Tag: βια

  • Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί…

    Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί…

    Όταν ακούμε για τα λεγόμενα “βίαια αθλήματα” ο νους μας είναι σχεδόν βέβαιο ότι πάει στις πολεμικές τέχνες(μποξ, kick-boxing, καράτε κοκ) ή σε κάνα άλλο τύπου ράγκμπυ.Προφανώς σε λίγους είναι γνωστό το βιαιότερο ίσως άθλημα που έχει υπάρξει ποτέ και κάνει όλα τα παραπάνω να μοιάζουν με “σπορ παιδικής χαράς”.

    Είναι το λεγόμενο “Ιστορικό Ποδόσφαιρο” (Calcio Storico)…

    Καταγωγή και μονοπώλιο στην Φλωρεντία

    Το calcio storiko είναι μια μορφή ποδοσφαίρου που συνδυάζει την επίτευξη του τέρματος με πολύ βία και ξύλο. Αγώνες διοργανώνονται μόνο στην Φλωρεντία της Ιταλίας.

    Τέσσερις ομάδες με 27(!!!) παίκτες η καθεμία αποτελούν τις εκπροσώπους αντίστοιχων ιστορικών γειτονιών της ιταλικής πόλης και αγωνίζονται για να τις δοξάσουν.Τα ονόματα των 4 (κυριολεκτικά)”μονομάχων είναι τα εξής:Σάντα Κρότσε, Σάντα Μαρία Νοβέλα, Σάντο Σπίριτο και Σαν Τζόβανι

    Καμία διακοπή εκτός από…θάνατο

    Οι αγώνες διοργανώνονται τον Ιούνιο, έχουν διάρκεια 50 λεπτών(ευτυχώς μόνο…) και δεν υπάρχουν διακοπές ακόμα και σε περίπτωση τραυματισμών.Το μόνο που παραμένει ίδιο είναι ο στόχος, δηλαδή να μπει η μπάλα τα δίχτυα αλλά εδώ ισχύει κυριολεκτικά το “ματώστε για να σκοράρετε”.

    Οι κανονισμοί προέρχονται κυριολεκτικά απ’τον Μεσαίωνα(1580) και επιτρέπεται το κάθετι (μπουνιές, κλωτσιές, κουτουλιές κοκ) εκτός από τα…πισώπλατα χτυπήματα αφού το πνεύμα του αθλήματος είναι μάχη πρόσωπο με πρόσωπο(πάλι καλά..)

    Τελικός και…σφαγείο

    Φέτος ο τελικός έγινε στις 24 Ιουνίου την πλατεία Santa Croce με αντιπάλους την “λευκή ομάδα” του Σάντο Σπίριτο και πράσινη ομάδα του Σαν Τζοβάνι.Καλύτερη στο ξύλο αναδείχτηκε η πρώτη και οι παίκτες-πολεμιστές της έστησαν ένα τρελό πανηγύρι στο τέλος.

    Η “κούπα” για τον νικητή αξίζει να σημειωθεί ότι κάποτε ήταν μια αγελάδα που είχε σφαχτεί αλλά τελικά αυτό δεν συνεχίστηκε…

    Γενικά

    Οι αγώνες αυτού του…περίεργου αθλήματος διεξάγονται σε γήπεδο άμμου στην πλατεία Santa Croce με χιλιάδες οπαδούς να θέλουν να παρακολουθήσουν το θέαμα.
    Στον αγώνα δεν υπάρχουν αλλαγές ακόμα και αν τραυματιστεί κάποιος παίκτης ενώ αξιοπερίεργο για την φύση του αθλήματος είναι η ύπαρξη ενός διαιτητή, έξι(!!!) βοηθών και ενός κριτή εκτός γηπέδου.

    Αξιοσημείωτη είναι η δήλωση ενός παίκτη που δίνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο την εικόνα:”Η μητέρα μου δεν έχει έρθει ποτέ στην πλατεία, ούτε η γυναίκα μου, ούτε η κόρη μου ή ο πατέρας μου. Εάν ήξερα ότι η μητέρα μου υπέφερε στις εξέδρες, βλέποντας τον γιο της να πληγώνεται ή να πληγώνει αντιπάλους του, θα με σκότωνε”
    Επιτρέψτε μας να πούμε ότι δεν θα ήταν η μόνη…

    Πάρτε μια γεύση…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9et-QUMBHXM?w=728

  • Κεκλεισμένων των θυρών. Λύση ή “μπάλωμα”;

    Κεκλεισμένων των θυρών. Λύση ή “μπάλωμα”;

    Το να γραφτεί ένα κείμενο που θα καταδικάζει τα γεγονότα βίας στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και θα τονίζει την άμεση ανάγκη μέτρων, κατά την γνώμη μου απλά θα είναι ένα από τα εκατοντάδες και πιθανότατα ο μέσος αναγνώστης που θα το διαβάσει να πει:

    “Βαρέθηκα να ακούω τα ίδια και τα ίδια. Λύση θέλω!”

    Δεν τον αδικώ.Και εγώ στην θέση του τα ίδια θα έλεγα.

    Επειδή λοιπόν τα “ευχολόγια” καλά είναι αλλά δεν λύνουν κανένα πρόβλημα θα ήθελα σε αυτό το κείμενο, χωρίς να κουράσω, να κρίνω με την δική μου λογική το κατά πόσο θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της βίας το πρωτόγνωρο μέτρο που έχει εφαρμοστεί ήδη 2 αγωνιστικές και αφορά στο να γίνονται όλα τα παιχνίδια τους “Κεκλεισμένων των θυρών”.

    Με μια πρώτη ματιά, το μέτρο θα έλεγα ότι είναι θετικό.Το να αγωνίζονται οι ομάδες μπροστά σε άδειες εξέδρες, “Κεκλεισμένων των θυρών”, σίγουρα δεν είναι και ότι καλύτερο σαν εικόνα, αλλά ίσως αποτελέσει ένα μέτρο πίεσης στους ιδιοκτήτες των ομάδων να απομονώσουν τους ταραξίες γνωρίζοντας ότι αν δεν το κάνουν, θα στερηθούν τις εισπράξεις από τα εισιτήρια καθώς και μια πιθανή νίκη της ομάδας τους που δεν θα έχει πια την δύναμη της έδρας.

    Μπορεί κάποιοι να πείτε ”ψιλά γράμματα” αλλά αυτός ο φόβος μπορεί να επεκταθεί και σε φιλάθλους που έχουν αγοράσει διαρκείας (και πιθανόν να μην έχουν καμία διάθεση να στερούνται την αγαπημένη τους ομάδα από κάποιους ανεγκέφαλους) και ίσως να αντιδράσουν όταν βλέπουν τέτοια φαινόμενα.

    Με λίγα λόγια ο ευτελισμός του ”προϊόντος ποδοσφαίρου” μπορεί να φέρει κάτι καλό όσο και αν αυτό ακούγεται αντιφατικό. Κάτι τέτοιο είχε επιτευχθεί και στην Αγγλία επί εποχής Θάτσερ, με την διαφορά ότι κράτησε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα…

    Στιγμιότυπο από τα επεισόδια του αγώνα Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός

    Πάνω στο τελευταίο που ανέφερα θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για το κατά πόσο αυτό το μέτρο μπορεί να είναι αποτελεσματικό όπως στην Αγγλία…

    Κατά την ταπεινή μου άποψη τέτοιες καινοτομίες ναι μεν πρέπει να εφαρμόζονται άμεσα και χωρίς χρονοτριβές αλλά από την άλλη πρέπει η εφαρμογή τους να έχει συνέπεια. Δηλαδή να μην υπάρχουν ”πολλά μέτρα και σταθμά” αλλά η κάθε πράξη βίας να αξιολογείται όπως πρέπει.

    Θα είναι λάθος να υπάρχουν δύο άκρα, δηλαδή εκεί που δεν εφαρμοζόταν το “κεκλεισμένων” να φτάσει σε σημείο να εφαρμόζεται για ”ψύλλου πήδημα”(π.χ. επειδή ένας μπήκε στον αγωνιστικό χώρο ή κάποιος πέταξε ένα μπουκάλι) γιατί τότε θα πληρώνει καθημερινά ο κάθε φίλαθλος την “βλακεία” λίγων ατόμων.

    Αυτοί μπορούν να πιαστούν και με άλλους τρόπους όπως π.χ ενεργοποίηση κάμερας στα γήπεδα, σύλληψή τους και υποχρεωτική παρουσία στο αστυνομικό τμήμα πριν κάθε αγώνα της ομάδας τους κλπ. Σ’αυτή την περίπτωση θα υπάρχει και μια Δικαιοσύνη που θα ξεχωρίζει τον χούλιγκαν από τον σωστό φίλαθλο.

    Σίγουρα δεν είμαι εγώ ο αρμόδιος για να πω τι είδους επεισόδια πρέπει να επιφέρουν την ποινή των άδειων γηπέδων. Αν όμως αυτή εφαρμόζεται στηριζόμενη σε κάποια σταθερή λογική τότε σίγουρα θα γίνει αποδεκτή από το σύνολο του φίλαθλου κοινού που θέλει πρωτίστως να πηγαίνει χωρίς να νιώθει ότι απειλείται η σωματική του ακεραιότητα.

    Πρέπει το μέτρο “Κεκλεισμένων των θυρών” να γίνει θεσμός, αλλά με σωστές και ξεκάθαρες βάσεις για τις οποίες θα αποφασίσουν οι νομικοί και όποιος άλλος είναι υπεύθυνος.

    Σχόλιο Σύνταξης: Τα παιδιά μας δεν φταίνε σε τίποτα να στερούνται το αγαπημένο τους άθλημα !