SportBrio

Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Jimmy Jump. Ο Ειρηνικός Εισβολέας των Γηπέδων…

    Jimmy Jump. Ο Ειρηνικός Εισβολέας των Γηπέδων…

    Συνήθως η εισβολή ενός φιλάθλου(ή οπαδού αν προτιμάτε) σε αγωνιστικό χώρο δεν γίνεται για καλό σκοπό. Ειδικά αν περιλαμβάνει περισσότερα άτομα τότε μπορεί να οδηγήσει και σε εκτεταμένα επεισόδια με συνέπεια την διακοπή αυτού.Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που ένα τέτοιο περιστατικό μπορεί να προκαλέσει γέλιο και γενική ευθυμία ακόμα και στους παίκτες. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Jimmy Jump.

    Με την φράση “το άλμα μου είναι ο θησαυρός μου, η φήμη μου, η ελευθερία μου, ο νόμος μου η δύναμη μου και η πατρίδα μου”, ο γεννημένος στο Σάμπατελ της Καταλονίας και συμπαθέστατος Τζίμυ έχει στρέψει κατά καιρούς τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του με τον φοβερό τρόπο που βρίσκει πάντα να ξεφεύγει από τα χέρια των σεκιούριτι και να εισβάλλει με τεράστια άλματα στον αγωνιστικό χώρο προκειμένου να περάσει το δικό του μήνυμα, το οποίο είναι σε γενικές γραμμές χιουμοριστικό και γίνεται με αγνές προθέσεις.

    Ο Jimmy Jump θέτει πάντα στόχους για το που θα “χτυπήσει” και μερικές φορές το δηλώνει δημόσια όπως έκανε και πριν τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (Μίλαν-Λίβερπουλ)στην Αθήνα το 2007, όπου τελικά εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο και έδωσε στον τερματοφύλακα της Λίβερπουλ Ρέινα ένα καπελάκι της Μπαρτσελόνα. Άλλωστε, όντας οπαδός της ομάδας, πολλές ενέργειές του έχουν κάποια σχέση με αυτήν, όπως το 2004 που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο λίγο πριν το τέλος του τελικού Ελλάδα-Πορτογαλία(τότε τον μάθαμε καλύτερα…) και πέταξε στον Φίγκο ένα κασκόλ της Μπαρτσελόνα (θυμίζοντας του την “προδοσία” του να πάει στην Ρεάλ το 2000), το 2005 που εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο κατά την διάρκεια του ισπανικού “Ελ Κλάσικο” και το 2006 στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ Άρσεναλ και Βιγιαρεάλ(πλησίασε τον Ανρί και του έδωσε μια φανέλα της Μπαρτσελόνα με το όνομά του, μιας και τότε αποτελούσε μεταγραφικό της στόχο).

    Ο Jimmy Jump περνούσε και πολιτικά μηνύματα(;) καθώς, κατά την διάρκεια του αγώνα Τουρκία-Σλοβενία για το EURO 2008 όρμησε στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας μια σημαία που έγραφε “Το Θιβέτ δεν είναι η Κίνα”.

    Η δράση του πάντως δεν περιοριζόταν στο ποδόσφαιρο….

    Το 2005 ακολούθησε τα αυτοκίνητα του Γκραν Πρι της Ισπανίας. Μπήκε ακόμα σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι καθώς και σε τελικό κυπέλλου πόλο στην Ισπανία. Το 2009, στον τελικό του Ρολάντ Γκαρός προσπάθησε να φορέσει έναν σκούφο στον Ρότζερ Φέντερερ. Τέλος, φαίνεται να έχει και “καλλιτεχνικές ανησυχίες” καθώς το 2010 εισέβαλε στον τελικό της Γιουροβίζιον στην Νορβηγία, την ώρα που εκτελούσε η Ισπανία το κομμάτι της. .Πάντως, λίγο πριν το Μουντιάλ της Βραζιλίας το 2014, δήλωσε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει την ”δράση του” καθώς φαίνεται ότι η οικονομική κρίση επηρέασε και τον ίδιο. Ας ελπίσουμε ο Τζίμυ να βρει τρόπο να ”υπερπηδήσει” και αυτό το εμπόδιο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ByimNDeCtOc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=acutX8V9NME
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7uWCTeIv-Tc

     

  • Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Είναι από τις φορές που μπορείς να πεις ότι σου μένουν βαθιά χαραγμένες στην μνήμη.Από αυτές που σε πληγώνουν και σε κάνουν να νιώθεις ότι για ένα τσακ χάθηκε μια μεγάλη στιγμή δόξας.Γιατί όπως και να το κάνουμε η πρώτη φορά είναι πάντα πιο γλυκιά…

    Από το “καταραμένο” ματς του Ολυμπιακού στον τελικό του πρωταθλητριών το 1994 με την Μπανταλόνα που διεξήχθη στο Τελ Αβίβ πέρασε πάνω από μια εικοσαετία.Από τότε ο Ολυμπιακός συμμετείχε σε πολλά φάιναλ φορ και κατέκτησε τα τρία από αυτά. Και όμως αν ρωτήσεις τους σημερινούς 30άρηδες και 40άρηδες φίλους του Ολυμπιακού για εκείνον τον αγώνα θα διακρίνεις ότι η πίκρα παραμένει. Αφενός γιατί ο Ολυμπιακός θα γινόταν η πρώτη ομάδα που κατακτούσε ευρωπαικό(τελικά έγινε ο ΠΑΟ το 1996 στο Παρίσι)αφετέρου γιατί εκείνη η πανίσχυρη “αρμάδα” του Γιάννη Ιωαννίδη(που έμεινε με τον καημό της κατάκτησης ενός πρωταθλητριών) άξιζε πέρα ως πέρα να γράψει το όνομά της με χρυσά γράμματα.Οι λόγοι ήταν πολλοί, αγωνιστικοί και μη…

    Ο ημιτελικός εκείνου του Φάιναλ Φορ βρήκε αντιμέτωπους για πρώτη φορά τους “αιώνιους” Ολυμπιακό και ΠΑΟ σε ευρωπαικό παιχνίδι. Ο νικητής θα γινόταν η πρώτη ελληνική ομάδα που θα αγωνιζόταν σε τελικό Πρωταθλητριών.Αυτό από μόνο του αποτελούσε τεράστιο κίνητρο,πέρα από την παραδοσιακή κόντρα των δύο ομάδων.Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 77-72 σ’ένα ματς που ο Σιγάλας “έσβησε” τον Νίκο Γκάλη και τον κράτησε στους 8 πόντους.Η νίκη πάντως σ’εκείνο το ματς έκανε τους παίκτες του Ολυμπιακού να αισθανθούν ήδη πρωταθλητές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στον τελικό θα έβρισκαν την-θεωρητικά-αδύναμη Μπανταλόνα(ομάδα του νέου-τότε-Ομπράντοβιτς που είχε πάει στο Φάιναλ Φορ έχοντας αποκλείσει την Ρεάλ του Σαμπόνις αλλά με τους παίκτες της τελευταίας να απεργούν σε αυτά τα παιχνίδια).

    Η παραπάνω σιγουριά, η οποία ειδικά σε αγώνες 2 ημερών αποδεικνύεται καταστροφική και ειδικά στον τομέα της προετοιμασίας, δεν ήταν ο μόνος λόγος. Παραμονές του τελικού ο Ολυμπιακός είχε να αντιμετωπίσει και τις ιδιορρυθμίες του ,σούπερσταρ μεν αυτοκαταστροφικού δε, Ρόι Τάρπλευ. Ο Αμερικανός, αφού πριν το Φάιναλ Φορ είχε δημιουργήσει γκρίνια για κάποια χρωστούμενα πριμ και με απειλή αποχώρησης από την ομάδα(το θέμα λύθηκε με παρέμβαση του προέδρου Σωκράτη Κόκκαλη) ξαναχτύπησε και πριν τον τελικό, καθώς παραλίγο να έρθει στα χέρια για ασήμαντη αφορμή με τον  συμπαίκτη του Τζορτζ Παπαδάκο. Μετά τον καβγά έφυγε από το ξενοδοχείο(για την ακρίβεια το έσκασε) και βρέθηκε από το τιμ της ομάδας σ’ένα κοντινό μπαρ,έχοντας καταναλώσει κάμποσες μπύρες. Ο Ιωαννίδης δεν μπορούσε καν να σκεφτεί ότι δεν θα αγωνιζόταν ο Ρόι στον τελικό καθώς θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα πιο σημαντικά βαρόμετρα της ομάδας.

    Την μέρα του αγώνα,καθώς το πούλμαν κατευθυνόταν στο γήπεδο, ο Τάρπλευ κοιμόταν βαθιά και ξύπνησε λίγο πριν βάλει την φόρμα του και βγει στον αγωνιστικό χώρο σε κακή κατάσταση.Αγωνιστικά άντεξε ένα ημίχρονο ενώ στο δεύτερο δεν μπορούσε ούτε να ακολουθήσει τον “βαρύ” Κορνήλιους Τόμπσον κάτι που φάνηκε και στην φάση που ο τελευταίος σκόραρε το “μοιραίο” τρίποντο, με τον Τάρπλευ σχεδόν να τον κοιτά. Σε αυτά του Τάρπλευ προσθέστε και το γεγονός ότι ο Ζάρκο Πάσπαλι εκείνη την χρονιά είχε άθλιο ποσοστό στις ελεύθερες βολές και όταν κέρδισε φάουλ στα 4” πριν το τέλος με το σκορ στο 59-57 δεν είχε καν την ψυχολογία να τις βάλει(ο ίδιος δήλωσε αργότερα ότι “ήξερε το αποτέλεσμα των βολών πριν καν πάει στην γραμμή…”)

    Σ’όλα τα παραπάνω προσθέστε και το γεγονός ότι τα τελευταία 7 λεπτά, με το σκορ στο 57-52 υπέρ του, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βάλει ούτε πόντο,δείγμα του άγχους αλλά και την κακή ψυχολογική προετοιμασία από πλευράς Ιωαννίδη, ο οποίος “κουβαλώντας” τις κακές συνήθειες που είχε από τα Φάιναλ Φορ με τον Άρη(απομόνωση παικτών, άγχος σαν να μην υπάρχει αύριο κτλ.) είχε και αυτός κάποιες ευθύνες που αυτό το -κατά τα άλλα-τέλειο δημιούργημά του δεν κατέκτησε τον ευρωπαϊκό “θρόνο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kE1m0FEhz8I

     

  • Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Ο, για πολλούς, απόλυτος “θεός” του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, ελάχιστες φορές μπορούσε να σταματηθεί από κάποιον αντίπαλο. Ειδικά όταν έπαιζε τελικούς με τους Μπουλς ήταν πιο παθιασμένος απ’ότι σε όλη την σεζόν. Άλλωστε αποτελούσε το απόλυτο βαρόμετρο και τον κύριο λόγο που η ομάδα του Σικάγο κατέκτησε 6 τίτλους. Και όμως ο τίτλος του 1997 θα μπορούσε να είχε χαθεί από μια πίτσα…

    Ήταν Ιούνιος του 1997 και 2 μέρες πριν διεξαχθεί ο 5ος τελικός μεταξύ Μπουλς και Τζαζ, με την σειρά να βρίσκεται στο 2-2 και τον πέμπτο αγώνα να γίνεται στην έδρα των τελευταίων (Delta Center). Η αποστολή των Μπουλς βρισκόταν σ’ένα ξενοδοχείο στην Γιούτα. Κάποια στιγμή τον Τζόρνταν τον έπιασε πείνα και, καθώς η ώρα ήταν περασμένη και το room-service δεν λειτουργούσε, αποφάσισε, παρουσία του γυμναστή της ομάδας Tim Grover και κάποιων άλλων παικτών που βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο να παραγγείλει πίτσα. Ο Grover, όπως ο ίδιος δήλωσε, “είχε κακό προαίσθημα γι’αυτήν την παραγγελία” μιας και τότε δεν υπήρχαν στην Γιούτα πολλά ξενοδοχεία και όλοι ήξεραν που έμενε η αποστολή των Μπουλς”. Τελικά η πίτσα ήρθε και έφαγε μόνο ο Τζόρνταν. Λίγες ώρες μετά όμως, αισθανόμενος έντονη αδιαθεσία, κάλεσε τον γυμναστή και τον γιατρό στο δωμάτιο του. Η διάγνωση ήταν δηλητηρίαση….

    Τις επόμενες 2 μέρες, ο Τζόρνταν δεν πήγε καν στις προπονήσεις και γενικά ήταν σε χάλια κατάσταση. Οι γιατροί του είχαν πει να μείνει στο κρεβάτι αλλά την μέρα του αγώνα αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε ν’αφήσει την ομάδα μόνη της. Έβαλε την φόρμα και ακολούθησε την αποστολή στο γήπεδο.Στην πρώτη περίοδο ήταν σχεδόν άφαντος, στην δεύτερη ανέκαμψε πετυχαίνοντας 17 πόντους και όταν τελείωσε πήγε στα αποδυτήρια με την βοήθεια ανθρώπων τις ομάδας, οι οποίοι του έδιναν υγρά και του έβαζαν κρύες πετσέτες στο κεφάλι για να μην αφυδατωθεί. Το πρόβλημα όμως ήταν σοβαρό και ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση…

    Στην τρίτη περίοδο ο Τζόρνταν ξεκίνησε νωθρά αλλά όταν οι Τζαζ προηγήθηκαν με 77-69, έτρεξε ένα σχεδόν δικό του 10-0 και έβαλε τους Μπουλς μπροστά. Τελικά ο μεγάλος Τζόρνταν τα κατάφερε ξανά. Βάζοντας τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας του στην 4η περίοδο και κάνοντας με δικό του καλάθι το 88-85 λίγο πριν το τέλος, οι Μπουλς νίκησαν με 90-88 κι έκαναν το 3-2 στη σειρά, παίρνοντας τελικά τον τίτλο στην έδρα τους. Ο Τζόρνταν εκείνη τη βραδιά σταμάτησε στους 38 πόντους(!) και το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως “The Flu Game” και η σκηνή που ο Τζόρνταν, στο τέλος του αγώνα, πάει προς τα αποδυτήρια υποβασταζόμενος από τον Πίπεν έμεινε στην ιστορία…

    Μετά το ματς ο ίδιος δήλωσε ότι “αν είχε χάσει θα ένιωθε συντετριμμένος” και χαρακτήρισε το ματς ως “μάχη με τον εαυτό του”. Από την μεριά του, ο προπονητής των Μπουλς, Φιλ Τζάκσον αποθέωσε τον Τζόρνταν λέγοντας ότι “βάσει συγκυριών ήταν το κορυφαίο ματς στην ιστορία του και μια ηρωική προσπάθεια που απογείωσε ακόμα πιο ψηλά τον θρύλο του”. Ο Air Τζόρνταν ήταν και πάλι νικητής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YIzrYcgfOH4#t=90

    Στιγμιότυπα του Αγώνα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2os-hfXSUlA

  • Το Ξύλο, το Φανάρι και η Γέννηση της Ποδοσφαιρικής Κάρτας.(Κεν Άστον)

    Το Ξύλο, το Φανάρι και η Γέννηση της Ποδοσφαιρικής Κάρτας.(Κεν Άστον)

    Μέχρι το 1970 οι κίτρινες και οι κόκκινες κάρτες δεν υπήρχαν στο ποδόσφαιρο.Μιας και όμως είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούνται για τιμωρία κάποιου σκληρού φάουλ ή αντιαθλητικής συμπεριφοράς τότε εύλογο είναι να καταλάβει κάποιος ότι η αφορμή ήταν  κάποιο αποκορύφωμα αυτών των ενεργειών.

    Το 1962 το Μουντιάλ διοργανώθηκε στην Χιλή.Η χώρα πίστευε ότι με τα έσοδα που θα έμπαιναν στο ταμείο της θα μπορούσε να αναστηλωθεί και να “συνέλθει”  από τον καταστροφικό σεισμό των 9,5 Ρίχτερ που την είχε πλήξει 2 χρόνια πριν.Όσον αφορά τους αγώνες πάντως, το συγκεκριμένο Μουντιάλ αποτέλεσε μια απογοήτευση. Μέτριο θέαμα, αντιαθλητικές ενέργειες και σοβαροί τραυματισμοί ήταν καθημερινά στην ημερήσια διάταξη.

    Χιλή-Ιταλία Κεν Άστον

    Το αποκορύφωμα των παραπάνω ήταν ο αγώνας μεταξύ Ιταλίας και Χιλής, με διαιτητή τον Κεν Άστον. Η Χιλή επικράτησε 2-0 ωστόσο ο αγώνας έμεινε στην ιστορία για τα επεισόδια μεταξύ των παικτών και την αποβολή 2 Ιταλών από τον Άστον, προφορικά πάντα μιας και τότε δεν υπήρχε κάρτα στο ποδόσφαιρο. Μετά τον αγώνα ο Άστον δήλωσε ότι “ένιωθε σαν παρατηρητής πολεμικών δραστηριοτήτων και όχι σαν διαιτητής”.

    Ο αγώνας έμεινε στην ιστορία ως ”Η μάχη του Σαντιάγο”. 4 χρόνια μετά, ο Άστον, έχοντας αποσυρθεί από την διαιτησία, ήταν απλώς παρατηρητής στον αγώνα Αγγλία-Αργεντινή, προημιτελικό του Μουντιάλ του 1966 στην Αγγλία. Ο αγώνας ήταν πολύ σκληρός, ειδικά από την πλευρά των Αργεντινών, οι οποίοι ήταν γνωστοί για το σκληρό έως αντιαθλητικό παιχνίδι τους.

    Μάλιστα ο διαιτητής του αγώνα απέβαλε τον αρχηγό των τους, Αντόνιο Ραντίν, έπειτα από μια κλωτσιά του τελευταίου,  αλλά ο παίκτης το κατάλαβε μετά από 8 λεπτά και αρχικά αρνήθηκε να αποχωρήσει (στο τέλος του αγώνα μάλιστα ο προπονητής των ‘Αγγλων, Αλφ Ράμσει, απαγόρευσε στους παίκτες του την ανταλλαγή φανέλας με τους Αργεντινούς λέγοντας: “δεν αλλάζουμε φανέλες με ζώα”).

    Όλα τα παραπάνω έκαναν τον Άστον να προβληματιστεί και να σκεφτεί τι θα μπορούσε να αλλάξει ώστε να περιοριστούν τέτοια φαινόμενα. Το επόμενο πρωί, την ώρα που οδηγούσε, σταμάτησε σ’ένα φανάρι. Η αλλαγή των χρωμάτων του από κόκκινο σε κίτρινο και πράσινο του έδωσε την ιδέα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα δύο πρώτα χρώματα ως ένδειξη ποινών σε ποδοσφαιριστές . Το κίτρινο για προειδοποίηση και το κόκκινο για οριστική αποβολή, παρομοιάζοντας ο ίδιος τις αντιδράσεις του οδηγού σ’αυτά τα χρώματα (κίτρινο για ηρέμησε, κόκκινο έφυγες). Έτσι είχαμε την γέννηση της κάρτας με αυτά τα 2 χρώματα και την πρώτη εμφάνισή της στο Μουντιάλ του Μεξικό το 1970.

    Η χρήση της κάρτας βοήθησε επίσης στην καλύτερη επικοινωνία μεταξύ παικτών και διαιτητή, σε περίπτωση που μίλαγαν άλλες γλώσσες. Ο “πατέρας” της , Κεν Άστον, αποτέλεσε για 8 χρόνια (1966-74) μέλος της Επιτροπής Διαιτητών της ΦΙΦΑ. Το 1946 ήταν ο πρώτος διαιτητής που φόρεσε μαύρη στολή με άσπρη λεπτομέρεια ενώ το 1947 πρότεινε στην Αγγλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τα σημαιάκια των εποπτών να έχουν κόκκινο και κίτρινο χρώμα ώστε να είναι διακριτά υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. (μέχρι τότε είχαν τα χρώματα της φανέλας της γηπεδούχου ομάδας). Τέλος,η χρησιμοποίηση αναπληρωματικού και τέταρτου διαιτητή καθώς και η πινακίδα αλλαγών ήταν και αυτές δικές του εμπνεύσεις.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=uOtL1m1o_ok#t=60

  • Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Στις 19 Φεβρουαρίου του 1954 γεννήθηκε στο Μπέλεμ της Βραζιλίας ένας ακόμα παίκτης που έμελλε να γράψει την δική του ιστορία στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο και να βαδίσει στα χνάρια των Πελέ, Ριβελίνο, Τοστάο Ζάιρζίνιο και σία.Τ’όνομα αυτού Σώκρατες… Αρχαιοελληνικό και διαλεγμένο από τον πατέρα του, ο οποίος την εποχή που γεννήθηκε διάβαζε την Πολιτεία του Πλάτωνα και έτσι έδωσε στον γιό του τ’όνομα του αρχαίου φιλόσοφου( δύο αδέρφια του Σώκρατες ονομάστηκαν Σωσθένης και Σοφοκλής,παίρνοντας και αυτά αρχαιοελληνικά ονόματα.).

