SportBrio

Author: Γιώργος Ρεσβάνης

  • Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών”…

    Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών”…

    Το τάιμ-άουτ είναι, ως γνωστόν, μια διακοπή του αγώνα από κάποιον προπονητή, ο οποίος βλέπει τα ”κακώς κείμενα” της ομάδας του και θέλει να τα διορθώσει είτε δίνοντας οδηγίες είτε κόβοντας τον ρυθμό των αντιπάλων. Λογικό είναι, κατά την διάρκεια αυτής της διακοπής να υπάρχει ένταση, νεύρα αλλά και βιασύνη καθώς μέσα σε ένα λεπτό πρέπει ο προπονητής να ”εμφυσήσει” στους παίκτες του τι παραπάνω θέλει.

    Ως αποτέλεσμα έχουμε πολλές φορές ακραίες, έντονες και αστείες καταστάσεις που παρατηρούνται στους πάγκους όταν ο κάμεραμαν έχει κέφια…

    Ας θυμηθούμε μερικές…

    Γιάννης Ιωαννίδης(1989 ΠΑΟΚ-Άρης Κύπελλο)

    Ο ”ξανθός” σε ξέσπασμα ψυχής, ξεχνώντας για λίγο τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=k1dvKvC9iWI

    Ντούσαν Ίβκοβιτς (γενικά)

    Οπτικά φαίνεται ήρεμος…Όμως ο ”σοφός” Ντούντα ξέρει πότε πρέπει να τα”ψάλλει” και όταν το κάνει το κάνει πολύ μα πάρα πολύ καλά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=X2ro8nvNe-c\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SwR71Efwtjw\nhttp://www.gazzetta.gr/basketball/article/686828/o-ivkovits-trelathike-vid#.VKmz6IZkJEg.facebook

    Μπόζινταρ Μάλκοβιτς(Εθνική Σλοβενίας)

    Το τι μπορεί να πάθει κάποιος που δεν προσέχει τον ”Μπόζα” φαίνεται ξεκάθαρα στο παρακάτω βίντεο…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CnjKYZAaIMQ

    Ντέηβηντ Μπλατ (Μακάμπι)

    Απόλυτος εκνευρισμός ”made in USA” από τον ήρεμο συνήθως Μπλατ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CmlXPip1D1Q

    Σέρτζιο Σκαριόλο(Αρμάνι Μιλάνο)

    Ο συμπαθής Σέρτζιο δίνει οδηγίες για ολοκληρωμένη επίθεση ξεχνώντας ότι η ομάδα του είχε μόνο 10 δευτερόλεπτα…Ζαλάδα α λα ιταλικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=lR1Crd30sdM

    Γιώργος Μπαρτζώκας(Ολυμπιακός)

    Κλείνουμε όπως αρχίσαμε δηλαδή με ελληνικό ταμπεραμέντο και Μπαρτζώκας στα χνάρια του Ιωαννίδη…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fo32gFik4Og

     

  • Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

    Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς


     

    Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο Λευτέρης Σούμποτιτς έχουν γράψει την δική τους ιστορία στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ.Ο πρώτος, ως προπονητής, έχει καταφέρει να οδηγήσει πολλούς συλλόγους σε μεγάλες επιτυχίες ενώ ο δεύτερος, κυρίως ως παίκτης του Άρη αλλά και αργότερα από την θέση του πάγκου, πάντα κατάφερνε να βρίσκει τον δρόμο για ψηλά.

    Και οι δύο είναι σεβαστοί από όλους τους φιλάθλους για το ήθος τους και την ευγένειά τους.Ωστόσο μια νύχτα του Νοεμβρίου του 1997 κάτι τους ”μετάλλαξε” σε ”άγρια θηρία” και μπλέχτηκαν σε ένα καυγά ο οποίος ερμηνεύτηκε με πολλούς τρόπους και έμεινε στην ιστορία.

    Το χρονικό μέχρι την”μοιραία συνάντηση”…

    Νοέμβρης’97 και ο ΠΑΟ του Σούμποτιτς αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς στο ΟΑΚΑ σε ντέρμπι κορυφής. Οι”πράσινοι”, με τους Ράτζα και Σκοτ να ”οργιάζουν”, συντρίβουν τον ”αιώνιο” με 68-48 και δείχνουν έτοιμοι να κατακτήσουν την κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος για πρώτη φορά μετά το 1984(σ.σ. τότε ξεκίνησε η κυριαρχία του ΠΑΟ).

    Λίγο μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Σούμποτιτς, αφού δεν δίνει το χέρι στον Ίβκοβιτς, πάει πρώτος στην συνέντευξη Τύπου και φεύγει μην περιμένοντας τον Ντούντα, που είχε αργήσει.Την ώρα που αποχωρούσε όμως μαζί με τον βοηθό του Μηνά Γκέκο ”έπεσε” πάνω του καθώς ο Ίβκοβιτς κατευθυνόταν προς την αίθουσα τύπου μαζί με τον έτερο βοηθό Γιάννη Μπογατσιώτη…

    Διάλογοι ”απείρου κάλλους” και απειλές…

    Ο διάλογος που ακολούθησε δεν θα ήταν ευγενικό να γραφτεί ακριβώς.Θα τον αποδώσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερη λογοκρισία..

    Ίβκοβιτς: ”Γιατί δεν έδωσες το χέρι;”
    Σούμποτιτς: ”Όυτε εσύ μου το έδωσες πέρυσι με τον Άρη”(ήταν προπονητής της ομάδας)
    Ίβκοβιτς: “Γ…ώ την μάνα σου…”
    Σούμποτιτς: “Πάρε τα α….α μου…”

    Όπως καταλαβαίνετε ένας τέτοιος διάλογος δεν μπορούσε να μείνει μόνο στα λόγια.Οι δύο άντρες όρμησαν ο ένας πάνω στον άλλον με λύσσα και ευτυχώς υπήρχαν οι δύο βοηθοί να τους χωρίσουν γιατί αλλιώς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.Πάνω στην σύρραξη ο Ίβκοβιτς είπε στον Σoύμποτιτς:

    Θα τα πούμε στο ΣΕΦ…

    Η δημοσιοποίηση του καβγά και η ερμηνεία του ως κόντρα των σέρβικων λόμπι…

    Λίγο μετά το επεισόδιο ο Σούμποτιτς, σε κάποιο ”πηγαδάκι” κοντά στα αποδυτήρια, είπε τα εξής:

    Ο Ίβκοβιτς με απείλησε.Δεν ξέρει να χάνει.Αν έχει κάποιο πρόβλημα ας σηκωθεί να φύγει ή να με πάρει τηλέφωνο να τα πούμε έξω οι δυό μας.

    Με αυτόν τον τρόπο έγινε η ”αποκάλυψη” του καβγά στον Τύπο.Αυτό εξόργισε τον Ίβκοβιτς που απάντησε:

    Αν ήταν άντρας θα έπρεπε τον καβγά να τον κρατήσει μεταξύ μας…

    Ωστόσο όλα αυτά που συνέβησαν δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι ο Σούμποτιτς δεν έδωσε το χέρι στον Ντούντα. Η διαμάχη αυτή ήταν κάτι σαν πόλεμος μεταξύ των σέρβικων λόμπι που τότε κυριαρχούσαν στην προπονητική.Από την μια ο Ίβκοβιτς στήριζε τον ανερχόμενο αστέρα Ομπράντοβιτς ενώ ο Σούμποτιτς ήταν ανέκαθεν υποστηρικτής του μεγάλου και συγχωρεμένου πια Άτσα Νίκολιτς, έχοντας παράλληλα συνταχτεί με Τζούροβιτς και Μάλκοβιτς.

    Απλά με αυτόν τον καβγά βγήκαν στην φόρα τα ”απωθημένα” με μορφή παρολίγον ”ξύλου”. Οι δύο προπονητές τιμωρήθηκαν με μια αγωνιστική εκτός πάγκων και χρηματικό πρόστιμο.

    Η λήξη της διαμάχης εις…διπλούν

    Επειδή όμως ο χρόνος είναι πάντα ο ”μεγάλος γιατρός”, μετά από κάποιο διάστημα απόλυτης ψυχράδας, το 2000 και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη, οι 2 προπονητές έδωσαν χειραψία και αντάλλαξαν λάβαρα στον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Πανιωνίου για το τουρνουά ”Αντρέας Βαρίκας”(Ντούντα προπονητής ΑΕΚ και ”Πίξι” του Πανιωνίου).

    Επίσης τον Μάη του 2011 βρέθηκαν μετά από 14 χρόνια σε κοινή συνέντευξη τύπου μετά από έναν αγώνα ΟΣΦΠ-Άρη και μάλιστα χαμογελούσαν φιλικά δείχνοντας πως οι κακές στιγμές ανήκουν στο παρελθόν…
     


     

  • Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

    Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

    Αν υπάρχει ένας παίκτης που το όνομά του έγινε συνώνυμο της αυτοθυσίας, της αυταπάρνησης καθώς και της ομάδας του Ολυμπιακού τότε αυτό είναι σίγουρα του Αντρέα Μουράτη.Ο μεγάλος ”Αντρίκος”(που έπαιξε σε όλες τις θέσεις αλλά έμεινε στην ιστορία για τις τρομερές αμυντικές του ικανότητες) έδινε και την ψυχή του για την ομάδα του Πειραιά, για την Εθνική αλλά και για την δικαιοσύνη σε άλλα θέματα πλην ποδοσφαίρου…

    “Όχι” στα γράμματα ”ναι” στην μπάλα και στην ζωηρή ζωή.

    Ο Αντρέας Μουράτης γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1926 στο Νέο Φάληρο. Μαζί με τους γονείς του, που ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, έμενε στις φτωχογειτονιές του Πειραιά, στην οδό Ιωνίας 22. Δεν του άρεσε το σχολείο.Έκανε πολλές δουλειές προκειμένου να αποφύγει τα γράμματα.

    Ήταν γενικά ζωηρός και πάντα έμπλεκε σε μικροκαβγαδάκια, ενώ όποτε έπαιζε ποδόσφαιρο στις αλάνες πάντα γύριζε σπίτι του με μικροτραύματα. Έκανε υγιεινή ζωή και είχε σαν στέκι του το καφενείο «Εθνικόν» στο Νέο Φάληρο.Ήταν μεγάλος γλεντζές και η φράση ”άτσα-ούτσα” που έλεγε όταν χόρευε έμεινε στην ιστορία…

    Τα πρώτα βήματα και η συμβολή του πατέρα Μουράτη

    Η πρώτη επαφή του Μουράτη με την μπάλα ήταν σε ηλικία ενός έτους όταν παρακολούθησε τον αγώνα της ομάδας που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Μάρκος και είχε την ονομασία ”Πολικός Αστέρας” με έδρα την Ευαγγελίστρια του Πειραιά. Η ομάδα ταξίδεψε μέχρι τα Αμπελάκια Σαλαμίνας για να δώσει ποδοσφαιρικό αγώνα. Διατηρήθηκε για 11 χρόνια (1925-1936) και όταν διαλύθηκε ο πατέρας του έφτιαξε την Ένωση Χωματουργείων, ομάδα που πρωτόπαιξε ο Αντρέας.

    Το 1943 ο Μουράτης πήγε στην ομάδα της Προοδευτικής. Ο ίδιος έκανε και ατομικές προπονήσεις στις οποίες πολλές φορές χτύπαγε το κεφάλι στις πόρτες του σπιτιού του για να δυναμώσει στις κεφαλιές…

    Η ώρα του Ολυμπιακού και αρχή με …αυτογκολ.

    Ο Μουράτης έπαιξε με την ομάδα Νέων του Ολυμπιακού το 1945 με την μεσολάβηση του Τάκη Κτενά.Έπαιξε σε όλες τις θέσεις εκτός από αυτή του τερματοφύλακα αλλά η θέση του αριστερού οπισθοφύλακα τον απογείωσε. Ήταν δυνατός, αλτικός, εκτελούσε με μαεστρία φάουλ και πέναλτυ ενώ το αριστερό του σουτ ήταν ”φαρμάκι”.

    Η πρώτη του συμμετοχή στην αντρική ομάδα έγινε στις 22 Ιουνίου 1945 στο φιλικό παιχνίδι του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ που έληξε 1-1 με τον ίδιο να βάζει αυτογκολ.Αλλά στην περίπτωσή του η ”καλή μέρα” κάθε άλλο παρά ”απ’το πρωί φάνηκε”.

    Μαχητής σε βαθμό αίματος και το προσωνύμιο ”Μισούρι”…

    Ο Μουράτης είχε τόσο πάθος την ώρα του αγώνα που έφτανε σε σημείο να τραυματίζεται και να μην σταματάει όπως το 1948 σε αγώνα απέναντι στον Εθνικό όπου τραυματίστηκε στο κεφάλι και παρά το γεγονός ότι το αίμα έτρεχε ποτάμι αγωνίστηκε σε όλο το ματς. Από ΄κει χαρακτηρίστηκε με το ψευδώνυμο «Μισούρι» καθώς η μαχητικότητά του θύμιζε το Θωρηκτό Μισούρι, γιγαντιαίο αμερικανικό πολεμικό πλοίο που βρισκόταν στο λιμάνι του Πειραιά.

    Το 1950 έπαιξε απέναντι στον Πανελευσινιακό και πάλι τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά συνέχισε τον αγώνα μέχρι το τέλος λέγοντας του γιατρού που τον παρότρυνε να βγει”εγώ θα πεθάνω εσένα τι σε νοιάζει?”

    Υπόκλιση των Τούρκων και ”Μουράτ Ασλάν”

    Σε ένα αγώνα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η Εθνική επικράτησε 1-0 μέσα στην Κωνσταντινούπολη και οι Τούρκοι υποκλίθηκαν στον Μουράτη χαρακτηρίζοντάς τον ”Μουράτ Ασλάν”(Μουράτης το Λιοντάρι).

    Η αντιστασιακή και πολιτική δράση του Μουράτη

    Ο Ανδρέας Μουράτης κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην αντίσταση. Έγινε μέλος στην ΕΠΟΝ, την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων που ανήκε στον ΕΑΜ, θέλοντας να συμβάλλει αποφασιστικά στον πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Με την ΕΠΟΝ συμμετείχε και σε ποδοσφαιρικούς αγώνες μαζί με τον Νίκο Γόδα, μέλος που εκτελέστηκε το 1948 και τον Διονύση Γεωργάτο που έλαβε μέρος το 1944 στη μάχη της Ηλεκτρικής στον Πειραιά.

    Το επεισόδιο με το Ισραήλ και η κόντρα του με την ΕΠΟ

    Το 1953 ήταν η τελευταία χρονιά του Μουράτη με την Εθνική καθώς η ΕΠΟ τον έδιωξε. Ο λόγος: Το 1953 η Ελλάδα θα έπαιζε εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλlου του 1954 στην Ελβετία. Τα έξοδα της Εθνικής ήταν βαριά για τους μικρομεροκαματιάρηδες παίκτες.Η ΕΠΟ έταξε κάποια πριμ στους παίκτες αν αγωνίζοταν.

    Ο Μουράτης δεν πίστεψε στις υποσχέσεις της ΕΠΟ, αντέδρασε και τον ακολούθησε και η υπόλοιπη ομάδα.Τελικά οι παίχτες αγωνίστηκαν στα προκριματικά, αλλά δεν έμεινε ατιμώρητη η αντίδραση από την ”αυστηρή” ΕΠΟ. Ο Μουράτης, που ήταν ο ”πρωτεργάτης”, αποκλείστηκε από τα παιχνίδια της Εθνικής!

    Στατιστικά με την ομάδα της ”καρδιάς” του

    Το τελευταίο παιχνίδι του Μουράτη στον Ολυμπιακό ήταν ενάντια στον Παναθηναϊκό στις 8 Μαΐου του 1955. Με τον Ολυμπιακό έπαιξε 295 αγώνες και πήρε πέντε πρωταθλήματα, πέντε κύπελλα, τρία νταμπλ και δέκα πρωταθλήματα Πειραιώς. Όταν αποσύρθηκε ανέλαβε πόσο φροντιστή…

    Και ηθοποιός…

    Το 1956 βγήκε στον κινηματογράφο η ταινία”Άσσοι του Γηπέδου”(αργότερα μετονομάστηκε σε ”Κυριακάτικοι Ήρωες”) Με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές η ταινία περιελάμβανε και το περιστατικό που οδήγησε στην αποπομπή του Μουράτη από την Εθνική.

    Ο Ανδρέας Μουράτης πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 2000. Σήμερα, κοντά στο γήπεδο Καραισκάκη, ο Δήμος Πειραιά έχει δώσει το όνομα του Μουράτη στον δρόμο που έμενε τα τελευταία χρόνια…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hDY8f1YjEBg

    Από την ταινία ”Άσσοι των γηπέδων”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=-eRaJZG1a2o

  • Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Η δεκαετία του ’90, δηλαδή αυτή που άρχισε λίγα χρόνια μετά το ”χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987, ήταν η χρονιά της απόλυτης εκτόξευσης του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως ”το καλύτερο της Ευρώπης”.Τότε μπορούμε να πούμε ότι ”εξαργυρώσαμε” με ευρωπαικές κούπες τις τρομερές βραδιές του Άρη, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έφτασε σε 3 final-four αλλά δεν κατέκτησε κανένα.Έβαλε όμως γερά θεμέλια για τα χρόνια που ακολούθησαν.

    Επίσης, ”εντός των τειχών” είχαμε πολλές ενδιαφέρουσες στιγμές με πάθος, ένταση και ενέργεια, οι οποίες ήταν ενδεικτικές του κλίματος και του ανταγωνισμού που επικρατούσε στο ελληνικό πρωτάθλημα.Αξίζει να θυμηθούμε κάποιες…

    Άρης-ΠΑΟΚ, τελικοί 1991:”Πότε ποτέ ποτέ”

    Το 1991 ήταν η τελευταία φορά, μέχρι σήμερα, που βρέθηκαν αντίπαλοι στους τελικούς οι Άρης και ΠΑΟΚ.Μετά από τις αλησμόνητες κόντρες τους στο ‘Παλέ’ την δεκαετία του ’80, προστέθηκε ακόμα μια το 1991 που ήταν κάτι σαν ”αποχαιρετισμός στα όπλα” στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, καθώς μετά ξεκίνησε η κυριαρχία των 2 ”αιωνίων” της Αθήνας, ΟΣΦΠ και ΠΑΟ.Ο Άρης για μια ακόμα φορά αναδείχτηκε πρωταθλητής με τρόπο απίθανο και δείχνοντας το ΄΄μέταλλο” που είχε ως ομάδα.Με το σκορ στις νίκες να είναι 2-2 (τότε η σειρά κρινόταν στις 4 νίκες) πήρε τα δύο τελευταία παιχνίδια κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

    Το 3-2 έγινε με ανατροπή του σκορ από 81-85 σε 86-85 μέσα σε 20” (με τον Γιαννάκη να σκοράρει στην εκπνοή) και το 4-2 με ανατροπή από 76-80 σε 81-80.Χαρακτηριστικό ήταν ότι και στις δύο ανατροπές συνέβαλλαν αντίστοιχα ”παιδικά λάθη” των παικτών του ΠΑΟΚ, που έδειξαν να μην πιστεύουν στον τίτλο και ”ενέπνευσαν” τους Αρειανούς να φωνάξουν στις εξέδρες ”Ποτέ ,ποτέ, ποτέ.Η ”χρυσή” δεκαετία δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MWOkFx6yfV0\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cp0FNl4KyY8

    Το σακάκι του ”Ξανθού”, η μη εμφάνιση του ΠΑΟ και το ”ερυθρόλευκο” οικογενειακό διπλό…(1993)

    Όταν τελείωσε η αυτοκρατορία του Άρη και αφού μεσολάβησε ένα πρωτάθλημα του συμπολίτη του ΠΑΟΚ το 1992, άρχισε μια άλλη και είχε χρώμα ”ερυθρόλευκο”.Ο Ολυμπιακός, με τον Ιωαννίδη στον πάγκο του, ξεκίναγε ένα πενταετές σερί(1993-1997) κατάκτησης πρωταθλημάτων.Αυτό το σερί πάντως άρχισε κάπως περίεργα, καθώς στους τελικούς του 1993 νίκησε τον ΠΑΟ ΜΕ 3-1. Ο τελευταίος όμως δεν κατέβηκε στο 4ο ματς στο ΣΕΦ λόγω διαμαρτυρίας για την διαιτησία στο 3ο παιχνίδι στην Γλυφάδα.Έτσι οι φίλαθλοι που πήγαν στο ΣΕΦ εκείνο το απόγευμα(δεν ήταν σίγουρο ότι δεν θα γίνει το ματς)παρακολούθησαν ένα ”οικογενειακό” διπλό μεταξύ των παικτών του Ολυμπιακού και εν συνεχεία την φιέστα.

    Εκείνη την σεζόν έμεινε στην ιστορία και η κίνηση του Ιωαννίδη, σε έναν αγώνα ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ στο ΣΕΦ, να βγάλει το σακάκι του και να το ”δώσει” στους διαιτητές λέγοντάς τους:

    ‘Μας τα πήρατε όλα πάρτε και αυτό…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=t3VzupQ7Qjw\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE

    Πανιώνιος-ΠΑΟ,1994:Το απίστευτο σόου του Τέρνερ και το κερδισμένο…στοίχημα

    Ο Χένρι Τέρνερ που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο την σεζόν 1993-94 αποτέλεσε αναμφισβήτητα έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς την ιστορία της Α1.Προσέφερε θεαματικά καρφώματα, τάπες και γενικά ”έφερε” το NBA στην Ελλάδα.Κανείς όμως δεν θα ξεχάσει 2 φάσεις που έκανε στον αγώνα του πρώτου γύρου με τον ΠΑΟ στην Νέα Σμύρνη.

    Η πρώτη ήταν ένα κάρφωμα μπροστά στον θηριώδη Βράνκοβιτς και η δεύτερη, ακόμα πιο σημαντική , μια τάπα στον Νίκο Γκάλη στο τέλος του αγώνα, την ώρα που ο τελευταίος ετοιμαζόταν να σκοράρει και να δώσει την νίκη στον ΠΑΟ.Ο Τέρνερ έτρεξε σαν ”άνεμος” και πηδώντας σχεδόν από την βολή τον έκοψε καθαρά και έδωσε την νίκη στην ομάδα του.Πριν από τον αγώνα μάλιστα είχε βάλει στοίχημα με παράγοντα του Πανιωνίου ένα γεύμα ότι θα κάρφωνε μπροστά στον Βράνκοβιτς και θα τάπωνε τον Γκάλη. Το κέρδισε πανηγυρικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=xxNY7rdMS6A

    1997-98:O ”ήρωας” Καρνισόβας και ο Ράτζα πάνω στην γραμματεία…

    Η σεζόν 1997-98 ήταν η έναρξη μιας ”νέας αυτοκρατορίας”, αυτή του ΠΑΟ.Έχοντας κατακτήσει 2 χρόνια πριν την κορυφή της Ευρώπης, το ”τριφύλλι”, ενισχυόμενο με τους Ράτζα, Σκοτ, έβαλε ως στόχο να ”σπάσει” την 5ετή κυριαρχία του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Πειραιά ξεκίνησε εντυπωσιακά εκείνη την χρονιά κάνοντας 16 νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά τελικά λύγισε από του πολλούς τραυματισμούς.

    Δύο στιγμές που θα θυμόμαστε από την σεζόν πάντως είναι το νικητήριο καλάθι του Καρνισόβας στο ντέρμπι των αιωνίων(ο οποίος, παίζοντας με μπανταρισμένο πόδι, πήρε το ριμπάουντ μετά από ένα χαμένο σουτ του Πέττα και σκόραρε με την λήξη) και το ”πάθος” του ”χορτασμένου” από επιτυχίες Ράτζα, ο οποίος στον 5ο τελικό με τον ΠΑΟΚ, με το ματς να έχει κριθεί, ανέβηκε στο τραπέζι της γραμματείας και πανηγύρισε έξαλλα τον τίτλο.Το πάθος ενός τέτοιου παίκτη δείχνει την αξία που είχε η κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=DvjpF0B4HfE

    Το σκαρφάλωμα του Ράτζα στο 1.25.00

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GdaEDJKNB5c

  • Ποδοσφαιρικά Παπούτσια. Από τον Χάλυβα στο Τσιπ…

    Ποδοσφαιρικά Παπούτσια. Από τον Χάλυβα στο Τσιπ…


     
    Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα με ρίζες από τον 19ο αιώνα. Η εξέλιξή του λοιπόν έχει πολλά παρακλάδια. Από κανόνες που αλλάζουν μέχρι τα παπούτσια. Ειδικά όσον αφορά τα τελευταία, έχει παρατηρηθεί ότι εξελίσσονται με ταχύτητα ”αστραπή”, καθώς ακολουθούν τον ρυθμό των αγώνων(δηλαδή την ταχύτητα που με τα χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη), τον ανταγωνισμό των εταιρειών για το ποια έχει το καλύτερο, όπως και την ολοένα και μεγαλύτερη απαιτούμενη άνεση που θέλουν να έχουν οι αθλητές όταν τα φοράνε.

    Ας θυμηθούμε από την αρχή την εξέλιξή τους…

    Μπότες και χάλυβας…

    Ποδοσφαιρικά παπούτσια του 1800+

    Τα πρώτα ποδοσφαιρικά παπούτσια χρονολογούνται γύρω στο 1526. Είχαν σχήμα μπότας και ανήκαν στον βασιλιά Henry τον 8ο, χωρίς να υπάρχουν όμως αναλυτικές λεπτομέρειες γι’αυτά. Επί της ουσίας, τα πρώτα αυθεντικά ποδοσφαιρικά παπούτσια εφευρέθηκαν παράλληλα με την μεγάλη ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στην Αγγλία προς το τέλος του 19ου αιώνα.

    Από θέμα άνεσης δεν ήταν ότι καλύτερο, αλλά ο χάλυβας που είχαν προστάτευε με τον καλύτερο τρόπο τα δάχτυλα των αθλητών, που αγωνιζόντουσαν σε δύσκολα τερέν. Χαρακτηριστικό είναι ότι ζύγιζαν 500 γρ., αλλά όταν βρεχόντουσαν παίρναν το διπλάσιο βάρος, δηλαδή 1 κιλό!

    Πρώτη ανάπτυξη, πρώτες εταιρείες και τα αδέρφια Dassler

    Ο Άντολφ Ντάσσλερ – Ιδρυτής Adidas

    Από 1900 έως 1940 παρατηρούνται οι πρώτες σημαντικές εξελίξεις στα ποδοσφαιρικά παπούτσια με αποτέλεσμα την εμφάνιση των πρώτων εταιρειών που ήταν οι Gola, Hummel και Valsport.

    Ο Ρούντολφ Ντάσσλερ – Ιδρυτής Puma

    Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίζονται στην αγορά παπούτσια που δίναν μεγαλύτερη άνεση στους αθλητές και τους βοηθούσαν να είναι πιο γρήγοροι και εκρηκτικοί.

    Πρωτομάστορες γι’αυτό ήταν οι Λατινοαμερικάνοι, τους οποίους πάντοτε χαρακτήριζαν αυτά τα προσόντα.

    Το 1954, τα αδέρφια Dassler, Adolf και Rudolf θα αποτελέσουν τους δημιουργούς παπουτσιών με τάπες που μπορούσαν να συναρμολογηθούν και να αλλάξουν.

    Μια διαμάχη που είχαν μεταξύ τους αργότερα αποδείχτηκε ”καλή” για το ποδόσφαιρο καθώς ο καθένας έφτιαξε από μια δική του μεγάλη εταιρεία.

    Η συμβολή της Adidas και παπούτσια μέχρι τον αστράγαλο…

    Από την δεκαετία του ’60, οι εταιρίες Mitre, Asics και Joma άλλαξαν το γενικότερο στυλ των παπουτσιών καθώς τα έφτιαχναν με ύψος μέχρι τον αστράγαλο, δίνοντας ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία στους αθλητές.

    Το 1970 η Adidas αφήνει το στίγμα της παγκοσμίως, παρουσιάζοντας τα πρώτα παπούτσια που δεν ήταν μαύρα, καινοτομία μεγάλη για εκείνη την εποχή. Μάλιστα,ο Αυστραλός Κρεγκ Τζόνστον, πρώην ποδοσφαιριστής σε Λίβερπουλ και Μίντλεσμπρο, δημιούργησε το Adidas Predator τη δεκαετία του 1980 που έως σήμερα αποτελεί το πιο διάσημο ποδοσφαιρικό παπούτσι.

    Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας εμφανίζεται στην αγορά η Umbro, ενώ αργότερα εμφανίζονται οι μετέπειτα κολοσσοί Reebok και Mizuno.

    Nike και… τσιπ

    Τη δεκαετία του ’90 ξεκινάει να ασχολείται με ποδοσφαιρικά παπούτσια και η αμερικανική Nike, που μέχρι τότε σχεδίαζε υποδήματα για αθλητές του NBA. Το 1998 μάλιστα θα εφεύρει το Nike Mercurial, βάρους 200 γρ., αποτελώντας το πιο ελαφρύ παπούτσι στην ιστορία.

    Η Kelme το 2006 θα φέρει άλλη μια πρωτοπορία, καθώς φτιάχνει το πρώτο παπούτσι με τεχνολογία Ελέγχου Υγρασίας. Με την τεχνολογία laser, που ολοένα και αναπτύσσεται, τα παπούτσια πλέον σχεδιάζονται ακριβώς σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες των αθλητών.

    Δείγμα της ”ρομποτικής” δυνατότητας σχεδιασμού είναι το τσιπ που έβαλε η Adidas στα παπούτσια του Μέσι και έχει την δυνατότητα αποθήκευσης στατιστικών στοιχείων του αθλητή σε κάθε αγώνα.(!!!).
    Περιμένουμε τις νέες εφευρέσεις…

    Παπούτσια Adidas Messi

    πηγή :tromaktiko

     

     

    Τα ποδοσφαιρικά παπούτσια Adidas F5 Tf που φοράει ο Λιονέλ Μέσσι στην φωτογραφία, μπορείτε να τα βρείτε στο SPORTBRIO SHOP, όπως και άλλα πολλά ποδοφαιρικά παπούτσια και αθλητικά είδη !

  • Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Κάποτε, στις μακρινές δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι αγώνες των ελληνικών ομάδων με ξένες ήταν πολύ σπάνιες, καθώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε τελείως ερασιτεχνικό επίπεδο.Επίσης, όπως και σήμερα, δεν γινόντουσαν αγώνες μέσα στις γιορτές.Έτσι οι 3 μεγάλοι του κέντρου που αποτελούσαν το ΠΟΚ (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΑΕΚ) αποφάσισαν κάτι πολύ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή.

    Η ιδέα αφορούσε την διεξαγωγή αγώνων μεταξύ τους αλλά και με ξένες ομάδες κατά την διάρκεια των γιορτών.Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν τελικά ένα τουρνουά με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”και είχε μεγάλη επιτυχία, τόσο σε εμπορικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα χρόνια που διοργανώθηκε.

    Η κόντρα Ολυμπιακού – ΕΠΟ ως αρχή ίδρυσης του ΠΟΚ

    Το 1927 είχε ξεσπάσει μια κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΕΠΟ που είχε ως συνέπεια η τελευταία να απαγορεύσει την συμμετοχή της ομάδας του Πειραιά στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά και την διεξαγωγή φιλικών της αγώνων με άλλες ελληνικές ομάδες.

    Ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ υποστήριξαν τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα, αρχικά να τιμωρηθούν με τετράμηνο αποκλεισμό και στην συνέχεια να διαγραφούν από την Ομοσπονδία.Αυτές οι κόντρες όμως είχαν ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ΠΟΚ(ΠΑΟ Ολυμπιακός, Κωνσταντινούπολη) από αυτές τις 3 ομάδες και την διεξαγωγή φιλικών αγώνων μεταξύ τους.

    Για να γίνει μάλιστα και πιο επίσημη αυτή η συνεργασία υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των τριών που προέβλεπε πρόστιμο 50.000 δραχμών για όποιον δεν τηρούσε τους όρους. Απώτερος στόχος ήταν να πιέσουν την ΕΠΟ να δεχτεί κάποιους όρους που είχαν θέσει.Μάλιστα προσπάθησαν να κάνουν δικό τους πρωτάθλημα αλλά δεν τους ακολούθησαν πολλές ομάδες ώστε κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.

    Προσθήκη και άλλων ομάδων και…εγένετο Κύπελλο Χριστουγέννων

    Οι σχέσεις των ομάδων του ΠΟΚ με την ΕΠΟ βελτιώθηκαν το καλοκαίρι του 1928 άλλα η ένωση παρέμεινε και μάλιστα μεγάλωσε με τις προσθήκες των Απόλλωνα, Αθηναϊκού και του Εθνικού. Τον Ιανουάριο του 1930 διαλύθηκε για λίγο λόγω αποχώρησης του ΠΑΟ, ως διαμαρτυρία για επεισόδια που έγιναν από οπαδούς του Ολυμπιακού στην Λεωφόρο σ’έναν αγώνα με την ΑΕΚ. Με την άμεση επανίδρυσή της άρχισαν και τα φιλικά με ξένες ομάδες εντός και εκτός Ελλάδας.

    Το 1943 οι αγώνες αυτοί πήραν πιο επίσημη μορφή με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”.Ο θεσμός κράτησε για περίπου 20 χρόνια (1943-1962)και καταργήθηκε λόγω της ίδρυσης της Α’Εθνικής το 1959, που είχε ως αποτέλεσμα την συμμετοχή ελληνικών ομάδων σε επίσημες διοργανώσεις της Ευρώπης.

    Συμμαχία ΟΣΦΠ – ΠΑΟ κατά ΕΠΟ

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων οδήγησε στην διεξαγωγή 2 ακόμα διοργανώσεων:του Κυπέλλου Πάσχα και του Κυπέλλου Σεπτεμβρίου. Μέσω αυτών οι σχέσεις μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ έγιναν πιο δυνατές καθώς και το μέτωπο που είχαν ανοίξει με την ΕΠΟ να αποδεχτεί ορισμένα αιτήματά τους.

    Συμφώνησαν επίσης μεταξύ τους ”άτυπα”, να μην υπάρχουν ”αρπαγές” παικτών εκατέρωθεν…Άλλες εποχές άλλα ήθη…

  • Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Πόσοι θυμάστε τον Ντάρκο Μίλισιτς και τον εκρηκτικό χαρακτήρα του; Σίγουρα κάποιοι λάτρεις της Εθνικής μας θα τον θυμούνται από το ”ιστορικό” ξέσπασμά του μετά από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας για το Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία.

    Αυτά που είπε τότε μπορεί να ήταν για ”τερματισμό καριέρας” από αυστηρή τιμωρία, αλλά έδειξαν ότι ο Ντάρκο Μίλισιτς είχε ”συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του”.

    Πού θα την έβγαζε καλύτερα λοιπόν από το kickboxing…;

    Η καριέρα του

    Ντάρκο Μίλισιτς

    Ο Μίλισιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 και αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2003.Στην συνέχεια μεταπήδησε στο NBA, στους Ντιτρόιτ Πίστονς σε ηλικία 18 ετών και έγινε ο νεαρότερος παίκτης που πρωτόπαιξε εκεί.

    Μάλιστα αποτελούσε μια μεγάλη ελπίδα και κάτι τέτοιο το επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ομάδας, Τζόε Ντούμαρς, όταν δήλωσε ότι:

    ”μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στην ομάδα”

    Εντούτοις τα προγνωστικά διαψεύστηκαν καθώς ο Ντάρκο Μίλισιτς παρέμεινε σ μια σταθερή πορεία και χωρίς να βελτιωθεί ιδιαίτερα σε κάποιον τομέα. Έμεινε στους Πίστονς μέχρι το 2006 με 1.5 πόντους μ.ο.

    Στην συνέχεια έγινε ”γυρολόγος” αγωνιζόμενος σε 5 διαφορετικές ομάδες(Μάτζικ, Γκρίζλις, Νικς, Τίμπεργουλβς, Σέλτικς) έως το 2013 που ανακοίνωσε για μυστήριους λόγους την απόσυρση του…

    2014:Το μυστήριο λύθηκε, kickboxιng η αιτία…

    Τελικά ο λόγος της απόσυρσης του Ντάρκο ήταν ότι ο ίδιος ήθελε να αφοσιωθεί σε μια άλλη του αγάπη που δεν ήταν άλλη από το Kickboxing.Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, το νεύρο που έδειχνε στους αγώνες μπάσκετ και η σωματική υποδομή που είχε αποκτήσει από αυτό, κυρίως λόγω NBA, ήταν οι καλύτερες βάσεις για ένα τέτοιο ξεκίνημα.

    Ο ίδιος φρόντισε να ξεκινήσει και τους αγώνες δίνοντας αγώνα επίδειξης απέναντι στον Ράντοβαν Ράντοτσιν.

    “Θα επιστρέψω”

    Ο αγώνας έγινε στις 19 Δεκεμβρίου στην Σερβία, αλλά ο Ντάρκο Μίλισιτς έδειξε λίγο τρακαρισμένος και ηττήθηκε.Ο ίδιος, γνήσιος Σέρβος και γνωστός για την μαχητική ψυχή του, δήλωσε:

    Θα επιστρέψω δριμύτερος, ήταν μόνο η αρχή…!

    Για να δούμε αν το άθλημα απέκτησε ”νέο αίμα”…

    Το απίστευτο ξέσπασμα του Μίλισιτς μετά τον αγώνα με την Ελλάδα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=woWqSmichOo

    Το ντεμπούτο του στην “δεύτερη καριέρα”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aMBADEPoiTk

  • Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Η 9η Δεκέμβρη του 1977 αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του NBA και σίγουρα κάτι που όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν, παρόντες και μη.Αιτία αποτέλεσε μια μπουνιά του παίκτη των Λος Άντζελες Λέηκερς, Κέρμιτ Ουάσινγκτον, στον αντίστοιχο των Ρόκετς(και μετέπειτα προπονητή τους) Ρούντι Τομτζάνοβιτς.

    Ο λόγος ήταν μια παρεξήγηση. Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Ξύλο και των “γονέων”

    Σε μια φάση του αγώνα,ο Κέρμιτ Ουάσιγκτον και ο Κέβιν Κάνερτ(Kevin Kunnert) διεκδίκησαν ένα ριμπάουντ. Στην συνέχεια ο Κάνερτ άρχισε μια νέα επίθεση αλλά είδε τον Ουάσιγκτον να του έχει πιάσει το σορτσάκι. Αυτό τον οδήγησε στο να ρίξει αγκωνιά στον Ουάσινγκτον με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τον χτυπήσει.

    Εκείνη την στιγμή ο Τομτζάνοβιτς έτρεξε προς το μέρος του καυγά θέλοντας να κατευνάσει την κατάσταση. Όμως ο Ουάσινγκτον νόμισε, ενστικτωδώς, πως έτρεχε να του επιτεθεί και του έριξε “στην κόντρα” μια ασύλληπτη μπουνιά στο πρόσωπο!

    Καρίμ-Αμπντουλ Τζαμπάρ: “Σαν να σκάει πεπόνι στο τσιμέντο”

    Ο σέντερ των Λέηκερς, Καρίμ-Αμπντούλ Τζαμπάρ, ήταν ανάμεσα στους παίκτες και δήλωσε μετά από καιρό:

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον θόρυβο που έκανε η μπουνιά. Ήταν σαν να σκάει πεπόνι σε τσιμέντο!

    Αμέσως έτρεξαν όλοι να δουν την κατάσταση του Τομτζάνοβιτς, καθώς ο ίδιος βρισκόταν στο πάτωμα σε μια λίμνη αίματος. Πραγματικά σοκαριστική στιγμή!

    Η…αντίδραση του Τομτζάνοβιτς και το ραγισμένο κρανίο

    Ο Τομτζάνοβιτς πάντως, για κάποιο λόγο, δεν ήταν αναίσθητος. Μάλιστα μετά το τέλος του αγώνα, προσπάθησε να επιτεθεί στον Ουάσινγκτον αλλά το σώμα του δεν τον υπάκουε.
    \nEίχε πάθει διάσειση και είχε σπάσει κόκκαλα, σαγόνι και μύτη ενώ το κρανίο του είχε ελαφρώς ραγίσει τόσο, ώστε υγρά του εγκεφάλου έτρεχαν στο στόμα του!

    Όλα αυτά θα μπορούσαν να τον έχουν οδηγήσει στον θάνατο. Ο ίδιος δήλωσε:

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την γεύση. Δεν κατάλαβα τι έγινε, νόμιζα ότι είχε πέσει στο κεφάλι μου το scoreboard του γηπέδου!

    Ο γιατρός του ήταν εντυπωσιασμένος πως ο Τομτζάνοβιτς είχε επιζήσει μετά από τέτοιο τραυματισμό και μάλιστα χωρίς να του μείνει κάποια μόνιμη βλάβη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:

    Σε πολλές περιπτώσεις, αθλητές πέθαναν από λιγότερο ισχυρά χτυπήματα. Στην περίπτωση του Ρούντι, έμοιαζε με προσπάθεια συγκόλλησης αυγού…

    (αναφερόμενος στο ραγισμένο κρανίο του Τομτζάνοβιτς).

    Η μετάνοια του Ουάσιγκτον

    Ο Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια να ζητήσει συγγνώμη, δήλωσε:

    Πανικοβλήθηκα όταν είδα τον Τομτζάνοβιτς να έρχεται καταπάνω μου γι’αυτό αντέδρασα έτσι. Η αντίδρασή αυτή δεν ήμουν εγώ.Ήμουν χειρότερος και από το χειρότερο τέρας του Χόλυγουντ

    Η τιμωρία και το ”μετά” στην καριέρα Τομτζάνοβιτς-Ουάσινγκτον

    Τομτζάνοβιτς

    Όλος ο κόσμος πάντως είχε παγώσει από το παραπάνω περιστατικό ενώ ο Ουάσινγκτον είχε καταλάβει ότι παραλίγο θα γινόταν δολοφόνος. Η λίγκα τον τιμώρησε για 60 μέρες, χάνοντας 26 αγώνες και πληρώνοντας πρόστιμο 10.000 δολαρίων που εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο.

    Υπήρξαν πάντως αντιδράσεις από ανθρώπους που ήθελαν πιο αυστηρή τιμωρία.

    Τομτζάνοβιτς

    Όσον αφορά την καριέρα του Τομτζάνοβιτς, αυτή πήρε την κατιούσα καθώς έμεινε 5 μήνες εκτός δράσης και τα τραύματα έκαναν αρκετό καιρό να επουλωθούν. Όταν επέστρεψε δεν κατάφερε ποτέ να βρει τον παλιό του εαυτό και αποχώρησε νωρίς όντας μόνο 33 ετών.

    Όταν αποσύρθηκε πάντως οι Ρόκετς απέσυραν το νούμερο 45 προς τιμήν του, ενώ και ο ίδιος έγινε ένας σπουδαίος προπονητής, οδηγώντας την ομάδα του Χιούστον σε 2 σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων(1994,1995)…

    Η άφεση αμαρτιών του Τομτζάνοβιτς στον Ουάσιγκτον και η φιλία τους

    Με το πέρασμα του χρόνου πάντως, οι ”πληγές” έκλεισαν και όσον αφορά τις σχέσεις των 2 αντρών. Μάλιστα συναντήθηκαν το 2002 στο Πόρτλαντ για να μιλήσουν στην USA Today για το βιβλίο του John Feinstein “The Punch” που αναφέρεται στο συγκεκριμένο γεγονός… Εκεί ο Τομτζάνοβιτς χαρακτήρισε ”αδερφό” του τον Ουάσινγκτον και συμπλήρωσε ότι:

    Ό,τι έγινε είναι παρελθόν, πλέον δεν υπάρχει κάτι να μας χωρίζει…

    Σ’εκείνη την συνέντευξη, οι δύο άντρες μίλησαν αναλυτικά για εκείνο το περιστατικό και τα συναισθήματά τους εκείνο το βράδυ. Ο Τομτζάνοβιτς μάλιστα έδειχνε τόσο άνετος και μιλούσε αναλυτικά σαν να μην είχε συμβεί κάτι σοβαρό που παραλίγο θα του είχε στοιχίσει την ζωή.

    Μάλιστα όταν τους ζητήθηκε να βγουν φωτογραφία μαζί, χάρισαν στον κόσμο το καλύτερό τους χαμόγελο, επιβεβαιώνοντας ότι η κακή στιγμή είχε ξεχαστεί.

    Μάθημα και για το NBA

    Το ίδιο το NBA, μετά από εκείνο το περιστατικό, έδωσε μεγάλη σημασία στην συμπεριφορά των παικτών. Συνειδητοποιώντας τι μπορεί να συμβεί από μαι κακιά στιγμή επέβαλλε μέτρα τα οποία προέβλεπαν αυστηρές ποινές για τους λεγόμενους ‘‘εντός γηπέδου ταραξίες” όπως αποκλεισμό από αγώνες ή μεγάλα χρηματικά πρόστιμα.

    Ήταν μια προσπάθεια να αποφεύγονται καβγάδες που στιγματίζουν το άθλημα και δίνουν το κακό παράδειγμα σε όσους το παρακολουθούν. Τα μέτρα αυτά είχαν μεγάλη αποτελεσματικότητα από τότε, καθώς με ελάχιστες εξαιρέσεις, η συμπεριφορές των αθλητών είναι άψογες…

    Ο φιλάνθρωπος Ουάσινγκτον

    Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ουάσινγκτον, χρόνια μπλεγμένος σε ιστορίες με αλκοόλ και κακής ζωής, έχει αφιερώσει την ζωή του στις φιλανθρωπίες, δείχνοντας σε όλους πως όταν κάποιος πάρει μια δεύτερη ευκαιρία(όπως η συγχώρεση του Τομτζάνοβιτς) μπορεί να αλλάξει…

    Ουάσινγκτον

    Δείτε σε βίντεο τη φάση από τη θρυλική μπουνιά !
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jgqUZ1IAA_8

  • Λόρεν Χιλ:”Θα συνεχίσω μέχρι την κόρνα της λήξης”

    Λόρεν Χιλ:”Θα συνεχίσω μέχρι την κόρνα της λήξης”

    Πολλές φορές στην ζωή, δυστυχώς ή ευτυχώς, κάποια πράγματα είναι μονόδρομος. Στην περίπτωση της 19χρονης μπασκετμπολίστριας Λόρεν Χιλ αυτός ο μονόδρομος δεν θα μπορούσε να είναι πιο σκληρός και άδικος από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Είναι ο μονόδρομος του θανάτου… Το συγκινητικό είναι όμως ότι η Αμερικανίδα προσπαθεί, μέσω αυτού να περάσει διάφορα μηνύματα με την στάση της, την αξιοπρέπειά της και τις ενέργειές της…

    Τα όνειρα της Λόρεν και οι πρώτες ανησυχίες…

    Την 1η Οκτωβρίου 2014 η Λόρεν Χιλ έκλεισε τα 18 της χρόνια. Μια ηλικία στην οποία κάθε νέος αρχίζει τα όνειρά του για το μέλλον και σκέφτεται πώς θα τα ακολουθήσει. Έτσι και η ίδια, όντας γραφτεί στο Πανεπιστήμιο Saint Joseph, ένιωθε έτοιμη να αρχίσει την εκπαίδευσή της και να αγωνιστεί στην ομάδα μπάσκετ του κολεγίου.

    Η όρεξη αυτή όμως που είχε δεν φάνηκε στις πρώτες προπονήσεις καθώς η ίδια φαινόταν, χωρίς κάποια εξήγηση, να μην μπορεί να ακολουθήσει το σώμα της.

    Ένιωθα να χάνω την ισορροπία μου, να μην έχω αίσθηση της αφής και να μην μπορώ να μπω στο κλίμα της προπόνησης

    δήλωσε η ίδια.Κάτι δεν πήγαινε καλά…

    “Έχεις το πολύ 2 χρόνια ζωής…”

    Όλα τα παραπάνω ανησύχησαν την ίδια, τους γονείς της και τον προπονητή. Αποφάσισε λοιπόν να κάνει εξετάσεις γιατί συν τοις άλλοις ένιωθε και ημικρανίες. Η διάγνωση ήρθε 50 μέρες μετά τα γενέθλιά της…

    Καρκίνος στον εγκέφαλο και μάλιστα βαριάς και επεκτάσιμης μορφής…

    Οι γιατροί της έδωσαν το πολύ δυο χρόνια ζωής. Στην περίπτωσή της το μεγαλύτερο ποσοστό πιθανόν να λύγιζε και να παρατούσε κάθε προσπάθεια για ζωή… Όχι όμως η Λόρεν…

    “Θα συνεχίσω μέχρι την κόρνα της λήξης”

    Η ίδια, μετά και από συζητήσεις με τους γονείς της, ήταν αποφασισμένη να παλέψει γενναία με αυτήν την “καταραμένη” αρρώστια. Επέλεξε να συνεχίσει να αγωνίζεται όσο μπορεί και της επιτρέπει το σώμα της.

    Μπορεί αύριο να μην είμαι εδώ.Αλλά όσο ζω δεν βλέπω τον λόγο να μην συνεχίσω να αντιμετωπίζω την κατάσταση. Θέλω και εσείς να παίζετε για μένα όταν δεν θα μπορώ πια να σας ακολουθήσω

    είπε στις συμπαίκτριες της. Οι γονείς της μάλιστα της έκαναν και ένα πάρτι-έκπληξη, πιθανόν σαν το αποχαιρετιστήριο δώρο τους…Το καλύτερο δώρο όμως το πήρε λίγες μέρες μετά…

    Ο τελευταίος αγώνας

    Το πρωτάθλημα του NCAA επρόκειτο να ξεκινήσει στις 15 Νοεμβρίου. Όμως, καθώς η κατάσταση της Λόρεν χειροτέρευε, το πανεπιστήμιο του St Joseph ζήτησε από την ομοσπονδία να μετατεθεί η πρεμιέρα για τις 2 του μήνα έτσι ώστε να είναι ακόμα σε θέση να αγωνιστεί.

    Το αίτημα έγινε αμέσως δεκτό και έτσι το όνειρο της θα γινόταν πραγματικότητα… Σε ένα κατάμεστο στάδιο, όλο το πλήθος πήγε να παρακολουθήσει τον αγώνα του St Joseph με το Hiram College, με τα μάτια βουρκωμένα και καρφωμένα σε αυτήν την πραγματική ηρωίδα…

    Η Λόρεν αγωνίστηκε συνολικά 1 λεπτό πετυχαίνοντας τους πρώτους και τους τελευταίους πόντους του αγώνα, στην νίκη του St Joseph με 66-55. Η αποθέωση που γνώρισε στο τέλος του αγώνα ήταν παράπάνω από συγκινητική όπως και τα λόγια που είπε

    Ήθελα να αγωνιστώ για να συγκεντρώσω χρήματα για την καταπολέμηση αυτής της αρρώστιας.Είναι απίθανο αυτό που έζησα σήμερα…δεν θα σας ξεχάσω ποτέ…

    δήλωσε ενώ όλο το στάδιο την αποθέωσε ενώ η φανέλα της με το νούμερο 22 αποσύρθηκε προς τιμήν της…

    Το μήνυμα του Λεμπρόν..

    Πολλές μεγάλες προσωπικότητες θαύμασαν τον αγώνα της Λόρεν μέσα σε αυτούς και ο Λεμπρόν Τζέιμς, ο οποίος της έστειλε το εξής μήνυμα:

    Είσαι πραγματικά απίστευτη!! Σ’ευχαριστώ που με εμπνέεις και θα κάνω τα πάντα για να σου μοιάσω!! Είσαι φοβερή και πανέμορφη!!

    Ο στόχος της εκτός παρκέ και το μάθημα ζωής.

    Η Λόρεν πάντως κατάφερε να αγωνιστεί σε 3 ακόμα παιχνίδια. Στόχος της ήταν να μαζεύει λεφτά που θα τα έδινε στο ίδρυμα πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου ”The Cure Starts Now Foundation”. Το ποσό που έχει μαζέψει έως τώρα είναι 700.000 δολάρια και στόχος της είναι το 1 εκατομμύριο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου.

    Πλέον δεν μπορεί να ακολουθήσει το σώμα της και έχει μια τιμητική θέση ως ασίσταντ κόουτς στο πανεπιστήμιο της.Το μήνυμά της όμως έχει περάσει με τον καλύτερο τρόπο:

    Ποτέ μην τα παρατάς μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα

    Σ’ευχαριστούμε Λόρεν…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wLTEu8E5dPU
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hsU24D42PgQ

  • Στην Καταλονία Ακόμα Βρέχει Κάρτες…

    Στην Καταλονία Ακόμα Βρέχει Κάρτες…

    Μερικές φορές (έως αρκετές) ένας αγώνας ποδοσφαίρου δεν μένει στην ιστορία ούτε για κάποιο ωραίο γκολ, ούτε για το ποιά ομάδα νίκησε και γενικά για κανένα αγωνιστικό λόγο. Αν όμως το ”μενού” ενός αγώνα περιλαμβάνει 18 κάρτες(!!!) τότε το πράμα αλλάζει…

    Θέαμα στην αρχή

    Στις 13 Δεκεμβρίου του 2003 η Εσπανιόλ υποδέχτηκε την Μπαρτσελόνα για την 16η αγωνιστική της Πριμέρα Ντιβιζιόν.Η ένταση ήταν δεδομένη καθώς αυτό το ματς αποτελεί το ”ντέρμπι της Καταλονίας” και ως γνωστόν, σε τοπικά ντέρμπι το πάθος ”ξεχειλίζει”.(εδώ όπως θα δούμε ”παραξεχείλισε”…).

    Από πλευράς θεάματος το ματς ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.Η Εσπανιόλ προηγήθηκε στο 8′ με τον Τζόρντι Κρόιφ, η Μπαρτσελόνα ισοφάρισε αμέσως μετά με τον Ροναλτίνιο και με δύο γκολ του Κλάιφερτ στο 20′ και στο 35′ προηγήθηκε με 1-3. Και ενώ ο κόσμος είχε χορτάσει γκολ έφτασε το 41ο λεπτό να “χαλάσει” όλη την ποδοσφαιρική πανδαισία…

    Ο “καρτοδιαιτητής”

    Ο Ντε λα Πένια της Εσπανιόλ, όχι και ο πιο αθλητικός παίκτης του κόσμου, “κλάδεψε” με δύναμη τον Ράισινγκερ, όταν ο τελευταίος τον είχε προσπεράσει σε μια κούρσα.Ο διαιτητής Πίνι Θαμοράνο, τότε άρχισε τον ”χορό των καρτών”, βγάζοντας στον τελευταίο κόκκινη.

    Ο Ντε λα Πένια άρχισε να του σούρει διάφορα πριν πάει στα αποδυτήρια και το κλίμα είχε ήδη ”χαλάσει”.Στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε συνέχεια εν αρχή με αποβολές των Μάρκες και Κουαρέσμα με δεύτερη κίτρινη και στο 61′ με την αποβολή του Σολντεβίγια με αποτέλεσμα οι δύο ομάδες να μείνουν με 9…

    Ότι κινείται “κιτρινίζεται”

    Οι παραπάνω αποβολές προκάλεσαν τεράστιο εκνευρισμό στους εναπομείναντες παίκτες και μετέτρεψαν τον αγώνα σε ”ροντέο” με τα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα να γίνονται σωρηδόν και τον διαιτητή να βρίσκεται μόνιμα με μια κάρτα στο χέρι.

    Συνολικά έδειξε 12 κίτρινες ενώ μέχρι το τέλος απέβαλλε άλλους 2 παίκτες. Τον Κοκού της Μπαρτσελόνα και τον Λόπο της Εσπανιόλ.Τελικά κατάφερε να γίνει ο απόλυτος πρωταγωνιστής του αγώνα και ”ρέκορντμαν” καθώς οι 6 κόκκινες και οι 12 κίτρινες κάρτες που έδειξε αποτέλεσαν το απόλυτο ρεκόρ στην Πριμέρα Ντιβιζιόν (και ο αριθμός των κόκκινων και των κίτρινων).

    Ο Θαμοράνο είπε μετά το ματς πως δεν κατάφερε να ακολουθήσει το ”πνεύμα” του αγώνα με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και να κιτρινίσει ή να κοκκινίσει ότι του φαινόταν αντιαθλητικό(υπερβολικά ”ευαίσθητος” θα λέγαμε…)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=c7O0yRQfinE