SportBrio

Tag: Ελλαδα

  • Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Στο ποδόσφαιρο, όπως και στον αθλητισμό γενικότερα, παρατηρείται αρκετές φορές και από διάφορες ομάδες η λεγόμενη “κοιλιά”, δηλαδή το να φτάνει η απόδοση της από τα ψηλά στα χαμηλά. Συνήθως οφείλεται στην κούραση, όταν όμως είναι προσωρινή.

    Υπάρχουν και περιπτώσεις ομάδων που μέσα σε λίγο καιρό έφτασαν από την απόλυτη καταξίωση στην αντίστοιχη απαξίωση (όπως λέμε “από το ζενίθ στο ναδίρ”) και μπορούμε να πούμε ότι οι αιτίες είναι σίγουρα πολύ περισσότερες και πιο σύνθετες.

    Οι πορείες της Εθνικής Ελλάδος και της Τσέλσι, που έκαναν αυτήν την διαδρομή μέσα σε λίγους μήνες, έχουν πολλά κοινά σημεία και είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια ομάδα όταν είναι στο ζενίθ της…

    Εθνική Ελλάδος. Η καλή μέρα φάνηκε από τα..ξημερώματα…

    Τον Ιούνιο του 2014 η Εθνική μας έφτασε ένα βήμα πριν τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας, χάνοντας την στα πέναλντυ με την Κόστα Ρίκα. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία μετά το “έπος” της Πορτογαλίας το 2004 και οι “οιωνοί” έμοιαζαν ιδανικοί για νέες επιτυχίες καθώς η κλήρωση για τα τελικά του EURO 2016 ήταν “λουκούμι” (Φερόε, Β. Ιρλανδία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία με τους 2 πρώτους να προκρίνονται απ’ ευθείας).

    Η προδιαγεγραμμένη αποχώρηση του Σάντος συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του πολύ γνωστού Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι, ενώ χρέη τεχνικού διευθυντή ανέλαβε ο Γιώργος Καραγκούνης που μόλις είχε αποσυρθεί. Όλα αυτά έδειχναν ότι η ΕΠΟ ήθελε να κρατήσει ψηλά την ομάδα-όαση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

    Ξαφνικά όμως τα πάντα άλλαξαν… Αγωνιστικά η Εθνική μας δεν μπορούσε όχι νίκη να “σταυρώσει” αλλά ούτε καν να πετύχει γκολ. Έχασε εντός έδρας από Β. Ιρλανδία (0-2), Φιλανδία (0-1), Ρουμανία (0-1) και… Φερόε (0-1) σε έναν αγώνα που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη σαν μια από τις μεγαλύτερες “βόμβες”. Εκτός ηττήθηκε πάλι από Β. Ιρλανδία και Φερόε (δεύτερη φορά…) μαζεύοντας τελικά μόλις 6 βαθμούς και με μία μόλις (!!) νίκη επί της Ουγγαρίας στην αυλαία και όταν όλα είχαν χαθεί…

    Στην διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας συνέβησαν πολλά και εκτός αγωνιστικού χώρου. Παραιτήθηκε ο Καραγκούνης, άλλαξε ο προπονητής 2 φορές (Μαρκαριάν αντί Ρανιέρι και μετά Τσάνας) ενώ οι παίκτες πολλές φορές έκαναν δηλώσεις αγανάκτησης που “φωτογράφιζαν” την ΕΠΟ και το παρασκήνιο που παιζόταν όσον αφορά τις επιλογές, αλλά κάνοντας και οι ίδιοι παράλληλα τραγικές εμφανίσεις. Ο “κύκνος έγινε ασχημόπαπο” μέσα σε μόλις λίγους μήνες…

    Φυσικά η μπάλα δεν ξεχάστηκε· ωστόσο, όπως είπαμε, μια τέτοια πτώση έχει πολλές παραμέτρους που πιθανόν να πρέπει να εξεταστούν για να μην έχουμε τέτοιες αποτυχίες στο εγγύς μέλλον…

    Τσέλσι. Η “αποκαθήλωση” του Μουρίνιο

    Παρόμοια πορεία με την Εθνική μας διανύει και μια άλλη ομάδα ντυμένη στα “μπλε”, η Τσέλσι.

    Πρωταθλήτρια το 2015 κάνοντας σχεδόν περίπατο και με τον “special one” Μουρίνιο στο “τιμόνι”, οι Λονδρέζοι ξεκίνησαν την φετινή χρονιά για την διαφύλαξη του “στέμματος”. Και εκεί όμως μέσα σε λίγους μήνες και με έναν γύρο να έχει σχεδόν συμπληρωθεί, όχι μόνο είναι εκτός διεκδίκησης αλλά βρίσκονται και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, δημιουργώντας “ψιθύρους” ακόμα και για υποβιβασμό!!

    Όπως και στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος, και εδώ από το καλοκαίρι οι οιωνοί δεν ήταν καλοί… Στην αρχή του πρωταθλήματος υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μουρίνιο και της γιατρού της ομάδας Έβας Καρνέιρο για την απόφαση της τελευταίας να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε παίκτη της Τσέλσι, προκαλώντας την οργή του Πορτογάλου που δεν τις θεωρούσε απαραίτητες αλλά αντίθετα καθυστερήσεις σε βάρος της ομάδας του. Οι σεξιστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε εναντίον της και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν σε αρκετό κόσμο ήταν η αρχή (όπως αποδείχτηκε) του τέλους του στους “μπλε”. Η γενικότερη συμπεριφορά του επίσης απέναντι στους παίκτες και ο ανεξήγητος εκνευρισμός έκαναν την ομάδα να “μικραίνει” αγωνιστικά και να χάνει παντού.

    Είναι φανερό ότι το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν το χειρότερο δυνατό, αλλά ο Μουρίνιο έμενε στην ομάδα λόγω στήριξης κάποιων φιλάθλων που εκφραζόταν δημόσια με πανό (“ένας από εμάς” κοκ). Τελικά έφτασε σε σημείο να απολυθεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μεσούσης της περιόδου ενώ κάμερα τον “συνέλαβε” να προσπαθεί να “καλύψει” το πρόσωπο του από τις κάμερες την ώρα που αποχωρούσε.

    Η δυναμική του “special one” φάνηκε από την αντίθετη πλευρά αυτήν την φορά… Προπονητές σαν τον Μουρίνιο άλλωστε μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα σε όλη την επιφάνεια της (από αυτόν που κουβαλάει τις πετσέτες μέχρι τον πρόεδρο…).

    Τουλάχιστον δώσαμε χαρά σ’ αυτούς…

    https://www.youtube.com/watch?v=e-15REqW4Jw

    Η “επική” αποχώρηση του Μουρίνιο απ’ την Τσέλσι…

    https://www.youtube.com/watch?v=Fzlj-eKi2Sg

  • Ιωαννίδης – Κόκκαλης. Σχέση οργής και στοργής

    Ιωαννίδης – Κόκκαλης. Σχέση οργής και στοργής

    Γιάννης Ιωαννίδης – Σωκράτης Κόκκαλης

    Πολλές φορές στον αθλητισμό οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων θυμίζουν αυτές ενός ζευγαριού που μπορεί μια να είναι αγαπημένο, μια να τσακώνεται, μια να χωρίζει, μια να τα ξαναβρίσκει κοκ.Σε πολλές περιπτώσεις βέβαια τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σύνθετα καθώς πίσω από μια ταραχώδης επαγγελματική σχέση υπάρχουν συμφέροντα, φίλαθλοι και πολύ παρασκήνιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η σχέση Κόκκαλης – Ιωαννίδης, η οποία χωρίς υπερβολή, έχει περάσει από τα “χίλια κύματα”.

    Η αρχή της γνωριμίας και η εξύψωση του Ολυμπιακού…

    Το 1991 ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός βρισκόταν στην μέση των “πέτρινων χρόνων” του, ενώ το ελληνικό μπάσκετ βρισκόταν στο απόγειο του, 4 χρόνια μετά το “χρυσό” 1987 και την κατάκτηση της Ευρώπης από την Εθνική μας ομάδα.Ήταν μια ευκαιρία λοιπόν για τον αντίστοιχο μπασκετικό Ολυμπιακό να “βγει απ’την αφάνεια” και να δώσει χαρά στους “πληγωμένους” ποδοσφαιρικά Πειραιώτες.

    Η ανάληψη της ΚΑΕ από τον Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ίσως το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα.Έπρεπε όμως να συνοδευτεί και από έναν καλό “καπετάνιο” για τα αγωνιστικά της ομάδας.Δεν θα μπορούσε λοιπόν να υπάρξει καλύτερη επιλογή από τον Γιάννη Ιωαννίδη, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια είχε φτιάξει την αξέχαστη αυτοκρατορία του Άρη.

    Η απόφαση του “ξανθού” να έρθει στον Πειραιά και στον ανυπόληπτο τότε μπασκετικά Ολυμπιακό ενώ είχε πρόταση από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος τότε ήταν η δεύτερη δύναμη πίσω από τον Άρη, ήταν αρκετά δύσκολη αλλά τελικά το όνομα της ομάδας και η πίεση ανθρώπων του Ολυμπιακού έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να μετακομίσει ο πολυνίκης κόουτς στην Αθήνα.Βρέθηκε στα γραφεία της INTRACOM, μίλησε με τον Κόκκαλη και σε πολύ λίγη ώρα συμφώνησαν, μέσα σε πολύ καλό κλίμα, ξεκινώντας παράλληλα μια άψογη σχέση συνεργασίας και αμοιβαίας εκτίμησης και σεβασμού.

    Από τότε ξεκίνησε μια πενταετία θριάμβων για τον Ολυμπιακό που κυριολεκτικά “εκτοξεύτηκε” και στην Ευρώπη, ενώ το δίδυμο Κόκκαλη – Ιωαννίδη συνεργαζόταν με “κλειστά μάτια”.

    1995, 1996:Τα νερά που “πρωτοδηλητηρίασαν” την σχέση και το επεισόδιο στην Μαδρίτη

    Το 1995 ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπζιε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε 3ο παιχνίδι που θα έκρινε στην πρόκριση στο Final 4 της Σαραγόσα.Παραμονές του αγώνα 5 παίκτες των Ρώσων παθαίνουν δηλητηρίαση από μολυσμένα νερά που ήπιαν και έτι η ΤΣΣΚΑ αποδεκατίζεται. Ο Ιωαννίδης ζητάει την αναβολή του αγώνα από την ΦΙΜΠΑ, ωστόσο αυτό δεν γίνεται αποδεκτό. Όλα αυτά όμως, μαζί με τους “ψιθύρους” ότι πίσω από αυτήν την ιστορία κρύβονταν άνθρωποι του Ολυμπιακού, ενόχλησαν τον Κόκκαλη και διατάραξαν για πρώτη φορά τις σχέσεις του με τον Ιωαννίδη.

    Έναν χρόνο μετά πάλι σε τρίτο αγώνα του Ολυμπιακού με την Ρεάλ στην Μαδρίτη για πρόκριση στο Final four του Παρισιού, είχαμε το δεύτερο και καθοριστικό επεισόδιο για την οριστική τότε ρήξη στις σχέσεις μεταξύ των 2 αντρών. Αρχικά ο Ιωαννίδης, που ήταν προληπτικός, εξέφρασε την “ενόχληση” του,μεταξύ σοβαρού και αστείου, για την παρουσία στην αποστολή συνεργάτη του Σωκράτη Κόκκαλη, τον οποίο ο “ξανθός” θεωρούσε “γκαντέμη”. Αυτό εξόργισε τον Κόκκαλη, ο οποίος ακόμα και διαφορετικό αεροπλάνο από τον Ιωαννίδη χρησιμοποίησε για να γυρίσει πίσω.

    Το “κερασάκι στην τούρτα” ήταν δηλώσεις που έκανε στο αεροδρόμιο ο Ιωαννίδης για “σέρβικο λόμπυ” στο μπάσκετ και είχαν ως κύριο στόχο τον πρόεδρο της ΦΙΜΠΑ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς. Αυτές βρήκαν κάθετα αντίθετο τον Κόκκαλη και σε συνδυασμό με τα προηγούμενα οδήγησαν στο να χωρίσου οι δύο πλευρές το καλοκαίρι του 1996, μετά από 5 σερί κατακτημένα πρωταθλήματα, καθώς η διαφορά φιλοσοφίας ήταν πια εμφανής..

    1999-2000. Επιστροφή “με το ζόρι” και δικαστήρια

    Το καλοκαίρι του 1999, ο Ολυμπιακός είχε χάσει το δεύτερο σερί πρωτάθλημα και μάλιστα μέσα στο ΣΕΦ από τον ΠΑΟ.Ο Ίβκοβιτς, που είχε έρθει το 1996 ως “διάδοχος” του Ιωαννίδη, φεύγει και ο Κόκκαλης ψάχνει τον αντικαταστάτη του.Οι επιλογές πολλές, μεταξύ αυτών και ο Ομπράντοβιτς.Τελικά μπορούμε να πούμε ότι εκείνο το καλοκαίρι υπερίσχυσε το “θέλω” του κόσμου των “ερυθρολεύκων”, ο οποίος “απαιτούσε” την επιστροφή Ιωαννίδη στο “λιμάνι”

    Ο Κόκκαλης αυτήν την φορά δεν ήταν διατεθειμένος να “δώσει” εξ’ολοκλήρου τα “κλειδιά” στον Ιωαννίδη, καθώς ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να ξαναπάει ο Ολυμπιακός στην κορυφή χωρίς την ουσιαστική συμβολή του “ξανθού”.Αποτέλεσμα ήταν να μην κάνει όλα τα χατίρια στον κόοουτς και να παίρνει και ο ίδιος, έμμεσα, αποφάσεις για τα αγωνιστικά.

    Με μια τέτοια σχέση ήταν λογικό η χρονιά να μην κλείσει με επιτυχία καθώς ο Ολυμπιακός τερμάτισε 3ος.Είχαμε όμως και το “αποκορύφωμα” που ήταν η διαμάχη μεταξύ των δύο αντρών και είχε να κάνει με την αποζημίωση του Ιωαννίδη, κάτι που τους οδήγησε μέχρι τα δικαστήρια…

    Η εξομάλυνση των σχέσεων

    Η διαμάχη κράτησε έως το 2007.Μετά όμως οι σχέσεις των δύο αποκαταστάθηκαν,Οι κόντρες ξεχάστηκαν καθώς, μετ το πέρασμα του χρόνου εκτιμήθηκε η γενική συνεργασία που είχαν και αποφασίστηκε από κοινού τα “κακώς κείμενα” να ξεχαστούν.

    Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Ιωαννίδης βρέθηκε στην συνέντευξη αποχώρησης του Κόκκαλη από την ΠΑΕ το 2010 ενώ εθεάθησαν να κάθονται δίπλα-δίπλα στην παρουσίαση βιβλίου του παλαίμαχου τερματοφύλακα Αντώνη Νικοπολίδη το 2012…

  • Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο “ήρωας” του Τάμπερε

    Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο “ήρωας” του Τάμπερε

    Στα “περίεργα” του ποδοσφαίρου μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι κάποιες φορές παίκτης ομάδας που έχει χάσει αναδεικνύεται MVP. Για να γίνει βέβαια κάτι τέτοιο πρέπει η απόδοση του να είναι κάτι παραπάνω από φανταστική, σε βαθμό που να ξεχωρίζει ακόμα και από αυτή των νικητών.

    Στην περίπτωση του παλιού τερματοφύλακα του Πανιωνίου και της Εθνικής Ελλάδος, Νίκου Πεντζαρόπουλου, τα παραπάνω όχι μόνο έγιναν αλλά αποτέλεσαν και αφορμή για να βαφτιστεί ως ο “ήρωας” του Τάμπερε.

    Στον Πανιώνιο από τον Β’Παγκόσμιο και το περιστατικό με τον Μουράτη

    Γεννημένος τον Ιούλιο του 1927, ο Πεντζαρόπουλος, αφού έκανε τα πρώτα βήματα του τον Κεραυνό Καλλιθέας(1940-43) και εν μέσω πολέμου, μεταγράφηκε ως ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον Πανιώνιο στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1955 όταν και έκλεισε την καριέρα του.

    Κατά την διάρκεια της καριέρας του έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, δείχνοντας πολλές εξαιρετικές πτυχές του ταλέντου του όπως η ικανότητα στις εξόδους και στις αποκρούσεις πέναλτυ. Μάλιστα στην ιστορία έχει μείνει ένα περιστατικό με τον Ολυμπιακό στο γήπεδο Καραϊσκάκη, όπου ο Ανδρέας Μουράτης του Ολυμπιακού, εξαπολύει έναν «κεραυνό» στέλνοντας την μπάλα με δύναμη προς την εστία του Πανιωνίου και ο Πεντζαρόπουλος, που είχε βγει από την εστία του, γυρνάει με την πλάτη προς αυτήν, γυρίζει το σώμα του 180 μοίρες, τεντώνεται, και διώχνει την μπάλα με την γροθιά πέφτοντας μέσα στα δίχτυα, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τον θαυμασμό του Μουράτη που έσπευσε να τον συγχαρεί.

    “Ήρωας” του Τάμπερε…

    Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 11 μόλις αγώνες ωστόσο πρόλαβε να γράψει την δική του ιστορία και μάλιστα σε μια εποχή που η Εθνική βρισκόταν σε ποδοσφαιρική ανυποληψία.
    Στις 15 Ιουλίου του 1952 λοιπόν η Εθνική αγωνιζόταν στο Τάμπερε της Φιλανδίας απέναντι στην Δανία για την Ολυμπιάδα του 1952.

    Η Δανία αποτελούσε ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης και φρόντισε να το αποδείξει μέσα στο γήπεδο κερδίζοντας με 2-1…Παρά την νίκη όμως όλh οι φίλαθλη κοινή γνώμη στάθηκε στην μεγαλειώδη απόδοση του Πεντζαρόπουλου, καθώς ο ίδιος είχε “πιάσει τα άπιαστα” σε έναν αγώνα που χάρη σ’αυτόν η Ελλάδα διεκδίκησε την ισοπαλία μέχρι το τέλος.

    Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να χαρακτηριστεί ως ο «ήρωας του Τάμπερε» από τους Έλληνες δημοσιογράφους, ενώ o διεθνής τύπος έγραψε ότι “Γεννήθηκε ο νέος Ζαμόρα”, που ήταν ο κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο εκείνη την εποχή(Ισπανός).

    Μιλάνο μέσω….Τάμπερε, το ανεκπλήρωτο όνειρο.

    Η εμφάνιση του αυτή ήταν τόσο μεγαλειώδης που δεν άφησε αδιάφορους ανθρώπους της Ίντερ, η οποία θέλησε να τον εντάξει στο δυναμικό της το καλοκαίρι του 1952, πράγμα που παίρνει μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν κινούσαν τότε το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης.

    Ο Πεντζαρόπουλος βρέθηκε στο Μιλάνο και προπονιόταν με τους “νερατζούρι” για 6 μήνες χωρίς ωστόσο να έχει αποσπάσει την ελευθερία του από τον Πανιώνιο, καθώς η διοίκηση ήταν ανένδοτη στην παραχώρηση του.Ο ίδιος ήταν πρόθυμος να προσφέρει 100.000 δρχ στον Πανιώνιο από το συμβόλαιο του, ωστόσο ούτε αυτό ήταν ικανό για να τους αλλάξει την γνώμη.

    Πάντως, στα φιλικά παιχνίδια που αγωνίστηκε με την Ίντερ ήταν εντυπωσιακός. Μια ιταλική εφημερίδα μάλιστα δημοσίευσε και φωτογραφία με μια απόκρουσή του και λεζάντα από κάτω που έγραφε:

    “Ο Πεντζαρόπουλος πετάει…”

    Τελικά το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο και ο “ήρωας” του Τάμπερε επέστρεψε πικραμένος στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος, πιθανόν λόγω απογοήτευσης.Έκλεισε την καριέρα του το 1955 σε ηλικία μόλις 28 ετών…

  • Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

    Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

    Το ποδόσφαιρο έχει ονομαστεί “Βασιλιάς των σπορ” για πολλούς λόγους.Σίγουρα ο κυριότερος είναι ότι σε κάθε γωνιά του πλανήτη υπάρχουν άνθρωποι που κινούνται γύρω από τον ρυθμό μιας ποδοσφαιρικής μπάλας.Όμως το μεγαλείο του επεκτείνεται στο γεγονός ότι μπορεί να πάρει και μορφή κοινωνικού χαρακτήρα και να συμπεριλάβει “Στους κόλπους του” όλες τις κοινωνικές ομάδες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει από την Εθνική Αστέγων, η οποία σίγουρα είναι αυτό που λέμε “παραπάνω από μια ομάδα”(more than a team αγγλιστί).

    10ετής ανάπτυξη με συμπαραστάτες.

    Η Εθνική Ελληνική Ομάδα Αστέγων δημιουργήθηκε το 2006, με αφορμή την καμπάνια “Γκολ στη Φτώχεια” που ξεκίνησε το περιοδικό “Γαλέρα”. “Χορηγοί” στα πρώτα βήματα της προσπάθειας υπήρξαν το Ίδρυμα Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, οι Γιατροί του Κόσμου, η Μονάδα Απεξάρτησης “18 Άνω” και είκοσι συνολικά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ενώ αρωγός της προσπάθειας ήταν ο Χρήστος Αλεφάντης. Έδρα όπου δειξάγονται οι αγώνες της είναι τα γηπεδάκια στο Ρουφ ενώ από το 2010 και η Σούπερ Λίγκα στέκεται δίπλα της.

    Γκολ στη φτώχεια

    “Γκολ στην φτώχεια” και “ταλέντα του δρόμου και της ζωής…”

    Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, η ομάδα αυτή αποτελεί πρότυπο για το πως κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ίσως τον χειρότερο βαθμό φτώχειας στον οποίο βρίσκεται.Με θέληση, επιμονή και αγάπη για το άθλημα οι “μαχητές του δρόμου” ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στα ταπεινά αλλά τόσο “γεμάτα” από αγάπη, ενθουσιασμό και αλληλοσυμπαράσταση, γηπεδάκια του Ρουφ και είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την όποια δυσκολία τους έχει βρει έχοντας ως “όπλο” μια ποδοσφαιρική μπάλα.Είναι ίσως ότι πιο αγνό μπορεί κανείς να δει σ’αυτό το “μαγικό” σπορ που λέγεται ποδόσφαιρο.

    Μπορεί οι άνθρωποι που συμμετέχουν να μην ξέρουν που θα περάσουν την νύχτα, ωστόσο η αναμονή της Κυριακής (κλασική ποδοσφαιρομέρα) τους δίνει δύναμη και ελπίδα…

    Εθνική Αστέγων. Παγκόσμια και στο γήπεδο και στο ήθος…

    Όλα αυτά που αναφέρθηκαν είναι η ουσία αυτής της ομάδας.Υπάρχει όμως και το αγωνιστικό κομμάτι στο οποίο πήρε το 2007 και το 2015 αυτό που της άξιζε, δηλαδή Κύπελλο “ευ αγωνίζεσθαι” και παγκόσμιο πρωτάθλημα αντίστοιχα.Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση.

    Η Εθνική Αστέγων συμμετέχει συνεχώς στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Αστέγων (αποτελεί έναν ετήσιο ποδοσφαιρικό θεσμό street-soccer, ομάδων 4Χ4, με κοινωνικό χαρακτήρα, που θεσμοθετήθηκε με πρωτοβουλία του “Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου”, με σκοπό την ψυχολογική ενθάρρυνση των αστέγων πολιτών και την ανάκτηση της αυτοπεποίθησης τους.Πρωτοδιοργανώθηκε το 2003) από το 2007 και χρόνο με τον χρόνο αποδεικνύει ότι οι δυνατότητες της δεν περιορίζονται μόνο στα ψυχικά αποθέματα αλλά ξεδιπλώνονται και εντός των 4 γραμμών απέναντι σε κάθε αντίπαλο.

    Αποκορύφωμα όπως είπαμε ήταν το 2015 όπου κατέκτησε την κορυφή του κόσμου ενώ ήταν μία από τις λίγες χώρες που είχε μικτή ομάδα.(άντρες-γυναίκες).

    Γενικά

    Οι προπονήσεις αυτής της ομάδας είναι οι αγώνες που δίνει με μικρές τοπικές ομάδες ενώ οι παίκτες δεν έχουν συχνά την δυνατότητα να προπονούνται λόγω του μόνιμου καθημερινού αγώνα που δίνουν για να βρουν στέγη.Η κατάκτηση όμως της κορυφής μας δίνει ένα καλό μάθημα από αυτούς τους “βιοπαλαιστές” και μας αποδεικνύει ότι “όταν αγαπάς κάτι τότε θα σε αγαπήσει και αυτό εφόσον το κυνηγήσεις”.Παράλληλα δίνει άλλο ένα “παράσημο” στο ποδόσφαιρο που για άλλη μια φορά “ενώνει” και “πολεμά” ακόμα και τις χειρότερες δυσκολίες…

    Νομίζω ταιριάζει γάντι…

  • Ματζουράνης – Λώλος. Oι “αγνοί” υποστηρικτές…

    Ματζουράνης – Λώλος. Oι “αγνοί” υποστηρικτές…

    Οι λεγόμενες “μεγάλες ομάδες” (Ολυμπιακός,ΠΑΟ,ΑΕΚ,ΠΑΟΚ)είναι γνωστό ότι έχουν έναν μεγάλο αριθμό φιλάθλων που τις υποστηρίζουν, τις αγαπούν και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα από την ζωή τους, προκειμένου να τις παρακολουθήσουν από κοντά.

    Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στα μεγάλα κλαμπ, όπου ένα ποσοστό της αγάπης μπορούμε να πούμε ότι προέρχεται και από τους τίτλους που κατακτούν, καθώς υπάρχουν και περιπτώσεις που η υποστήριξη “γεννιέται” μέσα από μια καθαρή και ρομαντική σκοπιά μιας άλλης εποχής.

    Ειδικά όταν μιλάμε για ομάδες που έχουν αγωνιστεί στις χαμηλότερες κατηγορίες, το παραπάνω γίνεται ακόμα πιο “πειστικό”.Το sportbrio επιλέγει τους 2 αγνούς φιλάθλους του Αστέρα Εξαρχείων και Εθνικού, Μιχάλη Λώλου και Γιάννη Ματζουράνη ως χαρακτηριστικά παραδείγματα.

    Γιάννης Ματζουράνης:o “αιώνιος Εθνικάρας”…

    Η φωνή του δονεί τα γήπεδα όπου αγωνίζεται η ιστορική ομάδα του Εθνικού από το 1944. Η κραυγή “Εθνικάρα” έχει γράψει πλέον ιστορία και αποτελεί κάτι σαν τα μουσικά σήματα στους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

    Από το τέλος λοιπόν του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, ο πιο πιστός φίλαθλος της ομάδας του Πειραιά, βρίσκεται ανελλιπώς στο πλευρό της ομάδας έχοντας χάσει μόνο(κατά δήλωση του…) 8 παιχνίδια. Αποτελεί την “έννοια” του φιλάθλου καθώς δεν αποδοκιμάζει ποτέ τον αντίπαλο ή τους διαιτητές, αλλά δίνει όλη την ενέργεια του στην εμψύχωση των παικτών του Εθνικού.

    Έχει ζήσει πολλές συμμετοχές της ομάδας στα “μεγάλα σαλόνια” καθώς και τις δυσκολίες των τοπικών πρωταθλημάτων. Πάντα αντιμετώπιζε τις ήττες και τις νίκες με δάκρυα ή χαρά και ποτέ(αν και γνώστης πολλών καταστάσεων) δεν προσπαθούσε να ρίξει ευθύνες σε κανέναν για άσχημα γεγονότα.

    Όλα τα παραπάνω δεν τα έκανε βέβαια για ανταλλάγματα αλλά μόνο από αγάπη στην ομάδα.Πολλές φορές είναι και ο εμψυχωτής της Εθνικής, φωνάζοντας πάλι το ιστορικό “Εθνικάρα”…

    Μιχάλης Λώλος:o “γίγαντας” του Αστέρα Εξαρχείων

    Μιχάλης Λώλος – Αστέρας Εξαρχείων

    Ο Μιχάλης Λώλος ή “γίγαντας” Μάικ, όπως τον αποκαλούσανε, δικαίως έχει κερδίσει μια θέση στις καρδιές του ρομαντικού φίλαθλου κοινού.

    Έζησε 70 χρόνια, όλα στην πλατεία Εξαρχείων.Από το 1960 έως το 1977 ήταν παίκτης του Αστέρα ενώ μετά το κλείσιμο της καριέρας του έμεινε δίπλα στην ομάδα με κάθε τρόπο. Προπονητής, έφορος,φροντιστής, γιατρός, μόνο το γκαζόν του γηπέδου δεν κούρευε… Πολλές φορές έγινε και χρηματοδότης της ομάδας, όταν η ίδια αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, πράγμα όχι σπάνιο για ομάδες που αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα.

    Ο μόνος λόγος που θα άφηνε για λίγο τα καθήκοντά του ήταν η Εθνική Ελλάδος, την οποία μάλιστα ακολούθησε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, Στην πρώτη της συμμετοχή.

    Παρά τις προτάσεις που είχαν γίνει από άλλες ομάδες για διάφορα πόστα, εκείνος ήταν “ταγμένος” στον Αστέρα, σαν να είχε κάνει κάποιο “αόρατο συμβόλαιο ισόβιας δέσμευσης”.

    Ήταν αυτός που τα επεισόδια που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβρη του 2008, προσπαθούσε να προστατέψει τους παίκτες και την ομάδα, ώστε να συνεχίζουν τις προπονήσεις τους κανονικά(καθώς τα Εξάρχεια ήταν μέσα στις “εμπόλεμες ζώνες”).

    Περιττό να πούμε ότι όλα τα παραπάνω τα προσέφερε σχεδόν αφιλοκερδώς, με μόνη του ανταμοιβή τις όποιες επιτυχίες της αγαπημένης του ομάδας που για εκείνον ήταν η “δεύτερη οικογένεια του”.Πέθανε τον Νοέμβρη του 2010 ηλικία 70 ετών…

    Ματζουράνης-Καρβέλας και ύμνος Εθνικού…

    Ο “Εθνικάρας”

  • 1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

    1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

    Πολλά πράγματα έχουν γραφτεί για το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987 που εκτόξευσε το ελληνικό μπάσκετ στα ύψη…Ως γνωστόν, για να φτάσει η Ελλάδα εκεί νίκησε τα “μεγαθήρια” της εποχής, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση.

    Υπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε επικεντρωθεί ιδιαίτερα λόγω προφανώς του ότι όταν ακούμε “Ευρωμπάσκετ 1987” μας έρχεται στο μυαλό μόνο ο θρίαμβος και ίσως οι “χρυσές” βολές του Καμπούρη…

    Σ’αυτό το άρθρο, έτσι για να αναφερθεί και κάτι καινούργιο, θα θέλαμε να αναφέρουμε το πώς αντιμετώπισαν Γιουγκοσλάβοι και Σοβιετικοί τις ήττες τους από την Εθνική και την συμπεριφορά που έδειξαν, όντας σε πιο χαμηλά σκαλοπάτια στο βάθρο απέναντι στην ασήμαντη τότε μπασκετικά Ελλάδα…

    “Υπεροψία” και παραδοχή…

    Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν η πρώτη “επαφή” των Ελλήνων φιλάθλων με τα “αστέρια” του ευρωπαϊκού μπάσκετ.Έως τότε δεν είχαν γίνει μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα και επομένως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά αλλά και ανυπομονησία να δουν οι Έλληνες από κοντά μεγάλους παίκτες.

    Η εθνική μας έπαιξε 2 φορές με την Γιουγκοσλαβία και άλλες τόσες με την Σοβιετική Ένωση.Αγωνιστικά τα ξέρουμε(3 νίκες “πολυτραγουδισμένες” και μια ήττα).Μέσα στα παιχνίδια όμως φάνηκε η διαφορά συμπεριφοράς των 2 ομάδων…

    Οι Γιουγκοσλάβοι, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας πολλών(Ντράζεν Πέτροβιτς,Βράνκοβιτς,Ράτζα, Κούκοτς κ.α.)ήταν πιο “θερμοί” στον τρόπο που αγωνίζονταν αλλά σε βαθμό που έφταναν να γίνονται προκλητικοί.

    Στον ημιτελικό ο Ντράζεν Πέτροβιτς, σε μια φάση που σφυρίχτηκε υπέρ του φάουλ από τον Γιαννάκη , πέταξε στον “δράκο” προκλητικά την μπάλα πάνω του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αντιδράσεις και συνθήματα.

    Επίσης, στον ίδιο αγώνα, όταν κάποια στιγμή οι Γιουγκοσλάβοι “ξέφυγαν” άρχισαν να φέρονται υπεροπτικά κάτι που φαινόταν ακόμα και όταν “κόλλαγαν” τα χέρια…Γενικά η συμπεριφορά τους δεν συμβάδιζε με τις αγωνιστικές τους δυνατότητες…

    Αντίθετα, οι Σοβιετικοί ήταν πάντα “μαζεμένοι”, αγωνίζονταν σοβαρά και δεν προκαλούσαν.Ακόμα και μετά τον τελικό που τον έχασαν στις λεπτομέρειες, αποχώρησαν κύριοι και παραδέχτηκαν την ήττα τους…

    Απονομή, αποθέωση και…γιούχες…

    Το “τίμημα” των παραπάνω “εισπράχτηκε” για τον καθένα στην απονομή, όπου ο κόσμος αποθέωσε τους Σοβιετικούς και αποδοκίμασε τους Γιουγκοσλάβους(ειδικά όταν αναφέρθηκαν τα ονόματα των αδερφών Πέτροβιτς…).Οι αποδοκιμασίες δεν επεκτάθηκαν περισσότερο λόγων προτροπής των ψυχραιμότερων για να μην χαλάσει η απονομή…

    Δηλώσεις-καθρέφτης…

    Άλλωστε πριν τον τελικό με τους Σοβιετικούς ο αδερφός του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, Αλέξάντερ είχε δηλώσει:

    “Η Σοβιετική Ένωση είναι καλύτερη και της εύχομαι καλή επιτυχία…”

    (δήλωση για την οποία χρόνια μετά είπε ότι μετάνιωσε…)

    Πολλά χρόνια μετά τον τελικό ένας Σοβιετικός, ο μεγάλος Βαλερί Τιχονένκο είχε πει :

    “Την επόμενη μέρα του τελικού αποφασίσαμε όλη η ομάδα να κάνουμε βόλτα στην Ακρόπολη. Όταν πήγαμε να πάρουμε σουβενίρ οι καταστηματάρχες μας αγκάλιαζαν και μας χάριζαν ότι θέλαμε.Τότε καταλάβαμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο για την Ελλάδα…”

    Ο ίδιος ο Γιαννάκης είπε:

    “Μας είχε αφήσει άφωνους η συμπεριφορά των Σοβιετικών οι οποίοι μόνο που δεν πανηγύριζαν μαζί μας. Με πολλά από αυτά τα παιδιά μετά γίναμε φίλοι…”

    Εξαίρεση…οι προπονητές

    Ίσως φανεί περίεργο αλλά στις δηλώσεις των 2 προπονητών δεν φάνηκαν τα παραπάνω… Η “σοβιετική αλεπού” Αλεξάντερ Γκομέλσκι είπε το ιστορικό:

    “Με τέτοια διαιτησία θα κέρδιζε και η Μαυριτανία”.

    Αντίθετα ο μεγάλος(κυρίως ως παίκτης γιατί σαν προπονητής δεν κατάφερε πολλά) Γκρέζιμιρ Τσόσιτς είπε:

    “Συγχαρητήρια στην Ελλάδα αποθεώνοντας τον κόσμο που την οδήγησε στην νίκη”.

    Η εξαίρεση πάντως επιβεβαιώνει τον κανόνα και τα εξωαγωνιστικά συμπεράσματα τότε γι’αυτές τις δύο μεγάλες σχολές βγήκαν…

    Δείτε την απονομή και θα καταλάβετε…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cNTcDIGbhE?w=728?t=2h10m0s

  • Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Η Α1, από την χρονιά ίδρυσης της(1992-93) και την καθιέρωση των πλέη-οφ, έχει “αφήσει” στις μνήμες των φιλάθλων μερικούς τελικούς που για διάφορους λόγους ήταν λίγο παραπάνω αξιοσημείωτοι.

    Την “μερίδα του λέοντος” έχουν οι τελικοί μεταξύ των δύο “αιωνίων” της Αθήνας, αφού την χρονιά που ξεκίνησε η Α1 το μπάσκετ και τα μεγάλα μπάτζετ μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και πλέον τα ντέρμπι για τον τίτλο ήταν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ(παίρνοντας την σκυτάλη από τα ιστορικά παιχνίδια του Αλεξανδρείου μεταξύ Άρη-ΠΑΟΚ…).

    Πειραιώτες και Αθηναίοι έχουν αναμετρηθεί στους 14 από τους 22 τελικούς που έχουν γίνει.Ας θυμηθούμε γενικά μερικά γεγονότα…

    1993:Η ανολοκλήρωτη σειρά…

    Η πρώτη χρονιά των πλέη-οφ ήταν επεισοδιακή.Ολυμπιακός και ΠΑΟ βρισκόντουσαν στο 2-1 στις νίκες, με τους Πειραιώτες του Πάσπαλιε να θέλουν άλλη μια μέσα στο ΣΕΦ για να στεφθούν πρωταθλητές(για πρώτη φορά από το 1978) απέναντι στον ΠΑΟ του Γκάλη.

    Ο αγώνας όμως δεν έγινε ποτέ καθώς ο ιδιοκτήτης του “τριφυλλιού” Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατέβασε την ομάδα στον 4ο τελικό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία στον προηγούμενο αγώνα στην Γλυφάδα.

    Αποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που πήγαν στο γήπεδο να δουν μόνο απονομή και ένα …οικογενειακό διπλό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE?w=728

    1994:Τα “αιώνια” 2,5 δευτερόλεπτα και χωρίς…κάλτσες

    Οι τελικοί του 1994 έγιναν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ. Η σειρά ήταν συναρπαστική και θα κρινόταν σε 5ο παιχνίδι στο ΣΕΦ.

    Λίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 68-65 υπέρ των γηπεδούχων, ο Σιγάλας κλέβει την μπάλα από τον Πρέλεβιτς και στον αιφνιδιασμό δέχεται ένα σκληρό φάουλ από τον Μπέρι 2.5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος.

    Ακολουθεί ένα “μείγμα” πανηγυρισμών και επεισοδίων που οδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ στο να τρέξουν στα αποδυτήρια.Τελικά, αφού ηρέμησαν τα πνεύματα, επέστρεψαν ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι και να μην μηδενιστεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης.

    Χαρακτηριστικό ήταν ότι οι 5 που μπήκαν στο γήπεδο δεν φόραγαν καν κάλτσες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mY64KQJw15o?w=728

    1995:Κλέψιμο Σιγάλα και…3ο πρωτάθλημα…

    Άλλη μια σειρά συναρπαστικών αγώνων μεταξύ των αιωνίων που κρίθηκε στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ και συγκεκριμένα στην τελευταία φάση όπου ο Σιγάλας έκλεψε την μπάλα από τον Σοκ, δίνοντας το 3ο σερί πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jRzhsM8eXAM?w=728

    1996:Αντίο του Ιωαννίδη με 35αρα….

    Το τελευταίο πρωτάθλημα του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό επισφραγίστηκε σε 5ο πάλι αγώνα στο ΣΕΦ και μάλιστα με θρίαμβο επί του πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ(που αγωνίστηκε σε εκείνο το ματς χωρίς το αστέρι του Ντομινίκ Ουίλκινς, ο οποίος είχε φύγει τις προηγούμενες μέρες για άγνωστους λόγους…) με το ιστορικό 73-38…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EBvL-fiduZU?w=728

    1998:Επιστροφή στην κορυφή για ΠΑΟ…

    Μετά από 14 χρόνια(1984) ο ΠΑΟ επέστρεψε στην κορυφή το 1998, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 νίκες.

    Στον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ είχαμε ιστορικούς πανηγυρισμούς με τον Ράτζα να ανεβαίνει στο τραπέζι της γραμματείας και τον προπονητή Λευτέρη Σούμποτιτς να κρατάει ένα ψεύτικο κύπελλο.

    Όλα αυτά 7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZD_JP_HvNY0?w=728

    1999:”Άλωση” του ΣΕΦ…

    ΤΟ δεύτερο σερί πρωτάθλημα του ΠΑΟ ήρθε με τον πιο “γλυκό” τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι στον 5ο τελικό κέρδισαν τον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τους Ράτζα και Μποντιρόγκα.

    Ήταν το πρωτάθλημα “κλειδί” για τα επόμενα που θα κατακτούσε η ομάδα του “τριφυλλιού”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=SyrRIoa42Lk?w=728

    2002:Η επική ανατροπή της ΑΕΚ…

    Η ΑΕΚ στέφεται πρωταθλήτρια μετά από 32 χρόνια(1970 η τελευταία φορά) νικώντας στους τελικούς τον Ολυμπιακό με τρόπο εκπληκτικό καθώς “γυρίζει” μια χαμένη σειρά από 0-2 σε 3-2…”Κλειδί” ήταν η νίκη της μέσα στο ΣΕΦ με 60-61…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aIlF7MBJCWk?w=728

    2010 και 2013:διακοπές αγώνων και πρωταθλήματα στον ΠΑΟ

    Το 2010 και το 2013 οι σειρές μεταξύ των “αιωνίων” της Αθήνας δεν ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Την πρώτη φορά έγινε διακοπή αγώνα στον 4ο τελικό στο ΣΕΦ 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος και με το σκορ να είναι 69-76 υπέρ του ΠΑΟ(που είχε προβάδισμα στις νίκες με 2-1).

    Το ίδιο συνέβη και στον τρίτο τελικό του 2013 με τον ΠΑΟ να προηγείται 76-72 1.26” πριν την λήξη(στις νίκες κέρδιζε με 2-0).
    Δύο άσχημες στιγμές που θύμισαν την ανολοκλήρωτη σειρά του 1993…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2C34Y0QO0pg?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N6MhDqdfkv0?w=728

  • Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

    Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

    Έχουν υπάρξει μερικές φορές που στο “φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρξαν μεταγραφές-“βόμβες” οι οποίες αν μη τι άλλο προκάλεσαν ντελίριο ενθουσιασμού στους φιλάθλους της κάθε ομάδας που ήταν πρωταγωνίστρια σε μια τέτοια κίνηση.

    Στις περιπτώσεις αυτές δεν εξετάστηκε μόνο αν η μεταγραφή ήταν “ουσίας”, δηλαδή αν ο ποδοσφαιριστής ταίριαζε στο σύστημα και στα πλάνα της ομάδας, αλλά σημαντικός παράγοντας ήταν η προσπάθεια εντυπωσιασμού και δημιουργία κλίματος ενθουσιασμού στις τάξεις των φιλάθλων(που σημαίνει περισσότερα εισιτήρια κοκ)αλλά και αυτόματη αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου αφού όταν μιλάμε για ονόματα τύπου, Τζιοβάνι, Σισέ, Προτάσοφ, Εσσιέν κοκ τότε καταλαβαίνουμε ότι κάτι τέτοιο ακολουθεί αυτόματα.

    Ως φυσική συνέπεια έχουμε υποδοχές σε αεροδρόμια που έχουν μείνει στην ιστορία καθώς σαν λαός είμαστε ενθουσιώδεις και δεν το κρύβουμε….

    Ας θυμηθούμε μερικές από αυτές…

    1)1988:Λάγιος ο Θεός…

    Υποδοχή στον Λάγιος Ντέταρι με “τιμές πρωθυπουργού” από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNzOHBWQoe0?w=728

    2)1990:Η άφιξη του “Μινγκ” Προτάσοφ

    Ο μεγάλος Όλεγκ Προτάσοφ έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού και το κοινό παραληρεί…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=1u6HMWTCo5o?w=728

    3)1999:Υποδοχή του “μάγου” Τζιοβάνι…

    Η αρχή της μεγάλης αγάπης μεταξύ Ολυμπιακού και Τζιοβάνι ξεκίνησε από το αεροδρόμιο και κράτησε για 5 χρόνια…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dEK3uXxUaKU?w=728

    4)2008:Ένα “αστέρι” στην Πλατεία…

    Ο μεγάλος Αλβάρο Ρεκόμπα στον…Πανιώνιο και οι Νεοσμυρνιώτες μιλάνε και για πρωτάθλημα…Το Βενιζέλος “παίρνει φωτιά”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=T2ktLrK_FdE?w=728

    5)2008:”Κίτρινος” πανζουρλισμός για Αμορόζο…

    Η Θεσσαλονίκη και οι φίλαθλοι του Άρη γιορτάζουν για τον Μάρτσιο Αμορόζο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ilPyPQAoEXE?w=728

    6)2009:Οε Οε Τζιμπρίλ Σισέ…

    Ο μεγάλος Σισέ στον ΠΑΟ και τα όνειρα για κατάκτηση πρωταθλήματος ξεκινάνε με το που “πατάει” ελληνικό έδαφος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iHTzSLr72e0?w=728

    7)2013:Η ώρα του Σαβιόλα

    Ακόμα μια φορά που οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού πήγαν στο Βενιζέλος για χάρη του σπουδαίου Χαβιέ Σαβιόλα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZG0crDCMSEQ?w=728

    8)2015: Μίκαελ Εσσιέν και made by France Nο 2…

    Ένας ακόμα Γάλλος οδηγεί του φίλους του “τριφυλλιού” στο Βενιζέλος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=D04m0TswI48?w=728

    Από αυτές τις περιπτώσεις άλλες “έπιασαν” και άλλες όχι.Τα όνειρα και ο ενθουσιασμός στα βίντεο όμως, όπως και έχει, έγραψαν την δική τους ιστορία…

  • Αγιαξ-Παναθηναϊκός, 1971. Ο τελικός στο Γουέμπλεϊ.

    Αγιαξ-Παναθηναϊκός, 1971. Ο τελικός στο Γουέμπλεϊ.

    Ηταν σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια, όταν ο Παναθηναϊκός έπαιζε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπως έλεγαν τότε το Champions League με αντίπαλο τον Αγιαξ στο Γουέμπλει.

    Νωρίτερα είχε αποκλείσει κατά σειρά Ζενές Ες (Λουξεμβούργο), Σλόβαν Μπρατισλάβας (Τσεχοσλοβακία), Έβερτον (Αγγλία), Ερυθρός Αστέρας (Γιουγκοσλαβία).

    Στον τελικό ο Παναθηναϊκός δεν άντεξε απέναντι στο total football του Αγιαξ και έχασε με 2-0.

    Ο Βαν Ντάικ άνοιξε μόλις στο 5ο λεπτό το σκορ, για να διαμορφώσει το τελικό 2-0 με αυτογκόλ στο 85ο λεπτό ο Ανθιμος Καψής!

    Αγιαξ: Στούι, Βάσοβιτς, Σουρμπίρ,Χουλσόφ, Κρολ, Χάαν, Μιούρεν, Μπλάνκεμπουργκ (46′), Νέεσκενς, Κάιζερ, Κρόιφ, Βαν Ντάικ.

    Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

    Γκολ & Στιγμιότυπα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HM4cxpjYNZY?w=728

    Με «αρχιτέκτονα» τον Φέρεντς Πούσκας

    Η ομάδα του Γουέμπλεϊ άρχισε να διαμορφώνεται από τον αναμορφωτή του Παναθηναϊκού Στέφαν Μπόμπεκ και τον διάδοχό του, Λάκη Πετρόπουλο. Στις 2 Ιουνίου 1970, ο Φέρεντς Πούσκας διαδέχτηκε τον Πετρόπουλο που έγινε προπονητής στην Εθνική ομάδας κι ένα χρόνο μετά την πήγε στον τελικό.

    Ο Ούγγρος προπονητής, μετά από μία σπουδαία ποδοσφαιρική καριέρα με κορύφωση στην Ρεάλ Μαδρίτης, ακολούθησε το επάγγελμα του προπονητή με την πρόκριση στον τελικό του Γουέμπλεϊ να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του.

    Ο «καλπάζων ταγματάρχης», όπως ήταν το παρατσούκλι του κατάφερε να πείσει τους παίκτες του ότι πρέπει να κοιτάζουν στα μάτια τούς αντιπάλους τους,με την φράση: «Έντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς» να έχει μείνει στην ιστορία.

    Σημαντικό μερίδιο στο χτίσιμο της μεγάλης ομάδας είχαν οι βοηθοί του, Γαβρίλος Γαζής και Γιάννης Τζουνάκος, καθώς και ο πρόεδρος του συλλόγου, Μιχάλης Κίτσιος. Στο δρόμο για τον τελικό, ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά 16 γκολ και δέχθηκε 10.

    Τα 10 από τα 16 γκολ του σημείωσε ο Αντώνης Αντωνιάδης, που αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Στις εγχώριες διοργανώσεις, ο Παναθηναϊκός δεν τα πήγε καλά, μετά μάλιστα από συνεχόμενα πρωταθλήματα (1969 και 1970).

    Στο πρωτάθλημα τερμάτισε τρίτος, με πρώτη την ΑΕΚ, ενώ το Κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός, με τον Παναθηναϊκό να αποκλείεται στον προημιτελικό γύρο από τον ΠΑΟΚ.

    Ο ύμνος του Γουέμπλεϊ

    Για την ομάδα εκείνη είχε βγει και ένα τραγούδι, το οποίο δημιουργήθηκε ένα μήνα πριν από το τελικό με τίτλο: «Θούριος του Γουέμπλεϊ» αλλά όλοι το έλεγαν:

    «Εχω στο Λονδίνο μια δουλειά».

    Βασίστηκε στη μουσική των Μπιτλς με το Obladi Oblada και στίχους του ποδοσφαιριστή της ομάδας Φραγκίσκου Σούρπη,Ο Σάκης Παπανικολάου το τραγούδησε και το 45άρι δισκάκι κυκλοφόρησε και ξεπούλησε.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=g7YAt3q42as?w=728

    Πηγή: Ο τελικός Αγιαξ – Παναθηναϊκός στο Γουέμπλεϊ | gazzetta.gr

     

    Αγιαξ-Παναθηναϊκός Full Game

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RESbDWMCeCo?w=728

  • Σπανούλης, o “εκτελεστής” των πρώην…

    Σπανούλης, o “εκτελεστής” των πρώην…

    Πολλές φορές η ζωή “παίζει” παράξενα παιχνίδια με απίστευτες συμπτώσεις.Ως μια τέτοια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτή του Βασίλη Σπανούλη, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια έχει δώσει 3 νίκες στην ομάδα του Ολυμπιακού στην Ευρωλίγκα με δικά του κρίσιμα καλάθια απέναντι σε πρώην ομάδες και προπονητές που συνεργάστηκε…

    Ας θυμηθούμε τις περιπτώσεις αυτές…

    1)2013-14:Buzzer-beater με ΠΑΟ…

    Στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των “16” Ολυμπιακός και ΠΑΟ, έχοντας ήδη προκριθεί στα προημιτελικά, αγωνιζόντουσαν για την κατάληψη της 3ης θέσης στον όμιλο.Ο Σπανούλης, με τρίποντο 0.5″ πριν το τέλος “εκτέλεσε” την πρώην ομάδα του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=D_wokA2wl-w?w=728

    2)2014-15:Ο Σπανούλης απέναντι στον Ζοτς.

    Αγώνας της φάσης των “16” μέσα στην Τουρκία απέναντι στην Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς που τον είχε προπονητή ο Σπανούλης τα χρόνια που ήταν στον ΠΑΟ. Ο “Kill-Bill”, με τρίποντο 16″ πριν το τέλος, δίνει την καθοριστική βολή στον πρώην κόουτς του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=3y9Nfb7LFMo?w=728

    3)2014-15:Σκοτώνει την “αρκούδα” του Ιτούδη

    Βοηθός του Ομπράντοβιτς όλα τα χρόνια που ήταν ο Σπανούλης στον ΠΑΟ, ήταν ο Δημήτρης Ιτούδης.Οι δύο τους τέθηκαν αντιμέτωποι στον ημιτελικό του Φάιναλ-φορ της Μαδρίτης.Το τρίποντο του Σπανούλη στα 8″ με το σκορ ισόπαλο 66-66 δίνει επί της ουσίας την πρόκριση στον Ολυμπιακό και ο ίδιος γίνεται δήμιος ενός ακόμα πρώην συνεργάτη του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=byvtGpvD6To?w=728