SportBrio

Category: ΑΘΛΗΤΙΚΑ

  • Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

    Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς


     

    Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο Λευτέρης Σούμποτιτς έχουν γράψει την δική τους ιστορία στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ.Ο πρώτος, ως προπονητής, έχει καταφέρει να οδηγήσει πολλούς συλλόγους σε μεγάλες επιτυχίες ενώ ο δεύτερος, κυρίως ως παίκτης του Άρη αλλά και αργότερα από την θέση του πάγκου, πάντα κατάφερνε να βρίσκει τον δρόμο για ψηλά.

    Και οι δύο είναι σεβαστοί από όλους τους φιλάθλους για το ήθος τους και την ευγένειά τους.Ωστόσο μια νύχτα του Νοεμβρίου του 1997 κάτι τους ”μετάλλαξε” σε ”άγρια θηρία” και μπλέχτηκαν σε ένα καυγά ο οποίος ερμηνεύτηκε με πολλούς τρόπους και έμεινε στην ιστορία.

    Το χρονικό μέχρι την”μοιραία συνάντηση”…

    Νοέμβρης’97 και ο ΠΑΟ του Σούμποτιτς αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς στο ΟΑΚΑ σε ντέρμπι κορυφής. Οι”πράσινοι”, με τους Ράτζα και Σκοτ να ”οργιάζουν”, συντρίβουν τον ”αιώνιο” με 68-48 και δείχνουν έτοιμοι να κατακτήσουν την κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος για πρώτη φορά μετά το 1984(σ.σ. τότε ξεκίνησε η κυριαρχία του ΠΑΟ).

    Λίγο μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Σούμποτιτς, αφού δεν δίνει το χέρι στον Ίβκοβιτς, πάει πρώτος στην συνέντευξη Τύπου και φεύγει μην περιμένοντας τον Ντούντα, που είχε αργήσει.Την ώρα που αποχωρούσε όμως μαζί με τον βοηθό του Μηνά Γκέκο ”έπεσε” πάνω του καθώς ο Ίβκοβιτς κατευθυνόταν προς την αίθουσα τύπου μαζί με τον έτερο βοηθό Γιάννη Μπογατσιώτη…

    Διάλογοι ”απείρου κάλλους” και απειλές…

    Ο διάλογος που ακολούθησε δεν θα ήταν ευγενικό να γραφτεί ακριβώς.Θα τον αποδώσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερη λογοκρισία..

    Ίβκοβιτς: ”Γιατί δεν έδωσες το χέρι;”
    Σούμποτιτς: ”Όυτε εσύ μου το έδωσες πέρυσι με τον Άρη”(ήταν προπονητής της ομάδας)
    Ίβκοβιτς: “Γ…ώ την μάνα σου…”
    Σούμποτιτς: “Πάρε τα α….α μου…”

    Όπως καταλαβαίνετε ένας τέτοιος διάλογος δεν μπορούσε να μείνει μόνο στα λόγια.Οι δύο άντρες όρμησαν ο ένας πάνω στον άλλον με λύσσα και ευτυχώς υπήρχαν οι δύο βοηθοί να τους χωρίσουν γιατί αλλιώς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.Πάνω στην σύρραξη ο Ίβκοβιτς είπε στον Σoύμποτιτς:

    Θα τα πούμε στο ΣΕΦ…

    Η δημοσιοποίηση του καβγά και η ερμηνεία του ως κόντρα των σέρβικων λόμπι…

    Λίγο μετά το επεισόδιο ο Σούμποτιτς, σε κάποιο ”πηγαδάκι” κοντά στα αποδυτήρια, είπε τα εξής:

    Ο Ίβκοβιτς με απείλησε.Δεν ξέρει να χάνει.Αν έχει κάποιο πρόβλημα ας σηκωθεί να φύγει ή να με πάρει τηλέφωνο να τα πούμε έξω οι δυό μας.

    Με αυτόν τον τρόπο έγινε η ”αποκάλυψη” του καβγά στον Τύπο.Αυτό εξόργισε τον Ίβκοβιτς που απάντησε:

    Αν ήταν άντρας θα έπρεπε τον καβγά να τον κρατήσει μεταξύ μας…

    Ωστόσο όλα αυτά που συνέβησαν δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι ο Σούμποτιτς δεν έδωσε το χέρι στον Ντούντα. Η διαμάχη αυτή ήταν κάτι σαν πόλεμος μεταξύ των σέρβικων λόμπι που τότε κυριαρχούσαν στην προπονητική.Από την μια ο Ίβκοβιτς στήριζε τον ανερχόμενο αστέρα Ομπράντοβιτς ενώ ο Σούμποτιτς ήταν ανέκαθεν υποστηρικτής του μεγάλου και συγχωρεμένου πια Άτσα Νίκολιτς, έχοντας παράλληλα συνταχτεί με Τζούροβιτς και Μάλκοβιτς.

    Απλά με αυτόν τον καβγά βγήκαν στην φόρα τα ”απωθημένα” με μορφή παρολίγον ”ξύλου”. Οι δύο προπονητές τιμωρήθηκαν με μια αγωνιστική εκτός πάγκων και χρηματικό πρόστιμο.

    Η λήξη της διαμάχης εις…διπλούν

    Επειδή όμως ο χρόνος είναι πάντα ο ”μεγάλος γιατρός”, μετά από κάποιο διάστημα απόλυτης ψυχράδας, το 2000 και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη, οι 2 προπονητές έδωσαν χειραψία και αντάλλαξαν λάβαρα στον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Πανιωνίου για το τουρνουά ”Αντρέας Βαρίκας”(Ντούντα προπονητής ΑΕΚ και ”Πίξι” του Πανιωνίου).

    Επίσης τον Μάη του 2011 βρέθηκαν μετά από 14 χρόνια σε κοινή συνέντευξη τύπου μετά από έναν αγώνα ΟΣΦΠ-Άρη και μάλιστα χαμογελούσαν φιλικά δείχνοντας πως οι κακές στιγμές ανήκουν στο παρελθόν…
     


     

  • Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

    Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

    Αν υπάρχει ένας παίκτης που το όνομά του έγινε συνώνυμο της αυτοθυσίας, της αυταπάρνησης καθώς και της ομάδας του Ολυμπιακού τότε αυτό είναι σίγουρα του Αντρέα Μουράτη.Ο μεγάλος ”Αντρίκος”(που έπαιξε σε όλες τις θέσεις αλλά έμεινε στην ιστορία για τις τρομερές αμυντικές του ικανότητες) έδινε και την ψυχή του για την ομάδα του Πειραιά, για την Εθνική αλλά και για την δικαιοσύνη σε άλλα θέματα πλην ποδοσφαίρου…

    “Όχι” στα γράμματα ”ναι” στην μπάλα και στην ζωηρή ζωή.

    Ο Αντρέας Μουράτης γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1926 στο Νέο Φάληρο. Μαζί με τους γονείς του, που ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, έμενε στις φτωχογειτονιές του Πειραιά, στην οδό Ιωνίας 22. Δεν του άρεσε το σχολείο.Έκανε πολλές δουλειές προκειμένου να αποφύγει τα γράμματα.

    Ήταν γενικά ζωηρός και πάντα έμπλεκε σε μικροκαβγαδάκια, ενώ όποτε έπαιζε ποδόσφαιρο στις αλάνες πάντα γύριζε σπίτι του με μικροτραύματα. Έκανε υγιεινή ζωή και είχε σαν στέκι του το καφενείο «Εθνικόν» στο Νέο Φάληρο.Ήταν μεγάλος γλεντζές και η φράση ”άτσα-ούτσα” που έλεγε όταν χόρευε έμεινε στην ιστορία…

    Τα πρώτα βήματα και η συμβολή του πατέρα Μουράτη

    Η πρώτη επαφή του Μουράτη με την μπάλα ήταν σε ηλικία ενός έτους όταν παρακολούθησε τον αγώνα της ομάδας που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Μάρκος και είχε την ονομασία ”Πολικός Αστέρας” με έδρα την Ευαγγελίστρια του Πειραιά. Η ομάδα ταξίδεψε μέχρι τα Αμπελάκια Σαλαμίνας για να δώσει ποδοσφαιρικό αγώνα. Διατηρήθηκε για 11 χρόνια (1925-1936) και όταν διαλύθηκε ο πατέρας του έφτιαξε την Ένωση Χωματουργείων, ομάδα που πρωτόπαιξε ο Αντρέας.

    Το 1943 ο Μουράτης πήγε στην ομάδα της Προοδευτικής. Ο ίδιος έκανε και ατομικές προπονήσεις στις οποίες πολλές φορές χτύπαγε το κεφάλι στις πόρτες του σπιτιού του για να δυναμώσει στις κεφαλιές…

    Η ώρα του Ολυμπιακού και αρχή με …αυτογκολ.

    Ο Μουράτης έπαιξε με την ομάδα Νέων του Ολυμπιακού το 1945 με την μεσολάβηση του Τάκη Κτενά.Έπαιξε σε όλες τις θέσεις εκτός από αυτή του τερματοφύλακα αλλά η θέση του αριστερού οπισθοφύλακα τον απογείωσε. Ήταν δυνατός, αλτικός, εκτελούσε με μαεστρία φάουλ και πέναλτυ ενώ το αριστερό του σουτ ήταν ”φαρμάκι”.

    Η πρώτη του συμμετοχή στην αντρική ομάδα έγινε στις 22 Ιουνίου 1945 στο φιλικό παιχνίδι του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ που έληξε 1-1 με τον ίδιο να βάζει αυτογκολ.Αλλά στην περίπτωσή του η ”καλή μέρα” κάθε άλλο παρά ”απ’το πρωί φάνηκε”.

    Μαχητής σε βαθμό αίματος και το προσωνύμιο ”Μισούρι”…

    Ο Μουράτης είχε τόσο πάθος την ώρα του αγώνα που έφτανε σε σημείο να τραυματίζεται και να μην σταματάει όπως το 1948 σε αγώνα απέναντι στον Εθνικό όπου τραυματίστηκε στο κεφάλι και παρά το γεγονός ότι το αίμα έτρεχε ποτάμι αγωνίστηκε σε όλο το ματς. Από ΄κει χαρακτηρίστηκε με το ψευδώνυμο «Μισούρι» καθώς η μαχητικότητά του θύμιζε το Θωρηκτό Μισούρι, γιγαντιαίο αμερικανικό πολεμικό πλοίο που βρισκόταν στο λιμάνι του Πειραιά.

    Το 1950 έπαιξε απέναντι στον Πανελευσινιακό και πάλι τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά συνέχισε τον αγώνα μέχρι το τέλος λέγοντας του γιατρού που τον παρότρυνε να βγει”εγώ θα πεθάνω εσένα τι σε νοιάζει?”

    Υπόκλιση των Τούρκων και ”Μουράτ Ασλάν”

    Σε ένα αγώνα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η Εθνική επικράτησε 1-0 μέσα στην Κωνσταντινούπολη και οι Τούρκοι υποκλίθηκαν στον Μουράτη χαρακτηρίζοντάς τον ”Μουράτ Ασλάν”(Μουράτης το Λιοντάρι).

    Η αντιστασιακή και πολιτική δράση του Μουράτη

    Ο Ανδρέας Μουράτης κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην αντίσταση. Έγινε μέλος στην ΕΠΟΝ, την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων που ανήκε στον ΕΑΜ, θέλοντας να συμβάλλει αποφασιστικά στον πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Με την ΕΠΟΝ συμμετείχε και σε ποδοσφαιρικούς αγώνες μαζί με τον Νίκο Γόδα, μέλος που εκτελέστηκε το 1948 και τον Διονύση Γεωργάτο που έλαβε μέρος το 1944 στη μάχη της Ηλεκτρικής στον Πειραιά.

    Το επεισόδιο με το Ισραήλ και η κόντρα του με την ΕΠΟ

    Το 1953 ήταν η τελευταία χρονιά του Μουράτη με την Εθνική καθώς η ΕΠΟ τον έδιωξε. Ο λόγος: Το 1953 η Ελλάδα θα έπαιζε εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλlου του 1954 στην Ελβετία. Τα έξοδα της Εθνικής ήταν βαριά για τους μικρομεροκαματιάρηδες παίκτες.Η ΕΠΟ έταξε κάποια πριμ στους παίκτες αν αγωνίζοταν.

    Ο Μουράτης δεν πίστεψε στις υποσχέσεις της ΕΠΟ, αντέδρασε και τον ακολούθησε και η υπόλοιπη ομάδα.Τελικά οι παίχτες αγωνίστηκαν στα προκριματικά, αλλά δεν έμεινε ατιμώρητη η αντίδραση από την ”αυστηρή” ΕΠΟ. Ο Μουράτης, που ήταν ο ”πρωτεργάτης”, αποκλείστηκε από τα παιχνίδια της Εθνικής!

    Στατιστικά με την ομάδα της ”καρδιάς” του

    Το τελευταίο παιχνίδι του Μουράτη στον Ολυμπιακό ήταν ενάντια στον Παναθηναϊκό στις 8 Μαΐου του 1955. Με τον Ολυμπιακό έπαιξε 295 αγώνες και πήρε πέντε πρωταθλήματα, πέντε κύπελλα, τρία νταμπλ και δέκα πρωταθλήματα Πειραιώς. Όταν αποσύρθηκε ανέλαβε πόσο φροντιστή…

    Και ηθοποιός…

    Το 1956 βγήκε στον κινηματογράφο η ταινία”Άσσοι του Γηπέδου”(αργότερα μετονομάστηκε σε ”Κυριακάτικοι Ήρωες”) Με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές η ταινία περιελάμβανε και το περιστατικό που οδήγησε στην αποπομπή του Μουράτη από την Εθνική.

    Ο Ανδρέας Μουράτης πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 2000. Σήμερα, κοντά στο γήπεδο Καραισκάκη, ο Δήμος Πειραιά έχει δώσει το όνομα του Μουράτη στον δρόμο που έμενε τα τελευταία χρόνια…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hDY8f1YjEBg

    Από την ταινία ”Άσσοι των γηπέδων”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=-eRaJZG1a2o

  • Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Η δεκαετία του ’90, δηλαδή αυτή που άρχισε λίγα χρόνια μετά το ”χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987, ήταν η χρονιά της απόλυτης εκτόξευσης του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως ”το καλύτερο της Ευρώπης”.Τότε μπορούμε να πούμε ότι ”εξαργυρώσαμε” με ευρωπαικές κούπες τις τρομερές βραδιές του Άρη, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έφτασε σε 3 final-four αλλά δεν κατέκτησε κανένα.Έβαλε όμως γερά θεμέλια για τα χρόνια που ακολούθησαν.

    Επίσης, ”εντός των τειχών” είχαμε πολλές ενδιαφέρουσες στιγμές με πάθος, ένταση και ενέργεια, οι οποίες ήταν ενδεικτικές του κλίματος και του ανταγωνισμού που επικρατούσε στο ελληνικό πρωτάθλημα.Αξίζει να θυμηθούμε κάποιες…

    Άρης-ΠΑΟΚ, τελικοί 1991:”Πότε ποτέ ποτέ”

    Το 1991 ήταν η τελευταία φορά, μέχρι σήμερα, που βρέθηκαν αντίπαλοι στους τελικούς οι Άρης και ΠΑΟΚ.Μετά από τις αλησμόνητες κόντρες τους στο ‘Παλέ’ την δεκαετία του ’80, προστέθηκε ακόμα μια το 1991 που ήταν κάτι σαν ”αποχαιρετισμός στα όπλα” στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, καθώς μετά ξεκίνησε η κυριαρχία των 2 ”αιωνίων” της Αθήνας, ΟΣΦΠ και ΠΑΟ.Ο Άρης για μια ακόμα φορά αναδείχτηκε πρωταθλητής με τρόπο απίθανο και δείχνοντας το ΄΄μέταλλο” που είχε ως ομάδα.Με το σκορ στις νίκες να είναι 2-2 (τότε η σειρά κρινόταν στις 4 νίκες) πήρε τα δύο τελευταία παιχνίδια κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

    Το 3-2 έγινε με ανατροπή του σκορ από 81-85 σε 86-85 μέσα σε 20” (με τον Γιαννάκη να σκοράρει στην εκπνοή) και το 4-2 με ανατροπή από 76-80 σε 81-80.Χαρακτηριστικό ήταν ότι και στις δύο ανατροπές συνέβαλλαν αντίστοιχα ”παιδικά λάθη” των παικτών του ΠΑΟΚ, που έδειξαν να μην πιστεύουν στον τίτλο και ”ενέπνευσαν” τους Αρειανούς να φωνάξουν στις εξέδρες ”Ποτέ ,ποτέ, ποτέ.Η ”χρυσή” δεκαετία δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MWOkFx6yfV0\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cp0FNl4KyY8

    Το σακάκι του ”Ξανθού”, η μη εμφάνιση του ΠΑΟ και το ”ερυθρόλευκο” οικογενειακό διπλό…(1993)

    Όταν τελείωσε η αυτοκρατορία του Άρη και αφού μεσολάβησε ένα πρωτάθλημα του συμπολίτη του ΠΑΟΚ το 1992, άρχισε μια άλλη και είχε χρώμα ”ερυθρόλευκο”.Ο Ολυμπιακός, με τον Ιωαννίδη στον πάγκο του, ξεκίναγε ένα πενταετές σερί(1993-1997) κατάκτησης πρωταθλημάτων.Αυτό το σερί πάντως άρχισε κάπως περίεργα, καθώς στους τελικούς του 1993 νίκησε τον ΠΑΟ ΜΕ 3-1. Ο τελευταίος όμως δεν κατέβηκε στο 4ο ματς στο ΣΕΦ λόγω διαμαρτυρίας για την διαιτησία στο 3ο παιχνίδι στην Γλυφάδα.Έτσι οι φίλαθλοι που πήγαν στο ΣΕΦ εκείνο το απόγευμα(δεν ήταν σίγουρο ότι δεν θα γίνει το ματς)παρακολούθησαν ένα ”οικογενειακό” διπλό μεταξύ των παικτών του Ολυμπιακού και εν συνεχεία την φιέστα.

    Εκείνη την σεζόν έμεινε στην ιστορία και η κίνηση του Ιωαννίδη, σε έναν αγώνα ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ στο ΣΕΦ, να βγάλει το σακάκι του και να το ”δώσει” στους διαιτητές λέγοντάς τους:

    ‘Μας τα πήρατε όλα πάρτε και αυτό…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=t3VzupQ7Qjw\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE

    Πανιώνιος-ΠΑΟ,1994:Το απίστευτο σόου του Τέρνερ και το κερδισμένο…στοίχημα

    Ο Χένρι Τέρνερ που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο την σεζόν 1993-94 αποτέλεσε αναμφισβήτητα έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς την ιστορία της Α1.Προσέφερε θεαματικά καρφώματα, τάπες και γενικά ”έφερε” το NBA στην Ελλάδα.Κανείς όμως δεν θα ξεχάσει 2 φάσεις που έκανε στον αγώνα του πρώτου γύρου με τον ΠΑΟ στην Νέα Σμύρνη.

    Η πρώτη ήταν ένα κάρφωμα μπροστά στον θηριώδη Βράνκοβιτς και η δεύτερη, ακόμα πιο σημαντική , μια τάπα στον Νίκο Γκάλη στο τέλος του αγώνα, την ώρα που ο τελευταίος ετοιμαζόταν να σκοράρει και να δώσει την νίκη στον ΠΑΟ.Ο Τέρνερ έτρεξε σαν ”άνεμος” και πηδώντας σχεδόν από την βολή τον έκοψε καθαρά και έδωσε την νίκη στην ομάδα του.Πριν από τον αγώνα μάλιστα είχε βάλει στοίχημα με παράγοντα του Πανιωνίου ένα γεύμα ότι θα κάρφωνε μπροστά στον Βράνκοβιτς και θα τάπωνε τον Γκάλη. Το κέρδισε πανηγυρικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=xxNY7rdMS6A

    1997-98:O ”ήρωας” Καρνισόβας και ο Ράτζα πάνω στην γραμματεία…

    Η σεζόν 1997-98 ήταν η έναρξη μιας ”νέας αυτοκρατορίας”, αυτή του ΠΑΟ.Έχοντας κατακτήσει 2 χρόνια πριν την κορυφή της Ευρώπης, το ”τριφύλλι”, ενισχυόμενο με τους Ράτζα, Σκοτ, έβαλε ως στόχο να ”σπάσει” την 5ετή κυριαρχία του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Πειραιά ξεκίνησε εντυπωσιακά εκείνη την χρονιά κάνοντας 16 νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά τελικά λύγισε από του πολλούς τραυματισμούς.

    Δύο στιγμές που θα θυμόμαστε από την σεζόν πάντως είναι το νικητήριο καλάθι του Καρνισόβας στο ντέρμπι των αιωνίων(ο οποίος, παίζοντας με μπανταρισμένο πόδι, πήρε το ριμπάουντ μετά από ένα χαμένο σουτ του Πέττα και σκόραρε με την λήξη) και το ”πάθος” του ”χορτασμένου” από επιτυχίες Ράτζα, ο οποίος στον 5ο τελικό με τον ΠΑΟΚ, με το ματς να έχει κριθεί, ανέβηκε στο τραπέζι της γραμματείας και πανηγύρισε έξαλλα τον τίτλο.Το πάθος ενός τέτοιου παίκτη δείχνει την αξία που είχε η κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=DvjpF0B4HfE

    Το σκαρφάλωμα του Ράτζα στο 1.25.00

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GdaEDJKNB5c

  • Ποδοσφαιρικά Παπούτσια. Από τον Χάλυβα στο Τσιπ…

    Ποδοσφαιρικά Παπούτσια. Από τον Χάλυβα στο Τσιπ…


     
    Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα με ρίζες από τον 19ο αιώνα. Η εξέλιξή του λοιπόν έχει πολλά παρακλάδια. Από κανόνες που αλλάζουν μέχρι τα παπούτσια. Ειδικά όσον αφορά τα τελευταία, έχει παρατηρηθεί ότι εξελίσσονται με ταχύτητα ”αστραπή”, καθώς ακολουθούν τον ρυθμό των αγώνων(δηλαδή την ταχύτητα που με τα χρόνια γίνεται όλο και μεγαλύτερη), τον ανταγωνισμό των εταιρειών για το ποια έχει το καλύτερο, όπως και την ολοένα και μεγαλύτερη απαιτούμενη άνεση που θέλουν να έχουν οι αθλητές όταν τα φοράνε.

    Ας θυμηθούμε από την αρχή την εξέλιξή τους…

    Μπότες και χάλυβας…

    Ποδοσφαιρικά παπούτσια του 1800+

    Τα πρώτα ποδοσφαιρικά παπούτσια χρονολογούνται γύρω στο 1526. Είχαν σχήμα μπότας και ανήκαν στον βασιλιά Henry τον 8ο, χωρίς να υπάρχουν όμως αναλυτικές λεπτομέρειες γι’αυτά. Επί της ουσίας, τα πρώτα αυθεντικά ποδοσφαιρικά παπούτσια εφευρέθηκαν παράλληλα με την μεγάλη ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στην Αγγλία προς το τέλος του 19ου αιώνα.

    Από θέμα άνεσης δεν ήταν ότι καλύτερο, αλλά ο χάλυβας που είχαν προστάτευε με τον καλύτερο τρόπο τα δάχτυλα των αθλητών, που αγωνιζόντουσαν σε δύσκολα τερέν. Χαρακτηριστικό είναι ότι ζύγιζαν 500 γρ., αλλά όταν βρεχόντουσαν παίρναν το διπλάσιο βάρος, δηλαδή 1 κιλό!

    Πρώτη ανάπτυξη, πρώτες εταιρείες και τα αδέρφια Dassler

    Ο Άντολφ Ντάσσλερ – Ιδρυτής Adidas

    Από 1900 έως 1940 παρατηρούνται οι πρώτες σημαντικές εξελίξεις στα ποδοσφαιρικά παπούτσια με αποτέλεσμα την εμφάνιση των πρώτων εταιρειών που ήταν οι Gola, Hummel και Valsport.

    Ο Ρούντολφ Ντάσσλερ – Ιδρυτής Puma

    Μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίζονται στην αγορά παπούτσια που δίναν μεγαλύτερη άνεση στους αθλητές και τους βοηθούσαν να είναι πιο γρήγοροι και εκρηκτικοί.

    Πρωτομάστορες γι’αυτό ήταν οι Λατινοαμερικάνοι, τους οποίους πάντοτε χαρακτήριζαν αυτά τα προσόντα.

    Το 1954, τα αδέρφια Dassler, Adolf και Rudolf θα αποτελέσουν τους δημιουργούς παπουτσιών με τάπες που μπορούσαν να συναρμολογηθούν και να αλλάξουν.

    Μια διαμάχη που είχαν μεταξύ τους αργότερα αποδείχτηκε ”καλή” για το ποδόσφαιρο καθώς ο καθένας έφτιαξε από μια δική του μεγάλη εταιρεία.

    Η συμβολή της Adidas και παπούτσια μέχρι τον αστράγαλο…

    Από την δεκαετία του ’60, οι εταιρίες Mitre, Asics και Joma άλλαξαν το γενικότερο στυλ των παπουτσιών καθώς τα έφτιαχναν με ύψος μέχρι τον αστράγαλο, δίνοντας ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία στους αθλητές.

    Το 1970 η Adidas αφήνει το στίγμα της παγκοσμίως, παρουσιάζοντας τα πρώτα παπούτσια που δεν ήταν μαύρα, καινοτομία μεγάλη για εκείνη την εποχή. Μάλιστα,ο Αυστραλός Κρεγκ Τζόνστον, πρώην ποδοσφαιριστής σε Λίβερπουλ και Μίντλεσμπρο, δημιούργησε το Adidas Predator τη δεκαετία του 1980 που έως σήμερα αποτελεί το πιο διάσημο ποδοσφαιρικό παπούτσι.

    Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας εμφανίζεται στην αγορά η Umbro, ενώ αργότερα εμφανίζονται οι μετέπειτα κολοσσοί Reebok και Mizuno.

    Nike και… τσιπ

    Τη δεκαετία του ’90 ξεκινάει να ασχολείται με ποδοσφαιρικά παπούτσια και η αμερικανική Nike, που μέχρι τότε σχεδίαζε υποδήματα για αθλητές του NBA. Το 1998 μάλιστα θα εφεύρει το Nike Mercurial, βάρους 200 γρ., αποτελώντας το πιο ελαφρύ παπούτσι στην ιστορία.

    Η Kelme το 2006 θα φέρει άλλη μια πρωτοπορία, καθώς φτιάχνει το πρώτο παπούτσι με τεχνολογία Ελέγχου Υγρασίας. Με την τεχνολογία laser, που ολοένα και αναπτύσσεται, τα παπούτσια πλέον σχεδιάζονται ακριβώς σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες των αθλητών.

    Δείγμα της ”ρομποτικής” δυνατότητας σχεδιασμού είναι το τσιπ που έβαλε η Adidas στα παπούτσια του Μέσι και έχει την δυνατότητα αποθήκευσης στατιστικών στοιχείων του αθλητή σε κάθε αγώνα.(!!!).
    Περιμένουμε τις νέες εφευρέσεις…

    Παπούτσια Adidas Messi

    πηγή :tromaktiko

     

     

    Τα ποδοσφαιρικά παπούτσια Adidas F5 Tf που φοράει ο Λιονέλ Μέσσι στην φωτογραφία, μπορείτε να τα βρείτε στο SPORTBRIO SHOP, όπως και άλλα πολλά ποδοφαιρικά παπούτσια και αθλητικά είδη !

  • Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Κάποτε, στις μακρινές δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι αγώνες των ελληνικών ομάδων με ξένες ήταν πολύ σπάνιες, καθώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε τελείως ερασιτεχνικό επίπεδο.Επίσης, όπως και σήμερα, δεν γινόντουσαν αγώνες μέσα στις γιορτές.Έτσι οι 3 μεγάλοι του κέντρου που αποτελούσαν το ΠΟΚ (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΑΕΚ) αποφάσισαν κάτι πολύ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή.

    Η ιδέα αφορούσε την διεξαγωγή αγώνων μεταξύ τους αλλά και με ξένες ομάδες κατά την διάρκεια των γιορτών.Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν τελικά ένα τουρνουά με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”και είχε μεγάλη επιτυχία, τόσο σε εμπορικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα χρόνια που διοργανώθηκε.

    Η κόντρα Ολυμπιακού – ΕΠΟ ως αρχή ίδρυσης του ΠΟΚ

    Το 1927 είχε ξεσπάσει μια κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΕΠΟ που είχε ως συνέπεια η τελευταία να απαγορεύσει την συμμετοχή της ομάδας του Πειραιά στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά και την διεξαγωγή φιλικών της αγώνων με άλλες ελληνικές ομάδες.

    Ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ υποστήριξαν τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα, αρχικά να τιμωρηθούν με τετράμηνο αποκλεισμό και στην συνέχεια να διαγραφούν από την Ομοσπονδία.Αυτές οι κόντρες όμως είχαν ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ΠΟΚ(ΠΑΟ Ολυμπιακός, Κωνσταντινούπολη) από αυτές τις 3 ομάδες και την διεξαγωγή φιλικών αγώνων μεταξύ τους.

    Για να γίνει μάλιστα και πιο επίσημη αυτή η συνεργασία υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των τριών που προέβλεπε πρόστιμο 50.000 δραχμών για όποιον δεν τηρούσε τους όρους. Απώτερος στόχος ήταν να πιέσουν την ΕΠΟ να δεχτεί κάποιους όρους που είχαν θέσει.Μάλιστα προσπάθησαν να κάνουν δικό τους πρωτάθλημα αλλά δεν τους ακολούθησαν πολλές ομάδες ώστε κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.

    Προσθήκη και άλλων ομάδων και…εγένετο Κύπελλο Χριστουγέννων

    Οι σχέσεις των ομάδων του ΠΟΚ με την ΕΠΟ βελτιώθηκαν το καλοκαίρι του 1928 άλλα η ένωση παρέμεινε και μάλιστα μεγάλωσε με τις προσθήκες των Απόλλωνα, Αθηναϊκού και του Εθνικού. Τον Ιανουάριο του 1930 διαλύθηκε για λίγο λόγω αποχώρησης του ΠΑΟ, ως διαμαρτυρία για επεισόδια που έγιναν από οπαδούς του Ολυμπιακού στην Λεωφόρο σ’έναν αγώνα με την ΑΕΚ. Με την άμεση επανίδρυσή της άρχισαν και τα φιλικά με ξένες ομάδες εντός και εκτός Ελλάδας.

    Το 1943 οι αγώνες αυτοί πήραν πιο επίσημη μορφή με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”.Ο θεσμός κράτησε για περίπου 20 χρόνια (1943-1962)και καταργήθηκε λόγω της ίδρυσης της Α’Εθνικής το 1959, που είχε ως αποτέλεσμα την συμμετοχή ελληνικών ομάδων σε επίσημες διοργανώσεις της Ευρώπης.

    Συμμαχία ΟΣΦΠ – ΠΑΟ κατά ΕΠΟ

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων οδήγησε στην διεξαγωγή 2 ακόμα διοργανώσεων:του Κυπέλλου Πάσχα και του Κυπέλλου Σεπτεμβρίου. Μέσω αυτών οι σχέσεις μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ έγιναν πιο δυνατές καθώς και το μέτωπο που είχαν ανοίξει με την ΕΠΟ να αποδεχτεί ορισμένα αιτήματά τους.

    Συμφώνησαν επίσης μεταξύ τους ”άτυπα”, να μην υπάρχουν ”αρπαγές” παικτών εκατέρωθεν…Άλλες εποχές άλλα ήθη…

  • Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Πόσοι θυμάστε τον Ντάρκο Μίλισιτς και τον εκρηκτικό χαρακτήρα του; Σίγουρα κάποιοι λάτρεις της Εθνικής μας θα τον θυμούνται από το ”ιστορικό” ξέσπασμά του μετά από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας για το Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία.

    Αυτά που είπε τότε μπορεί να ήταν για ”τερματισμό καριέρας” από αυστηρή τιμωρία, αλλά έδειξαν ότι ο Ντάρκο Μίλισιτς είχε ”συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του”.

    Πού θα την έβγαζε καλύτερα λοιπόν από το kickboxing…;

    Η καριέρα του

    Ντάρκο Μίλισιτς

    Ο Μίλισιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 και αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2003.Στην συνέχεια μεταπήδησε στο NBA, στους Ντιτρόιτ Πίστονς σε ηλικία 18 ετών και έγινε ο νεαρότερος παίκτης που πρωτόπαιξε εκεί.

    Μάλιστα αποτελούσε μια μεγάλη ελπίδα και κάτι τέτοιο το επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ομάδας, Τζόε Ντούμαρς, όταν δήλωσε ότι:

    ”μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στην ομάδα”

    Εντούτοις τα προγνωστικά διαψεύστηκαν καθώς ο Ντάρκο Μίλισιτς παρέμεινε σ μια σταθερή πορεία και χωρίς να βελτιωθεί ιδιαίτερα σε κάποιον τομέα. Έμεινε στους Πίστονς μέχρι το 2006 με 1.5 πόντους μ.ο.

    Στην συνέχεια έγινε ”γυρολόγος” αγωνιζόμενος σε 5 διαφορετικές ομάδες(Μάτζικ, Γκρίζλις, Νικς, Τίμπεργουλβς, Σέλτικς) έως το 2013 που ανακοίνωσε για μυστήριους λόγους την απόσυρση του…

    2014:Το μυστήριο λύθηκε, kickboxιng η αιτία…

    Τελικά ο λόγος της απόσυρσης του Ντάρκο ήταν ότι ο ίδιος ήθελε να αφοσιωθεί σε μια άλλη του αγάπη που δεν ήταν άλλη από το Kickboxing.Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, το νεύρο που έδειχνε στους αγώνες μπάσκετ και η σωματική υποδομή που είχε αποκτήσει από αυτό, κυρίως λόγω NBA, ήταν οι καλύτερες βάσεις για ένα τέτοιο ξεκίνημα.

    Ο ίδιος φρόντισε να ξεκινήσει και τους αγώνες δίνοντας αγώνα επίδειξης απέναντι στον Ράντοβαν Ράντοτσιν.

    “Θα επιστρέψω”

    Ο αγώνας έγινε στις 19 Δεκεμβρίου στην Σερβία, αλλά ο Ντάρκο Μίλισιτς έδειξε λίγο τρακαρισμένος και ηττήθηκε.Ο ίδιος, γνήσιος Σέρβος και γνωστός για την μαχητική ψυχή του, δήλωσε:

    Θα επιστρέψω δριμύτερος, ήταν μόνο η αρχή…!

    Για να δούμε αν το άθλημα απέκτησε ”νέο αίμα”…

    Το απίστευτο ξέσπασμα του Μίλισιτς μετά τον αγώνα με την Ελλάδα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=woWqSmichOo

    Το ντεμπούτο του στην “δεύτερη καριέρα”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aMBADEPoiTk

  • Δείτε Πώς Είναι Σήμερα το “θρυλικό” στάδιο Pontiac Silverdome

    Δείτε Πώς Είναι Σήμερα το “θρυλικό” στάδιο Pontiac Silverdome

    Τα χρόνια δεν περνούν μόνο για τα εγκαταλελειμένα κτήρια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, το 2004, αλλά συμβαίνει στις απανταχού αθλητικές εγκαταστάσεις όταν αυτές πάψουν να χρησιμοποιούνται. Την ίδια τύχη είχε και το “θρυλικό” στάδιο Pontiac Silverdome του Ντητρόιτ, ΗΠΑ, το οποίο έπαψε να χρησιμοποιείται το 2006. Ξαναλειτούργησε για λίγο το 2010, πριν κλείσει οριστικά τις πύλες του το 2012.

    Το συγκεκριμένο γήπεδο αποτελούσε για χρόνια την έδρα των Detroit Lions στο αμερικάνικο ποδόσφαιρο και έχει φιλοξενήσει αγώνες για τα κορυφαία αθλητικά γεγονότα των ΗΠΑ και του πλανήτη γενικότερα, όπως τελικούς αμερικάνικου ποδοσφαίρου Superbowl, τελικούς NBA, αγώνες Μουντιάλ κ.α Ειδικό ενδιαφέρον για εμάς έχει το γεγονός ότι είναι το γήπεδο όπου έδωσε τον αγώνα με τη Βουλγαρία, η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου κατά την πρώτη συμμετοχή της σε Μουντιάλ, το 1994.

    Τα Πρώτα Χρόνια

    Ο Πάπας σε σχετική εκδήλωση στο Pontiac Silverdome

    O Jimmy Page και οι Led Zeppelin το 1977, live στο Silverdome

    Στις 24/8/1975, 62,094 οπαδοί παρακολούθησαν τη νίκη των Detroit Lions απέναντι στους Kansas City Chiefs, στον πρώτο αγώνα που διεξήχθη στο Pontiac Metropolitan Arena. Το στάδιο ολοκληρώθηκε και φουσκώθηκε η οροφή στις 2 Οκτωβρίου.

    Τα χρόνια της Δόξας

    Pontiac Silverdome Detroit

     

    Σήμερα η κατάστασή του είναι το λιγότερο λυπηρή…

    Δείτε παρακάτω, οι εικόνες μιλούν από μόνες τους…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iuxrWO0JEM0

  • Ο Αγώνας Ζωής του Ερίκ Αμπιντάλ. Νίκησε Φτώχεια, Ρατσισμό & Επάρατη Νόσο!

    Ο Αγώνας Ζωής του Ερίκ Αμπιντάλ. Νίκησε Φτώχεια, Ρατσισμό & Επάρατη Νόσο!

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη συνέντευξη Τύπου

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ ανακοίνωσε την Παρασκευή 19/12/2014 ότι κρεμάει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια ή αλλιώς ότι βάζει τέλος στη σταδιοδρομία του ως ποδοσφαιριστής, η οποία ήταν ένας δρόμος που μόνο με ροδοπέταλα δεν ήταν στρωμένος, αφού αναγκάστηκε να δώσει πολλές σκληρές μάχες και ξεπεράσει εμπόδια που για άλλον θα είχαν αποτελέσει τροχοπέδη για τη συνέχεια.

    Ο Αμπιντάλ, όχι μόνο δεν μάσησε, αλλά κατάφερε να βγει νικητής και να ολοκληρώσει την καριέρα του με επιτυχίες που πολλοί συναθλητές του δεν έχουν καν φανταστεί για τον εαυτό τους.

    Γεννήθηκε & Μεγάλωσε

    Η καταγωγή του, ο τόπος που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και γνωρίστηκαν οι γονείς του είναι στα νησιά Μαρτινίκ, γαλλικής κυριότητας, της μακρινής Καραϊβικής. Μέσα στη δεκαετία του ’70 μετανάστευσαν στη Γαλλία σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, μια εποχή που όπως λέει ο ίδιος ο Αμπιντάλ:

    Όσο πιο σκουρόχρωμο δέρμα είχες, τόσο πιο απίθανο ήταν να βρεις δουλειά

    Ερίκ Αμπιντάλ

    Στις 11/9/1979, έρχεται στον κόσμο ο Αμπιντάλ. Ο πατέρας του ήταν ο πρώτος που ανίχνευσε το ταλέντο του μικρού Ερίκ και τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά. Η μητέρα του φρόντιζε να αποφεύγει τις κακοτοπιές στο δρόμο σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη γειτονιά. Όπως λέει χαρακτηριστικά:

    Μπορεί να σε λήστευαν γιατί ο κόσμος δεν είχε λεφτά. Ήταν πολύπλοκη η γειτονιά μου. Οι γονείς μου δούλευαν για να στέλνουν λεφτά και στην πατρίδα μου και έφτασαν στη Γαλλία σε μια εποχή που όλα κρίνονταν από την τύχη.

    Η πρώτη μάχη του Αμπιντάλ ήταν για το ρατσισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το κλίμα που επικρατούσε αποτελεί η δήλωσή των γονιών του πως:

    αν τύχαινε να περάσεις συνέντευξη για μια δουλειά μαζί με έναν λευκό, δεν είχες καμία τύχη

    Ο Ερίκ έμεινε μακριά από τις κακές παρέες, τελείωσε το σχολείο και ποτέ δεν ασχολήθηκε με κάτι άλλο.

    Πάντα ήμουν σπίτι-σχολείο, σχολείο-σπίτι. Σχεδόν όπως είμαι και τώρα. Η μητέρα μου συνήθιζε να μου λέει. «Αν δεν έχεις κάτι να κάνεις στο δρόμο, γιατί να είσαι εκεί;». Πρόσεχα πάντα ό,τι μου έλεγε. Έβγαινα απ’ το σπίτι μόνο για να παίξω ποδόσφαιρο».

    Επαγγελματικό ντεμπούτο στα 21!

    Η καριέρα του δεν ήρθε με τον παραδοσιακό τρόπο. Για την ακρίβεια, έμοιαζε πως δεν θα έρθει ποτέ, αφού ο Αμπιντάλ είχε φτάσει 21 ετών και ακόμα αγωνιζόταν σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Από την ομάδα Lyon-Duchere, τον ανακάλυψε ο Κλοντ Πιελ το 2000 και τον πήρε κοντά του στο Μονακό.

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Μονακό

    Εντελώς τυχαία, σε ένα παιχνίδι που είχαν μαζευτεί οι σκάουτερς για να παρακολουθήσουν ένα χαμένο ταλέντο, τον Ντομινίκ Αλανιέρ.

    Υπάρχει ένα ανώτερο πλάνο που πρέπει να αποδεχτούμε. Αν δεν είχα παίξει σε εκείνο το παιχνίδι, αν ήμουν κρυωμένος ή κάτι τέτοιο, ουδείς γνωρίζει που θα βρισκόμουν σήμερα. Ίσως θα βρισκόμουν κάπου στο Λυών να βάφω τοίχους και να χτίζω. Όλοι είχαν έρθει να δουν τον Αλανιέρ εκείνη την ημέρα κι όμως εγώ πήγα στη Μονακό την επόμενη χρονιά. Θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε από τους συμπαίκτες μου, που σήμερα παλεύουν να τα βγάλουν πέρα στο Λυών. Όμως, συνέβη σε εμένα.

    Σε δύο χρόνια έπαιξε μόλις σε 22 παιχνίδια, αφού δεν ήταν εύκολο να προσαρμοστεί στην απότομη αλλαγή επιπέδου.

    Ο 50χρονος Γάλλος τεχνικός επέμενε στο ταλέντο του. Ο Πιελ θα τον έπαιρνε κοντά του το 2002 στη Λιλ κι εκεί θα εκτινασσόταν η καριέρα του. Έπαιξε σε 62 παιχνίδια σε δύο χρόνια και όταν η ομάδα του αποφάσισε να τον αγοράσει από τη Μονακό, η Λυών κινήθηκε πιο αποφασιστικά.

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Γαλλίας

    Μαζί με τη μεταγραφή του στην πρωταθλήτρια Γαλλίας, θα έρθει και η κλήση για την Εθνική ομάδα της χώρας του, με την οποία θα κάνει ντεμπούτο τον Αύγουστο του 2004. Η καριέρα του χρόνο με τον χρόνο θα έχει κατακόρυφη άνοδο και η Μπαρτσελόνα θα εκφράσει το ενδιαφέρον της.

    Είχα δώσει το λόγο μου ότι θα παραμείνω στη Λυών, γι’ αυτό δεν ήρθα νωρίτερα

    θα πει στην παρουσίασή του τον Ιούνιο του 2007, όταν οι Καταλανοί ξοδεύουν 16 εκ. ευρώ για να αποκτήσουν τον Ερίκ Αμπιντάλ. Έναν ερασιτέχνη που έγινε επαγγελματίας, τρεις φορές πρωταθλητής Γαλλίας και τρεις φορές κυπελλούχος.

    Η απόλυτη καταξίωση στη Βαρκελώνη

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη Μπαρτσελόνα με το Λίο Μέσι

    Στη Βαρκελώνη θα φτάσει τον Ιούνιο του 2007, μια απόφαση που είχε πάρει από καιρό.

    Έδωσα εντολή στον μάνατζέρ μου να απορρίψει όλες τις προτάσεις, γιατί ήθελα να παίξω στην Μπάρτσα.

    Ένας μεγάλος έρωτας ξεκίνησε, έστω κι αν στις πρώτες του ημέρες στην Βαρκελώνη θα τύχαινε ένα περιστατικό που θα τον σόκαρε.

    «Μια μέρα η γυναίκα μου και η μητέρα μου περίμεναν στη στάση το λεωφορείο. Ένας ηλικιωμένος άντρας είπε «τι δουλειά έχουν μαύροι εδώ πέρα». Ευτυχώς τότε δεν το κατάλαβαν»

    θυμήθηκε σε μια συνέντευξη κι ενώ πλέον έχει χαράξει την πορεία του με την Μπαρτσελόνα.

    Στην Βαρκελώνη θα κατακτούσε τέσσερα πρωταθλήματα, δύο κύπελλα, τρία σούπερ καπ, δύο Champions League, δύο διηπειρωτικά, δύο Super Cup Ευρώπης και στην πορεία του έμοιαζε αποφασισμένος να τελειώσει την καριέρα του εκεί.

    Για μένα, είναι Μπαρτσελόνα ή τέλος. Αν ανανεώσουμε το συμβόλαιό μου, θα μείνω και θα συνεχίσω. Αν όχι, θα σταματήσω. Εδώ απολαμβάνω το ποδόσφαιρο και έχω κερδίσει τα πάντα. Μ’ αρέσει, όμως, η οικογενειακή ζωή και δεν βρίσκομαι πολλές ώρες στο σπίτι

    είχε δηλώσει μέσα στο 2011, πριν την ανανέωση του συμβολαίου του ως το 2013.

    Το σπουδαιότερο επίτευγμά του, δε, ήταν ότι κατάφερε και να σκοράρει! Πέτυχε το πρώτο γκολ της καριέρας του με την Μπαρτσελόνα στις 5 Ιανουαρίου του 2011 κόντρα στην Αθλέτικ Μπιλμπάο.

    «Διάβαζα στο Facebook που όλοι ήθελαν να βάλω ένα γκολ και είπα να το κάνω»

    είπε αστειευόμενος, προσθέτοντας πως το όνειρό του τώρα είναι «να βγω πρώτος σκόρερ στην Ισπανία!». Το χιούμορ ήταν κάτι που θα του χρειαζόταν για τα δύσκολα.

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ αποθεώνεται από τους συμπαίχτες του στη Μπαρτσελόνα

    Ο δυσκολότερος αγώνας (ζωής)!

    \n15 Μαρτίου 2011… 28 Μαΐου 2011… Δύο ημερομηνίες που σημάδεψαν τον Ερίκ Αμπιντάλ. Σημάδεψαν όσους μπορούσαν να αισθανθούν, όσους παρακολουθούσαν τις στιγμές και ένιωθαν μια ιστορία που δεν τους αφορά, να τους αγγίζει σε τέτοιο βαθμό. 73 ημέρες που άλλαξαν τα πάντα. 73 ημέρες που μετέτρεψαν έναν ποδοσφαιριστή σε ήρωα, έναν απλό άνθρωπο σε πρότυπο κι έκαναν μια καθημερινή ιστορία, παράδειγμα ζωής.

    Στις 15 Μαρτίου του 2011, τα νέα σοκάρουν.

    Βρέθηκε όγκος στο συκώτι του ποδοσφαιριστή Αμπιντάλ και θα χειρουργηθεί την ερχόμενη Παρασκευή. Πέρα από τις ευχές μας προς τον παίκτη, παρακαλούμε να σεβαστείτε την προσωπική του ζωή.

    Είναι το πιο σκληρό χτύπημα που έχουμε δεχτεί ποτέ. Η χειρότερη στιγμή που έχω ζήσει ποτέ σε αποδυτήρια.

    Ο Τσάβι μιλούσε για τη νεκρική σιγή που επικρατούσε στα ιδιαίτερα του «Καμπ Νου», ενώ οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης πλημμύριζαν με «διάσημες» ευχές για την ανάρρωση του συμπαθούς Γάλλου αμυντικού. Εκείνος έλεγε πάντα τα λιγότερα. Δέχτηκε στωϊκά την κατάστασή του και παρακίνησε τους συμπαίκτες του να κοιτάξουν μπροστά.

    Πήγα στο γήπεδο και τους είπα να μην ανησυχούν για μένα. Το μόνο που θα γίνει είναι να μου αφαιρέσουν ένα κομμάτι από το συκώτι μου.

    Όλο εκείνο το διάστημα επέλεξε να το περάσει με την οικογένειά του, χαμένος από τα μίντια και απρόθυμος να μοιραστεί την ιστορία του.

    Δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς «γιατί σε μένα;».
    Φοβάσαι. Στην αρχή, υπάρχει μόνο φόβος. Όμως, μετά αποφασίζεις να δώσεις τη μάχη σου. Όλη σου τη ζωή παλεύεις. Παλεύεις στη γειτονιά, παλεύεις να βρεις δουλειά, παλεύεις να κερδίσεις τη θέση σου στην ομάδα, να την κρατήσει, να κερδίσεις τίτλους. Δεν τα παρατάς σε κάτι τόσο δύσκολο.

    Δεν ήταν εύκολο, ιδιαίτερα για την οικογένειά μου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν μαθαίνεις τέτοια νέα, είναι η οικογένειά σου, τα παιδιά σου. Δε θες να τους αφήσεις πίσω.

    Η εγχείρηση επισπεύθηκε. Μπήκε στο χειρουργείο Πέμπτη αντί για Παρασκευή, γεγονός που σήκωσε θύελλα φημών και κακόγουστων αστείων.

    Ο γιατρός μού είπε ότι θα με χειρουργήσει την επόμενη εβδομάδα. Εγώ του είπα «όχι. Το χειρουργείο θα γίνει αύριο». Δεν ήθελα χρόνο να το σκέφτομαι.

    Βγήκε από το χειρουργείο υγιής.

    Μετά από όσα μου έχουν συμβεί, βλέπω τη ζωή μου διαφορετικά. Χαλαρώνω περισσότερη ώρα κάθε μέρα, ιδιαίτερα με τα παιδιά μου. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, γι’ αυτό είναι σημαντικό να απολαμβάνεις κάθε στιγμή.

    Το «Ánimo Abidal» που φορούσαν οι παίκτες της Ρεάλ

    Οι στιγμές που τον περίμεναν να απολαύσει έμοιαζαν ως μια αντίστροφη παράσταση όσων είχε περάσει το προηγούμενο διάστημα. Όταν μέρα με τη μέρα τα νέα γίνονταν χειρότερα για εκείνον… Αγώνα με τον αγώνα, οι στιγμές του και οι εμπειρίες του θα κορυφώνονταν. Το «Ánimo Abidal», που φορούσαν οι παίκτες της Ρεάλ και της Λυών πριν το μεταξύ τους αγώνα για το Champions League και το χειροκρότημα για ολόκληρο το 22ο λεπτό (σ.σ. αριθμός της φανέλας του) στον αγώνα της Μπαρτσελόνα με την Χετάφε, θα αποδεικνυόταν το λιγότερο. Στις 3 Μαΐου, κόντρα στα προγνωστικά και στις εικασίες, ο Έρικ Αμπιντάλ θα επέστρεφε στους αγωνιστικούς χώρους.

    Μπήκε στις καθυστερήσεις του ημιτελικού με τη Ρεάλ στη θέση του Κάρλες Πουγιόλ. Τα δύο λεπτά που αγωνίστηκε έμοιαζαν με αιωνιότητα…

    Ήταν από τις πιο έντονες στιγμές της καριέρας μου. Εκείνη την ημέρα ένιωθα σα να σκόραρα. Δεν έπαιξα πολύ, αλλά ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο για μένα.

    Η επόμενη στιγμή, θα ερχόταν 25 μέρες μετά. Ο Γάλλος αμυντικός είχε χάσει τον τελικό του Champions League το 2009, λόγω της άδικης αποβολής του στον ημιτελικό με την Τσέλσι. Τα προγνωστικά ήταν εναντίον του και το 2011.

    Στις 28 Μαΐου του 2011 επέστρεφε στο Λονδίνο.

    «Θυμάμαι τα λόγια του γιατρού μόλις ξύπνησα από την αναισθησία. «Αγαπημένε μου Έρικ, θα τα πούμε στο Γουέμπλεϊ. Εγώ θα είμαι εκεί και το ξέρω πως θα είσαι κι εσύ». Πίστεψα ότι είναι τρελός».

    Ο Δόκτορας Έρικ Φουστέρ αποδείχθηκε σοφός. Ο Αμπιντάλ ήταν βασικός στα 90 λεπτά του αγώνα, αλλά ήταν και κάτι παραπάνω. Ήταν αρχηγός! Ο Τσάβι Ερνάντεζ και ο Αντρές Ινιέστα δεν ενδιαφέρθηκαν για τη φωτογραφία τους στο επιβλητικό μουσείο της Μπαρτσελόνα. Έδωσαν το περιβραχιόνιο στον Ερίκ Αμπιντάλ κι εκείνος σήκωσε το τρόπαιο του Champions League.

    Δεν ήξερα ότι θα παίξω. Όταν άκουσα το όνομά μου από τον Γκουαρντιόλα, έπαθα σοκ. Μόνο εγώ. Όλοι οι άλλοι έμοιαζαν να το γνωρίζουν. Πήγα στον Πουγιόλ και τον ρώτησα γιατί δεν παίζει. Με κοίταξε και μου είπε: «Δεν έχω εγώ σημασία τώρα. Εσύ μετράς! Καταλαβαίνεις τι αρχηγό έχουμε? Είναι τελικός του Champions League και δεν τον νοιάζει ότι δεν θα παίξει. Αυτή είναι η Μπαρτσελόνα.

    Και μετά μου έδωσαν να σηκώσω το τρόπαιο… Ούτε που καταλάβαινα τι γινόταν. Έχεις ιδέα? Είχα καρκίνο, έκανα εγχείρηση, έπαιξα στον τελικό του Champions League, σήκωσα το τρόπαιο, μέσα σε τρεις μήνες. Τι παραπάνω να ζητήσω;

    Ο Ερίκ Αμπιντάλ σηκώνει το τρόπαιο του Champion’s League

    Το 2012, το κακό επέστρεψε… Σα νέο χτύπημα της μοίρας, η ημερομηνία ήταν και πάλι 15 Μαρτίου. Αυτή τη φορά, ο Έρικ Αμπιντάλ χρειαζόταν μεταμόσχευση ήπατος. Ο Ντάνι Άλβες προσφέρθηκε να του δώσει το δικό του, ο Γάλλος αμυντικός αρνήθηκε.

    Στις 10 Απριλίου υπεβλήθη στην επέμβαση και αυτή τη φορά έβαζε σε προτεραιότητα τη ζωή του. Δεν σκεφτόταν το ποδόσφαιρο, όμως σταδιακά αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε χωρίς τη δουλειά που είχε μάθει να κάνει σε όλη του τη ζωή. Ξεκίνησε να προπονείται τον Οκτώβριο και έκλεισε τη χρονιά φορώντας και πάλι τη φανέλα της αγαπημένης του Μπαρτσελόνα. Έστω κι αν αυτή τη φορά ήταν για το τελευταίο χειροκρότημα.

    Ο Επίλογος…

    Η τελευταία σελίδα στην καριέρα του Ερίκ Αμπιντάλ γράφτηκε στις 20/12/2014 στον εκτός έδρας αγώνα του Ολυμπιακού(τελευταίος σταθμός στην καριέρα του) με την Καλλονή (0-5 για την ιστορία) και γνώρισε την αποθέωση τόσο από το κοινό μέσα στο γήπεδο που τον χειροκρότησε όρθιο, όσο και από τους συμπαίχτες του στα αποδυτήρια μετά το τέλος του αγώνα.

     

    (Πηγές: gazzetta.gr, olympiacos.org)

    Το “ερυθρόλευκο” αντίο στον Έρικ Αμπιντάλ!

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7lDIT5KlKPs&w=720

    Αφιέρωμα στον Ερίκ Αμπιντάλ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=cnq5sbbemXQ&w=720

    Δείτε το μοναδικό γκολ του Ερίκ Αμπιντάλ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=5FFQMEh8NVw&w=720

     

  • Εκτός από Αθλητές, Πάνω απ’όλα Άνθρωποι…!

