SportBrio

Author: Γιώργος Ρεσβάνης

  • Το ”ΟΧΙ” του αθλητισμού…

    Το ”ΟΧΙ” του αθλητισμού…

    Είναι γνωστό , και μας υπενθυμίζεται κάθε 28η του Οκτώβρη, πόσο μαχητές ήταν οι Έλληνες απέναντι στον κατακτητή, είτε αυτός ήταν Ιταλός είτε, μετέπειτα, Γερμανός. Τα 4 χρόνια (1940-44) που η Ελλάδα έμεινε κάτω από την ”σκιά” αυτών, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν και πολλές περιουσίες χάθηκαν. Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει ο αθλητικός χώρος, του οποίου πολλοί εκπρόσωποι αγωνίστηκαν, ο καθένας όπως και όπου μπορούσε, με τις ανάλογες συνέπειες.Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις(αν και σίγουρα θα ξεχάσουμε πολλούς και ζητάμε την κατανόησή σας εκ των προτέρων…)

    Ένωση Ελλήνων Αθλητών (ΕΕΑ)

    Δημιουργήθηκε τον πρώτο καιρό της  κατοχής και αρκετά μέλη της εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς όπως ο άσος της ΑΕΚ Νίκος Κοντούλης. Την αποτελούσαν κυρίως αθλητές του στίβου όπως οι Γρηγόρης Λαμπράκης, Ρένος Φραγκούδης, Γιάννης Σκιαδάς και πολλοί άλλοι.Κύριος στόχος της ήταν η διοργάνωση αγώνων με σκοπό να μαζευτούν χρήματα για συσσίτια. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι πολλοί αθλητές έδιναν το γάλα που έπιναν σε μικρά παιδιά, αμέσως μόλις τελείωναν την προπόνηση στο Παναθηναικό Στάδιο.

    Η αντίσταση στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας

    Το φθινόπωρο του 1942 επρόκειτο να γίνει αγώνας στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας μεταξύ ΠΑΟ και ΑΕΚ με σκοπό τα έσοδα να πάνε στο νοσοκομείο ”Σωτηρία” για τους φυματικούς.15000 κόσμος είχε μαζευτεί στο γήπεδο και πολλοί άλλοι ήταν απ’έξω.Τελικά όμως ο αγώνας δεν διεξήχθη καθώς διαιτητής του αγώνα ορίστηκε Αυστριακός αξιωματικός της κατοχής.Αντίθετα πολλοί μπήκαν στο γήπεδο και το λεηλάτησαν και έτσι ο παρ’ολίγον αγώνας μετατράπηκε σε αντιστασιακή διαδήλωση…(σχετικό αφιέρωμα του sportbrio)
    \nIβάν-ωφ ο ηρωικός…

    Μια χαρακτηριστική περίπτωση αντίστασης και ηρωισμού ήταν αυτή του αθλητή κολύμβησης του Ηρακλή, Γεωργίου Ιβάνωφ. Ο Ελληνοπολωνός αθλητής, έχοντας εκπαιδευτεί στην Μέση Ανατολή σε Σχολή Μυστικών Πρακτόρων, αποτέλεσε τoν μεγαλύτερο σαμποτέρ των Γερμανών. Στις 13 Οκτωβρίου του 1941,έχοντας τελειοποιήσει τις ικανότητές του πάνω στο σαμποτάζ σε συνεργασία με τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, φτάνει στην Ελλάδα με το βρετανικό υποβρύχιο ”Thunderbolt”, και είχε  την κωδική ονομασία ”Μπόλμπυ”. Στις 18 Δεκέμβρη του ίδιου έτους συνελήφθη από τους ναζί αλλά απέδρασε παριστάνοντας τον τρελό. Οδηγήθηκε στο ”Αιγινήτειο” για παρακολούθηση και με την βοήθεια του ιδρυτή του ΠΑΟ Γεωργίου Καλαφάτη φυγαδεύτηκε. Κατάφερε να προκαλέσει με τα σαμποτάζ του πολλά δεινά στον κατακτητή αλλά τελικά συνελήφθη ύστερα από προδοσία του Παντελή Λαμπρινόπουλου, ο οποίος εισέπραξε 2000000 δραχμές. Οδηγήθηκε στο απόσπασμα και λίγο πριν εκτελεστεί φώναξε ”Ζήτω η Πολώνία, ζήτω η Ελλάδα”. Προς τιμήν του ο Ηρακλής ονόμασε το κλειστό του μπάσκετ ”Ιβανώφειο” ενώ κάθε χρόνο, από το 1953, διοργανώνονται κολυμβητικοί αγώνες με την ονομασία ”Ιβανώφεια”.

    Γόδας, Ολυμπιακός μέχρι…. θανάτου

    Στις 27 Οκτωβρίου 1940 πολλοί παίκτες του Ολυμπιακού πήγαν στην Πάτρα με σκοπό να αγωνιστούν στον αγώνα Μικτής Πάτρας-Μικτής Πειραιά για το πρωτάθλημα πόλεων. Τελικά λόγω πολέμου, όχι απλά δεν πρόλαβαν να αγωνιστούν αλλά πολλοί έχασαν και την ζωή τους. Ανάμεσα σ’αυτούς και ο Νίκος Γόδας.Λοχαγός του ΕΛΑΣ και με αριστερή ιδεολογία, ο Γόδας έλαβε μέρος σε πολλές μάχες σε Πειραιά και Πέραμα απέναντι στους Άγγλους ενώ συμμετείχε και στην κρίσιμη επιχείρηση για την προστασία της Ηλεκτρικής Εταιρείας (σημερινή ΔΕΗ).Εκτελέστηκε στον εμφύλιο ως κομμουνιστής και λίγο πριν εκτελεστεί ζήτησε να έχει ανοιχτά μάτια για να μπορεί να βλέπει την φανέλα του Ολυμπιακού που φόραγε, δείχνοντας το πόσο αφοσιωμένος ήταν σε αυτήν την ιδέα.

    Ο θάνατος του Μίμη ”Μπρακ” Πιερράκου

    Ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟ, Μίμης Πιερράκος, σκοτώθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1940 από θραύσμα οβίδας στο χωριό Ποταμιά, την στιγμή που έγραφε γράμμα στον αδελφό του. Το ψευδώνυμό του ήταν ”Μπρακ”. Μπορούσε να μην συμμετάσχει στον πόλεμο επειδή ήταν περασμένη κλάση αλλά ο ίδιος θέλησε από μόνος του να αγωνιστεί για την πατρίδα. Θάφτηκε στην Αλβανία μαζί με άλλους Έλληνες στρατιώτες.

    Η αιχμαλωσία και ο θάνατος του Σπύρου Κοντούλη

    Αθλητής της ΑΕΚ, ο Σπύρος Κοντούλης πιάστηκε από τους Γερμανούς ενώ προσπαθούσε να βγει από ένα κρησφύγετο στα Πατήσια για να δει την μάνα του. Τελικά σκοτώθηκε από τους Γερμανούς στην προσπάθειά του να αποδράσει απ΄το όχημα που τον μετέφερε για εκτέλεση στο σκοπευτήριο της Καισαριανής…

    Νικόλαος Σωτηριάδης, ΠΑΟΚ

    Ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ, υπηρετώντας ως λοχίας στο Σύνταγμα Πεζικού, σκοτώθηκε από μια ριπή την στιγμή που προσπάθησε να κυριέψει πολυβολείο των Ιταλών σε μια έφοδο της μονάδας του στο ύψωμα τη Τσέροβας…Τρεις εβδομάδες πριν το μοιραίο είχε γράψει για τελευταία φορά στην μάνα του, την αδερφή του και την αρραβωνιαστικιά του.

    Αυτοί και άλλοι πολλοί αθλητές σκοτώθηκαν στην διάρκεια του πολέμου. Η ιστορία θα μας τους θυμίζει πάντα και θα αποτελούν, χωρίς αμφιβολία, παράδειγμα προς μίμηση
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HFJXQ3DTKX4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZEx2cYCjxbk

     

     

     

     

  • Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Όταν ο Δρ.Νέισμιθ έγραψε τις 5 βασικές αρχές του μπάσκετ…

    Το μπάσκετ, εδώ και έναν αιώνα περίπου, είναι αναμφισβήτητα το Νο.2 σπορ μετά το ποδόσφαιρο(αν και σε πολλές χώρες αποτελεί το Νο.1). Με πρώτη δύναμη την Αμερική, εκατομμύρια κόσμος λατρεύει την πορτοκαλί μπάλα και κινείται στον ρυθμό της είτε ως θεατής είτε ως παίκτης. Εκατομμύρια δολάρια τζίρο και μια ολόκληρη βιομηχανία θεάματος, την οποία συνθέτουν χορηγοί, διαφημίσεις και μεγάλα γήπεδα, αποτελούν κομμάτια αυτής της “θρησκείας” στην οποία ”πιστεύουν” οι παραπάνω. Ποιός θα περίμενε ότι μια ιδέα που γεννήθηκε μια κρύα νύχτα του χειμώνα το 1891 και ανήκε σε “κάποιον” Τζέιμς Νέισμιθ, σε “κάποιο” γυμναστήριο κολεγίου θα είχε τέτοια εξέλιξη…

    Τον Δεκέμβρη του 1891 λοιπόν, ο καθηγητής φυσικής αγωγής του Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης, Τζέιμς Νέισμιθ, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει ένα καινούργιο άθλημα για να απασχολούνται οι φοιτητές του, οι οποίοι είχαν βαρεθεί τα παραδοσιακά σπορ(πάλη, κωπηλασία, ράγκμπι, κολύμβηση) και είχαν αρχίσει να χάνουν το ενδιαφέρον τους. Ο ίδιος άλλωστε ήταν ένας άνθρωπος που του άρεσε να δημιουργεί και να ερευνά μέχρι βάθος το κάθε τι. Στις 21 Δεκέμβρη ου 1891 λοιπόν, μένοντας ξάγρυπνος όλη την νύχτα και έχοντας ως αντικείμενα της έρευνάς του ένα χαρτί και ένα μολύβι, έγραψε πέντε βασικούς κανόνες της ιδέας του…
    \n1)θα παίζεται με χέρια και με μια στρογγυλή μπάλα
    \n2)θα γίνονται αλλαγές σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού
    \n3)θα απαγορεύεται η επαφή με το σώμα του παίκτη που έχει την μπάλα
    \n4)δεν θα μπορούν οι παίκτες να περπατάνε με την μπάλα όπως στο ράγκμπι
    \n5)ο στόχος θα είναι ανυψωμένος και οριζόντιος από το δάπεδο

    Την επόμενη μέρα πήγε στους μαθητές του και τους διάβασε τους νέους κανόνες για το καινούργιο σπορ που ήθελε να τους μάθει. Του έλειπε μόνο ο στόχος. Εν αρχή έψαξε να βρει 2 ξύλινα κιβώτια και να τα τοποθετήσει πάνω από το έδαφος. Επειδή όμως η σχολή δεν είχε, τελικά αντικατέστησε αυτήν την ιδέα με δύο καλάθια για ροδάκινα. Όταν τοποθέτησε τα δύο καλάθια έκανε μόνος του δοκιμές πετώντας την μπάλα μέσα και χρησιμοποιώντας μια ξύλινη σκάλα για να την βγάζει. Αυτό τον οδήγησε στο να καταλάβει ότι θα ήταν πιο εύκολο να ανοίξει μια τρύπα στη βάση του καλαθιού ώστε να πέφτει η μπάλα μόνη τhς κάτω. Η αρχή είχε ήδη γίνει…

    Στην συνέχεια ο Νέισμιθ χώρισε τους μαθητές του σε δύο ομάδες των 9 παικτών και είχαμε έτσι, έστω και τελείως ερασιτεχνικά, τον πρώτο αγώνα μπάσκετ στην ιστορία.  Το παιχνίδι είχε μικρή διάρκεια και κράτησε μέχρι να σημειωθεί ένας πόντος. Τελικά τον σημείωσε ένας μαθητής με το όνομα Ουίλιαμς Τσέης, μένοντας στην ιστορία ως ο πρώτος σκόρερ στα χρονικά.

    Από κει και πέρα τα πάντα άρχισαν να εξελίσσονται με μαθηματική ακρίβεια. Ο Νέισμιθ πρόσθεσε άλλους 8 κανόνες στους πρώτους 5.  Στις 11 Μαρτίου του 1892 έγινε ο πρώτος επίσημος αγώνας μπάσκετμπολ (έτσι είχε ονομαστεί το άθλημα καθώς ο Νέισμιθ δεν ήθελε να πάρει το δικό του όνομα) μεταξύ καθηγητών και μαθητών του Σπρίνγκφιλντ και στον οποίο συμμετείχε φυσικά και ο ίδιος ο Νέισμιθ.Ο αγώνας έληξε με 5-1 υπέρ των μαθητών. Στην συνέχεια, το ίδιο έτος, το κολέγιο του Σπρίνγκφιλντ και η Χριστιανική Αδελφότητα συνέταξαν ένα συμβόλαιο κατοχύρωσης του αθλήματος ενώ λίγο καιρό μετά ο Λιου Άλεν από το Χάρτφορντ σχεδιάζει ένα κυλινδρικό στεφάνι με δίχτυα αντικαθιστώντας έτσι τα καλάθια για τα ροδάκινα.

    Ένα χρόνο μετά, το 1893, τοποθετούνται στα γήπεδα και οι πρώτες μπασκέτες ενώ το 1894 έχουμε αντικατάσταση της ποδοσφαιρικής μπάλας με ειδικά μπάλα για μπάσκετ ενώ  καθιερώνονται και οι ελεύθερες βολές που μετράνε για έναν πόντο και το δίποντο.

    Το 1898 ιδρύεται στην Αμερική το NBL (”πρόδρομος” του σημερινού ΝΒΑ) που είχε στο καταστατικό του 6 ομάδες (Νιου Τζέρσι, Μιλβιλ, Πενσιλβάνια, Μπάισικλ, Χάνκον, Τζερμαντάουν). Το 1932 ιδρύεται η ΦΙΜΠΑ (ομοσπονδία για το μπάσκετ της Ευρώπης)με έδρα την Γενεύη ενώ 4 χρόνια μετά το 1936,  στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου,  εμφανίζεται για πρώτη φορά το μπάσκετ ως επίσημη διοργάνωση, όπου και ο Νέισμιθ αναγορεύτηκε ως ”Επίτιμος Πρόεδρος” από την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 3 χρόνια μετά (1939) απεβίωσε αλλά η ”ανακάλυψή” του είναι σίγουρο ότι θα ζει για πάντα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZTi8Fb7lKG4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=pl55BvpGY7k

     

  • Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Είναι γνωστό ότι ένα ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού μπορεί να αποτελείται από πάθος, ένταση και, δυστυχώς αρκετές φορές, από επεισόδια. Την δεκαετία του ’60 βέβαια δεν υπήρχε χουλιγκανισμός άρα δεν υπήρχαν και τα λεγόμενα “εκτεταμένα επεισόδια” τα οποία οδηγούν σε διακοπή αγώνα, υλικές ζημιές, τραυματισμούς κτλ κτλ. Αντί αυτού υπήρχε η απλή “καζούρα” που γινόταν μεταξύ των φιλάθλων, η οποίοι καθόντουσαν και στις ίδιες εξέδρες, πράμα που σήμερα ακούγεται ως “σενάριο επιστημονικής φαντασίας”.

