Tag: μαραντόνα

  • Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζορτζ Μπεστ

    Ο Τζόρτζ Μπεστ αποτέλεσε μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτοκαταστροφικού ποδοσφαιριστή.Ακροβατώντας συνεχώς μεταξύ ζωής και θανάτου, επιχείρησε να συνδυάσει μια σύντομη καριέρα με την ατίθαση ζωή ενός hippie.

    Δεν το κατάφερε, ωστόσο έμεινε η ”σφραγίδα” του τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στον τρόπο ζωής του εκτός γηπέδων.

    Ο Τζορτζ Μπεστ έχασε τη μάχη με την ζωή στις 25 Νοεμβρίου του 2005. Το ποτό που τόσο λάτρεψε τον οδήγησε μοιραία σε αυτό το μονοπάτι…

     

    Γενικά για τον Μπεστ

    \n17 ετών δοκιμάστηκε από τον σερ Ματ Μπάσμπι στην μεγάλη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σε δέκα χρόνια είχε στο ενεργητικό του 466 εμφανίσεις με τους “κόκκινους διαβόλους” και 178 γκολ.

    Τζορτζ Μπεστ – Πελέ

    Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης του 1968 γεννήθηκε στην Βόρεια Ιρλανδία κάτι που τον εμπόδισε να συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις.

    Εν τούτοις, αυτό δεν απέτρεψε τον Πελέ να τον χαρακτηρίσει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που έχει δει…

    Επίσης, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα δήλωσε  ότι ήταν το ίνδαλμά του. Ο Μπεστ στάθηκε η αιτία να ”γεννηθούν” σκέψεις για μία Ενωμένη Ιρλανδία σε ποδοσφαιρικό επίπεδο, όπως συμβαίνει στο ράγκμπι και το χόκεϊ, έτσι ώστε η χώρα να μην είναι ο ”κομπάρσος” της Μεγάλης Βρετανίας.

    Εκτός όμως από τα παραπάνω,υπήρξε και η ”άλλη όψη του νομίσματος”. Έχοντας κατακτήσει τα πάντα σε ηλικία 22 ετών, σταμάτησε το ποδόσφαιρο στα 27 του χρόνια.Οι καταχρήσεις αλκοόλ, το πάθος του με τις γυναίκες και ο τζόγος τον οδήγησαν σε ένα τέλος που κανένας άνθρωπος δεν θα ήθελε…

    Η αρχή…

    Γεννημένος στο Μπέλφαστ, στις 22 Μαΐου του 1946, ο Τζορτζ Μπεστ πέρασε αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια. Η οικογένειά του άνηκε στο εργατικό στρώμα του Κρέγκαφ, στο κέντρο της πρωτεύουσας της Βόρειας Ιρλανδίας και τα χρήματα που έβγαζε ήταν πολύ λίγα.

    Στο σχολείο ήταν από τους καλύτερους μαθητές στην τάξη του και έδειξε από νωρίς το πάθος του για μπάλα αφού την ώρα της γυμναστικής έπαιζε ποδόσφαιρο, κάτι που αργότερα, οι καθηγητές του στο γυμνάσιο “Γκρόσβενορ” δεν του επέτρεπαν επειδή το σχολείο ήταν γραμματικό.

    Τζορτζ Μπεστ 17 ετών

    Ο πεισματάρης Μπεστ, για να μπορέσει να συνεχίσει το χόμπι του, γράφτηκε στον τοπικό σύλλογο. Σε ένα παιχνίδι της Κρέγκαφ με την Μπόιλαντ (ομάδα γεμάτη με 18χρονους), ο 15χρονος Μπεστ σκόραρε δύο φορές και οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 4-2. Για καλή του τύχη, τον αγώνα παρακολούθησε ο σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπομπ Μπίσοπ, ο οποίος στην συνέχεια επικοινώνησε με τον ”θρυλικό” Ματ Μπάσμπι…

    Ο τεχνικός των “κόκκινων διαβόλων“, ο οποίος επιθυμούσε να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης μέσα σε δέκα χρόνια από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου (1958), δέχτηκε να δοκιμάσει τον Μπεστ. Ωστόσο έχοντας να ανταγωνιστεί ”ιερά τέρατα”, όπως ο Μπόμπι Τσάρλτον και ο Χάρι Γκρεγκ (ο τερματοφύλακας της πατρίδας του), δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.

    Ωστόσο λίγο αργότερα επέστρεψε στο Μάντσεστερ και το πείσμα του τον οδήγησε στο να αποτελέσει, σε ηλικία 17 ετών, μια από τις επιλογές του Μπάσμπι.

     

    Οι μέρες δόξας

    Ο Τζορτζ Μπεστ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 14 Σεπτεμβρίου του 1963, σε ηλικία 17 ετών και 4 μηνών, κόντρα στην Γουέστ Μπρομ. Λίγο πριν συμπληρώσει τα 18 του χρόνια, ο Μπεστ συμμετείχε για πρώτη φορά και σε αγώνα με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, τη Βόρεια Ιρλανδία. …

    Η Θρυλική επίθεση της Μάντσεστερ

    Ο δεξιοπόδαρος μεσοεπιθετικός, όντας μόλις 50 κιλά στην αρχή, αναγκάστηκε να αναπτύξει σε τεράστιο βαθμό ορισμένα προσόντα τα οποία θα τον άφηναν στην ιστορία. Ελαστικότητα, εκρηκτικότητα, ντρίμπλα και ευελιξία στις κινήσεις ήταν τα ατού του Μπεστ, με τα οποία ”γλιστρούσε” ανάμεσα από τους αντιπάλους.

    Ήταν στις 29 Δεκεμβρίου του 1963, σε παιχνίδι απέναντι στην Μπέρνλι στο “Ολντ Τράφορντ“, σκόραρε το πρώτο του γκολ στην νίκη της Γιουνάιτεντ με 5-1.

    Με το τέλος της σεζόν 1963-64, η Μάντσεστερ είχε μια φοβερή επίθεση που την αποτελούσαν οι. Μπεστ, Λόου, Χερντ, Τσάρλτον και Κόνελι, υπό τις  οδηγίες του Μπάσμπι, με αποτέλεσμα να κατακτήσει  τον τίτλο του πρωταθλητή το 1965 και το 1967. Το 1966, στον προημιτελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών κόντρα στην μεγάλη Μπενφίκα, η Μάντσεστερ κέρδισε με 5-1, με τον Μπεστ να σημειώνει δύο γκολ και να πραγματοποιεί ίσως την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του.

    Τζορτζ Μπεστ – Χρυσή Μπάλα 1968

    Τελικά το 1968 η επιθυμία του Μπάσμπι πραγματοποιήθηκε. Η Μάντσεστερ κέρδιζε στον τελικό του Πρωταθλητριών την Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο με 4-1 και στέφτηκε πρωταθλήτρια αφιερώνοντας τον τίτλο στα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας του 1958.Ο Μπεστ πέτυχε το δεύτερο γκολ της αναμέτρησης, πραγματοποιώντας ένα σόλο, περνώντας και τον τερματοφύλακα.

    Το τέλος της σεζόν βρίσκει τον Τζορτζ Μπεστ να κατακτά τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή… Μάλιστα, ο ίδιος ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 28 γκολ, αν και δεν ήταν “καθαρόαιμος” επιθετικός.

    Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα χριζόταν κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου. Το 1970, σε αγώνα κόντρα στην Νορθάμπτον για το κύπελλο Αγγλίας , σημειώνει έξι γκολ και η ομάδα του κερδίζει με 8-2. Έτσι, έγινε ο μοναδικός παίκτης του συλλόγου με 6 τέρματα σε ένα ματς.