    Από μικρή ηλικία και σε αντίθεση με πολλά παιδιά της ηλικίας του, ο Σώκρατες δεν είχε κάποιο ίνδαλμα από τον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά θαύμαζε άτομα από την πολιτική και καλλιτεχνική σκηνή όπως ο Τσε Γκεβάρα, ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τζον Λένον. Άνθρωπος των γραμμάτων, σπούδασε ιατρική (απέκτησε το παρατσούκλι ”Δρ Σώκρατες”)ενώ, παράλληλα, έγραφε άρθρα σε εφημερίδες πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου.

    Παρά την ιατρική ο Σώκρατες έπινε και κάπνιζε σε υπερβολικό βαθμό,τα φυσικά του προσόντα όμως ήταν τέτοια που του επέτρεψαν να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και το 1974 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Μποταφόγκο.Τέσσερα χρόνια μετά, σε μια Βραζιλία που υπήρχε το δικτατορικό πολίτευμα, ο Σώκρατες, όντας και αριστερός, μεταγράφηκε στην Κορίνθιανς, στην οποία εφαρμοζόταν η κορινθιακή Δημοκρατία και προέβλεπε συμμετοχή των παικτών σε αγωνιστικά και διοικητικά ζητήματα.

    Η παραπάνω μεταγραφή ήταν ότι καλύτερο για τον Σώκρατες, ο οποίος έμεινε στην ιστορία  τόσο για την υψηλή του τεχνική κατάρτιση(βρίσκεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα ονόματα του βραζιλιάνικου και παγκόσμιου ποδοσφαίρου) όσο και για τα πολιτικά μηνύματα που προσπαθούσε να περάσει, κυρίως μέσω μιας κορδέλας που φόραγε στο κεφάλι του και έγραφε ”Ελευθερία και Δικαιοσύνη” ή ”Οι άνθρωποι χρειάζονται δικαιοσύνη”.

    Αγωνιστικά διατήρησε το υψηλό του επίπεδο για πάρα πολλά χρόνια. Πέρα από τις βραζιλιάνικες ομάδες, πέρασε έναν χρόνο από την Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ιταλική Φιορεντίνα. Με την φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας  εντυπωσίασε την υφήλιο στα Μουντιάλ του 1982 και του 1986, άσχετα αν δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο από αυτά.(το κατάφερε μερικά χρόνια αργότερα, το 1994, ο μικρότερος αδερφός του Ράι).

    Το 2004 επέστρεψε για ένα μήνα στην δράση σε μια ερασιτεχνική ομάδα της Αγγλίας (Garforth) και εργάστηκε ως παίκτης-προπονητής. Ήταν η τελευταία ”σάμπα” του μεγάλου Βραζιλιάνου, οποίος το 2011 άφησε την τελευταία του πνοή στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Σάο Πάολο Άλμπερτ Άινστάιν, από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, που ήταν άλλωστε και το πάθος του-κατά τα άλλα- εξαιρετικού αθλητή και ανθρώπου Σώκρατες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XcqAD697Cbk

  • Οι απειλές του Μουσολίνι στο Μουντιάλ του 1938

    Οι απειλές του Μουσολίνι στο Μουντιάλ του 1938

    Στο Μουντιάλ του 1938 που έγινε στην Γαλλία, οι καταστάσεις ήταν πολύ ”’εύθραυστες” καθώς, με πρωτάρη τον δικτάτορα της Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι, ο εθνικισμός βρισκόταν στο απόγειό του, ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος προ των πυλών και κάθε νίκη σε οποιοδήποτε τομέα ήταν επιβεβλημένη για την προβολή μιας χώρας. Το Μουντιάλ λοιπόν δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

    Στις 19 Ιουνίου 1938 βρέθηκαν στον τελικό του Μουντιάλ η Ουγγαρία με την Ιταλία.Η δεύτερη, έχοντας κατακτήσει το Μουντιάλ του 1934, επιδίωκε την επανάληψη του θριάμβου. Ο λόγος όμως αυτή την φορά δεν ήταν μόνο ποδοσφαιρικός. Παραμονές του τελικού, ο Μουσολίνι έστειλε ένα τηλεγράφημα στην αποστολή της Εθνικής Ιταλίας που περιείχε τρεις λέξεις: VINCERE OR MORIRE που σήμαινε ”ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ” . Δεν ήταν διευκρινισμένο αν κυριολεκτούσε αλλά είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα μπορούσε να είναι βέβαιος για τις προθέσεις ενός φασίστα, ο οποίος δεν έδινε λόγο σε κανέναν.Ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς το τρόπαιο ώστε να αυξήσει την ισχύ του μέσω αυτού (άλλωστε πάντα πολιτική και μπάλα συμβαδίζουν…).

    Το τηλεγράφημα μπορεί να άγχωσε τους παίκτες της Ιταλίας. Τελικά όμως το ένστικτο της επιβίωσης αποδείχτηκε πιο δυνατό και η ”σκουάντρα ατζούρα” επιβλήθηκε των Ούγγρων με 4-2. Αίσθηση προκάλεσε μια δήλωση του τερματοφύλακα της Ουγγαρίας, Αντάλ Τσαμπό, ο οποίος είπε: ”Μπορεί να άφησα να μπουν 4 γκολ αλλά αισθανόμουν ότι έτσι έσωζα τις ζωές των Ιταλών” (βέβαια στο βίντεο που παραθέτουμε κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν να αποκρούσει το οποιοδήποτε από τα 4 αλλά τέλος πάντων…). Ο φασιστικός χαιρετισμός των Ιταλών πριν τον αγώνα πάντως ήταν μια μαύρη στιγμή του αθλητισμού και έδειχνε το τεταμένο κλίμα της εποχής που, όπως είπαμε, φαινόταν ότι θα οδηγούσε σε πόλεμο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=cwGdFmwMGSM

  • Το ”ΟΧΙ” του αθλητισμού…

    Το ”ΟΧΙ” του αθλητισμού…

    Είναι γνωστό , και μας υπενθυμίζεται κάθε 28η του Οκτώβρη, πόσο μαχητές ήταν οι Έλληνες απέναντι στον κατακτητή, είτε αυτός ήταν Ιταλός είτε, μετέπειτα, Γερμανός. Τα 4 χρόνια (1940-44) που η Ελλάδα έμεινε κάτω από την ”σκιά” αυτών, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν και πολλές περιουσίες χάθηκαν. Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει ο αθλητικός χώρος, του οποίου πολλοί εκπρόσωποι αγωνίστηκαν, ο καθένας όπως και όπου μπορούσε, με τις ανάλογες συνέπειες.Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις(αν και σίγουρα θα ξεχάσουμε πολλούς και ζητάμε την κατανόησή σας εκ των προτέρων…)

    Ένωση Ελλήνων Αθλητών (ΕΕΑ)

    Δημιουργήθηκε τον πρώτο καιρό της  κατοχής και αρκετά μέλη της εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς όπως ο άσος της ΑΕΚ Νίκος Κοντούλης. Την αποτελούσαν κυρίως αθλητές του στίβου όπως οι Γρηγόρης Λαμπράκης, Ρένος Φραγκούδης, Γιάννης Σκιαδάς και πολλοί άλλοι.Κύριος στόχος της ήταν η διοργάνωση αγώνων με σκοπό να μαζευτούν χρήματα για συσσίτια. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι πολλοί αθλητές έδιναν το γάλα που έπιναν σε μικρά παιδιά, αμέσως μόλις τελείωναν την προπόνηση στο Παναθηναικό Στάδιο.

    Η αντίσταση στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας

    Το φθινόπωρο του 1942 επρόκειτο να γίνει αγώνας στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας μεταξύ ΠΑΟ και ΑΕΚ με σκοπό τα έσοδα να πάνε στο νοσοκομείο ”Σωτηρία” για τους φυματικούς.15000 κόσμος είχε μαζευτεί στο γήπεδο και πολλοί άλλοι ήταν απ’έξω.Τελικά όμως ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς διαιτητής του αγώνα ορίστηκε Αυστριακός αξιωματικός της κατοχής.Αντίθετα πολλοί μπήκαν στο γήπεδο και το λεηλάτησαν και έτσι ο παρ’ολίγον αγώνας μετατράπηκε σε αντιστασιακή διαδήλωση…(σχετικό αφιέρωμα του sportbrio)
    \nIβάν-ωφ ο ηρωικός…

    Μια χαρακτηριστική περίπτωση αντίστασης και ηρωισμού ήταν αυτή του αθλητή κολύμβησης του Ηρακλή, Γεωργίου Ιβάνωφ. Ο Ελληνοπολωνός αθλητής, έχοντας εκπαιδευτεί στην Μέση Ανατολή σε Σχολή Μυστικών Πρακτόρων, αποτέλεσε τoν μεγαλύτερο σαμποτέρ των Γερμανών. Στις 13 Οκτωβρίου του 1941,έχοντας τελειοποιήσει τις ικανότητές του πάνω στο σαμποτάζ σε συνεργασία με τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, φτάνει στην Ελλάδα με το βρετανικό υποβρύχιο ”Thunderbolt”, και είχε  την κωδική ονομασία ”Μπόλμπυ”. Στις 18 Δεκέμβρη του ίδιου έτους συνελήφθη από τους ναζί αλλά απέδρασε παριστάνοντας τον τρελό. Οδηγήθηκε στο ”Αιγινήτειο” για παρακολούθηση και με την βοήθεια του ιδρυτή του ΠΑΟ Γεωργίου Καλαφάτη φυγαδεύτηκε. Κατάφερε να προκαλέσει με τα σαμποτάζ του πολλά δεινά στον κατακτητή αλλά τελικά συνελήφθη ύστερα από προδοσία του Παντελή Λαμπρινόπουλου, ο οποίος εισέπραξε 2000000 δραχμές. Οδηγήθηκε στο απόσπασμα και λίγο πριν εκτελεστεί φώναξε ”Ζήτω η Πολώνία, ζήτω η Ελλάδα”. Προς τιμήν του ο Ηρακλής ονόμασε το κλειστό του μπάσκετ ”Ιβανώφειο” ενώ κάθε χρόνο, από το 1953, διοργανώνονται κολυμβητικοί αγώνες με την ονομασία ”Ιβανώφεια”.

    Γόδας, Ολυμπιακός μέχρι…. θανάτου

    Στις 27 Οκτωβρίου 1940 πολλοί παίκτες του Ολυμπιακού πήγαν στην Πάτρα με σκοπό να αγωνιστούν στον αγώνα Μικτής Πάτρας-Μικτής Πειραιά για το πρωτάθλημα πόλεων. Τελικά λόγω πολέμου, όχι απλά δεν πρόλαβαν να αγωνιστούν αλλά πολλοί έχασαν και την ζωή τους. Ανάμεσα σ’αυτούς και ο Νίκος Γόδας.Λοχαγός του ΕΛΑΣ και με αριστερή ιδεολογία, ο Γόδας έλαβε μέρος σε πολλές μάχες σε Πειραιά και Πέραμα απέναντι στους Άγγλους ενώ συμμετείχε και στην κρίσιμη επιχείρηση για την προστασία της Ηλεκτρικής Εταιρείας (σημερινή ΔΕΗ).Εκτελέστηκε στον εμφύλιο ως κομμουνιστής και λίγο πριν εκτελεστεί ζήτησε να έχει ανοιχτά μάτια για να μπορεί να βλέπει την φανέλα του Ολυμπιακού που φόραγε, δείχνοντας το πόσο αφοσιωμένος ήταν σε αυτήν την ιδέα.

    Ο θάνατος του Μίμη ”Μπρακ” Πιερράκου

    Ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟ, Μίμης Πιερράκος, σκοτώθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1940 από θραύσμα οβίδας στο χωριό Ποταμιά, την στιγμή που έγραφε γράμμα στον αδελφό του. Το ψευδώνυμό του ήταν ”Μπρακ”. Μπορούσε να μην συμμετάσχει στον πόλεμο επειδή ήταν περασμένη κλάση αλλά ο ίδιος θέλησε από μόνος του να αγωνιστεί για την πατρίδα. Θάφτηκε στην Αλβανία μαζί με άλλους Έλληνες στρατιώτες.

    Η αιχμαλωσία και ο θάνατος του Σπύρου Κοντούλη

    Αθλητής της ΑΕΚ, ο Σπύρος Κοντούλης πιάστηκε από τους Γερμανούς ενώ προσπαθούσε να βγει από ένα κρησφύγετο στα Πατήσια για να δει την μάνα του. Τελικά σκοτώθηκε από τους Γερμανούς στην προσπάθειά του να αποδράσει απ΄το όχημα που τον μετέφερε για εκτέλεση στο σκοπευτήριο της Καισαριανής…

    Νικόλαος Σωτηριάδης, ΠΑΟΚ

    Ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ, υπηρετώντας ως λοχίας στο Σύνταγμα Πεζικού, σκοτώθηκε από μια ριπή την στιγμή που προσπάθησε να κυριέψει πολυβολείο των Ιταλών σε μια έφοδο της μονάδας του στο ύψωμα τη Τσέροβας…Τρεις εβδομάδες πριν το μοιραίο είχε γράψει για τελευταία φορά στην μάνα του, την αδερφή του και την αρραβωνιαστικιά του.

    Αυτοί και άλλοι πολλοί αθλητές σκοτώθηκαν στην διάρκεια του πολέμου. Η ιστορία θα μας τους θυμίζει πάντα και θα αποτελούν, χωρίς αμφιβολία, παράδειγμα προς μίμηση
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HFJXQ3DTKX4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZEx2cYCjxbk

     

     

     

     

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    Ο μαγικός κόσμος του NBA ανοίγει ξανά τις πόρτες του! Οι πρωταθλητές San Antonio Spurs ξεκινάνε ως φαβορί για το repeat, όμως φέτος, το πράγματα δεν φαντάζουν τόσο εύκολα για το ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν για το δαχτυλίδι. Ποιες λοιπόν είναι οι ομάδες που μπορούν να φτάσουν στους τελικούς κάθε περιφέρειας; Ποιες μπορούν να αποτελέσουν έκπληξη και ποιες πιθανόν να απογοητεύσουν;

    Από τη Δυτική περιφέρεια, οι San Antonio Spurs δεν προέβησαν ως συνήθως σε πολλές αλλαγές και με τους γνωστούς “Big Three” Parker, Ginobili και Duncan θα προσπαθήσουν να επαναλάβουν τον περσινό τους θρίαμβο. Οι Leonard και Green θα δώσουν την απαραίτητη ταχύτητα και αμυντική σταθερότητα στη περιφέρεια ενώ ο Boris Diaw θα λειτουργήσει και πάλι ως post playmaker. Οι Spitter και Mills συμπληρώνουν τον κορμό αυτής της ομάδας – μοντέλο του κορυφαίου coach Popovich, του οποίου το αγωνιστικό πλάνο δεν θα αλλάξει ούτε φέτος, αφού στα 38 του, ο απίστευτος Tim Duncan συνεχίζει να αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο.

    Ποια ομάδα θ’ ακολουθήσει τους πρωταθλητές στον τελικό της Δύσης; Η απάντηση δεν είναι εύκολη καθώς τρεις τουλάχιστον ομάδες θα μπορούσαν να βρεθούν στη θέση αυτή. Oι Oklahoma City Thunder, των Durant (MVP της περσινής σεζόν) και Westbrook, αξίζουν τον τίτλο σύμφωνα με πολλούς, οι Houston Rockets των Harden, Howard και του δικού μας Κώστα Παπανικολάου ή οι LA Clippers των παραγωγών θεάματος Paul, Griffin και D. Jordan; Εάν μπορούσαμε να επιλέξουμε βάσει πιθανοτήτων και μόνο, θα επιλέγαμε τους Thunder. Επειδή όμως οι τελευταίες δεν παίζουν μπάσκετ, τα πράγματα ίσως είναι λίγο διαφορετικά. Αν δούμε την ιστορία των playoff περισσότερο προχώρησαν οι ομάδες με ενέργεια, ικανό προπονητή και ανοιχτό rotation. Παράδειγμα η αναπάντεχες για πολλούς πορείες των Blazers και Warriors, ομάδες που έφτασαν στους ημιτελικούς της Δύσης του 2013 και 2014 αντίστοιχα.

    Προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το ζευγάρι στους τελικούς της Δύσης θα είναι Spurs – Clippers με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων. Οι Clippers έχουν την τύχη να διαθέτουν ένα από τα τρία κορυφαία playmaker του πρωταθλήματος (Chris Paul) και ένα πολύ δυνατό και αλληλοσυμπληρούμενο ζευγάρι ψηλών (Blake Griffin, DeAndre Jordan). Ακόμη και οι ηλικίες των σταρ αυτής της ομάδας φαντάζουν ιδανικές (29-25-26). Πολύτιμες λύσεις θα δώσει ως συνήθως ο Crawford ενώ δυνατό χαρτί αποτελεί και ο coach Doc Rivers (πρωταθλητής με τους Celtics το 2008).
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=u9jJSbdSC2A\nhttp://www.youtube.com/watch?v=K0RjRHnrDWE\nhttp://www.youtube.com/watch?v=bDAlNYMsnLI\nhttp://www.youtube.com/watch?v=4Qeq4segELc\nhttp://www.youtube.com/watch?v=WcSeBuS9Iao

  • Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Το μπάσκετ, εδώ και έναν αιώνα περίπου, είναι αναμφισβήτητα το Νο.2 σπορ μετά το ποδόσφαιρο(αν και σε πολλές χώρες αποτελεί το Νο.1). Με πρώτη δύναμη την Αμερική, εκατομμύρια κόσμος λατρεύει την πορτοκαλί μπάλα και κινείται στον ρυθμό της είτε ως θεατής είτε ως παίκτης. Εκατομμύρια δολάρια τζίρο και μια ολόκληρη βιομηχανία θεάματος, την οποία συνθέτουν χορηγοί, διαφημίσεις και μεγάλα γήπεδα, αποτελούν κομμάτια αυτής της “θρησκείας” στην οποία ”πιστεύουν” οι παραπάνω. Ποιός θα περίμενε ότι μια ιδέα που γεννήθηκε μια κρύα νύχτα του χειμώνα το 1891 και ανήκε σε “κάποιον” Τζέιμς Νέισμιθ, σε “κάποιο” γυμναστήριο κολεγίου θα είχε τέτοια εξέλιξη…

    Τον Δεκέμβρη του 1891 λοιπόν, ο καθηγητής φυσικής αγωγής του Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, Τζέιμς Νέισμιθ, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει ένα καινούργιο άθλημα για να απασχολούνται οι φοιτητές του, οι οποίοι είχαν βαρεθεί τα παραδοσιακά σπορ(πάλη, κωπηλασία, ράγκμπι, κολύμβηση) και είχαν αρχίσει να χάνουν το ενδιαφέρον τους. Ο ίδιος άλλωστε ήταν ένας άνθρωπος που του άρεσε να δημιουργεί και να ερευνά μέχρι βάθος το κάθε τι. Στις 21 Δεκέμβρη ου 1891 λοιπόν, μένοντας ξάγρυπνος όλη την νύχτα και έχοντας ως αντικείμενα της έρευνάς του ένα χαρτί και ένα μολύβι, έγραψε πέντε βασικούς κανόνες της ιδέας του…
    \n1)θα παίζεται με χέρια και με μια στρογγυλή μπάλα
    \n2)θα γίνονται αλλαγές σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού
    \n3)θα απαγορεύεται η επαφή με το σώμα του παίκτη που έχει την μπάλα
    \n4)δεν θα μπορούν οι παίκτες να περπατάνε με την μπάλα όπως στο ράγκμπι
    \n5)ο στόχος θα είναι ανυψωμένος και οριζόντιος από το δάπεδο

    Την επόμενη μέρα πήγε στους μαθητές του και τους διάβασε τους νέους κανόνες για το καινούργιο σπορ που ήθελε να τους μάθει. Του έλειπε μόνο ο στόχος. Εν αρχή έψαξε να βρει 2 ξύλινα κιβώτια και να τα τοποθετήσει πάνω από το έδαφος. Επειδή όμως η σχολή δεν είχε, τελικά αντικατέστησε αυτήν την ιδέα με δύο καλάθια για ροδάκινα. Όταν τοποθέτησε τα δύο καλάθια έκανε μόνος του δοκιμές πετώντας την μπάλα μέσα και χρησιμοποιώντας μια ξύλινη σκάλα για να την βγάζει. Αυτό τον οδήγησε στο να καταλάβει ότι θα ήταν πιο εύκολο να ανοίξει μια τρύπα στη βάση του καλαθιού ώστε να πέφτει η μπάλα μόνη τhς κάτω. Η αρχή είχε ήδη γίνει…

    Στην συνέχεια ο Νέισμιθ χώρισε τους μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 παικτών και είχαμε έτσι, έστω και τελείως ερασιτεχνικά, τον πρώτο αγώνα μπάσκετ στην ιστορία.  Το παιχνίδι είχε μικρή διάρκεια και κράτησε μέχρι να σημειωθεί ένας πόντος. Τελικά τον σημείωσε ένας μαθητής με το όνομα Ουίλιαμς Τσέης, μένοντας στην ιστορία ως ο πρώτος σκόρερ στα χρονικά.

    Από κει και πέρα τα πάντα άρχισαν να εξελίσσονται με μαθηματική ακρίβεια. Ο Νέισμιθ πρόσθεσε άλλους 8 κανόνες στους πρώτους 5.  Στις 11 Μαρτίου του 1892 έγινε ο πρώτος επίσημος αγώνας μπάσκετμπολ (έτσι είχε ονομαστεί το άθλημα καθώς ο Νέισμιθ δεν ήθελε να πάρει το δικό του όνομα) μεταξύ καθηγητών και μαθητών του Σπρίνγκφιλντ και στον οποίο συμμετείχε φυσικά και ο ίδιος ο Νέισμιθ.Ο αγώνας έληξε με 5-1 υπέρ των μαθητών. Στην συνέχεια, το ίδιο έτος, το κολέγιο του Σπρίνγκφιλντ και η Χριστιανική Αδελφότητα συνέταξαν ένα συμβόλαιο κατοχύρωσης του αθλήματος ενώ λίγο καιρό μετά ο Λιου Άλεν από το Χάρτφορντ σχεδιάζει ένα κυλινδρικό στεφάνι με δίχτυα αντικαθιστώντας έτσι τα καλάθια για τα ροδάκινα.

    Ένα χρόνο μετά, το 1893, τοποθετούνται στα γήπεδα και οι πρώτες μπασκέτες ενώ το 1894 έχουμε αντικατάσταση της ποδοσφαιρικής μπάλας με ειδικά μπάλα για μπάσκετ ενώ  καθιερώνονται και οι ελεύθερες βολές που μετράνε για έναν πόντο και το δίποντο.

    Το 1898 ιδρύεται στην Αμερική το NBL (”πρόδρομος” του σημερινού ΝΒΑ) που είχε στο καταστατικό του 6 ομάδες (Νιου Τζέρσι, Μιλβιλ, Πενσιλβάνια, Μπάισικλ, Χάνκον, Τζερμαντάουν). Το 1932 ιδρύεται η ΦΙΜΠΑ (ομοσπονδία για το μπάσκετ της Ευρώπης)με έδρα την Γενεύη ενώ 4 χρόνια μετά το 1936,  στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου,  εμφανίζεται για πρώτη φορά το μπάσκετ ως επίσημη διοργάνωση, όπου και ο Νέισμιθ αναγορεύτηκε ως ”Επίτιμος Πρόεδρος” από την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 3 χρόνια μετά (1939) απεβίωσε αλλά η ”ανακάλυψή” του είναι σίγουρο ότι θα ζει για πάντα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZTi8Fb7lKG4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=pl55BvpGY7k

     

  • Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Με αφορμή τον αγώνα της Κυριακής 26/10/2014, το BBC έκανε ένα αφιέρωμα στο ελληνικό ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός και αναρωτιέται αν είναι αυτό το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης…
    (Olympiakos-Panathinaikos: Europe’s maddest derby?)

    Παρακάτω σας παραθέτουμε το άρθρο μεταφρασμένο για να δούμε τι εικόνα έχουν στην Αγγλία για τη “μητέρα όλων των μαχών” και κατά συνέπεια τις συνθήκες στο ελληνικό πρωτάθλημα.

    Δείτε τι αναφέρει το άρθρο χαρακτηριστικά:
    Βόμβες Μολότωφ, φωτοβολίδες, κροτίδες και μάχες. Και αυτό είναι μόνο στον αγωνιστικό χώρο…

    Καλώς ήρθατε στο ντέρμπι της Αθήνας, όπου σε πρόσφατες συναντήσεις μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είδαμε τους οπαδούς να ανάβουν φωτιές στις κερκίδες και να προσπαθούν να κάψουν τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας. 
    Αναστασίου – Ντέρμπι Ολυμπιακός Παναθηναϊκός
    Την τελευταία φορά που δύο μεγάλες δυνάμεις στην Ελλάδα συναντήθηκαν, το Μάρτιο, ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Γιάννης Αναστασίου, έπεσε κάτω για λίγα λεπτά αφού χτυπήθηκε από αντικείμενο που εκτοξεύτηκε από το πλήθος.

    Η τελευταία διοργάνωση του ντέρμπι που είναι γνωστό ως το «ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων»  λαμβάνει χώρα αυτή την Κυριακή και θα μπορούσε να έχει μια αγγλική γεύση, αν αγωνιστεί ο πρώην τερματοφύλακας των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάρνσλεϊ και νυν του Παναθηναϊκού Luke Steele.

    Ο 30χρονος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτειρά του, Peterborough, υπέγραψε για τον Παναθηναϊκό αυτό το καλοκαίρι, μετά από έξι χρόνια σε Μπάρνσλεϊ κι έχει ήδη μια γεύση του τι να περιμένουμε. Ο Στηλ δήλωσε στο BBC Sport:

    Το ντεμπούτο μου ήταν σε μια ισοπαλία κυπέλλου με μια ομάδα που ονομάζεται Ολυμπιακός Βόλου, με έδρα αρκετά μακριά από την Αθήνα. Αν ήταν εχθρική; Υπήρχαν πολλές φωτοβολίδες και φοβήθηκα πολύ όταν το πρώτο πυροτέχνημα προσγειώθηκε κοντά μου, αλλά σύντομα συνηθίζεις… Είναι κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο για τους οπαδούς, είναι σχεδόν σαν μια θρησκεία. Αλλά είμαι έτοιμος για αυτό. Θέλω μόνο να παίξω όσα παιχνίδια περισσότερο μπορώ.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    10 χιλιόμετρα χωρίζουν την Αθήνα(πόλη του Παναθηναϊκού) από το λιμάνι του Πειραιά (έδρα του Ολυμπιακού).

