Tag: ποδόσφαιρο

  • Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Όσο και αν ψάξουμε στο χρονοντούλαπο της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα βρούμε περίπτωση Έλληνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο εξωτερικό, έγινε σύνθημα σε χείλη ξένων οπαδών, βγήκε πρώτος σκόρερ σε μια σεζόν και για χάρη του σε κάθε γκολ παιζόταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου….συρτάκι…

    Και όμως ο μεγάλος Νίκος Μαχλάς κατάφερε όλα τα παραπάνω μέσα σε μια μόνο σεζόν.

    ΟΦΗ και Εθνική

    Το κοπέλι της Κρήτης ξεκίνησε την καριέρα του στο ΟΦΗ το 1990 σε ηλικία 17 χρονών(γεν.1973).Σύντομα “έκλεψε τις καρδιές” των φιλάθλων με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του και πολλά κρίσιμα γκολ που πετύχαινε(π.χ. εναντίον της Ατλέτικο το 1993).

    Υπό τις οδηγίες του Ευγένιου Γκέραρντ(Ολλανδός και προπονητής στον ΟΦΗ για 15 χρόνια) γινόταν χρόνο με τον χρόνο όλο και καλύτερος.

    Με την φανέλα της εθνικής κατάφερε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994 και μάλιστα πέτυχε το γκολ στο νικηφόρο 1-0 επί της Ρωσίας στην τελευταία αγωνιστική των προκριματικών.Είχε όλα τα φόντα για ψηλότερα.

    Ολλανδία και Φίτεσε

    Το 1996 κατάφερε να πάρει μεταγραφή σε μια αρκετά καλή ομάδα της Ολλανδίας, την Φίτεσε από το Άρνεμ.Μέχρι τότε το να αγωνιζόταν Έλληνας στο εξωτερικό δεν ήταν συνηθισμένο και οι περιπτώσεις ήταν μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού(π.χ.Δώνης, Τσάρτας).

    Αυτές οι λίγες περιπτώσεις μάλιστα δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα όχι λόγω ικανοτήτων αλλά γιατί για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί στους ρυθμούς του εξωτερικού.Ο Μαχλάς όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει την διαφορά.

    Η σεζόν 1996-97 ήταν “αναγνωριστική” για τον Κρητικό και οι εμφανίσεις του αρκετά καλές.Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε την επόμενη χρονιά.

    1998:Συρτάκι,”χρυσό παπούτσι” και απόλυτη αναγνώριση

    Την σεζόν 1997-98 ο Μαχλάς “ανάγκασε¨ μια ολόκληρη Ευρώπη να ασχολείται μαζί του.Σκόραρε κατά βούληση και μάλιστα πετύχαινε γκολ που έδιναν νίκες στην ομάδα του Άρνεμ.Ο κόσμος της ομάδας, από ένα σημείο και μετά χόρευε συρτάκι σε κάθε γκολ του και ο ίδιος ζούσε το απόλυτο όνειρο.

    Στο τέλος της σεζόν πέτυχε κάτι μοναδικό έως σήμερα για Έλληνα ποδοσφαιριστή.34 γκολ σε 32 αγώνες και κατάκτηση “χρυσού παπουτσιού”, που σήμαινε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη…Ήταν η πρώτη φορά ένας Έλληνας παίκτης ακούστηκε τόσο πολύ στην Ευρώπη και έγινε διακαής πόθος αρκετών ομάδων.

    Το τελευταίο του μάλιστα γκολ το πέτυχε επί της πανίσχυρης Φέγενορντ στην νίκη της ομάδας του με 2-1 την 3η μέρα του Μάη 1998.

    Στον μεγάλο Άγιαξ…

    ΤΟ καλοκαίρι του 1999 “εξαργύρωσε” τις φοβερές εμφανίσεις του με μεταγραφή στον μεγάλο Άγιαξ, έναντι πολλών εκατομμυρίων…

    Οι εμφανίσεις του με τον “Αίαντα” δεν ήταν τόσο “λαμπερές” αλλά και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να αγωνιστεί σε μια ομάδα που την δεκαετία του ’70 “μάγεψε” τα πλήθη με το “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο”, κατακτώντας 3 σερί κύπελλα Πρωταθλητριών(με τον Γιόχαν Κρόιφ αρχηγό…)ήταν από μόνο του ιστορικό και σπουδαίο.

    Κατάφερε πάντως να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2002 ενώ σε 74 αγώνες πέτυχε 38 γκολ, απολογισμός καθόλου κακός…

    Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος και τέλος…

    Μετά από το πρωτάθλημα που κατέκτησε πήγε δανεικός στην Σεβίλλη, φεύγοντας από την Ολλανδία μετά από 7 “γεμάτα” χρόνια.. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον αγαπημένο του ΟΦΗ από τον οποίο όμως αποχώρησε πικραμένος το 2007 λόγω κακών σχέσεων με τον τότε πρόεδρο, Φανούρη Βατσινά.

    Τελικά αγωνίστηκε έναν ακόμα χρόνο στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον ΑΠΟΕΛ για να “κρεμάσει” τα παπούτσια του σε ηλικία 38 χρονών.

    Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι εμφανίσεις του Μαχλά στην Φίτεσε βοήθησαν στο να δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ξένοι σύλλογοι στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, κάτι που έγινε ακόμα πιο “δυνατό” με την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N78L36eTZOY?w=728

  • Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Το έμβλημα κάθε ομάδας έχει μια ιστορία και προέρχεται από κάποια έμπνευση. Όπως και να χει όμως λίγες είναι οι ομάδες μέχρι σήμερα που “ενσαρκώνουν” το έμβλημα τους και το χρησιμοποιούν ως θέαμα προς τέρψιν των φιλάθλων τους.

    Η Μπενφίκα και η Λάτσιο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς κυριολεκτικά “ζωντανεύουν” το σήμα τους το οποίο είναι κοινό και αποτελείται από έναν αετό…

    Οι “Αετοί της Λισαβώνας”

    Μπενφίκα

    Ίσως η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας, η Μπενφίκα, φροντίζει να επιβεβαιώσει το προσωνύμιο της μέσω ενός θηλυκού αετού που ονομάζεται Águia Vitória (στα ελληνικά σημαίνει “Νικητής Αετός”).

    Το συμπαθές πτηνό κάνει μια πτήση πριν από κάθε αγώνα της Μπενφίκα στο Ντα Λουζ(έδρα της)αλλά έχει “ρόλο” και στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων μεταγραφικών αποκτημάτων είτε την καλοκαιρινή είτε τη χειμερινή περίοδο,με τους παίκτες να βγάζουν κάθε φορά φωτογραφία μαζί του.

    Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αετού είναι πως έχει λευκό κεφάλι, ενώ η λατινική του ονομασία είναι Haliaeetus leucocephalus.

    Όσον αφορά το πώς εκπαιδεύεται, ο αρμόδιος τοποθετεί ένα μπολ με κρέας σ’ ένα ομοίωμα αετού όμως πριν επιτρέψει να πλησιάσει ο αληθινός αετός, τον καθοδηγεί κουνώντας τα χέρια του, προκειμένου το πουλί να πετάει πότε δεξιά, πότε αριστερά και γενικά να αποκτάει ευελιξία στο πέταγμα.

    Ο αετός της Μπενφίκα

    Ο “ζωηρός” αετός της Λάτσιο και ο τραυματισμός του…

    Λάτσιο

    Όπως και η Μπενφίκα έτσι και η Λάτσιο έχει τον δικό της αετό, ο οποίος πραγματοποιεί τις δικές του πτήσεις πάνω από το “Ολύμπικο” και ονομάζεται “Aquila Olympia”. Ωστόσο, έχοντας μάλλον το ιταλικό ταμπεραμένο το συμπαθές πτηνό έχει “καρδιοχτυπήσει” τους υπεύθυνους του συλλόγου δύο φορές.

    Η πρώτη ήταν όταν το έσκασε από τον εκπαιδευτή του και παρέμεινε μακριά του για μερικές ώρες πετώντας σε ένα δάσος κοντά στο προπονητικό κέντρο όπου προετοιμάζεται η Λάτσιο. ( μετά από αρκετές ώρες τον εντόπισαν και κατάφεραν να τον πιάσουν).

    Την δεύτερη φορά το σήμα-κατατεθέν της Λάτσιο δέχθηκε επίθεση από κοράκι στον ουρανό της ιταλικής πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη ενός αγώνα των “λατσιάλι”.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι και η ΑΕΚ, μέσω δηλώσεων του προέδρου της Γιάννη Μελισσανίδη σκέφτεται όταν φτιαχτεί το νέο γήπεδο να αποκτήσει και εκείνη τον δικό της αετό ώστε να ενσαρκώσει και αυτή τον “δικέφαλο” στο σήμα της.

    Ο αετός της Λάτσιο

    Το πέταγμα των αετών…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dpJfDvtJuOU?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qdIqKSNBzmI?w=728

  • Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Όταν ακούμε την λέξη “ποδόσφαιρο” σε πάρα πολλούς το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι η Αγγλία. Μπορεί οι Άγγλοι διεθνώς να έχουν μια μόνο επιτυχία(κατάκτηση Μουντιάλ 1966), ωστόσο από την χώρα τους ξεκίνησε την διαδρομή του το δημοφιλέστερο σπορ του κόσμου. Είναι λοιπόν λογικό και ο πρώτος διεθνής αγώνας να είχε την συμμετοχή της.

    Επισήμως 1872…

    Αντίπαλος σ’αυτήν την ιστορική αναμέτρηση ήταν η “αιώνια αντίπαλος” Σκωτία και ο αγώνας διεξήχθη το 1872 στην Γλασκόβη στο γήπεδο Hamilton Crescent της ομάδας κρίκετ West of Scotland Cricket Club στο Πέρτικ.

    Ο αγώνας αρχικά ήταν να γίνει 14:00 αλλά καθυστέρησε 20 λεπτά λόγω ομίχλης. Οι Άγγλοι φορούσαν λευκή εμφάνιση και καπέλο, ενώ οι Σκωτσέζοι μπλέ σκούρα εμφάνιση με κεντημένο γαϊδουράγκαθο και κόκκινη κουκούλα.

    Μπορεί το ματς να έγινε το 1872 ωστόσο είχαν γίνει και κάποιες άλλες αναμετρήσεις λίγο νωρίτερα.Η διαφορά ήταν ότι σ’αυτές την ομάδα της Σκωτίας δεν την αποτελούσαν ντόπιοι Σκωτσέζοι παίκτες.

    Συγκεκριμένα: η πρώτη αναμέτρηση (ισόπαλη 1-1) ανάμεσα στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Αγγλία και την Σκωτία έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου του 1870 στο γήπεδο κρίκετ The Oval, στο Λονδίνο.

    Ακολούθησαν άλλες τέσσερις σαββατιάτικες αναμετρήσεις στο ίδιο γήπεδο: 19 Νοεμβρίου 1870 (1-0), 25 Φεβρουαρίου 1871 (1-1), 18 Νοεμβρίου 1871 (2-1) και 24 Φεβρουαρίου 1872 (1-0).

    Όλοι οι παίκτες που επιλέχθηκαν για την πλευρά της Σκωτίας ήταν από την περιοχή του Λονδίνου. Ο μόνος παίκτης συνδεδεμένος με Σκωτσέζικο σύλλογο ήταν ο Ρόμπερτ Σμιθ (Robert Smith) από την ομάδα Queen’s Park F.C., της Γλασκώβης.

    Αυτός ήταν και ο λόγος που οι παραπάνω αναμετρήσεις έμειναν στην ιστορία σαν “δοκιμαστικές” πριν την πρώτη επίσημε που έγινε το 1872.Ο αγώνας έμελλε να λήξει χωρίς τέρματα.

    Βίντεο του αγώνα δεν νομίζουμε να περιμένατε….

    Όλοι οι παίκτες της Σκωτίας ήταν από την Κουϊνς Παρκ. Η ενδεκάδα : Γκάρντνερ (αρχηγός), Κερ, Τέιλορ, Τόμσον, Τζέιμς Σμιθ, Ρόμπερτ Σμιθ, Λέκι, Ριντ, Μακ Κίνον, Γουέιρ, Γουόδερσπουν.

