Το τέλος του one man show…(και όχι του Μέσι)

Η ήττα της Αργεντινής στον τελικό του Μουντιάλ στεναχώρησε πάρα πολύ τον φτωχό πλην τίμιο λαό της, ο οποίος περίμενε μια χαρά απέναντι στην, “πλούσια” από κάθε άποψη, Γερμανία. Ταυτόχρονα όμως, ήταν άλλη μια χαμένη ευκαιρία για τον Μέσι να αγγίξει λίγο τον μύθο του Μαραντόνα. (και εννοώ στην προσφορά του στην Εθνική για να μην παρεξηγηθώ)

\n

Στη δεύτερη συμμετοχή του σε Μουντιάλ, το μεγάλο αστέρι της Αργεντινής (και για πολλούς κορυφαίο στον πλανήτη) ξεκίνησε πολύ δυνατά και στη φάση των ομίλων πήρε μια μέτρια Αργεντινή “από το χέρι” και την οδήγησε στα νοκ-άουτ παιχνίδια με 4 γκολ σε 3 αγώνες (με Βοσνία, Ιράν και Νιγηρία). Πολλοί βιάστηκαν πάλι να χαρακτηρίσουν την Αργεντινή “ομάδα του Μέσι” (θυμίζουμε ότι στο Μουντιάλ του 2010 δεν είχε καν σκοράρει). Όλο αυτό το “πανηγύρι”, σταδιακά φόρτωσε πάλι με άγχος τον Μέσι, ο οποίος άρχισε να αισθάνεται ότι κανένα λάθος του δε θα συγχωρείται…

\n

Εδώ λοιπόν θα ήθελα να επισημάνω ότι, κατά την άποψή μου, όποιος και να είσαι, όσα και αν έχεις καταφέρει, είναι αδύνατον να νιώθεις ότι κουβαλάς την αγωνία και τον πόθο ενός ολόκληρου λαού για διάκριση. Ακόμα και αν είσαι ο Μέσι. Το άγχος του τελευταίου φάνηκε να μεταφέρεται σε όλη την Αργεντινή, η οποία όμως κατάφερνε να κερδίζει έστω και οριακά (στο γκολ Ελβετία, Βέλγιο και στα πέναλτυ την Ολλανδία) χωρίς ο Μέσι να πιάνει καμιά σπουδαία απόδοση.

\n

Και ήρθε η μέρα του τελικού. Ενός τελικού που άπαντες, ίσως, θα περίμεναν από τον Μέσι να νικήσει μόνος του τα “ρομπότ” της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα τους διέψευσε. Ο Αργεντίνος “μάγος” προσπάθησε, έφτασε στα όρια του (μέχρι και εμετό έκανε από το άγχος) αλλά δεν ήταν δυνατόν να καταφέρει να μην λυγίσει από το βάρος της ευθύνης που σίγουρα ένιωθε. Ας προσθέσουμε και την κούραση η οποία πολλαπλασιάζεται από το άγχος και ίσως θα καταλάβουμε ότι στο ποδόσφαιρο η ευθύνη πρέπει να μοιράζεται σε όλους και όχι να “τα ακούει” μόνο ένας. Αυτό έκαναν άλλωστε και οι Γερμανοί και είδαμε τα αποτελέσματα. Η εποχή του one-man show δυστυχώς έχει περάσει. Α και κάτι ακόμα… Μαραντόνα γεννιέσαι δεν γίνεσαι..

\n

 
\n 

\n

Γιώργος Ρεσβάνης
\ngresvanis@sportbrio.gr

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *