Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του ΠΑΟ. Η ζωή του όμως και η δράση του και εκτός αγωνιστικών χώρων τον άφησαν στην ιστορία ως έναν από τους ”σταρ” εκείνης της εποχής…

    Η καριέρα του

    Για 13 χρόνια υπηρέτησε τον ΠΑΟ(1950-1963) και κέρδισε 4 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962) όντας και αρχηγός. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος, αλλά πολύ συχνά βοηθούσε επιθετικά. Σε πρωτάθλημα και κύπελλο πέτυχε συνολικά 12 γκολ. Είχε σαν δυνατή του κίνηση την “αέρινη” απομάκρυνση της μπάλας με ανάποδο ψαλίδι.

    Αποσύρθηκε σχετικά νωρίς, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Δέκα μήνες μετά την απόσυρσή του, πείστηκε από τον προπονητή Χάρι Γκέιμ να φορέσει για μία τελευταία φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι, σε αγώνα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.

    Τα εκτός και τα μετά αγωνιστικών χώρων…

    Στην κοινωνική του ζωή, ο Κώστας Λινοξυλάκης ζούσε έντονα και του άρεσε ο χώρος του κινηματογράφου και της τέχνης, κάτι που τον οδήγησε στο να παίξει και στον κινηματογράφο στην ταινία «Άσσοι του γηπέδου» του Βασίλη Γεωργιάδη μαζί με άλλους σταρ της εποχής όπως ο Μουράτης, ο Πούλης, ο Μανταλόζης και ο Πετρόπουλος…

    Οι Άσσοι του Γηπέδου

    Είχε μεγάλη λατρεία και στο ωραίο φύλο. Κυκλοφορούσε με την καλλονή ηθοποιό Ρίκα Διαλινά, ενώ οι φήμες τον ήθελαν να έχει συνάψει σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η ίδια πάντως (η οποία ήταν γνωστή οπαδός του Παναθηναϊκού) διέψευσε τις φήμες μέσω του Τύπου.

    Μία από τις άσχημες στιγμές, που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει είναι η μέρα που ο άλλοτε άσσος του Παναθηναϊκού Παναγιώτης Σιάηλος έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τρία άτομα ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του ποδοσφαιριστή και σκοτώθηκαν και τα τρία. Ο Λινοξυλάκης ”είχε Άγιο” καθώς κατέβηκε από το όχημα, λίγα λεπτά πριν το τροχαίο.

    Μετά την ποδοσφαιρική του καριέρα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε Δημοτικός σύμβουλος και μετά αντιδήμαρχος στην Αθήνα…

    Στιγμές από την ζωή του…

    1)Το ιστορικό ψαλίδι…

    Σ’έναν αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας ο Λινοξυλάκης είχε κάνει μια θεαματική απόκρουση με ανάποδο ψαλίδι. Αυτό το ψαλίδι τραβήχτηκε φωτογραφία από έναν φωτορεπόρτερ της εποχής, μια φωτό που άρεσε πολύ στον Λινοξυλάκη και την μοίραζε όταν υπέγραφε αυτόγραφα.Ήταν μέρος της εικόνας του που προωθούσε όπως οι σύγχρονοι σταρ…

    2)Η προσπάθεια διάσωσης του Ιωάννου..

    Σ’ένα ματς Παναθηναϊκού – Εθνικού στη Λεωφόρο έγινε μια σύγκρουση μεταξύ του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά και του επιθετικού του Εθνικού Ιωάννου.Η σύγκρουση ήταν άσχημη και ο Ιωάννου έμεινε στο έδαφος αναίσθητος. Ο Λινοξυλάκης, ενώ όλοι ήταν σε σοκ, πήρε την κατάσταση στα χέρια του…

    Ξήλωσε μία διαφημιστική πινακίδα η οποία είχε μάκρος, γιατί ήθελε να τη χρησιμοποιήσει ως φορείο. Τότε δεν υπήρχαν ιατρικές υποδομές στα γήπεδα. Στην συνέχεια προσπάθησε να αφυπνίσει τους σοκαρισμένους παίκτες να μεταφέρουν τον Ιωάννου στο νοσοκομείο.(τελικά ο Ιωάννου πέθανε…).

    3)”Καλή επιτυχία Ολυμπιακέ”

    Το 1959 ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί με τη Μίλαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στον πρώτο του αγώνα στην ιστορία του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών .Το πρώτο ματς θα γινόταν στην Λεωφόρο. Πριν αρχίσει το ματς, ο Λινοξυλάκης είχε επισκεφτεί το ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή του Ολυμπιακού, για να τους ευχηθεί καλή επιτυχία.Προσέφερε μάλιστα και μια ανθοδέσμη…

    Μπροστά από την εποχή του…

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης ξεχώριζε για τον επαγγελματισμό που έδειχνε σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό.Πρόσεχε πάντα την ζωή του για να διατηρείται σε καλή κατάσταση και ήταν πάντα γυμνασμένος.’Ηταν επίσης πολύ επικοινωνιακός και αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να μιλάει με τον απλό φίλαθλο, κάτι που αργότερα του έδωσε μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και τον έκανε και αντιδήμαρχο…

     

    (Πηγή: http://www.palaimaxoipanathinaikou.gr/)

    Απόσπασμα από την ταινία ”Κυριακάτικοι Ήρωες”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Ckv4rQUP1Fw

  • Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η 19η Νοεμβρίου του 2004.έχει μείνει στην ιστορία ως μια από τις πιο ”μαύρες” σελίδες στην ιστορία του NBA.Εκείνη την ημέρα συνέβησαν πράγματα που ήταν για γέλια και για κλάματα και θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν ταινία (το τι είδους δεν ξέρουμε) .Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά…

    Οι Pistons υποδέχονταν τους Pacers στο ντέρμπι της Ανατολής και μιας άτυπης ρεβάνς των τελικών περιφέρειας. Οι φιλοξενούμενοι έλεγχαν το ματς σε όλη την διάρκεια του, 46 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και με το σκορ στο 97-82 υπέρ των Πέησερς έγινε η φάση που δημιούργησε όλη αυτή την παρωδία…

    Ο Γουάλας σπρώχνει πολύ δυνατά τον Άρτεστ

    Ο Ρον Άρτεστ των Ιντιάνα έκανε ένα, σκληρό μεν αλλά όχι αντιαθλητικό, φάουλ στον Γουάλας. Ο τελευταίος, γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, έσπρωξε με τρομερή δύναμη τον Άρτεστ και τον κυνήγησε προς το τραπέζι της γραμματείας παρασύροντας σχεδόν όσους παίκτες βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο παρκέ.

    Πολλοί παίκτες των 2 ομάδων αντάλλαξαν μεταξύ τους σπρωξιές και μπουνιές ενώ ο Άρτεστ ξάπλωσε μπροστά από τη γραμματεία για να ηρεμήσει. Και ενώ όλα έδειχναν να ηρεμούν, ένα ποτήρι εκτοξεύτηκε και έπεσε πάνω του…Ήταν η “σπίθα που αναζωπύρωσε την φωτιά”…

    Ο 25χρονος τότε παίκτης των Pacers σηκώθηκε και “έγραψε ιστορία”. Με τα νεύρα στην “τσίτα” από το επεισόδιο με τον Γουάλας, σκαρφάλωσε στην εξέδρα και βρήκε αυτόν που του είχε πετάξει το μπουκάλι. Άρχισε να του ρίχνει μπουνιές στο πρόσωπο με μανία, με τον Stephen Jackson να κάνει το ίδιο. Ποπ-κορν στον αέρα, ξύλο και ”αιωρούμενα” σώματα συνέθεσαν αυτήν την παρωδία…

    Ο Ρον Άρτεστ επιστρέφει στο παρκέ με τη φανέλα ξεχειλωμένη, επακόλουθο από το ξύλο

    Παραλίγο να συμμετάσχουν και άλλοι παίκτες τον Πέισερς αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν έγινε, με τον Άρτεστ να φτάνει ξανά στο παρκέ, με μια φανέλα ξεχειλωμένη. Το κοινό είχε χάσει τον έλεγχο, οι άνθρωποι των ομάδων δεν ήξεραν πως να συγκρατήσουν το πλήθος και οι στιγμές ήταν σοκαριστικές. Ο Άρτεστ ήταν ο πρώτος παίκτης που αποχώρησε με συνοδεία ασφαλείας για τα αποδυτήρια, πριν ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι συμπαίκτες μέσα από έναν καταιγισμό από ποπ-κορν και αναψυκτικών(ευτυχώς μόνο….)

    Ένιωσα να παλεύω για την ζωή μου

    σχολίασε ο προπονητής των Pacers Rick Carlisle μετά το παιχνίδι, το οποίο φυσικά διακόπηκε. Είχαμε όμως και συνέχεια στα αποδυτήρια, ανάμεσα στους Άρτεστ, Ο’Νιλ, Τζάκσον και το προπονητικό τιμ, με την αστυνομία να συλλαμβάνει τελικά τον Άρτεστ και τους συμπαίκτες του να τον φυγαδεύουν στο λεωφορείο της ομάδας για να τον σώσουν. Πάνω από 500 αστυνομικοί βοήθησαν στο να αποχωρήσει η ομάδα της Ιντιάνα με ασφάλεια από το γήπεδο.

    Οι συνέπειες για τους ταραξίες

    Την επόμενη μέρα, ο Κομισάριος του ΝΒΑ Ντέιβιντ Στέρν, βλέποντας και ο ίδιος το ματς live, ανακοίνωσε τις ποινές, οι οποίες ήταν εξοντωτικές και πρωτόγνωρες για τo ΝΒΑ, αλλά επιβάλλονταν για να προστατευτεί η λίγκα.

    * O Άρτεστ έχασε το υπόλοιπο της σεζόν. 73 αγώνες κανονικής περιόδου και 13 ματς playoffs.

    * Ο Stephen Jackson έμεινε εκτός δράσης για 30 ματς, ο Jermaine O’ Neal για 15, ο Ben Wallace για 6, ο Anthony Johnson για 5 και οι Reggie Miller, Chauncey Billups, Derrick Coleman, Elden Campbell για ένα.

    Τουλάχιστον ο πολιτισμός του NBA “έδειξε” γρήγορα αντανακλαστικά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cTZsqxPVHo

  • Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    H κόντρα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές κόντρες στην Ελλάδα και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Ένα εξωαγωνιστικό γεγονός που έκανε μεγαλύτερη την κόντρα των δυο ομάδων είναι η υπόθεση του Γιώργου Κούδα. Ο “πιο μεγάλος” ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα του Δικεφάλου ήταν η αιτία να ξεσπάσει μια αντιπαλότητα που ”κρατάει γερά” ακόμα και σήμερα…

    Γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου του 1946, ο “Μεγαλέξανδρος“(όπως ήταν το προσωνυμιό του), ένας από τους πιο μεγάλους ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Ελλάδα, έπαιξε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

    Από το 1963 ως το 1984 που σταμάτησε τη μπάλα, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο Κύπελλα Ελλάδας (1972, 1974) παίζοντας σε 504 αγώνες της Α Εθνικής και σκοράροντας 133 γκολ. Μετράει ακόμη 70 αγώνες στο Κύπελλο (27 γκολ) ενώ συνολικά (μαζί με τα ματς της Ευρώπης) με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε 780 φορές και σημείωσε 220 γκολ. Στην Εθνική Ομάδα είχε 43 συμμετοχές και ήταν μέλος  στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών το 1980.

    Η προτομή του βρίσκεται έξω από την Τούμπα. Το όνομά του όμως θα μπορούσε να συνδεθεί και με μια από τις πιο μεγάλες (από κάθε άποψη) μεταγραφές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταγραφή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε κλίμα έντασης και σχεδόν διχασμού.

    Η αρχή της ιστορίας και τα…γραμμάτια

    Ήταν καλοκαίρι του 1966 και ο Κούδας, αν και νεαρός, είχε ήδη φτάσει σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Αέρινος, γρήγορος, με εξαιρετική πάσα, έγινε γρήγορα βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ και με προοπτικές να γράψει ιστορία. Τη σεζόν 1965-66 είχε παίξει σε 29 αγώνες της Α Εθνικής, σκοράροντας 13 γκολ.

    Στο ποδόσφαιρο τότε απουσίαζε ο επαγγελματισμός και οι παίκτες, αντί συμβολαίων ήταν “δεμένοι” με δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, έπρεπε να συναινέσει η ομάδα του. Στις 14 Ιουλίου του 1966, όλος ο ΠΑΟΚ σοκαρίστηκε, καθώς ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του, βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη να θέλει να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό! 

    Ο Κούδας προερχόταν από φτωχή οικογένεια κάτι που συνετέλεσε στην απόφασή του αυτή. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ένα ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής, με αποτέλεσμα, λόγω γραμματίων να δημιουργηθεί  ένα χρέος 150.000 δραχμών, σχεδόν ανυπέρβλητο για την οικογένεια Κούδα.

    Στερηθήκαμε και τα βασικά…Δεν ανέχομαι να με λένε εκβιαστή…

    Ο Ολυμπιακός ”πάτησε” και εκεί. Ο Κούδας και ο πατέρας του, αποφάσισαν να φύγουν από την Θεσσαλονίκη και οι επιστολές που έστειλαν σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης ήταν ενδεικτικές:

    Το παιδί μου έχει δημιουργήσει χρέος σε μετρητά και γραμμάτια άνω των 150.000 δραχμών.

    έγραψε ο Γιάννης Κούδας, ενώ μια μέρα αργότερα ο ίδιος ο παίκτης εξηγούσε:

    Εγώ και οι οικογένειά μου υπομείναμε πολλά και φτάσαμε σε σημείο να στερηθούμε ακόμη και την τροφή. Τα υπομείναμε γιατί αγαπούσαμε και εξακολουθούμε να αγαπούμε τον ΠΑΟΚ.  Πέραν όμως, από όλα αυτά, δεν ανέχομαι από κανέναν να αποκαλεί εμένα και την οικογένειά μου εκβιαστές… Το σωματείον “Ολυμπιακός” εις το οποίο μόνος μου ζήτησα να πάω, έχει τόσο στενές φιλικές σχέσεις με τον αγαπημένο μου ΠΑΟΚ(τότε…), ώστε να παρέχει εγγυήσεις για μένα και την οικογένεια μου…

    Οι αντιδράσεις και οι… δημοπρασίες ΠΑΟ-Ολυμπιακού

    Ο κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται. Η διοίκηση του Δικεφάλου δηλώνει κατηγορηματικά αρνητική στην πώληση του Κούδα. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, οι “ερυθρόλευκοι” υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του (του ανοίγουν καφε-μπαρ στην πλατεία Αλεξάνδρας) και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες. Ο Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατ. και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής.

    Ο ΠΑΟΚ αρνείται οποιαδήποτε προσφορά, αλλά ο Κούδας είναι αποφασισμένος. Παραχωρεί μια μεγάλη συνέντευξη στο ΦΩΣ όπου δηλώνει:

    Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Προσθέτει ακόμη ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού και ότι ανυπομονεί να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό προπονητή του Ολυμπιακού, Μάρτιν Μπούκοβι…

    Γιώργος Κούδας. Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Την τελευταία μέρα των μεταγραφών, την 1η Αυγούστου, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία προκειμένου σαν μια τελευταία κίνηση να αποτραπεί η μεταγραφή. Ο Κούδας, όμως, προπονείται με τον Ολυμπιακό, παίζει σε φιλικούς αγώνες, αλλά με παρέμβαση του ΠΑΟΚ(που είχε το δελτίο του) τιμωρείται με 15 μέρες αποκλεισμό.

    Ο Κούδας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον προπονητή Μάρτιν Μπούκοβι

    Τελικά ο Κούδας θα πάει να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία, μένοντας εκτός γηπέδων για 2 χρόνια.

    Η καταλυτική παρέμβαση του Ασλανίδη

    Στο μεταξύ έχει προκύψει η στρατιωτική δικτατορία, με επικεφαλή του αθλητισμού τον  Κ.Ασλανίδη. Ο πανίσχυρος Ασλανίδης προτείνει αρχικά στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και μετά από δυο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του Δικεφάλου αρνείται. Μετά και από αυτήν την άρνηση ο Ασλανίδης αλλάζει τακτική και προειδοποιεί τον Κούδα ότι αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ δεν θα ξανααγωνιστεί πουθενά. Δυο χρόνια μετά την φυγή του από την Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επιστρέφει στον ΠΑΟΚ. Κάνει την εμφάνισή του στην Τούμπα και την πρώτη του προπόνηση παρακολουθεί μια σχεδόν κατάμεστη Τούμπα, που τον αποθεώνει:

    Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε.

    είναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας και άλλες ”χρυσές σελίδες” με την ομάδα το Βορρά.

    Η κόντρα πάντως που ξέσπασε από όλη αυτήν την ιστορία ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Άλλοι την χαρακτήρισαν ”αρπαγή”, άλλοι ”μια παρολίγον μεγάλη μεταγραφή”. Όπως και να την πει κανείς πάντως αποτελεί ακόμα και σήμερα μια μεγάλη εξωγηπεδική κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ…!

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=1XGctb8p790
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WixowYKKwtE

  • Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Ο μεγάλος Μίμης Παπαιωάννου της ΑΕΚ αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και της ΑΕΚ την οποία υπηρέτησε πιστά για σχεδόν 20 χρόνια(1961-1979) και για την οποία ”πόνεσε” και έκλαψε.

    Όμως αυτή η σχέση ”δοκιμάστηκε” τον Οκτώβρη του 1965, όταν οι διοίκηση της ΑΕΚ δεν του επέτρεψε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο(όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή άλλωστε…) και να πάει στην μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πρόσφερε 4.000.000 δραχμές στην ομάδα και 750.000 στον ίδιο, ποσά τεράστια για εκείνη την εποχή.

    ”Έπεσε” και αυτός ”θύμα” των δελτίων που τότε έδιναν του ποδοσφαιριστές με τις ομάδες τους έπρεπε να πάρουν την συγκατάθεσή τους για οποιαδήποτε μεταγραφή.Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθήσει να ξεχάσει τον πόνο του, επιχειρώντας να γίνει τραγουδιστής δίπλα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη.

    Η συνάντηση με τον Πούσκας

    Ο ίδιος σε συνέντευξή του στην ”Καθημερινή” δήλωσε αρχικά:

    Στο δείπνο που έκανε η ΑΕΚ στην αποστολή της Ρεάλ, ήρθε ο Πούσκας και με γύρευε. Όταν πλησίασε στο τραπέζι μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω και είχα μεγάλο άγχος απέναντι σε αυτόν τον ”θρύλο”. Μου είπε ότι είμαι καλός παίκτης, ότι θα με πάρουν και μου έδωσε δύο συμβουλές. Η πρώτη να είμαι ήρεμος, να τρώω και να κοιμάμαι καλά. Η δεύτερη να μάθω να παίζω χωρίς την μπάλα.

    “Δεν μετάνιωσα”

    Μπορεί τότε η εξέλιξη να μην ήταν αυτή που περίμενε ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι ίσως τελικά ήταν και για δικό του καλό…

    Είχα έναν ξάδελφο από τη Θεσσαλονίκη που μιλούσε καλά ισπανικά. Γράψαμε μια επιστολή και τη στείλαμε στη Ρεάλ, λέγοντας πως αν με ήθελε, μπορούσα να πάω στην Ισπανία, να μην παίξω ένα χρόνο και να κάνω δελτίο μετά. Το επέτρεπαν αυτό οι κανονισμοί. Η Ρεάλ μου απάντησε ότι αρχή της ήταν να μη χαλάει τις σχέσεις της με τις ομάδες. Αν με έδινε η ΑΕΚ, καλώς. Αν όχι, δεν θα προχωρούσε η μεταγραφή, όπως δεν προχώρησε. Δεν το μετάνιωσα πάντως. Το φιλοσόφησα κιόλας. Σκέφτηκα ότι μέσα σε τόσους παικταράδες ίσως και να μην έπιανα και να χανόμουν. Μένοντας στην ΑΕΚ, έγραψα ιστορία και έκανα μια μεγάλη καριέρα που τη χάρηκα. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι ότι με τα 4 εκατ. δρχ. που της έδινε η Ρεάλ, θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάρει λίγο πιο κάτω δικό της οικόπεδο 60 στρεμμάτων και τώρα να είχαμε γήπεδο.

    Παρηγοριά δίπλα στον Στέλιο…

    Την ίδια εποχή ο Καζαντζίδης είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία ήταν το κλίμα νεοπλουτισμού και ”δηθενιάς” που επικρατούσε στα μεγάλα κέντρα .

    Έτσι λοιπόν ο μεγάλος Στέλιος, με την σύζυγό του Μαρινέλλα και τον νεαρό ταλαντούχο  Χρήστο Νικολόπουλο ετοιμάζονταν για περιοδεία στη Γερμανία με τον Μίμη Παπαιωάννου να συμπληρώνει το ”σχήμα”. Άλλωστε είχε γνωρίσει από κοντά τον Καζαντζίδη και παλιότερα…

    Όταν ήμουν στο χωριό, είχα λατρεία  στα λαϊκά τραγούδια. Μου άρεσε πολύ ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ήταν βλέπεις μεγάλος τραγουδιστής και άνθρωπος του λαού . Είχα κι ένα μπουζούκι και προσπαθούσα να μάθω αλλά διαπίστωσα ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ το να ντριπλάρω  ή να στέλνω τη μπάλα στα δίχτυα. Κάπου εκεί προέκυψε η γνωριμία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο. Επειδή, λοιπόν, ο Νικολόπουλος έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι, τον φώναζαν στα πανηγύρια και στα χωριά. Και τα πανηγύρια την εποχή εκείνη αποτελούσαν τη μοναδική μας διασκέδαση. Πηγαίναμε κι εμείς μαζί του, η ομάδα του χωριού και επειδή συνήθως έπαιζε Καζαντζίδη, έλεγα κι εγώ ένα-δυο τραγουδάκια και χόρευαν οι φίλοι μου. Όταν όμως ήρθα στην Αθήνα, γνώρισα τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ήταν αεκτζής, τον γνώριζε ο Νεστορίδης και αργότερα, όταν κατέβηκε από το χωριό ο Νικολόπουλος γνωρίστηκε και αυτός με το μεγάλο βάρδο και έπαιξε μαζί του

    λέει ο Μίμης Παπαϊωάννου που δεν το σκέφτηκε πολύ…

    Έλα μαζί μας…

    Όταν προέκυψε η κόντρα μου στην ΑΕΚ για το θέμα της Ρεάλ, Καζαντζίδης και Νικολόπουλος έφτιαχναν σχήμα, ώστε  να πάνε στη Γερμανία για τουρνέ. “Αφού η ΑΕΚ δε σε θέλει, έλα μαζί μας» μου είπε ο Στέλιος και με επηρέασε. Έτσι, ξεκίνησα πρόβες, μπήκα στο συγκρότημα. Ο Χρήστος ήταν ο «αυτουργός», ώστε να με πάρουν μαζί στην περιοδεία, η οποία κράτησε δύο μήνες. Τις πρώτες έξι εβδομάδες δίναμε συναυλίες για τους ομογενείς σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όχι σε λαϊκά μαγαζιά. Είπαν τότε κάποιοι ότι τραγουδούσα κάθε βράδυ σε μπουζουξίδικα. Λάθος. Ουσιαστικά κάναμε συναυλίες. Μια παράσταση την Παρασκευή, μία το Σάββατο και ακόμη μία το απόγευμα της Κυριακής. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, αφού από τη μία έκανα το κέφι μου και από την άλλη γνώριζα κόσμο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι δεν ξενυχτούσα. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου, που υπήρξα φίλος του Στέλιου Καζαντζίδη. Όχι τόσο επειδή υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα, όσο για το γεγονός ότι από αυτόν το μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή

    Καζαντζίδης: “Μίμη γύρνα στην μπάλα…”

    Τελικά, ο Παπαιωάννου δήλωσε ότι ο Καζαντζίδης ήταν αυτός που τον έπεισε να γυρίσει στην πρώτη του αγάπη…

    Ο Στέλιος όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. «Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς». Μου το είπε απλά, και μόνον όταν του ζήτησα τη γνώμη του…

    Ευτυχώς για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Μίμης τον άκουσε, επέστρεψε στο ποδόσφαιρο και τον «δικέφαλο» και μεγαλούργησε.

    Τα τραγούδια του Μίμη…

    Στην σύντομη καριέρα του πάντως ως τραγουδιστής πρόλαβε να ηχογραφήσει 7 τραγούδια στην Polyphone την περίοδο1971-1972 με τη συνεργασία του Χρήστου Νικολόπουλου και του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι τα κάτωθι:

    Μεσ’ τη φωτιά μου (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Ύμνος της Α.Ε.Κ. (Στ. Καζαντζίδη – Χρ. Κολοκοτρώνη) ηχογράφηση 19 Ιουνίου 1971

    Σαν πουλί κυνηγημένο (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Έχω ελαττώματα (Χρ. Νικολόπουλου – Πυθαγόρα)

    Σαν θεατρίνος (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Φτάνουν οι πίκρες (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Μάρτυρες οι πίκρες μου (Χρ. Νικολόπουλου – Γ. Βασιλόπουλου).

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwCoxXLREPY
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hUJBU7X1SHs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7BNVWnzJG18

     

  • ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: “Σανίδα Σωτηρίας”;

    ΟΥΕΦΑ Financial Fair Play: “Σανίδα Σωτηρίας”;

    Το ”περίφημο” Financial fair play που συχνά πυκνά διαβάζουμε έδωσε κάποιες σοβαρές οικονομικές λύσεις ”επιβίωσης” σε πολλές ομάδες που είχαν φτάσει στο σημείο να ξοδεύουν πιο πολλά από αυτά που κέρδιζαν.”Έμπνευση” της ΟΥΕΦΑ τον Σεπτέμβρη του 2009, αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε αποτελώντας και ”σανίδα σωτηρίας” εν και καιρώ κρίσης

    Στην ανακοίνωση αυτού του εγχειρήματος, ο Πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί δήλωσε τα παρακάτω:

    Οι μισές ομάδες περίπου κέρδιζαν λιγότερα απ’όσα ξόδευαν με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.Με αυτό το μέτρο δεν θέλουμε να ”σκοτώσουμε” τις ομάδες που συμμετέχουν στις διοργανώσεις μας, αλλά να τις βοηθήσουμε να βγουν δυναμικά στις αγορές.Οι ίδιες αποδέχτηκαν αυτό το νέο μέτρο.Οι ιδιοκτήτες τους το ζητάνε επίμονα καθώς καταλαβαίνουν ότι όσο πιο πολλά λεφτά τοποθετείς στην ομάδα, τόσο δυσκολότερα θα έχεις κέρδος…

    Σε γενικές γραμμές η ΟΥΕΦΑ προσπαθεί να πετύχει τα παρακάτω:

    1. Καταπολέμηση “μαύρου” χρήματος και διαφάνεια στα βιβλία

    Όλες οι ομάδες έχουν το καθήκον  να δίνουν αναλυτική αναφορά εσόδων – εξόδων, να δικαιολογούν τα έξοδά τους από τα έσοδα της κάθε οικονομικής χρήσης και να παρουσιάζουν το αναλυτικό μπάτζετ της επόμενης χρονιάς προκειμένου να πιστοποιούν τη φερεγγυότητά τους ως εταιρίες και εφόσον τα πληρούν να παίρνουν άδεια συμμετοχής στις διοργανώσεις. Το ”μαύρο χρήμα” δεν δικαιολογείται πλέον…

    2. Υγιείς επενδυτές προοπτικής και έλεγχος στο κατά πόσο οι ομάδες ξοδεύουν με τα ίδια κριτήρια

    Με το financial fair play η ΟΥΕΦΑ φιλοδοξεί ότι σε βάθος χρόνου θα “καθαρίσει” από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τους επενδυτές σκοπιμότητας ή αλλιώς της ”αρπαχτής”,καθώς θα είναι υποχρεωμένοι, κάθε χρόνο, να καλύπτουν εμπράκτως τη ζημία που προκάλεσαν στην προηγούμενη σεζόν ( μέχρι 45 εκατ. ευρώ για την πρώτη τριετία και 30 για τις επόμενες), ενώ ο νέος κανονισμός ευνοεί τα  έξοδα για γήπεδο, προπονητικό κέντρο και Ακαδημίες καθώς ενθαρρύνει κάποιον που θέλει να επενδύσει χρήματα στην ομάδα του σε έργα υποδομής τα οποία θα μείνουν στην ιδιοκτησία της ομάδας άσχετα με τον ιδιοκτήτη της…

    3. “‘Εμμεσο” Σάλαρι Καπ…

    Έτσι χαρακτηρίστηκε το financial fair play και από τον Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε και από τον Τζιάνι Ινφαντίνο στην τελική του παρουσίαση στη Νιόν. Και αυτό είναι λογικό αφού από μόνος του ο νέος κανονισμός θα μειώσει το κόστος και των μεταγραφών αλλά και των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών. Η απλή μαθηματική λογική λέει ότι αποκλείεται μια ομάδα να έχει οικονομική ισορροπία όταν τα χρήματα για μισθούς και συμβόλαια υπερβαίνουν κατά πολύ το 50% των εσόδων της.(μια χώρα στην οποία οι ομάδες βγαίνουν κερδισμένες από αυτό είναι η Γερμανία)

    4. Εφαρμογή των νόμων για όλους

    «Τέλος στις επιτυχίες επί πιστώσει» ήταν η ατάκα του Μισέλ Πλατινί όταν για πρώτη φορά παρουσίασε την ιδέα του νέου κανονισμού. Η κεντρική ιδέα του financial fair play ήταν, δηλαδή, κάθε ομάδα να στηρίζεται στις δικές τις δυνάμεις και άμεση ανάγκη, παράλληλα,  να μειωθεί η φούσκα των ολοένα και διογκούμενων χρεών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. «Αν οι ομάδες μάθουν να ξοδεύουν όσα εισπράττουν , στο ποδόσφαιρο θα επιστρέψει το σχέδιο και  ο προγραμματισμός» ήταν η βασική άποψη ..

    5. Καλύτερη οργάνωση

    «Τι σόι ποδόσφαιρο είναι αυτό όταν οι ομάδες λίγο πριν την καταστροφή περιμένουν να έρθει ο ιππότης πάνω στο άσπρο άλογο και να αρχίζει να μοιράζει λεφτά;» αναρωτήθηκε ο Τζιάνι Ινφαντίνο στην πρόσφατη παρουσίαση της ΟΥΕΦΑ, επικαλούμενος το παράδειγμα του άψογα οργανωμένου οικονομικού μοντέλου της Άρσεναλ και της  Μπουντεσλίγκα. Και μόνο που οι ομάδες θα είναι υποχρεωμένες να ενημερώνουν μέσω διαδικτύου την ΟΥΕΦΑ για τα οικονομικά τους σε όλη τη διάρκεια μίας  σεζόν, θα τους αναγκάσει να βάλουν σε τάξη το χάος που επικρατεί στα περισσότερα λογιστήρια αυτών.

  • Και με πιάνουν τα κλάματα….

    Και με πιάνουν τα κλάματα….

    Είναι φορές που μεγάλοι αθλητές, όσο έμπειροι, σκληροί ή επαγγελματίες και να είναι, ”λυγίζουν” και ξεσπάνε σε κλάματα είτε κατά την διάρκεια συνεντεύξεων είτε μετά από έναν αγώνα.Τα δάκρυα αυτά είναι άλλοτε από χαρά, άλλοτε από λύπη, άλλοτε από την ένταση ενός αγώνα αλλά η ουσία είναι μία :και οι άντρες κλαίνε…Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις…

    Κριστιάνο Ρονάλντο (αμέσως μετά την λήξη του τελικού με την Ελλάδα το 2004)

    ”Συμβολικό” έχει μείνει πια το κλάμα του τότε νεαρού Ρονάλντο, ο οποίος δεν άντεξε την ”ταπείνωση” της χώρας του από την Ελλάδα μέσα στην έδρα της.Ο Κριστιάνο συγκαταλέγεται σ’αυτούς που το κλάμα το έχουν εύκολο καθώς αρκετές φορές μετά ο φακός τον έπιασε να ξεσπάει σε λυγμούς.Ωστόσο η πρώτη φορά μένει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QUc3NJdTEBU

     

    Ρότζερ Φέντερερ (κατά την διάρκεια της απονομής του πρώτου Αυστραλιανού Όπεν που κέρδισε το 2006 απέναντι στον Κύπριο Παγδατή)

    Το ”ελβετικό ρολόι” του τέννις συγκαταλέγεται και αυτός στους ”ευαίσθητους” παρά την ”ψυχράδα” που δείχνει όταν αγωνίζεται.Συνήθως βέβαια είναι από χαρά επειδή,σχεδόν πάντα κέρδιζε.Αποκορύφωμα ήταν το 2006, όταν κέρδισε για πρώτη φορά το Αυστραλιανό Όπεν και μάλιστα δύσκολα απέναντι στον Παγδατή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EQM9RMRN8pI

    Τζιοβάνι (σε ραδιοφωνική εκπομπή στην επιστροφή του στην Ελλάδα)

    Ο λατρεμένος ”μάγος” του Ολυμπιακού ”λυγίζει” on-air σε μήνυμα Αεκτζή που του εκφράζει τον θαυμασμό του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iZpLqWzn6aQ

     

    Ριβάλντο (2006 σε συνέντευξη αποχώρησης από τον Ολυμπιακό)

    Ο Ριβάλντο ξεσπάει σε λυγμούς όταν ανακοινώνει ότι θα αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό.Τα δάκρυα αυτά περιλαμβάνουν και πίκρα του ίδιου που ισχυρίζεται ότι ”ο Ολυμπιακός δεν τήρησε τον λόγο του σε όσα είχαν συμφωνήσει για το νέο του συμβόλαιο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VbSSEZ6AlRE

    Σέρχιο Κόκε (κατά την συνέντευξη αποχώρησής του από τον Άρη)

    Ο αγαπημένος παίκτης των Αρειανών, έχοντας δεθεί πολύ με την ομάδα, βάζει τα κλάματα κατά την διάρκεια της συνέντευξης, δηλώνοντας ότι ”έχει βαθιά συναισθήματα για την ομάδα”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=fCkQIZkWIcg

    Άιβερσον (συνέντευξη επιστροφής του στους Φιλαντέλφεια)

    Ο”σκληρός” των Σίξερς βάζει τα κλάματα κατά την διάρκεια της συνέντευξης στην οποία δηλώνει την επιστροφή του στην ομάδα, απολογούμενος για το ”κακό” παρελθόν του και τονίζοντας ότι ”έκανε λάθη που δεν τον αντιπροσώπευαν”.Μια πραγματική κατάθεση ψυχής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9qifFB0jcOU

     

    Στήβεν Τζέραρντ(αμέσως μετά τον αγώνα Λίβερπουλ-Σίτυ)

    Ο μεγάλος αρχηγός της Λίβερπουλ κλαίει ασταμάτητα κατά την διάρκεια των πανηγυρισμών για την μεγάλη νίκη της ομάδας του επί της Μάντσεστερ Σίτυ, νίκη που παραλίγο να έδινε τίτλο.(Που να φανταζόταν ότι λίγες μέρες μετά ένα δικό ου γλίστρημα στον αγώνα με την Τσέλσι θα του έβγαζε ”ξινά” τα δάκρυα χαράς…)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=NjR9w5z-veM

     

  • Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζορτζ Μπεστ

    Ο Τζόρτζ Μπεστ αποτέλεσε μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτοκαταστροφικού ποδοσφαιριστή.Ακροβατώντας συνεχώς μεταξύ ζωής και θανάτου, επιχείρησε να συνδυάσει μια σύντομη καριέρα με την ατίθαση ζωή ενός hippie.

    Δεν το κατάφερε, ωστόσο έμεινε η ”σφραγίδα” του τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στον τρόπο ζωής του εκτός γηπέδων.

    Ο Τζορτζ Μπεστ έχασε τη μάχη με την ζωή στις 25 Νοεμβρίου του 2005. Το ποτό που τόσο λάτρεψε τον οδήγησε μοιραία σε αυτό το μονοπάτι…

     

    Γενικά για τον Μπεστ

    \n17 ετών δοκιμάστηκε από τον σερ Ματ Μπάσμπι στην μεγάλη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σε δέκα χρόνια είχε στο ενεργητικό του 466 εμφανίσεις με τους “κόκκινους διαβόλους” και 178 γκολ.

    Τζορτζ Μπεστ – Πελέ

    Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης του 1968 γεννήθηκε στην Βόρεια Ιρλανδία κάτι που τον εμπόδισε να συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις.

    Εν τούτοις, αυτό δεν απέτρεψε τον Πελέ να τον χαρακτηρίσει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που έχει δει…

    Επίσης, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα δήλωσε  ότι ήταν το ίνδαλμά του. Ο Μπεστ στάθηκε η αιτία να ”γεννηθούν” σκέψεις για μία Ενωμένη Ιρλανδία σε ποδοσφαιρικό επίπεδο, όπως συμβαίνει στο ράγκμπι και το χόκεϊ, έτσι ώστε η χώρα να μην είναι ο ”κομπάρσος” της Μεγάλης Βρετανίας.

    Εκτός όμως από τα παραπάνω,υπήρξε και η ”άλλη όψη του νομίσματος”. Έχοντας κατακτήσει τα πάντα σε ηλικία 22 ετών, σταμάτησε το ποδόσφαιρο στα 27 του χρόνια.Οι καταχρήσεις αλκοόλ, το πάθος του με τις γυναίκες και ο τζόγος τον οδήγησαν σε ένα τέλος που κανένας άνθρωπος δεν θα ήθελε…

    Η αρχή…

    Γεννημένος στο Μπέλφαστ, στις 22 Μαΐου του 1946, ο Τζορτζ Μπεστ πέρασε αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια. Η οικογένειά του άνηκε στο εργατικό στρώμα του Κρέγκαφ, στο κέντρο της πρωτεύουσας της Βόρειας Ιρλανδίας και τα χρήματα που έβγαζε ήταν πολύ λίγα.

    Στο σχολείο ήταν από τους καλύτερους μαθητές στην τάξη του και έδειξε από νωρίς το πάθος του για μπάλα αφού την ώρα της γυμναστικής έπαιζε ποδόσφαιρο, κάτι που αργότερα, οι καθηγητές του στο γυμνάσιο “Γκρόσβενορ” δεν του επέτρεπαν επειδή το σχολείο ήταν γραμματικό.

    Τζορτζ Μπεστ 17 ετών

    Ο πεισματάρης Μπεστ, για να μπορέσει να συνεχίσει το χόμπι του, γράφτηκε στον τοπικό σύλλογο. Σε ένα παιχνίδι της Κρέγκαφ με την Μπόιλαντ (ομάδα γεμάτη με 18χρονους), ο 15χρονος Μπεστ σκόραρε δύο φορές και οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 4-2. Για καλή του τύχη, τον αγώνα παρακολούθησε ο σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπομπ Μπίσοπ, ο οποίος στην συνέχεια επικοινώνησε με τον ”θρυλικό” Ματ Μπάσμπι…

    Ο τεχνικός των “κόκκινων διαβόλων“, ο οποίος επιθυμούσε να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης μέσα σε δέκα χρόνια από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου (1958), δέχτηκε να δοκιμάσει τον Μπεστ. Ωστόσο έχοντας να ανταγωνιστεί ”ιερά τέρατα”, όπως ο Μπόμπι Τσάρλτον και ο Χάρι Γκρεγκ (ο τερματοφύλακας της πατρίδας του), δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.

    Ωστόσο λίγο αργότερα επέστρεψε στο Μάντσεστερ και το πείσμα του τον οδήγησε στο να αποτελέσει, σε ηλικία 17 ετών, μια από τις επιλογές του Μπάσμπι.

     

    Οι μέρες δόξας

    Ο Τζορτζ Μπεστ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 14 Σεπτεμβρίου του 1963, σε ηλικία 17 ετών και 4 μηνών, κόντρα στην Γουέστ Μπρομ. Λίγο πριν συμπληρώσει τα 18 του χρόνια, ο Μπεστ συμμετείχε για πρώτη φορά και σε αγώνα με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, τη Βόρεια Ιρλανδία. …

    Η Θρυλική επίθεση της Μάντσεστερ

    Ο δεξιοπόδαρος μεσοεπιθετικός, όντας μόλις 50 κιλά στην αρχή, αναγκάστηκε να αναπτύξει σε τεράστιο βαθμό ορισμένα προσόντα τα οποία θα τον άφηναν στην ιστορία. Ελαστικότητα, εκρηκτικότητα, ντρίμπλα και ευελιξία στις κινήσεις ήταν τα ατού του Μπεστ, με τα οποία ”γλιστρούσε” ανάμεσα από τους αντιπάλους.

    Ήταν στις 29 Δεκεμβρίου του 1963, σε παιχνίδι απέναντι στην Μπέρνλι στο “Ολντ Τράφορντ“, σκόραρε το πρώτο του γκολ στην νίκη της Γιουνάιτεντ με 5-1.

    Με το τέλος της σεζόν 1963-64, η Μάντσεστερ είχε μια φοβερή επίθεση που την αποτελούσαν οι. Μπεστ, Λόου, Χερντ, Τσάρλτον και Κόνελι, υπό τις  οδηγίες του Μπάσμπι, με αποτέλεσμα να κατακτήσει  τον τίτλο του πρωταθλητή το 1965 και το 1967. Το 1966, στον προημιτελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών κόντρα στην μεγάλη Μπενφίκα, η Μάντσεστερ κέρδισε με 5-1, με τον Μπεστ να σημειώνει δύο γκολ και να πραγματοποιεί ίσως την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του.

    Τζορτζ Μπεστ – Χρυσή Μπάλα 1968

    Τελικά το 1968 η επιθυμία του Μπάσμπι πραγματοποιήθηκε. Η Μάντσεστερ κέρδιζε στον τελικό του Πρωταθλητριών την Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο με 4-1 και στέφτηκε πρωταθλήτρια αφιερώνοντας τον τίτλο στα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας του 1958.Ο Μπεστ πέτυχε το δεύτερο γκολ της αναμέτρησης, πραγματοποιώντας ένα σόλο, περνώντας και τον τερματοφύλακα.

    Το τέλος της σεζόν βρίσκει τον Τζορτζ Μπεστ να κατακτά τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή… Μάλιστα, ο ίδιος ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 28 γκολ, αν και δεν ήταν “καθαρόαιμος” επιθετικός.

    Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα χριζόταν κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου. Το 1970, σε αγώνα κόντρα στην Νορθάμπτον για το κύπελλο Αγγλίας , σημειώνει έξι γκολ και η ομάδα του κερδίζει με 8-2. Έτσι, έγινε ο μοναδικός παίκτης του συλλόγου με 6 τέρματα σε ένα ματς.

    Η εμφάνιση της τηλεόρασης και η εικόνα του Μπεστ να ξεπερνάει τους αντιπάλους σαν σταματημένους, γρήγορα τον απογείωσε στο φίλαθλο κοινό.Η πτώση όμως ήταν κοντά…

    O Τζορτζ Μπεστ όταν μεσουρανούσε – Στα 22 του είχε κατακτήσει τα πάντα…

     

    Η κατάρρευση του θρύλου…

    Το παρατσούκλι του ήταν “ο πέμπτος Beatle” κάτι που οφειλόταν στο όμορφο παρουσιαστικό του. Ήταν μόλις 22 ετών, και είχε ήδη αποκτήσει όλα όσα θα επιθυμούσε κανείς.

    Χρήματα, γυναίκες, αλκοόλ και τζόγος ήταν στην πρώτη γραμμή της ζωής του…. Ο Μπεστ ήταν είδωλο, πια, για άτομα κάθε φύλου και κάθε ηλικίας. Αυτή η εικόνα του pop-symbol που φρόντιζε να διατηρεί, κατάφερε τελικά να τον καταστρέψει.

    Τζορτζ Μπεστ – Το αλκοόλ έρεε πάντα άφθονο

    Στο επίκεντρο της προσοχής κάθε στιγμή, ο Μπεστ άρχισε να μην μπορεί να αποδώσει αγωνιστικά. Ορισμένες επιχειρηματικές κινήσεις του(άνοιγμα καταστημάτων και νυχτερινών μαγαζιών) δεν πήγαν όπως περίμενε και γνώρισε αμέσως την πρώτη αποτυχία. Στην ερωτική του ζωή άλλαζε τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα πηγαίνοντας με διάσημες και άσημες.

    Με την αποχώρηση του Μπάσμπι από την προπονητική το 1969, κανείς πλέον δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον Μπεστ. Οι Φρανκ Ο’ Φάρελ και Τόμι Ντόχερτι που τον διαδέχθηκαν δεν είχαν την υπομονή του Μπάσμπι και τον τρόπο να “χαλιναγωγήσουν” τον Μπεστ, ο οποίος αντιδρούσε με συχνές απουσίες από τις προπονήσεις.

    Το 1970 αποκλείεται από την εθνική Βόρειας Ιρλανδίας, με αφορμή λάσπη που πέταξε σε έναν διαιτητή. Από το 1972 άρχισε η σταδιακή αποχώρησή του από την Μάντσεστερ αφού άλλοτε αγωνιζόταν και άλλοτε όχι. Τελικά η συμμετοχή του Μπεστ στην ήττα της Γιουνάιτεντ από την ΚΠΡ με 3-0 το 1974, έμελλε να είναι η τελευταία του…

    Σε ηλικία 27 ετών, ο Μπεστ ήταν ένα φθαρμένο είδωλο. Αν και δεν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, την επόμενη δεκαετία περιπλανήθηκε στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία σαν να ήταν ένας απλός γυρολόγος, σε ομάδες δευτεροκλασάτες. Τελικώς, το 1983, σε ηλικία 37 ετών, σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο.

    Δεν σταμάτησε όμως το αλκοόλ, που τον οδήγησε και σε άλλα προβλήματα όπως το 1984, που καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκιση, επειδή οδηγούσε μεθυσμένος και πρόσβαλε αστυνομικό… Οι συναναστροφές του με άτομα του αντίθετου φύλου παρέμειναν πολλές και έντονες. Τα λογικά του Μπεστ άρχισαν πια να μην υπάρχουν…

    Το μετέπειτα…

    Τζορτζ Μπεστ

    Τον Οκτώβριο του 2003 ο Μπέστ πούλησε το τρόπαιο του καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης που είχε κερδίσει το 1968, αλλά δεν κατάφερε να πουλήσει και αυτό του MVP που του είχαν απονείμει οι δημοσιογράφοι της Βρετανίας την ίδια σεζόν. Σκοπός του ήταν να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να αγοράσει σπίτι στην Κέρκυρα κάτι που δεν έγινε.

    Το 2002 κάνει μεταμόσχευση ήπατος αντικαθιστώντας το κατεστραμμένο του συκώτι από το αλκοόλ…

    Το 2003, η νέα σύζυγός του, Άλεξ, συμμετέχει σε ριάλιτι, αποκαλύπτοντας άσχημες πτυχές της σχέσης της με τον Μπεστ. Στις 3 Ιανουαρίου του 2004 καταδικάζεται και πάλι για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και του αφαιρείται το δίπλωμα οδήγησης. Τον Απρίλιο του 2004 χωρίζει με την Άλεξ.

    Τον Ιούνιο του 2005 συνελήφθη με την κατηγορία ότι παρενόχλησε ένα ανήλικο κορίτσι και χτύπησε μία ενήλικη αλλά αθωώθηκε.  Λίγους μήνες μετά, στις 25 Νοεμβρίου φεύγει από την ζωή λόγω κύρωσης του ήπατος, ολοκληρώνοντας αυτόν τον θλιβερό κύκλο…

    Ατάκες του Τζωρτζ Μπεστ…

    για το πάθος του, το αλκοόλ:

    “Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι.”

    “Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά τις ζωής μου.”

    “Ξόδεψα το 90% των χρημάτων μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα.”

    για τον Ερίκ Καντονά:

    “Θα έδινα όλη την σαμπάνια που έχω πιει στη ζωή μου για να έπαιζα μαζί του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα στο Ολντ Τράφορντ.”

    για το Ντέιβιντ Μπέκαμ:

    “Δεν έχει καλό αριστερό πόδι, δεν έχει καλή κεφαλιά, δεν μαρκάρει και δεν σκοράρει συχνά. Κατά τα άλλα είναι καλός παίκτης.”

    για τον Πολ Γκασκόιν:

    “Είχα πει κάποτε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του Γκασκόιν ήταν μικρότερος από τον αριθμό της φανέλας του και αυτός με ρώτησε: “Τι είναι δείκτης νοημοσύνης;”

    για τον εαυτό του:

    “Αν είχα γεννηθεί άσχημος κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.”

     

    O Τζορτζ Μπεστ

    Απολαύστε λίγη από τη μαγεία του Τζορτζ Μπεστ όταν ήταν στην κορυφή της καριέρας του…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Pp7cTlvHgUQ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=jYU0KsGLuxE\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HQdSpwVZ2MM\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FcPeaeJ0Id4

  • Πούσκας(ΠΑΟ): “Αφήστε τους, δεν ξέρουν…”

    Πούσκας(ΠΑΟ): “Αφήστε τους, δεν ξέρουν…”

    Πολλές φορές, σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ένας διαιτητής μπορεί να υποπέσει σε σφάλματα τα οποία πιθανόν να καθορίσουν και ένα αποτέλεσμα. Μια λάθος αποβολή, μια αυστηρή κόκκινη κάρτα και πολλά άλλα, έχουν κατά καιρούς στιγματίσει ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις. Αυτό που έγινε όμως το 1972 στην Λεωφόρο είναι από τα πολύ σπάνια γεγονότα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν και γέλιο…

    Το Γεγονός

    Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1972 λοιπόν, ο ΠΑΟ αντιμετώπισε την ΤΣΣΚΑ Σόφιας για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.(αξίζει να σημειωθεί ότι ο νικητής θα αντιμετώπιζε τον πρωταθλητή Ευρώπης Άγιαξ). Ο αγώνας ήταν η ρεβάνς του πρώτου αγώνα που έγινε στην Βουλγαρία και βρήκε νικήτρια την ΤΣΣΚΑ με 2-1. Ο ΠΑΟ ήταν πολύ ανώτερος στο πρώτο ημίχρονο όπου και προηγήθηκε με 2-0, αλλά η αδικαιολόγητη μαζική άμυνα που έπαιξε στο δεύτερο έδωσε την ευκαιρία στους Βούλγαρους να μειώσουν σε 2-1, σκορ που δεν άλλαξε ούτε στην παράταση.

    Το ματς λοιπόν θα κρινόταν στην ρουλέτα των πέναλτι. Εκεί γράφτηκε η ιστορία. Με το σκορ να έχει διαμορφωθεί στο 3-2 υπέρ της ΤΣΣΚΑ Σόφιας ο Ρώσος διαιτητής του αγώνα Λιπάτοβ έστειλε τις ομάδες στα αποδυτήρια και κατέγραψε στο φύλλο αγώνα την πρόκριση της βουλγαρικής ομάδας.Του είχε ξεφύγει όμως μια λεπτομέρεια…

    Η Λεπτομέρεια

    Η ΤΣΣΚΑ είχε εκτελέσει 3 πέναλτι και ο ΠΑΟ 4, που σήμαινε βάσει μαθηματικών ότι αν οι Βούλγαροι έχαναν τα 2 επόμενα πέναλτι και σκόραρε ο ΠΑΟ το δικό του θα είχαμε σκορ ισόπαλο και θα συνεχιζόταν η διαδικασία. Αυτό το είχε αντιληφθεί πρώτος από όλους ο Πούσκας, ο οποίος πήγε στα αποδυτήρια και είπε στους παίκτες του:

    Αφήστε τους να πανηγυρίζουν, να είστε σε ετοιμότητα γιατί το ματς θα επαναληφθεί…

    Και δικαιώθηκε…

    Η Δικαίωση

    Την επόμενη μέρα, πριν ακόμα φύγει η αποστολή της ΤΣΣΚΑ, ο ΠΑΟ έστειλε με τηλεγράφημα ένσταση στην ΟΥΕΦΑ με το οποίο ζητούσε την επανάληψη του αγώνα. Οι Βούλγαροι έμειναν 2 μέρες παραπάνω στην Αθήνα, μέχρι να βγει η απόφαση της ΟΥΕΦΑ, ζητώντας μάλιστα να πληρωθούν και τα επιπλέον έξοδα διαμονής τους, κάτι που έγινε. Στην συνεδρίαση της ΟΥΕΦΑ που έγινε στην Ζυρίχη (τον ΠΑΟ εκπροσώπησαν ο πρόεδρός του Μιχάλης Κίτσιος και ο αντίστοιχος της ΕΠΟ Γιώργος Δέδες) υπήρχαν πολλές διαφωνίες με τον Ρώσο διαιτητή, ο οποίος επέμενε ότι οι δυο ομάδες χτύπησαν 4 πέναλτι ενώ ο παρατηρητής του αγώνα έλεγε ότι η ΤΣΣΚΑ είχε χτυπήσει 3…

    Τελικά, μετά από 10 ώρες συνεδριάσεων τέθηκε στον διαιτητή το ερώτημα που έλυσε το μυστήριο και ήταν το εξής:

     Στα 4 πέναλτι των Βουλγάρων, από ποια μεριά έπεσε ο τερματοφύλακας του ΠΑΟ ;

    Απάντηση δεν πήραν ποτέ και έτσι η υπόθεση λύθηκε..Ο αγώνας επαναλήφθηκε άμεσα αλλά εκεί ο ΠΑΟ έκανε κακή εμφάνιση και έχασε με 2-0. Ήταν πάντως ένα από τα πιο περίεργα ποδοσφαιρικά γεγονότα που έχουν συμβεί ποτέ…

     

  • Ο “ξυλουργός” των Νησιών Φερόε

    Ο “ξυλουργός” των Νησιών Φερόε

    Την Παρασκευή, αυτός και η ομάδα του, τα Νησιά Φερόε, έγραψαν ιστορία κερδίζοντας την Ελλάδα εκτός έδρας…Την Δευτέρα ο κάθε παίκτης των Φερόε γύρισε στην καθημερινή εργασία του ενώ οι Έλληνες στις προπονήσεις με τις ομάδες τους…

    Ο αρχηγός της ομάδας Φρόντι Μπενιάμινσεν επέστρεψε στο ξυλουργείο του. Μην απορείτε… Από τέτοιες δουλειές ζούνε αυτοί οι ”ήρωες” που πέτυχαν αυτόν τον πραγματικά μεγάλο άθλο. Ο ίδιος ο Μπενιάμινσεν έδωσε την παρακάτω συνέντευξη…

     

    -Νικήσατε την Ελλάδα την Παρασκευή. Νιώθεις σταρ σήμερα;

    -Όχι δε νομίζω. Είναι συνηθισμένη μέρα. Μια Δευτέρα στη δουλειά και τίποτα άλλο.

    -Πώς νιώθεις να δουλεύεις μετά τη νίκη στην Ελλάδα, τη μεγαλύτερη στην ιστορία των Φερόε;

    -Είναι πολύ ωραία γιατί σε συγχαίρουν όλοι. Από τη στιγμή που είμαστε ερασιτέχνες, κάνουμε προπόνηση μετά τις δουλειές μας

    -Πώς μπορείς να συνδυάζεις τη δουλειά ενός πολίτη με το να είσαι αρχηγός των Φερόε και να συγκεντρώνεσαι και στην οικογένειά σου;

    -Γίνεται γιατί η οικογένειά μου με στηρίζει. Χωρίς την υποστήριξή της, θα ήταν αδύνατο. Στο σπίτι ρίχνεις τους ρυθμούς σου. Γιατί αν θες να παίζεις μπάλα, πρέπει να προπονείσαι πολύ. Και πρέπει και να κάνεις και τέλεια τη δουλειά σου.

    Ο ίδιος σχολιάζει και την δήλωση του προέδρου της ομοσπονδίας των Φερόε, ότι δηλαδή “η ομάδα μπορεί να παίξει στα τελικά του EURO 2020“ λέγοντας: “Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό, αλλά ο σκοπός είναι να έχεις έναν στόχο και να προσπαθείς να τον ”πιάσεις” βελτιώνοντας τον εαυτό σου…”

    Ο Φρόντι Μπενιάμινσεν είναι 37 χρονών και αγωνίζεται στην HB Torshvan από το 2008 ως στόπερ και αμυντικός μέσος.Η βασική του δουλειά είναι εργάτης και δουλεύει σε οικοδομές ως ξυλουργός. Μετά την δουλειά πάει απευθείας για προπόνηση.

    Ως site, επειδή έως σήμερα απλά γράφαμε για την ”ντροπιαστική ήττα” της Ελλάδας, θα θέλαμε εδώ να δώσουμε συγχαρητήρια σ’αυτόν και σε όλους τους παίκτες των Φερόε για το ”μάθημα” που μας έδωσαν και εντός και εκτός γηπέδου…

     

  • Χάρλεμ Γκλομπτρότερς

    Χάρλεμ Γκλομπτρότερς

    Όταν κάποιος ακούσει το όνομα “Χάρλεμ Γκλομπτρότερς“, το πρώτο που θα του έρθει στο μυαλό είναι κάποιοι τύποι που με θετική ενέργεια προσφέρουν μπασκετικό θέαμα με διάφορα κόλπα, τα οποία συναρπάζουν σχετικούς ή μη με το άθλημα. Λίγοι όμως γνωρίζουν τι άλλο έχουν προσφέρει κατά καιρούς αυτοί οι ωραίοι τύποι…

    Η αρχή δημιουργίας των Χάρλεμ

    Είναι γνωστό ότι στην Αμερική, λίγο μετά τον Α’Παγκόσμιο πόλεμο, ο ρατσισμός βρισκόταν στα ύψη. Οι Αφροαμερικάνοι και γενικά κάθε μη λευκός, αντιμετωπίζονταν από την κοινωνία ως κατώτερα όντα και κυνηγιόντουσαν με κάθε τρόπο και με την παραμικρή αφορμή.

    Το 1926, μέσα σε αυτό το κλίμα, “γεννήθηκαν” οι Χάρλεμ Γκλομπτρότερς, στο Νότιο Σικάγο. Κάποιοι παλιοί συμμαθητές από το Γυμνάσιο G.Phillips του Σικάγο βρέθηκαν σε έναν φιλικό αγώνα και έφτιαξαν μια ομάδα με το όνομα “Savoy Big Five”. Το 1928 ύστερα από μια οικονομική διαφωνία, ένα μέλος της ομάδας, ο Τόμι Μπρούκινγκς αποσπάστηκε και έφτιαξε τους «Σικάγο Γκλομπτρότερς».

    Οι Χάρλεμ του Έιμπ Σάπερστιν

    Αργότερα εμφανίστηκε  ο Έιμπ Σάπερστιν, μετανάστης από το Βόρειο Σικάγο .Όντας επιτυχημένος επιχειρηματίας και γνωστός για την αγάπη του στον αθλητισμό, έγινε ο  μάνατζερ  των «Γκλομπτρότερς». Ήταν το ουσιαστικό ξεκίνημα τους… Ο Σάπερστιν ανέλαβε να τους κλείνει αγώνες, κάτι που ήταν δύσκολο εκείνη την εποχή αν μια ομάδα δεν είχε μάνατζερ.

    Οι «Γκλομπτρότερς» περιόδευαν παντού, παίζοντας μπάσκετ, προσφέροντας σόου αλλά με μικρές αμοιβές. Ο λευκός Σάπερστιν και οι έγχρωμοι παίκτες του, πήγαιναν σε περιοχές υψηλής επικινδυνότητας, ειδικά για τους τελευταίους που ήταν και μαύροι. Ο Φιλ Τζάκσον είχε υμνήσει την πειθαρχία τους και το πάθος τους τονίζοντας το ”πόσο προσπαθούσαν να προσαρμοστούν σε αυτές τις συνθήκες”.

    Ο Φρανκ Ουάσινγκτον, παίκτης της ομάδας από το 1946 εώς 1960,είχε πέσει και αυτός θύμα ρατσισμού όταν μπαίνοντας σε ένα βενζινάδικο διψασμένος μετά από έναν αγώνα ζήτησε ένα μπουκάλι γάλα από το ψυγείο και ο ιδιοκτήτης δεν του το έδωσε επειδή ήταν μαύρος.

    Όλα τα παραπάνω πείσμωσαν τους Χάρλεμ στο να προσπαθήσουν να πείσουν τον κόσμο, μέσα από τους αγώνες τους ότι  το χρώμα του δέρματος δεν αποτελεί κριτήριο κατάταξης των ανθρώπων.

    Ένας ιστορικός αγώνας με ρατσιστικά εμπόδια

    Χάρλεμ Γκλοουμπτρότερς – Μινεάπολις Λέικερς

    Έπειτα από ένα μεγάλο σερί νικών που έκαναν οι Χάρλεμ, πολύς κόσμος είχε αρχίσει να πιστεύει ότι μπορούσαν να κερδίσουν και ομάδες από το NBL (πρόδρομος του ΝΒΑ). Τότε ο Σάπερστιν αποφάσισε να βάλει ένα μεγάλο στοίχημα. Μίλησε με τον ιδιοκτήτη των, πρωταθλητών και αποκλειστικά λευκών, Μινεάπολις Λέικερς, Μαξ Γουίντερ και τον ”προκάλεσε” να γίνει ένας αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων. Ένας αγώνας που, πέρα από το αγωνιστικό, θα αποδείκνυε στον κόσμο ότι μπορούν στο ίδιο γήπεδο να βρεθούν μαύροι και λευκοί.

    Την μέρα του αγώνα μάλιστα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν βρήκε την ευκαιρία να προβάλλει ένα νομοσχέδιο για την ισότητα. Αντιμετώπισε όμως αντιδράσεις από τους Δημοκρατικούς του Νότου και από τον Τύπο που χαρακτήρισε αυτόν τον αγώνα ως αναμέτρηση ”μεταξύ κλόουν και λευκών”.

    Προσπαθώντας να μείνουν τα παραπάνω εκτός γηπέδου, οι δυο ομάδες σκέφτονταν μόνο την νίκη. Στην αρχή του αγώνα οι Λέικερς ήταν μπροστά στο σκορ, όμως γρήγορα οι Χάρλεμ, που αρχικά είχαν επηρεαστεί από το εχθρικό κοινό, άρχισαν την αντεπίθεση.

    Στην τέταρτη περίοδο και ενώ το ματς ήταν ισόπαλο, ένα χτύπημα του αστεριού των Μινεάπολις, Τζορτζ Μάικαν στον παίκτη των Γκλομπτρότερς, Μάρκες Χέινς, παραλίγο να ρίξει ”λάδι στην φωτιά’‘ και να φανούν και εντός αγωνιστικού χώρου τα σημάδια του ρατσισμού. Και όμως…. Ο Τζορτζ Μάικαν, σήκωσε τον συναθλητή του και το θέμα έληξε.

    Λίγο μετά ήρθε και η έκπληξη, καθώς οι Χάρλεμ, με ένα σουτ του Έρεμε Ρόμπινσον, κερδίζουν με 61-59 δημιουργώντας ένα τεράστιο σοκ σε όλο το γήπεδο και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους αλλά και για το μήνυμα-γροθιά στο κατεστημένο της εποχής,ότι δηλαδή…

    Οι “κατώτεροι” έγχρωμοι μπορούν να νικήσουν τους “ανώτερους” λευκούς !!

    Η ρεβάνς και η καταξίωση στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν

    Η νίκη αυτή ήταν επίσης η αρχή της αναγνώρισης των Αφροαμερικάνων αθλητών, που μέχρι τότε αντιμετωπίζονταν σαν “σκουπίδια”. Τα πράγματα αλλάζουν. Θέλοντας να αποδείξει ότι η νίκη δεν ήταν τυχαία ο Σάπερστιν, την επόμενη χρονιά οργάνωσε ρεβάνς. Και πάλι οι Χάρλεμ ήταν νικητές με τρόπο αυτήν την φορά πιο άνετο και πλακατζίδιο (!!!). Το 1950 οι Γκλομπτρότερς δίνουν αγώνα στη Μέκκα του παγκόσμιου μπάσκετ, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης όπου και κέρδισαν τους Σέλτικς, σημειώνοντας την 65η σερί νίκη τους.

    Η Παρουσία στο Χόλιγουντ

    Είχαν πάρει πια “τον αέρα” των ομάδων του NBA. Σύντομα και το Χόλιγουντ ασχολήθηκε μαζί τους, αφού συμφώνησαν με τον Σάπερστιν  για την παραγωγή μιας ταινίας. Κάπου εκεί ήρθε και η επίσημη πια ονομασία τους, «Χάρλεμ Γκλομπτρότερς», λόγω της περιοχής Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.

    Αξίζει να σημειώσουμε ότι την φανέλα των Χάρλεμς έχουν φορέσει οι Ουίλτ Τσαμπερλέιν και Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ ενώ ο Νέλσον Μαντέλα ανήκε στα τιμητικά μέλη τους…

    Όλα αυτά έκαναν τους Χάρλεμ Γκλομπτρότερς να μείνουν στην ιστορία… Δίδαξαν ήθος, ισότητα και καταπολέμηση του ρατσισμού μέσω του χαμόγελου, του θεάματος και απέδειξαν ότι μέσω αυτών τα πάντα μπορούν να πραγματοποιηθούν, ακόμα και αν οι κοινωνικές περιστάσεις δεν το επιτρέπουν…

    Ελληνικό Ενδιαφέρον…

    Ελληνικό ενδιαφέρον έχει η συμμετοχή κατά το παρελθόν στο ρόστερ των Χάρλεμ Γκλοουμπτρότερς του παίχτη του Ολυμπιακού Μπρεντ Πέτγουεϊ με το προσωνύμιο “Thunder”.

    Ο “Θάντερ” Πέτγουεϊ

     

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kyyZaJag2Fc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=d9wO_rJrQLI