    Η εμφάνιση της τηλεόρασης και η εικόνα του Μπεστ να ξεπερνάει τους αντιπάλους σαν σταματημένους, γρήγορα τον απογείωσε στο φίλαθλο κοινό.Η πτώση όμως ήταν κοντά…

    O Τζορτζ Μπεστ όταν μεσουρανούσε – Στα 22 του είχε κατακτήσει τα πάντα…

     

    Η κατάρρευση του θρύλου…

    Το παρατσούκλι του ήταν “ο πέμπτος Beatle” κάτι που οφειλόταν στο όμορφο παρουσιαστικό του. Ήταν μόλις 22 ετών, και είχε ήδη αποκτήσει όλα όσα θα επιθυμούσε κανείς.

    Χρήματα, γυναίκες, αλκοόλ και τζόγος ήταν στην πρώτη γραμμή της ζωής του…. Ο Μπεστ ήταν είδωλο, πια, για άτομα κάθε φύλου και κάθε ηλικίας. Αυτή η εικόνα του pop-symbol που φρόντιζε να διατηρεί, κατάφερε τελικά να τον καταστρέψει.

    Τζορτζ Μπεστ – Το αλκοόλ έρεε πάντα άφθονο

    Στο επίκεντρο της προσοχής κάθε στιγμή, ο Μπεστ άρχισε να μην μπορεί να αποδώσει αγωνιστικά. Ορισμένες επιχειρηματικές κινήσεις του(άνοιγμα καταστημάτων και νυχτερινών μαγαζιών) δεν πήγαν όπως περίμενε και γνώρισε αμέσως την πρώτη αποτυχία. Στην ερωτική του ζωή άλλαζε τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα πηγαίνοντας με διάσημες και άσημες.

    Με την αποχώρηση του Μπάσμπι από την προπονητική το 1969, κανείς πλέον δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον Μπεστ. Οι Φρανκ Ο’ Φάρελ και Τόμι Ντόχερτι που τον διαδέχθηκαν δεν είχαν την υπομονή του Μπάσμπι και τον τρόπο να “χαλιναγωγήσουν” τον Μπεστ, ο οποίος αντιδρούσε με συχνές απουσίες από τις προπονήσεις.

    Το 1970 αποκλείεται από την εθνική Βόρειας Ιρλανδίας, με αφορμή λάσπη που πέταξε σε έναν διαιτητή. Από το 1972 άρχισε η σταδιακή αποχώρησή του από την Μάντσεστερ αφού άλλοτε αγωνιζόταν και άλλοτε όχι. Τελικά η συμμετοχή του Μπεστ στην ήττα της Γιουνάιτεντ από την ΚΠΡ με 3-0 το 1974, έμελλε να είναι η τελευταία του…

    Σε ηλικία 27 ετών, ο Μπεστ ήταν ένα φθαρμένο είδωλο. Αν και δεν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, την επόμενη δεκαετία περιπλανήθηκε στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία σαν να ήταν ένας απλός γυρολόγος, σε ομάδες δευτεροκλασάτες. Τελικώς, το 1983, σε ηλικία 37 ετών, σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο.

    Δεν σταμάτησε όμως το αλκοόλ, που τον οδήγησε και σε άλλα προβλήματα όπως το 1984, που καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκιση, επειδή οδηγούσε μεθυσμένος και πρόσβαλε αστυνομικό… Οι συναναστροφές του με άτομα του αντίθετου φύλου παρέμειναν πολλές και έντονες. Τα λογικά του Μπεστ άρχισαν πια να μην υπάρχουν…

    Το μετέπειτα…

    Τζορτζ Μπεστ

    Τον Οκτώβριο του 2003 ο Μπέστ πούλησε το τρόπαιο του καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης που είχε κερδίσει το 1968, αλλά δεν κατάφερε να πουλήσει και αυτό του MVP που του είχαν απονείμει οι δημοσιογράφοι της Βρετανίας την ίδια σεζόν. Σκοπός του ήταν να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να αγοράσει σπίτι στην Κέρκυρα κάτι που δεν έγινε.

    Το 2002 κάνει μεταμόσχευση ήπατος αντικαθιστώντας το κατεστραμμένο του συκώτι από το αλκοόλ…

    Το 2003, η νέα σύζυγός του, Άλεξ, συμμετέχει σε ριάλιτι, αποκαλύπτοντας άσχημες πτυχές της σχέσης της με τον Μπεστ. Στις 3 Ιανουαρίου του 2004 καταδικάζεται και πάλι για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και του αφαιρείται το δίπλωμα οδήγησης. Τον Απρίλιο του 2004 χωρίζει με την Άλεξ.