    Για την Αγγλία αγωνίστηκαν παίκτες κυρίως από την Νοτς Κάουντι, την Σέφιλντ Γουέντ., την Κρίσταλ Πάλας, την Μπαρνς κ.α.

    Η ενδεκάδα ήταν: Μπάρκερ, Γκρίνχαλ, Γουέλς, Τσάπελ, Μέιναρντ, Μπρόκμπανκ, Κλεγκ, Κίρκε, Όταγουεϊ (αρχηγός), Τσένερι, Μόρις.

    Τον ιστορικό αγώνα παρακολούθησαν περίπου 4.000 θεατές και ο διαιτητής ήταν ο Σκωτσέζος Κί.Η τιμή του εισιτηρίου ήταν μια λίρα.

  • Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

    Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!


    Αποτελεί την έννοια της λέξης “πιστός φίλαθλος”.Ο 87χρονος Μπίλυ Ίνγκαμ (Billy Ingham) έχει κυριολεκτικά ταυτίσει την ζωή του με τους αγώνες της Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ.

    Όταν άλλωστε εδώ και 80 χρόνια δεν έχει χάσει ούτε ένα ματς των “ζαχαρωτών” σε αυτό το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μας αφήνει περιθώρια να πούμε κάτι λιγότερο από την λέξη “φίλαθλος-τοτέμ”

    “Story about passion” (“Μία ιστορία πάθους”)

    Με αυτόν τον τίτλο που έδωσε η Barcleys (επίσημος σπόνσορας της Premier League) σε ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για τη ζωή του ακούραστου Μπίλυ, καταλαβαίνουμε απόλυτα όλα τα παραπάνω.

    Άλλωστε τόσο πιστή σχέση σε μια ομάδα δεν βρίσκεται κάθε μέρα…Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχει θέση “ρεζερβέ” στο Γκούντισον Παρκ ως κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας.

    Επιπλέον Τα λεγόμενα του στο ντοκυμαντέρ μας ανατριχιάζουν και δείχνουν πόση αγάπη μπορεί να έχει κάποιος για την ομάδα του:

    “Η Έβερτον σημαίνει τα πάντα για μένα. Όταν φτάνω στο στάδιο και βλέπω αυτό τον αγωνιστικό χώρο έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα. Ανυπομονώ για το κάθε ματς. Η Έβερτον είναι το πάθος μου και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ”.

    Η ιστορία της Έβερτον στα μάτια του…

    Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ο επονομαζόμενος “Billy the blue”(το ψευδώνυμο του) έχει δει πολλούς και σπουδαίους παίκτες που αποτέλεσαν την “ζωντανή ιστορία” της Έβερτον.( Ντίξι Ντιν, Ντέιβ Χίκσον, Γκάρι Λίνεκερ, Πολ Γκασκόιν ).

    Έχει πανηγυρίσει επίσης με τα “ζαχαρωτά” 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Αγγλίας, 7 Σούπερ Καπ Αγγλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων.

    Και διαφήμιση και αναγνώριση…

    Η αναγνωρισιμότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια για το πρωτάθλημα της Premier League με τίτλο “Thank You”.Σχεδόν όλοι πια τον βλέπουν και τον χαιρετάνε.Ο ίδιος το αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό και λέει:

    “Όλα αυτά μου φαίνονται απίστευτα. Με το που φτάνω στα τουρνικέ για να μπω στο γήπεδο ο κόσμος με βλέπει και μου λέει “Είσαι ο Μπίλι που παίζει στο διαφημιστικό, εσύ δεν είσαι;”

    Η απόλυτη αναγνώριση πάντως για την υποστήριξή του στην ομάδα ήρθε στις 24 Αυγούστου 2013 μέσα σε ένα κατάμεστο Γκούντισον Παρκ και στο ματς απέναντι στην Γουέστ Μπρομ.

    Εκεί όλο το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά “στο πόδι” και προσέφερε ένα φοβερό standing ovation όταν ο Μπίλυ Ίνγκαμ βρέθηκε στο χορτάρι…

    Το υπέροχο σποτ…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=edCr1s_8DKw?w=728

    Παντοτινή αγάπη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=0vE4EPKsUDs?w=728

  • Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι στον χώρο του ποδοσφαίρου. Στο άκουσμά του ολόκληρα γήπεδα “σηκώνονται” στο πόδι και όλοι (φίλαθλοι και παίκτες) στέκονται προσοχή.

    Ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τα λόγια του αλλά όταν ηχεί νιώθει μια μεγάλη ανατριχίλα. Μιλάμε ασφαλώς για τον ύμνο του Champions League, ο οποίος παίζεται πριν από κάθε αγώνα και συνοδεύεται από το κούνημα ενός σεντονιού με αστέρια στο κέντρο του γηπέδου.

    Πρώτο άκουσμα το 1992…

    Ο ύμνος δημιουργήθηκε το 1992 από τον Τόνι Μπρίτεν. Ο ίδιος δηλώνει:

    “Πρέπει να πω ότι εκπλήσσομαι σχετικά με το πόσο έχει αντέξει στο χρόνο και πόσο δημοφιλής έχει γίνει. Για να είμαι ειλικρινής όταν ανέλαβα τη δημιουργία του ύμνου, ήταν απλώς άλλη μια δουλειά για μένα. Η όλη διαδικασία κράτησε περίπου ένα μήνα».

    Πηγή έμπνευσης του Μπρίτεν αποτέλεσε ένα άσμα 300 ετών, το «Zadok the priest», το οποίο είχε γραφτεί για την ενθρόνιση του Άγγλου βασιλιά Γεωργίου Β’ το 1727.

    Παρά λίγο…”We are the champions”

    Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί αυτός ο ύμνος, συνοδεία πολλών και “δυνατών” οργάνων, είναι πάντα δυνατή. Άλλωστε το γεγονός ότι για χάρη του άσματος απορρίφτηκε το ιστορικό “We are the Champions” των Queen, δείχνει και το πόση σημασία έδωσαν οι υπεύθυνοι της UEFA στο να δώσουν κάτι το ξεχωριστό στο κοινό.

    Η στιγμή που ακούγεται ο ύμνος του Champions League και κυματίζει το σεντόνι στη σέντρα.

    Και χορωδία και πολύγλωσσο

    Ο ύμνος του Champions League αποτελείται από 3 γλώσσες: αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά και σύμφωνα με εντολή της UEFA θα έπρεπε να αποδοθεί από χορωδία.

    Ο Μπρίτεν λοιπόν πήρε την εισαγωγή του παλιού ύμνου κι άρχισε να δουλεύει προσθέτοντας τους στίχους. Αυτό που έκανε ήταν να γράψει μια λίστα με επίθετα, να τα μεταφράσει στις άλλες δύο γλώσσες και να δει αν το αποτέλεσμα ταιριάζει.

    Έπειτα από πολλές δοκιμές κατέληξε στο ρεφρέν. Το γνωστό πια “The Champions”. Η ηχογράφηση έγινε στο Λονδίνο με τη συμμετοχή της Βασιλικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας και ακούστηκε στα γήπεδα πρώτη φορά την σεζόν στην έναρξη της σεζόν 1992-93. Ο Μπρίτεν δήλωσε:

    “Δεν ήθελα να κάνω τέχνη αλλά να δημιουργήσω ένα κομμάτι κατάλληλο για τη δουλειά που προοριζόταν να κάνει».

    Ύμνος-λατρεία

    Σύμφωνα με έρευνα της TEAM, ο ύμνος του Champions League είναι αναγνωρίσιμος από το 98% των ευρωπαίων πολιτών και αποτελεί το τονωτικό των ποδοσφαιριστών.

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του σούπερσταρ Ιταλού τερματοφύλακα Τζιανλουίτζι Μπουφόν στην οποία παραδέχτηκε πως όταν η Γιουβέντους έμεινε δύο σεζόν εκτός Champions League, αυτό που του έλειπε περισσότερο ήταν η ανάκρουση του ύμνου. Όπως είπε γεμάτος παράπονο:

    «Τον άκουγα από τον καναπέ του σπιτιού μου και σκεφτόμουν ότι αυτό δεν είναι δίκαιο»

    Οι στίχοι και ο ύμνος του Champions League

    Ce sont les meilleures equipes
    Es sind sie allerbesten Mannschaften
    The main event
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    Une grande reunion
    Eine große sportliche Veranstaltung
    The main event
    Ils sont les meilleurs
    Sie sind die Besten
    These are the champions
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=BgomX3qD-iA?w=728

    Ακόμα και ο Ρονάλντο τον τραγούδησε…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VTSsLcd4UBc?w=728

  • Soccer Superstars (1995) KONAMI

    Soccer Superstars (1995) KONAMI


    Θάσος, καλοκαίρι 1995. Η πρώτη βόλτα προς τα ηλεκτρονικά είναι γεγονός. 2 σκέψεις-ερωτήσεις βασάνιζαν το ανέμελο μυαλό. Η πρώτη αν ο ιδιοκτήτης έχει καταλάβει ότι ένα συγκεκριμένο μηχάνημα μπορεί να παίζει χωρίς λεφτά, αρκεί να βάλεις το χέρι σε μία εσοχή στο πίσω μέρος. Η δεύτερη και σημαντικότερη… τι ουρά θα υπάρχει στο Mortal Kombat. 

    Δύο μεγάλες οθόνες με ζωηρά χρώματα και ποδοσφαιριστές να πανηγυρίζουν μου τραβούν την προσοχή. Φυσικά όλα τα παιδιά είναι μαζεμένα γύρω από το καινούριο προϊόν.

    Τσακωμοί για το ποια ομάδα είναι η καλύτερη και για το ποιος προηγείται στις νίκες στα διπλά… Χαμόγελα… εδώ είμαστε.

    Το Soccer Superstars μου πήρε πολλά πενηντάδραχμα για να το μάθω. Εξαιρετικό arcade για την εποχή του, όαση σε σχέση με τα μέχρι τότε αντίστοιχα προϊόντα.

    Review

    Το παιχνίδι απεικονίζει ένα τουρνουά ποδοσφαίρου μεταξύ εθνικών ομάδων. Συμμετέχουν δώδεκα ομάδες και στην αρχή ο παίκτης πρέπει να επιλέξει με ποια από αυτές θα παίξει.

    Soccer Superstars – Konami, 1995

    Το παιχνίδι περιλαμβάνει 11 αναμετρήσεις με όλες τις άλλες ομάδες. Κάθε ομάδα έχει διαφορετική ποιότητα σε επίθεση, άμυνα, ταχύτητα και τερματοφύλακα, κατι που απεικονίζεται στην οθόνη επιλογή της ομάδας. Κάθε αναμέτρηση διαρκεί ένα λεπτό σε πραγματικό χρόνο και δεν είναι λίγο!! Ο ρυθμός του αγώνα είναι πολύ υψηλός.

    Τα γραφικά του θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «κλασσικά της ΚΟΝΑΜΙ». Το οπτικό πεδίο είναι το πίσω μέρος των παικτών της ομάδας μας, με τεχνολογία 3D που επιτρέπει την περιστροφή της κάμερας όταν η μπάλα βρίσκεται στα πλάγια.

    Ο ήχος, μη ρεαλιστικός αλλά ευχάριστος, θύμιζε λίγο από Λατινική Αμερική και ο εκφωνητής φωνάζει ΓΚΟΛ με κάθε δυνατό τρόπο…

    Το gameplay ήταν όμως αυτό που έκανε τη διαφορά. Φαντεζί ντρίμπλες και κινήσεις, ωραίες εναλλαγές, σουτ, πλάγια ψαλιδάκια «αλά Αλεξανδρής», κανονικά φάουλ στα δυνατά μαρκαρίσματα (με κάρτες) και η λεπτομέρια που κάνει τη διαφορά: ο παίκτης-σταρ για κάθε ομάδα.

    Αγαπημένες μου ομάδες: Ιταλία, Δανία.

    Όποιος ποδοσφαιρόφιλος είναι φίλος του ρετρό, το παιχνίδι αυτό είναι must play, μέσω εξομοιωτή.

    Οι Superstars

    ΟΜΑΔΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΑΙΚΤΗ
    Βέλγιο 5-3-2 M. Preud’homme (τερματοφύλακας)
    Ισπανία 4-4-2 J. Salinas (επιθετικός)
    Δανία 4-4-2 P. Schmeichel (τερματοφύλακας)
    Αγγλία 4-4-2 P. Ince (αμυντικός μέσος)
    Κολομβία 4-4-2 C. Valderrama (επιτελικός μέσος)
    Γαλλία 4-4-2 J. P. Papin (επιθετικός)
    Μεξικό 4-4-2 J. Campos (τερματοφύλακας)
    Ολλανδία 3-4-3 R. Gullit (επιθετικός)
    Αργεντινή 4-4-2 G. Batistuta (επιθετικός)
    Ιταλία 4-4-2 R. Baggio, G. Signori (επιθετικοί)
    Βραζιλία 4-4-2 Romario (επιθετικός)
    Γερμανία 3-5-2 L. Matthaus (αμυντικός)

     

    Soccer Superstars Gameplay

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=04DxfagTMM0?w=728

  • Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Όταν μια χώρα όπως το Κατάρ αποφασίζει να διοργανώσει Μουντιάλ(2022) και αναλαμβάνει αυτήν την μεγάλη ευθύνη, τότε σίγουρα το στοίχημα είναι μεγάλο κυρίως λόγω των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί.

    Επίσης, πρέπει η ίδια η χώρα να αποδεικνύει σε όλο τον πλανήτη ότι στον τομέα “ποδόσφαιρο” φέρεται επαγγελματικά και έχει την κατάλληλη υποδομή να στηρίξει ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα.

    Με τον όρο “υποδομή” δεν εννοούμε μόνο την τεχνολογία και τον εξοπλισμό αλλά επίσης την νοοτροπία και τον επαγγελματισμό των παραγόντων. Σίγουρα στην περίπτωση του πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Αμπντεσλάμ Ουαντού κάτι τέτοιο δεν φάνηκε.

    “Ήμουν σκλάβος…”

    Με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει ο Ουαντού βγάζει όλον τον πόνο που βίωσε όσο βρισκόταν στο Κατάρ, στο οποίο, κατά τον ίδιο υπήρχαν συνθήκες σκλαβιάς.

    “Νομίζουν ότι με τα λεφτά που έχουν μπορούν να αγοράσουν τα πάντα, ακόμα και ανθρώπους.Εγώ ήμουν ένας σκλάβος γι’αυτούς…”

    Ο Ουαντού βρέθηκε στο Κατάρ, φεύγοντας από το γαλλικό πρωτάθλημα και την Νανσί το 2010.Όσο βρισκόταν στην Γαλλία είχε πέσει και θύμα ρατσιστικής επίθεσης το 2008. Αλλά αυτό το περιστατικό ίσως να του φάνηκε ασήμαντο μπροστά σε αυτά που έμελλε να περάσει στο Κατάρ.

    Η αρχή πάντως δεν ήταν καθόλου άσχημη, καθώς η ομάδα στην οποία πήγε, η Lekhwiya Sports Club, τον πρώτο χρόνο κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο ίδιος όμως είπε:

    “Φαινομενικά όλα ήταν καλά με εξαίρεση το γεγονός ότι κανείς δεν υπολόγιζε την γνώμη του προπονητή για την ενδεκάδα. Το αφεντικό της ομάδας, έχει και την Paris Saint-Germain και ήταν ευτυχισμένος με την επιτυχία, τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του συλλόγου του Κατάρ. Γύρισα στην πατρίδα μου για διακοπές, αλλά, ξαφνικά έμαθα ότι τα συμβόλαια δεν έχουν αξία στο Κατάρ. Αν δε σε θέλουν σε αλλάζουν με συνοπτικές διαδικασίες. Γι’αυτούς είσαι ένα τίποτα.”

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ. – Στην αρχή όλα έδειχναν ρόδινα…

    “Ότι πει ο Πρίγκιπας”…

    Μέσα σε όλα αυτά προσθέτει και το γεγονός ότι μέσα σε ένα βράδυ αποφάσισαν να τον διώξουν και επειδή αυτό έγινε με “εντολή του Πρίγκιπα”. Δεν δέχτηκαν καν να συζητήσουν μαζί του…

    Ο ίδιος αναγκάστηκε να αλλάξει ομάδα και να πάει στην Qatar SC. Τελικά η ομάδα του τερμάτισε στην όγδοη θέση στο πρωτάθλημα ενώ η Lekhwiya κατέκτησε τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της. Τότε συνέβη και δεύτερο σκηνικό που “ξεχείλισε το ποτήρι” της υπομονής του Ουαντού.

    Μετά από τις διακοπές του στην Γαλλία, ο παίκτης γύρισε στο Κατάρ κι εκεί, την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας, του είπαν

    “Έχεις συμβόλαιο έως τον Ιούλιο του 2013, αλλά, πρέπει να φύγεις τώρα. Θα πάρεις μία μικρή αποζημίωση και θα αποχωρήσεις άμεσα. Αυτό είναι τελεσίδικο”.

    Αυτή την φορά αρνήθηκε, αλλά, μπήκε σε περιπέτειες…

    Η τιμωρία του “ανυπάκουου”…

    Αρχικά, τον έβγαλαν από τη λίστα με τους παίκτες οι οποίοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα ενώ στις προπονήσεις τον έβαζαν να προπονείται με τους αναπληρωματικούς.

    «Υπάκουα σε όλα, αν και προσπαθούσαν να με απομονώσουν, να με αποθαρρύνουν. Στη συνέχεια, με έβαζαν να προπονούμαι μόνος μου, 2 φορές την ημέρα με 40 και 50 βαθμούς θερμοκρασία. Ήθελαν να λυγίσω. Μου έλεγαν εκβιαστικά ότι αυτά θα τελείωναν αν έφευγα. Αυτά γινόντουσαν και αλλού. Τελικά τον Ιούλιο του 2012, κατέφυγα στην FIFA»

    δηλώνει γεμάτος αγανάκτηση…

    Η FIFA τελικά διαβίβασε την υπόθεση στην Ομοσπονδία, n οποία στη συνέχεια ενημέρωσε την ομάδα. Αλλά τελικά ο Ουαντού έπρεπε να βάλει τα μεγάλα “μέσα”…

    Επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

    “Για να παίξεις ποδόσφαιρο στο Qatar, πρέπει να έχεις ντόπιο μάνατζερ. Ο μάνατζερ μου, που ήταν μέλος της Lekhwiya, μου είπε ότι αν ήθελα να πάρω άδεια για να φύγω από τη χώρα, θα έπρεπε να αποσύρω την καταγγελία μου στην FIFA.

    Τους είπα ότι ήμουν έτοιμος να προσφύγω στην Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Αυτό τους τρόμαξε κάπως, με αποτέλεσμα να μου δώσουν την βίζα μου και να φύγω τον Νοέμβρη του 2013 από το Κατάρ. Μου είπαν όμως, ότι έχουν επιρροή στην FIFA και ότι θα πρέπει να περιμένω 4 με 5 χρόνια για να πάρω τα χρήματα μου…

    Πολλοί παίκτες έχουν τα ίδια προβλήματα με εμένα. Δεν μπορώ να συγχωρέσω όλους εκείνους, οι οποίοι δε με σεβάσθηκαν. Γνωρίζω ότι έχουν δύναμη, αλλά, θα πληρώσουν το τίμημα για τη συμπεριφορά τους απέναντι μου. Ήθελαν να με λυγίσουν, όμως, δε το κατάφεραν. Θα φθάσω μέχρι το τέλος. Κανείς, δεν πρόκειται να κλέψει τη ζωή μου”.

    Εν τέλει….δικαίωση…

    Τελικά τον Φεβρουάριο του 2014 ο Αμπντεσλάμ Ουαντού δικαιώθηκε στη δικαστική του διαμάχη με την πρώην ομάδα του στο Κατάρ, καταφέρνοντας να εισπράξει τις οφειλές του συμβολαίου του και να πάρει και επισήμως βίζα εξόδου από την χώρα.

    “Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την απόφαση”,

    δήλωσε ο Ουαντού στην ιστοσελίδα της παγκόσμιας ένωσης επαγγελματιών ποδοσφαιριστών (FIFPro) μετά τη δικαίωσή του από την επιτροπή επίλυσης διαφορών της FIFA.

    “Πλέον ο κόσμος στο Κατάρ ξέρει πως δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ανεξέλεγκτα, ακόμη κι αν έχουν πολλά λεφτά. Ήταν θέμα αρχών. Πάλευα για τα δικαιώματά μου και γι’ αυτό χαίρομαι τόσο για τη νίκη μου…”

    Γενικά…

    Σίγουρα δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την επιτυχία ή όχι του Μουντιάλ που θα γίνει το 2022.

    Όμως καλό θα είναι οι αρμόδιοι της χώρας όσον αφορά το ποδόσφαιρο να προβληματιστούν από την περίπτωση Ουαντού και να προσπαθήσουν να διαφημίσουν αυτό το μεγάλο γεγονός με τον τρόπο και την “λάμψη” που του αξίζει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HGBs6U3nhNY?w=728

  • Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών

    Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών


    \nTo Κύπελλο Πάσχα αποτελούσε άλλη μια διοργάνωση η οποία γινόταν με κυριότερο σκοπό να μπορούν οι ομάδες να αυξάνουν τα έσοδα τους, (όπως άλλωστε και το Κύπελλο Χριστουγέννων).Άλλωστε στα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό έπρεπε κάπως οι ομάδες να βρουν τρόπο να συντηρούνται.

    Συμπαράσταση ΠΑΟ και ΑΕΚ στον Ολυμπιακό…

    Η συγκεκριμένη διοργάνωση ξεκίνησε με έναν τρόπο λίγο περίεργο καθώς προήλθε από την συμμαχία των τριών μεγάλων της Αθήνας(Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ).

    Συγκεκριμένα, ο 1927-28 η ΕΠΟ ήθελε να διοργανώσει το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των τριών ιδρυτικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας.Για άγνωστους λόγους, λίγο πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τιμώρησε τον Ολυμπιακό και έδωσε εντολή σε όλα τα σωματεία να μην αγωνίζονται μαζί του ούτε σε φιλικό.

    Τα παραπάνω προκάλεσαν την αντίδραση των ΠΑΟ και ΑΕΚ που πήραν το μέρος του Ολυμπιακού και αποφάσισαν να διοργανώσουν μαζί του φιλικούς αγώνες.(δημιουργήθηκε έτσι το γνωστό ΠΟΚ)

    Οι αγώνες αυτοί πήραν την μορφή διοργάνωσης με τις ονομασίες “Κύπελλο Χριστουγέννων” και “Κύπελλο Πάσχα” και συμμετείχαν σ΄αυτές ομάδες από Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία.

    Η οικονομική επιτυχία των αγώνων ήταν μεγάλη καθώς προκαλούσαν το ενδιαφέρον πολλών φιλάθλων.

    Το Κύπελλο Πάσχα και το τσούγκρισμα των αυγών στην σέντρα…

    Το πρώτο Κύπελλο Πάσχα διοργανώθηκε το 1928. Προσκλήθηκαν επίσης, με στόχο τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων, η Μπεογκράτσκι Γιουκοσλαβίας και μία μικτή παικτών της πρώην πρωταθλήτριας Ρουμανίας, Βένους και της Σπάρτα, αμφότερες από το Βουκουρέστι.

    Συνολικά διοργανώθηκε 23 φορές με την τελευταία αν είναι το 1964.

    Πρώτος σε κατακτήσεις ήταν ο Ολυμπιακός με 11 κύπελλα, ακολούθησαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με 4, ενώ από μία κατάκτηση είχαν οι Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου, Κολονία, Άρης Θεσσαλονίκης και Εθνικός Πειραιώς.

    “Νεκρό” διάστημα αποτέλεσε η περίοδος 1930-36 όπου διεξήχθη μία μόνο φορά, καθώς υπήρξαν αυξημένες υποχρεώσεις των τριών σωματείων του ΠΟΚ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (1932 και 1936).

    Τις χρονιές που δεν διεξαγόταν την θέση των επίσημων ομάδων έπαιρναν μικτές ομάδες προκειμένου να μην “σβήσει” ο θεσμός.

    Στα αξιοσημείωτα ήταν το γεγονός ότι πριν από την έναρξη των αγώνων, οι αρχηγοί των δύο ομάδων πήγαιναν στη σέντρα και τσούγκριζαν αβγά.Ο “νικητής” είχε δικαίωμα να διαλέξει εστία(όπως γίνεται με το κέρμα).

    Οι αγώνες γινόντουσαν πάντα στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συμμετείχαν συνήθως έως 4 ομάδες (οι 3 του ΠΟΚ και άλλη μια ) και αν δεν βρισκόταν ομάδα από το εξωτερικό, η τετράδα συμπληρωνόταν από μια αντίστοιχη ελληνική.

    Οι κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα

    \n1928: Ολυμπιακός
    \n1929: Ολυμπιακός
    \n1930-1935: Δε διεξήχθη
    \n1936: Ολυμπιακός
    \n1937: Εθνικός Πειραιώς
    \n1938: ΑΕΚ
    \n1939: Δεν διεξήχθη λόγω επανέναρξης του Κυπέλλου Ελλάδος
    \n1940: Παναθηναϊκός
    \n1941: Δεν διεξήχθη λόγω του πολέμου
    \n1942: Δεν διεξήχθη λόγω της Κατοχής
    \n1943: Ολυμπιακός
    \n1944: ΑΕΚ
    \n1945: Ολυμπιακός
    \n1946: Ολυμπιακός
    \n1947: Παναθηναϊκός
    \n1948: Άρης Θεσσαλονίκης
    \n1949: Ολυμπιακός
    \n1950: Δεν διεξήχθη
    \n1951: Ολυμπιακός
    \n1952: Παναθηναϊκός
    \n1953: Ολυμπιακός
    \n1954: Παναθηναϊκός
    \n1955: ΑΕΚ
    \n1956: Κολονία (Γερμανία)
    \n1957: Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου (Ρουμανία)
    \n1958: ΑΕΚ
    \n1959: Ολυμπιακός
    \n1960-1963: Δεν διεξήχθη
    \n1964: Ολυμπιακός

  • Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

    Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

     

     
    Το 1998 η Βραζιλία τέθηκε αντιμέτωπη με την Γαλλία στον τελικό του Μουντιάλ που διοργάνωνε η τελευταία. Η ”σελεσάο”, έχοντας στο ρόστερ της πολλά αστέρια καθώς και τον καλύτερο παίκτη του κόσμου(για πολλούς)εκείνη την εποχή, το”φαινόμενο” Ρονάλντο, ήταν το φαβορί απέναντι στην Γαλλία του Ζιντάν.

    Η ήττα της με 3-0 και μάλιστα με τον τρόπο που ήρθε(σχεδόν με κατεβασμένα χέρια) ”σόκαρε” όλον τον πλανήτη και δημιούργησε πολλά ερωτηματικά που αφορούσαν τον Ρονάλντο, τα οποία έως σήμερα παραμένουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό καλυμμένα κάτω από ένα ”πέπλο μυστηρίου”, παρά το γεγονός ότι πολύς κόσμος θέλησε να μάθει την αλήθεια μέσω του Τύπου.

    Ήταν ή όχι αναίσθητος;

    Σύμφωνα με κοινώς αποδεκτές μαρτυρίες, λίγο πριν η ομάδα αναχωρήσει για το ”Σταντ Ντε Φρανς”(στάδιο που θα γινόταν ο τελικός) ακούγονται οι φωνές του Ρομπέρο Κάρλος έξω από το δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ο Ρονάλντο, ο οποίος καλούσε απεγνωσμένα σε βοήθεια.

    Η αιτία ήταν ότι είχε δει το ”φαινόμενο” ξαπλωμένο στο κρεβάτι του να βγάζει αφρούς από το στόμα του. Πρώτοι έσπευσαν οι Εντμούντο και Σαμπάιο που έμεναν στο διπλανό δωμάτιο.

    Στην συνέχεια ήρθε και ο γιατρός της ομάδας Λίντιο Τολέδο, ο οποίος υποστήριξε, σε αντίθεση με άλλες φήμες, ότι Ο Ρονάλντο είχε τις αισθήσεις του απλά είχε σάλια γύρω από το στόμα.πολλοί μίλησαν για ”κρίση επιληψίας”…
     

     

    ”Θα παίξει ή όχι;”

    Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Ρονάλντο ήταν το μεγάλο ”αστέρι” έπρεπε το τεχνικό τιμ και ο προπονητής Μάριο Ζαγκάλο να σκεφτούν τι θα κάνουν μιας και δεν θα μπορούσε να αγωνιστεί.

    Επίσης πώς θα το έλεγαν στον Τύπο και τι αντιδράσεις θα προκαλούσε μια τέτοια απώλεια…Εδώ υπάρχει σενάριο που γράφει ότι ο Ζαγκάλο είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τον Εντμούντο κάτι που το ανήγγειλε στους παίκτες του λίγο πριν την αναχώρηση για το γήπεδο.

    Τελικά όμως όταν η αποστολή έφτασε στα γήπεδο, μέσα στα αποδυτήρια υπήρξε μια συνάντηση του Ζαγκάλο με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας και τον γιατρό.Μόλις οι 3 άντρες βγήκαν από εκεί τους άφησαν όλους με ”ανοικτό το στόμα καθώς ανακοίνωσαν ότι ο ”Ρονάλντο θα αγωνιζόταν κανονικά…”

    Κλάμα για την Βραζιλία…

    Ο τελικός ήταν ότι χειρότερο είχε ζήσει η Βραζιλία μετά τον χαμένο τελικό στο Μαρακανά το 1950.Η ”σελεσάο”, εμφανώς επηρεασμένη από την γενική ατμόσφαιρα, ηττάται από την παρέα του Ζιντάν με το ”εκκωφαντικό” 3-0.(!!).

    Ο Ρονάλντο απλά δεν υπάρχει στο γήπεδο ενώ μαζί του καταρρέει και όλη η ομάδα.Άλλωστε όπως είπε και ο ίδιος σε συνέντευξη του πολλά χρόνια μετά:

    ”το να χάνει η Βραζιλία σε τελικό είναι ίδια αποτυχία σαν να μην έχει περάσει ούτε τον πρώτο γύρο…”

    Ήταν λογικό λοιπόν αυτή η ήττα να δημιουργήσει στον κόσμο επιπλέον απαιτήσεις για να μάθει ”τι έγινε με τον Ρονάλντο.”

    Nike, Σουζάνα Βέρνερ, Fifa

    Αν λάβουμε υπόψιν μας ότι οι μετοχές του Βραζιλιάνου σταρ ήταν στα ύψη τότε, καταλαβαίνουμε ότι για τους ”σεναριογράφους” ο παραπάνω αγώνας ήταν ”βούτυρο στο ψωμί τους”.Ακούστηκαν και γράφτηκαν πάρα πολλά αλλά θεωρούμε καλό να αναφέρουμε αυτά που πιθανόν αν συνέβησαν να ”γύριζαν τον κόσμο ανάποδα”…

    Το πρώτο έχει να κάνει με την NIKE η οποία, έχοντας συμβόλαιο με την βραζιλιάνικη ομοσπονδία, την υποχρέωνε να χρησιμοποιήσει τον Ρονάλντο(που τον διαφήμιζε άλλωστε…) στον τελικό όπως και να χει…

    Επίσης δεν θα μπορούσαν να λείψουν και τα σενάρια ”ερωτικής απογοήτευσης” που έφερναν τον Ρονάλντο να έχει πέσει ψυχολογικά μιας και η τότε κοπέλα του Σουζάνα Βέρνερ είχε συνάψει δεσμό με έναν Βραζιλιάνο δημοσιογράφο

    Το πιο ”χοντρό ” όμως που ακούστηκε ήταν ότι η Βραζιλία ”πούλησε” το Μουντιάλ στην Γαλλία για 23 εκατ. δολάρια προκειμένου ο γαλλικός λαός να ξεχαστεί από τα καθημερινά του προβλήματα.

    Μάλιστα ως επιπλέον ανταλλάγματα θα ήταν η κατάκτηση του Μουντιάλ 2002 και η διοργάνωση ενός εκ των επόμενων..Τα δύο τελευταία συνέβησαν ωστόσο ποτέ δεν αποδείχτηκε αν οφείλονταν στα παραπάνω σενάρια καθώς αποδείξεις δεν υπήρξαν ποτέ(ούτε καν ενδείξεις…)

    Γενικά πάντως στην ιστορία έμεινε ότι ο Ρονάλντο πέρασε μια κρίση επιληψίας και απλά ότι η χρησιμοποίησή του ήταν λάθος υπολογισμός.Αλλά όταν έχεις να κάνεις με τελικό Μουντιάλ είναι επόμενο η απλή εξήγηση να μην αποτελεί μονόδρομο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=zjyiNGwOuEM?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=C-I25588h9o?w=728
     

     

  • Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ ’94

    Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ ’94

    Οι αναμετρήσεις της εθνικής μας με την Ουγγαρία μας έχουν αφήσει γλυκόπικρες αναμνήσεις.Συνολικά έχουμε αναμετρηθεί 18 φορές έχοντας 8 νίκες, 5 ισοπαλίες και 5 ήττες απέναντι στους ”Μαγυάρους”.

    Μέσα σε αυτές περιλαμβάνεται και μια…ενδεκάδα γκολ που φάγαμε σε αγώνα που έγινε το 1938(11-1) για τα προκριματικά του Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς.

    Το νόμισμα όπως είπαμε όμως, σ’αυτήν την περίπτωση είχε δύο όψεις…(στην αναμέτρηση για τα προκριματικά του EURO 2016 θα δούμε ποια θα υπερισχύσει…)

    Ατυχία και θρίαμβος…

    Στα προκριματικά του Μουντιάλ ’94 οι 2 ομάδες βρέθηκαν στον ίδιο όμιλο.(οι υπόλοιπες ήταν Ισλανδία, Ρωσία και Λουξεμβούργο).Στον πρώτο αγώνα στο Καυτατζόγλειο η εθνική μας στάθηκε εξαιρετικά άτυχη και έφερε 0-0.

    Η ρεβάνς στην Βουδαπέστη στις 31 Μαρτίου 1993 θα ήταν καθοριστική καθώς ενδεχόμενη νίκη θα μας έδινε προβάδισμα 6 βαθμών από τους Ούγγρους και θα σήμαινε εξασφάλιση μιας εκ των δύο πρώτων θέσεων που θα οδηγούσε στα τελικά.

    Ευτυχώς αυτή ήρθε με γκολ του Στράτου Αποστολάκη στο 70′.’Ηταν κατά κάποιο τρόπο ένα γραμμάτιο που μας ”εξόφλησε” η τύχη αλλά και η ιστορία, καθώς απέναντι στην ίδιο ομάδα που διασυρθήκαμε πετύχαμε την πρώτη μας μεγάλη πρόκριση σε τελική φάση Μουντιάλ.

    Ευκαιρία για εθνική ανάταση…

    Η τύχη τα φέρνει έτσι πάντως που, 22 χρόνια μετά, να αντιμετωπίζουμε την Ουγγαρία σε ένα ματς ζωής ή θανάτου για πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2016. Η ”λαίλαπα” Ρανιέρι έχει φέρει την εθνική μας στην τελευταία θέση έχοντας χάσει και ακόμα και από τα Νησιά Φερόε.

    Ο αγώνας που δίνουμε πάλι στην ίδια γειτονική χώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία, όχι ασφαλώς για να θριαμβολογήσουμε αλλά για να δείξουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί και δεν έχουμε χάσει την στόφα της ομάδας που μας οδήγησε σε συνεχόμενους θριάμβους από το 2004 και μετά.

    Ο Μάρτιος πάντως γενικά μας…πάει.

    Αγώνες με Ουγγαρία εκτός έδρας:

    \n25/03/38 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 11-1
    \n28/05/77 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0
    \n02/05/79 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-0
    \n15/05/83 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 2-3
    \n14/10/87 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0
    \n25/10/89 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 1-1
    \n31/03/93 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-1
    \n21/11/07 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 1-2
    \n24/05/08 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 3-2

    Ο ιστορικός αγώνας…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=10vP8c0gN6I