SportBrio

Author: Γιώργος Ρεσβάνης

  • Όταν ο Ολάζουον κυριάρχησε του Ρόμπινσον…

    Όταν ο Ολάζουον κυριάρχησε του Ρόμπινσον…

    Τα πλέη-οφ του NBA, από παλιά έως σήμερα, έχουν προσφέρει στους μπασκετόφιλους όλου του κόσμου πολλές συγκινήσεις και σίγουρα…θέαμα.

    Ανέκαθεν, όσο και να αλλάζουν τα πράγματα γύρω από το άθλημα και πλέον να μην αρκεί ένας παίκτης για να κάνει την διαφορά, οι κόντρες μεταξύ των “αστεριών” των ομάδων είναι αυτές που “διαφημίζονται” περισσότερο και γύρω από τις οποίες “πέφτουν στοιχήματα” για το ποιός θα επικρατήσει του άλλου.

    Θυμηθείτε τις κόντρες Μάτζικ-Μπερντ την δεκαετία του ’80 στις σειρές Λέηκερς-Σέλτικς, τις αντίστοιχες μεταξύ Τζόρνταν-Μπάρκλευ(το 1993 που ο τελευταίος είχε βγει MVP της κανονικής σεζόν και ο Τζόρνταν είχε “σκυλιάσει να αποδείξει το αντίθετο…) και πολλές ακόμα για να καταλάβετε τι εννοούμε…

    Μια τέτοια που έμεινε στην ιστορία ήταν αυτή μετξύ των τελικών της Δύσης του 1995 ανάμεσα σε Ρόμπινσον και Ολάζουον με τον δεύτερο να “παίρνει την ταυτότητα” του πρώτου…

    Η δεύτερη χρονιά του “Χακίμ the dream”…

    Η ομάδα του Χακίμ Ολάζουον, οι Χιούστον Ρόκετς, με αυτόν ως “πρώτο” όνομα και κάποιους άξιους συμπαραστάτες(Ρόμπερτ Χόρυ, Σαμ Κασέλ) είχε “σπάσει” την τριετή κυριαρχία των Μπουλς κατακτώντας το πρωτάθλημα του 1994.

    Το 1995 είχε ήδη βρεθεί στους τελικούς της Δύσης έχοντας αποκλείσει τους Γιούτα Τζαζ του Καρλ Μαλόουν και τους Φοίνιξ Σανς του Τσαρλς Μπάρκλευ, “γυρίζοντας” μια σειρά από 1-3 σε 4-3, δείχνοντας ότι έχουν την “καρδιά του πρωταθλητή”.

    Στα ημιτελικά, Ο Ολάζουον και η παρέα του είχαν μια τεράστια πρόκληση αφού απέναντι τους ήταν οι Σαν Αντόνιο Σπερς του “Ναύαρχου” Ντέηβιντ Ρόμπινσον.

    Η πρόκληση ήταν τεράστια ειδικά για τον ίδιο τον “Χακίμ the dream”(όνειρο στα ελληνικά)που ήθελε να αποδείξει ότι στο ένας με έναν απέναντι του μπορούσε να κυριαρχήσει.Άλλωστε εκείνη την εποχή οι σύνθετες άμυνες δεν υπήρχαν όπως σήμερα και αυτό έδινε περισσότερο χώρο στον, πλούσιο από ρεπερτόριο κινήσεις Ολάζουον, να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

    Θρίαμβος των Ρόκετς και κυριαρχία Ολάζουον

    Καθ’όλη την διάρκεια της σειράς, φαινόταν ότι ο Ολάζουον δεν ήθελε με τίποτα να λείπει από τους τελικούς του 1995.Στην προσωπική κόντρα με τον Ρόμπινσον έκανε τα πάντα για το πετύχει καθώς σε άμυνα και επίθεση τον έπαιζε σαν “την γάτα με το ποντίκι”.

    Τα φλας και η κάμερα αποθανάτιζαν στιγμές που έδειχναν με τον καλύτερο τρόπο τα παραπάνω.Οι θεατές εκείνων των αγώνων έβλεπαν τον Χακίμ να ταπώνει τον Ρόμπινσον, να καρφώνει μπροστά του και να σκοράρει απέναντι του με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο.

    Ο ίδιος ο “Ναύαρχος” φαινόταν να βρίσκεται σε τρικυμία και η εικόνα του σε έναν από τους αγώνες, στον οποίο είχε κάτσει στον πάγκο με ένα ύφος σαν να λέει” τι άλλο να κάνω…”, ήταν αδιάψευστες εικόνες που αποτύπωναν όλη την αλήθεια εκείνης της σειράς.

    Μετά την λήξη της σειράς που βρήκε νικήτρια του Ρόκετς με 4-2 ο Ρόμπινσον δήλωσε χαρακτηριστικά:”Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου τέτοια απόδοση από παίκτη που βρέθηκε απέναντι μου.Ήταν κάτι φοβερό”.Δηλώσεις σημαντικές αν αναλογιστούμε τι “¨θηρία είχε αντιμετωπίσει μέχρι τότε…(Μαλόουν, Μπάρκλευ κ.α.)

    Στους τελικούς ο Ολάζουον επέβαλλε την κυριαρχία του και απέναντι τους Ορλάντο Μάτζικ του Σακίλ Ο’Νιλ και οδήγησε τους Ρόκετς στην δεύτερη σερί κατάκτηση πρωταθλήματος με τον προπονητή Ρούντι Τομζάνοβιτς να λέει το ιστορικό

    “Μην υποτιμάτε την καρδιά του πρωταθλητή…”.

    Πάντως όποιος υποτίμησε την καρδιά του Ολάζουον το “πλήρωσε”…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hW4uXlRGAF0?w=728

  • 1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

    1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

    Πολλά πράγματα έχουν γραφτεί για το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987 που εκτόξευσε το ελληνικό μπάσκετ στα ύψη…Ως γνωστόν, για να φτάσει η Ελλάδα εκεί νίκησε τα “μεγαθήρια” της εποχής, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση.

    Υπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε επικεντρωθεί ιδιαίτερα λόγω προφανώς του ότι όταν ακούμε “Ευρωμπάσκετ 1987” μας έρχεται στο μυαλό μόνο ο θρίαμβος και ίσως οι “χρυσές” βολές του Καμπούρη…

    Σ’αυτό το άρθρο, έτσι για να αναφερθεί και κάτι καινούργιο, θα θέλαμε να αναφέρουμε το πώς αντιμετώπισαν Γιουγκοσλάβοι και Σοβιετικοί τις ήττες τους από την Εθνική και την συμπεριφορά που έδειξαν, όντας σε πιο χαμηλά σκαλοπάτια στο βάθρο απέναντι στην ασήμαντη τότε μπασκετικά Ελλάδα…

    “Υπεροψία” και παραδοχή…

    Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν η πρώτη “επαφή” των Ελλήνων φιλάθλων με τα “αστέρια” του ευρωπαϊκού μπάσκετ.Έως τότε δεν είχαν γίνει μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα και επομένως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά αλλά και ανυπομονησία να δουν οι Έλληνες από κοντά μεγάλους παίκτες.

    Η εθνική μας έπαιξε 2 φορές με την Γιουγκοσλαβία και άλλες τόσες με την Σοβιετική Ένωση.Αγωνιστικά τα ξέρουμε(3 νίκες “πολυτραγουδισμένες” και μια ήττα).Μέσα στα παιχνίδια όμως φάνηκε η διαφορά συμπεριφοράς των 2 ομάδων…

    Οι Γιουγκοσλάβοι, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας πολλών(Ντράζεν Πέτροβιτς,Βράνκοβιτς,Ράτζα, Κούκοτς κ.α.)ήταν πιο “θερμοί” στον τρόπο που αγωνίζονταν αλλά σε βαθμό που έφταναν να γίνονται προκλητικοί.

    Στον ημιτελικό ο Ντράζεν Πέτροβιτς, σε μια φάση που σφυρίχτηκε υπέρ του φάουλ από τον Γιαννάκη , πέταξε στον “δράκο” προκλητικά την μπάλα πάνω του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αντιδράσεις και συνθήματα.

    Επίσης, στον ίδιο αγώνα, όταν κάποια στιγμή οι Γιουγκοσλάβοι “ξέφυγαν” άρχισαν να φέρονται υπεροπτικά κάτι που φαινόταν ακόμα και όταν “κόλλαγαν” τα χέρια…Γενικά η συμπεριφορά τους δεν συμβάδιζε με τις αγωνιστικές τους δυνατότητες…

    Αντίθετα, οι Σοβιετικοί ήταν πάντα “μαζεμένοι”, αγωνίζονταν σοβαρά και δεν προκαλούσαν.Ακόμα και μετά τον τελικό που τον έχασαν στις λεπτομέρειες, αποχώρησαν κύριοι και παραδέχτηκαν την ήττα τους…

    Απονομή, αποθέωση και…γιούχες…

    Το “τίμημα” των παραπάνω “εισπράχτηκε” για τον καθένα στην απονομή, όπου ο κόσμος αποθέωσε τους Σοβιετικούς και αποδοκίμασε τους Γιουγκοσλάβους(ειδικά όταν αναφέρθηκαν τα ονόματα των αδερφών Πέτροβιτς…).Οι αποδοκιμασίες δεν επεκτάθηκαν περισσότερο λόγων προτροπής των ψυχραιμότερων για να μην χαλάσει η απονομή…

    Δηλώσεις-καθρέφτης…

    Άλλωστε πριν τον τελικό με τους Σοβιετικούς ο αδερφός του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, Αλέξάντερ είχε δηλώσει:

    “Η Σοβιετική Ένωση είναι καλύτερη και της εύχομαι καλή επιτυχία…”

    (δήλωση για την οποία χρόνια μετά είπε ότι μετάνιωσε…)

    Πολλά χρόνια μετά τον τελικό ένας Σοβιετικός, ο μεγάλος Βαλερί Τιχονένκο είχε πει :

    “Την επόμενη μέρα του τελικού αποφασίσαμε όλη η ομάδα να κάνουμε βόλτα στην Ακρόπολη. Όταν πήγαμε να πάρουμε σουβενίρ οι καταστηματάρχες μας αγκάλιαζαν και μας χάριζαν ότι θέλαμε.Τότε καταλάβαμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο για την Ελλάδα…”

    Ο ίδιος ο Γιαννάκης είπε:

    “Μας είχε αφήσει άφωνους η συμπεριφορά των Σοβιετικών οι οποίοι μόνο που δεν πανηγύριζαν μαζί μας. Με πολλά από αυτά τα παιδιά μετά γίναμε φίλοι…”

    Εξαίρεση…οι προπονητές

    Ίσως φανεί περίεργο αλλά στις δηλώσεις των 2 προπονητών δεν φάνηκαν τα παραπάνω… Η “σοβιετική αλεπού” Αλεξάντερ Γκομέλσκι είπε το ιστορικό:

    “Με τέτοια διαιτησία θα κέρδιζε και η Μαυριτανία”.

    Αντίθετα ο μεγάλος(κυρίως ως παίκτης γιατί σαν προπονητής δεν κατάφερε πολλά) Γκρέζιμιρ Τσόσιτς είπε:

    “Συγχαρητήρια στην Ελλάδα αποθεώνοντας τον κόσμο που την οδήγησε στην νίκη”.

    Η εξαίρεση πάντως επιβεβαιώνει τον κανόνα και τα εξωαγωνιστικά συμπεράσματα τότε γι’αυτές τις δύο μεγάλες σχολές βγήκαν…

    Δείτε την απονομή και θα καταλάβετε…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cNTcDIGbhE?w=728?t=2h10m0s

  • Σερένα Γουίλιαμς. Η “μαύρη γαζέλα” του τένις

    Σερένα Γουίλιαμς. Η “μαύρη γαζέλα” του τένις

    Η Σερένα Γουίλιαμς αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αθλήτριας η οποία δεν παρατάει ποτέ το άθλημα το οποίο την έκανε γνωστή.Η τελευταία κατάκτηση του Ρολάν Γκαρός το 2015, καθώς και το απίστευτο φετινό ρεκόρ της (32 νίκες-1 ήττα) είναι τα πιο πρόσφατα επιτεύγματα μιας εκπληκτικής πορείας που ξεκίνησε ουσιαστικά το 1998 και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, 20 κατακτήσεις Γκραν-σλαμ…

    Αρχή τίτλων με άντρα παρτενέρ και κορυφή το 2002…

    Η Σερένα Γουίλιαμς γεννήθηκε το 1981. Σε ηλικία μόλις 17 ετών, το 1998, κατέκτησε τους πρώτους της τίτλους στο διπλό μικτό σε Γουίμπλεντον και Αμερικανικό Όπεν, με παρτενέρ το Μαξ Μίρνι. Το 2002 βρέθηκε για πρώτη φορά στην κρυφή της παγκόσμιας κατάταξης και έμεινε μέχρι τον Αύγουστο του 2003, όταν την θέση της πήρε η Κιμ Κλάιστερς.

    Οικογενειακό δράμα αλλά και θρίαμβοι…

    Για την οικογένεια της τα πράγματα εξελίχτηκαν αντιφατικά.Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2003 η μεγαλύτερη αδερφή της, Γετούντε Πράις, δολοφονήθηκε από ένοπλο στην περιοχή του Κόμπτον.Ήταν ένα μεγάλο σοκ την Σερένα, η οποία στην συνέχεια ταλαιπωρήθηκε και από πολλούς τραυματισμούς που την οδήγησαν στην μη συμμετοχή της σε πολλούς μεγάλους αγώνες από το 2003 έως το 2007.

    Τα παραπάνω έμοιαζαν κάτι σαν “κατάρα” για την οικογένεια Γουίλιαμς η οποία από το 1999 έως το 2003 καμάρωσε την Σερένα και την μεγαλύτερη αδερφή της Βένους σε πολλούς τελικούς γκραν σλαμ, αφήνοντας “άφωνο” όλον τον κόσμο του τένις. Ήταν “χρυσή εποχή” των αδερφών Γουίλιαμς που έμελλε να χτυπηθεί από την “μοίρα”…

    2007, η επιστροφή και οι απανωτοί θρίαμβοι

    Όλα αυτά πάντως δεν πτόησαν την “μαύρη γαζέλα του τένις”. Η μεγάλη της αγάπη για το τένις την οδήγησε πίσω στο κορτ το 2007 και λίγους μήνες μετά, το 2008 κατέκτησε το Αμερικανικό Όπεν (μονό) με νίκη επί της Γελένα Γιάνκοβιτς.

    Ήταν να μην γίνει η επαννεκίνηση. Το 2009 κατέκτησε και το Αυστραλιανό Όπεν στο απλό γυναικών, νικώντας στον τελικό την Ντινάρα Σάφινα ενώ στις 4 Ιουλίου του ίδιου έτους κέρδισε στον τελικό του Ουίμπλεντον την αδερφή της, Βένους και κατέκτησε το τρόπαιο σε έναν ακόμα τελικό μεταξύ των αδερφών Γουίλιαμς…

    Συνολικά, από τότε που επανήλθε, κατέκτησε 11 τίτλους Γκραν-σλαμ και έδειξε ότι “αναγεννήθηκε από τις στάχτες της”.Η τελευταία κατάκτηση το 2015 με το Ρολάν Γκαρός ήταν η 20η…
    Αυτήν την φορά η “μοίρα” της έδωσε ότι της χρώσταγε(αγωνιστικά μιλώντας καθώς ο θάνατος της αδερφής της δεν ξεπερνιέται…)

    Ρεκόρ της Σερένα…

    Κλείνοντας αυτό το μινι-αφιέρωμα ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποια αξιοσημείωτα ρεκόρ αυτής της εκπληκτικής αθλήτριας…

    1. Είναι μόλις η τρίτη παίκτρια στην ιστορία του τένις, άνδρας ή γυναίκα, με 20 Grand Slam τίτλους (η Μάργκαρετ Κορτ έχει 24, η Στέφι Γκραφ έχει 22)
    2. Είναι η πρώτη γυναίκα που κάνει το νταμπλ (Αυστραλιανό Όπεν και Ρολάν Γκαρός το 2015) μετά το 2001 και την Τζένιφερ Καπριάτι.
    3. Έχει το “απόλυτο”(12-0) στα παιχνίδια που πήγαν στα τρία σετ και έχει κερδίσει τα τελευταία 15 στη σειρά.
    4. Όταν κερδίζει το πρώτο σετ έχει ρεκόρ 240-7.
    5. Έχει ρεκόρ 32-1 το 2015,(ήττα από την Πέτρα Κβίτοβα)
    6. Έχει ρεκόρ 69-4 στο χώμα μετά την επιστροφή της από σοβαρό τραυματισμό και ασθένεια το 2011.
    7. Έχει δώδεκα τίτλους στο χώμα, τις περισσότερες ανάμεσα σε παίκτριες που αγωνίζονται ακόμα.
    8. Έχει 273 νίκες στα Grand Slam, την “μυθική” Ναβρατίλοβα που έχει 306.
    9. Κατακτάει τίτλους Γκραν-σλαμ από το 1999, που σημαίνει ότι είναι για 16 χρόνια στην “πρώτη γραμμή”.Το προηγούμενο ρεκόρ με δώδεκα χρόνια μοιράζονται η Κρις Έβερτ, η Ναβρατίλοβα και η Γκραφ.
    10. Η Σερένα έχει 67 τίτλους στην WTA

    Ακολουθεί το Γουίμπλεντον για την “πεινασμένη μαύρη γαζέλα…”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aSpvcM_Oh14?w=728

  • Μάικλ Τζόρνταν. Το ημίχρονο των “οργίων”…

    Μάικλ Τζόρνταν. Το ημίχρονο των “οργίων”…

    Αν κάποιος θελήσει να μετρήσει τα κατορθώματα του “τεράστιου” Μάικλ Τζόρνταν, καθώς και την συμβολή του στους 6 τίτλους που κατέκτησαν οι Σικάγο Μπουλς την δεκαετία του ’90, σίγουρα θα χρειαστεί κομπιουτεράκι.Ειδικά αν πρέπει να τα καταγράψει, σελίδες ολόκληρες…Μέσα στα πολλά λοιπόν, ας θυμηθούμε ένα που πέτυχε σε σειρά τελικών των Μπουλς απέναντι στους Πόρτλαντ Μπλέηζερς το 1992…

    “Σεληνιασμένος”…

    Οι Μπουλς θα αντιμετώπιζαν τους Μπλέηζερς του Κλάιντ Ντρέξλερ στο “Chicago Stadium”.Ήταν ο πρώτος τελικός και επομένως ο Τζόρνταν ήθελε από νωρίς να “δείξει τα δόντια” του και να οδηγήσει την ομάδα του στο να κάνει το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του δεύτερου σερί πρωταθλήματος.(Την προηγούμενη χρονιά είχε κατακτήσει το πρώτο απέναντι στους Λέηκερς του Μάτζικ…).

    Άλλωστε το ασφυκτικά γεμάτο στάδιο αυτό περίμενε από το “είδωλο” του.

    Καλύτερο ξεκίνημα πάντως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ακόμα και όταν μιλάμε για τον υπεραθλητή Τζόρνταν. Μέσα σε ένα ημίχρονο κατάφερε να πετύχει 35(!!) πόντους, σπάζοντας την καλύτερη έως τότε επίδοση σε πλέη-οφ που ήταν οι 33 του Elgin Baylor to 1962.

    Ο ίδιος μάλιστα, μετά το 6ο τρίποντο, γύρισε προς την μεριά των τηλεσχολιαστών και με μια κίνηση ήταν σαν να τους έλεγε

    “δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο…”

    Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε μετά το παιχνίδι:

    “Με προκάλεσαν από νωρίς να σουτάρω σαν να σουτάρω γυμναστήριο, μαζί με κάποιον που μου επέστρεφε την μπάλα. Στο πρώτο αισθάνθηκα καλά. Τα τρίποντα έμπαιναν λες και ήταν βολές!

    Με το “δεξί” και κατάκτηση…

    Στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του αγώνα, ο Τζόρνταν πέτυχε μόλις 4 πόντους αλλά η δουλειά είχε γίνει και οι Μπουλς έκαναν αρχή στις νίκες με το επιβλητικό 122-89.Εκείνο το παιχνίδι, πέρα από μια απλή νίκη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία των 2 ομάδων και ήταν “κλειδί” για την τελική επικράτηση των Μπουλς στην σειρά με 4-2 που έφερε το repeat.

    Ο Τζόρνταν πάντως για εκείνη την βραδιά είπε και κάτι άλλο σημαντικό που έδειχνε ποιός πραγματικά ήταν:

    “Δεν θέλω να θυμάστε για πολύ καιρό αυτά τα έξι εύστοχα τρίποντα, γιατί το στυλ μου ως παίκτης δεν είναι αυτό του σουτέρ.Μου αρέσει να μπαίνω στην ρακέτα, να έχω σωματική επαφή με τους ψηλούς, να σουτάρω από την γραμμή των βολών και γενικά να δημιουργώ”.

    Όσο γι’αυτά κανείς δεν πρέπει να είχε αμφιβολία…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=V5XGfCpQ0Ns?w=728

  • Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Η Α1, από την χρονιά ίδρυσης της(1992-93) και την καθιέρωση των πλέη-οφ, έχει “αφήσει” στις μνήμες των φιλάθλων μερικούς τελικούς που για διάφορους λόγους ήταν λίγο παραπάνω αξιοσημείωτοι.

    Την “μερίδα του λέοντος” έχουν οι τελικοί μεταξύ των δύο “αιωνίων” της Αθήνας, αφού την χρονιά που ξεκίνησε η Α1 το μπάσκετ και τα μεγάλα μπάτζετ μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και πλέον τα ντέρμπι για τον τίτλο ήταν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ(παίρνοντας την σκυτάλη από τα ιστορικά παιχνίδια του Αλεξανδρείου μεταξύ Άρη-ΠΑΟΚ…).

    Πειραιώτες και Αθηναίοι έχουν αναμετρηθεί στους 14 από τους 22 τελικούς που έχουν γίνει.Ας θυμηθούμε γενικά μερικά γεγονότα…

    1993:Η ανολοκλήρωτη σειρά…

    Η πρώτη χρονιά των πλέη-οφ ήταν επεισοδιακή.Ολυμπιακός και ΠΑΟ βρισκόντουσαν στο 2-1 στις νίκες, με τους Πειραιώτες του Πάσπαλιε να θέλουν άλλη μια μέσα στο ΣΕΦ για να στεφθούν πρωταθλητές(για πρώτη φορά από το 1978) απέναντι στον ΠΑΟ του Γκάλη.

    Ο αγώνας όμως δεν έγινε ποτέ καθώς ο ιδιοκτήτης του “τριφυλλιού” Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατέβασε την ομάδα στον 4ο τελικό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία στον προηγούμενο αγώνα στην Γλυφάδα.

    Αποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που πήγαν στο γήπεδο να δουν μόνο απονομή και ένα …οικογενειακό διπλό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE?w=728

    1994:Τα “αιώνια” 2,5 δευτερόλεπτα και χωρίς…κάλτσες

    Οι τελικοί του 1994 έγιναν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ. Η σειρά ήταν συναρπαστική και θα κρινόταν σε 5ο παιχνίδι στο ΣΕΦ.

    Λίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 68-65 υπέρ των γηπεδούχων, ο Σιγάλας κλέβει την μπάλα από τον Πρέλεβιτς και στον αιφνιδιασμό δέχεται ένα σκληρό φάουλ από τον Μπέρι 2.5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος.

    Ακολουθεί ένα “μείγμα” πανηγυρισμών και επεισοδίων που οδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ στο να τρέξουν στα αποδυτήρια.Τελικά, αφού ηρέμησαν τα πνεύματα, επέστρεψαν ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι και να μην μηδενιστεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης.

    Χαρακτηριστικό ήταν ότι οι 5 που μπήκαν στο γήπεδο δεν φόραγαν καν κάλτσες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mY64KQJw15o?w=728

    1995:Κλέψιμο Σιγάλα και…3ο πρωτάθλημα…

    Άλλη μια σειρά συναρπαστικών αγώνων μεταξύ των αιωνίων που κρίθηκε στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ και συγκεκριμένα στην τελευταία φάση όπου ο Σιγάλας έκλεψε την μπάλα από τον Σοκ, δίνοντας το 3ο σερί πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jRzhsM8eXAM?w=728

    1996:Αντίο του Ιωαννίδη με 35αρα….

    Το τελευταίο πρωτάθλημα του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό επισφραγίστηκε σε 5ο πάλι αγώνα στο ΣΕΦ και μάλιστα με θρίαμβο επί του πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ(που αγωνίστηκε σε εκείνο το ματς χωρίς το αστέρι του Ντομινίκ Ουίλκινς, ο οποίος είχε φύγει τις προηγούμενες μέρες για άγνωστους λόγους…) με το ιστορικό 73-38…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EBvL-fiduZU?w=728

    1998:Επιστροφή στην κορυφή για ΠΑΟ…

    Μετά από 14 χρόνια(1984) ο ΠΑΟ επέστρεψε στην κορυφή το 1998, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 νίκες.

    Στον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ είχαμε ιστορικούς πανηγυρισμούς με τον Ράτζα να ανεβαίνει στο τραπέζι της γραμματείας και τον προπονητή Λευτέρη Σούμποτιτς να κρατάει ένα ψεύτικο κύπελλο.

    Όλα αυτά 7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZD_JP_HvNY0?w=728

    1999:”Άλωση” του ΣΕΦ…

    ΤΟ δεύτερο σερί πρωτάθλημα του ΠΑΟ ήρθε με τον πιο “γλυκό” τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι στον 5ο τελικό κέρδισαν τον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τους Ράτζα και Μποντιρόγκα.

    Ήταν το πρωτάθλημα “κλειδί” για τα επόμενα που θα κατακτούσε η ομάδα του “τριφυλλιού”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=SyrRIoa42Lk?w=728

    2002:Η επική ανατροπή της ΑΕΚ…

    Η ΑΕΚ στέφεται πρωταθλήτρια μετά από 32 χρόνια(1970 η τελευταία φορά) νικώντας στους τελικούς τον Ολυμπιακό με τρόπο εκπληκτικό καθώς “γυρίζει” μια χαμένη σειρά από 0-2 σε 3-2…”Κλειδί” ήταν η νίκη της μέσα στο ΣΕΦ με 60-61…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aIlF7MBJCWk?w=728

    2010 και 2013:διακοπές αγώνων και πρωταθλήματα στον ΠΑΟ

    Το 2010 και το 2013 οι σειρές μεταξύ των “αιωνίων” της Αθήνας δεν ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Την πρώτη φορά έγινε διακοπή αγώνα στον 4ο τελικό στο ΣΕΦ 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος και με το σκορ να είναι 69-76 υπέρ του ΠΑΟ(που είχε προβάδισμα στις νίκες με 2-1).

    Το ίδιο συνέβη και στον τρίτο τελικό του 2013 με τον ΠΑΟ να προηγείται 76-72 1.26” πριν την λήξη(στις νίκες κέρδιζε με 2-0).
    Δύο άσχημες στιγμές που θύμισαν την ανολοκλήρωτη σειρά του 1993…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2C34Y0QO0pg?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N6MhDqdfkv0?w=728

  • Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους. Η Προϊστορία των 2 ομάδων!

    Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους. Η Προϊστορία των 2 ομάδων!

    Η Μπαρτσελόνα και η Γιουβέντους είναι αναμφισβήτητα 2 από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Ευρώπη.Συνολικά έχουν κατακτήσει 6 Τσάμπιονς Λιγκ με τους “καταλανούς” να έχουν 4 και τους “μπιανκονέρι” 2.

    Οι αγώνες μεταξύ τους ήταν πάντα μια κόντρα επιθετικού ποδοσφαίρου(Μπαρτσελόνα) και “κατενάτσιου”(Γιουβέντους).

    Ωστόσο, όσο περίεργο και αν ακούγεται, οι αναμετρήσεις τους είναι μετρημένες στα “δάχτυλα” του ενός χεριού καθώς 4 φορές έχουν συναντηθεί στην πλούσια ιστορία τους σε διπλούς αγώνες και ποτέ σε τελικό…

    Ας θυμηθούμε την “φτωχή” πλην ενδιαφέρουσα προϊστορία…

    Κύπελλο Εκθέσεων 1970/1971, Β Γύρος

    Η “Μεγάλη Κυρία” του Φάμπιο Καπέλο(ως παίκτη) θριαμβεύει εις διπλούν απέναντι στους “μπλαουγκράνα”…Μάλιστα έφτασε μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε από την Λιντς Γιουνάιτεντ…

    (20/10/1970) 1ος Αγων. Μπαρτσελόνα 1 – 2 Γιουβέντους
    (03/11/1970) 2ος Αγων.Γιουβέντους 2 – 1 Μπαρτσελόνα
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hdPXi8yKJAc?w=728

    Πρωταθλητριών 1985-1986, Προημιτελικά

    Η πρώτη αναμέτρηση τους στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση ήταν το 1986 με την Μπαρτσελόνα να είναι αυτή την φορά νικήτρια απέναντι στην Γιουβέντους του Πλατινί και στην συνέχεια να φτάνει στον τελικό, χάνοντας από την Στεάουα Βουκουρεστίου στα πέναλτυ…

    (05/03/1986) 1ος Αγ. Μπαρτσελόνα 1 – 0 Γιουβέντους
    (19/03/1986) 2ος Αγ. Γιουβέντους 1 – 1 Μπαρτσελόνα
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=PS2mEQIn3IA?w=728

    Κυπελλούχων 1990-91 Ημιτελικά

    Νίκη και πάλι των “καταλανών” του Χρίστο Στόιτσκοφ απέναντι στην ιταλική ομάδα του Ρομπέρτο Μπάτζιο.Στον τελικό ηττήθηκαν από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=c-wZg2xbBTM?w=728

    Τσάμπιονς λιγκ 2002-2003 Προημιτελικά

    Η τελευταία αναμέτρηση των 2 ομάδων ήταν και η μοναδική φορά που βρέθηκαν αντιμέτωπες στα πλαίσια του Πρωταθλητριών με την μορφή Τσάμπιονς Λιγκ.Η Γιουβέντους του Πάβελ Νέντβεντ νίκησε την Μπαρτσελόνα του-νεαρού τότε- Τσάβι.Στην συνέχεια έφτασε μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε στα πέναλτυ από την Μίλαν του Σεφτσένκο…

    (09/04/2003) – 1ος Αγων. Γιουβέντους 1 – 1 Μπαρτσελόνα
    (22/04/2003) – 2ος Αγων. Μπαρτσελόνα 1 – 2 Γιουβέντους(στην παράταση,κανονικός αγώνας 1-1).

    Ένα ενδιαφέρον στατιστικό

    Χαρακτηριστικό είναι ότι και τις 4 φορές που αναμετρήθηκαν, ο νικητής έφτασε μέχρι τον τελικό της εκάστοτε διοργάνωσης αλλά ηττήθηκε…

  • Τσάμπιονς Λιγκ. Μερικοί αξέχαστοι τελικοί…

    Τσάμπιονς Λιγκ. Μερικοί αξέχαστοι τελικοί…

    Ένας τελικός Τσάμπιονς Λιγκ, από μόνος του αποτελεί παγκόσμια είδηση καθώς είναι ο πιο σημαντικός αγώνας ποδοσφαίρου που μπορεί να γίνει.

    Ο καθένας που θα συμμετάσχει σ’αυτόν(προπονητής, παίκτης κοκ) θα το θυμάται μια ζωή και θα το λέει στα εγγόνια του.Ωστόσο, στην μνήμη των φιλάθλων έχουν αποτυπωθεί κάποιοι συγκεκριμένοι τελικοί, για συγκεκριμένους λόγους.

    Αυτοί μπορεί να είναι διαφόρων ειδών και αφορούν αγωνιστικούς και καμιά φορά εξωαγωνιστικούς παράγοντες.Το SportBrio.gr κάνει ένα μίνι-ταξίδι στο παρελθόν και σας θυμίζει μερικούς τελικούς που “έγραψαν την δική τους ιστορία”

    1960:Όταν η Ρεάλ χαρακτηρίστηκε “Βασίλισσα”…

    Ο τελικός Ρεάλ Μαδρίτης-Άιντραχτ ΦρανκφούΡτης που διεξήχθη στην Γλασκώβη έληξε με θρίαμβο της πρώτης 7-3.Ήταν το επιστέγασμα μιας ιστορικής 5ετίας για την Ρεάλ(1955-1960) των Ντι Στέφανο, Πούσκας, η οποία “σημαδεύτηκε” από την κατάκτηση 5 σερί Τσάμπιονς Λιγκ και έδωσε στην ομάδα της Μαδρίτης το προσωνύμιο “Βασίλισσα”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FGyVTRicZPE?w=728

    1962:Έουσέμπιο εναντίον Πούσκας σημειώσατε 1

    Ο τελικός του 1962 έγινε στο Άμστερνταν μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο.Οι Πορτογάλοι, που την προηγούμενη χρονιά είχαν κατακτήσει το “ιερό δισκοπότηρο”, επανέλαβαν τον θρίαμβο τους απέναντι στην 5 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης και ο Εουσέμπιο έδειχνε να “διαδέχεται” τον Πούσκας…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=BOAIYoxYp3Y?w=728

    1973:Three-peat της παρέας του Κρόιφ

    Το 1973 ο Άγιαξ ολοκληρώνει μια “χρυσή τριετία”(1971-73, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ, με θρίαμβο 1-0 επί της Γιουβέντους στο Βελιγράδι.Ήταν η αποθέωση του total football του Κρόιφ και της παρέας του απέναντι στην “Μεγάλη Κυρία” του κατενάτσιου…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GAKotNkps1E?w=728

    1976:”Βαυαρική δικτατορία”

    Άλλη μια χρυσή τριετία ολοκληρώθηκε το 1976.Πρωταγωνίστρια η Μπάγερν Μονάχου του Μπεκενμπάουερ που απέναντι στην γαλλική Σεντ Ετιέν κατέκτησε το 3ο σερί Τσάμπιονς Λιγκ νικώντας με 1-0.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=JkCggMG9CRI?w=728

    1985:Η τραγωδία του Χέηζελ…

    Η γνωστή τραγωδία που κόστισε την ζωή 50 Ιταλών φιλάθλων, που κυνηγήθηκαν από Άγγλους χούλιγκαν και η ντροπιαστική απόφαση της ΦΙΦΑ να διεξαχθεί κανονικά ο αγώνας(Γιουβέντους-Λίβερπουλ).Για την ιστορία η Γιουβέντους νίκησε 1-0 με πέναλτυ ανύπαρκτο που δόθηκε για να “κατευναστεί” ο πόνος των Ιταλών…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MbxokSc1CiU?w=728

    1986:ο “χορευτής” τερματοφύλακας…

    Η Στέαουα Βουκουρεστίου κατέκτησε το 1986 το Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Μπαρτσελόνα, στην διαδικασία των πέναλτυ έχοντας ως πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα Helmuth Duckadam της που απέκρουσε 4 πέναλτυ…Ο αγώνας διεξήχθη στο γήπεδο της Σεβίλλης και έτσι ο Duckadam απέκτησε το προσωνύμιο “ο ήρωας της Σεβίλλης”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=__O5tBodwVI?w=728

    1994:O θρίαμβος της Μίλαν στην Αθήνα…

    Η Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο διαλύει την Μπαρτσελόνα του -προπονητή πια- Γιόχαν Κρόιφ με 4-0 στο ΟΑΚΑ.Πρώτη φορά ιταλική ομάδα έπαιξε τόσο επιθετικά σε τελικό…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=tjPlATGvQ98?w=728

    1999:οι ιστορικές καθυστερήσεις…

    Η Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ του ΆΛεξ Φέργκιουσον κερδίζει την Μπάγερν Μονάχου στο Καμπ Νόου της Βαρκελώνης με 2 γκολ στις καθυστερήσεις κάνοντας ίσως την πιο συναρπαστική ανατροπή στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=DAtb7XYaGV4?w=728

    2002:η γκολάρα του Ζιντάν…

    Η Ρεάλ κατακτά το 9ο Τσάμπιονς Λιγκ με πρωταγωνιστή τον Ζινεντίν Ζιντάν που σκόραρε το 2-1 απέναντι στην Λεβερκούζεν στο γήπεδο της Γλασκώβης.Το γκολ ήταν από τα καλύτερα στην ιστορία του θεσμού…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MFwTPS4906Y?w=728

    2005:η “επική” ανατροπή της Λίβερπουλ…

    Μετά από μια εικοσαετία, η Λίβερπουλ επιστρέφει στον θρόνο της Ευρώπης και μάλιστα με μεγάλη ανατροπή απέναντι στην Μίλαν στον τελικό της Κωνσταντινούπολης, καθώς κάνει το 0-3 3-3 και κερδίζει στην διαδικασία των πέναλτυ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=tPEmC3vN-bQ?w=728

    υ.γ.αξίζει να σημειωθεί ότι από το 1991 και μετά καμία ομάδα δεν έχει κατακτήσει 2 σερί φορές το τρόπαιο…

  • Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

    Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

    Έχουν υπάρξει μερικές φορές που στο “φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρξαν μεταγραφές-“βόμβες” οι οποίες αν μη τι άλλο προκάλεσαν ντελίριο ενθουσιασμού στους φιλάθλους της κάθε ομάδας που ήταν πρωταγωνίστρια σε μια τέτοια κίνηση.

    Στις περιπτώσεις αυτές δεν εξετάστηκε μόνο αν η μεταγραφή ήταν “ουσίας”, δηλαδή αν ο ποδοσφαιριστής ταίριαζε στο σύστημα και στα πλάνα της ομάδας, αλλά σημαντικός παράγοντας ήταν η προσπάθεια εντυπωσιασμού και δημιουργία κλίματος ενθουσιασμού στις τάξεις των φιλάθλων(που σημαίνει περισσότερα εισιτήρια κοκ)αλλά και αυτόματη αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου αφού όταν μιλάμε για ονόματα τύπου, Τζιοβάνι, Σισέ, Προτάσοφ, Εσσιέν κοκ τότε καταλαβαίνουμε ότι κάτι τέτοιο ακολουθεί αυτόματα.

    Ως φυσική συνέπεια έχουμε υποδοχές σε αεροδρόμια που έχουν μείνει στην ιστορία καθώς σαν λαός είμαστε ενθουσιώδεις και δεν το κρύβουμε….

    Ας θυμηθούμε μερικές από αυτές…

    1)1988:Λάγιος ο Θεός…

    Υποδοχή στον Λάγιος Ντέταρι με “τιμές πρωθυπουργού” από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNzOHBWQoe0?w=728

    2)1990:Η άφιξη του “Μινγκ” Προτάσοφ

    Ο μεγάλος Όλεγκ Προτάσοφ έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού και το κοινό παραληρεί…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=1u6HMWTCo5o?w=728

    3)1999:Υποδοχή του “μάγου” Τζιοβάνι…

    Η αρχή της μεγάλης αγάπης μεταξύ Ολυμπιακού και Τζιοβάνι ξεκίνησε από το αεροδρόμιο και κράτησε για 5 χρόνια…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dEK3uXxUaKU?w=728

    4)2008:Ένα “αστέρι” στην Πλατεία…

    Ο μεγάλος Αλβάρο Ρεκόμπα στον…Πανιώνιο και οι Νεοσμυρνιώτες μιλάνε και για πρωτάθλημα…Το Βενιζέλος “παίρνει φωτιά”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=T2ktLrK_FdE?w=728

    5)2008:”Κίτρινος” πανζουρλισμός για Αμορόζο…

    Η Θεσσαλονίκη και οι φίλαθλοι του Άρη γιορτάζουν για τον Μάρτσιο Αμορόζο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ilPyPQAoEXE?w=728

    6)2009:Οε Οε Τζιμπρίλ Σισέ…

    Ο μεγάλος Σισέ στον ΠΑΟ και τα όνειρα για κατάκτηση πρωταθλήματος ξεκινάνε με το που “πατάει” ελληνικό έδαφος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iHTzSLr72e0?w=728

    7)2013:Η ώρα του Σαβιόλα

    Ακόμα μια φορά που οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού πήγαν στο Βενιζέλος για χάρη του σπουδαίου Χαβιέ Σαβιόλα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZG0crDCMSEQ?w=728

    8)2015: Μίκαελ Εσσιέν και made by France Nο 2…

    Ένας ακόμα Γάλλος οδηγεί του φίλους του “τριφυλλιού” στο Βενιζέλος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=D04m0TswI48?w=728

    Από αυτές τις περιπτώσεις άλλες “έπιασαν” και άλλες όχι.Τα όνειρα και ο ενθουσιασμός στα βίντεο όμως, όπως και έχει, έγραψαν την δική τους ιστορία…

  • Μπάσκετ δεκαετία ’90. Η απόλυτη νοσταλγία…

    Μπάσκετ δεκαετία ’90. Η απόλυτη νοσταλγία…

    Γεννημένος το 1982, ανήκω και εγώ σ’αυτούς που πιθανόν να θυμούνται αμυδρά ένα βράδυ του Ιούνη 1987 που ο πατέρας τους τους πήρε αγκαλιά και τους πήγε στην Ομόνοια, δίχως φυσικά να καταλαβαίνουν τον λόγο που εκείνο το βράδυ όλη η Ελλάδα ήταν έξω και φώναζε, χόρευε και χτύπαγε κόρνες.

    Πού να ήξερα και εγώ και άλλοι συνομήλικοι μου ότι θα ευχόμασταν το βράδυ που η παρέα του Γκάλη σήκωνε την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης να ήμασταν λίγο μεγαλύτεροι ώστε να καταλάβουμε καλύτερα τον λόγο που σε όλη την διάρκεια των μαθητικών και μετέπειτα χρόνων μας οι πιο πολλές συζητήσεις μας περιστρεφόντουσαν γύρω από την πορτοκαλί μπάλα…

    Οι σημερινοί σαραντάρηδες, που μεγάλωσαν με την ίδια “ανατροφή” σίγουρα το κατάλαβαν νωρίτερα…

    Η κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ 1987 ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά.

    Συζητήσεις στα σχολεία, εγγραφή σε ακαδημίες

    Με το που κατέκτησε η εθνική μας την Ευρώπη, το μπάσκετ θύμισε “γίγαντα που κοιμόταν και ξύπνησε”. Θυμάμαι στο σχολείο που πήγαινα, από την πρώτη κιόλας δημοτικού, οι συζητήσεις των μεγαλύτερων περιστρέφονταν γύρω από τα κατορθώματα του Άρη στην Ευρώπη(επαναλαμβάνω δίχως να καταλαβαίνω πολλά αφού μέχρι τα 7 μου νόμιζα ότι ο Γκάλης ήταν ποδοσφαιριστής…!!).

    Εννοείται κάθε μπασκέτα ήταν “πιασμένη” και μάλιστα παρακολουθούσα “ομηρικούς καυγάδες” μεταξύ γυμνασιόπαιδων και λυκειόπαιδων για το αν είναι σωστό να έχουν πάντα προτεραιότητα οι μεγαλύτεροι όσον αφορά το ποιος θα έπαιζε.

    Μεγαλώνοντας κατάλαβα καλύτερα τα παραπάνω, ειδικά όταν οι γονείς μου με έγραψαν σε ηλικία 10 χρονών στις ακαδημίες μπάσκετ του Πανιωνίου(είμαι και Νεοσμυρνιώτης οπότε ήταν μονόδρομος…).

    Θυμάμαι ουρές από γονείς να περιμένουν για να κάνουν το ίδιο… Κοντά, ψηλά, αδύνατα και παχουλά παιδιά με ένα όνειρο τότε να γίνουν ο επόμενος Γκάλης, Χριστοδούλου, Γιαννάκης, Φασούλας και δεν συμμαζεύεται…

    Εγώ τότε ανήκα στην τελευταία κατηγορία παιδιών, λόγος άλλωστε που οδήγησε την μάνα μου στο να με γράψει εκεί μπας και χάσω κανένα κιλό. Στην ουσία όμως, άθελα της(και την ευχαριστώ γι’αυτό) μου γνώρισε την μεγάλη μου αγάπη, δηλαδή (όπως είπα και πριν) την “σπυριάρα μπάλα”…

    Στο σχολείο, όταν πήγα γυμνάσιο και μετά, θυμάμαι κάθε μέρα, πριν μπούμε στις τάξεις, να συζητάω με τους συμμαθητές μου για τα ματς κάθε αγωνιστικής και να τα αναλύουμε μέχρι “τελικής πτώσεως”.

    Κάθε αγώνας ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη μεσοβδόμαδα μας απασχολούσε πιο πολύ και από το αυριανό διαγώνισμα και μας έφερνε σε “διαμάχη” με τους γονείς μας που μας έλεγαν το “μυθικό”:

    “Αυτά δεν θα σου δώσουν να φας, κάτσε διάβασε για αύριο”…

    Να φάμε ίσως όχι κύριοι γονείς(εκτός κάποιων που τελικά δεν έμειναν στις αλάνες και ασχολήθηκαν επαγγελματικά)αλλά να έχουμε αναμνήσεις που θα μας συνοδεύουν για πάντα ναι οπότε κάντε πιο πέρα και ανοίξτε την τηλεόραση να δούμε τι κάνει ο Πάσπαλι, ο Ουίλκινς και ο Μπέρι(ειδικά ο τελευταίος είναι παίκτης σήμα-κατατεθέν για εμάς…)

    Δώρα, βιντεοπαιχνίδια και αλάνα…

    Περιττό να πούμε ότι το χαρτζιλίκι μας ή τα δώρα που θέλαμε συνήθως ήταν μπασκετικού είδους. Τα πιο καινούργια αθλητικά παπούτσια που διαφήμιζε κάποιος παίκτης(τα Air max του Τζόρνταν ακόμα απωθημένο τα έχω), τα περίφημα περικάρπια για τον ιδρώτα (μερικοί τα φοράγαμε για μόστρα…) και μια καινούργια μπάλα μπάσκετ (μη μου πείτε ότι δεν σκεφτήκατε την Spalding) ήταν τα “αντικείμενα του πόθου μας”.

    NBA LIVE ’97

    Ακόμα και στα βιντεοπαιχνίδια κοιτάζαμε το οτιδήποτε είχε σχέση με μπάσκετ(άλλωστε εκείνη την εποχή ήρθε και η έξαρση των NBA JAM & NBA LIVE να μας αποτελειώσει)και μαζευόμασταν σε σπίτια κάνοντας πρωταθληματάκια με φανατισμό μεγαλύτερο απ’τα ματς που βλέπαμε.

    Συνήθως όμως δεν καθόμασταν μέσα. Παίρναμε την μπάλα μας, φοράγαμε τα παπούτσια μας και πηγαίναμε στα ανοιχτά γήπεδα ώστε να ξεδιπλώσουμε το “όποιο” ταλέντο μας, νομίζοντας ίσως ότι βαδίζαμε στα χνάρια του Τζόρνταν, του Μάτζικ και των λοιπών αστέρων του NBA. Ζούσαμε το δικό μας όνειρο και μας έφτανε.

    Το μόνο κακό ήταν ότι, ειδικά το καλοκαίρι που τελειώναμε τα σχολεία και βγαίναμε όλοι έξω, έπρεπε σε κάθε μπασκέτα να περιμένεις ώωωρα μέχρι να παίξεις και αν ερχόταν η σειρά σου να πρέπει να κερδίσεις για να μην κάτσεις και περιμένεις άλλο τόσο.

    Όσον αφορά τους διάφορους “ξεχωριστούς τύπους” που συχνάζανε στις μπασκετικές αλάνες, εγώ ξεχώριζα τον “βετεράνο”(50 και άνω με την φράση “ήρεμα αγόρι μου γέροι άνθρωποι είμαστε”, αν κάποιος του έκανε ένα, κατά την γνώμη του σκληρό φάουλ), τον “παρολίγον επαγγελματία που το έφαγαν τα κυκλώματα και οι γκόμενες” και τον “προπονητή” που προσπαθούσε σε μισό γήπεδο (γιατί μονά παίζαμε…) να αναλύσει την κάθε κίνηση…

    Όλα αυτά όμως προερχόντουσαν από την αγάπη και το πάθος γι’αυτό το “μαγικό” άθλημα…

    Ακόμα και στο σπίτι…

    Η “τρέλα” μεταδιδόταν πολλές φορές και στα σπίτια καθώς οι λεγόμενες “σπιτικές μπασκέτες”(η παλιά Michael jordan pro ή αυτή με τα μαγνητάκια που κολλάγαμε στον τοίχο…)βρίσκονταν στα τοπ των πωλήσεων.

    Μια τέτοια είχα και εγώ και μαζί με τον αδερφό μου κάναμε αγώνες μπάσκετ μέσα στο σπίτι με το δωμάτιο μετά να μην έχει και την καλύτερη…μυρωδιά και τους γείτονες ησυχία.Στα σπίτια που είχαν αυλή ακουγόταν το “ντάπα ντούπα” της πορτοκαλί θεάς”.

    Ο Γκάλης και η παρέα του έπρεπε να “πάνε φυλακή” για “έμμεση συμμετοχή σε διατάραξη κοινής ησυχίας…” 🙂

    Σημερινή κατάσταση και μελαγχολία…

    Το παραπάνω άρθρο δεν το έγραψα θέλοντας να δείξω ότι η δική μας εποχή ήταν η πιο αγνή (άλλωστε, κακά τα ψέμματα, ο καθένας για την εποχή του αυτό πιστεύει…) αλλά για να τονίσω τον “πορτοκαλί πυρετό” που υπήρχε την δεκαετία ου ’90. Και δεν μπορώ να μην διαπιστώσω ότι σήμερα, όσες επιτυχίες και να έρθουν από ελληνικές ομάδες, οι συζητήσεις και η αγάπη για το μπάσκετ σίγουρα δεν είναι πια ίδια.

    Πλέον, σε πολλά ανοιχτά γήπεδα αντικρίζεις σκουριασμένες μπασκέτες, ελαττωματικά τερέν και πάνω απ’όλα…ερημιά.

    Σίγουρα η οικονομική κρίση έχει συμβάλλει στα παραπάνω(που να βρει κάποιος την διάθεση πια…), αλλά για να είμαστε ειλικρινείς η αγάπη εκείνης της δεκαετίας και σε τέτοιον βαθμό ίσως να μην υπάρξει ξανά στο μέλλον. Άλλωστε τα “ωραία κρατάνε λίγο”…

    Τo hit που θα τραγουδάμε πάντα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9jK-NcRmVcw?w=728

  • Το κλέψιμο του Λάρρυ Μπερντ…

    Το κλέψιμο του Λάρρυ Μπερντ…

    Στον “μαγικό” κόσμο του NBA έχουμε δει πολλές φορές αγώνες να κρίνονται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, είτε από buzzer-beater, είτε από ένα λάθος, είτε από κάποιο…κλέψιμο.Το τελευταίο μας φέρνει στο μυαλό την περίπτωση του Τζον Χάβλιτσεκ που to 1965 έδωσε στους Σέλτικς πρόκριση στους τελικούς μεσα στην έδρα τους.Όμως, 22 χρόνια μετά στο ίδιο γήπεδο, μια άλλη μεγάλη μορφή των “Κελτών” έγινε επίσης πρωταγωνιστής σε μια παρόμοια φάση.Το όνομα του: Λάρι Μπερντ…

    Ανερχόμενοι και απερχόμενοι…

    Η σειρά ήταν μεταξύ των Σέλτικς και των Πίστονς για τους τελικούς της Ανατολής το 1987.Το σκορ ήταν στο 2-2 και το πέμπτο παιχνίδι γινόταν στην έδρα των “Κελτών”.Μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια σύγκρουση νιάτων και εμπειρίας καθώς οι νεανικοί Πίστονς του Ντένις Ρόντμαν και του Αϊζάια Τόμας ήθελαν να “ακουστούν” για πρώτη φορά με το να προκριθούν εις βάρος των “παλιών” Σέλτικς του Μπέρντ.

    Κλέψιμο Μπερντ και buzzer-beater Τζόνσον…

    Ο αγώνας βρισκόταν στο 106-107 υπέρ των Πίστονς με 5 δευτερόλεπτα να μένουν και την μπάλα να είναι δική τους.Ο έμπειρος Μπερντ όμως κατάλαβε την πάσα επαναφοράς του Τόμας προς τον Bill Laimbeer.Έκλεψε την μπάλα και με μια αστραπιαία κίνηση την έδωσε στον Ντένις Τζόνσον ο οποίος σκόραρε εύκολα για το 108-107.Συνδυασμός κλεψίματος και buzzer-beater και απόλυτη έκσταση με τον σπίκερ να φωνάζει:

    “Τώρα γίνεται ένα κλέψιμο από τον Bird! Κάτω από το καλάθι στον DJ, που βάζει το λέι-απ!!! … Ακριβώς ένα δευτερόλεπτο πριν από τη λήξη!!! Τι φάση από τον Bird! Ο Bird έκλεψε τη μπάλα από την επαναφορά, πάσαρε στον DJ, αυτός άφησε τη μπάλα στο καλάθι και η Βοστώνη έχει προβάδισμα ενός πόντου με ένα δευτερόλεπτο να απομένει! Όλο το γήπεδο έχει τρελαθεί”.

    Ο ίδιος ο Μπερντ,αμέσως μετά το παιχνίδι, ταπεινός όπως πάντα δήλωσε:

    “Ηταν απλά τύχη. Βρέθηκα στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, τίποτε παραπάνω. Είμαστε τυχεροί που κερδίσαμε απόψε και πολύ περισσότερο που έχουμε το προβάδισμα στη σειρά”

    Πρόκριση στους τελικούς και παράταση για τους “νέους” Πίστονς

    Η παραπάνω μάχη ήταν ίσως το Highlight της μεγάλης ομάδας των Σέλτικς στην δεκαετία του ’80 και ένα σοκ για τους νεαρούς Πίστονς που όμως τους έκανε καλό καθώς έναν χρόνο μετά πήγαν στους τελικούς χάνοντας οριακά 4-3 από τους Λέηκερς του Μάτζικ Τζόνσον.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=M0vwJlvB-Po?w=728