleyball καθώς και η ευχαρίστηση που προσφέρει(άλλωστε τι καλύτερο από το να αγωνίζεσαι σε εξωτερικό χώρο και δίπλα σε μια παραλία…) να μέτρησε στο να γίνει τόσο αγαπητό στο ευρύ κοινό.\n\nΗ ιστορία του πάντως ξεκίνησε στην δεκαετία του ’20 με σταδιακή ανάπτυξη και περισσότερα τουρνουά στο πέρασμα του χρόνου…Ας θυμηθούμε μερικές ημερομηνίες-“σταθμούς” για τον “βασιλιά” των καλοκαιρινών σπορ…\n

Δεκαετία ’20

\nΤο πρώτο μέρος που παίχτηκε το beach volleyball ήταν οι παραλίες της Santa Monica στην California.Οικογένειες έπαιζαν 6 εναντίον 6…\n

1927

\nΓίνεται το κυρίαρχο άθλημα σε γαλλικό καμπ γυμνιστών στο Franconville(βορειοδυτικά του Παρισιού).\n

1930

\nΣτην Santa-Monica όπου πρωτοπαίχτηκε, γίνονται για πρώτη φορά αγώνες 2 εναντίον 2\nΕπίσης η φήμη του beach volleyball επεκτείνεται σε Σόφια, Πράγα και Ρίγα…\nΓίνεται μόδα στην Αμερική όπου πολλοί λουόμενοι αγωνίζονται σε αγώνες 4 εναντίον 4 ή 3 εναντίον 3.\n

1947

\nΓίνεται στην Καλιφόρνια το πρώτο επίσημο τουρνουά αντρών 2 εναντίον 2\n

beach volleyball
beach volleyball
\n

Δεκαετία ’50

\nΕπεκτείνονται οι χώροι διοργάνωσης των επίσημων τουρνουά σε 5 παραλίες της Καλιφόρνια\n

\nΠλέον το beach volleyball γίνεται και “θέαμα” αφού κατά την διάρκεια των αγώνων γίνονται και διαγωνισμοί ομορφιάς.\nΕπίσης γίνεται το πρώτο τουρνουά στην Βραζιλία.\n\n

1957

\nΤο άθλημα μετατρέπεται σε αληθινό σόου για τα “μάτια” των θεατών κερδίζοντας, φυσιολογικά, περισσότερο κοινό(μαζορέτες κοκ).\n

Δεκαετία ’60

\nΑυξάνονται τα τουρνουά και οι παραλίες στην Καλιφόρνια που διοργανώνονται.Η “γενέτειρα” του αθλήματος εξακολουθεί να το αναδεικνύει…Μερικές από αυτές είναι:\n

\nΈχουμε και χρηματικά πλέον έπαθλα με τους νικητές των αγώνων στην Γαλλία να κερδίζουν 30.000 φράγκα…\n \n\n

1965

\nΙδρύεται η πρώτη επίσημη ομοσπονδία του beach volleyball, η CBVA (California Beach Volleyball Association).Οι υπεύθυνοι έπρεπε να προγραμματίζουν τους αγώνες και να θεσπίζουν νέους κανόνες.\n

1974

\nΓίνεται το πρώτο τουρνουά με την χρηματοδότηση από σπόνσορα ο οποίος ήταν τα τσιγάρα Winston.\n

1978

\nΗ τεκίλα Jose Cuervo γίνεται ο πρώτος μεγάλος χορηγός του αθλήματος…\n

1979

\nΤο έπαθλο για τον νικητή του τουρνουά των ΗΠΑ γίνεται 10.000 δολάρια.\n

1981

\nΗ Miller Brewing Company γίνεται με την σειρά της ο μεγαλύτερος χορηγός.\n

1983

\nΙδρύεται η πρώτη επαγγελματική ομοσπονδία η AVP -( Association of Volleyball Professionals)\n

1985

\nΗ εταιρεία γυαλιών Bolle Sunglasses γίνεται με διαφορά ο μεγαλύτερος χορηγός με τον νικητή να κερδίζει 275000 δολάρια\n

1986

\nΠρώτη φορά γίνεται τηλεοπτική κάλυψη αγώνων μέσω συνδρομητικών καναλιών στην Αμερική.\nΕπίσης γίνονται διεθνή φιλικά στο Ρίο ντε Τζανέιρο με μ.ο. 5000 θεατές.\n

beach volleyball
beach volleyball
\n

1992

\nΓίνεται για πρώτη φορά τουρνουά γυναικών στην Αλμερία της Ισπανίας…\n

1996

\nΓίνεται Ολυμπιακό άθλημα στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα.\n

beach volleyball
beach volleyball
\nΜέχρι σήμερα το beach volleyball βρίσκεται σταθερά σε ανοδική πορεία και χρόνο με το χρόνο κερδίζει όλο και πιο πολλούς “φίλους” κάτι που οφείλεται και στην τηλεόραση η οποία προβάλλει διάφορα τουρνουά…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=I5-inslqLho?w=728\n\n

Υποβιβασμός “θηρίων” της Ευρώπης…

Υποβιβασμός "θηρίων" της Ευρώπης...

\n\nΣτον χάρτη του ποδοσφαίρου της Ευρώπης υπάρχουν κάποιες ομάδες που και μόνο στο άκουσμα τους ο μέσος φίλαθλος θα αισθανθεί δέος και σεβασμό.Άλλωστε όταν μιλάμε για ονόματα όπως Γιουβέντους, Μίλαν, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κ.α. η παραπάνω αντίδραση φαίνεται λογική.\n\nΕίναι ακόμα πιο σίγουρο όμως ότι αν, διαβάζοντας την ιστορία αυτών των ομάδων, διαπιστώσει ότι κάποτε είχαν υποβιβαστεί στα πρωταθλήματα των χωρών τους, η έκπληξη θα είναι πολύ μεγαλύτερη.Το sportbrio κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν και σας θυμίζει ιστορικές ομάδες που πέρασαν το “μαρτύριο” του υποβιβασμού και μάλιστα όχι πάντα για αγωνιστικούς λόγους.(μαρτύριο που πέρασε και η “δική” μας ΑΕΚ για 2 χρόνια…)\n

1974, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Aπό τα σαλόνια στα αλώνια…

\nΤο “μεγαθήριο” της Αγγλίας υποβιβάστηκε το 1974 στην Β εθνική.Οι λόγοι ήταν καθαρά αγωνιστικοί αλλά για την πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1968 έπρεπε να γίνουν πολλά λάθη για να έρθει σε αυτό το σημείο(σ.σ. να σημειωθεί ότι η Γιουνάιτεντ είχε υποβιβαστεί και τις χρονιές 1894 1922, 1931 και 1934 αλλά μεταπολεμικά είχε περάσει σε άλλο επίπεδο…)\n\nΗ κυριότερη αιτία ήταν η αποχώρηση του “εμβληματικού” προπονητή Ματ Μπάσμπι, “πρωτομάστορα” της ομάδας των “μπέμπηδων” που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα to 1958 και της ομάδας που κατέκτησε το Πρωταθλητριών το 1968.\n\nΛαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν πόσο εύκολα μπορεί μια ομάδα της Αγγλίας να φτάσει από το ζενίθ στο ναδίρ, τότε καταλαβαίνουμε γιατί αυτή η αποχώρηση ήταν τόσο καθοριστική.\n\nΠροσθέστε στα παραπάνω και τον Τζορτζ Μπεστ που επίσης είχε αποτελέσει παρελθόν και θα καταλάβετε γιατί η Γιουνάιτεντ υποβιβάστηκε το 1974 και μάλιστα από γκολ ενός πρώην παίκτη της του Ντένις Λο, που αγωνιζόταν στην “μισητή” συμπολίτισσα Μάντσεστερ Σίτυ…\n

1981, Μίλαν, σκάνδαλο “Totonero”. Υποβιβασμός εις διπλούν…

\nΟ υποβιβασμός της Μίλαν ήταν ίσως ο πρώτος μεγάλης ομάδας που οφειλόταν σε σκάνδαλο.Συγκεκριμένα, αιτία ήταν το σκάνδαλο “Totonero”, στο οποίο “αρχηγοί” ήταν δύο Ρωμαίοι μικροεπιχειρηματίες, ο Άλβαρο Τρίνκα και ο Μάσιμο Κρουτσιάνι, οι οποίοι αρχικά είχαν επαφές με παίκτες της Λάτσιο, σε ένα εστιατόριο που διατηρούσε ο πρώτος, για να κάνουν παράνομο στοιχηματισμό.\n\nΣτην συνέχεια όμως, σ’αυτό το “πανηγύρι” ενεπλάκησαν και άλλες ομάδες, μέσα σε αυτές και η Μίλαν, της οποίας, όταν αποκαλύφθηκαν τα πάντα, ο πρόεδρος Φελίτσε Κολόμπο απεβλήθη δια βίου από τον χώρο του ποδοσφαίρου.\n\nΗ Μίλαν υποβιβάστηκε στην Serie B και μάλιστα με -5 βαθμούς.Κέρδισε την άνοδο της αλλά, όντας καταβεβλημένη από τα οικονομικά προβλήματα, υποβιβάστηκε δεύτερη φορά το 1982, για να επιστρέψει πάλι στην Serie A μια και καλή την σεζόν 1983-84 όπου κατέλαβε την έκτη θέση και άρχισε την αντεπίθεση της στα επόμενα χρόνια για να ξαναγίνει μεγάλη στην Ευρώπη…\n \n\n

1994, Μαρσέιγ: Από την κορυφή της Ευρώπης στην Β κατηγορία…

\nΗ ομάδα της Μαρσέιγ βρισκόταν, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στην καλύτερη “φάση” της ιστορίας της, καθώς είχε κερδίσει 4 σερί πρωταθλήματα (1989, 1990, 1991, 1992) και το Τσάμπιονς Λιγκ(στην νέα του μορφή) το 1993.Το πρωτάθλημα που “κέρδισε” όμως την ίδια σεζόν ήταν η αιτία που έπεσε στην δεύτερη κατηγορία…\n\nΣυγκεκριμένα, πρωταγωνιστής ήταν ο τότε πανίσχυρος πρόεδρος των “Μασσαλών” Μπερναρ Ταπί, με εντολές του οποίου ο παίκτης της γαλλικής ομάδας Ζαν Ζακ Εϊντελί θέλησε να δωροδοκήσει τον αμυντικό της Βαλενσιέν, Ζακ Γκλασμάν άλλους δύο συμπαίκτες του, τους Χόρχε Μπουσουτσάγα και Κριστόφ Ρομπέρ.\n\nΑιτία ήταν το γεγονός ότι η Μαρσέιγ έπαιζε με την Βαλενσιέν παιχνίδι-τίτλου και δεν ήθελε ο πρόεδρος Ταπί να τραυματιστεί κάποιος ενόψει του τελικού με την Μίλαν για το Τσάμπιονς Λιγκ.Τελικά η Μαρσέιγ πήρε και τα δύο..Έτσι νόμιζε τουλάχιστον…\n\nΚατόπιν ομολογίας του Γκλασμάν, αφαιρείται από την Μαρσέιγ ο τίτλος του 1993 και αποβάλεται ο Ταπί από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα. Τον Φεβρουάριο του 1994,ο “κύκλος της καταστροφής” για την Μαρσέιγ “κλείνει” όταν οι Εϊντελί και Πρίμορατς γίνονται μάρτυρες κατηγορίας για διαφθορά και δωροδοκία εναντίον του Ταπί, με αποτέλεσμα η ομάδα να υποβιβαστεί στην Β κατηγορία.\n\nΝαι μεν κέρδισε την άνοδο της αγωνιστικά το 1995 αλλά τα οικονομικά προβλήματα μετά την αποχώρηση του Ταπί την “άφησαν” άλλη μια σεζόν εκεί για να επανέλθει οριστικά το 1997…\n

2006, Γιουβέντους: Ο “εφιάλτης” του calciopolis…

\nΊσως το μεγαλύτερο σκάνδαλο στον χώρο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, το calciopolis, ήταν η αφορμή που η “Μεγάλη Κυρία” έζησε την σεζόν 2006-07 τον “εφιάλτη” της Serie B.Επικεφαλής του ήταν ο ο γενικός διευθυντής της Γιουβέντους, Λουτσιάνο Μότζι και το σκάνδαλο είχε σχέση με επικοινωνία παραγόντων πολλών ομάδων με διαιτητές και προσπάθεια να τους επηρεάσουν στο πώς θα σφύριζαν σε κάποιους αγώνες.\n\nΕκατοντάδες τηλεφωνικές συνομιλίες υποκλάπηκαν και η εισαγγελία της Νάπολης έκανε ατελείωτες αναλύσεις προσπαθώντας να βγάλει συμπεράσματα.\n\nΤελικά οι “καμπάνες” χτύπησαν για πολλές ομάδες, ανάμεσα τους φυσικά και η Γιουβέντους η οποία υποβιβάστηκε στην Serie B και της αφαιρέθηκαν τα πρωταθλήματα 2005 και 2006.\n\nΜάλιστα την σεζόν στην Serie b την ξεκίνησε με -9 βαθμούς, ωστόσο παίκτες όπως οι Αλεσάντρο ντελ Πιέρο, Τζιανλουίτζι Μπουφόν και Πάβελ Νέντβεντ βοήθησαν στα μέγιστα ώστε να σβήσει αυτή η “κακή παρένθεση” και να επανέλθει η Γιουβέντους εκεί που άξιζε άμεσα…\n \n\n

2012, Ρέηντζερς. Την “έπνιξαν” τα χρέη…

\nΠιο πρόσφατη περίπτωση “τρανταχτού” υποβιβασμού είναι αυτή της ιστορικής ομάδας της Σκωτίας, Ρέηντζερς.Μοιάζει απίστευτο αν αναλογιστούμε ότι είναι η πιο πετυχημένη ομάδα του σκοτσέζικου ποδοσφαίρου, με 54 πρωταθλήματα, 33 κύπελλα, 27 λιγκ καπ και ένα Κύπελλο UEFA (1972).\n\nΤο πιο συγκλονιστικό όμως είναι ότι τα οικονομικά προβλήματα που είχε την οδήγησαν κατευθείαν στην…4η κατηγορία, αφήνοντας την Σέλτικ, που είναι το αντίπαλο δέος, “μόνη”…Τα προβλήματα αυτά “ταλαιπωρούσαν” τους διαμαρτυρόμενους για πολλά χρόνια ωστόσο “ήρθαν στην επιφάνεια” μια και καλή το 2012….\n\nΤον Απρίλιο εκείνου του έτους αποκαλύφθηκε ότι το συνολικό χρέος της ομάδας ήταν περίπου 156 εκατομμύρια ευρώ.Ήταν επόμενο λοιπόν να πρέπει το κλαμπ να μπει σε “σχέδιο ειδικής εκκαθάρισης”, κάτι που προέβλεπε ότι όλη η περιουσία του συλλόγου (γήπεδο κτλ) έπρεπε να περάσει σε χέρια άλλων και η ομάδα μετονομάστηκε σε “Rangers Football Club Ltd”.\n\nΑποτέλεσμα φυσικά ήταν να ενταχθεί στην 4η κατηγορία και να ξεκινήσει από το μηδέν.Φέτος ανέβηκε στην τρίτη και όλοι ελπίζουν σε 2 χρόνια η μεγάλη αυτή ομάδα να επανέλθει στην “πρώτη γραμμή”, έχοντας φυσικά την αμέριστη στήριξη των φιλάθλων της που, σαν γνήσιοι Σκωτσέζοι, δεν την εγκαταλείπουν ποτέ..\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8rzG_j_flw8?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=XzcOdTLFBy8?w=728\n\n

Όταν ο Ολάζουον κυριάρχησε του Ρόμπινσον…

Όταν ο Ολάζουον κυριάρχησε του Ρόμπινσον...

\n\nΤα πλέη-οφ του NBA, από παλιά έως σήμερα, έχουν προσφέρει στους μπασκετόφιλους όλου του κόσμου πολλές συγκινήσεις και σίγουρα…θέαμα.\n\nΑνέκαθεν, όσο και να αλλάζουν τα πράγματα γύρω από το άθλημα και πλέον να μην αρκεί ένας παίκτης για να κάνει την διαφορά, οι κόντρες μεταξύ των “αστεριών” των ομάδων είναι αυτές που “διαφημίζονται” περισσότερο και γύρω από τις οποίες “πέφτουν στοιχήματα” για το ποιός θα επικρατήσει του άλλου.\n\nΘυμηθείτε τις κόντρες Μάτζικ-Μπερντ την δεκαετία του ’80 στις σειρές Λέηκερς-Σέλτικς, τις αντίστοιχες μεταξύ Τζόρνταν-Μπάρκλευ(το 1993 που ο τελευταίος είχε βγει MVP της κανονικής σεζόν και ο Τζόρνταν είχε “σκυλιάσει να αποδείξει το αντίθετο…) και πολλές ακόμα για να καταλάβετε τι εννοούμε…\n\nΜια τέτοια που έμεινε στην ιστορία ήταν αυτή μετξύ των τελικών της Δύσης του 1995 ανάμεσα σε Ρόμπινσον και Ολάζουον με τον δεύτερο να “παίρνει την ταυτότητα” του πρώτου…\n

Η δεύτερη χρονιά του “Χακίμ the dream”…

\nΗ ομάδα του Χακίμ Ολάζουον, οι Χιούστον Ρόκετς, με αυτόν ως “πρώτο” όνομα και κάποιους άξιους συμπαραστάτες(Ρόμπερτ Χόρυ, Σαμ Κασέλ) είχε “σπάσει” την τριετή κυριαρχία των Μπουλς κατακτώντας το πρωτάθλημα του 1994.\n\nΤο 1995 είχε ήδη βρεθεί στους τελικούς της Δύσης έχοντας αποκλείσει τους Γιούτα Τζαζ του Καρλ Μαλόουν και τους Φοίνιξ Σανς του Τσαρλς Μπάρκλευ, “γυρίζοντας” μια σειρά από 1-3 σε 4-3, δείχνοντας ότι έχουν την “καρδιά του πρωταθλητή”.\n\nΣτα ημιτελικά, Ο Ολάζουον και η παρέα του είχαν μια τεράστια πρόκληση αφού απέναντι τους ήταν οι Σαν Αντόνιο Σπερς του “Ναύαρχου” Ντέηβιντ Ρόμπινσον.\n\nΗ πρόκληση ήταν τεράστια ειδικά για τον ίδιο τον “Χακίμ the dream”(όνειρο στα ελληνικά)που ήθελε να αποδείξει ότι στο ένας με έναν απέναντι του μπορούσε να κυριαρχήσει.Άλλωστε εκείνη την εποχή οι σύνθετες άμυνες δεν υπήρχαν όπως σήμερα και αυτό έδινε περισσότερο χώρο στον, πλούσιο από ρεπερτόριο κινήσεις Ολάζουον, να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.\n

Θρίαμβος των Ρόκετς και κυριαρχία Ολάζουον

\nΚαθ’όλη την διάρκεια της σειράς, φαινόταν ότι ο Ολάζουον δεν ήθελε με τίποτα να λείπει από τους τελικούς του 1995.Στην προσωπική κόντρα με τον Ρόμπινσον έκανε τα πάντα για το πετύχει καθώς σε άμυνα και επίθεση τον έπαιζε σαν “την γάτα με το ποντίκι”.\n\nΤα φλας και η κάμερα αποθανάτιζαν στιγμές που έδειχναν με τον καλύτερο τρόπο τα παραπάνω.Οι θεατές εκείνων των αγώνων έβλεπαν τον Χακίμ να ταπώνει τον Ρόμπινσον, να καρφώνει μπροστά του και να σκοράρει απέναντι του με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο.\n\nΟ ίδιος ο “Ναύαρχος” φαινόταν να βρίσκεται σε τρικυμία και η εικόνα του σε έναν από τους αγώνες, στον οποίο είχε κάτσει στον πάγκο με ένα ύφος σαν να λέει” τι άλλο να κάνω…”, ήταν αδιάψευστες εικόνες που αποτύπωναν όλη την αλήθεια εκείνης της σειράς.\n\nΜετά την λήξη της σειράς που βρήκε νικήτρια του Ρόκετς με 4-2 ο Ρόμπινσον δήλωσε χαρακτηριστικά:”Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου τέτοια απόδοση από παίκτη που βρέθηκε απέναντι μου.Ήταν κάτι φοβερό”.Δηλώσεις σημαντικές αν αναλογιστούμε τι “¨θηρία είχε αντιμετωπίσει μέχρι τότε…(Μαλόουν, Μπάρκλευ κ.α.)\n\nΣτους τελικούς ο Ολάζουον επέβαλλε την κυριαρχία του και απέναντι τους Ορλάντο Μάτζικ του Σακίλ Ο’Νιλ και οδήγησε τους Ρόκετς στην δεύτερη σερί κατάκτηση πρωταθλήματος με τον προπονητή Ρούντι Τομζάνοβιτς να λέει το ιστορικό\n

“Μην υποτιμάτε την καρδιά του πρωταθλητή…”.

\n

Πάντως όποιος υποτίμησε την καρδιά του Ολάζουον το “πλήρωσε”…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hW4uXlRGAF0?w=728\n\n

1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

1987."Κύριοι" Σοβιετικοί - Unfair Γιουγκοσλάβοι...