    Το αβυσσαλέο μίσος των οπαδών είναι τόσο μεγάλο που εκτείνεται επίσης σε Μπάσκετ, Βόλεϊ και Πόλο.

    Τον Μάρτιο 2007, ένος οπαδός του Παναθηναϊκού πέθανε κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ των δύο ομάδων πριν από έναν αγώνα σε βόλεϊ γυναικών. Δέκα μήνες αργότερα, ένας οπαδός μαχαιρώθηκε θανάσιμα κι ένας άλλος τραυματίστηκε μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 4-0.

    Τον Μάιο του 2009, τα ΜΑΤ κλήθηκαν καθώς οπαδοί του Ολυμπιακού πέταξαν μια φωτοβολίδα, πλαστικά μπουκάλια και άλλα αντικείμενα στον πάγκο του Παναθηναϊκού κατά τη διάρκεια ενός τάιμ-άουτ σε έναν αγώνα μπάσκετ.

    Χιλιάδες αστυνομικοί καλούνται να καταστείλουν ταραχές ανάμεσα στους οπαδούς, ακόμη και αν υπάρχει απαγόρευση μετακίνησης οπαδών. Δεν είναι να απορεί αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ντέρμπι της Ευρώπης.

    Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γενικότερα

    λέει ο Έλληνας δημοσιογράφος Πάνος Πολυζωίδης.

    Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, σκοτώθηκε ένας οπαδός σε αγώνα τρίτης κατηγορίας, αν και υπήρχαν μόνο 200 άτομα.

    Αλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σαφές μίσος, όταν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός συναντιούνται και δεν έχει σημασία αν πρόκειται για ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ή πόλο.

    Όσον αφορά το κοινωνικό υπόβαθρο μεταξύ των δύο συλλόγων, ο Παναθηναϊκός ήταν ανώτερη μεσαία τάξη, όταν σχηματίστηκε 106 χρόνια πριν. Ο Ολυμπιακός σχηματίστηκε 17 χρόνια αργότερα σε ένα βιομηχανικό κέντρο και θεωρήθηκε ως ένα εργατικό σωματείο.

    Και οι δύο είναι τόσο μεγάλοι τώρα που προσελκύουν οπαδούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα της κοινωνίας. Το πρόβλημα συνεχίζει όμως.

    Στο γήπεδο, ο Ολυμπιακός είναι η κυρίαρχη δύναμη, έχοντας κερδίσει 41 τίτλους πρωταθλήματος, τους τέσσερις τελευταίους σερί. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει τον τίτλο από το 2010, όταν στέφθηκε πρωταθλητής της Ελλάδας για 20η φορά.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    Σοβαρές διαταραχές εκδηλώθηκαν το Μάρτιο του 2012, όταν ο Παναθηναϊκός, που έπαιζε τους εντός έδρας αγώνες στο Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς το μέλλον της κανονικής του έδρας( γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης) ήταν στον αέρα, νίκησε τον Ολυμπιακό 1-0. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου καθυστέρησε κατά 45 λεπτά, καθώς οπαδοί πέταξαν στην αστυνομία βόμβες μολότοφ, φωτοβολίδες και ρουκέτες, και το παιχνίδι στη συνέχεια διακόπηκε εντελώς.

    Είκοσι αστυνομικοί τραυματίστηκαν κι έγιναν πάνω από 50 συλλήψεις, ενώ τρία πυροσβεστικά οχήματα κλήθηκαν για να σβήσουν τις φλόγες, όπως εκατοντάδες οπαδοί έφευγαν από τις κερκίδες. Ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 5 βαθμών και 4 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.

    Δύο χρόνια νωρίτερα, ένα νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα από τον πρώην παίκτη της Μπλάκμπερν, Ματ Ντέρμπισαϊρ, έκανε τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να προσπαθήσουν να βάλον φωτιά στον προπονητη των φιλοξενούμενων.
    Ντέρμπισαϊρ, που οι εφημερίδες του έδωσαν το παρατσούκλι “Ο Άγγλος Εκτελεστής” γι’αυτό το γκολ, δήλωσε στο BBC Sport:

    Οι οπαδοί είναι φανατικοί. Σε μια εβδομάδα ντέρμπι, σου λένε ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ. Και αν δεν μπορείς να νικήσεις, ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ. Πιστεύουν ότι, ακόμα κι αν η ομάδα δεν κερδίσει τίτλους, αυτό πρέπει να το κερδίσει οπωσδήποτε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γκολ στον Παναθηναϊκό. Η μπάλα πέρασε στην περιοχή και κατευθύνθηκε προς το τέρμα. Ο τερματοφύλακας απέκρουσε και το έβαλα στην επαναφορά. Ακόμα δέχομαι μηνύματα από οπαδούς του Ολυμπιακού γι’αυτό το γκολ

    Ο Στηλ εύχεται μια μέρα χωρίς περιστατικά αφού αρνήθηκε τις προτάσεις συλλόγων άλλων χωρών για να μεταβεί στην Ελλάδα με διετές συμβόλαιο μετά τον υποβιβασμό της Μπάρνσλεϊ στο τέλος της περσινής σεζόν:

    Ήρθα εδώ με μόνο μία τσάντα για συνομιλίες, αλλά συμφώνησα πολύ γρήγορα

    πρόσθεσε ο πρώην παίκτης της Γουέστ Μπρομ, ο οποίος ζει δίπλα στο Αιγαίο Πέλαγος στην Αθήνα, στο προάστιο της Γλυφάδας, σε σπίτι κατά καιρούς, πολλών εκατομμυριούχων, υπουργών και προσωπικοτήτων στην Ελλάδα.

    Είναι μια όμορφη χώρα κι εγκαταστάθηκα καλά, έχω μαθήματα ελληνικών μία φορά την εβδομάδα. Είχα μια-δυο άλλες προσφορές από συλλόγους του πρωταθλήματος, αλλά ο Παναθηναϊκός μου φάνηκε η πιο σωστή επιλογή. Ήμουν ήδη στη Μπάρνσλεϊ για έξι χρόνια και ήμουν κάπως βολεμένος, ήθελα να αισθανθώ κάποιο φόβο και να βγω έξω από τα νερά μου λίγο.

    Την Κυριακή στο Στάδιο Καραϊσκάκη πρέπει να δούμε αν πραγματοποιηθεί η ευχή του Στηλ…

     

    (Πηγή: BBC Sport)