Tag: nba

  • Ντιν Σμιθ. Ο μέντορας του Μάικλ Τζόρνταν

    Ντιν Σμιθ. Ο μέντορας του Μάικλ Τζόρνταν

    Αν κάποιος ψάξει να βρει σε λεξικό τι σημαίνει η λέξη ”μέντορας” τότε πιθανόν να βρει δίπλα στην επεξήγηση και μια φωτογραφία του Ντιν Σμιθ, ο οποίος υπήρξε πραγματικός ”πατέρας” για τους παίκτες που προπονούσε και πραγματικός ”ψυχαναλυτής”.

    Προσθέστε σε αυτά ότι ανακάλυψε ίσως τον μεγαλύτερο αθλητή μπάσκετ όλων των εποχών, τον Μάικλ “Αιρ” Τζόρνταν και θα καταλάβετε πόσο μεγάλη απώλεια ήταν ο θάνατός του.

    Ντιν Σμιθ

    Πρωτοπόρος, πολυνίκης και αγωνιστής…

    Ο Ντιν Σμιθ άφησε την προσωπική του σφραγίδα σε θέματα τακτικής καθώς ήταν ο δημιουργός και εμπνευστής της ”άμυνας με παγίδες”. Δίπλα σε αυτόν γαλουχήθηκαν μεγάλοι παίκτες όπως οι Τζέιμς Γουόρθι, Μπομπ Μακαντου, Βινς Κάρτερ και Ρασίντ Ουάλας. Όλοι αυτοί ανήκαν σε διαφορετικές δεκαετίες, πράγμα λογικό αν σκεφτούμε ότι ο Σμιθ υπήρξε προπονητής-τοτέμ για την Νορθ Καρολάινα για περίπου 40 χρόνια (1961-1997).

    Μέσα σε αυτό το διάστημα, κάπου στις αρχές τη δεκαετίας του ’80 ”ανακάλυψε” τον παίκτη που θα άλλαζε εντελώς τις ισορροπίες στο NBA και άκουγε στο όνομα Μάικλ Τζόρνταν. Ο τελευταίος θεωρούσε ”πατέρα” του τον Σμιθ και τον άκουγε με προσοχή ακόμα και τα χρόνια που βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του με τους Σικάγο Μπουλς…

    Αξίζει να σημειωθεί ότι πέτυχε 879 νίκες με ποσοστό επιτυχίας 77,6%, έχοντας αναδειχτεί 4 φορές ”καλύτερος προπονητής της χρονιάς” και κατακτώντας με το Νορθ Καρολάινα 2 τίτλους, το 1982 και το 1993.Ήταν επίσης και προπονητής της ”χρυσής ομάδας” των ΗΠΑ Στους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ το 1976.

    Η μεγαλύτερη όμως ”νίκη” του ήταν εκτός αγωνιστικών χώρων καθώς υπήρξε ένας από τους πρώτους που μίλησε για τα δικαιώματα των μαύρων αθλητών σε εποχές που κανείς δεν τους είχε σε υπόληψη λόγω ρατσιστικών θεωριών.(το 1967 πίεσε αφόρητα για την υποτροφία του Τσάρλι Σκοτ).

    Όλα τα παραπάνω όπως ήταν λογικό τον έκαναν μέρος του Hall of Fame…

    Επίσκεψη σε Ελλάδα και συνάντηση Γκάλη-Τζόρνταν

    Νίκος Γκάλης – Μάικλ Τζόρνταν – Βασίλης Σκουντής

    Ο Σμιθ επισκέφτηκε και την χώρα μας αρκετές φορές. Δύο χαρακτηριστικές ήταν το 1982 και το 1994.

    Την πρώτη φορά ήταν με το κολλέγιο της Νορθ Καρολάινα για το τουρνουά ”Δημήτρια” που έγινε στην Θεσσαλονίκη( με την Εθνική Ελλάδος, τους Ελληνες Επιλέκτους, την Μπερλόνι Τορίνο και τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου).

    Εκεί είχαμε και την μοναδική συνάντηση Γκάλη-Τζόρνταν που μας την θυμίζει μια παλιά φωτογραφία, όπου ο Τζόρνταν φοράει αθλητικά ενώ ο Γκάλης πολιτικά(δίπλα τους κάθεται ο Βσίλης Σκουντής).

    Η δεύτερη ήταν σε μια διάλεξη που έδωσε στα εκπαιδευτήρια ”Κωστέα Γείτονα” σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, όπου δεν ”έπεφτε καρφίτσα”.

    Μάικλ Τζόρνταν: ”Ήταν δεύτερος πατέρας μου…”

    Η είδηση του θανάτου του τον Φεβρουάριο του 2015 συγκλόνισε όλον τον κόσμο του NBA αλλά κυρίως τον παίκτη-εφεύρεση του και ίσως αυτόν που τον άφησε στην ιστορία περισσότερο από όλα τα άλλα που πέτυχε.Ο Μάικλ Τζόρνταν σε μια κατάθεση ψυχής είπε τα παρακάτω…

    Εκτός των γονιών μου, κανείς άλλος δεν είχε τόσο μεγάλη επιρροή στη ζωή μου, όσο ο κόουτς Σμιθ. Ήταν κάτι παραπάνω από ένας προπονητής. Ήταν ο μέντορας, ο δάσκαλος και ο δεύτερος πατέρας μου. Ήταν πάντα εκεί για μένα, όποτε τον χρειαζόμουν και γι αυτό τον αγαπώ. Μου έμαθε μπάσκετ και πράγματα για τη ζωή. Η καρδιά μου είναι μαζί με τη Linnea (σ.σ.: σύζυγός του) και τα παιδιά τους. Χάσαμε έναν σπουδαίο άνδρα, που είχε μεγάλη επιρροή στους παίκτες, το σταφ και ολόκληρη την οικογένεια του North Carolina.

    Αφιέρωμα του WNCN στον Ντιν Σμιθ ένα χρόνο πριν τον θάνατό του

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=JfzjQnTcHI8

  • Havlicek Stole The Ball !! It’s All Over! It’s All Over!

    Havlicek Stole The Ball !! It’s All Over! It’s All Over!

    Στον αθλητισμό, ως γνωστόν, αυτά που μένουν στην ιστορία είναι τα μεγάλα ματς, οι ωραίες φάσεις και κάποιες μεμονωμένες στιγμές που μπορεί να κρατήσουν και 1 δευτερόλεπτο.

    John Havlicek

    Η περίπτωση του 7ου τελικού της Ανατολής το 1965 μεταξύ των τρομερών Σέλτικς και των Φιλαδέλφεια Σίξερς του Τσαμπερλέιν δεν θα μπορούσε να αποτελέσει καλύτερο παράδειγμα για το τελευταίο.

    Πρωταγωνιστές ήταν ο Τζον Χάβλιτσεκ των Σέλτικς και ο σπήκερ του αγώνα Τζόνυ Μοστ…

    Τα ”προφίλ” των 2 πρωταγωνιστών

    Ο Τζον Χάβλιτσεκ αποτέλεσε την έννοια του ”φιλότιμου παίκτη”. Μαχητικός, γρήγορος και με πολλές ικανότητες σε άμυνα και επίθεση, αποτελούσε πάντα έναν πονοκέφαλο για τις αντίπαλες άμυνες αλλά και για τον αντίπαλο που μάρκαρε.

    Johnny Most

    Κατάφερε να βάλει το δικό του ”λιθαράκι” στα 8 πρωταθλήματα που κατέκτησε με τους Σέλτικς (1963-66, 1968, 1969, 1974 και 1976) και μάλιστα να αναδειχτεί MVPτων τελικών του 1974.Όλα αυτά παίζοντας δίπλα σε ”ιερά τέρατα΄’ όπως ο Μπιλ Ράσελ…

    Ο σπήκερ Τζόνυ Μοστ αποτέλεσε την ”φωνή” των Σέλτικς για 40 χρόνια(1953-1990) με τις ”μυθικές” περιγραφές που έκανε στο ‘Μπόστον Γκάρντεν” και με τις οποίες ”μεγάλωσαν” πολλές γενιές φιλάθλων των ”Κελτών”.

    Πάντα επιεικής με την ομάδα αυτή αλλά καυστικός με τις άλλες ομάδες που έπαιζαν αντίπαλοι της, κριτικάροντας μάλιστα και μεγάλους αντιπάλους όπως τον Μάτζικ Τζόνσον, τον οποίο το 1985 τον είχε χαρακτηρίσει “κλαψιάρικο μωρό”…

    Ο ”ιστορικός”αγώνας…

    Το 1965, οι Σέλτικς προσπαθούσαν να πάρουν το 3ο σερί πρωτάθλημα (και να γίνουν η 2η έως τότε ομάδα που κατάφερνε κάτι τέτοιο)αλλά τα βρήκαν πολύ δύσκολα απέναντι στους Σίξερς του θηριώδη Τσάμπερλειν.
    Μετά από 6 αγώνες με μοιρασμένες νίκες, η σειρά οδηγήθηκε στο 7ο και καθοριστικό παιχνίδι στο Μπόστον Γκάρντεν.

    5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος οι Σέλτικς ήταν μπροστά με 110-109, αλλά οι Σίξερς είχαν την κατοχή και μια ευκαιρία να κερδίσουν. Στην επαναφορά ήταν ο Χαλ Γκρηρ κι έψαχνε να βρει τον Τσαμπερλέιν, ο οποίος όμως ήταν στενά μαρκαρισμένος από τον Μπιλ Ράσελ.Τελικά αποφάσισε να πασάρει στον Σαμ Τζόουνς που φαινόταν αμαρκάριστος…

    Λογάριαζε όμως χωρίς τον Χάβλιτσεκ…

    ”Havlicek stole the ball!!! It’s all over, It’s all over!!”

    Havlicek stole the ball

    Ο παμπόνηρος παίκτης των Σέλτικς έπαιξε τον ρόλο του ”κλέφτη” με τον πιο έξυπνο τρόπο. Την ώρα της επαναφοράς πετάχτηκε σχεδόν από το πουθενά μπροστά από τον Jones, σκαρφαλώνοντας σχεδόν πάνω του και του απέσπασε την μπάλα όπως ο ”αετός που αρπάζει το φίδι”.

    Η κραυγή ενθουσιασμού του Μοστ ακόμα ”ηχεί” στο Μπόστον Γκάρντεν:

    ”Ο Γκρηρ βάζει την μπάλα στο γήπεδο. Ο Χάβλιτσεκ την κλέβει μπροστά από τον Σαμ Τζόουνς!! Ο Χάβλιτσεκ έκλεψε την μπάλα!!Όλα τελείωσαν!! 

    Ο Χάβλιτσεκ έκλεψε την μπάλα(Havlicek stole the ball!!)”

    Η φωνή ενθουσιασμού του Μοστ έμεινε στην ιστορία. Από τότε όταν ένας αγώνας κριθεί από ένα κλέψιμο πολλοί σπήκερ συνηθίζουν να λένε το όνομα του παίκτη που έκλεψε την μπάλα συμπληρώνοντας το ιστορικό ”stole the ball” του συγχωρεμένου πια ”σπήκερ-οπαδού” των Σέλτικς…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=J4fTjcJwImw&feature=youtu.be

  • Η Έκπληξη των Warriors και το Απίστευτο Ρεκόρ του Κλέι Τόμπσον

    Η Έκπληξη των Warriors και το Απίστευτο Ρεκόρ του Κλέι Τόμπσον

    Η έκπληξη

    Η ευχάριστη έκπληξη της φετινής περιόδου του ΝΒΑ είναι αναμφίβολα οι Golden State Warriors. Μέχρι στιγμής το ρεκόρ τους ανέρχεται σε 35 νίκες και μόλις 6 ήττες. Έχοντας αφήσει πίσω σχεδόν μισή σεζόν, η ομάδα της Βόρειας California θέτει σοβαρές βάσεις να μπει με απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα playoff. Που οφείλεται όμως η εντυπωσιακή τους πορεία μέχρι τώρα;

    Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, και με εξαίρεση τους Detroit Pistons του 2004, οι ομάδες που κατακτούν το δαχτυλίδι έχουν στις τάξεις τους τουλάχιστον 2 ή και 3 παίκτες superstars.

    Klay Thompson – Stephen Curry

    Οι φετινοί Warriors δεν έχουν την τύχη να απαρτίζονται μόνο από το ποιοτικότερο δίδυμο guard στο ΝΒΑ (Curry – Thompson), αλλά και στις υπόλοιπες θέσεις υπάρχουν οι κατάλληλοι παίκτες – κλειδιά.

    Ένας παίκτης που τα κάνει όλα και κυρίως παίζει λυσσαλέα άμυνα στην περιφέρεια (Iguodala), ένα 4-5άρι με παιχνίδι με πλάτη (Lee) και ένας αμυντικός ογκόλιθος 7 footer, ο Αυστραλός Bogut συμπληρώνουν την πεντάδα. Και στον πάγκο όμως υπάρχουν ποιοτικές λύσεις σχεδόν σε όλες τις θέσεις

    Έσπασε ρεκόρ πόντων σε μια περίοδο !

    Στο παιχνίδι Sacramento Kings @ Golden State Warriors, (24/1), έσπασε ένα ρεκόρ που κρατούσε από το 1978, όταν ο θρύλικός George Gervin των San Antonio Spurs σκόραρε 33 πόντους σε μία μόνο περίοδο. Ο Καρμέλο Άντονυ ισοφάρισε το συγκεκριμένο ρεκόρ το 2008 με τους Denver Nuggets.

    George Gervin

    Κι όμως! Ο Klay Thompson, ο δεύτερος Splash Brother της ομάδας, πέτυχε 37 πόντους στην 3η περίοδο (συνολικά πέτυχε 52). Φαίνεται υπερβολικό; Δεν έχασε ούτε μια προσπάθεια. Ας ευχηθούμε κι εις ανώτερα σ αυτή την συμπαθέστατη ομάδα με την «πιο καυτή έδρα» σε όλο τον μαγικό κόσμο…

    Warriors – Klay Thomson
    \nhttps://twitter.com/warriors/status/558905826820116480\nhttps://twitter.com/warriors/status/558919812156370944
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Wxjsz92v53M\nhttps://www.youtube.com/watch?v=JBZxm0kF2YA

  • Ρόι Τάρπλεϊ. Ήταν τεράστιος! Τον “έφαγαν” τα ναρκωτικά & οι μπύρες!

    Ρόι Τάρπλεϊ. Ήταν τεράστιος! Τον “έφαγαν” τα ναρκωτικά & οι μπύρες!

    Όταν ακούς το όνομα Ρόι Τάρπλεϊ, σίγουρα δυο πράγματα σου έρχονται στο μυαλό: Mεγάλο ταλέντο και Nαρκωτικά. Είναι αλήθεια ότι αυτά τα 2 στοιχεία, όσο αντιφατικά και να είναι, συνέθεταν σε γενικές γραμμές το προφίλ ενός παίκτη που μπορούσε να γράψει την δική του ιστορία στον χώρο του NBA αλλά τελικά, λόγω των κακών συνηθειών του, κατέληξε να αγωνίζεται μέχρι τα 40 του σε χαμηλό επίπεδο προκειμένου να βγάλει τα προς το ζειν… Το ταλέντο του πάντως ήταν αναμφισβήτητο.

    1986-1988:Τo “καταραμένο” ντραφτ του 1986 και το πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα

    Ρόι Τάρπλεϊ εναντίον Κ.Α Τζαμπάρ

    Μετά από κάποια χρόνια στο κολλέγιο του Μίτσιγκαν, ο Τάρπλεϊ, έχοντας ανακηρυχτεί 3 φορές MVP, επιλέγεται από του Ντάλας Μάβερικς ως No 7 στο ”καταραμένο” ντραφτ του 1986.

    Ρόι Τάρπλεϊ εναντίον Μάτζικ Τζόνσον

    Χαρακτηρίστηκε έτσι γιατί οι 4 από τους 10 πρώτους εκείνου του ντραφτ αντιμετώπισαν στην συνέχεια πολλά προβλήματα με τα ναρκωτικά. (δυστυχώς ήταν και ο Ρόι ένας από αυτούς…)

    Τα πρώτα 2 χρόνια πάντως ήταν εξαιρετικά ελπιδοφόρα για τον ίδιο, καθώς τον πρώτο χρόνο ψηφίστηκε στην all-rookie team ενώ την σεζόν 87-88 ανακηρύσσεται καλύτερος 6ος παίκτης και συμβάλλει αποφασιστικά στην πορεία των Ντάλας μέχρι τους τελικούς της Δύσης(ηττήθηκαν 4-3 από τους Λέηκερς του Μάτζικ).

    Όμως εκεί κάπου φάνηκαν τα πρώτα ”σύννεφα”…

    1988-1992: Oι κακές συνήθειες και ο διετής αποκλεισμός από το NBA…

    \nTo 1988 ο Τάρπλεϊ αρχίζει να ”πέφτει” στα ”νύχια” του αλκοόλ και των ναρκωτικών. Παρά το γεγονός ότι μίλαγε σε ειδικό για το πρόβλημά του, ο ίδιος δεν κατάφερε ουσιαστικά να το ξεπεράσει με αποτέλεσμα τον Γενάρη του 1989 να αποβληθεί από την υπόλοιπη σεζόν λόγω χρήσης ουσιών.Είχαν επίσης αρχίσει και τα πρώτα προβλήματα τραυματισμών με τα γόνατά του, συνέπεια της πολυτάραχης ζωής του.

    Αγωνίστηκε σε πολύ λίγα παιχνίδια τις σεζόν 1990 και 1991 αλλά στις 17 Οκτωβρίου 1991 το NBA τον απέβαλλε οριστικά όταν αρνήθηκε να εξεταστεί σε drug test, στο οποίο είχε βρεθεί θετικός τα 2 προηγούμενα χρόνια… Απουσίες από αγώνες, οδήγηση υπό την επήρεια μέθης και πολλά άλλα παρόμοια περιστατικά συνέθεταν την ζωή του Ρόι εκείνη την περίοδο.

    1992-93:Ευρώπη και Άρης

    Έχοντας πλέον διαγραφεί από τις λίστες του NBA, ο Τάρπλεϊ αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στον Άρη, σε μια προσπάθεια να βρει τον παλιό του εαυτό. Η σεζόν 1992-93 ήταν καλή στην αρχή, καθώς ο Ρόι κάνει ”πράγματα και θαύματα” και οδηγεί τον Άρη στην κατάκτηση του Κυπελλούχων απέναντι στην Έφες Πίλσεν.

    Ένας τραυματισμός που είχε μεσούσης της περιόδου επηρεάζει τον Άρη, που φτάνει στα πλέη οφ ως 5ος αντιμετωπίζοντας με μειονέκτημα έδρας τον Ολυμπιακό.Το πρώτο ματς έγινε στην Χαλκίδα λόγω τιμωρίας των Πειραιωτών και έμελλε να είναι το τελευταίο του Τάρπλεϊ στον Άρη. Ο λόγος ήταν η μαρτυρία ενός υπαλλήλου του ξενοδοχείου που έμενε η αποστολή του Άρη ότι βρήκε κάτω από το κρεβάτι του Ρόι κουτιά μπύρας.

    Μετά από αυτό ο Τάρπλεϊ έφυγε για την πατρίδα του και δεν ξαναγύρισε στον Άρη, έχοντας παράλληλα τσακωθεί και με τον τότε προπονητή Σβι Σερφ… Οι κακές συνήθειες δεν έλεγαν να τον αφήσουν…

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ στην 1η χρονιά του στην Ελλάδα με τη φανέλα του Άρη

    1993-94:Ολυμπιακός και το ”μοιραίο” επεισόδιο με Παπαδάκη

    Την επόμενη σεζόν εντάσσεται στο δυναμικό του τότε πρωταγωνιστή Ολυμπιακού, με εισήγηση του Ιωαννίδη, που ήθελε τον Αμερικάνο για να αποτελέσει ένα πανίσχυρο δίδυμο με τον Ζάρκο Πάσπαλι. Η σεζόν που ακολουθεί είναι ”ονειρική” για την ομάδα αλλά και για τον ίδιο.

    Ο Ολυμπιακός φτάνει στον τελικό του Πρωταθλητριών και είναι το φαβορί απέναντι στην Μπανταλόνα του Ομπράντοβιτς. Ο Τάρπλεϊ έχει βοηθήσει τα μέγιστα. Γι άλλη μια φορά όμως θα γίνει αρνητικός πρωταγωνιστής εκτός γηπέδου, αφού παραμονές του τελικού στο Τελ Αβίβ, τσακώνεται με τον Μπάμπη Παπαδάκη και φεύγει από το ξενοδοχείο.

    Τον βρίσκουν μετά από λίγες ώρες μεθυσμένο σε ένα μπαρ. Την επόμενη ”παραπατάει” στον τελικό και ο Ολυμπιακός χάνει το τρόπαιο. Τελικά θα κατακτήσει το νταμπλ με την ομάδα του Πειραιά, μπαλώνοντας κάπως την κατάσταση, με καλές εμφανίσεις που του έδιναν ελπίδες για ακόμα μια ευκαιρία στο NBA…

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ με τη φανέλα του Ολυμπιακού

    1994-96:Η τρίτη και φαρμακερή…(NBA)

    Το 1994 γυρνάει στο NBΑ και οι Μάβερικς τον ”αγκαλιάζουν” προσφέροντάς του συμβόλαιο αξίας 20 εκ. δολλαρίων(!!). Όμως το NBA του είχε περάσει το μήνυμα ότι στο πρώτο παράπτωμα θα τον απέβαλλε οριστικά και αμετάκλητα. Εκείνη η χρονιά κύλησε αρκετά καλά για τον Τάρπλεϊ, ο οποίος τελείωσε την σεζόν με περίπου 13 πόντους και 8 ριμπάουντ μ.ο..

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ στο 2ο πέρασμά του από τους Ντάλας Μάβερικς

    Το ξεκίνημα της σεζόν 1995-96 όμως ήταν και το τελευταίο για τον ίδιο, καθώς τιμωρήθηκε από την Λίγκα επειδή απέτυχε να περάσει ένα αλκοοτεστ. Ο ίδιος θεώρησε άδικη αυτή την απόφαση καθώς υποστήριζε ότι η ποσότητα αλκοόλ που βρέθηκε στο αίμα του ήταν, μέσα στα νόμιμα όρια. Αλλά με το κακό παρελθόν που είχε και όλο το κλίμα που είχε δημιουργηθεί εις βάρος του, κανείς σχεδόν δεν τον πίστευε.’Ηταν το τέλος του αμερικάνικου ονείρου για τον Ρόι…

    1995-2006:περιπλάνηση στον κόσμο και αίτημα επανένταξης στο ΝΒΑ(2003)

    Η τελευταία δεκαετία της καριέρας του ήταν ένας δρόμος χωρίς προορισμό. Ο Ρόι περιπλανήθηκε σε Ελλάδα(Ηρακλής,Έσπερος),Κίνα και Ρωσία ενώ αγωνιζόταν έως τα 40 του σε ομάδες της Αμερικής από το CBA και το USBL, προσπαθώντας να κερδίζει χρήματα για να ζήσει. ΤΟ 2003 έκανε αίτημα επανένταξης στο NBA, όντας 39 ετών, σε μια προσπάθεια να ”καθαρίσει” το όνομά του πριν αποσυρθεί. Του ζητήθηκε να περνά κάθε βδομάδα drug test και αλκοοτεστ, κάτι που ο ίδιος το έπραξε αλλά τελικά η επιθυμία του δεν πραγματοποιήθηκε…

    Γενικά ο Ρόι Τάρπλεϊ είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ταλέντου που χάθηκε από εξωαγωνιστικούς λόγους και από κακές συνήθειες. Υπήρξε ”ευλογία” και κατάρα για τις ομάδες που αγωνίστηκε καθώς η πορεία του ποτέ δεν ήταν σταθερή. Πέθανε στις 9/1/2015, σε ηλικία 50 ετών, στην κλινική που νοσηλευόταν από πρόβλημα στο συκώτι, αφήνοντας μια σπουδαία ιστορία που θα μπορούσε όμως να είναι πολύ μεγαλύτερη και ενδοξότερη από κάθε άποψη.

    Αιωνία σου η μνήμη Ρόι…!

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xF5Vje2qD44
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Hw74PMToyBs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hsuhQn6_Uyg
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=npgnIcg9gLc

  • Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

    Πόσοι θυμάστε τον Ντάρκο Μίλισιτς και τον εκρηκτικό χαρακτήρα του; Σίγουρα κάποιοι λάτρεις της Εθνικής μας θα τον θυμούνται από το ”ιστορικό” ξέσπασμά του μετά από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας για το Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία.

    Αυτά που είπε τότε μπορεί να ήταν για ”τερματισμό καριέρας” από αυστηρή τιμωρία, αλλά έδειξαν ότι ο Ντάρκο Μίλισιτς είχε ”συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του”.

    Πού θα την έβγαζε καλύτερα λοιπόν από το kickboxing…;

    Η καριέρα του

    Ντάρκο Μίλισιτς

    Ο Μίλισιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 και αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2003.Στην συνέχεια μεταπήδησε στο NBA, στους Ντιτρόιτ Πίστονς σε ηλικία 18 ετών και έγινε ο νεαρότερος παίκτης που πρωτόπαιξε εκεί.

    Μάλιστα αποτελούσε μια μεγάλη ελπίδα και κάτι τέτοιο το επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ομάδας, Τζόε Ντούμαρς, όταν δήλωσε ότι:

    ”μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στην ομάδα”

    Εντούτοις τα προγνωστικά διαψεύστηκαν καθώς ο Ντάρκο Μίλισιτς παρέμεινε σ μια σταθερή πορεία και χωρίς να βελτιωθεί ιδιαίτερα σε κάποιον τομέα. Έμεινε στους Πίστονς μέχρι το 2006 με 1.5 πόντους μ.ο.

    Στην συνέχεια έγινε ”γυρολόγος” αγωνιζόμενος σε 5 διαφορετικές ομάδες(Μάτζικ, Γκρίζλις, Νικς, Τίμπεργουλβς, Σέλτικς) έως το 2013 που ανακοίνωσε για μυστήριους λόγους την απόσυρση του…

    2014:Το μυστήριο λύθηκε, kickboxιng η αιτία…

    Τελικά ο λόγος της απόσυρσης του Ντάρκο ήταν ότι ο ίδιος ήθελε να αφοσιωθεί σε μια άλλη του αγάπη που δεν ήταν άλλη από το Kickboxing.Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, το νεύρο που έδειχνε στους αγώνες μπάσκετ και η σωματική υποδομή που είχε αποκτήσει από αυτό, κυρίως λόγω NBA, ήταν οι καλύτερες βάσεις για ένα τέτοιο ξεκίνημα.

    Ο ίδιος φρόντισε να ξεκινήσει και τους αγώνες δίνοντας αγώνα επίδειξης απέναντι στον Ράντοβαν Ράντοτσιν.

    “Θα επιστρέψω”

    Ο αγώνας έγινε στις 19 Δεκεμβρίου στην Σερβία, αλλά ο Ντάρκο Μίλισιτς έδειξε λίγο τρακαρισμένος και ηττήθηκε.Ο ίδιος, γνήσιος Σέρβος και γνωστός για την μαχητική ψυχή του, δήλωσε:

    Θα επιστρέψω δριμύτερος, ήταν μόνο η αρχή…!

    Για να δούμε αν το άθλημα απέκτησε ”νέο αίμα”…

    Το απίστευτο ξέσπασμα του Μίλισιτς μετά τον αγώνα με την Ελλάδα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=woWqSmichOo

    Το ντεμπούτο του στην “δεύτερη καριέρα”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aMBADEPoiTk

  • Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Η 9η Δεκέμβρη του 1977 αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του NBA και σίγουρα κάτι που όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν, παρόντες και μη.Αιτία αποτέλεσε μια μπουνιά του παίκτη των Λος Άντζελες Λέηκερς, Κέρμιτ Ουάσινγκτον, στον αντίστοιχο των Ρόκετς(και μετέπειτα προπονητή τους) Ρούντι Τομτζάνοβιτς.

    Ο λόγος ήταν μια παρεξήγηση. Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Ξύλο και των “γονέων”

    Σε μια φάση του αγώνα,ο Κέρμιτ Ουάσιγκτον και ο Κέβιν Κάνερτ(Kevin Kunnert) διεκδίκησαν ένα ριμπάουντ. Στην συνέχεια ο Κάνερτ άρχισε μια νέα επίθεση αλλά είδε τον Ουάσιγκτον να του έχει πιάσει το σορτσάκι. Αυτό τον οδήγησε στο να ρίξει αγκωνιά στον Ουάσινγκτον με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τον χτυπήσει.

    Εκείνη την στιγμή ο Τομτζάνοβιτς έτρεξε προς το μέρος του καυγά θέλοντας να κατευνάσει την κατάσταση. Όμως ο Ουάσινγκτον νόμισε, ενστικτωδώς, πως έτρεχε να του επιτεθεί και του έριξε “στην κόντρα” μια ασύλληπτη μπουνιά στο πρόσωπο!

    Καρίμ-Αμπντουλ Τζαμπάρ: “Σαν να σκάει πεπόνι στο τσιμέντο”

    Ο σέντερ των Λέηκερς, Καρίμ-Αμπντούλ Τζαμπάρ, ήταν ανάμεσα στους παίκτες και δήλωσε μετά από καιρό:

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον θόρυβο που έκανε η μπουνιά. Ήταν σαν να σκάει πεπόνι σε τσιμέντο!

    Αμέσως έτρεξαν όλοι να δουν την κατάσταση του Τομτζάνοβιτς, καθώς ο ίδιος βρισκόταν στο πάτωμα σε μια λίμνη αίματος. Πραγματικά σοκαριστική στιγμή!

    Η…αντίδραση του Τομτζάνοβιτς και το ραγισμένο κρανίο

    Ο Τομτζάνοβιτς πάντως, για κάποιο λόγο, δεν ήταν αναίσθητος. Μάλιστα μετά το τέλος του αγώνα, προσπάθησε να επιτεθεί στον Ουάσινγκτον αλλά το σώμα του δεν τον υπάκουε.
    \nEίχε πάθει διάσειση και είχε σπάσει κόκκαλα, σαγόνι και μύτη ενώ το κρανίο του είχε ελαφρώς ραγίσει τόσο, ώστε υγρά του εγκεφάλου έτρεχαν στο στόμα του!

    Όλα αυτά θα μπορούσαν να τον έχουν οδηγήσει στον θάνατο. Ο ίδιος δήλωσε:

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την γεύση. Δεν κατάλαβα τι έγινε, νόμιζα ότι είχε πέσει στο κεφάλι μου το scoreboard του γηπέδου!

    Ο γιατρός του ήταν εντυπωσιασμένος πως ο Τομτζάνοβιτς είχε επιζήσει μετά από τέτοιο τραυματισμό και μάλιστα χωρίς να του μείνει κάποια μόνιμη βλάβη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:

    Σε πολλές περιπτώσεις, αθλητές πέθαναν από λιγότερο ισχυρά χτυπήματα. Στην περίπτωση του Ρούντι, έμοιαζε με προσπάθεια συγκόλλησης αυγού…

    (αναφερόμενος στο ραγισμένο κρανίο του Τομτζάνοβιτς).

    Η μετάνοια του Ουάσιγκτον

    Ο Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια να ζητήσει συγγνώμη, δήλωσε:

    Πανικοβλήθηκα όταν είδα τον Τομτζάνοβιτς να έρχεται καταπάνω μου γι’αυτό αντέδρασα έτσι. Η αντίδρασή αυτή δεν ήμουν εγώ.Ήμουν χειρότερος και από το χειρότερο τέρας του Χόλυγουντ

    Η τιμωρία και το ”μετά” στην καριέρα Τομτζάνοβιτς-Ουάσινγκτον

    Τομτζάνοβιτς

    Όλος ο κόσμος πάντως είχε παγώσει από το παραπάνω περιστατικό ενώ ο Ουάσινγκτον είχε καταλάβει ότι παραλίγο θα γινόταν δολοφόνος. Η λίγκα τον τιμώρησε για 60 μέρες, χάνοντας 26 αγώνες και πληρώνοντας πρόστιμο 10.000 δολαρίων που εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο.

    Υπήρξαν πάντως αντιδράσεις από ανθρώπους που ήθελαν πιο αυστηρή τιμωρία.

    Τομτζάνοβιτς

    Όσον αφορά την καριέρα του Τομτζάνοβιτς, αυτή πήρε την κατιούσα καθώς έμεινε 5 μήνες εκτός δράσης και τα τραύματα έκαναν αρκετό καιρό να επουλωθούν. Όταν επέστρεψε δεν κατάφερε ποτέ να βρει τον παλιό του εαυτό και αποχώρησε νωρίς όντας μόνο 33 ετών.

    Όταν αποσύρθηκε πάντως οι Ρόκετς απέσυραν το νούμερο 45 προς τιμήν του, ενώ και ο ίδιος έγινε ένας σπουδαίος προπονητής, οδηγώντας την ομάδα του Χιούστον σε 2 σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων(1994,1995)…

    Η άφεση αμαρτιών του Τομτζάνοβιτς στον Ουάσιγκτον και η φιλία τους

    Με το πέρασμα του χρόνου πάντως, οι ”πληγές” έκλεισαν και όσον αφορά τις σχέσεις των 2 αντρών. Μάλιστα συναντήθηκαν το 2002 στο Πόρτλαντ για να μιλήσουν στην USA Today για το βιβλίο του John Feinstein “The Punch” που αναφέρεται στο συγκεκριμένο γεγονός… Εκεί ο Τομτζάνοβιτς χαρακτήρισε ”αδερφό” του τον Ουάσινγκτον και συμπλήρωσε ότι:

    Ό,τι έγινε είναι παρελθόν, πλέον δεν υπάρχει κάτι να μας χωρίζει…

    Σ’εκείνη την συνέντευξη, οι δύο άντρες μίλησαν αναλυτικά για εκείνο το περιστατικό και τα συναισθήματά τους εκείνο το βράδυ. Ο Τομτζάνοβιτς μάλιστα έδειχνε τόσο άνετος και μιλούσε αναλυτικά σαν να μην είχε συμβεί κάτι σοβαρό που παραλίγο θα του είχε στοιχίσει την ζωή.

    Μάλιστα όταν τους ζητήθηκε να βγουν φωτογραφία μαζί, χάρισαν στον κόσμο το καλύτερό τους χαμόγελο, επιβεβαιώνοντας ότι η κακή στιγμή είχε ξεχαστεί.

    Μάθημα και για το NBA

    Το ίδιο το NBA, μετά από εκείνο το περιστατικό, έδωσε μεγάλη σημασία στην συμπεριφορά των παικτών. Συνειδητοποιώντας τι μπορεί να συμβεί από μαι κακιά στιγμή επέβαλλε μέτρα τα οποία προέβλεπαν αυστηρές ποινές για τους λεγόμενους ‘‘εντός γηπέδου ταραξίες” όπως αποκλεισμό από αγώνες ή μεγάλα χρηματικά πρόστιμα.

    Ήταν μια προσπάθεια να αποφεύγονται καβγάδες που στιγματίζουν το άθλημα και δίνουν το κακό παράδειγμα σε όσους το παρακολουθούν. Τα μέτρα αυτά είχαν μεγάλη αποτελεσματικότητα από τότε, καθώς με ελάχιστες εξαιρέσεις, η συμπεριφορές των αθλητών είναι άψογες…

    Ο φιλάνθρωπος Ουάσινγκτον

    Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ουάσινγκτον, χρόνια μπλεγμένος σε ιστορίες με αλκοόλ και κακής ζωής, έχει αφιερώσει την ζωή του στις φιλανθρωπίες, δείχνοντας σε όλους πως όταν κάποιος πάρει μια δεύτερη ευκαιρία(όπως η συγχώρεση του Τομτζάνοβιτς) μπορεί να αλλάξει…

    Ουάσινγκτον

    Δείτε σε βίντεο τη φάση από τη θρυλική μπουνιά !
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jgqUZ1IAA_8

  • Δεν Μπορώ Να Αναπνεύσω! – Η Ανάγκη για Διαμαρτυρία μέσα από Αθλητές-Σύμβολα

    Δεν Μπορώ Να Αναπνεύσω! – Η Ανάγκη για Διαμαρτυρία μέσα από Αθλητές-Σύμβολα

    Η Ελπίδα των κατατρεγμένων Αφροαμερικανών

    Για χρόνια οι κοινότητες των ανθρώπων της αφρικανικής καταγωγής σε όλο τον κόσμο εύχονται ότι οι εκατομμυριούχοι αθλητές θα γίνουν πιο δραστήριοι κοινωνικά και θα αναδειχτούν ως η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή γιατί δεν τους σημασία κανείς.

    Παρόλο που μερικοί από αυτούς τους αθλητές της αφρικανικής καταγωγής δεν είναι οι ιδανικότεροι υποψήφιοι για να μιλήσουν για κοινωνική αλλαγή και ενάντια στην αδικία, η δημοτικότητα αυτών των αθλητών τους φέρνει σε μοναδική θέση για αυτό το σκοπό.

    Η διαδρομή προς τον ακτιβισμό δεν είναι κάτι που όλοι μπορούν να κατανοήσουν εύκολα. Πολλοί αθλητές θα προτιμούσαν να μαζεύουν τις επιταγές από τα παχυλά τους συμβόλαια, τις κυρίες τους, τις καταχωρίσεις τους στον Τύπο και να ζήσουν μια ζωή μέσα στην άνεση και την πολυτέλεια. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Το παρελθόν είναι γεμάτο με τρανά παραδείγματα αθλητών που προσπάθησαν να σταθούν στο ύψος της ευθύνης και της πρόκλησης να σημάνουν τον συναγερμό στο γενικό πληθυσμό σχετικά με τις αδικίες που υφίστανται τα άτομα αφρικανικής καταγωγής σε τακτική βάση.

    Ο μεγάλος Τζιμ Μπράουν ήταν αφοσιωμένος ακτιβιστής εδώ και δεκαετίες. Ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ έχει μια ιστορία ακτιβισμού στο παρελθόν, στην οποία έχει πρόσφατα επιστρέψει από δημοσιογραφικό πόστο μέσα από τα βιβλία και την κριτική στήλη του στο περιοδικό Time. Ωστόσο, ως επί το πλείστον, οι αθλητές που επιδίδονται σε πράξεις ακτιβισμού εμφανίζονται στο προσκήνιο σπάνια ή καθόλου τα τελευταία 30 χρόνια.

    Η Ιστορική Πράξη του Κρεγκ Χότζες

    Κρεγκ Χότζες

    Θυμάται κανείς τον Κρεγκ Χότζες των Σικάγο Μπουλς; Εξαναγκάστηκε σε απόσυρση επειδή τόλμησε να εμφανιστεί στο Λευκό Οίκο σε πλήρη αφρικανική περιβολή και να παρουσιάσει στον τότε Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους μια επιστολή παραπόνων από την αφρικανική αμερικανική κοινότητα. Αυτό έλαβε χώρα πίσω στο μακρινό 1992. Μετά από αυτόν, δεν υπήρξε σχεδόν  κανένας, τουλάχιστον σε αυτό το μέγεθος.

    Η αλήθεια να λέγεται, η πράξη του ήταν περισσότερο συμβολική παρά οτιδήποτε άλλο. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα στον κόσμο της απόλυτης κυριαρχίας των λευκών. Η Μαύρη Αμερική περίμενε για χρόνια ένα νέο πρωταθλητή, αρκετά γενναίο και “μεγάλο” -τόσο μεγάλο ώστε η άποψή του να είναι αδιαμφισβήτητη- για να αναλάβει την υπόθεση.

    Η δράση του Λεμπρόν Τζέιμς

    Παρόλο που ο σούπερ σταρ των Κλίβελαντ Καβαλίερς, Λεμπρόν Τζέιμς είχε αναφέρει σε συνέντευξή του στο ESPN πριν από επτά χρόνια ότι θα ήθελε να σηκώσει το μανδύα του Μοχάμεντ Άλι  και να γίνει πρωταθλητής στο στίβο της κοινωνικής δικαιοσύνης, η δήλωσή του είχε φανεί αναιμική. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ο “βασιλιάς” Τζείμς χρησιμοποίησε το ειδικό του βάρος για να στρέψει την προσοχή στον αγώνα για τη δικαιοσύνη και την ισότητα των Αφροαμερικανών μέσα από διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

    Λεμπρόν Τζέιμς

    Η αρχή έγινε το 2013 όταν οι Μαϊάμι Χιτ, τότε ομάδα του Λεμπρόν Τζέιμς έκανε με πρωτοβουλία του Λεμπρόν κάποιες συμβολικές κινήσεις διαμαρτυρίας για την τραγική δολοφονία του άοπλου 17χρονου Τρέιβον Μάρτιν (Trayvon Martin) και συνεχίστηκε μέσα από δηλώσεις και αναρτήσεις του Λεμπρόν στα κοινωνικά δίκτυα.

    Η ακτιβιστική καμπάνια “Δεν μπορώ να αναπνεύσω!”

    Πρόσφατα, μετά την προκλητική αθώωση στις 4 Δεκεμβρίου 2014, του (λευκού) αστυνόμου που στραγγάλισε αναίτια κι απρόκλητα τον άοπλο (Αφροαμερικανό) Έρικ Γκάρνερ με την υποψία ότι πουλούσε παράνομα τσιγάρα, πέραν από τον Λεμπρόν ευαισθητοποιήθηκαν και άλλοι μεγάλοι αθλητές του NBA.

    Την αρχή έκανε ο Ντέρικ Ρόουζ, όταν εμφανίστηκε 2 μέρες μετά την ανακοίνωση, στις 6 Δεκεμβρίου, στην προθέρμανση του αγώνα των Σικάγο Μπουλς με τους Γουόριορς, φορώντας μια μπλούζα που έγραφε

    “I can’t breathe” (“Δεν μπορώ να αναπνεύσω”)

    που ήταν τα τελευταία λόγια του Έρικ Γκάρνερ λίγο πριν ξεψυχήσει από τη λαβή του αστυνομικού.

    Ντέρικ Ρόουζ

    Στη συνέχεια, στο παιχνίδι μεταξύ των Κλίβελαντ Καβαλίερς και των Μπρούκλιν Νετς, την ίδια μπλούζα φόρεσαν επίσης ο Λεμπρόν Τζέιμς και ο Κάιρι Ίρβινγκ των Κάβαλιερς, και οι Κέβιν Γκαρνέτ, Ντερόν Ουίλιαμς, Άντονυ Άντερσον των Μπρούκλιν Νετς, καθώς και ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης και ατζέντης αθλητών Jay Z. Το φαινόμενο στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα, με αθλητές όπως ο Κόμπι Μπράιαντ, ο Σουάγκι Π, ο Κάρλος Μποζιερ και ο Τζέρεμι Λιν να εμφανίζονται επίσης με την εν λόγω μπλούζα, όπως ακόμα και ο μη αφρικανικής καταγωγής Ντέμιαν Λίλαρντ των Πόρτλαντ Μπλέιζερς και όλη η ομάδα των Τζορτζτάουν Χόγιας πριν από το παιχνίδι τους ενάντια στους Κάνσας.

     

    Κόμπι Μπράιαντ

    Λος Άντζελες Λέικερς

    Το βίντεο του άδικου στραγγαλισμού

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=g-xHqf1BVE4

  • Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η μέρα ντροπής για το NBA…(Άρτεστ-Γουάλας)

    Η 19η Νοεμβρίου του 2004.έχει μείνει στην ιστορία ως μια από τις πιο ”μαύρες” σελίδες στην ιστορία του NBA.Εκείνη την ημέρα συνέβησαν πράγματα που ήταν για γέλια και για κλάματα και θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν ταινία (το τι είδους δεν ξέρουμε) .Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά…

    Οι Pistons υποδέχονταν τους Pacers στο ντέρμπι της Ανατολής και μιας άτυπης ρεβάνς των τελικών περιφέρειας. Οι φιλοξενούμενοι έλεγχαν το ματς σε όλη την διάρκεια του, 46 δευτερόλεπτα πριν το τέλος και με το σκορ στο 97-82 υπέρ των Πέησερς έγινε η φάση που δημιούργησε όλη αυτή την παρωδία…

    Ο Γουάλας σπρώχνει πολύ δυνατά τον Άρτεστ

    Ο Ρον Άρτεστ των Ιντιάνα έκανε ένα, σκληρό μεν αλλά όχι αντιαθλητικό, φάουλ στον Γουάλας. Ο τελευταίος, γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, έσπρωξε με τρομερή δύναμη τον Άρτεστ και τον κυνήγησε προς το τραπέζι της γραμματείας παρασύροντας σχεδόν όσους παίκτες βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο παρκέ.

    Πολλοί παίκτες των 2 ομάδων αντάλλαξαν μεταξύ τους σπρωξιές και μπουνιές ενώ ο Άρτεστ ξάπλωσε μπροστά από τη γραμματεία για να ηρεμήσει. Και ενώ όλα έδειχναν να ηρεμούν, ένα ποτήρι εκτοξεύτηκε και έπεσε πάνω του…Ήταν η “σπίθα που αναζωπύρωσε την φωτιά”…

    Ο 25χρονος τότε παίκτης των Pacers σηκώθηκε και “έγραψε ιστορία”. Με τα νεύρα στην “τσίτα” από το επεισόδιο με τον Γουάλας, σκαρφάλωσε στην εξέδρα και βρήκε αυτόν που του είχε πετάξει το μπουκάλι. Άρχισε να του ρίχνει μπουνιές στο πρόσωπο με μανία, με τον Stephen Jackson να κάνει το ίδιο. Ποπ-κορν στον αέρα, ξύλο και ”αιωρούμενα” σώματα συνέθεσαν αυτήν την παρωδία…

    Ο Ρον Άρτεστ επιστρέφει στο παρκέ με τη φανέλα ξεχειλωμένη, επακόλουθο από το ξύλο

    Παραλίγο να συμμετάσχουν και άλλοι παίκτες τον Πέισερς αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν έγινε, με τον Άρτεστ να φτάνει ξανά στο παρκέ, με μια φανέλα ξεχειλωμένη. Το κοινό είχε χάσει τον έλεγχο, οι άνθρωποι των ομάδων δεν ήξεραν πως να συγκρατήσουν το πλήθος και οι στιγμές ήταν σοκαριστικές. Ο Άρτεστ ήταν ο πρώτος παίκτης που αποχώρησε με συνοδεία ασφαλείας για τα αποδυτήρια, πριν ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι συμπαίκτες μέσα από έναν καταιγισμό από ποπ-κορν και αναψυκτικών(ευτυχώς μόνο….)

    Ένιωσα να παλεύω για την ζωή μου

    σχολίασε ο προπονητής των Pacers Rick Carlisle μετά το παιχνίδι, το οποίο φυσικά διακόπηκε. Είχαμε όμως και συνέχεια στα αποδυτήρια, ανάμεσα στους Άρτεστ, Ο’Νιλ, Τζάκσον και το προπονητικό τιμ, με την αστυνομία να συλλαμβάνει τελικά τον Άρτεστ και τους συμπαίκτες του να τον φυγαδεύουν στο λεωφορείο της ομάδας για να τον σώσουν. Πάνω από 500 αστυνομικοί βοήθησαν στο να αποχωρήσει η ομάδα της Ιντιάνα με ασφάλεια από το γήπεδο.

    Οι συνέπειες για τους ταραξίες

    Την επόμενη μέρα, ο Κομισάριος του ΝΒΑ Ντέιβιντ Στέρν, βλέποντας και ο ίδιος το ματς live, ανακοίνωσε τις ποινές, οι οποίες ήταν εξοντωτικές και πρωτόγνωρες για τo ΝΒΑ, αλλά επιβάλλονταν για να προστατευτεί η λίγκα.

    * O Άρτεστ έχασε το υπόλοιπο της σεζόν. 73 αγώνες κανονικής περιόδου και 13 ματς playoffs.

    * Ο Stephen Jackson έμεινε εκτός δράσης για 30 ματς, ο Jermaine O’ Neal για 15, ο Ben Wallace για 6, ο Anthony Johnson για 5 και οι Reggie Miller, Chauncey Billups, Derrick Coleman, Elden Campbell για ένα.

    Τουλάχιστον ο πολιτισμός του NBA “έδειξε” γρήγορα αντανακλαστικά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cTZsqxPVHo

  • Χάρλεμ Γκλομπτρότερς

    Χάρλεμ Γκλομπτρότερς

    Όταν κάποιος ακούσει το όνομα “Χάρλεμ Γκλομπτρότερς“, το πρώτο που θα του έρθει στο μυαλό είναι κάποιοι τύποι που με θετική ενέργεια προσφέρουν μπασκετικό θέαμα με διάφορα κόλπα, τα οποία συναρπάζουν σχετικούς ή μη με το άθλημα. Λίγοι όμως γνωρίζουν τι άλλο έχουν προσφέρει κατά καιρούς αυτοί οι ωραίοι τύποι…

    Η αρχή δημιουργίας των Χάρλεμ

    Είναι γνωστό ότι στην Αμερική, λίγο μετά τον Α’Παγκόσμιο πόλεμο, ο ρατσισμός βρισκόταν στα ύψη. Οι Αφροαμερικάνοι και γενικά κάθε μη λευκός, αντιμετωπίζονταν από την κοινωνία ως κατώτερα όντα και κυνηγιόντουσαν με κάθε τρόπο και με την παραμικρή αφορμή.

    Το 1926, μέσα σε αυτό το κλίμα, “γεννήθηκαν” οι Χάρλεμ Γκλομπτρότερς, στο Νότιο Σικάγο. Κάποιοι παλιοί συμμαθητές από το Γυμνάσιο G.Phillips του Σικάγο βρέθηκαν σε έναν φιλικό αγώνα και έφτιαξαν μια ομάδα με το όνομα “Savoy Big Five”. Το 1928 ύστερα από μια οικονομική διαφωνία, ένα μέλος της ομάδας, ο Τόμι Μπρούκινγκς αποσπάστηκε και έφτιαξε τους «Σικάγο Γκλομπτρότερς».

    Οι Χάρλεμ του Έιμπ Σάπερστιν

    Αργότερα εμφανίστηκε  ο Έιμπ Σάπερστιν, μετανάστης από το Βόρειο Σικάγο .Όντας επιτυχημένος επιχειρηματίας και γνωστός για την αγάπη του στον αθλητισμό, έγινε ο  μάνατζερ  των «Γκλομπτρότερς». Ήταν το ουσιαστικό ξεκίνημα τους… Ο Σάπερστιν ανέλαβε να τους κλείνει αγώνες, κάτι που ήταν δύσκολο εκείνη την εποχή αν μια ομάδα δεν είχε μάνατζερ.

    Οι «Γκλομπτρότερς» περιόδευαν παντού, παίζοντας μπάσκετ, προσφέροντας σόου αλλά με μικρές αμοιβές. Ο λευκός Σάπερστιν και οι έγχρωμοι παίκτες του, πήγαιναν σε περιοχές υψηλής επικινδυνότητας, ειδικά για τους τελευταίους που ήταν και μαύροι. Ο Φιλ Τζάκσον είχε υμνήσει την πειθαρχία τους και το πάθος τους τονίζοντας το ”πόσο προσπαθούσαν να προσαρμοστούν σε αυτές τις συνθήκες”.

    Ο Φρανκ Ουάσινγκτον, παίκτης της ομάδας από το 1946 εώς 1960,είχε πέσει και αυτός θύμα ρατσισμού όταν μπαίνοντας σε ένα βενζινάδικο διψασμένος μετά από έναν αγώνα ζήτησε ένα μπουκάλι γάλα από το ψυγείο και ο ιδιοκτήτης δεν του το έδωσε επειδή ήταν μαύρος.

    Όλα τα παραπάνω πείσμωσαν τους Χάρλεμ στο να προσπαθήσουν να πείσουν τον κόσμο, μέσα από τους αγώνες τους ότι  το χρώμα του δέρματος δεν αποτελεί κριτήριο κατάταξης των ανθρώπων.

    Ένας ιστορικός αγώνας με ρατσιστικά εμπόδια

    Χάρλεμ Γκλοουμπτρότερς – Μινεάπολις Λέικερς

    Έπειτα από ένα μεγάλο σερί νικών που έκαναν οι Χάρλεμ, πολύς κόσμος είχε αρχίσει να πιστεύει ότι μπορούσαν να κερδίσουν και ομάδες από το NBL (πρόδρομος του ΝΒΑ). Τότε ο Σάπερστιν αποφάσισε να βάλει ένα μεγάλο στοίχημα. Μίλησε με τον ιδιοκτήτη των, πρωταθλητών και αποκλειστικά λευκών, Μινεάπολις Λέικερς, Μαξ Γουίντερ και τον ”προκάλεσε” να γίνει ένας αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων. Ένας αγώνας που, πέρα από το αγωνιστικό, θα αποδείκνυε στον κόσμο ότι μπορούν στο ίδιο γήπεδο να βρεθούν μαύροι και λευκοί.

    Την μέρα του αγώνα μάλιστα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν βρήκε την ευκαιρία να προβάλλει ένα νομοσχέδιο για την ισότητα. Αντιμετώπισε όμως αντιδράσεις από τους Δημοκρατικούς του Νότου και από τον Τύπο που χαρακτήρισε αυτόν τον αγώνα ως αναμέτρηση ”μεταξύ κλόουν και λευκών”.

    Προσπαθώντας να μείνουν τα παραπάνω εκτός γηπέδου, οι δυο ομάδες σκέφτονταν μόνο την νίκη. Στην αρχή του αγώνα οι Λέικερς ήταν μπροστά στο σκορ, όμως γρήγορα οι Χάρλεμ, που αρχικά είχαν επηρεαστεί από το εχθρικό κοινό, άρχισαν την αντεπίθεση.

    Στην τέταρτη περίοδο και ενώ το ματς ήταν ισόπαλο, ένα χτύπημα του αστεριού των Μινεάπολις, Τζορτζ Μάικαν στον παίκτη των Γκλομπτρότερς, Μάρκες Χέινς, παραλίγο να ρίξει ”λάδι στην φωτιά’‘ και να φανούν και εντός αγωνιστικού χώρου τα σημάδια του ρατσισμού. Και όμως…. Ο Τζορτζ Μάικαν, σήκωσε τον συναθλητή του και το θέμα έληξε.

    Λίγο μετά ήρθε και η έκπληξη, καθώς οι Χάρλεμ, με ένα σουτ του Έρεμε Ρόμπινσον, κερδίζουν με 61-59 δημιουργώντας ένα τεράστιο σοκ σε όλο το γήπεδο και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους αλλά και για το μήνυμα-γροθιά στο κατεστημένο της εποχής,ότι δηλαδή…

    Οι “κατώτεροι” έγχρωμοι μπορούν να νικήσουν τους “ανώτερους” λευκούς !!

    Η ρεβάνς και η καταξίωση στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν

    Η νίκη αυτή ήταν επίσης η αρχή της αναγνώρισης των Αφροαμερικάνων αθλητών, που μέχρι τότε αντιμετωπίζονταν σαν “σκουπίδια”. Τα πράγματα αλλάζουν. Θέλοντας να αποδείξει ότι η νίκη δεν ήταν τυχαία ο Σάπερστιν, την επόμενη χρονιά οργάνωσε ρεβάνς. Και πάλι οι Χάρλεμ ήταν νικητές με τρόπο αυτήν την φορά πιο άνετο και πλακατζίδιο (!!!). Το 1950 οι Γκλομπτρότερς δίνουν αγώνα στη Μέκκα του παγκόσμιου μπάσκετ, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης όπου και κέρδισαν τους Σέλτικς, σημειώνοντας την 65η σερί νίκη τους.

    Η Παρουσία στο Χόλιγουντ

    Είχαν πάρει πια “τον αέρα” των ομάδων του NBA. Σύντομα και το Χόλιγουντ ασχολήθηκε μαζί τους, αφού συμφώνησαν με τον Σάπερστιν  για την παραγωγή μιας ταινίας. Κάπου εκεί ήρθε και η επίσημη πια ονομασία τους, «Χάρλεμ Γκλομπτρότερς», λόγω της περιοχής Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.

    Αξίζει να σημειώσουμε ότι την φανέλα των Χάρλεμς έχουν φορέσει οι Ουίλτ Τσαμπερλέιν και Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ ενώ ο Νέλσον Μαντέλα ανήκε στα τιμητικά μέλη τους…

    Όλα αυτά έκαναν τους Χάρλεμ Γκλομπτρότερς να μείνουν στην ιστορία… Δίδαξαν ήθος, ισότητα και καταπολέμηση του ρατσισμού μέσω του χαμόγελου, του θεάματος και απέδειξαν ότι μέσω αυτών τα πάντα μπορούν να πραγματοποιηθούν, ακόμα και αν οι κοινωνικές περιστάσεις δεν το επιτρέπουν…

    Ελληνικό Ενδιαφέρον…

    Ελληνικό ενδιαφέρον έχει η συμμετοχή κατά το παρελθόν στο ρόστερ των Χάρλεμ Γκλοουμπτρότερς του παίχτη του Ολυμπιακού Μπρεντ Πέτγουεϊ με το προσωνύμιο “Thunder”.

    Ο “Θάντερ” Πέτγουεϊ

     

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kyyZaJag2Fc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=d9wO_rJrQLI

  • Μάτζικ Τζόνσον 24/10/1991. Η μέρα που τελείωσε η μαγεία…!!

    Μάτζικ Τζόνσον 24/10/1991. Η μέρα που τελείωσε η μαγεία…!!

    Ήταν 24 Οκτωβρίου του 1991…Οι Λέικερς του Μάτζικ Τζόνσον βρίσκονταν στη Γιούτα για ένα φιλικό παιχνίδι με τους Τζαζ, λίγο πριν την έναρξη της κανονικής σεζόν του NBA.Ο μεγάλος Μάτζικ καθόταν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του όταν έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον γιατρό της ομάδας, Michael Mellman, ο οποίος του ζητούσε επίμονα να τον δει από κοντά για να μιλήσουν για ένα σοβαρό θέμα.Ούτε ο ίδιος ο Μάτζικ δεν φανταζόταν ότι αυτό το τηλεφώνημα ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…Η διάγνωση του γιατρού ήταν μια λέξη :”HIV”…

    Εκείνη την εποχή ο ιός του HIV που προκαλεί το AIDS ήταν κάτι καινούργιο και η ενημέρωση γύρω από αυτόν ελλιπής σε σχέση με σήμερα. Ο Μάτζικ δεν ήθελε να το πιστέψει και ζήτησε να γίνει δεύτερη εξέταση η οποία βγήκε πάλι θετική.Φανερά πλέον ανήσυχος, ζήτησε να υποβληθεί και η γυναίκα του σε εξετάσεις, μιας και ήταν έγκυος και φοβόταν μήπως είχε κολλήσει και αυτή και το παιδί.Ευτυχώς όμως αυτές βγήκαν αρνητικές και τότε ο Μάτζικ ζήτησε και τρίτη εξέταση για τον εαυτό του.

    Τα  οριστικά αποτελέσματα και οι αντιδράσεις…

    Μιας και τα αποτελέσματα θα έβγαιναν στις 5 Νοεμβρίου, οι Λέικερς υποστήριζαν ότι ο παίκτης τους είχε κάποια γρίπη και θα εμφανιζόταν στο παρκέ μετά τα 3 πρώτα παιχνίδια της σεζόν.Όταν όμως και η τρίτη εξέταση βγήκε θετική τότε ο Μάτζικ δεν μπορούσε να ”κρύβεται” άλλο.Δυο μέρες μετά λοιπόν αποφασίζει ότι πρέπει να μιλήσει σε κάποιους ανθρώπους για το πρόβλημά του προτού ανακοινώσει στον κόσμο την αποχώρησή του από τα γήπεδα.Οι άνθρωποι αυτοί ήταν οι Λάρι Μπερντ, Μάκλ Τζόρνταν, Αιζάια Τόμας και ο προπονητής που λάτρευε Πατ Ράιλι.Όμως τα πράγματα άλλαξαν όταν  ένας δημοσιογράφος επικοινώνησε με το γραφείο τύπου των Λέικερς για να ρωτήσει αν αλήθευαν οι φήμες που αφορούσαν την αρρώστια του Μάτζικ.Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Λέικερς ανακοίνωσαν πώς ο παίκτης τους θα παραχωρούσε  συνέντευξη τύπου.

    Την ενημέρωση των παραπάνω ατόμων ανέλαβε, μετά από επιθυμία του Μάτζικ, να την κάνει ο μάνατζερ του Lon Rosen.Οι αντιδράσεις όλων έδειξαν πόσο τους ”πόνεσε” αυτή η είδηση.Ο Ράιλι, έχοντας αγώνα με τους Νικς στην Νέα Υόρκη, διάβασε πριν την έναρξή του μια προσευχή που ακούστηκε σε όλο το γήπεδο.Ο Τόμας, μόλις το έμαθε ξέσπασε σε κλάματα ενώ ο Μπερντ, πιο ψύχραιμος, απαίτησε να μιλήσει με τον ίδιο τον Μάτζικ, πράγμα που έγινε.Τέλος ο Τζόρνταν έκανε μόνο μια ερώτηση: ”θα πεθάνει”;

    Λίγο αργότερα, σε μια κατάμεστη αίθουσα τύπου θα μάθαινε και ο υπόλοιπος κόσμος τα άσχημα νέα από τον Μάτζικ.Ο ίδιος, αφού αρχικά ανακοίνωσε ξεκάθαρα την αποχώρησή του λόγω της ασθένειας, τόνισε ότι ”θα παλέψει για το πρόβλημά του” και ότι ”σκόπευε να γίνει ομιλητής για τον ιό HIV ώστε να πείσει πολλούς ανθρώπους να κάνουν ασφαλές σεξ για να τον αποφύγουν”. Πρόσθεσε ότι ”βλέπει τον ιό σαν μια νέα πρόκληση στην ζωή του και ότι θα έκανε το παν για να τον νικήσει και να συνεχίσει να ζει πολλά χρόνια ακόμα” .Η συναισθηματική φόρτιση ήταν έντονη και μερικοί ξέσπασαν σε κλάματα .Άλλα ο Μάτζικ πέρασε αυτό που ήθελε…

    Παρά την όλη αυτή κατάσταση ο κόσμος ψήφισε τον Μάτζικ να πάρει μέρος στο All Star Game του 1992 όπου αναδείχτηκε MVP ενώ πήρε μέρος και στην Ολυμπιάδα του 1992 με την θρυλική Ντριμ Τιμ 1.Όμως, όπως είπαμε, η ελλιπής ενημέρωση εκείνη την εποχή για τον ιό HIV και το γενικό ”πιστεύω” ότι όποιος τον είχε δεν μπορούσε να ζήσει πάνω από 2-3 χρόνια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ήταν κολλητικός, δημιούργησε φόβο σε συμπαίκτες και μη του Μάτζικ, πολλοί από τους οποίους δεν ήθελαν ούτε να τον ακουμπάνε.Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Καρλ Μαλόουν ο οποίος είχε πει :”Αν δεχτεί ένα χτύπημα και ματώσει τι γίνεται;”. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Ρόνι Σεικάλι, οποίος βρισκόταν στο Λος Άντζελες λόγω τραυματισμού και ζήτησε να παίξει μονό με τον Μάτζικ για να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση.

    Η όλη περιπέτεια του θρύλου των Λέικερς είχε πάντως αίσιο τέλος.5 χρόνια(30 Ιανουαρίου 1996)μετά  επιστρέφει στα παρκέ με την αγαπημένη του ομάδα με την οποία έπαιξε μέχρι το τέλος της σεζόν βγάζοντας έτσι κάποια απωθημένα του για τον τρόπο που αποχώρησε. Η ενημέρωση για τον ιό HIV είχε προχωρήσει αρκετά τότε. Ο ίδιος ο Μάτζικ κατάφερε με την στάση του να αποδείξει ότι όποιος έχει αυτόν τον ιό μπορεί να ζει κανονικά την ζωή του, περνώντας ένα γενικότερο μάθημα ζωής, χρήσιμο έως σήμερα για τους φορείς και μη…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VbdOQUARrEU
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UFUBEno6ftA
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kXRk0BpCEjI