    Εκτός από Αθλητές, Πάνω απ’όλα Άνθρωποι…!

    Τα Χριστούγεννα είναι η μεγαλύτερη γιορτή της ανθρωπότητας. Σε όλο τον κόσμο το μήνυμα της γέννησης του Χριστού μας πλημμυρίζει χαρά και ανθρωπιά. Είναι μέρες κατά τις οποίες τα μίση, οι εγωισμοί και η ιδιοτέλεια δίνουν τη θέση τους στην αγάπη και την ανιδιοτέλεια.

    Αυτό σκέφτηκαν κάποιοι γνωστοί σε όλους μας ποδοσφαιριστές κάνοντας έτσι ευτυχισμένους κάποιους ανθρώπους….

    Επίσκεψη διεθνών και Γ.Καραγκούνη σε ιδρύματα προστασίας παίδων.

    Τον Σύλλογο Συνδρόμου Down Ελλάδος και την Εταιρεία Σπαστικών Βορείου Ελλάδος επισκέφθηκαν πριν τρεις ημέρες (19/12) στη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Καραγκούνης και οι διεθνείς ποδοσφαιριστές Δημήτρης Σαλπιγγίδης, Στέφανος Αθανασιάδης, Γιώργος Τζαβέλλας, Δημήτρης Παπαδόπουλος.

    Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πάγιας και καθιερωμένης, ανά έτος, απόφασης των διεθνών να διαθέτουν χρήματα για την ενίσχυση ιδρυμάτων, κοινωφελών οργανισμών ή ευπαθών κοινωνικών ομάδων.

    Φιλανθρωπική Επίσκεψη Αντιπροσωπίας Διεθνών της Εθνικής Ελλάδος

    Δήλωση Γιώργου Καραγκούνη:

    Οι παίκτες της Εθνικής δεν είναι αποκομμένοι από την κοινωνία μας και ως ομάδα, καθώς επίσης ατομικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, προσπαθούν να βοηθήσουν οικονομικά όσους το χρειάζονται. Οι διεθνείς έχουν την ανάγκη να ανταποδίδουν έμπρακτα την αγάπη που εισπράττουν από τον κόσμο, ο οποίος μας στηρίζει εδώ και χρόνια και στέκεται δίπλα μας και στις επιτυχίες και στις αποτυχίες μας.

    Επ’ ευκαιρία της επίσκεψής μας σε δύο ιδρύματα της Θεσσαλονίκης, θα ήθελα ειλικρινά να συγχαρώ όλους όσους και όσες εργάζονται στις στέγες κοινωνικής πρόνοιας και φροντίζουν συνανθρώπους μας που το έχουν ανάγκη. Τέλος, εκ μέρους της Εθνικής Ομάδας, εύχομαι σε όλους καλές γιορτές, με υγεία και ευτυχία.

    Δήλωση Δημήτρη Σαλπιγγίδη:

    Είναι κάποια παιδιά που χρειάζονται τη βοήθειά μας από όλες τις απόψεις

    Οι διεθνείς μας υπέγραψαν ευχετήριες κάρτες, φωτογραφήθηκαν με τα παιδιά του Συλλόγου και δέχτηκαν τα δώρα που τους προσέφεραν.

    Το φιλανθρωπικό έργο των διεθνών

    Το φιλανθρωπικό έργο που αναπτύσσουν οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ομάδας τα τελευταία χρόνια, είχε ως αποτέλεσμα την οικονομική ενίσχυση:

    -Του Ορφανοτροφείου και του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας αρρένων Δράμας.

    -Του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ.

    -Του σπιτιού του εθελοντικού συλλόγου «Το χαμόγελο του παιδιού» στα Μελίσσια.

    -Της ογκολογικής μονάδας του νοσοκομείου Παίδων «Ελπίδα».

    -Του ορφανοτροφείου θηλέων Ιωάννη και Μαριγώς Χατζηκυριακού.

    -Του συλλόγου γονέων, κηδεμόνων και φίλων ατόμων με ειδικές ανάγκες «Το Εργαστήρι».

    -Των παιδικών χωριών SOS Ελλάδας.

    -Της Ένωσης γονέων και φίλων ατόμων με σύνδρομο Down «Η Ηλιαχτίδα».

    -Του Λύρειου παιδικού ιδρύματος «Το ορθόδοξο χωριό».

    -Του Κέντρου προστασίας του παιδιού Αττικής «Η Μητέρα».

    -Του ιδρύματος προστασίας απροσάρμοστων παιδιών «Η Θεοτόκος».

    -Του φιλανθρωπικού σωματείου «Οι φίλοι του παιδιού».

    -Του ιδρύματος «Άσπρες πεταλούδες».

    -Του ξενώνα προσωρινής φιλοξενίας ανηλίκων «Το σπίτι της Αρσις».

    -Του ορφανοτροφείο θηλέων «Η Μέλισσα».

    -Του κέντρου ημερήσιας φροντίδας αυτιστικών «Η Μεγαλόχαρη».

    -Του κέντρο δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με αναπηρίες του σωματείου γονέων, κηδεμόνων και φίλων «Ο Αγιος Παντελεήμων».

    -Του γηροκομείου Ληξουρίου.

    Φιλανθρωπική Επίσκεψη Αντιπροσωπίας Διεθνών της Εθνικής Ελλάδος

    Επίσης, οι διεθνείς έχουν επισκεφθεί το Κέντρο Υποδοχής Αστέγων Δήμου Αθηναίων, τον ξενώνα της «Φλόγας» στο Γουδή, το Παιδικό Χωριό «SOS» Βάρης, τη «Γωνιά του Παιδιού» στον Νέο Κόσμο. Το 2010, σε συνεργασία με την ActionAid, διέθεσαν χρήματα για την ανέγερση δημοτικού σχολείου στο Bendu της Σιέρα Λεόνε, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι παίκτες της Εθνικής Ομάδας έχουν ενισχύσει οικονομικά και πρώην ποδοσφαιριστές και οικογένειες ποδοσφαιριστών που απεβίωσαν.

    Γιώργος Σαμαράς-Μικρός Τζέι: Φιλία για Βράβευση!

    Σαμαράς & Τζέι

    Ο πιο φανατικός φίλος του Γιώργου Σαμαρά, ο μικρός Τζέι, αποδέχθηκε την πρόκληση του ΠΣΑΤ και έδωσε το “παρών” στα βραβεία της χρονιάς στο Σ.Ε.Φ.,όπου και έλαβε ειδικό βραβείο “αθλητικής προσφοράς και ήθους” παρέα με τον άσο της Γουέστ Μπρομ.

    Ο μικρός θαυμαστής του διεθνή Γιώργου Σαμαρά που πάσχει από σύνδρομο down, ήταν μεταξύ των παρευρισκομένων στην εκδήλωση της απονομής των βραβείων τη Δευτέρα το απόγευμα.

    Αυτή η μοναδική φιλία οδήγησε τον μικρό Τζέι στο να υποστηρίζει την εθνική Ελλάδας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας και να πανηγυρίζει έξαλλα το γκολ του Γιώργου Σαμαρά κόντρα στην Ακτή Ελεφαντοστού.

    «Αγαπώ τον φίλο μου τον Σάμι. Τον αγαπώ γιατί έχει… μακριά μαλλιά και γένια. Τον αγαπώ»

    δήλωσε ο 11χρονος πρωταθλητής της ζωής στην κάμερα του euronews.

    “Δεν υπάρχουν και πολλά λόγια να πω. Ευχαριστώ όλους όσους έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να βρεθεί εδώ ο Τζέι. Είναι σημαντικό για μένα. Υπάρχουν πολλοί ανώνυμοι άνθρωποι που με τις φιλανθρωπίες έκαναν πολλά περισσότερα για παιδιά που είναι άρρωστα και φτωχά. Αυτοί αξίζουν περισσότερα βραβεία. Ο μοναδικός λόγος που είμαι εδώ είναι ο μικρός. Είχα ένα πρόβλημα οικογενειακό και ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να μου δώσει δύναμη για να το ξεπεράσω είναι αυτός εδώ”

    δήλωσε ο ποδοσφαιριστής της Γουεστ Μπρομ.

    Σαμαράς & Τζέι

    Η φιλία του Τζέι Μπίτι με τον Γιώργο Σαμαρά έχει συγκινήσει χιλιάδες Έλληνες και ξένους φιλάθλους, που βλέπουν την ελπίδα και τη δύναμη για ζωή στο πρόσωπο του μικρού Βορειοϊρλανδού.

    Το μόνο σίγουρο είναι πως ο μικρός Τζέι είδε ήδη μία ευχή του να γίνεται πραγματικότητα, πριν καν έρθουν τα Χριστούγεννα.

    Το Οικογενειακό πρόβλημα του Γιώργου Σαμαρά

    Ο Σαμαράς λίγες ώρες πριν τον ερχομό του Τζέι στην Ελλάδα, ταξίδεψε εκτάκτως στην Χαλκιδική για να πει το τελευταίο αντίο στον αγαπημένο του παππού, ο οποίος εντελώς ξαφνικά έφυγε από τη ζωή. Πρόλαβε όμως να γυρίσει στην Αθήνα αφού δεν θα μπορούσε να μη δώσει χαρά στον μικρό Τζέι, ο οποίος έκανε το μακρινό ταξίδι για να συναντήσει τον λατρεμένο του φίλο, με τον οποίο έχουν μια ιδιαίτερη σχέση από τότε που ο Σαμαράς αγωνιζόταν στην Σέλτικ.

    Η ΒΛΑΚΕΙΑ των Lifestyle Δημοσιογράφων…

    Αμέσως μετά το τέλος της απονομής των βραβείων, μια… ρεπόρτερ τον ρώτησε για τη δύσκολη περίοδο που περνάει μετά τον… χωρισμό του με την Ελένη Φουρέιρα!

    Οι απαντήσεις του Γιώργου Σαμαρά:

    «Δεν θέλω να μιλήσω πραγματικά… Περνάω δύσκολα. Μη με πιέζετε, γιατί δεν νιώθω καλά»…

    Κι όμως επέμεναν!

    «Να πω τι; Δεν έχω να πω κάτι… Είμαι 30 χρονών, δεν έχω βγει να πω κάτι στον Τύπο για το οτιδήποτε και δεν θα το κάνω και τώρα… Σέβομαι τους ανθρώπους… Αγάπη, παιδιά. Αγάπη»

  • Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Η 9η Δεκέμβρη του 1977 αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του NBA και σίγουρα κάτι που όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν, παρόντες και μη.Αιτία αποτέλεσε μια μπουνιά του παίκτη των Λος Άντζελες Λέηκερς, Κέρμιτ Ουάσινγκτον, στον αντίστοιχο των Ρόκετς(και μετέπειτα προπονητή τους) Ρούντι Τομτζάνοβιτς.

    Ο λόγος ήταν μια παρεξήγηση. Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Ξύλο και των “γονέων”

    Σε μια φάση του αγώνα,ο Κέρμιτ Ουάσιγκτον και ο Κέβιν Κάνερτ(Kevin Kunnert) διεκδίκησαν ένα ριμπάουντ. Στην συνέχεια ο Κάνερτ άρχισε μια νέα επίθεση αλλά είδε τον Ουάσιγκτον να του έχει πιάσει το σορτσάκι. Αυτό τον οδήγησε στο να ρίξει αγκωνιά στον Ουάσινγκτον με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τον χτυπήσει.

    Εκείνη την στιγμή ο Τομτζάνοβιτς έτρεξε προς το μέρος του καυγά θέλοντας να κατευνάσει την κατάσταση. Όμως ο Ουάσινγκτον νόμισε, ενστικτωδώς, πως έτρεχε να του επιτεθεί και του έριξε “στην κόντρα” μια ασύλληπτη μπουνιά στο πρόσωπο!

    Καρίμ-Αμπντουλ Τζαμπάρ: “Σαν να σκάει πεπόνι στο τσιμέντο”

    Ο σέντερ των Λέηκερς, Καρίμ-Αμπντούλ Τζαμπάρ, ήταν ανάμεσα στους παίκτες και δήλωσε μετά από καιρό:

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον θόρυβο που έκανε η μπουνιά. Ήταν σαν να σκάει πεπόνι σε τσιμέντο!

    Αμέσως έτρεξαν όλοι να δουν την κατάσταση του Τομτζάνοβιτς, καθώς ο ίδιος βρισκόταν στο πάτωμα σε μια λίμνη αίματος. Πραγματικά σοκαριστική στιγμή!

    Η…αντίδραση του Τομτζάνοβιτς και το ραγισμένο κρανίο

    Ο Τομτζάνοβιτς πάντως, για κάποιο λόγο, δεν ήταν αναίσθητος. Μάλιστα μετά το τέλος του αγώνα, προσπάθησε να επιτεθεί στον Ουάσινγκτον αλλά το σώμα του δεν τον υπάκουε.
    \nEίχε πάθει διάσειση και είχε σπάσει κόκκαλα, σαγόνι και μύτη ενώ το κρανίο του είχε ελαφρώς ραγίσει τόσο, ώστε υγρά του εγκεφάλου έτρεχαν στο στόμα του!

    Όλα αυτά θα μπορούσαν να τον έχουν οδηγήσει στον θάνατο. Ο ίδιος δήλωσε:

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την γεύση. Δεν κατάλαβα τι έγινε, νόμιζα ότι είχε πέσει στο κεφάλι μου το scoreboard του γηπέδου!

    Ο γιατρός του ήταν εντυπωσιασμένος πως ο Τομτζάνοβιτς είχε επιζήσει μετά από τέτοιο τραυματισμό και μάλιστα χωρίς να του μείνει κάποια μόνιμη βλάβη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:

    Σε πολλές περιπτώσεις, αθλητές πέθαναν από λιγότερο ισχυρά χτυπήματα. Στην περίπτωση του Ρούντι, έμοιαζε με προσπάθεια συγκόλλησης αυγού…

    (αναφερόμενος στο ραγισμένο κρανίο του Τομτζάνοβιτς).

    Η μετάνοια του Ουάσιγκτον

    Ο Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια να ζητήσει συγγνώμη, δήλωσε:

    Πανικοβλήθηκα όταν είδα τον Τομτζάνοβιτς να έρχεται καταπάνω μου γι’αυτό αντέδρασα έτσι. Η αντίδρασή αυτή δεν ήμουν εγώ.Ήμουν χειρότερος και από το χειρότερο τέρας του Χόλυγουντ

    Η τιμωρία και το ”μετά” στην καριέρα Τομτζάνοβιτς-Ουάσινγκτον

    Τομτζάνοβιτς

    Όλος ο κόσμος πάντως είχε παγώσει από το παραπάνω περιστατικό ενώ ο Ουάσινγκτον είχε καταλάβει ότι παραλίγο θα γινόταν δολοφόνος. Η λίγκα τον τιμώρησε για 60 μέρες, χάνοντας 26 αγώνες και πληρώνοντας πρόστιμο 10.000 δολαρίων που εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο.

    Υπήρξαν πάντως αντιδράσεις από ανθρώπους που ήθελαν πιο αυστηρή τιμωρία.

    Τομτζάνοβιτς

    Όσον αφορά την καριέρα του Τομτζάνοβιτς, αυτή πήρε την κατιούσα καθώς έμεινε 5 μήνες εκτός δράσης και τα τραύματα έκαναν αρκετό καιρό να επουλωθούν. Όταν επέστρεψε δεν κατάφερε ποτέ να βρει τον παλιό του εαυτό και αποχώρησε νωρίς όντας μόνο 33 ετών.

    Όταν αποσύρθηκε πάντως οι Ρόκετς απέσυραν το νούμερο 45 προς τιμήν του, ενώ και ο ίδιος έγινε ένας σπουδαίος προπονητής, οδηγώντας την ομάδα του Χιούστον σε 2 σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων(1994,1995)…

    Η άφεση αμαρτιών του Τομτζάνοβιτς στον Ουάσιγκτον και η φιλία τους

    Με το πέρασμα του χρόνου πάντως, οι ”πληγές” έκλεισαν και όσον αφορά τις σχέσεις των 2 αντρών. Μάλιστα συναντήθηκαν το 2002 στο Πόρτλαντ για να μιλήσουν στην USA Today για το βιβλίο του John Feinstein “The Punch” που αναφέρεται στο συγκεκριμένο γεγονός… Εκεί ο Τομτζάνοβιτς χαρακτήρισε ”αδερφό” του τον Ουάσινγκτον και συμπλήρωσε ότι:

    Ό,τι έγινε είναι παρελθόν, πλέον δεν υπάρχει κάτι να μας χωρίζει…

    Σ’εκείνη την συνέντευξη, οι δύο άντρες μίλησαν αναλυτικά για εκείνο το περιστατικό και τα συναισθήματά τους εκείνο το βράδυ. Ο Τομτζάνοβιτς μάλιστα έδειχνε τόσο άνετος και μιλούσε αναλυτικά σαν να μην είχε συμβεί κάτι σοβαρό που παραλίγο θα του είχε στοιχίσει την ζωή.

    Μάλιστα όταν τους ζητήθηκε να βγουν φωτογραφία μαζί, χάρισαν στον κόσμο το καλύτερό τους χαμόγελο, επιβεβαιώνοντας ότι η κακή στιγμή είχε ξεχαστεί.

    Μάθημα και για το NBA

    Το ίδιο το NBA, μετά από εκείνο το περιστατικό, έδωσε μεγάλη σημασία στην συμπεριφορά των παικτών. Συνειδητοποιώντας τι μπορεί να συμβεί από μαι κακιά στιγμή επέβαλλε μέτρα τα οποία προέβλεπαν αυστηρές ποινές για τους λεγόμενους ‘‘εντός γηπέδου ταραξίες” όπως αποκλεισμό από αγώνες ή μεγάλα χρηματικά πρόστιμα.

    Ήταν μια προσπάθεια να αποφεύγονται καβγάδες που στιγματίζουν το άθλημα και δίνουν το κακό παράδειγμα σε όσους το παρακολουθούν. Τα μέτρα αυτά είχαν μεγάλη αποτελεσματικότητα από τότε, καθώς με ελάχιστες εξαιρέσεις, η συμπεριφορές των αθλητών είναι άψογες…

    Ο φιλάνθρωπος Ουάσινγκτον

    Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ουάσινγκτον, χρόνια μπλεγμένος σε ιστορίες με αλκοόλ και κακής ζωής, έχει αφιερώσει την ζωή του στις φιλανθρωπίες, δείχνοντας σε όλους πως όταν κάποιος πάρει μια δεύτερη ευκαιρία(όπως η συγχώρεση του Τομτζάνοβιτς) μπορεί να αλλάξει…

    Ουάσινγκτον

    Δείτε σε βίντεο τη φάση από τη θρυλική μπουνιά !
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jgqUZ1IAA_8