    Τον Ιούνιο του 2005 συνελήφθη με την κατηγορία ότι παρενόχλησε ένα ανήλικο κορίτσι και χτύπησε μία ενήλικη αλλά αθωώθηκε.  Λίγους μήνες μετά, στις 25 Νοεμβρίου φεύγει από την ζωή λόγω κύρωσης του ήπατος, ολοκληρώνοντας αυτόν τον θλιβερό κύκλο…

    Ατάκες του Τζωρτζ Μπεστ…

    για το πάθος του, το αλκοόλ:

    “Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι.”

    “Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά τις ζωής μου.”

    “Ξόδεψα το 90% των χρημάτων μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα.”

    για τον Ερίκ Καντονά:

    “Θα έδινα όλη την σαμπάνια που έχω πιει στη ζωή μου για να έπαιζα μαζί του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα στο Ολντ Τράφορντ.”

    για το Ντέιβιντ Μπέκαμ:

    “Δεν έχει καλό αριστερό πόδι, δεν έχει καλή κεφαλιά, δεν μαρκάρει και δεν σκοράρει συχνά. Κατά τα άλλα είναι καλός παίκτης.”

    για τον Πολ Γκασκόιν:

    “Είχα πει κάποτε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του Γκασκόιν ήταν μικρότερος από τον αριθμό της φανέλας του και αυτός με ρώτησε: “Τι είναι δείκτης νοημοσύνης;”

    για τον εαυτό του:

    “Αν είχα γεννηθεί άσχημος κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.”

     

    O Τζορτζ Μπεστ

    Απολαύστε λίγη από τη μαγεία του Τζορτζ Μπεστ όταν ήταν στην κορυφή της καριέρας του…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Pp7cTlvHgUQ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=jYU0KsGLuxE\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HQdSpwVZ2MM\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FcPeaeJ0Id4

  • Το τέλος του one man show…(και όχι του Μέσι)

    Το τέλος του one man show…(και όχι του Μέσι)

    Η ήττα της Αργεντινής στον τελικό του Μουντιάλ στεναχώρησε πάρα πολύ τον φτωχό πλην τίμιο λαό της, ο οποίος περίμενε μια χαρά απέναντι στην, “πλούσια” από κάθε άποψη, Γερμανία. Ταυτόχρονα όμως, ήταν άλλη μια χαμένη ευκαιρία για τον Μέσι να αγγίξει λίγο τον μύθο του Μαραντόνα. (και εννοώ στην προσφορά του στην Εθνική για να μην παρεξηγηθώ)

    Στη δεύτερη συμμετοχή του σε Μουντιάλ, το μεγάλο αστέρι της Αργεντινής (και για πολλούς κορυφαίο στον πλανήτη) ξεκίνησε πολύ δυνατά και στη φάση των ομίλων πήρε μια μέτρια Αργεντινή “από το χέρι” και την οδήγησε στα νοκ-άουτ παιχνίδια με 4 γκολ σε 3 αγώνες (με Βοσνία, Ιράν και Νιγηρία). Πολλοί βιάστηκαν πάλι να χαρακτηρίσουν την Αργεντινή “ομάδα του Μέσι” (θυμίζουμε ότι στο Μουντιάλ του 2010 δεν είχε καν σκοράρει). Όλο αυτό το “πανηγύρι”, σταδιακά φόρτωσε πάλι με άγχος τον Μέσι, ο οποίος άρχισε να αισθάνεται ότι κανένα λάθος του δε θα συγχωρείται…

    Εδώ λοιπόν θα ήθελα να επισημάνω ότι, κατά την άποψή μου, όποιος και να είσαι, όσα και αν έχεις καταφέρει, είναι αδύνατον να νιώθεις ότι κουβαλάς την αγωνία και τον πόθο ενός ολόκληρου λαού για διάκριση. Ακόμα και αν είσαι ο Μέσι. Το άγχος του τελευταίου φάνηκε να μεταφέρεται σε όλη την Αργεντινή, η οποία όμως κατάφερνε να κερδίζει έστω και οριακά (στο γκολ Ελβετία, Βέλγιο και στα πέναλτυ την Ολλανδία) χωρίς ο Μέσι να πιάνει καμιά σπουδαία απόδοση.

    Και ήρθε η μέρα του τελικού. Ενός τελικού που άπαντες, ίσως, θα περίμεναν από τον Μέσι να νικήσει μόνος του τα “ρομπότ” της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα τους διέψευσε. Ο Αργεντίνος “μάγος” προσπάθησε, έφτασε στα όρια του (μέχρι και εμετό έκανε από το άγχος) αλλά δεν ήταν δυνατόν να καταφέρει να μην λυγίσει από το βάρος της ευθύνης που σίγουρα ένιωθε. Ας προσθέσουμε και την κούραση η οποία πολλαπλασιάζεται από το άγχος και ίσως θα καταλάβουμε ότι στο ποδόσφαιρο η ευθύνη πρέπει να μοιράζεται σε όλους και όχι να “τα ακούει” μόνο ένας. Αυτό έκαναν άλλωστε και οι Γερμανοί και είδαμε τα αποτελέσματα. Η εποχή του one-man show δυστυχώς έχει περάσει. Α και κάτι ακόμα… Μαραντόνα γεννιέσαι δεν γίνεσαι..

     
     

    Γιώργος Ρεσβάνης
    \ngresvanis@sportbrio.gr

  • Ντιέγκο, μια στο καρφί και μια στο πέταλο…

    Ντιέγκο, μια στο καρφί και μια στο πέταλο…

    Ο προημιτελικός του Μουντιάλ το 1986 στο Μεξικό, πέρα από τη σημασία του ως αγώνας, “άφησε” στο ποδοσφαιρικό κοινό αντιφατικά συναισθήματα… Πρωταγωνιστής αυτής της αντίφασης ήταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο λόγος ήταν τα δύο γκολ που πέτυχε και έδωσαν τη νίκη στην Αργεντινή με 2-1 επί της Αγγλίας… Δεν ήταν όμως δύο συνηθισμένα γκολ.. Το πρώτο, με το οποίο άνοιξε το σκορ, ήταν το περίφημο γκολ με το χέρι, το οποίο ο Ντιέγκο δε δίστασε να χαρακτηρίσει ως “το χέρι του Θεού” (θέλοντας να τονίσει με νόημα ότι ο Θεός ήθελε να γίνουν έτσι τα πράγματα). Ήταν μια φάση-σύμβολο ποδοσφαιρικής κλεψιάς, κουτοπονηριάς και αδικίας… Αν το ματς είχε κριθεί μόνο από αυτό το γκολ σίγουρα θα συζητιόταν επί άλλης βάσης και δε θα ήταν ό,τι καλύτερο για τον Ντιέγκο… Όμως, 10 λεπτά μετά, ο ίδιος φρόντισε να θυμίσει γιατί ήταν, για κάποιους, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στο κόσμο… Με μια ποδοσφαιρική ραψωδία 15 δευτερολέπτων(από την ώρα που πήρε τη μπάλα στη σέντρα μέχρι να μπει σχεδόν ο ίδιος στα δίχτυα) έκανε ακόμα και τους ίδιους τους Άγγλους να ξεχάσουν τη προηγούμενη ατιμία του και να σταθούν στο ποδοσφαιρικό του μεγαλείο..(απόδειξη ότι μετά τον αγώνα σχεδόν είχαν ξεχάσει το “χέρι του Θεού” και αρκέστηκαν σε χλιαρές διαμαρτυρίες). Ήταν από τις φορές εκείνες όπου ακόμα και παίκτες-έννοιες του ποδοσφαίρου μας δείχνουν την καλή, αλλά και την κακή πλευρά του αθλήματος…

    Γιώργος Ρεσβάνης\ngresvanis@sportbrio.gr