    Και όμως ακόμα και τότε υπήρξε ένας αγώνας με επεισόδια και υλικές καταστροφές αλλά για λόγους εντελώς διαφορετικούς από τους σημερινούς.

    Στις 17 Ιουνίου 1964 Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός αναμετρήθηκαν στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας για τον ημιτελικό του κυπέλλου. Με το τότε σύστημα δεν υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι και σε περίπτωση που και στην παράταση το ματς έληγε ισόπαλο, οι δύο ομάδες θα έπαιζαν ξανά μεταξύ τους. Αυτό θα σήμαινε την έκδοση νέων εισιτηρίων και περισσότερα έσοδα για τις ομάδες, αφού εκείνη την εποχή, λόγω απουσίας διαφημίσεων και χορηγών, τα εισιτήρια αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό οικονομικών εισπράξεων για τις ομάδες.

    Το ματς έληξε στην κανονική διάρκεια 1-1 και στην παράταση δεν έδειχνε να αλλάζει τίποτα. Μάλιστα πολλοί οπαδοί είχαν αρχίσει την “μουρμούρα”, καθώς θεωρούσαν ότι οι παίκτες ήθελαν σκόπιμα να τελειώσουν το ματς ισόπαλοι για τους παραπάνω λόγους.

    Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία ενός θεατή:

    Σε όλο το παιχνίδι άλλαζαν πάσες μεταξύ τους και σέρνονταν στο γήπεδο. Καμία ομάδα δεν έδειχνε διάθεση να βγει στην επίθεση. Από το πρώτο κιόλας ημίχρονο το ματς “μύριζε” στημένο. Στα τελευταία λεπτά του κανονικού αγώνα και καθ’όλη την διάρκεια της παράτασης, από την αγανάκτηση, το γήπεδο έμοιαζε με καζάνι που βράζει. Τα συνθήματα υπέρ των ομάδων είχαν σταματήσει εκατέρωθεν και μια ενιαία έντονη ιαχή “Θα μπούμε μέσα” δονούσε όλο το γήπεδο. Ο κόσμος είχε πιάσει και κούναγε τα κάγκελα από τα κιγκλιδώματα κι από το μεταλλικό θόρυβο γινόταν χαμός! Κάποια στιγμή σε μια επίθεση πρέπει να ήταν ο Δομάζος, ενώ έφτασε μια ανάσα πριν το τέρμα, ανεξήγητα γύρισε μόνος του πίσω τη μπάλα, σαν να μην ήθελε να βάλει το γκολ… Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο κόσμος εξαγριωμένος άρχισε να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του κι όρμησε μέσα να λιτζάρει τους παίχτες!!

    Λίγο πριν την λήξη της παράτασης, συγκεκριμένα στο 112′, η μουρμούρα μετατράπηκε σε αγανάκτηση και οι οπαδοί των 2 ομάδων, ενώ σε όλο το ματς ήταν αντίπαλοι, συμμάχησαν και, αφού έσπασαν το κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους παίκτες και τον αγωνιστικό χώρο, μπήκαν στο γήπεδο και έσπαγαν ότι έβλεπαν μπροστά τους, κυνηγώντας παράλληλα και τους παίκτες. Ξηλώθηκαν καθίσματα, πετάχτηκαν πέτρες ενώ κάποιοι πιο ανεξέλεγκτοι πετούσαν μέσα στα αποδυτήρια καμένες εφημερίδες με στόχο τους παίκτες.

    Το ενδεχόμενο μιας ακόμα επανάληψης αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είχε προκαλέσει “αμοκ” στους οπαδούς οι οποίοι ένιωθαν “κορόιδα”.

    Ο απολογισμός αυτής της “λεηλασίας” ήταν ένα κατεστραμμένο γήπεδο και 5 τραυματίες αστυνομικοί. Οι παίκτες, προκειμένου να γλιτώσουν, φυγαδεύτηκαν σαν κατάδικοι και με διάφορα μέσα προσπάθησαν να “αποδράσουν” (πολλοί μεταμφιέστηκαν σε υπαλλήλους του γηπέδου για να περάσουν απαρατήρητοι από το πλήθος). Τελικά επαναληπτικός δεν έγινε ποτέ και κυπελλούχος εκείνη την χρονιά στέφτηκε η νρια του άλλου ημιτελικού, ΑΕΚ.

    Λίγα χρόνια μετά, ο μεγάλος στρατηγός του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, θα δηλώσει ότι “δεν υπήρξε κανένα συνεννοημένο παιχνίδι αλλά οι συνθήκες διεξαγωγής εκείνου του αγώνα (καλοκαίρι με 40 βαθμούς) ήταν αυτές που έκαναν τους ποδοσφαιριστές να μην μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα”. Η ιστορία πάντως έγραψε ότι εκείνη την ημέρα οι οπαδοί των 2 “αιωνίων” συμμάχησαν για πρώτη και τελευταία, έως σήμερα, φορά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ikF8lNPR0KE

  • Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ’τη φυλακή κι έγινε ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” !!

    Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ’τη φυλακή κι έγινε ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” !!

    Ο Ζέλιμιρ ή Ζέλικο Ομπράντοβιτς, πέραν του ότι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη(αν όχι ο κορυφαίος), αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για το πώς ένας προπονητής μπορεί να αναδειχτεί σε γρήγορο χρονικό διάστημα, εφόσον ο ίδιος βέβαια φροντίσει να δουλέψει γι’αυτό, στηριζόμενος ΚΑΙ στην τύχη αλλά όχι μόνο…

    Ο Ομπράντοβιτς ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα,με τρόπο που κανείς δεν θα ευχόταν. Όντας παίκτης της Παρτιζάν, φυλακίζεται το 1991 για το θάνατο μιας γυναίκας σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Όταν αποφυλακίστηκε το ίδιο έτος, ο πρόεδρος της Παρτιζάν, ο μεγάλος Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, προκειμένου να τον κρατήσει στην ομάδα, του προσφέρει την θέση του προπονητή προκειμένου να διαδεχτεί τον Ντούσκο Βουγιόσεβιτς.

    “Αρπάζοντας την ευκαιρία από τα μαλλιά” και ακούγοντας και τις συμβουλές του μεγάλου Άτσα Νίκολιτς, ο Ομπράντοβιτς φτιάχνει μια νεανική ομάδα (μ.ο. 22 ετών) με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες όπως οι Ντανίλοβιτς, Ρεμπράτσα, Τζόρτζεβιτς και Λόντσαρ. Ένα χρόνο μετά, το 1992, κατακτάει το Κύπελλο Πρωταθλητριών,όντας το απόλυτο αουτσάιντερ, κερδίζοντας στον τελικό την Μπανταλόνα 71-70 με ένα εκπληκτικό τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στην λήξη. Ήταν η αρχή της δόξας του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αφού ως προπονητής μιας χρονιάς κατακτούσε την Ευρώπη!!!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mjJmvdUGB0Q

    Ένα χρόνο μετά(1993)  αναλαμβάνει την Μπανταλόνα, η οποία ήθελε να αποκτήσει τον προπονητή που της στέρησε ένα σίγουρο τρόπαιο. Το 1994 φτάνει στο Φάιναλ-φορ και λίγο με την βοήθεια της τύχης, καθώς στα προημιτελικά αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης(των Σαμπόνις, Αρλάουκας) η οποία όμως αγωνίστηκε με την δεύτερη ομάδα καθώς οι παίκτες της είχαν κατέβει σε απεργία, με αποτέλεσμα ο Ζέλικο να πάρει 2 εύκολες νίκες. Στο Φάιναλ-φορ του Τελ Αβίβ, πήγε πάλι ως το απόπλυτο άουτσάιντερ, αλλά στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνο οδήγησε την ομάδα του σε θρίαμβο με 79-65 ενώ στον τελικό αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό του Ιωαννίδη,για πολλούς κορυφαία ομάδα τότε στην Ευρώπη έχοντας στην σύνθεσή του Πάσπαλι,Τάρπλευ και Φασούλα. Στον τελικό όμως ο Ολυμπιακός ήταν αποκαρδιωτικός και έτσι η Μπανταλόνα, μ’ένα απίθανο τρίποντο του Κορνήλιους Τόμπσον (δεύτερο σε όλη την καριέρα του) κατέκτησε το κύπελλο και ο Ομπράντοβιτς απέκτησε το δεύτερο ”δαχτυλίδι” του.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=87oszU_Tox8

    Για όλα τα παραπάνω, οι δημοσιογράφοι του “κόλλησαν” το ψευδώνυμο “Γκαστόνε”(ξάδερφος του Ντόναλντ που η ζωή του βασιζόταν στην τύχη,την οποία πάντα είχε με το μέρος του) καθώς οι δύο επιτυχίες του περιείχαν αρκετή δόση τύχης, πέρα από ικανότητα. Ο ίδιος όμως φρόντισε να αποδείξει ότι η τύχη βοηθάει μόνο τους ικανούς και τους τολμηρούς.

    Το 1995 κατέκτησε την τρίτη του Ευρωλίγκα με την Ρεάλ του Σαμπόνις, επικρατώντας στον τελικό πάλι του Ολυμπιακού με 73-61. Ακόμα και τότε θεωρήθηκε “τυχερός” επειδή είχε τον μεγάλο Άρβιντας στην κορυφή της καριέρας του ,καθώς την επόμενη χρονιά θα πήγαινε το ΝΒΑ. Ώσπου τελικά, το 1999 ήρθε η κίνηση-ματ για να μετατραπεί ο “Γκαστόνε” σε “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mwE11x8OEro

    Ο Παύλος Γιαννακόπουλος, πρόεδρος του ΠΑΟ, αποφασίζει να φέρει τον Ομπράντοβιτς στην ομάδα με σκοπό να κατακτήσει την δεύτερη Ευρωλίγκα μετά από αυτήν του Παρισιού το 1996, έχοντας στα υπόψιν ότι το Φάιναλ-φορ του 2000 θα διεξαγόταν στην Θεσσαλονίκη. Ο Ομπράντοβιτς τον δικαίωσε και με το παραπάνω…  Με μια εκπληκτική πορεία κατέκτησε το τρόπαιο, έχοντας υπό τις οδηγίες του,μεταξύ άλλων, τους Ρέμπρατσα και Μποντίρογκα με τους οποίους είχε κατακτήσει το 1998 το Παγκόσμιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Ήταν η αρχή μιας σχέσης πάθους (που κράτησε 15 χρόνια)με τον ΠΑΟ και τον κόσμο του και το τέταρτο δαχτυλίδι για τον Ζέλικο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_VG_EkUnX1U

    Το 2002 φτάνει στον τελικό της Ευρωλίγκας του 2002 και βρίσκει απέναντί ου την μεγάλη Κίντερ Μπολόνια του Τζινόμπιλι, η οποία ήταν και γηπεδούχος,καθώς το Φάιναλ-φορ γινόταν στην Ιταλία. Αν και βρέθηκε να χάνει έως και 12 πόντους, ο Ομπράντοβιτς, με εξαιρετικό κοουτσάρισμα και ”βγάζοντας λαγό από τον καπέλο του” με την χρησιμοποίηση του,νεαρού και άπειρου τότε, Λάζαρου Παπαδόπουλου, θριαμβεύει και κατακτά την 5η του Ευρωλίγκα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8vapGlY7CPI

    Το 2007 και το 2009  κατακτά,με τον ΠΑΟ πάντα, άλλες 2 Ευρωλίγκες με μια αποκλειστικά δικιά του καλοκουρδισμένη μηχανή, την οποία αποτελούσαν παίκτες που ο ίδιος είχε αναδείξει και οδήγησαν και την Εθνική μας σε μεγάλες επιτυχίες (Διαμαντίδης, Τσαρτσαρής, Σπανούλης, Χατζηβρέττας). Και τις δύο φορές αντιμετώπισε στον τελικό την ΤΣΣΚΑ του Μεσίνα σε Αθήνα και Βερολίνο ενώ στην ιστορία έχει μείνει το ”ξέσπασμά” του μετά από έναν νικηφόρο(!!!) αγώνα του ΠΑΟ με την πολωνική Πρόκομ, το 2009,  επειδή προέβλεπε ότι η ομάδα, με τον τρόπο που έπαιζε, δεν θα έφτανε ούτε στο Φάιναλ-φορ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=j8UyoyIOIGU
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HREHAdqkU0c
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=z-gyjtOnwA8

    Το 2011 κατακτάει την τελευταία, έως σήμερα, Ευρωλίγκα με τον ΠΑΟ να ξεκινάει την χρονιά με προβλήματα αλλά τελικά να φτάνει μετά βίας στα προημιτελικά με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα του Πασκουάλ , η οποία, πέρα από το γεγονός ότι ήταν το μεγάλο φαβορί, ήθελε να φτάσει στο Φάιναλ-φορ που θα γινόταν στην πόλη της. Αν και με μειονέκτημα έδρας, αν και χάνοντας στις λεπτομέρειες το πρώτο ματς, αν και ομάδα με αρκετούς νέους παίκτες (π.χ.Καλάθης) ο Ομπράντοβιτς τα καταφέρνει πάλι…Κερδίζει με 3-1 νίκες τους υπερόπτες Ισπανούς (Ναβάρο και σια) και προκρίνεται στο Φάιναλ-φορ, όπου πλέον δεν θα μπορούσε να χάσει την 8η Ευρωλίγκα του και κερδίζει στον τελικό την Μακάμπι με 78-70.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=bcbJcUhYKMg

     

    Το 2012 αποχωρεί από τον ΠΑΟ και πλέον, ως προπονητής της τουρκικής Φενέρ, στοχεύει για νέες δόξες, αφού ο ίδιος δηλώνει ακόμα ”πεινασμένος”…

  • Αλεξάντερ Καρέλιν. Η “Ρώσικη Αρκούδα” της ελληνορωμαϊκής πάλης

    Αλεξάντερ Καρέλιν. Η “Ρώσικη Αρκούδα” της ελληνορωμαϊκής πάλης

    Όταν μιλάμε για ελληνορωμαϊκή πάλη εννοούμε ένα σπορ που στηρίζεται κυρίως στην δύναμη και μετά στην τακτική και την αντοχή. Το μυαλό μας πάει σε θηριώδεις αθλητές με τρομακτική, για τα δεδομένα ενός μέσου ανθρώπου, όψη. Υπάρχουν όμως φορές που το “μέσα” ενός ανθρώπου είναι τελείως διαφορετικό από την εικόνα του. Και ειδικά όταν πρόκειται για τον μεγαλύτερο παλαιστή όλων των εποχών, Αλεξάντερ Καρέλιν, το θέμα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

    Ο θηριώδης (1.93 ύψος,130 κιλά) παλαιστής, με καταγωγή από την Σιβηρία, αποτέλεσε για 13 χρόνια (1987-2000) τον ”φόβο και τον τρόμο” των διοργανώσεων της ελληνορωμαϊκής πάλης, καθώς παρέμεινε αήττητος όλο αυτό το διάστημα. Η φυσική του κατάσταση σε συνδυασμό με την ισοπεδωτική κυριαρχία του στο άθλημα ”ανάγκασαν” τους ειδικούς να μην προλαβαίνουν να του βγάζουν προσωνύμια όπως “Κινγκ Κονγκ”, “Ρώσικη Αρκούδα” και “Μέγας Αλέξανδρος”.

    Ο ίδιος, κάτοχος διδακτορικού στην Φυσική Αγωγή, είχε δηλώσει ότι ”μπορεί να προπονηθεί μέσα σε μια μέρα όσο ένας αθλητής σε όλη του την ζωή”. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, προσηνής και καλόκαρδος( εκτός από τις στιγμές που βρισκόταν στο ρινγκ όπου έδινε τα πάντα για την νίκη) και κάτοχος, εκτός των άλλων, 3 χρυσών μεταλλίων σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1988,1992,1996) αποτελεί τον ”εφευρέτη” της λαβής “Άρση Καρέλιν”, όπου, αφού ανύψωνε τον αντίπαλο στον αέρα, τον πέταγε στο ταπί με “ρίψη δια μέσου γέφυρας”. Αυτή η κίνηση απαιτούσε τεράστια δύναμη και του έδινε πάντα τον μέγιστο αριθμό βαθμών(5) που μπορούσε να πάρει ένας παλαιστής  από μια μόνο κίνηση.

    Ο Καρέλιν τρέφει μεγάλο σεβασμό για την Ελλάδα, την χώρα που “γέννησε” το άθλημα που τον έκανε γνωστό και την οποία έχει επισκεφτεί 5 φορές για αγώνες, έχοντας κερδίσει 2 χρυσά (1994  Πανευρωπαϊκό, 1999 Παγκόσμιο). Αποσύρθηκε το 2000 μετά τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ, όπου έχασε στον τελικό από τον Αμερικανό Ρούλον Γκάρντνερ και λίγα χρόνια μετά τιμήθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Πάλης με τον τίτλο του “κορυφαίου παλαιστή όλων των εποχών”. Ένας αθλητής πρότυπο από κάθε άποψη…


    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7_dDKWmyz4k?w=728

  • Γιουβέντους. Όταν η “Μεγάλη Κυρία” συνάντησε τους Έλληνες…

    Γιουβέντους. Όταν η “Μεγάλη Κυρία” συνάντησε τους Έλληνες…

    Οι συναντήσεις ελληνικών ομάδων απέναντι στην “Μεγάλη Κυρία” του ιταλικού ποδοσφαίρου, Γιουβέντους, είναι αρκετές και μερικές από αυτές έχουν μείνει στην ιστορία, άλλοτε ξυπνώντας ευχάριστες αναμνήσεις και άλλοτε εφιάλτες. Σε 22 ματς απέναντι σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Άρη η “Μεγάλη Κυρία” έχει 14 νίκες, 4 ισοπαλίες και 4 ήττες με τις 2 από αυτές να της κοστίζουν τους μοναδικούς αποκλεισμούς της από ελληνικές ομάδες. Ας θυμηθούμε τις αναμετρήσεις μια προς μια λοιπόν…

     

    Οι αναμετρήσεις της “Μεγάλης Κυρίας” με τον Παναθηναϊκό

    1961-62 Πρωταθλητριών

    Παναθηναϊκός-Γιουβέντους 1-1 και Γιουβέντους-Παναθηναϊκός 2-1

    Πάλεψε ο Παναθηναϊκός στην ρεβάνς, μειώνοντας στο 62′ με το πέναλτι του Χολέβα αλλά τελικά η “Μεγάλη Κυρία” πήρε την πρόκριση.

    1980-81 ΟΥΕΦΑ

    Γιουβέντους-Παναθηναϊκός 4-0 και Παναθηναϊκός-Γιουβέντους 4-2

    Ο Παναθηναϊκός του Δεληκάρη “πλήρωσε” το κακό πρώτο ημίχρονο που έκανε στην Ιταλία απέναντι στην παρέα του Σιρέα και παρά την εξαιρετική εμφάνιση στον Β’γύρο αποκλείστηκε.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=39EuRQ9tAUM

    1987-88 ΟΥΕΦΑ

    Παναθηναϊκός-Γιουβέντους 1-0 και Γιουβέντους-Παναθηναϊκός 3-2

    Η πρώτη φορά που ελληνική ομάδα απέκλειε την “Μεγάλη Κυρία”. Με γκολ του Σαραβάκου στον αγώνα της Αθήνας, ο Παναθηναϊκός εντυπωσίασε και στην Ιταλία και χάνοντας μόνο με 3-2 πήρε την πρόκριση.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=g_qU2a5h-ns

    1992-93 ΟΥΕΦΑ

    Παναθηναϊκός-Γουβέντους 0-1 και Γιουβέντους-Παναθηναϊκός 0-0

    Το νωθρό ξεκίνημα στον αγώνα της Αθήνας,που είχε ως αποτέλεσμα το γκολ της Γιουβέντους στο 8′(Πλατ) είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της ελληνικής ομάδας παρά την φιλότιμη προσπάθεια που κατέβαλε στο Τορίνο

    2000-2001 Τσάμπιονς Λιγκ

    Γιουβέντους-Παναθηναϊκός 2-1 και Παναθηναϊκός-Γιουβέντους 3-1

    Το 2001 συναντήθηκαν για τελευταία, έως σήμερα, φορά η “Μεγάλη Κυρία” με το “τριφύλλι” στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Παίζοντας την τελευταία αγωνιστική στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός ήθελε μόνο νίκη για να περάσει ενώ  για την Γιουβέντους αρκούσε η ισοπαλία. Με δυο παλιές καραβάνες να “πυροβολούν”, τον Σόουζα που έβαλε ένα εκπληκτικό γκολ απέναντι στην παλιά του ομάδα και τον Βαζέχα που διαμόρφωσε το 3-1 (είχε προηγηθεί πέναλτι κερδισμένο από τον Λυμπερόπουλο που εκτέλεσε ο Μπασινάς) ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3-1 και πέρασε θριαμβευτικά στην επόμενη φάση.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_YC26spbawY

     

    Οι αναμετρήσεις της “Μεγάλης Κυρίας” με τον Ολυμπιακό

    1967-68  Πρωταθλητριών

    Ολυμπιακός-Γιουβέντους 0-0 και Γιουβέντους-Ολυμπιακός 2-0

    Οι Πειραιώτες πάλεψαν το πρώτο ματς αλλά στην ρεβάνς υπέκυψαν στην ανωτερότητα των Ιταλών, που με γκολ των Ζιγκόνε-Μενικέλι περάσαν στην επόμενη φάση.

    1998-99 Προημιτελικά Τσάμπιονς Λιγκ

    Γιουβέντους-Ολυμπιακός 2-1 και Ολυμπιακός-Γιουβέντους 1-1

    Μια από τις μεγαλύτερες πίκρες στην ιστορία του Ολυμπιακού. Οι ”ερυθρόλευκοι”, έχοντας χάσει με 2-1 στην Ιταλία, βρέθηκαν μπροστά στο σκορ στην ρεβάνς με 1-0 (Γκόγκιτς). Όμως 5 λεπτά πριν το τέλος, ο Κόντε, εκμεταλλευόμενος μια άστοχη έξοδο του Ελευθερόπουλου, ο οποίος ξεγελάστηκε από τον δυνατό αέρα που φυσούσε εκείνη την ημέρα, ισοφάρισε σε 1-1 και χάλασε τα όνειρα του Ολυμπιακού για μια τεράστια διάκριση.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WgGDH-oVHPA

    1999-2000 ΟΥΕΦΑ

    Ολυμπιακός-Γιουβέντους 1-3 και Γιουβέντους-Ολυμπιακός 1-2

    Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε ακόμα μια φορά από την ”Μεγάλη Κυρία”, ωστόσο θα έχει να θυμάται την μεγάλη νίκη στην Ιταλία,η οποία ήταν η μοναδική που έχει πετύχει ελληνική ομάδα απέναντι της στην γειτονική χώρα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dzRmbxJlWKE

    2003-2004  Τσάμπιονς Λιγκ

    Ολυμπιακός-Γιουβέντους 1-2 και Γιουβέντους-Ολυμπιακός 7-0

    Η τελευταία συνάντηση των 2 ομάδων άφησε εφιαλτικές μνήμες στην ομάδα του Πειραιά. Αφού ηττήθηκε στο πρώτο ματς με 2-1, στην δεύτερη συνάντηση συνετρίβη με 7-0 σε ένα ματς που αποτελεί την μεγαλύτερη ήττα του Ολυμπιακού σε οποιαδήποτε διοργάνωση.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RC1zrVIKCJw

     

    Οι αναμετρήσεις της “Μεγάλης Κυρίας” με την ΑΕΚ

    1976-77 ΟΥΕΦΑ

    Γιουβέντους-ΑΕΚ: 4-1 και ΑΕΚ-Γιουβέντους: 0-1

    Εκτός από τους “αιώνιους” η “Μεγάλη Κυρία” έχει τεθεί αντιμέτωπη μια φορά με την ΑΕΚ, όταν η τελευταία πραγματοποίησε μια εξαιρετική πορεία και έφτασε ως εκεί, έχοντας τον μεγάλο Παπαιωάννου. Η Γιουβέντους επικράτησε 4-1 στην Ιταλία και 1-0 στην ρεβάνς στην Φιλαδέλφεια.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=gK8t-vC2FGM

     

    Οι αναμετρήσεις της “Μεγάλης Κυρίας” με τον Άρη

    1966-67  ΟΥΕΦΑ

    Άρης-Γιουβέντους: 0-2 και Γιουβέντους-Άρης: 5-0

    Τέλος, μια φορά την αντιμετώπισε και ο Άρης την σεζόν 1966-67 για το ΟΥΕΦΑ, όπου με 2 ήττες (2-0 στην Θεσσαλονίκη και 5-0 στην Ιταλία) γνώρισε τον αποκλεισμό.

     

  • Διάσημοι παίκτες σε διαφημίσεις…

    Διάσημοι παίκτες σε διαφημίσεις…

    Πολλές φορές,κατά το παρελθόν αλλά και σήμερα, πολλοί γνωστοί παίκτες που μεσουρανούν συμμετέχουν σε διαφημίσεις, παίζοντας είτε κάποιον ρόλο είτε τον ίδιο τους τον εαυτό. Και επειδή μιλάμε για πετυχημένους αθλητές, τι καλύτερο από το να είναι ο εαυτός τους, δηλαδή το ίνδαλμα που λατρεύουν οι πιστοί φίλαθλοι της ομάδας που αγωνίζονται. Ας κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν έως το σήμερα…

     

     

    Αναστόπουλος 1987 (ΡΕΞΟΝΑ)

    Ένας από τους μεγαλύτερους στράικερ όλων των εποχών, ο Νίκος Αναστόπουλος είναι από τους πρώτους αθλητές που χρησιμοποιούνται για διαφημίσεις. Το 1987 άλλωστε, όπως θα δούμε στην συνέχεια, είχαμε και την μεγάλη επιτυχία στο μπάσκετ(κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από την Εθνική) που ”άνοιξε την όρεξη” των εταιρειών να χρησιμοποιούν ”ήρωες” των γηπέδων, έστω και εκτός μπάσκετ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=U0sPUJldWPM

     

    Χριστοδούλου, Γκάλης 1987 (γάλα και…γαριδάκια!!!)

    Όπως είπαμε, η μεγάλη επιτυχία του 1987 έκανε τους πρωταγωνιστές της διάσημους στο ευρύ κοινό και ότι άγγιζν γινόταν ”χρυσός”.  Έτσι λοιπόν, δύο από τα βασικότερα στελέχη, ο Γκάλης και ο Χριστοδούλου διαφήμισαν γάλα και γαριδάκια. Και αν το μεν γάλα ήταν από επώνυμη εταιρεία (ΑΓΝΟ), τα γαριδάκια είχαν απλά την ονομασία ”σνακ 1987” πράγμα αρκετό για να κάνουν πάταγο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=gdWllDHZWoA
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_b7lWUVKeuY

     

    Ομάδα Άρη 1993 (διαφήμιση κατά των ναρκωτικών με επώνυμους τραγουδιστές)

    Σ’αυτήν την περίπτωση δεν μιλάμε για απλά μια διαφήμιση αλλά για κάτι πολύ πιο ”ιερό”. Η ομάδα μπάσκετ του Άρη, λίγο πριν ταξιδέψει στο Τορίνο για τον τελικό του Κυπελλούχων με την Έφες Πίλσεν, συμμετέχει σε μουσικό βίντεο κλιπ μαζί με επώνυμους καλλιτέχνες (Ρουβάς, Μαντώ, Γαρμπή) προκειμένου να ”πείσει”την νεολαία να αποτινάξει τον ”δαίμονα” των ναρκωτικών, που τότε είχαν πρωτοεμφανιστεί και βρίσκονταν σε μεγάλη έξαρση.Συγκινητικό, αφιλοκερδές και αισιόδοξο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hEmJ9Tx3n50

     

    Γιαννάκης 2007 (vodafone)

    Ο μεγάλος αρχηγός της Εθνικής μπάσκετ και ο προπονητή που την οδήγησε σε μεγάκες επιτυχίες (κατάκτηση Ευρωμπάσκετ 2005 και δεύτερη στο Μουντομπάσκετ του 2007) έστω και ως βετεράνος, σε ρόλο ”κοινού θνητού” τονίζει πόσο σημαντικές είναι οι μικρές αλλά καθημερινές στιγμές. Ο ίδιος άλλωστε, κατά την διάρκεια όλης της καριέρας του, είχε απλότητα και σεμνότητα άρα ο ρόλος του πήγε γάντι…

     

    Μάνος Σέργιος(!!!!) (Τράπεζα Πειραιώς, διαφήμιση με Εθνική ποδοσφαίρου πριν το Μουντιάλ του 2014)

    Θα κλείσουμε χιουμοριστικά με τον, κατά φαντασίαν, παίκτη Μάνο Σέργιο ο οποίος ”βαφτίστηκε”, έστω και για ένα σποτ, παίκτης της Εθνικής ο οποίος λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τον Φύσσα(τεχνικό διευθυντή) για να του πει ότι ο προπονητής Σάντος τον κάλεσε στην Εθνική. Ο ίδιος πάει στην προπόνηση και γίνεται δεκτός με αγάπη και ενθουσιασμό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YQp6pFFIx6w

     

  • Θάνατος στο χορτάρι…

    Θάνατος στο χορτάρι…

    Είναι οι φορές που το αίμα παγώνει…Είναι η στιγμή που μένει για πάντα στο μυαλό και στην σκέψη…Είναι αυτό που λέμε ”όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος”…Αρκετές φορές στα γήπεδα έχουμε δει σοβαρούς τραυματισμούς,επεισόδια, δυνατά συναισθήματα κοκ. Το να βλέπεις όμως τον ίδιο τον θάνατο σε ανύποπτο χρόνο είναι το λιγότερο σοκαριστικό και κάτι που σε ”σημαδεύει” για μια ζωή στην ψυχή σου. Μπορεί το sportbrio συνήθως να ”προσφέρει” ευχάριστα θέματα αλλά εδώ θα μας επιτρέψετε να δώσουμε έμφαση στην δυσάρεστη πλευρά του αθλητισμού,που είναι ο θάνατος,  πολύ απλά γιατί ΥΠΑΡΧΕΙ και δεν μπορούμε να την παραβλέψουμε. Πάμε λοιπόν να θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις θανάτων ποδοσφαιριστών μέσα στο γήπεδο που ακόμα και σήμερα δημιουργούν δέος…

    Μαρκ Βιβιέν Φοέ (Γαλλία 2003)

    Στο γήπεδο ”Ζερλάν” το Καμερούν αντιμετώπιζε την Κολομβία για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Ο αγώνας βρισκόταν στο 75′ όταν ο 28χρονος Καμερουνέζος Μαρκ Βιβιέν Φοέ έπεσε αναίσθητος στο κέντρο του γηπέδου. Η εικόνα ήταν σοκαριστική, καθώς τα μάτια του είχαν γυρίσει. Παρά την άμεση ιατρική επέμβαση, ήρθε ο θάνατός του μια ώρα μετά, με την διάγνωση να λέει ”υπερτροφική δεξιά κοιλία που οδήγησε σε ανακοπή”. Την επόμενη μέρα στον τελικό αναρτήθηκε ένα μεγάλο πανό προς τιμήν του που έλεγε ”ένα λιοντάρι ποτέ δεν πεθαίνει, απλά κοιμάται”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xjcdH3J4PNE

    Μίκλος Φεχέρ (Πορτογαλία 2004)

    Στις 25 Ιανουαρίου του 2004 η Μπενφίκα έπαιζε εκτός με την Γκιμαράες για το πορτογαλικό πρωτάθλημα και ήταν μπροστά στο σκορ με 1-0. Ο 25χρονος Ούγγρος επιθετικός των ”αετών” Μίκλος Φεχέρ, αφού χρεώνεται με κίτρινη κάρτα για καθυστέρηση, χαμογελάει ειρωνικά και πάει να βοηθήσει στην άμυνα. Δεν προλαβαίνει να κάνει όμως 2 βήματα και σωριάζεται στο έδαφος. Υπέστη καρδιακή προσβολή και η βοήθεια του γιατρού δεν ήταν αρκετή…Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και λίγες ώρες μετά διαπιστώθηκε ο θάνατος του, με την διάγνωση να λέει ότι έπασχε από δυσπλασία στην καρδιά και όχι από χρήση αναβολικών ή άλλων απαγορευμένων ουσιών.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=KplarFrNjf0

    Σερζίνιο (Βραζιλία 2004)

    Την ίδια χρονιά με τον Φεχέρ είχαμε άλλον έναν θάνατο στο γήπεδο, αυτόν του Βραζιλιάνου Σερζίνιο στον αγώνα Σάο Καετάνο-Σάο Πάολο. Ο 30χρονος  εξέπνευσε κατά την διάρκεια του αγώνα και η αυτοψία έδειξε ότι ο θάνατος του προήλθε από το γεγονός ότι η καρδιά του ζύγιζε 600 γρ δηλαδή το διπλάσιο από το φυσιολογικό. Ως ένοχοι γι’αυτόν τον θάνατο κρίθηκαν ο πρόεδρος και ο γιατρός της Σάο Καετάνο και τιμωρήθηκαν από τις αρχές της χώρας.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Q6XRLe2yEQk

    Αντόνιο Πουέρτα (Ισπανία 2007)

    Στο ματς της Σεβίλλης με την Χετάφε και συγκεκριμένα στο 30′ ο αμυντικός της πρώτης, Αντόνιο Πουέρτα, πέφτει στο έδαφος έχοντας υποστεί 2 καρδιακά επεισόδια. Με την άμεση επέμβαση του ιατρικού επιτελείου ανακτά τις αισθήσεις του και μεταφέρεται στα αποδυτήρια όπου λιποθυμάει ξανά. Μεταφέρεται στην εντατική και μετά από λίγο ο πρόεδρος της Σεβίλλης δηλώνει ότι η κατάστασή του είναι σταθερή. Δυστυχώς,και ενώ η αποστολή της Σεβίλλης είναι στον δρόμο για την Αθήνα για τον επαναληπτικό με την ΑΕΚ για το Τσάμπιονς Λιγκ, ανακοινώνεται ο θάνατος του.Τα ΜΜΕ της Ισπανίας διαδίδουν ότι ο θάνατος προήλθε από κάποια μορφή δυσπλασίας στην καρδιά,κάτι που τον οδήγησε και στα 2 καρδιακά επεισόδια στο ματς με την Χετάφε. Μετά από 5 προσπάθειες καρδιακής ανάνηψης, οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο και  το αποτέλεσμα ήταν μοιραίο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=b6f6ohkUS-0

    Το συγκινητικό ”αντίο” των φιλάθλων της ΑΕΚ στον Πουέρτα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=AWOEXI8kxWs

    Αιωνία τους η μνήμη και ας ευχηθούμε όχι άλλες τέτοιες σκηνές ποτέ και πουθενά…

     

  • Παρκούρ (Parkour), η “τέχνη της φυγής”…

    Παρκούρ (Parkour), η “τέχνη της φυγής”…

    Πάρα πολλές φορές έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο σταδιακής μείωσης ενδιαφέροντος σε ένα άθλημα, όταν σ’αυτό μπαίνει ο ανταγωνισμός. Όταν λέμε “ανταγωνισμός”, σ’αυτήν την περίπτωση, δεν εννοούμε τις παλιές “αγνές” αθλητικές κόντρες, αλλά  την χρησιμοποίηση “μέσων”,  πολλές φορές παράνομων(ντόπα, στημένοι αγώνες κλπ.) προκειμένου να υπάρξει νικητής και να έχει αυτός και οι χορηγοί του τα ανάλογα οικονομικά οφέλη. Όταν όμως μιλάμε για το Παρκούρ, ένα σπορ(όχι ακριβώς..) για το οποίο μέχρι και εκστρατεία έχει οργανωθεί (Μάη του 2007 με την οργάνωση “Keeping Parkour Rivalry-Free” που σημαίνει “Διατηρώντας το Παρκούρ χωρίς ανταγωνισμό”) τότε αυτό είναι κάτι το διαφορετικό…

    Το Παρκούρ γεννήθηκε σ’ένα προάστιο του Παρισιού(Lisses) και καθιερώθηκε από τον David Belle(Νταβιντ Μπελ) την δεκαετία του ’80. Ο όρος του προκύπτει από το Parcours du Combattant, ένα είδος στρατιωτικού αγωνίσματος μετ’εμποδίων. Αυτό γιατί κάποιος που ασχολείται με Παρκούρ πρέπει να βρίσκει τρόπους να περνάει καθημερινά εμπόδια που θα βρίσκει στον δρόμο του με κινήσεις που θα έχει εξασκήσει ώστε να αποφεύγει τραυματισμούς και άλλες δυσάρεστες καταστάσεις. Ο traceur (αθλήτής του Παρκούρ) πρέπει συνεχώς να βρίσκει καινούργιους τρόπους να ξεπερνάει τα εμπόδια όπως θα έκανε και στην καθημερινή του ζωή, σε περίπτωση εμφάνισής τους. Άλλωστε το μότο του Παρκούρ είναι το “είναι και διαρκείν”, που σημαίνει ότι το ίδιο προετοιμάζει κάποιον και για μελλοντικά εμπόδια και του ακονίζει, παράλληλα με το σώμα, το μυαλό και την σκέψη.

    Ο παραπάνω λόγος είναι και ο σημαντικότερος που το Παρκούρ δεν περιέχει ανταγωνισμό, αλλά αποτελεί ατομική προσπάθεια και δεν έχει χαρακτηριστεί επισήμως ως άθλημα. Οι φανατικοί του Παρκουρ αρκούνται στο να λένε ότι “το Παρκούρ είναι Παρκούρ”, αποφεύγοντας να το εντάξουν σε κάποια κατηγορία. Άλλωστε στα περισσότερα σπορ ο αθλητής κινείται με κάποιες οδηγίες, κυρίως από τον προπονητή του ενώ στο Παρκούρ ο στόχος του είναι να φτάσει σε σημείο να κάνει κινήσεις χρησιμοποιώντας μόνο το υποσυνείδητό του.

    Βέβαια όπως και σε κάθε δραστηριότητα έτσι και το εδώ υπάρχουν κάποιες ορολογίες που χρησιμοποιούν οι traceurs για τις τεχνικές που πρέπει να ξέρουν όπως π.χ. “διασταύρωση” που σημαίνει πέρασμα ανάμεσα από 2 εμπόδια, “τικ-τακ” που χρησιμοποιείται για ένα αντικείμενο στο οποίο ανεβαίνει ένας traceur για την υπερπήδηση κάποιου εμποδίου, “υπερπήδηση τοίχου” που σημαίνει απλά σκαρφάλωμα και πέρασμα πάνω από έναν τοίχο και πολλές άλλες παρόμοιες. Βλέπουμε λοιπόν πως ακόμα και οι έννοιες αυτές δεν έχουν να κάνουν με τακτικές ή συστήματα αλλά προκύπτουν από την εμπειρία αυτών που ασχολούνται με το Παρκούρ, γι’αυτό και συνεχώς εμπλουτίζονται.

    Επειδή το Παρκούρ είναι γενικά μια νέα τέχνη, όπως προείπαμε έχει την φιλοσοφία της έλλειψης ανταγωνισμού, αλλά όχι μόνο λόγω του κινδύνου έλλειψης ενδιαφέροντος από αυτήν αλλά και γιατί εύκολα μπορεί να οδηγήσει κάποιον στην υπερτίμηση των δυνάμεών του με αποτέλεσμα την ύπαρξη τραυματισμών και μάλιστα σοβαρών (εξαρθρώσεων, σπάσιμο ποδιού κτλ). Ένα σημαντικό μέρος της φιλοσοφίας του Παρκούρ άλλωστε βασίζεται στην αντίστοιχη του Μπουσίντο (φιλοσοφία από την  Ανατολική Ασία) που προσβλέπει στην αυτοπειθαρχία του ατόμου και στην λογική σταδιακή βελτίωσή του για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους.

    Στην Ελλάδα πρωτομάθαμε το Παρκούρ από μια ομάδα που λέγεται Parkour Action, το 2010 στην Θεσσαλονίκη. Οι πρώτες σχολές ξεκίνησαν το 2000 στο Ηνωμένο Βασίλειο από αυτόνομους traceurs με την ονομασία Parkour Generations. Η τέχνη αυτή είναι σίγουρο ότι θα εξελίσσεται μέσω αυτών αλλά και της καθημερινής εμπειρίας, καθώς η τοποθέτησή της σε κάποια κατηγορία θα είναι πάντα στα όρια του λάθους…

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

     

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

     

  • Άρης-Τρέισερ Μιλάνο, 1986. Το πρώτο “σκληρό” μάθημα…

    Άρης-Τρέισερ Μιλάνο, 1986. Το πρώτο “σκληρό” μάθημα…

    Το 1986 ο Άρης είχε ήδη αρχίσει να εγκαθιστά την αυτοκρατορία του στην Ελλάδα έχοντας κατακτήσει 2 πρωταθλήματα (1985, 1986). Με Γκάλη, Γιαννάκη και προπονητή τον Ιωαννίδη, έδειχνε πανέτοιμος να μπει για τα καλά και στα σαλόνια της Ευρώπης και συγκεκριμένα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, έχοντας έως τότε ως μεγαλύτερη διάκριση μια παρουσία στα ημιτελικά του Κόρατς το 1985.

    Η κλήρωση για τα προκριματικά ήταν η χειρότερη δυνατή καθώς ο Άρης έπρεπε να αντιμετωπίσει την πανίσχυρη Τρέισερ Μιλάνο που την αποτελούσαν ένας “γαλαξίας” αστέρων (Μπομπ Μάκαντου που ήταν πρώην σταρ των Λέικερς, Ντίνο Μενεγκίν, Μάικ Ντ’Αντόνι και άλλοι).

    Οι Ιταλοί είχαν επενδύσει πολλά σε αυτήν την διοργάνωση και είχαν σκοπό να την κατακτήσουν ενώ ο Άρης ήθελε να αποκομίσει εμπειρίες. Το πρώτο ματς όμως έδειξε τα εντελώς αντίθετα… Ο Άρης, μπροστά σ’ένα Αλεξάνδρειο που “κόχλαζε” και με έναν “δαιμονισμένο” Γκάλη να πετυχαίνει 40 πόντους, διέλυσε την Τρέισερ με 98-67.

    Στο τέλος του αγώνα ο Μπομπ Μάκαντου θα δηλώσει ότι

    “αυτά που έκανε ο Γκάλης δεν τα είχε δει ούτε σε αγώνα Λέηκερς-Σέλτικς”.

    Ήταν μια διαφορά που έμοιαζε απίθανο να καλυφθεί αν λάβουμε υπόψιν και τους κανόνες της εποχής, όπου η επίθεση διαρκούσε 30 δευτερόλεπτα ενώ η ομάδα είχε δικαίωμα, αντί να εκτελεί μια συν μια βολές, να παίζει την μπάλα απ’έξω. Κάπως έτσι την “πάτησε” ο ‘Αρης.

     

     

    Η ομάδα της Θεσσαλονίκης πήγε στο Μιλάνο με νοοτροπία αμυντικής τακτικής, δηλαδή να “παίζει” με τον χρόνο από το πρώτο λεπτό. Αυτό θα το κατάφερνε εξαντλώντας σε κάθε επίθεση τα 30 δευτερόλεπτα οπότε η Τρέισερ δεν θα προλάβαινε να καλύψει την διαφορά.

    Η παραπάνω νοοτροπία έδειξε πόσο “ανώριμος” ήταν τότε ο Άρης στο να αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις.

    Η Τρέισερ, με πίεση σε όλο το γήπεδο και κάποια σφυρίγματα υπέρ της σε καθοριστικά σημεία(άλλωστε οι Ιταλοί, που είχαν διασυνδέσεις με την ΦΙΜΠΑ και είχαν επενδύσει πολλά στον Μάκαντου, δεν θα άφηναν την πρόκριση έτσι απλά…) κατάφερε να επικρατήσει με 83-49 και στην συνέχεια να κατακτήσει τελικά το τρόπαιο.

    Η πίκρα του Άρη γι’αυτήν την αναπάντεχη ανατροπή(σ.σ. η μεγαλύτερη στην ιστορία των ευρωπαϊκών κυπέλλων) ήταν τεράστια, ωστόσο αποτέλεσε ένα “σκληρό” μάθημα που τον ωρίμασε μπασκετικά και τον οδήγησε στα επόμενα 3 χρόνια σε ισάριθμα φάιναλ φορ (όπως αυτό του 1988 όπου ηττήθηκε στον ημιτελικό πάλι από την Τρέισερ, η οποία μετά έκανε το repeat)

    Στη φωτογραφία βλέπετε το Νίκο Γκάλη με τον Μάικ Ντ’Αντόνι, ο οποίος, μετέπειτα, έγινε κορυφαίος προπονητής στο NBA περνώντας από Ντένβερ Νάγκετς, Φοίνιξ Σανς, Νιου Γιορκ Νικς και Λος Άντζελες Λέικερς.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8eY_CeLdvaI
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=u09Mi7m8MZc