Tag: nba

  • Salary Cap: το Financial Fair-Play του NBA…

    Salary Cap: το Financial Fair-Play του NBA…

    Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στον χώρο του ποδοσφαίρου, από το 2009, μάθαμε τον όρο “financial fair play”,έναν κανονισμό που θέσπισε η ΟΥΕΦΑ και ως σκοπό έχει να μπει ένας περιορισμός στα χρήματα που ξοδεύουν ομάδες με πολύ πλούσιους ιδιοκτήτες έτσι ώστε να μειωθούν οι διαφορές μεταξύ αυτών και λιγότερο οικονομικά εύρωστων ομάδων και να αυξηθεί ο ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα.Αναλυτικά για τα παραπάνω θα πούμε σε άλλο άρθρο γιατί εδώ θα εξηγήσουμε έναν αντίστοιχο όρο του NBA,το Salary Cap.

    Ως γενική έννοια, με τον όρο Salary Cap εννοούμε το όριο στο ανώτατο ποσό χρημάτων που το NBA επιτρέπει στις ομάδες να πληρώνουν στους παίκτες τους(δηλαδή το σύνολο κόστους των συμβολαίων τους). Το ύψος αυτού του ποσού εξαρτάται από τον τζίρο της Λίγκας της προηγούμενης χρονιάς.Ο λόγος που υπάρχει είναι για να περιορίζει τις πλουσιότερες ομάδες να αγοράζουν όλους τους καλούς παίκτες σε βάρος των πιο αδύναμων και έτσι να υπάρχει ανταγωνισμός.Σε περίπτωση που μια ομάδα ξεπεράσει το Salary Cap υπάρχει το λεγόμενο ”tax level” το οποίο βρίσκεται 10 εκατομμύρια δολάρια πάνω από το Salary Cap και, όταν το ξεπεράσει και αυτό κάποια ομάδα,  πρέπει να πληρώσει τον λεγόμενο φόρο πολυτελείας(για κάθε επιπλέον δολάριο που δίνει για συμβόλαιο θα το πληρώνει διπλό) Αν π.χ. υποθέσουμε ότι το Salary Cap μια ομάδας είναι 50 εκατ. τότε, προσθέτουμε άλλα 10 και εφόσον ξεπεραστούν και αυτά μετά έρχεται ο φόρος πολυτελείας.(ή luxury tax)

    Αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνολο του ποσού από τον φόρο πολυτελείας το μοιράζονταν οι ομάδες που δεν ξεπερνούσαν το όριο του Salary Cap.Επιπλέον,το μέτρο αυτό ”μάτωνε” οικονομικά τις ομάδες που το ξεπερνούσαν καθώς μιλάμε για τεράστια ποσά.Έτσι το 2005, για μια και μόνο φορά η Λίγκα θέσπισε τον ”Κανονισμό Άλαν Χιούστον” που έδινε το δικαίωμα σε μια ομάδα να αποδεσμεύσει έναν παίκτη και το ποσό ου συμβολαίου του να αφαιρεθεί από τον φόρο πολυτελείας.Αυτό σήμαινε ότι η ομάδα θα πλήρωσε κανονικά το συμβόλαιό του αλλά ο παίκτης θα λογιζόταν ως ελεύθερος και έτσι τα χρήματα του συμβολαίου του δεν θα υπολογίζονταν στο Salary Cap.Η διάταξη πήρε το όνομα του Άλαν Χιούστον γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης υπέγραφε τότε τα πιο εξωφρενικά συμβόλαια στο ανώτατο όριο.

    Με όλα τα παραπάνω το NBA καταφέρνει πάντα να παραμένει ανταγωνιστικό και εντός και εκτός παρκέ,άσχετα με τα οικονομικά μια ομάδας…

     

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part II – Ανατολή)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part II – Ανατολή)

    Ο «βασιλιάς» του NBA , LeBron James, επέστρεψε στο σπίτι του και όλοι πλέον περιμένουν να δουν αν θα βρεθεί για πέμπτη συνεχόμενη φορά σε τελικούς. Οι «ιππότες» Cleveland Cavalaliers υποδέχτηκαν τον ήρωά τους με ενθουσιασμό, οι εμφανίσεις με το «23» ξαναβγήκαν από τις ντουλάπες και η αισιοδοξία στο Ohio για την πολυπόθητη κατάκτηση ενός τίτλου είναι εμφανής.

    Στο ταξίδι της φετινής σεζόν, ο LeBron θα έχει για υπασπιστές τον φέρελπι playmaker Kyrie Irving και έναν από τους πιο ποιοτικούς ψηλούς στο ΝΒΑ βάσει της ικανότητάς του να σκοράρει από μακρινή απόσταση και να μαζεύει ριμπάουντ (Kevin Love). Θα ξανασυναντήσει όμως τόσο τον βασικό σέντερ-φορ A. Varejao (τον οποίο οι περισσότεροι θυμόμαστε από τη ζημιά που προκάλεσε στον αρχηγό της εθνικής μας Νίκο Ζήση), όσο και τον 34χρονο πρώην συμπαίκτη του στους Miami Heat, τον «μπόμπερ» Mike Miller.

    Ποιος μπορεί να αποτελέσει το φόβητρο για τους Cavaliers στην πορεία τους προς τον τελικό της Ανατολής?

    Είναι η ομάδα που όσοι μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’90 τη θυμούνται με νοσταλγία… Οι ταύροι του ενός και μοναδικού Michael Jordan και του Scottie Pippen. Η ομάδα των δύο three-peat είναι πάλι εδώ και έτοιμη για μεγάλα πράγματα. Ο Tom Thibodeau άλλαξε το DNA αυτής της ομάδας στην άμυνα και προσδοκά σε όσο το δυνατόν λιγότερους τραυματισμούς.

    Πλέον οι Bulls έχουν την καλύτερη τετράδα ψηλών του ΝΒΑ (Noah, PauGasol, Gibson, Mirotic) και με τον MVP του 2011 Derrick Rose υγιή και τους Butler και Hinrich στην περιφέρεια θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν μια θέση στους τελικούς.

    Ήδη η πρώτη αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων βρήκε νικητές τους Cavaliers. Η συνέχεια επί της οθόνης…

     
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=iyfsiphPu44
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=Zn6kiimEsYc
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=czMj6zOVDOM

  • Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Ο, για πολλούς, απόλυτος “θεός” του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, ελάχιστες φορές μπορούσε να σταματηθεί από κάποιον αντίπαλο. Ειδικά όταν έπαιζε τελικούς με τους Μπουλς ήταν πιο παθιασμένος απ’ότι σε όλη την σεζόν. Άλλωστε αποτελούσε το απόλυτο βαρόμετρο και τον κύριο λόγο που η ομάδα του Σικάγο κατέκτησε 6 τίτλους. Και όμως ο τίτλος του 1997 θα μπορούσε να είχε χαθεί από μια πίτσα…

    Ήταν Ιούνιος του 1997 και 2 μέρες πριν διεξαχθεί ο 5ος τελικός μεταξύ Μπουλς και Τζαζ, με την σειρά να βρίσκεται στο 2-2 και τον πέμπτο αγώνα να γίνεται στην έδρα των τελευταίων (Delta Center). Η αποστολή των Μπουλς βρισκόταν σ’ένα ξενοδοχείο στην Γιούτα. Κάποια στιγμή τον Τζόρνταν τον έπιασε πείνα και, καθώς η ώρα ήταν περασμένη και το room-service δεν λειτουργούσε, αποφάσισε, παρουσία του γυμναστή της ομάδας Tim Grover και κάποιων άλλων παικτών που βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο να παραγγείλει πίτσα. Ο Grover, όπως ο ίδιος δήλωσε, “είχε κακό προαίσθημα γι’αυτήν την παραγγελία” μιας και τότε δεν υπήρχαν στην Γιούτα πολλά ξενοδοχεία και όλοι ήξεραν που έμενε η αποστολή των Μπουλς”. Τελικά η πίτσα ήρθε και έφαγε μόνο ο Τζόρνταν. Λίγες ώρες μετά όμως, αισθανόμενος έντονη αδιαθεσία, κάλεσε τον γυμναστή και τον γιατρό στο δωμάτιο του. Η διάγνωση ήταν δηλητηρίαση….

    Τις επόμενες 2 μέρες, ο Τζόρνταν δεν πήγε καν στις προπονήσεις και γενικά ήταν σε χάλια κατάσταση. Οι γιατροί του είχαν πει να μείνει στο κρεβάτι αλλά την μέρα του αγώνα αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε ν’αφήσει την ομάδα μόνη της. Έβαλε την φόρμα και ακολούθησε την αποστολή στο γήπεδο.Στην πρώτη περίοδο ήταν σχεδόν άφαντος, στην δεύτερη ανέκαμψε πετυχαίνοντας 17 πόντους και όταν τελείωσε πήγε στα αποδυτήρια με την βοήθεια ανθρώπων τις ομάδας, οι οποίοι του έδιναν υγρά και του έβαζαν κρύες πετσέτες στο κεφάλι για να μην αφυδατωθεί. Το πρόβλημα όμως ήταν σοβαρό και ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση…

    Στην τρίτη περίοδο ο Τζόρνταν ξεκίνησε νωθρά αλλά όταν οι Τζαζ προηγήθηκαν με 77-69, έτρεξε ένα σχεδόν δικό του 10-0 και έβαλε τους Μπουλς μπροστά. Τελικά ο μεγάλος Τζόρνταν τα κατάφερε ξανά. Βάζοντας τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας του στην 4η περίοδο και κάνοντας με δικό του καλάθι το 88-85 λίγο πριν το τέλος, οι Μπουλς νίκησαν με 90-88 κι έκαναν το 3-2 στη σειρά, παίρνοντας τελικά τον τίτλο στην έδρα τους. Ο Τζόρνταν εκείνη τη βραδιά σταμάτησε στους 38 πόντους(!) και το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως “The Flu Game” και η σκηνή που ο Τζόρνταν, στο τέλος του αγώνα, πάει προς τα αποδυτήρια υποβασταζόμενος από τον Πίπεν έμεινε στην ιστορία…

    Μετά το ματς ο ίδιος δήλωσε ότι “αν είχε χάσει θα ένιωθε συντετριμμένος” και χαρακτήρισε το ματς ως “μάχη με τον εαυτό του”. Από την μεριά του, ο προπονητής των Μπουλς, Φιλ Τζάκσον αποθέωσε τον Τζόρνταν λέγοντας ότι “βάσει συγκυριών ήταν το κορυφαίο ματς στην ιστορία του και μια ηρωική προσπάθεια που απογείωσε ακόμα πιο ψηλά τον θρύλο του”. Ο Air Τζόρνταν ήταν και πάλι νικητής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YIzrYcgfOH4#t=90

    Στιγμιότυπα του Αγώνα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2os-hfXSUlA

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    Ο μαγικός κόσμος του NBA ανοίγει ξανά τις πόρτες του! Οι πρωταθλητές San Antonio Spurs ξεκινάνε ως φαβορί για το repeat, όμως φέτος, το πράγματα δεν φαντάζουν τόσο εύκολα για το ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν για το δαχτυλίδι. Ποιες λοιπόν είναι οι ομάδες που μπορούν να φτάσουν στους τελικούς κάθε περιφέρειας; Ποιες μπορούν να αποτελέσουν έκπληξη και ποιες πιθανόν να απογοητεύσουν;

    Από τη Δυτική περιφέρεια, οι San Antonio Spurs δεν προέβησαν ως συνήθως σε πολλές αλλαγές και με τους γνωστούς “Big Three” Parker, Ginobili και Duncan θα προσπαθήσουν να επαναλάβουν τον περσινό τους θρίαμβο. Οι Leonard και Green θα δώσουν την απαραίτητη ταχύτητα και αμυντική σταθερότητα στη περιφέρεια ενώ ο Boris Diaw θα λειτουργήσει και πάλι ως post playmaker. Οι Spitter και Mills συμπληρώνουν τον κορμό αυτής της ομάδας – μοντέλο του κορυφαίου coach Popovich, του οποίου το αγωνιστικό πλάνο δεν θα αλλάξει ούτε φέτος, αφού στα 38 του, ο απίστευτος Tim Duncan συνεχίζει να αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο.

    Ποια ομάδα θ’ ακολουθήσει τους πρωταθλητές στον τελικό της Δύσης; Η απάντηση δεν είναι εύκολη καθώς τρεις τουλάχιστον ομάδες θα μπορούσαν να βρεθούν στη θέση αυτή. Oι Oklahoma City Thunder, των Durant (MVP της περσινής σεζόν) και Westbrook, αξίζουν τον τίτλο σύμφωνα με πολλούς, οι Houston Rockets των Harden, Howard και του δικού μας Κώστα Παπανικολάου ή οι LA Clippers των παραγωγών θεάματος Paul, Griffin και D. Jordan; Εάν μπορούσαμε να επιλέξουμε βάσει πιθανοτήτων και μόνο, θα επιλέγαμε τους Thunder. Επειδή όμως οι τελευταίες δεν παίζουν μπάσκετ, τα πράγματα ίσως είναι λίγο διαφορετικά. Αν δούμε την ιστορία των playoff περισσότερο προχώρησαν οι ομάδες με ενέργεια, ικανό προπονητή και ανοιχτό rotation. Παράδειγμα η αναπάντεχες για πολλούς πορείες των Blazers και Warriors, ομάδες που έφτασαν στους ημιτελικούς της Δύσης του 2013 και 2014 αντίστοιχα.

    Προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το ζευγάρι στους τελικούς της Δύσης θα είναι Spurs – Clippers με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων. Οι Clippers έχουν την τύχη να διαθέτουν ένα από τα τρία κορυφαία playmaker του πρωταθλήματος (Chris Paul) και ένα πολύ δυνατό και αλληλοσυμπληρούμενο ζευγάρι ψηλών (Blake Griffin, DeAndre Jordan). Ακόμη και οι ηλικίες των σταρ αυτής της ομάδας φαντάζουν ιδανικές (29-25-26). Πολύτιμες λύσεις θα δώσει ως συνήθως ο Crawford ενώ δυνατό χαρτί αποτελεί και ο coach Doc Rivers (πρωταθλητής με τους Celtics το 2008).
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=u9jJSbdSC2A\nhttp://www.youtube.com/watch?v=K0RjRHnrDWE\nhttp://www.youtube.com/watch?v=bDAlNYMsnLI\nhttp://www.youtube.com/watch?v=4Qeq4segELc\nhttp://www.youtube.com/watch?v=WcSeBuS9Iao

  • McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.

    Το NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…

    Το McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.

    Συμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).

    Αν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).

    Να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)

    Παρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs

  • Κουφός-Αντετοκούνμπο: βίοι αντίθετοι…

    Κουφός-Αντετοκούνμπο: βίοι αντίθετοι…

    Η Εθνική ομάδα κάθε χώρας και σε οποιοδήποτε άθλημα, ανέκαθεν αποτελούσε τον κυριότερο στόχο του κάθε αθλητή. Οι μεγάλες διοργανώσεις τα καλοκαίρια, η προετοιμασία και η εκπροσώπηση της χώρας του, σαν γενικότερο event, τον κάνουν να προσπαθεί, μέσα σε μια κανονική σεζόν με την ομάδα του, να τα δώσει όλα ώστε να πείσει τον εκάστοτε ομοσπονδιακό τεχνικό να τον καλέσει στην Εθνική.

    Τα παραπάνω ακούγονται αυτονόητα και λογικά. Κι όμως…ειδικά τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται περιπτώσεις παικτών που κυριολεκτικά απορρίπτουν την Εθνική είτε γιατί απλά θέλουν να “ξεκουραστούν” είτε γιατί θέλουν να αφοσιωθούν στην ομάδα τους(με την οποία μπορεί να έχουν “παχυλό” συμβόλαιο) και να μην ρισκάρουν κάποιον τραυματισμό.
    \n2 περιπτώσεις που αφορούν τα 2 άκρα που περιγράψαμε αποτελούν αυτές των Κουφός-Αντετοκούνμπο. Ο μεν πρώτος, παίζοντας στο ΝΒΑ κάποια χρόνια, απέρριψε για δεύτερη συνεχόμενη φορά μια πρόσκληση της Εθνικής για συμμετοχή στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας( είχε προηγηθεί αυτή του 2013 στο Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας)  με την δικαιολογία ότι “το 2014-15 θα ήταν μια κομβική χρονιά για την καριέρα του στο ΝΒΑ  και δεν μπορούσε να ρισκάρει κάποιον τραυματισμό”. Ο τρόπος που επέλεξε βέβαια να το πει ,κάθε άλλο παρά τιμητικό ήταν για τον ίδιο, καθότι ενημέρωσε τον ομοσπονδιακό προπονητή Φώτη Κατσικάρη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και αφού ο τελευταίος είχε κάνει κάποια αγωνιστικά πλάνα με τον Κουφό στην Εθνική. Αντίθετα, ο Αντετοκούνμπο,ο οποίος επίσης βρίσκεται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και το μέλλον του προβλέπεται λαμπρό, όχι μόνο ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση για συμμετοχή στην Εθνική, αλλά παράλληλα, με κάθε ευκαιρία τονίζει “πόσο μεγάλη τιμή είναι για αυτόν να αγωνίζεται για μια χώρα που τον βοήθησε”.

    Διαβάζοντας τα παραπάνω μπορεί να πει κάποιος ότι ο Αντετοκούνμπο, σε αντίθεση με τον Κουφό, χρωστάει στην Ελλάδα επειδή τον ”αγκάλιασε”ενώ ο Κουφός δεν είχε ποτέ ουσιαστική επαφή με την χώρα γιατί μεγάλωσε στην Αμερική και εκεί ανδρώθηκε μπασκετικά. Προσωπική μου άποψη λοιπόν είναι ο Αντετοκούνμπο και ο κάθε “Αντετοκούνμπο” που θέλει να παίξει στην Εθνική της χώρας του, (π.χ. Νοβίτσκι, Τζινόμπιλι,Πάρκερ που παίζουν 100 παιχνίδια ον χρόνο στο ΝΒΑ , είναι πρωταγωνιστές στις ομάδες τους αλλά και πιστοί ”στρατιώτες” των Εθνικών τους ομάδων) όχι απλά δεν θα σκεφτεί με λογικές τέτοιου τύπου ή με το  ότι κάνει και χάρη στην πατρίδα του, αλλά θα συνεχίσει να θεωρεί ότι η Εθνική είναι μια από τις κορυφαίες τιμές στην καριέρα του και θα την ”υπηρετεί” πολύ απλά γιατί το θεωρεί ”ιερό καθήκον” του. Όσοι δεν θέλουν στο καλό και καλή προετοιμασία με τους συλλόγους τους…

    Γιώργος Ρεσβάνης\ngresvanis@sportbrio.gr
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Tq-KytEwGUA

  • Η πραγματική ”ομάδα-όνειρο” (Dream Team).

    Η πραγματική ”ομάδα-όνειρο” (Dream Team).

    Πριν 22 χρόνια ,στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, έμελλε να μάθουμε για πρώτη φορά τον όρο ”ομάδα-όνειρο”(Dream Team) και να τον καταλάβουμε και στην πράξη. Συγκεκριμένα, το NBA, μετά από κάποιες αποτυχίες των ΗΠΑ (Ολυμπιακοί Σεούλ 1988, Παγκόσμιο 1990) αποφάσισε μια και καλή η ομάδα να αποτελείται από επαγγελματίες και όχι από κολλεγιόπαιδα. Έτσι μάζεψε όλη την ”αφρόκρεμα” εκείνης της εποχής και την έστειλε στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992.

    Η ”αφρόκρεμα αυτή έμελλε να αποτελείται από 12 παίκτες ,10 εκ των οποίων αργότερα μπήκαν στο Hall of Fame του NBA. Τζόρνταν, Τζόνσον, Μπέρντ,  Μπάρκλευ,  Γιούινγκ, Ρόμπινσον, Ντρέξλερ, Στόκτον, Μούλιν ,Μαλόουν,Πίπεν και ο ρούκι εκείνης της χρονιάς Λέτνερ (είχε πάρει την θέση του Αιζαια Τόμας , ο οποίος ”πλήρωσε” μια κόντρα του με τον Τζόρνταν κατά την διάρκεια της σεζόν). Εύλογα καταλαβαίνει κανείς ότι αυτή η ομάδα έπρεπε απλά να εμφανιστεί στο παρκέ για να κερδίσει.

    Μπορούμε να πούμε ότι ήταν και η πρωταγωνίστρια εκείνων των αγώνων και όπου εμφανιζόταν το λεωφορείο που τη μετέφερε γινόταν πανικός. Ακόμα και μέσα στο γήπεδο πολλοί παίκτες αντίπαλων ομάδων ζητούσαν απεγνωσμένα ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία με τους αγαπημένους τους σταρ ,τους οποίους τότε τους έβλεπαν μόνο από την τηλεόραση.(χαρακτηριστικό στιγμιότυπο στον αγώνα ΗΠΑ-Λιθουανία όπου ο ,γνωστός από τη θητεία του στον Ολυμπιακό, Καρνισόβας είχε κάτσει στη γωνία του πάγκου και τράβαγε φωτό τις καλύτερες φάσεις του αγώνα)

    Όσον αφορά το αγωνιστικό σκέλος τι να πούμε και τι να αναλύσουμε.. Νίκες κατά σειρά με Αγκόλα, Κροατία, Βραζιλία ,Γερμανία και Ισπανία (όλες με πάνω από 30 πόντους διαφορά και με μ.ο. επίθεσης περίπου 110 ανά παιχνίδι) .Στα προημιτελικά επικράτησε επί του Πουέρτο Ρίκο ενώ στον ημιτελικό διέλυσε την Λιθουανία του Σαμπόνις με 127-76. Στον τελικό με την Κροατία του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, του Ράτζα και του μελλοντικού αστεριού των Μπούλς, Κούκοτς (τον οποίο ”περιποιήθηκαν” καλά οι Τζόρνταν-Πίπεν για να του δώσουν μια γεύση στο τι θα αντιμετώπιζε στο ΝBA) , αν και στο 10 λεπτό βρέθηκαν πίσω 25-23 εντούτοις η κατάληξη ήταν ακόμα μια 30άρα και τελικό σκορ 117-85.

    Από τότε πολλές ομάδες με επαγγελματίες παίκτες των ΗΠΑ έλαβαν μέρος σε Ολυμπιάδες και Μουντομπάσκετ. Κατά γενική ομολογία όμως , την ”ανατριχίλα” που προκάλεσε  εκείνη η ομάδα ,καμία δεν μπόρεσε καν να την ”ακουμπήσει” ,όπως και τα ρεκόρ (117 μ.ο. πόντων και 33 πόντοι μ.ο. διαφοράς στο τουρνουά)
    \nhttp://youtu.be/ATvVtuf9I7g
    \nhttp://youtu.be/Hhnj-kr9_Zs
    \nhttp://youtu.be/lgLVkcecP8g

    Υ.Γ. στην ιστορία έμεινε η δήλωση του Μπάρκλευ πριν από τον πρώτο αγώνα με την Αγκόλα (”δε γνωρίζω τους παίκτες της Αγκόλα αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι έχουν μπλέξει άσχημα)

  • Λεμπρόν. Εκτός από μεγάλος αστέρας, είναι και χαζομπαμπάς

    Λεμπρόν. Εκτός από μεγάλος αστέρας, είναι και χαζομπαμπάς

    Ο Λεμπρόν Τζέιμς δεν είναι μόνο μεγάλος αστέρας του NBA ή ο, κατά πολλούς, καλύτερος παίχτης στον κόσμο, είναι κι ένας πατέρας που παρακολουθεί στενά το γιο του και τον συμβουλεύει στα πρώτα του βήματα στο μπάσκετ. Ο μικρός συμμετέχει και δοκιμάζεται στο AAU tournament αυτές τις μέρες με τον Λεμπρόν δίπλα του να του δίνει συμβουλές και να πωρώνεται και να ζητωκραυγάζει την κάθε του κίνηση.

    Το μήλο κάτω απ’τη μηλιά; Πολύ πιθανόν. Αφού ο μικρός δεν τα πήγε καθόλου άσχημα σκοράροντας 11 πόντους στη νίκη της ομάδας του Miami City Ballers ενάντια στους Mississipi DMG με 51-46 για το Εθνικό Πρωτάθλημα Τετάρτης Δημοτικού(AAU Fourth Grade National Championship), μεταξύ των οποίων και κάποιους πολύ κρίσιμους.

    Απολαύστε το βίντεο:
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQKf79kEJ5w

  • Η μέρα που ο Κόμπι γελάει και οι Χόρνετς θέλουν να ξεχάσουν!

    Η μέρα που ο Κόμπι γελάει και οι Χόρνετς θέλουν να ξεχάσουν!

    1 Ιουλίου 1996 και τα ντραφτ του NBA έχουν μόλις ολοκληρωθεί. Τη 13η επιλογή έχουν οι Σάρλοτ Χόρνετς και ο παίχτης που έχει την τιμητική είναι ένας νεαρός με όνομα Κόμπι Μπράιαντ(…). Αμέσως μετά τα ντραφτ,ο περιχαρής 17χρονος για την επιλογή του, ακούει τους Χόρνετς να του λένε πως δε βρίσκουν χρήση γι’αυτόν και πως θα επιδιώξουν ανταλλαγή. Πράγματι, σε λιγότερο από μια εβδομάδα γίνεται η συμφωνία με τους Λος Αντζελες Λέικερς και ο Κόμπι ανταλλάσσεται με τον Βλάντε Ντίβατς. Ο νεαρός Κόμπε τον οποίο οι Χόρνετς δεν ήξεραν πως να αξιοποιήσουν, έκατσε μέχρι σήμερα 18 χρόνια στους Λέικερς, κέρδισε 5 πρωταθλήματα, 1 φορά MVP σεζόν, 2 φορές MVP τελικών, 16 φορές στο All-Star Game και πολλά ρεκόρ, μεταξύ άλλων και 4ος σκόρερ στην ιστορία του NBA !!!

    Ο Κόμπι, ανήμερα, θέλησε να τους τρολάρει λίγο γράφοντας στο twitter: “On this day 18yrs ago the hornets told me right after they drafted me that they had no use for me and were going to trade me” (“Σαν σήμερα, πριν 18 χρόνια, οι Χόρνετς μου είπαν αφού με έκαναν ντραφτ ότι δε βρίσκουν χρήση για μένα και πως θα με αντάλλαζαν”)

    Εμείς θα κρατήσουμε 4 λέξεις. “no use for me”… (δε βρίσκουν χρήση για μένα)

    Θαυμάστε εδώ τις 10 ίσως καλύτερες φάσεις της καριέρας του:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=jhyANGHDDH8

    Κι αν έχετε διάθεση, δείτε εδώ τις 150 καλύτερες φάσεις της καριέρας του Κόμπι:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=TZfJJwsRaiE

    Κι εδώ τους 81 πόντους που σημείωσε στον αγώνα ενάντια στους Τορόντο Ράπτορς, στις 22/1/2006:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=FeXZY4eVLlo

  • Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    https://www.youtube.com/watch?v=-vCn-eXCu1o

    Το 1993 τέθηκαν αντιμέτωποι στους τελικούς του ΝΒΑ οι φοβεροί Σικάγο Μπουλς του Τζόρνταν με τους Φοίνιξ Σανς του Μπάρκλευ. Οι ”ταύροι”, με τον Τζόρνταν ”σεληνιασμένο’,’ και μετά από 6 φοβερούς αγώνες (π.χ. το 3ο παιχνίδι κρίθηκε σε 3 παρατάσεις ενώ το 6ο από σουτ σχεδόν στη λήξη του αγώνα) επικράτησαν με 4-2 νίκες (με μειονέκτημα έδρας) και κατέκτησαν το πρώτο ”three-peat” της ιστορίας τους (3 σερί πρωταθλήματα). To αξιοσημείωτο της σειράς ήταν ότι στα 5 από τα 6 παιχνίδια νίκησε ο φιλοξενούμενος. Ήταν και μια ”απάντηση” του Τζόρνταν στην κριτική επιτροπή του ΝΒΑ, η οποία είχε δώσει τον τίτλο του MVP στον Μπάρκλευ. Οι Μπουλς πήραν τα 2 πρώτα παιχνίδια στο Φοίνιξ, απάντησαν οι Σανς με 2 νίκες σε 3 παιχνίδια στο Σικάγο και στο 6ο παιχνίδι πήραν τον τίτλο οι Μπουλς πάλι μέσα στο Φοίνιξ με τρίποντο του Τζον Πάξον στην εκπνοή.

     

    Δείτε παρακάτω τα τελευταία 14″ του 6ου παιχνιδιού Φοίνιξ-Σικάγο και το τρίποντο του Τζον Πάξον που έδωσε τον 3ο συνεχόμενο τίτλο στους Μπουλς:

    https://www.youtube.com/watch?v=GnAr4I3-Z48