\n\nΠολλά πράγματα έχουν γραφτεί για το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987 που εκτόξευσε το ελληνικό μπάσκετ στα ύψη…Ως γνωστόν, για να φτάσει η Ελλάδα εκεί νίκησε τα “μεγαθήρια” της εποχής, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση.\n\nΥπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε επικεντρωθεί ιδιαίτερα λόγω προφανώς του ότι όταν ακούμε “Ευρωμπάσκετ 1987” μας έρχεται στο μυαλό μόνο ο θρίαμβος και ίσως οι “χρυσές” βολές του Καμπούρη…\n\nΣ’αυτό το άρθρο, έτσι για να αναφερθεί και κάτι καινούργιο, θα θέλαμε να αναφέρουμε το πώς αντιμετώπισαν Γιουγκοσλάβοι και Σοβιετικοί τις ήττες τους από την Εθνική και την συμπεριφορά που έδειξαν, όντας σε πιο χαμηλά σκαλοπάτια στο βάθρο απέναντι στην ασήμαντη τότε μπασκετικά Ελλάδα…\n

“Υπεροψία” και παραδοχή…

\nΝα σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν η πρώτη “επαφή” των Ελλήνων φιλάθλων με τα “αστέρια” του ευρωπαϊκού μπάσκετ.Έως τότε δεν είχαν γίνει μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα και επομένως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά αλλά και ανυπομονησία να δουν οι Έλληνες από κοντά μεγάλους παίκτες.\n\nΗ εθνική μας έπαιξε 2 φορές με την Γιουγκοσλαβία και άλλες τόσες με την Σοβιετική Ένωση.Αγωνιστικά τα ξέρουμε(3 νίκες “πολυτραγουδισμένες” και μια ήττα).Μέσα στα παιχνίδια όμως φάνηκε η διαφορά συμπεριφοράς των 2 ομάδων…\n\nΟι Γιουγκοσλάβοι, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας πολλών(Ντράζεν Πέτροβιτς,Βράνκοβιτς,Ράτζα, Κούκοτς κ.α.)ήταν πιο “θερμοί” στον τρόπο που αγωνίζονταν αλλά σε βαθμό που έφταναν να γίνονται προκλητικοί.\n\nΣτον ημιτελικό ο Ντράζεν Πέτροβιτς, σε μια φάση που σφυρίχτηκε υπέρ του φάουλ από τον Γιαννάκη , πέταξε στον “δράκο” προκλητικά την μπάλα πάνω του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αντιδράσεις και συνθήματα.\n\nΕπίσης, στον ίδιο αγώνα, όταν κάποια στιγμή οι Γιουγκοσλάβοι “ξέφυγαν” άρχισαν να φέρονται υπεροπτικά κάτι που φαινόταν ακόμα και όταν “κόλλαγαν” τα χέρια…Γενικά η συμπεριφορά τους δεν συμβάδιζε με τις αγωνιστικές τους δυνατότητες…\n\nΑντίθετα, οι Σοβιετικοί ήταν πάντα “μαζεμένοι”, αγωνίζονταν σοβαρά και δεν προκαλούσαν.Ακόμα και μετά τον τελικό που τον έχασαν στις λεπτομέρειες, αποχώρησαν κύριοι και παραδέχτηκαν την ήττα τους…\n

Απονομή, αποθέωση και…γιούχες…

\nΤο “τίμημα” των παραπάνω “εισπράχτηκε” για τον καθένα στην απονομή, όπου ο κόσμος αποθέωσε τους Σοβιετικούς και αποδοκίμασε τους Γιουγκοσλάβους(ειδικά όταν αναφέρθηκαν τα ονόματα των αδερφών Πέτροβιτς…).Οι αποδοκιμασίες δεν επεκτάθηκαν περισσότερο λόγων προτροπής των ψυχραιμότερων για να μην χαλάσει η απονομή…\n

Δηλώσεις-καθρέφτης…

\nΆλλωστε πριν τον τελικό με τους Σοβιετικούς ο αδερφός του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, Αλέξάντερ είχε δηλώσει:\n

“Η Σοβιετική Ένωση είναι καλύτερη και της εύχομαι καλή επιτυχία…”

\n(δήλωση για την οποία χρόνια μετά είπε ότι μετάνιωσε…)\n\nΠολλά χρόνια μετά τον τελικό ένας Σοβιετικός, ο μεγάλος Βαλερί Τιχονένκο είχε πει :\n

“Την επόμενη μέρα του τελικού αποφασίσαμε όλη η ομάδα να κάνουμε βόλτα στην Ακρόπολη. Όταν πήγαμε να πάρουμε σουβενίρ οι καταστηματάρχες μας αγκάλιαζαν και μας χάριζαν ότι θέλαμε.Τότε καταλάβαμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο για την Ελλάδα…”

\nΟ ίδιος ο Γιαννάκης είπε:\n

“Μας είχε αφήσει άφωνους η συμπεριφορά των Σοβιετικών οι οποίοι μόνο που δεν πανηγύριζαν μαζί μας. Με πολλά από αυτά τα παιδιά μετά γίναμε φίλοι…”

\n

Εξαίρεση…οι προπονητές

\nΊσως φανεί περίεργο αλλά στις δηλώσεις των 2 προπονητών δεν φάνηκαν τα παραπάνω… Η “σοβιετική αλεπού” Αλεξάντερ Γκομέλσκι είπε το ιστορικό:\n

“Με τέτοια διαιτησία θα κέρδιζε και η Μαυριτανία”.

\nΑντίθετα ο μεγάλος(κυρίως ως παίκτης γιατί σαν προπονητής δεν κατάφερε πολλά) Γκρέζιμιρ Τσόσιτς είπε:\n

“Συγχαρητήρια στην Ελλάδα αποθεώνοντας τον κόσμο που την οδήγησε στην νίκη”.

\nΗ εξαίρεση πάντως επιβεβαιώνει τον κανόνα και τα εξωαγωνιστικά συμπεράσματα τότε γι’αυτές τις δύο μεγάλες σχολές βγήκαν…\n

Δείτε την απονομή και θα καταλάβετε…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cNTcDIGbhE?w=728?t=2h10m0s\n\n

Σερένα Γουίλιαμς. Η “μαύρη γαζέλα” του τένις

Σερένα Γουίλιαμς. Η "μαύρη γαζέλα" του τένις

\n\nΗ Σερένα Γουίλιαμς αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αθλήτριας η οποία δεν παρατάει ποτέ το άθλημα το οποίο την έκανε γνωστή.Η τελευταία κατάκτηση του Ρολάν Γκαρός το 2015, καθώς και το απίστευτο φετινό ρεκόρ της (32 νίκες-1 ήττα) είναι τα πιο πρόσφατα επιτεύγματα μιας εκπληκτικής πορείας που ξεκίνησε ουσιαστικά το 1998 και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, 20 κατακτήσεις Γκραν-σλαμ…\n

Αρχή τίτλων με άντρα παρτενέρ και κορυφή το 2002…

\nΗ Σερένα Γουίλιαμς γεννήθηκε το 1981. Σε ηλικία μόλις 17 ετών, το 1998, κατέκτησε τους πρώτους της τίτλους στο διπλό μικτό σε Γουίμπλεντον και Αμερικανικό Όπεν, με παρτενέρ το Μαξ Μίρνι. Το 2002 βρέθηκε για πρώτη φορά στην κρυφή της παγκόσμιας κατάταξης και έμεινε μέχρι τον Αύγουστο του 2003, όταν την θέση της πήρε η Κιμ Κλάιστερς.\n

Οικογενειακό δράμα αλλά και θρίαμβοι…

\nΓια την οικογένεια της τα πράγματα εξελίχτηκαν αντιφατικά.Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003 η μεγαλύτερη αδερφή της, Γετούντε Πράις, δολοφονήθηκε από ένοπλο στην περιοχή του Κόμπτον.Ήταν ένα μεγάλο σοκ την Σερένα, η οποία στην συνέχεια ταλαιπωρήθηκε και από πολλούς τραυματισμούς που την οδήγησαν στην μη συμμετοχή της σε πολλούς μεγάλους αγώνες από το 2003 έως το 2007.\n\nΤα παραπάνω έμοιαζαν κάτι σαν “κατάρα” για την οικογένεια Γουίλιαμς η οποία από το 1999 έως το 2003 καμάρωσε την Σερένα και την μεγαλύτερη αδερφή της Βένους σε πολλούς τελικούς γκραν σλαμ, αφήνοντας “άφωνο” όλον τον κόσμο του τένις. Ήταν “χρυσή εποχή” των αδερφών Γουίλιαμς που έμελλε να χτυπηθεί από την “μοίρα”…\n

2007, η επιστροφή και οι απανωτοί θρίαμβοι

\nΌλα αυτά πάντως δεν πτόησαν την “μαύρη γαζέλα του τένις”. Η μεγάλη της αγάπη για το τένις την οδήγησε πίσω στο κορτ το 2007 και λίγους μήνες μετά, το 2008 κατέκτησε το Αμερικανικό Όπεν (μονό) με νίκη επί της Γελένα Γιάνκοβιτς.\n\nΉταν να μην γίνει η επαννεκίνηση. Το 2009 κατέκτησε και το Αυστραλιανό Όπεν στο απλό γυναικών, νικώντας στον τελικό την Ντινάρα Σάφινα ενώ στις 4 Ιουλίου του ίδιου έτους κέρδισε στον τελικό του Ουίμπλεντον την αδερφή της, Βένους και κατέκτησε το τρόπαιο σε έναν ακόμα τελικό μεταξύ των αδερφών Γουίλιαμς…\n\nΣυνολικά, από τότε που επανήλθε, κατέκτησε 11 τίτλους Γκραν-σλαμ και έδειξε ότι “αναγεννήθηκε από τις στάχτες της”.Η τελευταία κατάκτηση το 2015 με το Ρολάν Γκαρός ήταν η 20η…\nΑυτήν την φορά η “μοίρα” της έδωσε ότι της χρώσταγε(αγωνιστικά μιλώντας καθώς ο θάνατος της αδερφής της δεν ξεπερνιέται…)\n

Ρεκόρ της Σερένα…

\nΚλείνοντας αυτό το μινι-αφιέρωμα ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποια αξιοσημείωτα ρεκόρ αυτής της εκπληκτικής αθλήτριας…\n

    \n

  1. Είναι μόλις η τρίτη παίκτρια στην ιστορία του τένις, άνδρας ή γυναίκα, με 20 Grand Slam τίτλους (η Μάργκαρετ Κορτ έχει 24, η Στέφι Γκραφ έχει 22)
  2. \n

  3. Είναι η πρώτη γυναίκα που κάνει το νταμπλ (Αυστραλιανό Όπεν και Ρολάν Γκαρός το 2015) μετά το 2001 και την Τζένιφερ Καπριάτι.
  4. \n

  5. Έχει το “απόλυτο”(12-0) στα παιχνίδια που πήγαν στα τρία σετ και έχει κερδίσει τα τελευταία 15 στη σειρά.
  6. \n

  7. Όταν κερδίζει το πρώτο σετ έχει ρεκόρ 240-7.
  8. \n

  9. Έχει ρεκόρ 32-1 το 2015,(ήττα από την Πέτρα Κβίτοβα)
  10. \n

  11. Έχει ρεκόρ 69-4 στο χώμα μετά την επιστροφή της από σοβαρό τραυματισμό και ασθένεια το 2011.
  12. \n

  13. Έχει δώδεκα τίτλους στο χώμα, τις περισσότερες ανάμεσα σε παίκτριες που αγωνίζονται ακόμα.
  14. \n

  15. Έχει 273 νίκες στα Grand Slam, την “μυθική” Ναβρατίλοβα που έχει 306.
  16. \n

  17. Κατακτάει τίτλους Γκραν-σλαμ από το 1999, που σημαίνει ότι είναι για 16 χρόνια στην “πρώτη γραμμή”.Το προηγούμενο ρεκόρ με δώδεκα χρόνια μοιράζονται η Κρις Έβερτ, η Ναβρατίλοβα και η Γκραφ.
  18. \n

  19. Η Σερένα έχει 67 τίτλους στην WTA
  20. \n

\n

Ακολουθεί το Γουίμπλεντον για την “πεινασμένη μαύρη γαζέλα…”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aSpvcM_Oh14?w=728\n

Μάικλ Τζόρνταν. Το ημίχρονο των “οργίων”…

Μάικλ Τζόρνταν. Το ημίχρονο των "οργίων"...

\n\nΑν κάποιος θελήσει να μετρήσει τα κατορθώματα του “τεράστιου” Μάικλ Τζόρνταν, καθώς και την συμβολή του στους 6 τίτλους που κατέκτησαν οι Σικάγο Μπουλς την δεκαετία του ’90, σίγουρα θα χρειαστεί κομπιουτεράκι.Ειδικά αν πρέπει να τα καταγράψει, σελίδες ολόκληρες…Μέσα στα πολλά λοιπόν, ας θυμηθούμε ένα που πέτυχε σε σειρά τελικών των Μπουλς απέναντι στους Πόρτλαντ Μπλέηζερς το 1992…\n

“Σεληνιασμένος”…

\nΟι Μπουλς θα αντιμετώπιζαν τους Μπλέηζερς του Κλάιντ Ντρέξλερ στο “Chicago Stadium”.Ήταν ο πρώτος τελικός και επομένως ο Τζόρνταν ήθελε από νωρίς να “δείξει τα δόντια” του και να οδηγήσει την ομάδα του στο να κάνει το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του δεύτερου σερί πρωταθλήματος.(Την προηγούμενη χρονιά είχε κατακτήσει το πρώτο απέναντι στους Λέηκερς του Μάτζικ…).\n\nΆλλωστε το ασφυκτικά γεμάτο στάδιο αυτό περίμενε από το “είδωλο” του.\n\nΚαλύτερο ξεκίνημα πάντως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ακόμα και όταν μιλάμε για τον υπεραθλητή Τζόρνταν. Μέσα σε ένα ημίχρονο κατάφερε να πετύχει 35(!!) πόντους, σπάζοντας την καλύτερη έως τότε επίδοση σε πλέη-οφ που ήταν οι 33 του Elgin Baylor to 1962.\n\nΟ ίδιος μάλιστα, μετά το 6ο τρίποντο, γύρισε προς την μεριά των τηλεσχολιαστών και με μια κίνηση ήταν σαν να τους έλεγε\n

“δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο…”

\nΟ ίδιος μάλιστα δήλωσε μετά το παιχνίδι:\n

“Με προκάλεσαν από νωρίς να σουτάρω σαν να σουτάρω γυμναστήριο, μαζί με κάποιον που μου επέστρεφε την μπάλα. Στο πρώτο αισθάνθηκα καλά. Τα τρίποντα έμπαιναν λες και ήταν βολές!

\n

Με το “δεξί” και κατάκτηση…

\nΣτο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του αγώνα, ο Τζόρνταν πέτυχε μόλις 4 πόντους αλλά η δουλειά είχε γίνει και οι Μπουλς έκαναν αρχή στις νίκες με το επιβλητικό 122-89.Εκείνο το παιχνίδι, πέρα από μια απλή νίκη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία των 2 ομάδων και ήταν “κλειδί” για την τελική επικράτηση των Μπουλς στην σειρά με 4-2 που έφερε το repeat.\n\nΟ Τζόρνταν πάντως για εκείνη την βραδιά είπε και κάτι άλλο σημαντικό που έδειχνε ποιός πραγματικά ήταν:\n

“Δεν θέλω να θυμάστε για πολύ καιρό αυτά τα έξι εύστοχα τρίποντα, γιατί το στυλ μου ως παίκτης δεν είναι αυτό του σουτέρ.Μου αρέσει να μπαίνω στην ρακέτα, να έχω σωματική επαφή με τους ψηλούς, να σουτάρω από την γραμμή των βολών και γενικά να δημιουργώ”.

\nΌσο γι’αυτά κανείς δεν πρέπει να είχε αμφιβολία…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=V5XGfCpQ0Ns?w=728\n

Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

\n\nΗ Α1, από την χρονιά ίδρυσης της(1992-93) και την καθιέρωση των πλέη-οφ, έχει “αφήσει” στις μνήμες των φιλάθλων μερικούς τελικούς που για διάφορους λόγους ήταν λίγο παραπάνω αξιοσημείωτοι.\n\nΤην “μερίδα του λέοντος” έχουν οι τελικοί μεταξύ των δύο “αιωνίων” της Αθήνας, αφού την χρονιά που ξεκίνησε η Α1 το μπάσκετ και τα μεγάλα μπάτζετ μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και πλέον τα ντέρμπι για τον τίτλο ήταν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ(παίρνοντας την σκυτάλη από τα ιστορικά παιχνίδια του Αλεξανδρείου μεταξύ Άρη-ΠΑΟΚ…).\n\nΠειραιώτες και Αθηναίοι έχουν αναμετρηθεί στους 14 από τους 22 τελικούς που έχουν γίνει.Ας θυμηθούμε γενικά μερικά γεγονότα…\n

1993:Η ανολοκλήρωτη σειρά…

\nΗ πρώτη χρονιά των πλέη-οφ ήταν επεισοδιακή.Ολυμπιακός και ΠΑΟ βρισκόντουσαν στο 2-1 στις νίκες, με τους Πειραιώτες του Πάσπαλιε να θέλουν άλλη μια μέσα στο ΣΕΦ για να στεφθούν πρωταθλητές(για πρώτη φορά από το 1978) απέναντι στον ΠΑΟ του Γκάλη.\n\nΟ αγώνας όμως δεν έγινε ποτέ καθώς ο ιδιοκτήτης του “τριφυλλιού” Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατέβασε την ομάδα στον 4ο τελικό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία στον προηγούμενο αγώνα στην Γλυφάδα.\n\nΑποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που πήγαν στο γήπεδο να δουν μόνο απονομή και ένα …οικογενειακό διπλό.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE?w=728\n

1994:Τα “αιώνια” 2,5 δευτερόλεπτα και χωρίς…κάλτσες

\nΟι τελικοί του 1994 έγιναν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ. Η σειρά ήταν συναρπαστική και θα κρινόταν σε 5ο παιχνίδι στο ΣΕΦ.\n\nΛίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 68-65 υπέρ των γηπεδούχων, ο Σιγάλας κλέβει την μπάλα από τον Πρέλεβιτς και στον αιφνιδιασμό δέχεται ένα σκληρό φάουλ από τον Μπέρι 2.5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος.\n\nΑκολουθεί ένα “μείγμα” πανηγυρισμών και επεισοδίων που οδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ στο να τρέξουν στα αποδυτήρια.Τελικά, αφού ηρέμησαν τα πνεύματα, επέστρεψαν ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι και να μην μηδενιστεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης.\n\nΧαρακτηριστικό ήταν ότι οι 5 που μπήκαν στο γήπεδο δεν φόραγαν καν κάλτσες…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mY64KQJw15o?w=728\n

1995:Κλέψιμο Σιγάλα και…3ο πρωτάθλημα…

\nΆλλη μια σειρά συναρπαστικών αγώνων μεταξύ των αιωνίων που κρίθηκε στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ και συγκεκριμένα στην τελευταία φάση όπου ο Σιγάλας έκλεψε την μπάλα από τον Σοκ, δίνοντας το 3ο σερί πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=jRzhsM8eXAM?w=728\n \n\n

1996:Αντίο του Ιωαννίδη με 35αρα….

\nΤο τελευταίο πρωτάθλημα του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό επισφραγίστηκε σε 5ο πάλι αγώνα στο ΣΕΦ και μάλιστα με θρίαμβο επί του πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ(που αγωνίστηκε σε εκείνο το ματς χωρίς το αστέρι του Ντομινίκ Ουίλκινς, ο οποίος είχε φύγει τις προηγούμενες μέρες για άγνωστους λόγους…) με το ιστορικό 73-38…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=EBvL-fiduZU?w=728\n

1998:Επιστροφή στην κορυφή για ΠΑΟ…

\nΜετά από 14 χρόνια(1984) ο ΠΑΟ επέστρεψε στην κορυφή το 1998, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 νίκες.\n\nΣτον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ είχαμε ιστορικούς πανηγυρισμούς με τον Ράτζα να ανεβαίνει στο τραπέζι της γραμματείας και τον προπονητή Λευτέρη Σούμποτιτς να κρατάει ένα ψεύτικο κύπελλο.\n\nΌλα αυτά 7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZD_JP_HvNY0?w=728\n

1999:”Άλωση” του ΣΕΦ…

\nΤΟ δεύτερο σερί πρωτάθλημα του ΠΑΟ ήρθε με τον πιο “γλυκό” τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι στον 5ο τελικό κέρδισαν τον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τους Ράτζα και Μποντιρόγκα.\n\nΉταν το πρωτάθλημα “κλειδί” για τα επόμενα που θα κατακτούσε η ομάδα του “τριφυλλιού”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SyrRIoa42Lk?w=728\n

2002:Η επική ανατροπή της ΑΕΚ…

\nΗ ΑΕΚ στέφεται πρωταθλήτρια μετά από 32 χρόνια(1970 η τελευταία φορά) νικώντας στους τελικούς τον Ολυμπιακό με τρόπο εκπληκτικό καθώς “γυρίζει” μια χαμένη σειρά από 0-2 σε 3-2…”Κλειδί” ήταν η νίκη της μέσα στο ΣΕΦ με 60-61…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aIlF7MBJCWk?w=728\n \n\n

2010 και 2013:διακοπές αγώνων και πρωταθλήματα στον ΠΑΟ

\nΤο 2010 και το 2013 οι σειρές μεταξύ των “αιωνίων” της Αθήνας δεν ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Την πρώτη φορά έγινε διακοπή αγώνα στον 4ο τελικό στο ΣΕΦ 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος και με το σκορ να είναι 69-76 υπέρ του ΠΑΟ(που είχε προβάδισμα στις νίκες με 2-1).\n\nΤο ίδιο συνέβη και στον τρίτο τελικό του 2013 με τον ΠΑΟ να προηγείται 76-72 1.26” πριν την λήξη(στις νίκες κέρδιζε με 2-0).\nΔύο άσχημες στιγμές που θύμισαν την ανολοκλήρωτη σειρά του 1993…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2C34Y0QO0pg?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=N6MhDqdfkv0?w=728\n\n

Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους. Η Προϊστορία των 2 ομάδων!

Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους. Η Προϊστορία των 2 ομάδων!

\n\nΗ Μπαρτσελόνα και η Γιουβέντους είναι αναμφισβήτητα 2 από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Ευρώπη.Συνολικά έχουν κατακτήσει 6 Τσάμπιονς Λιγκ με τους “καταλανούς” να έχουν 4 και τους “μπιανκονέρι” 2.\n\nΟι αγώνες μεταξύ τους ήταν πάντα μια κόντρα επιθετικού ποδοσφαίρου(Μπαρτσελόνα) και “κατενάτσιου”(Γιουβέντους).\n\nΩστόσο, όσο περίεργο και αν ακούγεται, οι αναμετρήσεις τους είναι μετρημένες στα “δάχτυλα” του ενός χεριού καθώς 4 φορές έχουν συναντηθεί στην πλούσια ιστορία τους σε διπλούς αγώνες και ποτέ σε τελικό…\n\nΑς θυμηθούμε την “φτωχή” πλην ενδιαφέρουσα προϊστορία…\n

Κύπελλο Εκθέσεων 1970/1971, Β Γύρος

\nΗ “Μεγάλη Κυρία” του Φάμπιο Καπέλο(ως παίκτη) θριαμβεύει εις διπλούν απέναντι στους “μπλαουγκράνα”…Μάλιστα έφτασε μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε από την Λιντς Γιουνάιτεντ…\n\n(20/10/1970) 1ος Αγων. Μπαρτσελόνα 1 – 2 Γιουβέντους\n(03/11/1970) 2ος Αγων.Γιουβέντους 2 – 1 Μπαρτσελόνα\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hdPXi8yKJAc?w=728\n

Πρωταθλητριών 1985-1986, Προημιτελικά

\nΗ πρώτη αναμέτρηση τους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ήταν το 1986 με την Μπαρτσελόνα να είναι αυτή την φορά νικήτρια απέναντι στην Γιουβέντους του Πλατινί και στην συνέχεια να φτάνει στον τελικό, χάνοντας από την Στεάουα Βουκουρεστίου στα πέναλτυ…\n\n(05/03/1986) 1ος Αγ. Μπαρτσελόνα 1 – 0 Γιουβέντους\n(19/03/1986) 2ος Αγ. Γιουβέντους 1 – 1 Μπαρτσελόνα\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=PS2mEQIn3IA?w=728\n

Κυπελλούχων 1990-91 Ημιτελικά

\nΝίκη και πάλι των “καταλανών” του Χρίστο Στόιτσκοφ απέναντι στην ιταλική ομάδα του Ρομπέρτο Μπάτζιο.Στον τελικό ηττήθηκαν από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=c-wZg2xbBTM?w=728\n

Τσάμπιονς λιγκ 2002-2003 Προημιτελικά

\nΗ τελευταία αναμέτρηση των 2 ομάδων ήταν και η μοναδική φορά που βρέθηκαν αντιμέτωπες στα πλαίσια του Πρωταθλητριών με την μορφή Τσάμπιονς Λιγκ.Η Γιουβέντους του Πάβελ Νέντβεντ νίκησε την Μπαρτσελόνα του-νεαρού τότε- Τσάβι.Στην συνέχεια έφτασε μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε στα πέναλτυ από την Μίλαν του Σεφτσένκο…\n\n(09/04/2003) – 1ος Αγων. Γιουβέντους 1 – 1 Μπαρτσελόνα\n(22/04/2003) – 2ος Αγων. Μπαρτσελόνα 1 – 2 Γιουβέντους(στην παράταση,κανονικός αγώνας 1-1).\n

Ένα ενδιαφέρον στατιστικό

\nΧαρακτηριστικό είναι ότι και τις 4 φορές που αναμετρήθηκαν, ο νικητής έφτασε μέχρι τον τελικό της εκάστοτε διοργάνωσης αλλά ηττήθηκε…\n\n

Τσάμπιονς Λιγκ. Μερικοί αξέχαστοι τελικοί…

Τσάμπιονς Λιγκ. Μερικοί αξέχαστοι τελικοί...

\n\nΈνας τελικός Τσάμπιονς Λιγκ, από μόνος του αποτελεί παγκόσμια είδηση καθώς είναι ο πιο σημαντικός αγώνας ποδοσφαίρου που μπορεί να γίνει.\n\nΟ καθένας που θα συμμετάσχει σ’αυτόν(προπονητής, παίκτης κοκ) θα το θυμάται μια ζωή και θα το λέει στα εγγόνια του.Ωστόσο, στην μνήμη των φιλάθλων έχουν αποτυπωθεί κάποιοι συγκεκριμένοι τελικοί, για συγκεκριμένους λόγους.\n\nΑυτοί μπορεί να είναι διαφόρων ειδών και αφορούν αγωνιστικούς και καμιά φορά εξωαγωνιστικούς παράγοντες.Το SportBrio.gr κάνει ένα μίνι-ταξίδι στο παρελθόν και σας θυμίζει μερικούς τελικούς που “έγραψαν την δική τους ιστορία”\n

1960:Όταν η Ρεάλ χαρακτηρίστηκε “Βασίλισσα”…

\nΟ τελικός Ρεάλ Μαδρίτης-Άιντραχτ ΦρανκφούΡτης που διεξήχθη στην Γλασκώβη έληξε με θρίαμβο της πρώτης 7-3.Ήταν το επιστέγασμα μιας ιστορικής 5ετίας για την Ρεάλ(1955-1960) των Ντι Στέφανο, Πούσκας, η οποία “σημαδεύτηκε” από την κατάκτηση 5 σερί Τσάμπιονς Λιγκ και έδωσε στην ομάδα της Μαδρίτης το προσωνύμιο “Βασίλισσα”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FGyVTRicZPE?w=728\n

1962:Έουσέμπιο εναντίον Πούσκας σημειώσατε 1

\nΟ τελικός του 1962 έγινε στο Άμστερνταν μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο.Οι Πορτογάλοι, που την προηγούμενη χρονιά είχαν κατακτήσει το “ιερό δισκοπότηρο”, επανέλαβαν τον θρίαμβο τους απέναντι στην 5 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Εουσέμπιο έδειχνε να “διαδέχεται” τον Πούσκας…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=BOAIYoxYp3Y?w=728\n

1973:Three-peat της παρέας του Κρόιφ

\nΤο 1973 ο Άγιαξ ολοκληρώνει μια “χρυσή τριετία”(1971-73, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ, με θρίαμβο 1-0 επί της Γιουβέντους στο Βελιγράδι.Ήταν η αποθέωση του total football του Κρόιφ και της παρέας του απέναντι στην “Μεγάλη Κυρία” του κατενάτσιου…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=GAKotNkps1E?w=728\n

1976:”Βαυαρική δικτατορία”

\nΆλλη μια χρυσή τριετία ολοκληρώθηκε το 1976.Πρωταγωνίστρια η Μπάγερν Μονάχου του Μπεκενμπάουερ που απέναντι στην γαλλική Σεντ Ετιέν κατέκτησε το 3ο σερί Τσάμπιονς Λιγκ νικώντας με 1-0.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=JkCggMG9CRI?w=728\n

1985:Η τραγωδία του Χέηζελ…

\nΗ γνωστή τραγωδία που κόστισε την ζωή 50 Ιταλών φιλάθλων, που κυνηγήθηκαν από Άγγλους χούλιγκαν και η ντροπιαστική απόφαση της ΦΙΦΑ να διεξαχθεί κανονικά ο αγώνας(Γιουβέντους-Λίβερπουλ).Για την ιστορία η Γιουβέντους νίκησε 1-0 με πέναλτυ ανύπαρκτο που δόθηκε για να “κατευναστεί” ο πόνος των Ιταλών…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=MbxokSc1CiU?w=728\n\n \n\n

1986:ο “χορευτής” τερματοφύλακας…

\nΗ Στέαουα Βουκουρεστίου κατέκτησε το 1986 το Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, στην διαδικασία των πέναλτυ έχοντας ως πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Helmuth Duckadam της που απέκρουσε 4 πέναλτυ…Ο αγώνας διεξήχθη στο γήπεδο της Σεβίλλης και έτσι ο Duckadam απέκτησε το προσωνύμιο “ο ήρωας της Σεβίλλης”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=__O5tBodwVI?w=728\n

1994:O θρίαμβος της Μίλαν στην Αθήνα…

\nΗ Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο διαλύει την Μπαρτσελόνα του -προπονητή πια- Γιόχαν Κρόιφ με 4-0 στο ΟΑΚΑ.Πρώτη φορά ιταλική ομάδα έπαιξε τόσο επιθετικά σε τελικό…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tjPlATGvQ98?w=728\n

1999:οι ιστορικές καθυστερήσεις…

\nΗ Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ του ΆΛεξ Φέργκιουσον κερδίζει την Μπάγερν Μονάχου στο Καμπ Νόου της Βαρκελώνης με 2 γκολ στις καθυστερήσεις κάνοντας ίσως την πιο συναρπαστική ανατροπή στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=DAtb7XYaGV4?w=728\n

2002:η γκολάρα του Ζιντάν…

\nΗ Ρεάλ κατακτά το 9ο Τσάμπιονς Λιγκ με πρωταγωνιστή τον Ζινεντίν Ζιντάν που σκόραρε το 2-1 απέναντι στην Λεβερκούζεν στο γήπεδο της Γλασκώβης.Το γκολ ήταν από τα καλύτερα στην ιστορία του θεσμού…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=MFwTPS4906Y?w=728\n

2005:η “επική” ανατροπή της Λίβερπουλ…

\nΜετά από μια εικοσαετία, η Λίβερπουλ επιστρέφει στον θρόνο της Ευρώπης και μάλιστα με μεγάλη ανατροπή απέναντι στην Μίλαν στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, καθώς κάνει το 0-3 3-3 και κερδίζει στην διαδικασία των πέναλτυ…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tPEmC3vN-bQ?w=728\n\nυ.γ.αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1991 και μετά καμία ομάδα δεν έχει κατακτήσει 2 σερί φορές το τρόπαιο…\n\n

Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

\n\nΈχουν υπάρξει μερικές φορές που στο “φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρξαν μεταγραφές-“βόμβες” οι οποίες αν μη τι άλλο προκάλεσαν ντελίριο ενθουσιασμού στους φιλάθλους της κάθε ομάδας που ήταν πρωταγωνίστρια σε μια τέτοια κίνηση.\n\nΣτις περιπτώσεις αυτές δεν εξετάστηκε μόνο αν η μεταγραφή ήταν “ουσίας”, δηλαδή αν ο ποδοσφαιριστής ταίριαζε στο σύστημα και στα πλάνα της ομάδας, αλλά σημαντικός παράγοντας ήταν η προσπάθεια εντυπωσιασμού και δημιουργία κλίματος ενθουσιασμού στις τάξεις των φιλάθλων(που σημαίνει περισσότερα εισιτήρια κοκ)αλλά και αυτόματη αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου αφού όταν μιλάμε για ονόματα τύπου, Τζιοβάνι, Σισέ, Προτάσοφ, Εσσιέν κοκ τότε καταλαβαίνουμε ότι κάτι τέτοιο ακολουθεί αυτόματα.\n\nΩς φυσική συνέπεια έχουμε υποδοχές σε αεροδρόμια που έχουν μείνει στην ιστορία καθώς σαν λαός είμαστε ενθουσιώδεις και δεν το κρύβουμε….\n\nΑς θυμηθούμε μερικές από αυτές…\n

1)1988:Λάγιος ο Θεός…

\nΥποδοχή στον Λάγιος Ντέταρι με “τιμές πρωθυπουργού” από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNzOHBWQoe0?w=728\n

2)1990:Η άφιξη του “Μινγκ” Προτάσοφ

\nΟ μεγάλος Όλεγκ Προτάσοφ έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού και το κοινό παραληρεί…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1u6HMWTCo5o?w=728\n

3)1999:Υποδοχή του “μάγου” Τζιοβάνι…

\nΗ αρχή της μεγάλης αγάπης μεταξύ Ολυμπιακού και Τζιοβάνι ξεκίνησε από το αεροδρόμιο και κράτησε για 5 χρόνια…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dEK3uXxUaKU?w=728\n

4)2008:Ένα “αστέρι” στην Πλατεία…

\nΟ μεγάλος Αλβάρο Ρεκόμπα στον…Πανιώνιο και οι Νεοσμυρνιώτες μιλάνε και για πρωτάθλημα…Το Βενιζέλος “παίρνει φωτιά”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=T2ktLrK_FdE?w=728\n\n \n

5)2008:”Κίτρινος” πανζουρλισμός για Αμορόζο…

\nΗ Θεσσαλονίκη και οι φίλαθλοι του Άρη γιορτάζουν για τον Μάρτσιο Αμορόζο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ilPyPQAoEXE?w=728\n

6)2009:Οε Οε Τζιμπρίλ Σισέ…

\nΟ μεγάλος Σισέ στον ΠΑΟ και τα όνειρα για κατάκτηση πρωταθλήματος ξεκινάνε με το που “πατάει” ελληνικό έδαφος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=iHTzSLr72e0?w=728\n

7)2013:Η ώρα του Σαβιόλα

\nΑκόμα μια φορά που οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού πήγαν στο Βενιζέλος για χάρη του σπουδαίου Χαβιέ Σαβιόλα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZG0crDCMSEQ?w=728\n

8)2015: Μίκαελ Εσσιέν και made by France Nο 2…

\nΈνας ακόμα Γάλλος οδηγεί του φίλους του “τριφυλλιού” στο Βενιζέλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=D04m0TswI48?w=728\n\nΑπό αυτές τις περιπτώσεις άλλες “έπιασαν” και άλλες όχι.Τα όνειρα και ο ενθουσιασμός στα βίντεο όμως, όπως και έχει, έγραψαν την δική τους ιστορία…\n\n

Μπάσκετ δεκαετία ’90. Η απόλυτη νοσταλγία…

Μπάσκετ δεκαετία '90. Η απόλυτη νοσταλγία...

\n\nΓεννημένος το 1982, ανήκω και εγώ σ’αυτούς που πιθανόν να θυμούνται αμυδρά ένα βράδυ του Ιούνη 1987 που ο πατέρας τους τους πήρε αγκαλιά και τους πήγε στην Ομόνοια, δίχως φυσικά να καταλαβαίνουν τον λόγο που εκείνο το βράδυ όλη η Ελλάδα ήταν έξω και φώναζε, χόρευε και χτύπαγε κόρνες.\n\nΠού να ήξερα και εγώ και άλλοι συνομήλικοι μου ότι θα ευχόμασταν το βράδυ που η παρέα του Γκάλη σήκωνε την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης να ήμασταν λίγο μεγαλύτεροι ώστε να καταλάβουμε καλύτερα τον λόγο που σε όλη την διάρκεια των μαθητικών και μετέπειτα χρόνων μας οι πιο πολλές συζητήσεις μας περιστρεφόντουσαν γύρω από την πορτοκαλί μπάλα…\n\nΟι σημερινοί σαραντάρηδες, που μεγάλωσαν με την ίδια “ανατροφή” σίγουρα το κατάλαβαν νωρίτερα…\n\n

μπάσκετ εθνική 1987
Η κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ 1987 ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά.
\n

Συζητήσεις στα σχολεία, εγγραφή σε ακαδημίες

\nΜε το που κατέκτησε η εθνική μας την Ευρώπη, το μπάσκετ θύμισε “γίγαντα που κοιμόταν και ξύπνησε”. Θυμάμαι στο σχολείο που πήγαινα, από την πρώτη κιόλας δημοτικού, οι συζητήσεις των μεγαλύτερων περιστρέφονταν γύρω από τα κατορθώματα του Άρη στην Ευρώπη(επαναλαμβάνω δίχως να καταλαβαίνω πολλά αφού μέχρι τα 7 μου νόμιζα ότι ο Γκάλης ήταν ποδοσφαιριστής…!!).\n\nΕννοείται κάθε μπασκέτα ήταν “πιασμένη” και μάλιστα παρακολουθούσα “ομηρικούς καυγάδες” μεταξύ γυμνασιόπαιδων και λυκειόπαιδων για το αν είναι σωστό να έχουν πάντα προτεραιότητα οι μεγαλύτεροι όσον αφορά το ποιος θα έπαιζε.\n\nΜεγαλώνοντας κατάλαβα καλύτερα τα παραπάνω, ειδικά όταν οι γονείς μου με έγραψαν σε ηλικία 10 χρονών στις ακαδημίες μπάσκετ του Πανιωνίου(είμαι και Νεοσμυρνιώτης οπότε ήταν μονόδρομος…).\n\nΘυμάμαι ουρές από γονείς να περιμένουν για να κάνουν το ίδιο… Κοντά, ψηλά, αδύνατα και παχουλά παιδιά με ένα όνειρο τότε να γίνουν ο επόμενος Γκάλης, Χριστοδούλου, Γιαννάκης, Φασούλας και δεν συμμαζεύεται…\n\nΕγώ τότε ανήκα στην τελευταία κατηγορία παιδιών, λόγος άλλωστε που οδήγησε την μάνα μου στο να με γράψει εκεί μπας και χάσω κανένα κιλό. Στην ουσία όμως, άθελα της(και την ευχαριστώ γι’αυτό) μου γνώρισε την μεγάλη μου αγάπη, δηλαδή (όπως είπα και πριν) την “σπυριάρα μπάλα”…\n\nΣτο σχολείο, όταν πήγα γυμνάσιο και μετά, θυμάμαι κάθε μέρα, πριν μπούμε στις τάξεις, να συζητάω με τους συμμαθητές μου για τα ματς κάθε αγωνιστικής και να τα αναλύουμε μέχρι “τελικής πτώσεως”.\n\nΚάθε αγώνας ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη μεσοβδόμαδα μας απασχολούσε πιο πολύ και από το αυριανό διαγώνισμα και μας έφερνε σε “διαμάχη” με τους γονείς μας που μας έλεγαν το “μυθικό”:\n

“Αυτά δεν θα σου δώσουν να φας, κάτσε διάβασε για αύριο”…

\nΝα φάμε ίσως όχι κύριοι γονείς(εκτός κάποιων που τελικά δεν έμειναν στις αλάνες και ασχολήθηκαν επαγγελματικά)αλλά να έχουμε αναμνήσεις που θα μας συνοδεύουν για πάντα ναι οπότε κάντε πιο πέρα και ανοίξτε την τηλεόραση να δούμε τι κάνει ο Πάσπαλι, ο Ουίλκινς και ο Μπέρι(ειδικά ο τελευταίος είναι παίκτης σήμα-κατατεθέν για εμάς…)\n\n \n\n

Δώρα, βιντεοπαιχνίδια και αλάνα…

\nΠεριττό να πούμε ότι το χαρτζιλίκι μας ή τα δώρα που θέλαμε συνήθως ήταν μπασκετικού είδους. Τα πιο καινούργια αθλητικά παπούτσια που διαφήμιζε κάποιος παίκτης(τα Air max του Τζόρνταν ακόμα απωθημένο τα έχω), τα περίφημα περικάρπια για τον ιδρώτα (μερικοί τα φοράγαμε για μόστρα…) και μια καινούργια μπάλα μπάσκετ (μη μου πείτε ότι δεν σκεφτήκατε την Spalding) ήταν τα “αντικείμενα του πόθου μας”.\n\n

παιχνίδι μπάσκετ - NBA LIVE
NBA LIVE ’97
\n\nΑκόμα και στα βιντεοπαιχνίδια κοιτάζαμε το οτιδήποτε είχε σχέση με μπάσκετ(άλλωστε εκείνη την εποχή ήρθε και η έξαρση των NBA JAM & NBA LIVE να μας αποτελειώσει)και μαζευόμασταν σε σπίτια κάνοντας πρωταθληματάκια με φανατισμό μεγαλύτερο απ’τα ματς που βλέπαμε.\n\nΣυνήθως όμως δεν καθόμασταν μέσα. Παίρναμε την μπάλα μας, φοράγαμε τα παπούτσια μας και πηγαίναμε στα ανοιχτά γήπεδα ώστε να ξεδιπλώσουμε το “όποιο” ταλέντο μας, νομίζοντας ίσως ότι βαδίζαμε στα χνάρια του Τζόρνταν, του Μάτζικ και των λοιπών αστέρων του NBA. Ζούσαμε το δικό μας όνειρο και μας έφτανε.\n\nΤο μόνο κακό ήταν ότι, ειδικά το καλοκαίρι που τελειώναμε τα σχολεία και βγαίναμε όλοι έξω, έπρεπε σε κάθε μπασκέτα να περιμένεις ώωωρα μέχρι να παίξεις και αν ερχόταν η σειρά σου να πρέπει να κερδίσεις για να μην κάτσεις και περιμένεις άλλο τόσο.\n\nΌσον αφορά τους διάφορους “ξεχωριστούς τύπους” που συχνάζανε στις μπασκετικές αλάνες, εγώ ξεχώριζα τον “βετεράνο”(50 και άνω με την φράση “ήρεμα αγόρι μου γέροι άνθρωποι είμαστε”, αν κάποιος του έκανε ένα, κατά την γνώμη του σκληρό φάουλ), τον “παρολίγον επαγγελματία που το έφαγαν τα κυκλώματα και οι γκόμενες” και τον “προπονητή” που προσπαθούσε σε μισό γήπεδο (γιατί μονά παίζαμε…) να αναλύσει την κάθε κίνηση…\n\nΌλα αυτά όμως προερχόντουσαν από την αγάπη και το πάθος γι’αυτό το “μαγικό” άθλημα…\n

Ακόμα και στο σπίτι…

\nΗ “τρέλα” μεταδιδόταν πολλές φορές και στα σπίτια καθώς οι λεγόμενες “σπιτικές μπασκέτες”(η παλιά Michael jordan pro ή αυτή με τα μαγνητάκια που κολλάγαμε στον τοίχο…)βρίσκονταν στα τοπ των πωλήσεων.\n\nΜια τέτοια είχα και εγώ και μαζί με τον αδερφό μου κάναμε αγώνες μπάσκετ μέσα στο σπίτι με το δωμάτιο μετά να μην έχει και την καλύτερη…μυρωδιά και τους γείτονες ησυχία.Στα σπίτια που είχαν αυλή ακουγόταν το “ντάπα ντούπα” της πορτοκαλί θεάς”.\n\nΟ Γκάλης και η παρέα του έπρεπε να “πάνε φυλακή” για “έμμεση συμμετοχή σε διατάραξη κοινής ησυχίας…” :-)\n\nμπάσκετ δεκαετία ’90. Η απόλυτη νοσταλγία…\n

Σημερινή κατάσταση και μελαγχολία…

\nΤο παραπάνω άρθρο δεν το έγραψα θέλοντας να δείξω ότι η δική μας εποχή ήταν η πιο αγνή (άλλωστε, κακά τα ψέμματα, ο καθένας για την εποχή του αυτό πιστεύει…) αλλά για να τονίσω τον “πορτοκαλί πυρετό” που υπήρχε την δεκαετία ου ’90. Και δεν μπορώ να μην διαπιστώσω ότι σήμερα, όσες επιτυχίες και να έρθουν από ελληνικές ομάδες, οι συζητήσεις και η αγάπη για το μπάσκετ σίγουρα δεν είναι πια ίδια.\n\nΠλέον, σε πολλά ανοιχτά γήπεδα αντικρίζεις σκουριασμένες μπασκέτες, ελαττωματικά τερέν και πάνω απ’όλα…ερημιά.\n\nΣίγουρα η οικονομική κρίση έχει συμβάλλει στα παραπάνω(που να βρει κάποιος την διάθεση πια…), αλλά για να είμαστε ειλικρινείς η αγάπη εκείνης της δεκαετίας και σε τέτοιον βαθμό ίσως να μην υπάρξει ξανά στο μέλλον. Άλλωστε τα “ωραία κρατάνε λίγο”…\n\nΤo hit που θα τραγουδάμε πάντα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9jK-NcRmVcw?w=728\n\n

Το κλέψιμο του Λάρρυ Μπερντ…

Το κλέψιμο του Λάρρυ Μπερντ...

\n\nΣτον “μαγικό” κόσμο του NBA έχουμε δει πολλές φορές αγώνες να κρίνονται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, είτε από buzzer-beater, είτε από ένα λάθος, είτε από κάποιο…κλέψιμο.Το τελευταίο μας φέρνει στο μυαλό την περίπτωση του Τζον Χάβλιτσεκ που to 1965 έδωσε στους Σέλτικς πρόκριση στους τελικούς μεσα στην έδρα τους.Όμως, 22 χρόνια μετά στο ίδιο γήπεδο, μια άλλη μεγάλη μορφή των “Κελτών” έγινε επίσης πρωταγωνιστής σε μια παρόμοια φάση.Το όνομα του: Λάρι Μπερντ…\n

Ανερχόμενοι και απερχόμενοι…

\nΗ σειρά ήταν μεταξύ των Σέλτικς και των Πίστονς για τους τελικούς της Ανατολής το 1987.Το σκορ ήταν στο 2-2 και το πέμπτο παιχνίδι γινόταν στην έδρα των “Κελτών”.Μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια σύγκρουση νιάτων και εμπειρίας καθώς οι νεανικοί Πίστονς του Ντένις Ρόντμαν και του Αϊζάια Τόμας ήθελαν να “ακουστούν” για πρώτη φορά με το να προκριθούν εις βάρος των “παλιών” Σέλτικς του Μπέρντ.\n

Κλέψιμο Μπερντ και buzzer-beater Τζόνσον…

\nΟ αγώνας βρισκόταν στο 106-107 υπέρ των Πίστονς με 5 δευτερόλεπτα να μένουν και την μπάλα να είναι δική τους.Ο έμπειρος Μπερντ όμως κατάλαβε την πάσα επαναφοράς του Τόμας προς τον Bill Laimbeer.Έκλεψε την μπάλα και με μια αστραπιαία κίνηση την έδωσε στον Ντένις Τζόνσον ο οποίος σκόραρε εύκολα για το 108-107.Συνδυασμός κλεψίματος και buzzer-beater και απόλυτη έκσταση με τον σπίκερ να φωνάζει:\n

“Τώρα γίνεται ένα κλέψιμο από τον Bird! Κάτω από το καλάθι στον DJ, που βάζει το λέι-απ!!! … Ακριβώς ένα δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη!!! Τι φάση από τον Bird! Ο Bird έκλεψε τη μπάλα από την επαναφορά, πάσαρε στον DJ, αυτός άφησε τη μπάλα στο καλάθι και η Βοστώνη έχει προβάδισμα ενός πόντου με ένα δευτερόλεπτο να απομένει! Όλο το γήπεδο έχει τρελαθεί”.

\nΟ ίδιος ο Μπερντ,αμέσως μετά το παιχνίδι, ταπεινός όπως πάντα δήλωσε:\n

“Ηταν απλά τύχη. Βρέθηκα στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, τίποτε παραπάνω. Είμαστε τυχεροί που κερδίσαμε απόψε και πολύ περισσότερο που έχουμε το προβάδισμα στη σειρά”

\n

Πρόκριση στους τελικούς και παράταση για τους “νέους” Πίστονς

\nΗ παραπάνω μάχη ήταν ίσως το Highlight της μεγάλης ομάδας των Σέλτικς στην δεκαετία του ’80 και ένα σοκ για τους νεαρούς Πίστονς που όμως τους έκανε καλό καθώς έναν χρόνο μετά πήγαν στους τελικούς χάνοντας οριακά 4-3 από τους Λέηκερς του Μάτζικ Τζόνσον.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=M0vwJlvB-Po?w=728\n\n

Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: θέαμα και υιός Κρόιφ

Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: θέαμα και υιός Κρόιφ

\n\n

Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το πρόγραμμα του αγώνα
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το πρόγραμμα του αγώνα
\n\nΈνας τελικός στο ποδόσφαιρο σίγουρα από μόνος του αποτελεί ένα μεγάλο γεγονός καθώς είναι το “επιστέγασμα” των προσπαθειών 2 ομάδων να κατακτήσουν την κορυφή.\n\nΥπάρχουν όμως τελικοί οι οποίοι μπορούν να “χαραχθούν” στην μνήμη του μέσου φιλάθλου για διάφορους λόγους που δεν έχουν απαραίτητα σχέση με τον νικητή(ήττα του φαβορί, ανατροπή, ένα φοβερό γκολ κτλ), καθώς τα φλας και οι κάμερες αποθανατίζουν το καθετί εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.\n\nΗ μάχη του 2001 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ μεταξύ Λίβερπουλ και Αλαβές σίγουρα είναι από αυτές που δεν ξεχνιούνται εύκολα…\n\n
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το εισιτήριο του αγώνα
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το εισιτήριο του αγώνα
\n

Ματς θρίλερ, πανδαισία γκολ και…Ζόρντι Κρόιφ.

\nΜε τον Στήβεν Τζέραρντ(αρχηγός για χρόνια μέχρι το 2015 που αποχώρησε από την ομάδα) στην “τρυφερή” ηλικία των 20 ετών και προπονητή τον Ζεράρ Ουγιέ (βοηθό προπονητή του Εμέ Ζακέ στην κατάκτηση του Μουντιάλ από την Γαλλία το 1998) η Λίβερπουλ, ιστορική ομάδα της Αγγλίας, αντιμετώπισε την πρωτάρα σε τέτοιο αγώνα Αλαβές της Ισπανίας, προσπαθώντας να κατακτήσει έναν ακόμα τίτλο στην Ευρώπη και ας μην είχε αυτός την λάμψη του Τσάμπιονς Λιγκ(το κατέκτησε 4 χρόνια μετά, το 2005).Ήταν το φαβορί αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει μια ισπανική ομάδα…\n\n

Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο Στήβεν Τζέραρντ(αριστερά) ήταν μόλις 20 χρονών
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο Στήβεν Τζέραρντ(αριστερά) ήταν μόλις 20 χρονών
\n\nΣτην σύνθεση της Αλαβές βρισκόταν ο γιος του μεγάλου Γιόχαν Κρόιφ, Ζόρντι, ο οποίος ήθελε να κάνει την Ευρώπη να ασχοληθεί για άλλη μια φορά με το επώνυμο “Κρόιφ”, ξέροντας ο ίδιος ασφαλώς πόσο “βαρύ φορτίο” κουβάλαγε.\n\nΟ αγώνας διεξήχθη στο “ΒεστφάλενΣτάντιον” που ήταν το γήπεδο της Ντόρτμουντ. Η εξέλιξή του ήταν συναρπαστική καθώς η Λίβερπουλ προηγήθηκε 2 φορές με 2 γκολ (2-0 και 3-1) αλλά τελικά ο αγώνας πήγε στην παράταση με τελικό σκορ…4-4. Το τελευταίο γκολ της κανονικής διάρκειας το πέτυχε ο Κρόιφ με κεφαλιά από κόρνερ, καταφέρνοντας εκείνο το βράδυ να κάνει περήφανο τον πατέρα του…\n\nΤελικά η Λίβερπουλ νίκησε με το(τότε) “χρυσό” αυτογκολ(!!!) στο 116′ του Χέλι και κατέκτησε το ΟΥΕΦΑ. Ήταν μια χρονιά καταπληκτική για τους “κόκκινους διαβόλους” καθώς είχαν ήδη κατακτήσει Λιγκ Καπ και Κύπελλο Αγγλίας, θυμίζοντας ότι η Λίβερπουλ υπάρχει για να πρωταγωνιστεί.\n\nΌσον αφορά τον Κρόιφ-τζούνιορ, ο ίδιος δεν κατάφερε κάτι σπουδαίο στην συνέχεια της καριέρας του, ωστόσο εκείνος ο τελικός θα θυμίζει ότι η οικογένεια Κρόιφ είχε ένα ακόμα μέλος στα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα…\n\n
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο ασπασμός του γιού Ζόρντι με τον πατέρα Γιόχαν, ο οποίος ήταν στην απονομή!
Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο ασπασμός του γιού Ζόρντι με τον πατέρα Γιόχαν, ο οποίος ήταν στην απονομή!
\n

Οι συνθέσεις…

\nΑλαβές: Χερέρα, Έγκεν (22 Αλόνσο), Κόντρα, Καρμόνα, Τέλεζ, Χέλι, Κρόιφ, Τόμιτς, Ντέσιο, Αστουδίγιο (46 Μάνιο), Χάβι Μορένο (64 Πάμπλο).\n\nΛίβερπουλ: Βέστερφελντ, Γκάραχερ, Ανσό (54 Σμίτσερ), Χίπια, Μπάμπελ, Τζέραρντ, ΜακΑλιστερ, Χάμαν, Μέρφι , Χέσκεϊ (64 Φάουλερ), Όουεν (78 Μπέργκερ)\n

Οι σκόρερ…

\nΛίβερπουλ: Μπάμπελ 3′, Τζέραρντ 16′, Μακάλιστερ 40′(πεν.), Φάουλερ 72′, Χέλι 116′(αυτ.)\n\nΑλαβές: Αλόνσο 26′, Μορένο 47′ και 49′, Κρόιφ 88’\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=LjEE9K3nc5E?w=728\n\n

Κάιλα Μοντγκόμερι. Η αθλήτρια με την λιποθυμία!

Κάιλα Μοντγκόμερι. Η αθλήτρια με την λιποθυμία!

\n\nΣτον αθλητισμό, πέρα από το ταλέντο και τις δυνατότητες, αυτό που μετράει επίσης πάρα πολύ είναι η θέληση και η αγάπη γι’αυτόν.Αν κάποιος την έχει τότε μπορεί να ξεπεράσει οποιεσδήποτε δυσκολίες βρει μπροστά του και να διακριθεί στο άθλημα που αγαπά ή τουλάχιστον να μπορεί να ασχολείται μ’αυτό σε καθημερινή βάση.\n\nΗ θέληση όμως πρέπει να πολλαπλασιάζεται σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας γιατί τότε είναι η περίπτωση που ο άνθρωπος πρέπει να φτάνει στα όρια του και καμιά φορά να τα ξεπερνάει.Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο παράδειγμα για τα παραπάνω από αυτό της αθλήτριας Κάιλα Μοντγκόμερι…\n

Λιποθυμία “προγραμματισμένη”

\nΗ 19χρονη Αμερικανίδα ξέρει ότι στο τέλος κάθε αγώνα θα λιποθυμήσει. Ο προπονητής της το ξέρει και είναι έτοιμος κάθε φορά να την πιάσει στα χέρια του και να της ρίξει κρύο νερό. Η αιτία για τις λιποθυμίες της είναι το γεγονός ότι πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, κάτι που της διαγνώσθηκε πριν 5 χρόνια.\n

“Κάθε φορά που τρέχω νομίζω ότι θα είναι η τελευταία μου γιατί εύκολα θα μπορούσα την επόμενη μέρα να μην μπορώ να κουνηθώ…Αυτό που έχω επηρεάζει τον εγκέφαλο μου με αποτέλεσμα αυτός να επηρεάζει με την σειρά του τον έλεγχο που έχω στο πώς να κινώ τα πόδια μου.Έτσι, κάθε φορά που τρέχω τα συμπτώματα λιποθυμίας εμφανίζονται.Είναι κάτι που δεν μπορείς να συνηθίσεις “

\nδηλώνει η ίδια…\n\nΟ χρόνος που χρειάζεται για να επανέλθει μετά από κάθε αγώνα η Κάιλα είναι περίπου 10 λεπτά, διάστημα στο οποίο πραγματικά υποφέρει…\n\n

Κάιλα Μοντγκόμερι
H Κάιλα Μοντγκόμερι λιποθυμάει στο τέλος κάθε αγώνα
\n

Το θέλει πολύ

\nΠαρά το πρόβλημα η θέληση της και η αγάπη της για το άθλημα την κάνει να μην τα παρατάει.Το περίεργο είναι ότι με τον καιρό καλυτερεύουν οι επιδόσεις της, καθώς σήμερα είναι πιο γρήγορη από ποτέ.Άλλωστε, την εποχή που οι γιατροί προσπαθούσαν να βρουν τι έχει, μέσα στις “υποψήφιες ασθένειες” ήταν και ο καρκίνος, οπότε τουλάχιστον απέφυγε τα χειρότερα…\n\nΌταν πάντως διαγνώστηκε το πρόβλημα, η ψυχολογία της αρχικά ήταν πολύ πεσμένη.Δεν ήθελε να συζητάει το πρόβλημα με τους γονείς της ενώ στο σχολείο της κανείς δεν το ήξερε.\n

“Τα πρώτα 2 χρόνια μετά την διάγνωση ήταν η σκοτεινότερη περίοδος στην ζωή μου”

\nΑξίζει να σημειωθεί ότι η περίπτωσή της ήταν σπάνια για την ηλικία της καθώς η σκλήρυνση κατά πλάκας συνήθως εντοπίζεται σε άτομα 20-40 ετών, γεγονός που συνέβαλλε στο να σοκαριστεί ακόμα περισσότερο.\n\nΤο τρέξιμο πάντως ήταν για εκείνη κάτι σαν λύτρωση.Μετά από ένα μικρό διάστημα που ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή, αποφάσισε να ακολουθήσει το πάθος της.Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν…\n

Όλο επιτυχίες…

\nΑρχικά, περυσι κέρδισε τους σχολικούς αγώνες της North Carolina(το σχολείο της) στα 3.200 μ. ενώ έκανε τον 21ο γρηγορότερο χρόνο στις ΗΠΑ.Επίσης ήταν ο αρχηγός στο Mount Tabor High School κάνοντας πολλά ρεκόρ βάσει ηλικίας.\n\nΣήμερα είναι φοιτήτρια στο Nashville’s Lipscomb University και σπουδάζει μοριακή βιολογία με απώτερο στόχο της να γίνει ένας λαμπρός επιστήμονας…Όμως το τρέξιμο δεν το εγκαταλείπει.\n

“Είναι ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα στην ζωή μου.Το λατρεύω και θα συνεχίζω να τρέχω όσο μπορώ”

\n

Εντατικές προπονήσεις…

\nΗ Μοντγκόμερι προπονείται 3 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την βδομάδα και καλύπτει 60-75 μίλια. Επειδή έχει αδύναμα πόδια λόγω της ασθένειας βρήκε μια νέα μέθοδο να προπονείται, στηρίζοντας τις κινήσεις της στους ώμους.\n\nΗ ίδια κατάφερε μέσω αυτών να κάνει τον προπονητή της να ¨σκίσει” τα πτυχία του καθώς της έλεγε ότι θα ήταν τυχερή αν απλά μπορεί να σταθεί.Αυτά τα λόγια όμως ήταν για την ίδια “εφαλτήριο” ώστε να του αποδείξει το εντελώς αντίθετο, κάτι που και ο προπονητής της ήθελε να πετύχει.\n

“Θα τρέχω όσο μπορώ και όσο τρέχω θα ξέρω ότι είμαι καλά”

\nδηλώνει όλο πάθος και πείσμα…\n\nKeep running Kayla….\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kpA-FsKLA6A?w=728\n \n\n

Επική ανατροπή στην Γαλλία…!!

Επική ανατροπή στην Γαλλία...!!

\n\nΣ’έναν αγώνα ποδοσφαίρου μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να συμβεί ότι δεν έχει γίνει μέσα σε ένα ολόκληρο 90λεπτο. Άλλωστε η “δύναμη της στιγμής” είναι αυτό που κάνει τον “βασιλιά των σπορ” τόσο δημοφιλή σ’όλη την υφήλιο.\n\nΕιδικά όταν μιλάμε για ολική ανατροπή μέσα σε ελάχιστα λεπτά, τότε τα παραπάνω ενισχύονται ακόμα περισσότερο…\n

Από 3-1 σε 3-4 στο τέλος…

\nΑν αυτό που συνέβη σε αγώνα τρίτης εθνικής στην Γαλλία δεν είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα τότε ποιό είναι…Στην προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος η Φρεζούς υποδεχόταν την Ρεντ Σταρ(απλή συνωνυμία και μόνο με τον Ερυθρό Αστέρα…).\n\nΟι γηπεδούχοι κέρδιζαν 3-1 μέχρι τις καθυστερήσεις.Τότε, σαν να ήπιαν “μαγικό φίλτρο” οι παίκτες της Ρεντ Σταρ, κατάφεραν την ολική ανατροπή αφού όχι απλά ισοφάρισαν αλλά πήραν και την νίκη με 3-4…!!!\n\nΝα σημειωθεί ότι ήταν και νίκη ουσίας καθώς η ομάδα προβιβάστηκε στην ανώτερη κατηγορία.Η ανατροπή πάντως, αν και σε αγώνα χαμηλού ενδιαφέροντος, είναι σίγουρο ότι δεν θα ξεχαστεί εύκολα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=d8NcmbbpJbc?w=728\n\n

Η ευαίσθητη πλευρά του Κριστιάνο Ρονάλντο…

Η ευαίσθητη πλευρά του Κριστιάνο Ρονάλντο...

\n\nΤο να είναι κάποιος μεγάλος αθλητής και παγκοσμίως γνωστός συνεπάγεται ότι παρακολουθείται από πολύ κόσμο ο οποίος θέλει να τον θαυμάσει και να τον μιμηθεί(όσο μπορεί).Είναι αναμφισβήτητα ένα πρότυπο τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων καθώς η ζωή του δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.”Φροντίζουν” γι’αυτό άλλωστε ο Τύπος και οι “κατάσκοποι” του.\n\nΑπό τo παραπάνω δεν θέλουμε να βγει ως συμπέρασμα ότι αναφερόμαστε μόνο στην προσωπική ζωή ενός αθλητή και στο πόσες γυναίκες έχουν περάσει από την ζωή του, αλλά και σε άλλα πολύ πιο σημαντικά γεγονότα…\n\nΈνα από αυτά είναι και οι φιλανθρωπίες που μπορεί να έχει κάνει, αποδεικνύοντας ότι είναι και μεγάλος χαρακτήρας.Σ’αυτήν την περίπτωση θα μιλήσουμε για τον Κριστιάνο Ρονάλντο…\n

Οι δύο όψεις του Κριστιάνο

\nΣαν αθλητής ο Κριστιάνο είναι αναγνωρισμένος σχεδόν απ’όλο τον πλανήτη(πάντα θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις), με την απίστευτη ταχύτητα του και την έφεση στο σκοράρισμα. Όμως εξίσου αντιπαθής έχει καταφέρει να γίνει σε πολλούς με την αλαζονική συμπεριφορά που δείχνει πολλές φορές ακόμα και σε συμπαίκτες του καθώς η κάμερα τον έχει “συλλάβει” να μην πανηγυρίζει γκολ που σκοράρουν εκείνοι, από “τσαντίλα” που δεν σκόραρε ο ίδιος. Γενικά ως συμπεριφορά μέσα στο γήπεδο δεν τον λες και υπόδειγμα…\n

Φιλανθρωπικό Έργο

\nΑυτά όμως, κατά την γνώμη μας, είναι ασήμαντα μπροστά στην ευαισθησία που έχει δείξει ο Ρονάλντο όσον αφορά θέματα που έχουν σχέση με φιλανθρωπικές ενέργειες.Αξίζει να θυμηθούμε κάποιες…\n

    \n

  1. Πούλησε “Χρυσό Παπούτσι” που έχει κερδίσει έναντι 1 περίπου εκατ.ευρώ και δώρησε όλο το ποσό σε φτωχούς στην Αφρική,
  2. \n

  3. Πρόσφερε 7 εκατομμύρια ευρώ στην οργάνωση “Save the children” για βοήθεια στους σεισμόπληκτους του Νεπάλ.Το νούμερο ήταν 7 επειδή αυτό φοράει στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Εθνική Πορτογαλίας, ενώ έχει καλέσει μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter τον κόσμο να στηρίξει τις προσπάθειες της οργάνωσης Save The Children στο Νεπάλ.
  4. \n

  5. Έχει επισκεφτεί παιδάκια που πάσχουν από καρκίνο σε νοσοκομείο και τους έχει δώσει ελπίδα.
  6. \n

  7. Έχει πληρώσει όλα τα έξοδα για νεαρό φίλαθλο της Ρεάλ, προκειμένου ο τελευταίος να υποβληθεί σε εγχείρηση εγκεφάλου…
  8. \n

\nΑπό τα παραπάνω δεν νομίζω να χωράει αμφιβολία για το ανθρώπινο πρόσωπο του μεγάλου(ανθρώπου και αθλητή) Ρονάλντο.Είμαστε σίγουροι ότι θα κάνει και άλλα…\n\nΔείτε τα βίντεο…Αξίζει…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=DVJMeZwE6ZI?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=r_sBELTPHTo?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wapf3AEfiVU?w=728\n\n

Ντέιβ Μπίζαντ. Ο “μαθουσάλας” τερματοφύλακας…

Ντέιβ Μπίζαντ. Ο "μαθουσάλας" τερματοφύλακας...

\n\nΑν ρωτήσουμε κάποιον σε “ποιά θέση οι ποδοσφαιριστές μπορούν να αποσυρθούν σε μεγάλη ηλικία” σίγουρα το μυαλό των περισσότερων θα πάει σ’αυτήν του τερματοφύλακα.Η φύση της άλλωστε επιτρέπει κάτι τέτοιο καθώς δεν περιλαμβάνει πολλά τρεξίματα ή τεράστια αντοχή.\n\nΠολλές περιπτώσεις μπορούν να αναφερθούν και μάλιστα παγκόσμιας κλάσης όπως αυτές των Σίμαν, Σίλαβερτ, Βαν ντερ Σααρ που αποσύρθηκαν κοντά στα 40…(ή τα ξεπέρασαν λίγο).\n\nΑν όμως μιλήσουμε για ηλικία άνω των 50 και μάλιστα για τερματοφύλακα που σ’αυτήν αποφάσισε να επανέλθει στην αγωνιστική δράση, τότε σίγουρα δεν μιλάμε για συνηθισμένη περίπτωση…\n

Ντέιβ Μπίζαντ η επιστροφή…

\nΜιλάμε λοιπόν για τον Ντέιβ Μπίζαντ, ο οποίος το 2004 αποφάσισε να κρεμάσει τα γάντια του, έπειτα από μία σημαντική καριέρα 25 ετών.Κατά την διάρκεια αυτής αγωνίστηκε σε αρκετές ομάδες( Νότιγχαμ Φόρεστ, Γουίμπλεντον, Νιουκάστλ, Τσέλσι, Σαουθάμπτον και αρκετές άλλες) ενώ μετράει και δύο συμμετοχές με την εθνική Αγγλίας.\n\nΚατέκτησε και ένα Κύπελλο Αγγλίας με την Γουίμπλεντον το 1988 αποκρούοντας και πέναλτι.\n\nΣε ηλικία 54 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση να γυρίσει στην ενεργό δράση. Για ένα χρόνο άνηκε στο ρόστερ της Νορθ Γκρίνφορντ Γιουνάιτεντ.\n\nΜία σεζόν αργότερα προσελήφθη ως προπονητής τερματοφυλάκων στην Στίβενεϊτζ, η οποία αγωνίζεται στην League two.Μαζί του πήρε και τον 27χρονο γιο του Σαμ Μπίζαντ ο οποίος αγωνίζεται στην ίδια θέση.\n

Αλλαγή του γιου του…

\nΠέρα από τα παραπάνω, το “ωραίο” της όλης ιστορίας είναι αυτό:\n\nΣτο πλαίσιο των πλέι-οφ της League Τwo για την άνοδο στην League Οne, ο Μπίζαντ βρίσκεται αρκετά κοντά ώστε το όνομα του να βρεθεί στο πάνθεον του αγγλικού ποδοσφαίρου, με το να γίνει ο γηραιότερος τερματοφύλακας που αγωνίστηκε ποτέ στο “Νησί”.\n\nΑυτό, αν γίνει, θα το καταφέρει κυρίως “χάρη” στον γιο του ο οποίος αρρώστησε και δεν θα μπορέσει να αγωνιστεί στον επαναληπτικό αγώνα που δίνει η ομάδα της Στίβενεϊτζ απέναντι στην Σάουθεντ Γιουνάιτεντ(πρώτο ματς 1-1)\n\nΑξίζει να σημειωθεί ότι ο γιος του δεν είχε αγωνιστεί και στον πρώτο αγώνα λόγω ασθένειας αλλά τότε ο “αειθαλής” Μπίζαντ έμεινε στον πάγκο…\n\n

Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα…

Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα...

\n\nΤο ποδόσφαιρο, εδώ και δεκάδες χρόνια είναι, πέρα από σπορ, ένα κοινωνικό φαινόμενο.Μπορεί να διαμορφώνει καταστάσεις και εκτός αγωνιστικών χώρων και να επηρεάζει ακόμα και την…πολιτική πλευρά ενός τόπου.\n\nΌταν μάλιστα μιλάμε για κράτη που είναι πιο αυστηρά σε κάποιους τομείς όπως το Ιράν τότε μπορεί να δικαιολογηθεί ακόμα και η παρακάτω απίστευτη πραγματικά ιστορία…\n

3 ομάδες για πρωτάθλημα…

\nΑς δούμε από την αρχή τι συνέβη λοιπόν…\n\nΤο πρωτάθλημα του Ιράν βρισκόταν στην τελευταία αγωνιστική και αναμενόταν σκληρή μάχη για 3 ομάδες οι οποίες διεκδικούσαν τον τίτλο.Αυτές ήταν οι Tractor Sazi, Naft Tehran και Sepahan.Όπως στα περισσότερα πρωταθλήματα του κόσμου, έτσι και στο Ιράν όλοι οι αγώνες της τελευταίας αγωνιστικής γινόντουσαν την ίδια ώρα για ευνόητους λόγους.\n\nΣτην μάχη του πρωταθλήματος οι δύο διεκδικήτριες (Tractor Sazi και Naft Tehran) έπαιζαν μεταξύ τους, ενώ η τρίτη (Sepahan) απέναντι σε μια αδιάφορη ομάδα.\n\nΗ Tractor Sazi προηγούνταν με 3-1 στο σκορ μέχρι και το 75ο λεπτό, όταν η Naft Tehran μείωσε αρχικά στο 76′ και ισοφάρισε στο 81ο λεπτό. Την ίδια ώρα η Sepahan νικούσε με 2-0 και έδειχνε να βγαίνει πρωταθλήτρια απ’όλη αυτήν την διαδικασία.Σε μια συνηθισμένη περίπτωση θα είχαμε σκυθρωπά πρόσωπα στο ένα γήπεδο και πανηγύρια στο άλλο.Όμως τότε συνέβη το απίστευτο…\n

Κυβερνητική παρέμβαση και τελικά επεισόδια…

\nΣτο γήπεδο της Tractor Sazi υπήρχαν 90.000 θεατές ενώ η χωρητικότητα του ήταν για 70.000.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του Ιράν, φοβούμενη τυχόν επεισόδια που θα “γεννιόντουσαν” από την απώλεια του πρωταθλήματος, να “κόψει” κάθε είδους επικοινωνία είτε από σταθερά είτε από κινητά.Στόχος ήταν να ειπωθούν από τα μεγάφωνα του σταδίου ψέμματα ότι δήθεν η ομάδα της Sazi κατέκτησε το πρωτάθλημα…\n\nΣτην αρχή ο κόσμος πανηγύρισε νομίζοντας ότι η Sepahan είχε “στραβοπατήσει”.Όμως, όπως είναι λογικό σε τέτοιες περιπτώσεις, η πίκρα “πολλαπλασιάζεται” αν αποκαλυφθεί μετά η αλήθεια.Και επειδή τίποτα δεν μένει κρυφό, όταν αυτή έγινε γνωστή, ο κόσμος άρχισε να σπάει καθίσματα οργισμένος και για την απώλεια του πρωταθλήματος αλλά και για την παραπλάνηση…\n\nΤην επόμενη φορά οι ιθύνοντες θα το σκεφτούν καλύτερα, αυτό είναι σίγουρο…\n\nΠραγματικά απίστευτη ιστορία.\n

Ολυμπιακός-Ρεάλ. Κόντρες από το παρελθόν

Ολυμπιακός-Ρεάλ. Κόντρες από το παρελθόν

\n\nΚάποια ζευγάρια στην Ευρωλίγκα έχουν γράψει την δική τους ιστορία μέσω συναρπαστικών αγώνων που χαρακτηρίστηκαν από πάθος ένταση και πολλές φορές διαμαρτυρίες.\n\nΟ Ολυμπιακός και η Ρεάλ Μαδρίτης έχουν βρεθεί τα τελευταία περίπου 20 χρόνια πάρα πολλές φορές αντίπαλοι και δίχως αμφιβολία αποτελούν ένα all-time classic ζευγάρι.Το γεγονός μάλιστα ότι έχουν αγωνιστεί σε 3 τελικούς(1995,2013 και 2015) ενισχύει τον παραπάνω χαρακτηρισμό.\n\nΑς κάνουμε μια μίνι αναδρομή σε μερικά σημαντικά παιχνίδια ξεκινώντας από τον μεγάλο Άρβιντας Σαμπόνις και καταλήγοντας στον Ρούντι Φερνάντεθ…\n

1993:Πρώτη νίκη επί της “βασίλισσας”…

\nΗ σεζόν 1992-93 ήταν η πρώτη μετά από πάρα πολλά χρόνια που ο αναγεννημένος Ολυμπιακός του Ιωαννίδη “πρωτοέδειξε τα δόντια του”.Η νίκη στο ΣΕΦ απέναντι στην Ρεάλ του Σαμπόνις με 63-62 ήταν ίσως η μεγαλύτερη στην ιστορία του έως εκείνη την στιγμή και κρίθηκε από τον μη καταλογισμό ενός καλαθιού του Σαμπόνις ως εκπρόθεσμο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wC0LtDmptrE?w=728\n

1994:Buzzer beater εις διπλούν

\nΗ επόμενη χρονιά ήταν η απόλυτη καταξίωση για την ομάδα του Πειραιά που έφτασε μέχρι τον τελικό και έχασε το τρόπαιο από αυτοκτονία στον άτυχο τελικό με την Μπανταλόνα.”Κλειδί” γι’αυτήν την πορεία αποτέλεσαν οι δύο νίκες επί της Ρεάλ του Σαμπόνις(πάλι) σε Ισπανία και Ελλάδα με Σιγάλα και Νάκιτς να πετυχαίνουν αντίστοιχα τα νικητήρια καλάθια…Μάλιστα στο ματς στο ΣΕΦ η είσοδος των φιλάθλων του Ολυμπιακού στο γήπεδο για να πανηγυρίσουν στοίχισε στην ομάδα μια αγωνιστική κεκλεισμένων\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=m80g2CrvYow?w=728\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=82LXGpvsrCA?w=728\n

1995:η εκδίκηση του Σαμπόνις

\nΤο 1995 οι δύο ομάδες βρέθηκαν στον τελικό της Σαραγόσα. Ο Ολυμπιακός αυτήν την φορά υποτάχθηκε στην ανωτερότητα της Ρεάλ των Σαμπόνις, Αρλάουκας και Ομπράντοβιτς.Ήταν η τελευταία χρονιά του Σαμπόνις στην Ευρώπη πριν αναχωρήσει για τον “μαγικό κόσμο” του NBA…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mwE11x8OEro?w=728\n

2001:αγώνας ιστορικού περιεχομένου

\nΗ σεζόν 2000-2001 ήταν χρονιά που το Κύπελλο Πρωταθλητριών μετονομάστηκε σε Ευρωλίγκα(την ίδια χρονιά ήταν η μοναδική φορά που γίναν δύο διοργανώσεις, η Ευρωλίγκα και η Uleb, καθώς επήλθε ρήξη ανάμεσα στις 2 ομοσπονδίες) Ο αγώνας Ρεάλ-Ολυμπιακού ήταν ο πρώτος χρονολογικά για την νεοσύστατη Ευρωλίγκα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7MEej9iXesc?w=728\n

2009:επιστροφή του Ολυμπιακού στα Φάιναλ-Φορ…

\nΟ Ολυμπιακό είχε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που απείχε από την συμμετοχή σε Φάιναλ-φορ .Από το 1999 μέχρι το 2009 η ομάδα του λιμανιού έμενε εκτός.Τελικά η κατάρα έσπασε στα προημιτελικά το 2009 απέναντι στην Ρεάλ την οποία απέκλεισε με 3-1 νίκες, με τον Παπαλουκά στο τιμόνι…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=IGNr3T70iIo?w=728\n

2013:η ρεβάνς του Ολυμπιακού

\nΟ τελικός του 2013 στην Κωσταντινούπολη ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος του ολυμπιακού του Σπανούλη απέναντι στην Ρεάλ του Ρούντι Φερνάντεθ και μάλιστα με ίδια διαφορά πόντων που είχε χάσει στην Σαραγόσα το 1995.Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την 2η σερί Ευρωλίγκα και άφησε την Ρεάλ για 18ο χρόνο χωρίς τρόπαιο.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQLNGEVX_dM?w=728\n\n

Ρούντι Φερνάντεθ. “Λατρεύεις” να τον μισείς…

Ρούντι Φερνάντεθ. "Λατρεύεις" να τον μισείς...

\n\nΗ έννοια “μεγάλος αθλητής” είναι “ιερή”.Αυτός ο όρος δεν είναι υπερβολικός γιατί μέσα του εμπεριέχονται όλα τα προτερήματα που πρέπει να έχει ο αθλητής προκειμένου να ξεχωρίζει από τους άλλους και να δίνει μια ιδανική εικόνα στα τόσα χιλιάδες ή εκατομμύρια “μάτια” που τον παρακολουθούν και πιθανόν να θέλουν να του μοιάσουν.\n\nΣίγουρα το σημαντικότερο από τα παραπάνω είναι τα προσόντα που δείχνει εντός αγωνιστικών χώρων και οι επιδόσεις του.Όμως εξίσου(αν όχι παραπάνω) σημαντικό είναι η συμπεριφορά και το ήθος που επιδεικνύει ακόμα και όταν κάτι δεν του αρέσει.\n\nΑν το τελευταίο χαρακτηρίζεται από μικροπρέπεια και αλαζονεία τότε μπορεί να “χαλάσει όλη η μαγιά” και το παράδειγμα να γίνει αντι-παράδειγμα.Ο Ισπανός παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, Ρούντυ Φερνάντεθ έχει “φροντίσει” πολλάκις γι’αυτό…To sporbrio σας θυμίζει μερικά από τα “κατορθώματα” του που εξελίχτηκαν σε “σόου” για “γέλια και για κλάματα”\n

Σταρ, “θεατρίνος”και”παλιόπαιδο” στην συσκευασία του ενός…

\nΤο ταλέντο του Ισπανού δεν αμφισβητείται από κανέναν.Άλλωστε αγωνίστηκε και στο NBA (2008-2011 και το 2012 με Μπλέηζερς και Νάγκετς αντίστοιχα) ενώ με την εθνική Ισπανίας ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή.\n\nΟ χαρακτήρας του όμως είναι αυτός που μέχρι σήμερα τον εμποδίζει στο να χαρακτηριστεί “ηγέτης”.Βέβαια τον θεατρινισμό και την κουτοπονηριά στο μπάσκετ τα έχουν οι Ισπανοί γενικότερα, ωστόσο στην περίπτωση του Φερνάντεθ αυτά “πολλαπλασιάζονται”.\n\nΆλλωστε τον μεγάλο παίκτη μια ομάδα τον χρειάζεται για να την ηρεμεί στα δύσκολα και όχι για να κάνει σαν “κακομαθημένο παιδί” που δεν ξέρει να χειριστεί καταστάσεις…Τα παρακάτω βίντεο άλλωστε μαρτυρούν γιατί ο 30χρονος Ρούντυ έχει γίνει “κόκκινο πανί” για πολλούς…\n

1)Όσκαρ ηθοποιίας…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=GjzUGzI3HRQ?w=728\n

2)Κουτοπονηριά…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tCDerpBv95I?w=728\n

3)Απέναντι στον Σπανούλη …

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=TmGFIsVvPYE?w=728\n

4)”Εξαγρίωσε” ακόμα και τους ήρεμους Λιθουανούς…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=YmXcys4rmj8?w=728\n

5)Έπρεπε να πάει στο Χόλυγουντ…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=OXZYnPvS8pU?w=728\n\nΤα συμπεράσματα δικά σας…\n

Σπανούλης, o “εκτελεστής” των πρώην…

Σπανούλης, o "εκτελεστής" των πρώην...

\n\nΠολλές φορές η ζωή “παίζει” παράξενα παιχνίδια με απίστευτες συμπτώσεις.Ως μια τέτοια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτή του Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια έχει δώσει 3 νίκες στην ομάδα του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα με δικά του κρίσιμα καλάθια απέναντι σε πρώην ομάδες και προπονητές που συνεργάστηκε…\n\nΑς θυμηθούμε τις περιπτώσεις αυτές…\n

1)2013-14:Buzzer-beater με ΠΑΟ…

\nΣτην τελευταία αγωνιστική της φάσης των “16” Ολυμπιακός και ΠΑΟ, έχοντας ήδη προκριθεί στα προημιτελικά, αγωνιζόντουσαν για την κατάληψη της 3ης θέσης στον όμιλο.Ο Σπανούλης, με τρίποντο 0.5″ πριν το τέλος “εκτέλεσε” την πρώην ομάδα του…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=D_wokA2wl-w?w=728\n

2)2014-15:Ο Σπανούλης απέναντι στον Ζοτς.

\nΑγώνας της φάσης των “16” μέσα στην Τουρκία απέναντι στην Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς που τον είχε προπονητή ο Σπανούλης τα χρόνια που ήταν στον ΠΑΟ. Ο “Kill-Bill”, με τρίποντο 16″ πριν το τέλος, δίνει την καθοριστική βολή στον πρώην κόουτς του…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3y9Nfb7LFMo?w=728\n

3)2014-15:Σκοτώνει την “αρκούδα” του Ιτούδη

\nΒοηθός του Ομπράντοβιτς όλα τα χρόνια που ήταν ο Σπανούλης στον ΠΑΟ, ήταν ο Δημήτρης Ιτούδης.Οι δύο τους τέθηκαν αντιμέτωποι στον ημιτελικό του Φάιναλ-φορ της Μαδρίτης.Το τρίποντο του Σπανούλη στα 8″ με το σκορ ισόπαλο 66-66 δίνει επί της ουσίας την πρόκριση στον Ολυμπιακό και ο ίδιος γίνεται δήμιος ενός ακόμα πρώην συνεργάτη του…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=byvtGpvD6To?w=728\n\n

Φάιναλ Φορ. Οι μεγάλες εκπλήξεις

Φάιναλ Φορ. Οι μεγάλες εκπλήξεις

\n\nΟ θεσμός του Φάιναλ Φορ στην Ευρωλίγκα πρωτοεμφανίστηκε το 1988 και μέχρι σήμερα παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος.Μπορεί να αλλάζει ενίοτε το σύστημα διεξαγωγής αγώνων μέχρι οι ομάδες να φτάσουν εκεί αλλά η τελική φάση παραμένει σε αυτήν την μορφή.\n\nΕίναι λογικό άλλωστε καθώς μέχρι σήμερα έχουν γίνει συναρπαστικοί αγώνες με τον “Δαυίδ” να κερδίζει τον “Γολιάθ” ουκ ολίγες φορές.\n\nΤο SportBrio κάνει μια μίνι αναδρομή στο παρελθόν και σας θυμίζει τις, κατά την γνώμη του, μεγαλύτερες εκπλήξεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα σε Φάιναλ Φορ…(η σειρά γίνεται βάσει χρονολογίας).\n

1)1992:Η “τρίποντη μαχαιριά” του Τζόρτζεβιτς…

\nΣτο Φάιναλ Φορ της Κωνσταντινούπολης, τα “τρομερά μωρά” της Παρτιζάν(Ντανίλοβιτς, Τζόρτζεβιτς και σία), με καθοδηγητή τον(πρωτόπειρο τότε) Ζέλικο Ομπράντοβιτς, φτάνουν στην κατάκτηση της Ευρώπης όντας αουτσάιντερ και γλυκαίνοντας το γιουγκοσλαβικό μπάσκετ που ήταν “θύμα” της διάσπασης της Γιουγκοσλαβίας.\n\nΣτον τελικό ο μεγάλος Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς “σκοτώνει” την ισπανική Μπανταλόνα(και φαβορί) του Βιγιακάμπα με τρίποντο σχεδόν στην εκπνοή…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ESQuXC_7KDs?w=728\n

2)1993:To “ξύλο” της Λιμόζ…

\nΤο 1993 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η Λιμόζ του Μάλκοβιτς, με αρχηγό τον Ρισάρντ Ντακουρί, πήγε στο Φάιναλ Φορ με κύριο όπλο της το σκληρό παιχνίδι που περιελάμβανε πολύ “ξύλο” κάτω από το καλάθι.Ήταν η αρχή του μπασκετικού “κατενάτσιου” και η πρώτη φορά που το θέαμα “πήγε περίπατο”.\n\nΊσως να ήταν και η πρώτη φορά που πολλοί δεν χάρηκαν από την επικράτηση του αουτσάιντερ για τον παραπάνω λόγο.Όπως και να’χει πάντως η Λιμόζ πέτυχε έναν “άθλο” νικώντας στο ημιτελικό την Ρεάλ του Σαμπόνις και στον τελικό την Μπενετόν Τρεβίζο του Σκάνσι με 59-55.\n\nΤότε έγινε και η ιστορική δήλωση του προπονητή της ιταλικής ομάδας Σκάνσι που εμπεριείχε πάντως την νέα πραγματικότητα όσον αφορά το θέαμα:”Σήμερα “πέθανε” το μπάσκετ”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=bOgLVjKtFvo?w=728\n

3)1994:Ο “εφιάλτης” Τόμπσον…

\nΌτι δεν κατάφερε ως φαβορί η Μπανταλόνα το 1992, το κατάφερε όντας το απόλυτο αουτσάιντερ 2 χρόνια μετά, στο φάιναλ φορ του Τελ Αβιβ, έχοντας προπονητή τον Ομπράντοβιτς που τότε της το είχε στερήσει. Στον τελικό αντιμετώπισε το απόλυτο φαβορί που ήταν ο Ολυμπιακός των Τάρπλεϊ, Πάσπαλι και Σιγάλα, με προπονητή τον Ιωαννίδη.\n\nΑυτήν την φορά, λες και της το χρωστούσε η “μοίρα”, κατακτάει την κορυφή με ένα απίστευτο τρίποντο του Αμερικανού Κορνήλιους Τόμπσον, που έως τότε στην καριέρα του είχε βάλει μόλις ένα.\n\n’Ηταν και η εποχή που ο Ομπράντοβιτς πρωτοβαφτίστηκε “Γκαστόνε” λόγω της δεύτερης φοράς που κατακτούσε τρόπαιο σε φάιναλ φορ με τον ίδιο τρόπο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNvyG-oRgrQ?w=728\n

4)1999: Η τρομερή Ζαλγκίρις

\nΤο 1999, στο Φάιναλ Φορ του Μονάχου, η Ζαλγκίρις Κάουνας από την Λιθουανία πήγε εκεί ως το απόλυτο αουτσάιντερ, πράγμα λογικό αν σκεφτούμε ότι συμμετείχε ο Ολυμπιακός του Ίβκοβιτς και η Κίντερ Μπολόνια του Ντανίλοβιτς, πρωταθλητές των προηγούμενων 2 χρόνων(1997,1998 αντίστοιχα).\n\nΗ “αρμάδα” του Καζλάουσκας όμως αποτελούμενη από τους Στομπέργκας, Μπούι, Έντνι, Ζουκάουσκας και πολούς ακόμα, “διαλύει” τα προγνωστικά και μαζί τους τους αντιπάλους της…(Ολυμπιακό στον ημιτελικό, Κίντερ στον τελικό) κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της το “ιερό δισκοπότηρο”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fIUKBkbLHVY?w=728\n

5)2002:Το πιο “γλυκό” από τα 6 του ΠΑΟ…

\nΟ ΠΑΟ έχει κατακτήσει έως σήμερα 6 φορές την κορυφή της Ευρώπης.Πάντως αν ρωτήσουμε τους φιλάθλους του πια ήταν η πιο “γλυκιά” το πιθανότερο είναι να αναφερθούν στην κατάκτηση του 2002.Ο λόγος ήταν ότι έγινε απέναντι στην γηπεδούχο Κίντερ Μπολόνια(έδρα του Φάιναλ Φορ ήταν η Μπολόνια) και μάλιστα απέναντι στον μεγάλο Τζινόμπιλι και την παρέα του.\n\nΉταν η βραδιά που ο Ομπράντοβιτς μετονομάστηκε από “Γκαστόνε”(που ποτέ δεν του άρεσε…) σε “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών” (κατακτούσε για 4η φορά την διοργάνωση).Το ματς ήταν “επικό” και περιελάμβανε ανατροπή του ΠΑΟ που βρισκόταν στο -14.\n\nΓια να έρθει αυτή, πέραν του Μποντιρόγκα και των λοιπών, συνέβαλλε και η έμπνευση του Ομπράντοβιτς που “άκουγε” στο όνομα Λάζαρος Παπαδόπουλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=-DkOm73AqNw?w=728\n

6)2013:Πρίντεζης for the win!!

\nΜετά το 1992 άλλη μια μεγάλη έκπληξη έγινε στο φάιναλ φορ στην Κωσταντινούπολη το 2013.Αυτήν την φορά ήταν τα “τρομερά μωρά” του Ολυμπιακού με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς απέναντι στο απόλυτο φαβορί, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας των Κιριλένκο, Τεόντοσιτς…\n\nΠέρα από την νίκη, στην ιστορία έμεινε η μεγάλη ανατροπή που έκανε ο ολυμπιακός, ο οποίος έχανε με 19 πόντους 12 λεπτά πριν το τέλος.Ακόμα μεγαλύτερο θαυμασμό όμως προκάλεσε το γεγονός ότι πρωτεργάτες αυτής της ανατροπής ήταν νεαροί και πρωτάρηδες σε τέτοιες καταστάσεις παίκτες όπως οι Παπανικολάου, Σλούκας, Μάντζαρης.\n\nΤο buzzer-beater του Πρίντεζη από την ασίστ του Σπανούλη ήταν απλά το “κερασάκι στην τούρτα”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_4eO-WEQk8g?w=728\n\n

Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

\n\nΗ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από τις ομάδες που και μόνο το άκουσμα του ονόματος τους προκαλεί δέος.Αποτελεί μαζί με την Λίβερπουλ την κορυφαία ομάδα στο “Νησί” έχοντας στο πλούσιο παλμαρέ της και 3 Τσάμπιονς Λιγκ.\n\nΜισητός της αντίπαλος είναι η “συμπολίτισσα” της Μάντσεστερ Σίτι. Και όμως η μοίρα της είχε παίξει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι την σεζόν 1973-74.\n\nΆλλωστε πόσο ποιο άσχημο θα μπορούσε να είναι όταν έχει να κάνει με υποβιβασμό και μάλιστα μέσω ήττας από την μισητή αντίπαλο που προήλθε με γκολ ενός “δικού της παιδιού”…\n

Η δύσκολη μέρα του Ντένις Λο…

\n”Δήμιος λοιπόν των “κόκκινων διαβόλων” έμελλε να είναι ο Ντένις Λο, ποδοσφαιριστής που ανδρώθηκε με την Γιουνάιτεντ αγωνιζόμενος σε αυτήν για 11 χρόνια(1962-1973) έχοντας πάντως πριν “περάσε锨για ένα χρόνο και από την Σίτι(1961).\n\n

Ο Ντένις Λο έχει μόλις σημειώσει το γκολ που έστειλε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Β' Εθνική.
Ο Ντένις Λο έχει μόλις σημειώσει το γκολ που έστειλε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Β’ Εθνική.
\n\nΉταν ο παίκτης που την σεζόν 1973-74 στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην παλιά του αγάπη σκόραρε μέσα στο Ολντ Τράφορντ και την έριξε οριστικά στην Β’εθνική μετά από 36 χρόνια(είχε υποβιβαστεί πάλι το 1937).\n\nΒέβαια κάτι τέτοιο πιθανόν να είχε συμβεί και χωρίς το γκολ αυτό καθώς παράλληλα έπρεπε να χάσει και η Μπέρμιγχαμ σε ματς που γινόταν αργότερα, κάτι που δεν έγινε αλλά εκείνη την στιγμή αυτό δεν ήταν γνωστό.\n

“Δεν έχω νιώσει τόση κατάθλιψη στη ζωή μου όσο εκείνο το Σαββατοκύριακο. Δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Πόσο κράτησε το συναίσθημα; Για πόσο μετά το παιχνίδι; Για τριάντα χρόνια. Αυτή είναι η απάντηση. Το θέμα πάντα ανακύπτει. Είναι πάντα εκεί και το θυμάμαι. Είναι κρίμα”

\nείχε πει αργότερα ο Σκωτσέζος επιθετικός, ο οποίος (και σωστά) δεν χαρίστηκε στην πρώην ομάδα του…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aXpF2v0Kgvk?w=728\n

Εισβολή αγανάκτησης και άγαλμα του “δήμιου”

\nΕκείνο το γκολ πάντως έγινε αφορμή να διακοπεί οριστικά το παιχνίδι καθώς οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν άντεχαν να βλέπουν την πριν από λίγα χρόνια πρωταθλήτρια Ευρώπης να υποβιβάζεται.\n\nΜπήκαν στον αγωνιστικό χώρο σαν μια κίνηση απόγνωσης και στεναχώριας μέσα σε έντονη συναισθηματική φόρτιση.\n\nΠάντως η μεγάλη αυτή ομάδα δεν “κράτησε κακία” στον Λο και αναγνώρισε την μεγάλη του προσφορά φτιάχνοντας και άγαλμα προς τιμήν του έξω από το Ολντ Τράφορντ…\n\n

Το άγαλμα του Ντένις Λο έξω από το Όλντ Τράφορντ, ανάμεσα στον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Τζορτζ Μπεστ.
Το άγαλμα του Ντένις Λο έξω από το Όλντ Τράφορντ, ανάμεσα στον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Τζορτζ Μπεστ.
\n\n

Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

Νίκος Μαχλάς:"μπαλωθιές" στην Ολλανδία...

\n\nΌσο και αν ψάξουμε στο χρονοντούλαπο της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα βρούμε περίπτωση Έλληνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο εξωτερικό, έγινε σύνθημα σε χείλη ξένων οπαδών, βγήκε πρώτος σκόρερ σε μια σεζόν και για χάρη του σε κάθε γκολ παιζόταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου….συρτάκι…\n\nΚαι όμως ο μεγάλος Νίκος Μαχλάς κατάφερε όλα τα παραπάνω μέσα σε μια μόνο σεζόν.\n

ΟΦΗ και Εθνική

\nΤο κοπέλι της Κρήτης ξεκίνησε την καριέρα του στο ΟΦΗ το 1990 σε ηλικία 17 χρονών(γεν.1973).Σύντομα “έκλεψε τις καρδιές” των φιλάθλων με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του και πολλά κρίσιμα γκολ που πετύχαινε(π.χ. εναντίον της Ατλέτικο το 1993).\n\nΥπό τις οδηγίες του Ευγένιου Γκέραρντ(Ολλανδός και προπονητής στον ΟΦΗ για 15 χρόνια) γινόταν χρόνο με τον χρόνο όλο και καλύτερος.\n\nΜε την φανέλα της εθνικής κατάφερε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994 και μάλιστα πέτυχε το γκολ στο νικηφόρο 1-0 επί της Ρωσίας στην τελευταία αγωνιστική των προκριματικών.Είχε όλα τα φόντα για ψηλότερα.\n

Ολλανδία και Φίτεσε

\nΤο 1996 κατάφερε να πάρει μεταγραφή σε μια αρκετά καλή ομάδα της Ολλανδίας, την Φίτεσε από το Άρνεμ.Μέχρι τότε το να αγωνιζόταν Έλληνας στο εξωτερικό δεν ήταν συνηθισμένο και οι περιπτώσεις ήταν μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού(π.χ.Δώνης, Τσάρτας).\n\nΑυτές οι λίγες περιπτώσεις μάλιστα δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα όχι λόγω ικανοτήτων αλλά γιατί για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί στους ρυθμούς του εξωτερικού.Ο Μαχλάς όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει την διαφορά.\n\nΗ σεζόν 1996-97 ήταν “αναγνωριστική” για τον Κρητικό και οι εμφανίσεις του αρκετά καλές.Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε την επόμενη χρονιά.\n

1998:Συρτάκι,”χρυσό παπούτσι” και απόλυτη αναγνώριση

\nΤην σεζόν 1997-98 ο Μαχλάς “ανάγκασε¨ μια ολόκληρη Ευρώπη να ασχολείται μαζί του.Σκόραρε κατά βούληση και μάλιστα πετύχαινε γκολ που έδιναν νίκες στην ομάδα του Άρνεμ.Ο κόσμος της ομάδας, από ένα σημείο και μετά χόρευε συρτάκι σε κάθε γκολ του και ο ίδιος ζούσε το απόλυτο όνειρο.\n\nΣτο τέλος της σεζόν πέτυχε κάτι μοναδικό έως σήμερα για Έλληνα ποδοσφαιριστή.34 γκολ σε 32 αγώνες και κατάκτηση “χρυσού παπουτσιού”, που σήμαινε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη…Ήταν η πρώτη φορά ένας Έλληνας παίκτης ακούστηκε τόσο πολύ στην Ευρώπη και έγινε διακαής πόθος αρκετών ομάδων.\n\nΤο τελευταίο του μάλιστα γκολ το πέτυχε επί της πανίσχυρης Φέγενορντ στην νίκη της ομάδας του με 2-1 την 3η μέρα του Μάη 1998.\n

Στον μεγάλο Άγιαξ…

\nΤΟ καλοκαίρι του 1999 “εξαργύρωσε” τις φοβερές εμφανίσεις του με μεταγραφή στον μεγάλο Άγιαξ, έναντι πολλών εκατομμυρίων…\n\nΟι εμφανίσεις του με τον “Αίαντα” δεν ήταν τόσο “λαμπερές” αλλά και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να αγωνιστεί σε μια ομάδα που την δεκαετία του ’70 “μάγεψε” τα πλήθη με το “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο”, κατακτώντας 3 σερί κύπελλα Πρωταθλητριών(με τον Γιόχαν Κρόιφ αρχηγό…)ήταν από μόνο του ιστορικό και σπουδαίο.\n\nΚατάφερε πάντως να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2002 ενώ σε 74 αγώνες πέτυχε 38 γκολ, απολογισμός καθόλου κακός…\n

Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος και τέλος…

\nΜετά από το πρωτάθλημα που κατέκτησε πήγε δανεικός στην Σεβίλλη, φεύγοντας από την Ολλανδία μετά από 7 “γεμάτα” χρόνια.. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον αγαπημένο του ΟΦΗ από τον οποίο όμως αποχώρησε πικραμένος το 2007 λόγω κακών σχέσεων με τον τότε πρόεδρο, Φανούρη Βατσινά.\n\nΤελικά αγωνίστηκε έναν ακόμα χρόνο στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον ΑΠΟΕΛ για να “κρεμάσει” τα παπούτσια του σε ηλικία 38 χρονών.\n\nΔεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι εμφανίσεις του Μαχλά στην Φίτεσε βοήθησαν στο να δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ξένοι σύλλογοι στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, κάτι που έγινε ακόμα πιο “δυνατό” με την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=N78L36eTZOY?w=728\n\n

Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

Μόνικα Σέλες. Μετά την μαχαιριά, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια!

\n\nΣτον αθλητισμό, όπως έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές, μια στιγμή είναι ικανή να αλλάξει ακόμα και μια ολόκληρη καριέρα ενός αθλητή είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο, είτε ακόμα και να την τερματίσει.\n\nΈνας τραυματισμός μπορεί να είναι η αιτία για το τελευταίο, αλλά συνήθως τέτοιοι τραυματισμοί προέρχονται κατά την διάρκεια του αγώνα και πάνω σε κάποια φάση. Στην περίπτωση της Γιουγκοσλάβας τενίστριας Μόνικα Σέλες όμως ήταν ο ορισμός του “εξωγηπεδικού παράγοντα”…\n

Παιδί-θαύμα…

\nΗ Μόνικα Σέλες είχε καταφέρει σε ηλικία μόλις 19 ετών να κατακτήσει 8 τίτλους Γκραν Σλαμ (3 Αυστραλιανά Όπεν, 3 Ρολάν Γκαρός, 2 US Open) ενώ για 2 σερί χρόνια (1991,1992) βρισκόταν στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης. Ο κύριος αντίπαλος της ήταν η περίφημη Γερμανίδα Στέφι Γκραφ.\n

Παρολίγον δολοφονία στο Αμβούργο…

\nΤο 1993 συμμετείχε στο Citizen Cup του Αμβούργου.Το γεγονός ότι αγωνιζόταν στην χώρα από την οποία καταγόταν η Γκραφ δεν έβαλε κανέναν σε σκέψεις ότι μπορούσε να έχει κινδύνους για εκείνην.Άλλωστε το τένις είναι από τα πιο φιλήσυχα αθλήματα…Και όμως….\n\nΜόνικα ΣέλεςΗ Γιουγκοσλάβα τενίστρια αντιμετώπιζε την Βουλγάρα Μαλέεβα και είχε πάρει το 1ο σετ με 6-4 ενώ προηγείτο στο 2ο με 4-3. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος συνέβη το απίστευτο…\n\nΈνας 38χρονος άνεργος Γερμανός, ονόματι Γκίντερ Πάρχε κάρφωσε στην πλάτη της ένα μαχαίρι 23 εκατοστών, με κίνηση αστραπιαία και προγραμματισμένη.\n\nΕυτυχώς με την επέμβαση της ασφάλειας που τον αφόπλισε, δεν έγιναν χειρότερα τα πράγματα.Το κοινό είχε πάθει σοκ ενώ η Μαλέεβα είχε ξεσπάσει σε κλάματα στην θέα της συναδέλφου της.\n\nΤο χτύπημα θα μπορούσε να έχει πολύ πιο άσχημες συνέπειες πάντως για την Σέλες αν δεν είχε προλάβει να σκύψει μπροστά για να σηκωθεί από την θέση της και αν ένας από τους θεατές δεν είχε προλάβει να συγκρατήσει τον δράστη που ετοιμαζόταν να την μαχαιρώσει δεύτερη φορά.\n

Φανατικός θαυμαστής της Γκραφ ο παρολίγον δολοφόνος

\nΜόνικα ΣέλεςΟ Γερμανός Günter Parche, όντας παθολογικά φανατικός με την Στέφι Γκραφ, ήθελε με αυτό το χτύπημα να σταματήσει την ξέφρενη πορεία της Σέλες προκειμένου να δει την αγαπημένη του αθλήτρια στο Νο1 της κατάταξης.\n\nΟ ίδιος δήλωσε ότι τα είχε σχεδιάσει όλα αλλά δεν είχε σκοπό να σκοτώσει την Σέλες απλά να την τραυματίσει.\n\nΣτην δίκη μάλιστα, ο δικηγόρος του υποστήριξε ότι ο πελάτης του είχε χάσει τα λογικά του και έπασχε από διαταραχή προσωπικότητας, κάτι που επιβεβαίωσαν ειδικοί ψυχίατροι.\n\nΤελικά καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλακή αλλά δεν εξέτισε ούτε μια μέρα…\n\n

O Günter Parche μετά την επίθεση στη Μόνικα Σέλες
O Günter Parche μετά την επίθεση στη Μόνικα Σέλες
\n

Ποτέ ξανά στην Γερμανία και ποτέ ξανά η ίδια…

\nΤο γεγονός της μη τιμωρίας του παρολίγον δολοφόνου της οδήγησε την Σέλες στο να μην ξανααγωνιστεί ποτέ στην Γερμανία.\n

“Η Γερμανία είναι η χώρα όπου αυτός ο άνθρωπος μου επιτέθηκε πισώπλατα, αλλά ο ίδιος έμεινε ατιμώρητος”

\nδήλωσε μετά από καιρό σε τηλεοπτική συνέντευξη.(εκείνο το τουρνουά συνεχίστηκε και το πήρε η Στέφι Γκραφ…)\n\n

H Μόνικα Σέλες σήμερα
H Μόνικα Σέλες σήμερα
\n\nΗ επίθεση που της έγινε πάντως την ανάγκασε να προσλάβει σωματοφύλακες στους αγώνες της ενώ για 2 περίπου χρόνια χρειάστηκε ψυχολογική βοήθεια.Δεν θα ήταν ποτέ πια αγωνιστικά η ίδια.\n\nΤελικά επέστρεψε στα κορτ τον Ιούλιο του 1995 στο Ατλάντικ Σίτι με αντίπαλο την “ζωντανή ιστορία” του τένις Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, ενώ μόλις έξι μήνες αργότερα κατάφερε να κατακτήσει για 4η φορά το Αυστραλιανό Όπεν, το τελευταίο από τα 9 Γκραν Σλαμ της καριέρας της.\n\nΠαρά τον τίτλο πάντως, το γεγονός ότι είχε πάρει κάποια κιλά αλλά και το ότι ψυχολογικά δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει εκείνη την μαχαιριά ήταν οι αιτίες που δεν κατάφερε να πετύχει όσα πιθανόν μπορούσε και να γράψει ακόμα μεγαλύτερη ιστορία στον χώρο του τένις…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4F_uotrIEZo?w=728\n\n

Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

\n\nΤο ελληνικό μπάσκετ, από το 1987 με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από την εθνική μας ομάδα, μας έχει προσφέρει χαρές που ποτέ δεν φανταζόμασταν.Κύπελλα, διακρίσεις, πανευρωπαϊκός σεβασμός και πολλά ακόμα είναι αυτά που η πορτοκαλί μπάλα μας χαρίζει διαρκώς.\n\nΌμως, όπως σε όλους τους τομείς της ζωής, οι πρώτες επιτυχίες είναι αυτές που “μένουν” ανεξίτηλα στην μνήμη αυτών που τις έζησαν αλλά και στους νεαρότερους που τις μαθαίνουν με το πέρασμα του χρόνου.\n\nΚανείς λοιπόν που ασχολείται σοβαρά με το μπάσκετ δεν γίνεται να μην γνωρίζει την πρώτη παρουσία ελληνικής ομάδας σε Φάιναλ-φορ.Ειδικά όταν αυτή ήταν ο Άρης των Γκάλη, Γιαννάκη και Ιωαννίδη…\n

Άρης, 1988. Πρώτη ελληνική συμμετοχή σε φάιναλ-φορ

\nΈνα χρόνο μετά το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ, το “νερό” είχε ήδη “μπει στο αυλάκι” για περισσότερες επιτυχίες καθώς η δυναμική του μπάσκετ στην Ελλάδα αυξήθηκε στο κατακόρυφο.\n\nΗ υλοποίηση αυτών των προσδοκιών δεν θα μπορούσε παρά να έρθει μέσω του μεγάλου Άρη ο οποίος είχε ήδη δώσει τα προηγούμενα χρόνια κάποια δείγματα με αποκορύφωμα την πρόκριση στα ημιτελικά του Κόρατς το 1985.\n\nΜε την ομάδα να έχει τον βασικό κορμό (Γκάλης, Γιαννάκης, Φιλίππου, Ρωμανίδης) σταθερό και με καθοδηγητή τον νεαρό και φιλόδοξο Γιάννη Ιωαννίδη οι συνθήκες για μια μεγάλη πορεία στην Ευρώπη φάνταζαν ιδανικές.\n\nΑξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη η χρονιά ήταν η πρώτη που καθιερώθηκε ο θεσμός του Φάιναλ-φορ και έχει μείνει έτσι έως σήμερα.(πριν γινόταν απλά ένας τελικός σε μια προκαθορισμένη έδρα).\n\nΗ διαφορά ήταν ότι τότε συμμετείχαν 8 ομάδες που έπαιζαν όλες μεταξύ τους εντός-εκτός έδρας και οι 4 πρώτες πήγαιναν στην τελική φάση που ήταν φυσικά το Φάιναλ-φορ το οποίο θα διεξαγόταν σε μια συγκεκριμένη πόλη.Ο Άης ήταν μια από αυτές.\n

Πορεία-όνειρο και οι “Άγιες Πέμπτες”…

\nΗ πρώτες μάχες του πρωτόπειρου Άρη απέναντι στα παραδοσιακά “μεγαθήρια” ήταν το κεντρικό θέμα όλης της Ελλάδας.Επειδή οι αγώνες γινόντουσαν Πέμπτη, εκείνη την ημέρα στην Θεσσαλονίκη γινόταν κάτι σαν “ανεπίσημη αργία”, με τα θέατρα και τους κινηματογράφους να μην ανοίγουν την ώρα που έπαιζε ο Άρης.Ήταν άλλωστε περιττό αφού σχεδόν κανείς δεν θα άφηνε την παρέα των Γκάλη-Γιαννάκη για να δει κάτι άλλο…\n\nΣτα προκριματικά ο Άρης είχε αποκλείσει με δύο νίκες την Ελβετική Πιγί, νικώντας την με σκορ 127-125 εκτός έδρας και 113-94 μέσα στο Αλεξάνδρειο.Στην τελική φάση των “8” θα αντιμετώπιζε την πανίσχυρη Τρέισερ (των Μάκαντου, Ντ’αντόνι, Μενεγκίν και κάτοχο του τίτλου την προηγούμενη χρονιά), την “αυτοκράτειρα” του Ισραήλ Μακάμπι Τελ Αβίβ, την Ισπανική Μπαρτσελόνα, την Γιουγκοσλάβικη Παρτιζάν Βελιγραδίου(των νεαρών Ντίβατς, Τζόρτζεβιτς,Πάσπαλιε και πολλών ακόμα…), την Γαλλική Ορτέζ, την Δυτικογερμανική Σατούρν Κολωνίας και την αδύναμη Ντεν Μπος από την Ολλανδία.\n\nΟ δρόμος ήταν πολύ δύσκολος λοιπόν για να μπει η ομάδα της Θεσσαλονίκης στην πρώτη τετράδα.Κι όμως η ίδια διέψευσε όλα τα προγνωστικά…\n\nΟ Άρης τερμάτισε στην 2η θέση έχοντας απολογισμό 9 νίκες και 5 ήττες πετυχαίνοντας εντυπωσιακούς θριάμβους όπως στο Αλεξάνδρειο με την Παρτίζαν (96-87), την Τρέισερ Μιλάνο (120-95),= και τη Μακάμπι(93-77).\n\nΠέτυχε επίσης και ιστορική νίκη στην Ισπανία επί της Μπαρτσελόνα με 88-89 ενώ ο Γκάλης αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 479 πόντους(34 πόντους μ.ο.!!)\n \n\n

Γάνδη:απειρία, Ιωαννίδης και 4η θέση…

\nΣτην Γάνδη ο Άρης ταξίδεψε με ενθουσιασμό που ενισχυόταν από τους 5000 φίλους του που τον ακολούθησαν.Η απειρία όμως από τέτοιες διοργανώσεις φάνηκε πριν καν ο Άρης πατήσει το παρκέ του Flanders Expo(έτσι ονομαζόταν το γήπεδο).\n\nΟ Ιωαννίδης, που είχε μεγάλο μερίδιο στην επιτυχημένη πορεία ου Άρη, στην ουσία απομόνωσε τους παίκτες του και τους απαγόρευσε να επικοινωνούν με τον οποιονδήποτε φορτώνοντας του με άγχος σαν να μην υπήρχε “αύριο”.\n\nΑυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ένιωθαν όλοι το “βαρύ φορτίο” που κουβαλούσαν, έδρασε καταλυτικά στον τομέα “ψυχολογία”. Όταν μάλιστα ο αντίπαλος ήταν η έμπειρη Τρέησερ, τα πράγματα δυσκόλευαν περισσότερο.\n\nΟ Άρης πάντως έδωσε μια μεγάλη μάχη αλλά ηττήθηκε με 90-84, ενώ στον μικρό τελικό ηττήθηκε από την νεαρή ομάδα της Παρτιζάν που έδειξε να θέλει πιο πολύ την 3η θέση από τον απογοητευμένο Άρη.\n\nΟι φίλαθλοι του Άρη αλλά και όλης της Ελλάδας, δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι έκλαιγαν για αυτές τις δύο ήττες όμως το ελληνικό μπάσκετ είχε ήδη ανέβει ένα ακόμα σκαλοπάτι προς τις μελλοντικές επιτυχίες και καταξιώσεις που θα ερχόντουσαν…\n

Mε τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τ’άλλα παιδιά…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwjQD2PqODc?w=728\n

O δρόμος προς την Γάνδη…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=U3G_2epK5Bs?w=728\n\n

Παύλος Γιαννακόπουλος, ο “μεγάλος” κοντός…

Παύλος Γιαννακόπουλος, ο "μεγάλος" κοντός...

\n\nΤην σημερινή εποχή, σε μια περίοδο κρίσης, είναι λογικό ο κάθε παράγοντας που θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο του αθλητισμού και να επενδύσει σε κάποια ομάδα, να έχει την “απαίτηση” να βγαίνει κερδισμένος όσον αφορά το χρήμα.\n\nΚατά το παρελθόν όμως υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά δεν έβαλαν σε πρώτη μοίρα κάτι τέτοιο, αλλά θέλησαν να συνεισφέρουν στην ομάδα της “καρδιάς τους”, όπου και να κατέληγε αυτό.\n\nΧαρακτηριστική και πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του μεγάλου και αξιοσέβαστου Παύλου Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτη της ΒΙΑΝΕΞ μαζί με τα δύο αδέρφια του Θανάση και Κώστα,της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα\n

Στον ΠΑΟ από το ’70…

\nΗ αγάπη του για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε έμπρακτα από το 1972 όταν πρωτοασχολήθηκε με το σωματείο, ενώ το 1973.κλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού διεκδικώντας μαζί με άλλα στελέχη την ηγεσία του Παναθηναϊκού.\n\nΤο 1979 τη χρονιά που η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού έγινε επαγγελματική και ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά από τον ερασιτεχνικό σώμα ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατάφερε να εισχωρήσει στη διοίκηση της ΠΑΕ καθώς ο Γιώργος Βαρδινογιάννης απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών.\n\nΑπό το 1987 έως το 1997 υπήρξε πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού. Από το 1992 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αυτονομήθηκε και αυτή ως επαγγελματική ανέλαβε τη διοίκησή της σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση Γιαννακόπουλο.\n\n

Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
\n

Η αναγέννηση του μπασκετικού ΠΑΟ.

\nΤο 1992, όντας πια στα μπασκετικά δρώμενα 5 χρόνια, αποφάσισε να φτιάξει έναν πανίσχυρο μπασκετικό Παναθηναϊκό, βλέποντας παράλληλα την απήχηση που είχε στο ευρύ κοινό το άθλημα μετά την επιτυχία του 1987.\n\nΦτιάχνει μια “μικτή” Ευρώπης, αγοράζοντας τους Γκάλη, Κόμαζετς, Σοκ, Βράνκοβιτς και πολλούς ακόμα χρήσιμους παίκτες.Αυτόματα ανεβάζει τον ΠΑΟ(που την προηγούμενη χρονιά είχε τερματίσει 8ος…) πολλά σκαλοπάτια επάνω.\n

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια, η δικαίωση και ο “Μεσσίας” Ντομινίκ…

\nΜέχρι το 1996 πάντως είχε κατακτήσει μόνο ένα κύπελλο Ελλάδας ενώ σε 2 Φάιναλ Φορ Πρωταθλητριών(1994,1995) ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη στα ημιτελικά.\n\n

Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
\n\nΤελικά το 1996 πραγματοποιεί ίσως την μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ(ίσως και του ευρωπαϊκού)με την έλευση του σούπερσταρ των Χοκς Ντομινίκ Ουίλκινς.\n\nΗ επένδυσή του δικαιώνεται καθώς την ίδια χρονιά παίρνει την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.\n\nΤο νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι.\n\nΚατακτά άλλες 5 φορές την Ευρωλίγκα (2000, 2002, 2007, 2009, 2011) ενώ από το 1998 κάνει την ομάδα σχεδόν μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδας με μεγάλα ονόματα να “παρελαύνουν” επί προεδρίας του ( Μποντιρόγκα, Ράτζα, Τζεντίλε, Ρέμπρατσα, Διαμαντίδης, Κάτας και πολλοί ακόμα…).\n\n \n

“Άσχετος” από μπάσκετ και Μάτζικ Τζόνσον στον ΠΑΟ…

\nΑκούγοντας τα παραπάνω θα υπέθετε κάποιος ότι ο Γιαννακόπουλος γεννήθηκε με μια μπάλα μπάσκετ στην κούνια.Και όμως αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου αλήθεια…Αρκεί να διαβάσετε το παρακάτω περιστατικό…\n\nΕν έτει 1987, ένα βράδυ στο Hilton είπε στον τότε προπονητή Ρίτσαρντ Ντουξάιρ:\n

“Θέλω να μου φέρεις ένα μεγάλο όνομα από το ΝΒΑ”

\nγια να πάρει την απάντηση:\n

“Θα βρούμε κάποιον καλό παίκτη να μας βοηθήσει”.

\nΟ Παύλος συνέχισε λέγοντας με αρκετό ενθουσιασμό:\n

“Ξέρεις ποιόν θέλω; Έναν που είδα στην τηλεόραση, στο all star game, να δεις πως τον έλεγε ο Συρίγος…”

\nΟ Ντουξάιρ άρχισε να του αναφέρει ορισμένα ονόματα από εκείνον τον αγώνα, αλλά ο Παύλος του έλεγε:\n

“Όχι, όχι, πως τον έλεγε, πως τον έλεγε, Μα.., Ματζ..”

\nΈκπληκτος ο Ντουξάιρ του είπε:\n

“Μη μου πεις τον Μάτζικ Τζόνσον;”

\nγια να αναφωνήσει ο Παυλάρας:\n

“Μπράβο, αυτόν!”

\nΌπως ήταν αναμενόμενο ο Ντουξάιρ εξήγησε στον Παύλο ότι για να πάρει αυτόν τον παίκτη δεν φτάνει ούτε ένα εργοστάσιο για να του δώσει και ότι ο συγκεκριμένος δεν έρχεται με τίποτα…\n\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
\n

“Μεγάλος” άνθρωπος…

\nΣαν παράγοντας νομίζω ότι δείξαμε την αξία του.Σαν άνθρωπος όμως μπορούμε να πούμε ότι ήταν ακόμα “μεγαλύτερος”.Ας θυμηθούμε μερικά μόνο γεγονότα τα οποία είναι ξέχωρα από τις αγαθοεργίες που κάνει μέσω της φαρμακευτικής του εταιρείας…\n

    \n

  1. έδωσε όλο το πλάσμα αίματος στο νοσοκομείο “Τζάνειο” το 1981 στην τραγωδία της θύρας 7
  2. \n

  3. ανέλαβε έξοδα για την νοσηλεία του Αττίλιο(ιστορικός οπαδός του Ολυμπιακού με την θρυλική τρομπέτα) όταν αυτός ήταν άρρωστος
  4. \n

  5. ανέλαβε τα έξοδα νοσηλείας του άτυχου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς(παίκτη του Πανιωνίου με τον γνωστό τραυματισμό στο κεφάλι)
  6. \n

\n

Άντρας που παραδεχόταν τα λάθη του

\nΣαν άνθρωπος παρορμητικός και παθιασμένος έκανε και κάποια λάθη όταν το 1996 στον 3ο ημιτελικό ΠΑΟ-Πανιωνίου μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και επιτέθηκε φραστικά στον διαιτητή Κορομηλά.\n\nΟ ίδιος πάντως λίγο μετά, σαν σωστός άνθρωπος που αναγνωρίζει τα λάθη του είπε:\n

“Μεγαλύτερο λάθος από αυτό που έκανα στον αγώνα με τον Πανιώνιο, σε βάρος του διαιτητή Kορομηλά, δεν έκανα ποτέ άλλοτε στη ζωή μου!\n\nΤο ξέρω, το παραδέχομαι, με βασάνισε πολύ… Η μεγάλη μου γκάφα ήταν που συμπεριφέρθηκα τόσο άσχημα στον Kορομηλά.\n\nΓι’ αυτό και του ζήτησα συγγνώμη!\n\nΧάλασα το προφίλ μου και έδωσα ταυτόχρονα αφορμή σε εκείνους που θέλουν να βλάψουν τον Παναθηναϊκό και το μπάσκετ”

\nΕπίσης, παραδέχτηκε ότι έπρεπε να πάρει καλύτερη θέση στην κόντρα Γκάλη-Πολίτη το 1995 (στον αγώνα Αμπελόκηποι-ΠΑΟ ο Πολίτης δεν ξεκίνησε τον Γκάλη πεντάδα, ο τελευταίος έφυγε από το γήπεδο σαν αντίδραση και ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…), κατά την διάρκεια της οποίας πάντως είχε επισκεφτεί ο ίδιος τον Γκάλη σπίτι του για να μιλήσουν για το θέμα…\n

Ο Πάυλος σοφέρ…

\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
\n\nΘα κλείσουμε αυτό το μινι-αφιέρωμα με μια ιστορία-μαρτυρία πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Τότε ένας νεαρός δημοσιογράφος βρέθηκε στο κλειστό της Γλυφάδας για να πάρει συνέντευξη από τον Ζάρκο Πάσπαλιε που είχε έρθει μεταγραφή από τον Ολυμπιακό.\n\nΤελικά ο Ζάρκο αρνήθηκε και ο δημοσιογράφος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει. Εκείνη την στιγμή συναντήθηκε τυχαία με τον Παύλο, ο οποίος αφού έμαθε τι έγινε, του ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του Σέρβου και επέμεινε να τον γυρίσει ο ίδιος στα γραφεία της εφημερίδας που εργαζόταν(!!!).\n\nΈτσι και έγινε…Ο Παύλος έγινε σοφέρ ενός νεαρού δημοσιογράφου…\n\nΝομίζω ότι μετά και αυτήν την αναφορά σας καλύψαμε απόλυτα ως προς το τι εστί ο Παύλος Γιαννακόπουλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wgdXndp6sTE?w=728\n\n

Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

\n\nΤο έμβλημα κάθε ομάδας έχει μια ιστορία και προέρχεται από κάποια έμπνευση. Όπως και να χει όμως λίγες είναι οι ομάδες μέχρι σήμερα που “ενσαρκώνουν” το έμβλημα τους και το χρησιμοποιούν ως θέαμα προς τέρψιν των φιλάθλων τους.\n\nΗ Μπενφίκα και η Λάτσιο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς κυριολεκτικά “ζωντανεύουν” το σήμα τους το οποίο είναι κοινό και αποτελείται από έναν αετό…\n

Οι “Αετοί της Λισαβώνας”

\n

Μπενφίκα
Μπενφίκα
\n\nΊσως η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας, η Μπενφίκα, φροντίζει να επιβεβαιώσει το προσωνύμιο της μέσω ενός θηλυκού αετού που ονομάζεται Águia Vitória (στα ελληνικά σημαίνει “Νικητής Αετός”).\n\nΤο συμπαθές πτηνό κάνει μια πτήση πριν από κάθε αγώνα της Μπενφίκα στο Ντα Λουζ(έδρα της)αλλά έχει “ρόλο” και στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων μεταγραφικών αποκτημάτων είτε την καλοκαιρινή είτε τη χειμερινή περίοδο,με τους παίκτες να βγάζουν κάθε φορά φωτογραφία μαζί του.\n\nΤο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αετού είναι πως έχει λευκό κεφάλι, ενώ η λατινική του ονομασία είναι Haliaeetus leucocephalus.\n\nΌσον αφορά το πώς εκπαιδεύεται, ο αρμόδιος τοποθετεί ένα μπολ με κρέας σ’ ένα ομοίωμα αετού όμως πριν επιτρέψει να πλησιάσει ο αληθινός αετός, τον καθοδηγεί κουνώντας τα χέρια του, προκειμένου το πουλί να πετάει πότε δεξιά, πότε αριστερά και γενικά να αποκτάει ευελιξία στο πέταγμα.\n\n
Ο αετός της Μπενφίκα
Ο αετός της Μπενφίκα
\n

Ο “ζωηρός” αετός της Λάτσιο και ο τραυματισμός του…

\n

Λάτσιο
Λάτσιο
\n\nΌπως και η Μπενφίκα έτσι και η Λάτσιο έχει τον δικό της αετό, ο οποίος πραγματοποιεί τις δικές του πτήσεις πάνω από το “Ολύμπικο” και ονομάζεται “Aquila Olympia”. Ωστόσο, έχοντας μάλλον το ιταλικό ταμπεραμένο το συμπαθές πτηνό έχει “καρδιοχτυπήσει” τους υπεύθυνους του συλλόγου δύο φορές.\n\nΗ πρώτη ήταν όταν το έσκασε από τον εκπαιδευτή του και παρέμεινε μακριά του για μερικές ώρες πετώντας σε ένα δάσος κοντά στο προπονητικό κέντρο όπου προετοιμάζεται η Λάτσιο. ( μετά από αρκετές ώρες τον εντόπισαν και κατάφεραν να τον πιάσουν).\n\nΤην δεύτερη φορά το σήμα-κατατεθέν της Λάτσιο δέχθηκε επίθεση από κοράκι στον ουρανό της ιταλικής πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη ενός αγώνα των “λατσιάλι”.\n\nΑξίζει να σημειωθεί ότι και η ΑΕΚ, μέσω δηλώσεων του προέδρου της Γιάννη Μελισσανίδη σκέφτεται όταν φτιαχτεί το νέο γήπεδο να αποκτήσει και εκείνη τον δικό της αετό ώστε να ενσαρκώσει και αυτή τον “δικέφαλο” στο σήμα της.\n\n
Ο αετός της Λάτσιο
Ο αετός της Λάτσιο
\n

Το πέταγμα των αετών…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dpJfDvtJuOU?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=qdIqKSNBzmI?w=728\n\n

Πανιώνιος μπάσκετ. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω…

Πανιώνιος μπάσκετ. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω...

\n\nΤο ελληνικό μπάσκετ, το οποίο έχει χαρίσει τόσες επιτυχίες στην χώρα, είχε πάντα κάποιες ομάδες που ξεχώριζαν και το βοήθαγαν στο να ανεβαίνει όλο και ψηλότερα.\n\nΟλυμπιακός, ΠΑΟ, Άρης, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Πανιώνιος ήταν πάντα στην “πρώτη γραμμή”, είτε για τους τίτλους που κατακτούσαν στην Ευρώπη, είτε για τα ταλέντα που προσέφεραν στον χώρο αυτόν, είτε για απλές στιγμές που έμειναν στις μνήμες όλων των μπασκετόφιλων και όχι μόνο.\n\nΟ υποβιβασμός του Πανιωνίου στην Α2 λοιπόν δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος καθώς η ομάδα της Νέας Σμύρνης είχε σημαντικό ρόλο στα μπασκετικά τεκταινόμενα.\n

Πανιώνιος. Ένα προδιαγεγραμμένο τέλος…

\nΌταν μια τόσο ιστορική ομάδα υποβιβάζεται είναι σίγουρο ότι πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί έφτασε ως εκεί.Στην περίπτωση του Πανιωνίου από το καλοκαίρι είχε φανεί ότι η κατάσταση μπορούσε να οδηγηθεί σε αυτό το σημείο.\n\nΗ μη εξασφάλιση άδειας λίγο πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα κόντεψε να ρίξει το σωματείο στην Β εθνική πριν καν ξεκινήσει το πρωτάθλημα.\n\nΣκοπός του άρθρου δεν είναι να ψάξει για τους “ενόχους” απλά ως μόνο σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε είναι το γεγονός ότι δεν υπήρξε οργάνωση και ευελιξία σε διοικητικό επίπεδο ώστε να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα.Αυτό έγινε τελικά αλλά το κακό είχε ήδη γίνει…\n\nΗ ομάδα φτιάχτηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ενώ τις πρώτες αγωνιστικές κατέβαινε στους αγώνες με εφήβους.\n\nΜε “μπαλώματα” όμως δεν μπορεί κανείς να επιβιώσει και έτσι το τέλος της χρονιάς βρήκε τον Πανιώνιο τελευταίο και υποβιβασμένο στην Α2 μετά από 35 χρόνια(1980 ήταν η τελευταία φορά που αγωνίστηκε στην Β εθνική, καθώς τότε δεν υπήρχε Α2).\n

Ο “Μπέμπης” του ελληνικού μπάσκετ

\nΗ συμβολή που είχε ο Πανιώνιος στο ελληνικό μπάσκετ είναι τεράστια και ας μην έχει να κάνει με τίτλους και πρωταθλήματα.Μιλάμε για μια ομάδα που κατά καιρούς αναδείκνυε από τα φυτώρια της ταλέντα που έγραψαν την δική τους ιστορία.\n\n

Πανιώνιος - Φάνης Χριστοδούλου
Πανιώνιος – Φάνης Χριστοδούλου
\n\nΧαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να μην είναι ο Φάνης Χριστοδούλου, ο μεγάλος “μπέμπης” που ήταν στέλεχος της “χρυσής” εθνικής ομάδας του 1987 αλλά και “πιστός στρατιώτης” του συλλόγου για 14 χρόνια(1983-1997).\n\nΠαίκτης που μπορούσε να αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις αλλά και λάτρης των καταχρήσεων(τσιγάρο, φαγητό) που πιθανόν χωρίς αυτές να είχε γίνει ο πρώτος Έλληνας που θα αγωνιζόταν στον “μαγικό κόσμο” του NBA.\n\nΆλλωστε, το 1989 επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χωκς στο νούμερο 96 του ντραφτ αλλά ποτέ δεν πήρε τη μεγάλη απόφαση. Δεν ήταν λίγο αυτοί που τον συνέκριναν(έως ένα βαθμό βέβαια…)με τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ.\n \n

Το “καυτό’ Αρτάκης

\nΠέρα από τις ομάδες που είχε κατά καιρούς, αξίζει να αναφερθεί και ένα ακόμα μεγάλο “όπλο” που είχε ο Πανιώνιος και δεν ήταν άλλο από το γήπεδο που βρίσκεται στην οδό Αρτάκης, στη Νέα Σμύρνη.\n\nΈνα κλειστό καθαρά μπασκετικό στο οποίο πολλές φορές “δεινοπάθησε” η μεγάλη ομάδα του Άρη την δεκαετία του ’80 καθώς και οι μετέπειτα μεγάλες ομάδες του Ολυμπιακού και του ΠΑΟ την δεκαετία του ’90.\n\nΟ κόσμος αρκετά συχνά γέμιζε το γήπεδο καθώς κάθε αγώνας του Πανιωνίου σήμαινε “γενικό συναγερμό” για την μπασκετική Νέα Σμύρνη.\n

Οι φοβερές επιλογές Αμερικάνων, τα ταλέντα και άλλοι…

\nΌπως είπαμε ο Πανιώνιος προσέφερε σημαντικούς αθλητές στον χώρο του μπάσκετ.\n\nΠέραν του Χριστοδούλου από την ομάδα της Νέας Σμύρνης αναδείχτηκαν οι Νίκος Λινάρδος, Γιώργος Καράγκουτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Στράτος Περπέρογλου, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς(γιος του αδικοχαμένου Μπόμπαν), Βασίλης Κικίλιας και πολλοί ακόμα σημαντικοί αθλητές.\n\nΑυτοί κατά καιρούς πλαισιώνονταν από φοβερούς Αμερικάνους καθώς ο Πανιώνιος πάντα έκανε καλές επιλογές σ’αυτόν τον τομέα.Μερικά παραδείγματα αποτελούν οι Τζον Χάτσον, ο Χένρι Τέρνερ, ο Μπάιρον Ντίνκινς και ο Φράνκι Κινγκ.\n\nΤέλος στην ομάδα αγωνίστηκαν κατά καιρούς μεγάλες μορφές όπως οι Παναγιώτης Γιαννάκης, Τάκης Κορωναίος, Ζάρκο Πάσπαλι και ο αείμνηστος Μπόμπαν.\n

Highlights…

\nΩς επίλογο, μαζί με την ευχή η ιστορική αυτή ομάδα να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, ας θυμηθούμε μερικές στιγμές της που έμειναν στο “πάνθεον” του ελληνικού μπάσκετ για διάφορους λόγους…\n

1990:ο διασυρμός της ΤΣΣΚΑ

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=TxJ6Brq9IwI?w=728\n

1991:Κατάκτηση κυπέλλου απέναντι στον μεγάλο ΠΑΟΚ

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=cRpzHY1BUAA?w=728\n

1993:Η νικητήρια τάπα του Τέρνερ στον Γκάλη

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7YwhFKfm1mo?w=728\n

1993:Το δράμα του Γιάνκοβιτς…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tdP7ybWPI1k?w=728\n

1994:η μεγάλη νίκη επί της Μακάμπι στο Γιαντ Ελιάου που έδωσε πρόκριση στους “4” του Κόρατς…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HhTapebn3gw?w=728\n

1999:ημιτελικό Κόρατς απέναντι στην Μπαρτσελόνα…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2aBHNDJO7Rg?w=728\n\n

Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

\n\nΌταν ακούμε την λέξη “ποδόσφαιρο” σε πάρα πολλούς το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι η Αγγλία. Μπορεί οι Άγγλοι διεθνώς να έχουν μια μόνο επιτυχία(κατάκτηση Μουντιάλ 1966), ωστόσο από την χώρα τους ξεκίνησε την διαδρομή του το δημοφιλέστερο σπορ του κόσμου. Είναι λοιπόν λογικό και ο πρώτος διεθνής αγώνας να είχε την συμμετοχή της.\n

Επισήμως 1872…

\nΑντίπαλος σ’αυτήν την ιστορική αναμέτρηση ήταν η “αιώνια αντίπαλος” Σκωτία και ο αγώνας διεξήχθη το 1872 στην Γλασκόβη στο γήπεδο Hamilton Crescent της ομάδας κρίκετ West of Scotland Cricket Club στο Πέρτικ.\n\nΟ αγώνας αρχικά ήταν να γίνει 14:00 αλλά καθυστέρησε 20 λεπτά λόγω ομίχλης. Οι Άγγλοι φορούσαν λευκή εμφάνιση και καπέλο, ενώ οι Σκωτσέζοι μπλέ σκούρα εμφάνιση με κεντημένο γαϊδουράγκαθο και κόκκινη κουκούλα.\n\nΜπορεί το ματς να έγινε το 1872 ωστόσο είχαν γίνει και κάποιες άλλες αναμετρήσεις λίγο νωρίτερα.Η διαφορά ήταν ότι σ’αυτές την ομάδα της Σκωτίας δεν την αποτελούσαν ντόπιοι Σκωτσέζοι παίκτες.\n\nΣυγκεκριμένα: η πρώτη αναμέτρηση (ισόπαλη 1-1) ανάμεσα στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Αγγλία και την Σκωτία έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου του 1870 στο γήπεδο κρίκετ The Oval, στο Λονδίνο.\n\nΑκολούθησαν άλλες τέσσερις σαββατιάτικες αναμετρήσεις στο ίδιο γήπεδο: 19 Νοεμβρίου 1870 (1-0), 25 Φεβρουαρίου 1871 (1-1), 18 Νοεμβρίου 1871 (2-1) και 24 Φεβρουαρίου 1872 (1-0).\n\nΌλοι οι παίκτες που επιλέχθηκαν για την πλευρά της Σκωτίας ήταν από την περιοχή του Λονδίνου. Ο μόνος παίκτης συνδεδεμένος με Σκωτσέζικο σύλλογο ήταν ο Ρόμπερτ Σμιθ (Robert Smith) από την ομάδα Queen’s Park F.C., της Γλασκώβης.\n\nΑυτός ήταν και ο λόγος που οι παραπάνω αναμετρήσεις έμειναν στην ιστορία σαν “δοκιμαστικές” πριν την πρώτη επίσημε που έγινε το 1872.Ο αγώνας έμελλε να λήξει χωρίς τέρματα.\n\nΒίντεο του αγώνα δεν νομίζουμε να περιμένατε….\n\nΌλοι οι παίκτες της Σκωτίας ήταν από την Κουϊνς Παρκ. Η ενδεκάδα : Γκάρντνερ (αρχηγός), Κερ, Τέιλορ, Τόμσον, Τζέιμς Σμιθ, Ρόμπερτ Σμιθ, Λέκι, Ριντ, Μακ Κίνον, Γουέιρ, Γουόδερσπουν.\n\nΓια την Αγγλία αγωνίστηκαν παίκτες κυρίως από την Νοτς Κάουντι, την Σέφιλντ Γουέντ., την Κρίσταλ Πάλας, την Μπαρνς κ.α.\n\nΗ ενδεκάδα ήταν: Μπάρκερ, Γκρίνχαλ, Γουέλς, Τσάπελ, Μέιναρντ, Μπρόκμπανκ, Κλεγκ, Κίρκε, Όταγουεϊ (αρχηγός), Τσένερι, Μόρις.\n\nΤον ιστορικό αγώνα παρακολούθησαν περίπου 4.000 θεατές και ο διαιτητής ήταν ο Σκωτσέζος Κί.Η τιμή του εισιτηρίου ήταν μια λίρα.\n\n

Νάντια Κομανέτσι. Από το απόλυτο 10 στην φυγή!

Νάντια Κομανέτσι. Από το απόλυτο 10 στην φυγή!

\n\nΈνας αθλητής που είναι καταξιωμένος συνήθως μένει στις συνειδήσεις του φίλαθλου κόσμου ως “άφθαρτος” και “άνθρωπος-μηχανή”.Με αυτό εννοούμε ότι η καταξίωση πολλών αθλητών που έγραψαν ιστορία ίσως να έκανε πολύ κόσμο να ξεχάσει τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να αντιμετώπισαν στην ζωή τους και τα οποία πολλές φορές χαρακτηρίζονται ως το “τίμημα της δόξας”.\n\nΈνα τέτοιο “τίμημα” “πλήρωσε” σε μεγάλο βαθμό και το “τέλειο δεκάρι” της ρυθμικής γυμναστικής την δεκαετία του ’70, η Νάντια Κομανέτσι.\n

Το απόλυτο Άριστα 10 της Νάντια Κομανέτσι…

\nΗ Νάντια Κομανέτσι γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1961 στο Ονέστι της Ρουμανίας.\n\nΗ μητέρα της, όταν ήταν έγκυος σε αυτήν, έβλεπε μια ταινία που η κύρια πρωταγωνίστρια ονομαζόταν Νάντια, γι’αυτό αποφάσισε να δώσει στην κόρη της αυτό το όνομα.\n\nΤο 1970, σε ηλικία μόλις 9 ετών κατέκτησε το Εθνικό πρωτάθλημα της χώρας της ενώ διεθνώς έγινε γνωστή σε ηλικία 13 ετών όταν και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε όλα τα αθλήματα εκτός από τις ασκήσεις εδάφους(εκεί πήρε το ασημένιο)στο ΠανευρωπαΪκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Σκίεν της Νορβηγίας.\n\n

Νάντια Κομανέτσι
Νάντια Κομανέτσι
\n\nΗ απόλυτη καταξίωση όμως για την Κομανέτσι ήρθε το 1976 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ.Εκεί, στις παράλληλες μπάρες σημείωσε τη μεγαλύτερη βαθμολογία όλων των εποχών στο άθλημα, δηλαδή το τέλειο 10, κερδίζοντας πανηγυρικά το χρυσό μετάλλιο.\n\nΣτην Ολυμπιάδα αυτή κέρδισε άλλα δύο χρυσά μετάλλια.Έμεινε έτσι στην ιστορία ως η πρώτη αθλήτρια που καταφέρνει να βαθμολογηθεί με το “απόλυτο”.’Ηταν πια η κορυφαία καταξίωση για το 14χρονο κορίτσι-θαύμα…\n

Ο “Γολγοθάς” μετά την δόξα…

\nΌλα τα παραπάνω φάνταζαν ιδανικά για την ίδια και για μια ωραία και ήρεμη ζωή που θα μπορούσε να έχει στο μέλλον.Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν τελείως ανάποδα.\n\nΤο “πρόγευμα” ήταν το διαζύγιο που πήραν οι γονείς της, κάτι που της δημιούργησε προβλήματα στην ψυχολογία της, σαν αυτά που δημιουργούνται σε κάθε παιδί όταν βρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Τα χειρότερα όμως θα ερχόντουσαν λίγο μετά.\n\nΑυτά αφορούσαν το αυστηρό καθεστώς του Τσαουσέσκου, ο οποίος αναίτια χώρισε την Νάντια από τον προπονητή της Μπέλα Κάρολι ο οποίος ήταν σαν δεύτερος “πατέρας” της.Μετά τον χωρισμό των γονιών της έχανε και έναν ακόμα δικό της άνθρωπο.\n\nΗ ίδια, καταρρακωμένη ψυχολογικά, επιχείρησε να αυτοκτονήσει καταπίνοντας χλωρίνη.Τελικά δεν ήρθε το “μοιραίο” αλλά αντίθετα αυτή η κίνηση έγινε αιτία να της επιτραπεί να προπονείται ξανά με τον αγαπημένο της Κάρολι.\n\n \n

Ο γιος-“διάβολος” του Τσαουσέσκου

\nΤα βάσανα της όμως δεν έλεγαν να τελειώσουν.Το 1979 αποκαλύφτηκε ότι διατηρούσε σχέση με τον γιο του Τσαουσέσκου.Η ίδια αποκάλυψε ότι της φερόταν σαν “σκουπίδι” και της έκανε την ζωή “κόλαση”.\n\nΆλλωστε η φήμη της ως αθλήτρια δεν της έδινε καμία ισχύ απέναντι στο πανίσχυρο καθεστώς Τσαουσέσκου.Τελικά, με πολύ κόπο, συνέχισε την καριέρα της μέχρι το 1980, οπότε συμμετείχε για τελευταία φορά σε αγώνες.\n

Φυγή από την χώρα…

\nΕίχε καταλάβει όμως ότι όσο έμενε στην Ρουμανία η ζωή της θα ήταν πάντα δύσκολη(στην καλύτερη περίπτωση), με αποτέλεσμα να σκέφτεται το ενδεχόμενο να φύγει και το μόνο που την κράταγε ήταν η οικογένεια της.\n\nΌμως το καθεστώς Τσαουσέσκου γινόταν όλο και πιο καταπιεστικό απέναντι της προκειμένου να αποτρέψει το ενδεχόμενο φυγής μια αθλήτριας που είχε δοξάσει την χώρα.\n\nΌλα αυτά την ανάγκασαν τελικά να φύγει από την Ρουμανία το 1989 με την βοήθεια ενός Ρουμάνου που ζούσε στην Αμερική, του Κονσταντίν Πανάιτ.Ο προπονητής της Καρόλι είχε αποχωρήσει το 1981. Η νύχτα που πήρε την απόφαση ήταν ίσως η δυσκολότερη στην ζωή της:\n

“Τότε, το να φύγεις ήταν δρόμος χωρίς επιστροφή. Την απόφαση μου την είπα μόνο στον αδερφό μου Άντριαν ο οποίος με πήγε μέχρι τα σύνορα με την Ουγγαρία. Από εκεί βρέθηκα στην Αυστρία, όπου πήγα κατευθείαν στην Αμερικανική πρεσβεία και εν συνεχεία μπήκα σε πτήση για την Νέα Υόρκη.Ήταν η πιο δύσκολη νύχτα στην ζωή μου…”

\nδήλωσε πρόσφατα.\n\n

Νάντια Κομανέτσι
Νάντια Κομανέτσι
\n

Αμερική και “βασιλικός γάμος”

\nΜετά από τόσα βάσανα που πέρασε η Κομανέτσι, έφτασε στην Αμερική όπου μετά από λίγο καιρό γνώρισε τον επίσης Ρουμάνο πρώην προπονητή Αλεξάντρο Στέφου.\n\n

Νάντια Κομανέτσι
Νάντια Κομανέτσι
\n\nΤον ακολούθησε στο Μόντρεαλ και εκεί ξεκίνησε τη νέα της ζωή όπου επαγγελματικά δεν περιελάμβανε αγωνιστική δράση αλλά προώθηση αθλητικού εξοπλισμού.\n\nΔυστυχώς άλλο ένα πλήγμα ήρθε για εκείνη όταν ο Στέφου σκοτώθηκε σε δυστύχημα…\n\nΤελικά στον δρόμο της βρέθηκε ο πρώην γυμναστής Μπαρτ Κόνερ, τον οποίο γνώριζε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.\n\nΤο 1996 παντρεύτηκαν στο Βουκουρέστι και ο γάμος χαρακτηρίστηκε ως « εκδοχή του βασιλικού γάμου στον κόσμο των σπορ».\n\nΜε τον Κόνερ απέκτησε ένα γιο, τον Ντίλαν. Σήμερα μαζί με τον σύζυγό της πραγματοποιεί ταξίδια ανά τον κόσμο μεταφέροντας το αθλητικό ιδεώδες.Επιτέλους το “χρυσό κορίτσι” της ρυθμικής βρήκε την “Ιθάκη” του…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4m2YT-PIkEc?w=728\n\n

Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

\nΑποτελεί την έννοια της λέξης “πιστός φίλαθλος”.Ο 87χρονος Μπίλυ Ίνγκαμ (Billy Ingham) έχει κυριολεκτικά ταυτίσει την ζωή του με τους αγώνες της Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ.\n\nΌταν άλλωστε εδώ και 80 χρόνια δεν έχει χάσει ούτε ένα ματς των “ζαχαρωτών” σε αυτό το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μας αφήνει περιθώρια να πούμε κάτι λιγότερο από την λέξη “φίλαθλος-τοτέμ”\n

“Story about passion” (“Μία ιστορία πάθους”)

\nΜε αυτόν τον τίτλο που έδωσε η Barcleys (επίσημος σπόνσορας της Premier League) σε ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για τη ζωή του ακούραστου Μπίλυ, καταλαβαίνουμε απόλυτα όλα τα παραπάνω.\n\nΆλλωστε τόσο πιστή σχέση σε μια ομάδα δεν βρίσκεται κάθε μέρα…Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχει θέση “ρεζερβέ” στο Γκούντισον Παρκ ως κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας.\n\nΕπιπλέον Τα λεγόμενα του στο ντοκυμαντέρ μας ανατριχιάζουν και δείχνουν πόση αγάπη μπορεί να έχει κάποιος για την ομάδα του:\n

“Η Έβερτον σημαίνει τα πάντα για μένα. Όταν φτάνω στο στάδιο και βλέπω αυτό τον αγωνιστικό χώρο έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα. Ανυπομονώ για το κάθε ματς. Η Έβερτον είναι το πάθος μου και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ”.

\n

Η ιστορία της Έβερτον στα μάτια του…

\nΜέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ο επονομαζόμενος “Billy the blue”(το ψευδώνυμο του) έχει δει πολλούς και σπουδαίους παίκτες που αποτέλεσαν την “ζωντανή ιστορία” της Έβερτον.( Ντίξι Ντιν, Ντέιβ Χίκσον, Γκάρι Λίνεκερ, Πολ Γκασκόιν ).\n\nΈχει πανηγυρίσει επίσης με τα “ζαχαρωτά” 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Αγγλίας, 7 Σούπερ Καπ Αγγλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων.\n

Και διαφήμιση και αναγνώριση…

\nΗ αναγνωρισιμότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια για το πρωτάθλημα της Premier League με τίτλο “Thank You”.Σχεδόν όλοι πια τον βλέπουν και τον χαιρετάνε.Ο ίδιος το αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό και λέει:\n

“Όλα αυτά μου φαίνονται απίστευτα. Με το που φτάνω στα τουρνικέ για να μπω στο γήπεδο ο κόσμος με βλέπει και μου λέει “Είσαι ο Μπίλι που παίζει στο διαφημιστικό, εσύ δεν είσαι;”

\nΗ απόλυτη αναγνώριση πάντως για την υποστήριξή του στην ομάδα ήρθε στις 24 Αυγούστου 2013 μέσα σε ένα κατάμεστο Γκούντισον Παρκ και στο ματς απέναντι στην Γουέστ Μπρομ.\n\nΕκεί όλο το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά “στο πόδι” και προσέφερε ένα φοβερό standing ovation όταν ο Μπίλυ Ίνγκαμ βρέθηκε στο χορτάρι…\n

Το υπέροχο σποτ…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=edCr1s_8DKw?w=728\n

Παντοτινή αγάπη…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0vE4EPKsUDs?w=728\n