SportBrio

Category: ΜΠΑΣΚΕΤ

  • Μάτζικ Τζόνσον 24/10/1991. Η μέρα που τελείωσε η μαγεία…!!

    Μάτζικ Τζόνσον 24/10/1991. Η μέρα που τελείωσε η μαγεία…!!

    Ήταν 24 Οκτωβρίου του 1991…Οι Λέικερς του Μάτζικ Τζόνσον βρίσκονταν στη Γιούτα για ένα φιλικό παιχνίδι με τους Τζαζ, λίγο πριν την έναρξη της κανονικής σεζόν του NBA.Ο μεγάλος Μάτζικ καθόταν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του όταν έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον γιατρό της ομάδας, Michael Mellman, ο οποίος του ζητούσε επίμονα να τον δει από κοντά για να μιλήσουν για ένα σοβαρό θέμα.Ούτε ο ίδιος ο Μάτζικ δεν φανταζόταν ότι αυτό το τηλεφώνημα ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…Η διάγνωση του γιατρού ήταν μια λέξη :”HIV”…

    Εκείνη την εποχή ο ιός του HIV που προκαλεί το AIDS ήταν κάτι καινούργιο και η ενημέρωση γύρω από αυτόν ελλιπής σε σχέση με σήμερα. Ο Μάτζικ δεν ήθελε να το πιστέψει και ζήτησε να γίνει δεύτερη εξέταση η οποία βγήκε πάλι θετική.Φανερά πλέον ανήσυχος, ζήτησε να υποβληθεί και η γυναίκα του σε εξετάσεις, μιας και ήταν έγκυος και φοβόταν μήπως είχε κολλήσει και αυτή και το παιδί.Ευτυχώς όμως αυτές βγήκαν αρνητικές και τότε ο Μάτζικ ζήτησε και τρίτη εξέταση για τον εαυτό του.

    Τα  οριστικά αποτελέσματα και οι αντιδράσεις…

    Μιας και τα αποτελέσματα θα έβγαιναν στις 5 Νοεμβρίου, οι Λέικερς υποστήριζαν ότι ο παίκτης τους είχε κάποια γρίπη και θα εμφανιζόταν στο παρκέ μετά τα 3 πρώτα παιχνίδια της σεζόν.Όταν όμως και η τρίτη εξέταση βγήκε θετική τότε ο Μάτζικ δεν μπορούσε να ”κρύβεται” άλλο.Δυο μέρες μετά λοιπόν αποφασίζει ότι πρέπει να μιλήσει σε κάποιους ανθρώπους για το πρόβλημά του προτού ανακοινώσει στον κόσμο την αποχώρησή του από τα γήπεδα.Οι άνθρωποι αυτοί ήταν οι Λάρι Μπερντ, Μάκλ Τζόρνταν, Αιζάια Τόμας και ο προπονητής που λάτρευε Πατ Ράιλι.Όμως τα πράγματα άλλαξαν όταν  ένας δημοσιογράφος επικοινώνησε με το γραφείο τύπου των Λέικερς για να ρωτήσει αν αλήθευαν οι φήμες που αφορούσαν την αρρώστια του Μάτζικ.Κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Λέικερς ανακοίνωσαν πώς ο παίκτης τους θα παραχωρούσε  συνέντευξη τύπου.

    Την ενημέρωση των παραπάνω ατόμων ανέλαβε, μετά από επιθυμία του Μάτζικ, να την κάνει ο μάνατζερ του Lon Rosen.Οι αντιδράσεις όλων έδειξαν πόσο τους ”πόνεσε” αυτή η είδηση.Ο Ράιλι, έχοντας αγώνα με τους Νικς στην Νέα Υόρκη, διάβασε πριν την έναρξή του μια προσευχή που ακούστηκε σε όλο το γήπεδο.Ο Τόμας, μόλις το έμαθε ξέσπασε σε κλάματα ενώ ο Μπερντ, πιο ψύχραιμος, απαίτησε να μιλήσει με τον ίδιο τον Μάτζικ, πράγμα που έγινε.Τέλος ο Τζόρνταν έκανε μόνο μια ερώτηση: ”θα πεθάνει”;

    Λίγο αργότερα, σε μια κατάμεστη αίθουσα τύπου θα μάθαινε και ο υπόλοιπος κόσμος τα άσχημα νέα από τον Μάτζικ.Ο ίδιος, αφού αρχικά ανακοίνωσε ξεκάθαρα την αποχώρησή του λόγω της ασθένειας, τόνισε ότι ”θα παλέψει για το πρόβλημά του” και ότι ”σκόπευε να γίνει ομιλητής για τον ιό HIV ώστε να πείσει πολλούς ανθρώπους να κάνουν ασφαλές σεξ για να τον αποφύγουν”. Πρόσθεσε ότι ”βλέπει τον ιό σαν μια νέα πρόκληση στην ζωή του και ότι θα έκανε το παν για να τον νικήσει και να συνεχίσει να ζει πολλά χρόνια ακόμα” .Η συναισθηματική φόρτιση ήταν έντονη και μερικοί ξέσπασαν σε κλάματα .Άλλα ο Μάτζικ πέρασε αυτό που ήθελε…

    Παρά την όλη αυτή κατάσταση ο κόσμος ψήφισε τον Μάτζικ να πάρει μέρος στο All Star Game του 1992 όπου αναδείχτηκε MVP ενώ πήρε μέρος και στην Ολυμπιάδα του 1992 με την θρυλική Ντριμ Τιμ 1.Όμως, όπως είπαμε, η ελλιπής ενημέρωση εκείνη την εποχή για τον ιό HIV και το γενικό ”πιστεύω” ότι όποιος τον είχε δεν μπορούσε να ζήσει πάνω από 2-3 χρόνια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ήταν κολλητικός, δημιούργησε φόβο σε συμπαίκτες και μη του Μάτζικ, πολλοί από τους οποίους δεν ήθελαν ούτε να τον ακουμπάνε.Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Καρλ Μαλόουν ο οποίος είχε πει :”Αν δεχτεί ένα χτύπημα και ματώσει τι γίνεται;”. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Ρόνι Σεικάλι, οποίος βρισκόταν στο Λος Άντζελες λόγω τραυματισμού και ζήτησε να παίξει μονό με τον Μάτζικ για να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση.

    Η όλη περιπέτεια του θρύλου των Λέικερς είχε πάντως αίσιο τέλος.5 χρόνια(30 Ιανουαρίου 1996)μετά  επιστρέφει στα παρκέ με την αγαπημένη του ομάδα με την οποία έπαιξε μέχρι το τέλος της σεζόν βγάζοντας έτσι κάποια απωθημένα του για τον τρόπο που αποχώρησε. Η ενημέρωση για τον ιό HIV είχε προχωρήσει αρκετά τότε. Ο ίδιος ο Μάτζικ κατάφερε με την στάση του να αποδείξει ότι όποιος έχει αυτόν τον ιό μπορεί να ζει κανονικά την ζωή του, περνώντας ένα γενικότερο μάθημα ζωής, χρήσιμο έως σήμερα για τους φορείς και μη…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VbdOQUARrEU
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UFUBEno6ftA
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kXRk0BpCEjI

     

  • Salary Cap: το Financial Fair-Play του NBA…

    Salary Cap: το Financial Fair-Play του NBA…

    Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στον χώρο του ποδοσφαίρου, από το 2009, μάθαμε τον όρο “financial fair play”,έναν κανονισμό που θέσπισε η ΟΥΕΦΑ και ως σκοπό έχει να μπει ένας περιορισμός στα χρήματα που ξοδεύουν ομάδες με πολύ πλούσιους ιδιοκτήτες έτσι ώστε να μειωθούν οι διαφορές μεταξύ αυτών και λιγότερο οικονομικά εύρωστων ομάδων και να αυξηθεί ο ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα.Αναλυτικά για τα παραπάνω θα πούμε σε άλλο άρθρο γιατί εδώ θα εξηγήσουμε έναν αντίστοιχο όρο του NBA,το Salary Cap.

    Ως γενική έννοια, με τον όρο Salary Cap εννοούμε το όριο στο ανώτατο ποσό χρημάτων που το NBA επιτρέπει στις ομάδες να πληρώνουν στους παίκτες τους(δηλαδή το σύνολο κόστους των συμβολαίων τους). Το ύψος αυτού του ποσού εξαρτάται από τον τζίρο της Λίγκας της προηγούμενης χρονιάς.Ο λόγος που υπάρχει είναι για να περιορίζει τις πλουσιότερες ομάδες να αγοράζουν όλους τους καλούς παίκτες σε βάρος των πιο αδύναμων και έτσι να υπάρχει ανταγωνισμός.Σε περίπτωση που μια ομάδα ξεπεράσει το Salary Cap υπάρχει το λεγόμενο ”tax level” το οποίο βρίσκεται 10 εκατομμύρια δολάρια πάνω από το Salary Cap και, όταν το ξεπεράσει και αυτό κάποια ομάδα,  πρέπει να πληρώσει τον λεγόμενο φόρο πολυτελείας(για κάθε επιπλέον δολάριο που δίνει για συμβόλαιο θα το πληρώνει διπλό) Αν π.χ. υποθέσουμε ότι το Salary Cap μια ομάδας είναι 50 εκατ. τότε, προσθέτουμε άλλα 10 και εφόσον ξεπεραστούν και αυτά μετά έρχεται ο φόρος πολυτελείας.(ή luxury tax)

    Αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνολο του ποσού από τον φόρο πολυτελείας το μοιράζονταν οι ομάδες που δεν ξεπερνούσαν το όριο του Salary Cap.Επιπλέον,το μέτρο αυτό ”μάτωνε” οικονομικά τις ομάδες που το ξεπερνούσαν καθώς μιλάμε για τεράστια ποσά.Έτσι το 2005, για μια και μόνο φορά η Λίγκα θέσπισε τον ”Κανονισμό Άλαν Χιούστον” που έδινε το δικαίωμα σε μια ομάδα να αποδεσμεύσει έναν παίκτη και το ποσό ου συμβολαίου του να αφαιρεθεί από τον φόρο πολυτελείας.Αυτό σήμαινε ότι η ομάδα θα πλήρωσε κανονικά το συμβόλαιό του αλλά ο παίκτης θα λογιζόταν ως ελεύθερος και έτσι τα χρήματα του συμβολαίου του δεν θα υπολογίζονταν στο Salary Cap.Η διάταξη πήρε το όνομα του Άλαν Χιούστον γιατί ο συγκεκριμένος παίκτης υπέγραφε τότε τα πιο εξωφρενικά συμβόλαια στο ανώτατο όριο.

    Με όλα τα παραπάνω το NBA καταφέρνει πάντα να παραμένει ανταγωνιστικό και εντός και εκτός παρκέ,άσχετα με τα οικονομικά μια ομάδας…

     

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part II – Ανατολή)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part II – Ανατολή)

    Ο «βασιλιάς» του NBA , LeBron James, επέστρεψε στο σπίτι του και όλοι πλέον περιμένουν να δουν αν θα βρεθεί για πέμπτη συνεχόμενη φορά σε τελικούς. Οι «ιππότες» Cleveland Cavalaliers υποδέχτηκαν τον ήρωά τους με ενθουσιασμό, οι εμφανίσεις με το «23» ξαναβγήκαν από τις ντουλάπες και η αισιοδοξία στο Ohio για την πολυπόθητη κατάκτηση ενός τίτλου είναι εμφανής.

    Στο ταξίδι της φετινής σεζόν, ο LeBron θα έχει για υπασπιστές τον φέρελπι playmaker Kyrie Irving και έναν από τους πιο ποιοτικούς ψηλούς στο ΝΒΑ βάσει της ικανότητάς του να σκοράρει από μακρινή απόσταση και να μαζεύει ριμπάουντ (Kevin Love). Θα ξανασυναντήσει όμως τόσο τον βασικό σέντερ-φορ A. Varejao (τον οποίο οι περισσότεροι θυμόμαστε από τη ζημιά που προκάλεσε στον αρχηγό της εθνικής μας Νίκο Ζήση), όσο και τον 34χρονο πρώην συμπαίκτη του στους Miami Heat, τον «μπόμπερ» Mike Miller.

    Ποιος μπορεί να αποτελέσει το φόβητρο για τους Cavaliers στην πορεία τους προς τον τελικό της Ανατολής?

    Είναι η ομάδα που όσοι μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’90 τη θυμούνται με νοσταλγία… Οι ταύροι του ενός και μοναδικού Michael Jordan και του Scottie Pippen. Η ομάδα των δύο three-peat είναι πάλι εδώ και έτοιμη για μεγάλα πράγματα. Ο Tom Thibodeau άλλαξε το DNA αυτής της ομάδας στην άμυνα και προσδοκά σε όσο το δυνατόν λιγότερους τραυματισμούς.

    Πλέον οι Bulls έχουν την καλύτερη τετράδα ψηλών του ΝΒΑ (Noah, PauGasol, Gibson, Mirotic) και με τον MVP του 2011 Derrick Rose υγιή και τους Butler και Hinrich στην περιφέρεια θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν μια θέση στους τελικούς.

    Ήδη η πρώτη αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων βρήκε νικητές τους Cavaliers. Η συνέχεια επί της οθόνης…

     
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=iyfsiphPu44
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=Zn6kiimEsYc
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=czMj6zOVDOM

  • Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Είναι από τις φορές που μπορείς να πεις ότι σου μένουν βαθιά χαραγμένες στην μνήμη.Από αυτές που σε πληγώνουν και σε κάνουν να νιώθεις ότι για ένα τσακ χάθηκε μια μεγάλη στιγμή δόξας.Γιατί όπως και να το κάνουμε η πρώτη φορά είναι πάντα πιο γλυκιά…

    Από το “καταραμένο” ματς του Ολυμπιακού στον τελικό του πρωταθλητριών το 1994 με την Μπανταλόνα που διεξήχθη στο Τελ Αβίβ πέρασε πάνω από μια εικοσαετία.Από τότε ο Ολυμπιακός συμμετείχε σε πολλά φάιναλ φορ και κατέκτησε τα τρία από αυτά. Και όμως αν ρωτήσεις τους σημερινούς 30άρηδες και 40άρηδες φίλους του Ολυμπιακού για εκείνον τον αγώνα θα διακρίνεις ότι η πίκρα παραμένει. Αφενός γιατί ο Ολυμπιακός θα γινόταν η πρώτη ομάδα που κατακτούσε ευρωπαικό(τελικά έγινε ο ΠΑΟ το 1996 στο Παρίσι)αφετέρου γιατί εκείνη η πανίσχυρη “αρμάδα” του Γιάννη Ιωαννίδη(που έμεινε με τον καημό της κατάκτησης ενός πρωταθλητριών) άξιζε πέρα ως πέρα να γράψει το όνομά της με χρυσά γράμματα.Οι λόγοι ήταν πολλοί, αγωνιστικοί και μη…

    Ο ημιτελικός εκείνου του Φάιναλ Φορ βρήκε αντιμέτωπους για πρώτη φορά τους “αιώνιους” Ολυμπιακό και ΠΑΟ σε ευρωπαικό παιχνίδι. Ο νικητής θα γινόταν η πρώτη ελληνική ομάδα που θα αγωνιζόταν σε τελικό Πρωταθλητριών.Αυτό από μόνο του αποτελούσε τεράστιο κίνητρο,πέρα από την παραδοσιακή κόντρα των δύο ομάδων.Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 77-72 σ’ένα ματς που ο Σιγάλας “έσβησε” τον Νίκο Γκάλη και τον κράτησε στους 8 πόντους.Η νίκη πάντως σ’εκείνο το ματς έκανε τους παίκτες του Ολυμπιακού να αισθανθούν ήδη πρωταθλητές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στον τελικό θα έβρισκαν την-θεωρητικά-αδύναμη Μπανταλόνα(ομάδα του νέου-τότε-Ομπράντοβιτς που είχε πάει στο Φάιναλ Φορ έχοντας αποκλείσει την Ρεάλ του Σαμπόνις αλλά με τους παίκτες της τελευταίας να απεργούν σε αυτά τα παιχνίδια).

    Η παραπάνω σιγουριά, η οποία ειδικά σε αγώνες 2 ημερών αποδεικνύεται καταστροφική και ειδικά στον τομέα της προετοιμασίας, δεν ήταν ο μόνος λόγος. Παραμονές του τελικού ο Ολυμπιακός είχε να αντιμετωπίσει και τις ιδιορρυθμίες του ,σούπερσταρ μεν αυτοκαταστροφικού δε, Ρόι Τάρπλευ. Ο Αμερικανός, αφού πριν το Φάιναλ Φορ είχε δημιουργήσει γκρίνια για κάποια χρωστούμενα πριμ και με απειλή αποχώρησης από την ομάδα(το θέμα λύθηκε με παρέμβαση του προέδρου Σωκράτη Κόκκαλη) ξαναχτύπησε και πριν τον τελικό, καθώς παραλίγο να έρθει στα χέρια για ασήμαντη αφορμή με τον  συμπαίκτη του Τζορτζ Παπαδάκο. Μετά τον καβγά έφυγε από το ξενοδοχείο(για την ακρίβεια το έσκασε) και βρέθηκε από το τιμ της ομάδας σ’ένα κοντινό μπαρ,έχοντας καταναλώσει κάμποσες μπύρες. Ο Ιωαννίδης δεν μπορούσε καν να σκεφτεί ότι δεν θα αγωνιζόταν ο Ρόι στον τελικό καθώς θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα πιο σημαντικά βαρόμετρα της ομάδας.

    Την μέρα του αγώνα,καθώς το πούλμαν κατευθυνόταν στο γήπεδο, ο Τάρπλευ κοιμόταν βαθιά και ξύπνησε λίγο πριν βάλει την φόρμα του και βγει στον αγωνιστικό χώρο σε κακή κατάσταση.Αγωνιστικά άντεξε ένα ημίχρονο ενώ στο δεύτερο δεν μπορούσε ούτε να ακολουθήσει τον “βαρύ” Κορνήλιους Τόμπσον κάτι που φάνηκε και στην φάση που ο τελευταίος σκόραρε το “μοιραίο” τρίποντο, με τον Τάρπλευ σχεδόν να τον κοιτά. Σε αυτά του Τάρπλευ προσθέστε και το γεγονός ότι ο Ζάρκο Πάσπαλι εκείνη την χρονιά είχε άθλιο ποσοστό στις ελεύθερες βολές και όταν κέρδισε φάουλ στα 4” πριν το τέλος με το σκορ στο 59-57 δεν είχε καν την ψυχολογία να τις βάλει(ο ίδιος δήλωσε αργότερα ότι “ήξερε το αποτέλεσμα των βολών πριν καν πάει στην γραμμή…”)

    Σ’όλα τα παραπάνω προσθέστε και το γεγονός ότι τα τελευταία 7 λεπτά, με το σκορ στο 57-52 υπέρ του, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βάλει ούτε πόντο,δείγμα του άγχους αλλά και την κακή ψυχολογική προετοιμασία από πλευράς Ιωαννίδη, ο οποίος “κουβαλώντας” τις κακές συνήθειες που είχε από τα Φάιναλ Φορ με τον Άρη(απομόνωση παικτών, άγχος σαν να μην υπάρχει αύριο κτλ.) είχε και αυτός κάποιες ευθύνες που αυτό το -κατά τα άλλα-τέλειο δημιούργημά του δεν κατέκτησε τον ευρωπαϊκό “θρόνο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kE1m0FEhz8I

     

  • Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Ο, για πολλούς, απόλυτος “θεός” του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, ελάχιστες φορές μπορούσε να σταματηθεί από κάποιον αντίπαλο. Ειδικά όταν έπαιζε τελικούς με τους Μπουλς ήταν πιο παθιασμένος απ’ότι σε όλη την σεζόν. Άλλωστε αποτελούσε το απόλυτο βαρόμετρο και τον κύριο λόγο που η ομάδα του Σικάγο κατέκτησε 6 τίτλους. Και όμως ο τίτλος του 1997 θα μπορούσε να είχε χαθεί από μια πίτσα…

    Ήταν Ιούνιος του 1997 και 2 μέρες πριν διεξαχθεί ο 5ος τελικός μεταξύ Μπουλς και Τζαζ, με την σειρά να βρίσκεται στο 2-2 και τον πέμπτο αγώνα να γίνεται στην έδρα των τελευταίων (Delta Center). Η αποστολή των Μπουλς βρισκόταν σ’ένα ξενοδοχείο στην Γιούτα. Κάποια στιγμή τον Τζόρνταν τον έπιασε πείνα και, καθώς η ώρα ήταν περασμένη και το room-service δεν λειτουργούσε, αποφάσισε, παρουσία του γυμναστή της ομάδας Tim Grover και κάποιων άλλων παικτών που βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο να παραγγείλει πίτσα. Ο Grover, όπως ο ίδιος δήλωσε, “είχε κακό προαίσθημα γι’αυτήν την παραγγελία” μιας και τότε δεν υπήρχαν στην Γιούτα πολλά ξενοδοχεία και όλοι ήξεραν που έμενε η αποστολή των Μπουλς”. Τελικά η πίτσα ήρθε και έφαγε μόνο ο Τζόρνταν. Λίγες ώρες μετά όμως, αισθανόμενος έντονη αδιαθεσία, κάλεσε τον γυμναστή και τον γιατρό στο δωμάτιο του. Η διάγνωση ήταν δηλητηρίαση….

    Τις επόμενες 2 μέρες, ο Τζόρνταν δεν πήγε καν στις προπονήσεις και γενικά ήταν σε χάλια κατάσταση. Οι γιατροί του είχαν πει να μείνει στο κρεβάτι αλλά την μέρα του αγώνα αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε ν’αφήσει την ομάδα μόνη της. Έβαλε την φόρμα και ακολούθησε την αποστολή στο γήπεδο.Στην πρώτη περίοδο ήταν σχεδόν άφαντος, στην δεύτερη ανέκαμψε πετυχαίνοντας 17 πόντους και όταν τελείωσε πήγε στα αποδυτήρια με την βοήθεια ανθρώπων τις ομάδας, οι οποίοι του έδιναν υγρά και του έβαζαν κρύες πετσέτες στο κεφάλι για να μην αφυδατωθεί. Το πρόβλημα όμως ήταν σοβαρό και ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση…

    Στην τρίτη περίοδο ο Τζόρνταν ξεκίνησε νωθρά αλλά όταν οι Τζαζ προηγήθηκαν με 77-69, έτρεξε ένα σχεδόν δικό του 10-0 και έβαλε τους Μπουλς μπροστά. Τελικά ο μεγάλος Τζόρνταν τα κατάφερε ξανά. Βάζοντας τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας του στην 4η περίοδο και κάνοντας με δικό του καλάθι το 88-85 λίγο πριν το τέλος, οι Μπουλς νίκησαν με 90-88 κι έκαναν το 3-2 στη σειρά, παίρνοντας τελικά τον τίτλο στην έδρα τους. Ο Τζόρνταν εκείνη τη βραδιά σταμάτησε στους 38 πόντους(!) και το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως “The Flu Game” και η σκηνή που ο Τζόρνταν, στο τέλος του αγώνα, πάει προς τα αποδυτήρια υποβασταζόμενος από τον Πίπεν έμεινε στην ιστορία…

    Μετά το ματς ο ίδιος δήλωσε ότι “αν είχε χάσει θα ένιωθε συντετριμμένος” και χαρακτήρισε το ματς ως “μάχη με τον εαυτό του”. Από την μεριά του, ο προπονητής των Μπουλς, Φιλ Τζάκσον αποθέωσε τον Τζόρνταν λέγοντας ότι “βάσει συγκυριών ήταν το κορυφαίο ματς στην ιστορία του και μια ηρωική προσπάθεια που απογείωσε ακόμα πιο ψηλά τον θρύλο του”. Ο Air Τζόρνταν ήταν και πάλι νικητής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YIzrYcgfOH4#t=90

    Στιγμιότυπα του Αγώνα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2os-hfXSUlA

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    Ο μαγικός κόσμος του NBA ανοίγει ξανά τις πόρτες του! Οι πρωταθλητές San Antonio Spurs ξεκινάνε ως φαβορί για το repeat, όμως φέτος, το πράγματα δεν φαντάζουν τόσο εύκολα για το ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν για το δαχτυλίδι. Ποιες λοιπόν είναι οι ομάδες που μπορούν να φτάσουν στους τελικούς κάθε περιφέρειας; Ποιες μπορούν να αποτελέσουν έκπληξη και ποιες πιθανόν να απογοητεύσουν;

    Από τη Δυτική περιφέρεια, οι San Antonio Spurs δεν προέβησαν ως συνήθως σε πολλές αλλαγές και με τους γνωστούς “Big Three” Parker, Ginobili και Duncan θα προσπαθήσουν να επαναλάβουν τον περσινό τους θρίαμβο. Οι Leonard και Green θα δώσουν την απαραίτητη ταχύτητα και αμυντική σταθερότητα στη περιφέρεια ενώ ο Boris Diaw θα λειτουργήσει και πάλι ως post playmaker. Οι Spitter και Mills συμπληρώνουν τον κορμό αυτής της ομάδας – μοντέλο του κορυφαίου coach Popovich, του οποίου το αγωνιστικό πλάνο δεν θα αλλάξει ούτε φέτος, αφού στα 38 του, ο απίστευτος Tim Duncan συνεχίζει να αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο.

    Ποια ομάδα θ’ ακολουθήσει τους πρωταθλητές στον τελικό της Δύσης; Η απάντηση δεν είναι εύκολη καθώς τρεις τουλάχιστον ομάδες θα μπορούσαν να βρεθούν στη θέση αυτή. Oι Oklahoma City Thunder, των Durant (MVP της περσινής σεζόν) και Westbrook, αξίζουν τον τίτλο σύμφωνα με πολλούς, οι Houston Rockets των Harden, Howard και του δικού μας Κώστα Παπανικολάου ή οι LA Clippers των παραγωγών θεάματος Paul, Griffin και D. Jordan; Εάν μπορούσαμε να επιλέξουμε βάσει πιθανοτήτων και μόνο, θα επιλέγαμε τους Thunder. Επειδή όμως οι τελευταίες δεν παίζουν μπάσκετ, τα πράγματα ίσως είναι λίγο διαφορετικά. Αν δούμε την ιστορία των playoff περισσότερο προχώρησαν οι ομάδες με ενέργεια, ικανό προπονητή και ανοιχτό rotation. Παράδειγμα η αναπάντεχες για πολλούς πορείες των Blazers και Warriors, ομάδες που έφτασαν στους ημιτελικούς της Δύσης του 2013 και 2014 αντίστοιχα.

    Προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το ζευγάρι στους τελικούς της Δύσης θα είναι Spurs – Clippers με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων. Οι Clippers έχουν την τύχη να διαθέτουν ένα από τα τρία κορυφαία playmaker του πρωταθλήματος (Chris Paul) και ένα πολύ δυνατό και αλληλοσυμπληρούμενο ζευγάρι ψηλών (Blake Griffin, DeAndre Jordan). Ακόμη και οι ηλικίες των σταρ αυτής της ομάδας φαντάζουν ιδανικές (29-25-26). Πολύτιμες λύσεις θα δώσει ως συνήθως ο Crawford ενώ δυνατό χαρτί αποτελεί και ο coach Doc Rivers (πρωταθλητής με τους Celtics το 2008).
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=u9jJSbdSC2A\nhttp://www.youtube.com/watch?v=K0RjRHnrDWE\nhttp://www.youtube.com/watch?v=bDAlNYMsnLI\nhttp://www.youtube.com/watch?v=4Qeq4segELc\nhttp://www.youtube.com/watch?v=WcSeBuS9Iao

  • Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Το μπάσκετ, εδώ και έναν αιώνα περίπου, είναι αναμφισβήτητα το Νο.2 σπορ μετά το ποδόσφαιρο(αν και σε πολλές χώρες αποτελεί το Νο.1). Με πρώτη δύναμη την Αμερική, εκατομμύρια κόσμος λατρεύει την πορτοκαλί μπάλα και κινείται στον ρυθμό της είτε ως θεατής είτε ως παίκτης. Εκατομμύρια δολάρια τζίρο και μια ολόκληρη βιομηχανία θεάματος, την οποία συνθέτουν χορηγοί, διαφημίσεις και μεγάλα γήπεδα, αποτελούν κομμάτια αυτής της “θρησκείας” στην οποία ”πιστεύουν” οι παραπάνω. Ποιός θα περίμενε ότι μια ιδέα που γεννήθηκε μια κρύα νύχτα του χειμώνα το 1891 και ανήκε σε “κάποιον” Τζέιμς Νέισμιθ, σε “κάποιο” γυμναστήριο κολεγίου θα είχε τέτοια εξέλιξη…

    Τον Δεκέμβρη του 1891 λοιπόν, ο καθηγητής φυσικής αγωγής του Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, Τζέιμς Νέισμιθ, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει ένα καινούργιο άθλημα για να απασχολούνται οι φοιτητές του, οι οποίοι είχαν βαρεθεί τα παραδοσιακά σπορ(πάλη, κωπηλασία, ράγκμπι, κολύμβηση) και είχαν αρχίσει να χάνουν το ενδιαφέρον τους. Ο ίδιος άλλωστε ήταν ένας άνθρωπος που του άρεσε να δημιουργεί και να ερευνά μέχρι βάθος το κάθε τι. Στις 21 Δεκέμβρη ου 1891 λοιπόν, μένοντας ξάγρυπνος όλη την νύχτα και έχοντας ως αντικείμενα της έρευνάς του ένα χαρτί και ένα μολύβι, έγραψε πέντε βασικούς κανόνες της ιδέας του…
    \n1)θα παίζεται με χέρια και με μια στρογγυλή μπάλα
    \n2)θα γίνονται αλλαγές σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού
    \n3)θα απαγορεύεται η επαφή με το σώμα του παίκτη που έχει την μπάλα
    \n4)δεν θα μπορούν οι παίκτες να περπατάνε με την μπάλα όπως στο ράγκμπι
    \n5)ο στόχος θα είναι ανυψωμένος και οριζόντιος από το δάπεδο

    Την επόμενη μέρα πήγε στους μαθητές του και τους διάβασε τους νέους κανόνες για το καινούργιο σπορ που ήθελε να τους μάθει. Του έλειπε μόνο ο στόχος. Εν αρχή έψαξε να βρει 2 ξύλινα κιβώτια και να τα τοποθετήσει πάνω από το έδαφος. Επειδή όμως η σχολή δεν είχε, τελικά αντικατέστησε αυτήν την ιδέα με δύο καλάθια για ροδάκινα. Όταν τοποθέτησε τα δύο καλάθια έκανε μόνος του δοκιμές πετώντας την μπάλα μέσα και χρησιμοποιώντας μια ξύλινη σκάλα για να την βγάζει. Αυτό τον οδήγησε στο να καταλάβει ότι θα ήταν πιο εύκολο να ανοίξει μια τρύπα στη βάση του καλαθιού ώστε να πέφτει η μπάλα μόνη τhς κάτω. Η αρχή είχε ήδη γίνει…

    Στην συνέχεια ο Νέισμιθ χώρισε τους μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 παικτών και είχαμε έτσι, έστω και τελείως ερασιτεχνικά, τον πρώτο αγώνα μπάσκετ στην ιστορία.  Το παιχνίδι είχε μικρή διάρκεια και κράτησε μέχρι να σημειωθεί ένας πόντος. Τελικά τον σημείωσε ένας μαθητής με το όνομα Ουίλιαμς Τσέης, μένοντας στην ιστορία ως ο πρώτος σκόρερ στα χρονικά.

    Από κει και πέρα τα πάντα άρχισαν να εξελίσσονται με μαθηματική ακρίβεια. Ο Νέισμιθ πρόσθεσε άλλους 8 κανόνες στους πρώτους 5.  Στις 11 Μαρτίου του 1892 έγινε ο πρώτος επίσημος αγώνας μπάσκετμπολ (έτσι είχε ονομαστεί το άθλημα καθώς ο Νέισμιθ δεν ήθελε να πάρει το δικό του όνομα) μεταξύ καθηγητών και μαθητών του Σπρίνγκφιλντ και στον οποίο συμμετείχε φυσικά και ο ίδιος ο Νέισμιθ.Ο αγώνας έληξε με 5-1 υπέρ των μαθητών. Στην συνέχεια, το ίδιο έτος, το κολέγιο του Σπρίνγκφιλντ και η Χριστιανική Αδελφότητα συνέταξαν ένα συμβόλαιο κατοχύρωσης του αθλήματος ενώ λίγο καιρό μετά ο Λιου Άλεν από το Χάρτφορντ σχεδιάζει ένα κυλινδρικό στεφάνι με δίχτυα αντικαθιστώντας έτσι τα καλάθια για τα ροδάκινα.

    Ένα χρόνο μετά, το 1893, τοποθετούνται στα γήπεδα και οι πρώτες μπασκέτες ενώ το 1894 έχουμε αντικατάσταση της ποδοσφαιρικής μπάλας με ειδικά μπάλα για μπάσκετ ενώ  καθιερώνονται και οι ελεύθερες βολές που μετράνε για έναν πόντο και το δίποντο.

    Το 1898 ιδρύεται στην Αμερική το NBL (”πρόδρομος” του σημερινού ΝΒΑ) που είχε στο καταστατικό του 6 ομάδες (Νιου Τζέρσι, Μιλβιλ, Πενσιλβάνια, Μπάισικλ, Χάνκον, Τζερμαντάουν). Το 1932 ιδρύεται η ΦΙΜΠΑ (ομοσπονδία για το μπάσκετ της Ευρώπης)με έδρα την Γενεύη ενώ 4 χρόνια μετά το 1936,  στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου,  εμφανίζεται για πρώτη φορά το μπάσκετ ως επίσημη διοργάνωση, όπου και ο Νέισμιθ αναγορεύτηκε ως ”Επίτιμος Πρόεδρος” από την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 3 χρόνια μετά (1939) απεβίωσε αλλά η ”ανακάλυψή” του είναι σίγουρο ότι θα ζει για πάντα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZTi8Fb7lKG4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=pl55BvpGY7k

     

  • Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ’τη φυλακή κι έγινε ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” !!

    Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ’τη φυλακή κι έγινε ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” !!

    Ο Ζέλιμιρ ή Ζέλικο Ομπράντοβιτς, πέραν του ότι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη(αν όχι ο κορυφαίος), αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για το πώς ένας προπονητής μπορεί να αναδειχτεί σε γρήγορο χρονικό διάστημα, εφόσον ο ίδιος βέβαια φροντίσει να δουλέψει γι’αυτό, στηριζόμενος ΚΑΙ στην τύχη αλλά όχι μόνο…

    Ο Ομπράντοβιτς ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα,με τρόπο που κανείς δεν θα ευχόταν. Όντας παίκτης της Παρτιζάν, φυλακίζεται το 1991 για το θάνατο μιας γυναίκας σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Όταν αποφυλακίστηκε το ίδιο έτος, ο πρόεδρος της Παρτιζάν, ο μεγάλος Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, προκειμένου να τον κρατήσει στην ομάδα, του προσφέρει την θέση του προπονητή προκειμένου να διαδεχτεί τον Ντούσκο Βουγιόσεβιτς.

    “Αρπάζοντας την ευκαιρία από τα μαλλιά” και ακούγοντας και τις συμβουλές του μεγάλου Άτσα Νίκολιτς, ο Ομπράντοβιτς φτιάχνει μια νεανική ομάδα (μ.ο. 22 ετών) με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες όπως οι Ντανίλοβιτς, Ρεμπράτσα, Τζόρτζεβιτς και Λόντσαρ. Ένα χρόνο μετά, το 1992, κατακτάει το Κύπελλο Πρωταθλητριών,όντας το απόλυτο αουτσάιντερ, κερδίζοντας στον τελικό την Μπανταλόνα 71-70 με ένα εκπληκτικό τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στην λήξη. Ήταν η αρχή της δόξας του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αφού ως προπονητής μιας χρονιάς κατακτούσε την Ευρώπη!!!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mjJmvdUGB0Q

    Ένα χρόνο μετά(1993)  αναλαμβάνει την Μπανταλόνα, η οποία ήθελε να αποκτήσει τον προπονητή που της στέρησε ένα σίγουρο τρόπαιο. Το 1994 φτάνει στο Φάιναλ-φορ και λίγο με την βοήθεια της τύχης, καθώς στα προημιτελικά αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης(των Σαμπόνις, Αρλάουκας) η οποία όμως αγωνίστηκε με την δεύτερη ομάδα καθώς οι παίκτες της είχαν κατέβει σε απεργία, με αποτέλεσμα ο Ζέλικο να πάρει 2 εύκολες νίκες. Στο Φάιναλ-φορ του Τελ Αβίβ, πήγε πάλι ως το απόπλυτο άουτσάιντερ, αλλά στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνο οδήγησε την ομάδα του σε θρίαμβο με 79-65 ενώ στον τελικό αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό του Ιωαννίδη,για πολλούς κορυφαία ομάδα τότε στην Ευρώπη έχοντας στην σύνθεσή του Πάσπαλι,Τάρπλευ και Φασούλα. Στον τελικό όμως ο Ολυμπιακός ήταν αποκαρδιωτικός και έτσι η Μπανταλόνα, μ’ένα απίθανο τρίποντο του Κορνήλιους Τόμπσον (δεύτερο σε όλη την καριέρα του) κατέκτησε το κύπελλο και ο Ομπράντοβιτς απέκτησε το δεύτερο ”δαχτυλίδι” του.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=87oszU_Tox8

    Για όλα τα παραπάνω, οι δημοσιογράφοι του “κόλλησαν” το ψευδώνυμο “Γκαστόνε”(ξάδερφος του Ντόναλντ που η ζωή του βασιζόταν στην τύχη,την οποία πάντα είχε με το μέρος του) καθώς οι δύο επιτυχίες του περιείχαν αρκετή δόση τύχης, πέρα από ικανότητα. Ο ίδιος όμως φρόντισε να αποδείξει ότι η τύχη βοηθάει μόνο τους ικανούς και τους τολμηρούς.

    Το 1995 κατέκτησε την τρίτη του Ευρωλίγκα με την Ρεάλ του Σαμπόνις, επικρατώντας στον τελικό πάλι του Ολυμπιακού με 73-61. Ακόμα και τότε θεωρήθηκε “τυχερός” επειδή είχε τον μεγάλο Άρβιντας στην κορυφή της καριέρας του ,καθώς την επόμενη χρονιά θα πήγαινε το ΝΒΑ. Ώσπου τελικά, το 1999 ήρθε η κίνηση-ματ για να μετατραπεί ο “Γκαστόνε” σε “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mwE11x8OEro

    Ο Παύλος Γιαννακόπουλος, πρόεδρος του ΠΑΟ, αποφασίζει να φέρει τον Ομπράντοβιτς στην ομάδα με σκοπό να κατακτήσει την δεύτερη Ευρωλίγκα μετά από αυτήν του Παρισιού το 1996, έχοντας στα υπόψιν ότι το Φάιναλ-φορ του 2000 θα διεξαγόταν στην Θεσσαλονίκη. Ο Ομπράντοβιτς τον δικαίωσε και με το παραπάνω…  Με μια εκπληκτική πορεία κατέκτησε το τρόπαιο, έχοντας υπό τις οδηγίες του,μεταξύ άλλων, τους Ρέμπρατσα και Μποντίρογκα με τους οποίους είχε κατακτήσει το 1998 το Παγκόσμιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Ήταν η αρχή μιας σχέσης πάθους (που κράτησε 15 χρόνια)με τον ΠΑΟ και τον κόσμο του και το τέταρτο δαχτυλίδι για τον Ζέλικο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_VG_EkUnX1U

    Το 2002 φτάνει στον τελικό της Ευρωλίγκας του 2002 και βρίσκει απέναντί ου την μεγάλη Κίντερ Μπολόνια του Τζινόμπιλι, η οποία ήταν και γηπεδούχος,καθώς το Φάιναλ-φορ γινόταν στην Ιταλία. Αν και βρέθηκε να χάνει έως και 12 πόντους, ο Ομπράντοβιτς, με εξαιρετικό κοουτσάρισμα και ”βγάζοντας λαγό από τον καπέλο του” με την χρησιμοποίηση του,νεαρού και άπειρου τότε, Λάζαρου Παπαδόπουλου, θριαμβεύει και κατακτά την 5η του Ευρωλίγκα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8vapGlY7CPI

    Το 2007 και το 2009  κατακτά,με τον ΠΑΟ πάντα, άλλες 2 Ευρωλίγκες με μια αποκλειστικά δικιά του καλοκουρδισμένη μηχανή, την οποία αποτελούσαν παίκτες που ο ίδιος είχε αναδείξει και οδήγησαν και την Εθνική μας σε μεγάλες επιτυχίες (Διαμαντίδης, Τσαρτσαρής, Σπανούλης, Χατζηβρέττας). Και τις δύο φορές αντιμετώπισε στον τελικό την ΤΣΣΚΑ του Μεσίνα σε Αθήνα και Βερολίνο ενώ στην ιστορία έχει μείνει το ”ξέσπασμά” του μετά από έναν νικηφόρο(!!!) αγώνα του ΠΑΟ με την πολωνική Πρόκομ, το 2009,  επειδή προέβλεπε ότι η ομάδα, με τον τρόπο που έπαιζε, δεν θα έφτανε ούτε στο Φάιναλ-φορ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=j8UyoyIOIGU
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HREHAdqkU0c
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=z-gyjtOnwA8

    Το 2011 κατακτάει την τελευταία, έως σήμερα, Ευρωλίγκα με τον ΠΑΟ να ξεκινάει την χρονιά με προβλήματα αλλά τελικά να φτάνει μετά βίας στα προημιτελικά με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα του Πασκουάλ , η οποία, πέρα από το γεγονός ότι ήταν το μεγάλο φαβορί, ήθελε να φτάσει στο Φάιναλ-φορ που θα γινόταν στην πόλη της. Αν και με μειονέκτημα έδρας, αν και χάνοντας στις λεπτομέρειες το πρώτο ματς, αν και ομάδα με αρκετούς νέους παίκτες (π.χ.Καλάθης) ο Ομπράντοβιτς τα καταφέρνει πάλι…Κερδίζει με 3-1 νίκες τους υπερόπτες Ισπανούς (Ναβάρο και σια) και προκρίνεται στο Φάιναλ-φορ, όπου πλέον δεν θα μπορούσε να χάσει την 8η Ευρωλίγκα του και κερδίζει στον τελικό την Μακάμπι με 78-70.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=bcbJcUhYKMg

     

    Το 2012 αποχωρεί από τον ΠΑΟ και πλέον, ως προπονητής της τουρκικής Φενέρ, στοχεύει για νέες δόξες, αφού ο ίδιος δηλώνει ακόμα ”πεινασμένος”…

  • Άρης-Τρέισερ Μιλάνο, 1986. Το πρώτο “σκληρό” μάθημα…

    Άρης-Τρέισερ Μιλάνο, 1986. Το πρώτο “σκληρό” μάθημα…

    Το 1986 ο Άρης είχε ήδη αρχίσει να εγκαθιστά την αυτοκρατορία του στην Ελλάδα έχοντας κατακτήσει 2 πρωταθλήματα (1985, 1986). Με Γκάλη, Γιαννάκη και προπονητή τον Ιωαννίδη, έδειχνε πανέτοιμος να μπει για τα καλά και στα σαλόνια της Ευρώπης και συγκεκριμένα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, έχοντας έως τότε ως μεγαλύτερη διάκριση μια παρουσία στα ημιτελικά του Κόρατς το 1985.

    Η κλήρωση για τα προκριματικά ήταν η χειρότερη δυνατή καθώς ο Άρης έπρεπε να αντιμετωπίσει την πανίσχυρη Τρέισερ Μιλάνο που την αποτελούσαν ένας “γαλαξίας” αστέρων (Μπομπ Μάκαντου που ήταν πρώην σταρ των Λέικερς, Ντίνο Μενεγκίν, Μάικ Ντ’Αντόνι και άλλοι).

    Οι Ιταλοί είχαν επενδύσει πολλά σε αυτήν την διοργάνωση και είχαν σκοπό να την κατακτήσουν ενώ ο Άρης ήθελε να αποκομίσει εμπειρίες. Το πρώτο ματς όμως έδειξε τα εντελώς αντίθετα… Ο Άρης, μπροστά σ’ένα Αλεξάνδρειο που “κόχλαζε” και με έναν “δαιμονισμένο” Γκάλη να πετυχαίνει 40 πόντους, διέλυσε την Τρέισερ με 98-67.

    Στο τέλος του αγώνα ο Μπομπ Μάκαντου θα δηλώσει ότι

    “αυτά που έκανε ο Γκάλης δεν τα είχε δει ούτε σε αγώνα Λέηκερς-Σέλτικς”.

    Ήταν μια διαφορά που έμοιαζε απίθανο να καλυφθεί αν λάβουμε υπόψιν και τους κανόνες της εποχής, όπου η επίθεση διαρκούσε 30 δευτερόλεπτα ενώ η ομάδα είχε δικαίωμα, αντί να εκτελεί μια συν μια βολές, να παίζει την μπάλα απ’έξω. Κάπως έτσι την “πάτησε” ο ‘Αρης.

     

     

    Η ομάδα της Θεσσαλονίκης πήγε στο Μιλάνο με νοοτροπία αμυντικής τακτικής, δηλαδή να “παίζει” με τον χρόνο από το πρώτο λεπτό. Αυτό θα το κατάφερνε εξαντλώντας σε κάθε επίθεση τα 30 δευτερόλεπτα οπότε η Τρέισερ δεν θα προλάβαινε να καλύψει την διαφορά.

    Η παραπάνω νοοτροπία έδειξε πόσο “ανώριμος” ήταν τότε ο Άρης στο να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις.

    Η Τρέισερ, με πίεση σε όλο το γήπεδο και κάποια σφυρίγματα υπέρ της σε καθοριστικά σημεία(άλλωστε οι Ιταλοί, που είχαν διασυνδέσεις με την ΦΙΜΠΑ και είχαν επενδύσει πολλά στον Μάκαντου, δεν θα άφηναν την πρόκριση έτσι απλά…) κατάφερε να επικρατήσει με 83-49 και στην συνέχεια να κατακτήσει τελικά το τρόπαιο.

    Η πίκρα του Άρη γι’αυτήν την αναπάντεχη ανατροπή(σ.σ. η μεγαλύτερη στην ιστορία των ευρωπαϊκών κυπέλλων) ήταν τεράστια, ωστόσο αποτέλεσε ένα “σκληρό” μάθημα που τον ωρίμασε μπασκετικά και τον οδήγησε στα επόμενα 3 χρόνια σε ισάριθμα φάιναλ φορ (όπως αυτό του 1988 όπου ηττήθηκε στον ημιτελικό πάλι από την Τρέισερ, η οποία μετά έκανε το repeat)

    Στη φωτογραφία βλέπετε το Νίκο Γκάλη με τον Μάικ Ντ’Αντόνι, ο οποίος, μετέπειτα, έγινε κορυφαίος προπονητής στο NBA περνώντας από Ντένβερ Νάγκετς, Φοίνιξ Σανς, Νιου Γιορκ Νικς και Λος Άντζελες Λέικερς.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8eY_CeLdvaI
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=u09Mi7m8MZc

  • McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.

    Το NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…

    Το McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.

    Συμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).

    Αν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).

    Να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)

    Παρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs