SportBrio

Category: Ελλάδα

  • Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του ΠΑΟ. Η ζωή του όμως και η δράση του και εκτός αγωνιστικών χώρων τον άφησαν στην ιστορία ως έναν από τους ”σταρ” εκείνης της εποχής…

    Η καριέρα του

    Για 13 χρόνια υπηρέτησε τον ΠΑΟ(1950-1963) και κέρδισε 4 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962) όντας και αρχηγός. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος, αλλά πολύ συχνά βοηθούσε επιθετικά. Σε πρωτάθλημα και κύπελλο πέτυχε συνολικά 12 γκολ. Είχε σαν δυνατή του κίνηση την “αέρινη” απομάκρυνση της μπάλας με ανάποδο ψαλίδι.

    Αποσύρθηκε σχετικά νωρίς, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Δέκα μήνες μετά την απόσυρσή του, πείστηκε από τον προπονητή Χάρι Γκέιμ να φορέσει για μία τελευταία φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι, σε αγώνα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.

    Τα εκτός και τα μετά αγωνιστικών χώρων…

    Στην κοινωνική του ζωή, ο Κώστας Λινοξυλάκης ζούσε έντονα και του άρεσε ο χώρος του κινηματογράφου και της τέχνης, κάτι που τον οδήγησε στο να παίξει και στον κινηματογράφο στην ταινία «Άσσοι του γηπέδου» του Βασίλη Γεωργιάδη μαζί με άλλους σταρ της εποχής όπως ο Μουράτης, ο Πούλης, ο Μανταλόζης και ο Πετρόπουλος…

    Οι Άσσοι του Γηπέδου

    Είχε μεγάλη λατρεία και στο ωραίο φύλο. Κυκλοφορούσε με την καλλονή ηθοποιό Ρίκα Διαλινά, ενώ οι φήμες τον ήθελαν να έχει συνάψει σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η ίδια πάντως (η οποία ήταν γνωστή οπαδός του Παναθηναϊκού) διέψευσε τις φήμες μέσω του Τύπου.

    Μία από τις άσχημες στιγμές, που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει είναι η μέρα που ο άλλοτε άσσος του Παναθηναϊκού Παναγιώτης Σιάηλος έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τρία άτομα ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του ποδοσφαιριστή και σκοτώθηκαν και τα τρία. Ο Λινοξυλάκης ”είχε Άγιο” καθώς κατέβηκε από το όχημα, λίγα λεπτά πριν το τροχαίο.

    Μετά την ποδοσφαιρική του καριέρα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε Δημοτικός σύμβουλος και μετά αντιδήμαρχος στην Αθήνα…

    Στιγμές από την ζωή του…

    1)Το ιστορικό ψαλίδι…

    Σ’έναν αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας ο Λινοξυλάκης είχε κάνει μια θεαματική απόκρουση με ανάποδο ψαλίδι. Αυτό το ψαλίδι τραβήχτηκε φωτογραφία από έναν φωτορεπόρτερ της εποχής, μια φωτό που άρεσε πολύ στον Λινοξυλάκη και την μοίραζε όταν υπέγραφε αυτόγραφα.Ήταν μέρος της εικόνας του που προωθούσε όπως οι σύγχρονοι σταρ…

    2)Η προσπάθεια διάσωσης του Ιωάννου..

    Σ’ένα ματς Παναθηναϊκού – Εθνικού στη Λεωφόρο έγινε μια σύγκρουση μεταξύ του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά και του επιθετικού του Εθνικού Ιωάννου.Η σύγκρουση ήταν άσχημη και ο Ιωάννου έμεινε στο έδαφος αναίσθητος. Ο Λινοξυλάκης, ενώ όλοι ήταν σε σοκ, πήρε την κατάσταση στα χέρια του…

    Ξήλωσε μία διαφημιστική πινακίδα η οποία είχε μάκρος, γιατί ήθελε να τη χρησιμοποιήσει ως φορείο. Τότε δεν υπήρχαν ιατρικές υποδομές στα γήπεδα. Στην συνέχεια προσπάθησε να αφυπνίσει τους σοκαρισμένους παίκτες να μεταφέρουν τον Ιωάννου στο νοσοκομείο.(τελικά ο Ιωάννου πέθανε…).

    3)”Καλή επιτυχία Ολυμπιακέ”

    Το 1959 ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί με τη Μίλαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στον πρώτο του αγώνα στην ιστορία του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών .Το πρώτο ματς θα γινόταν στην Λεωφόρο. Πριν αρχίσει το ματς, ο Λινοξυλάκης είχε επισκεφτεί το ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή του Ολυμπιακού, για να τους ευχηθεί καλή επιτυχία.Προσέφερε μάλιστα και μια ανθοδέσμη…

    Μπροστά από την εποχή του…

    Ο Κώστας Λινοξυλάκης ξεχώριζε για τον επαγγελματισμό που έδειχνε σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό.Πρόσεχε πάντα την ζωή του για να διατηρείται σε καλή κατάσταση και ήταν πάντα γυμνασμένος.’Ηταν επίσης πολύ επικοινωνιακός και αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να μιλάει με τον απλό φίλαθλο, κάτι που αργότερα του έδωσε μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και τον έκανε και αντιδήμαρχο…

     

    (Πηγή: http://www.palaimaxoipanathinaikou.gr/)

    Απόσπασμα από την ταινία ”Κυριακάτικοι Ήρωες”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Ckv4rQUP1Fw

  • Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

    H κόντρα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές κόντρες στην Ελλάδα και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Ένα εξωαγωνιστικό γεγονός που έκανε μεγαλύτερη την κόντρα των δυο ομάδων είναι η υπόθεση του Γιώργου Κούδα. Ο “πιο μεγάλος” ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα του Δικεφάλου ήταν η αιτία να ξεσπάσει μια αντιπαλότητα που ”κρατάει γερά” ακόμα και σήμερα…

    Γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου του 1946, ο “Μεγαλέξανδρος“(όπως ήταν το προσωνυμιό του), ένας από τους πιο μεγάλους ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Ελλάδα, έπαιξε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

    Από το 1963 ως το 1984 που σταμάτησε τη μπάλα, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο Κύπελλα Ελλάδας (1972, 1974) παίζοντας σε 504 αγώνες της Α Εθνικής και σκοράροντας 133 γκολ. Μετράει ακόμη 70 αγώνες στο Κύπελλο (27 γκολ) ενώ συνολικά (μαζί με τα ματς της Ευρώπης) με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε 780 φορές και σημείωσε 220 γκολ. Στην Εθνική Ομάδα είχε 43 συμμετοχές και ήταν μέλος  στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών το 1980.

    Η προτομή του βρίσκεται έξω από την Τούμπα. Το όνομά του όμως θα μπορούσε να συνδεθεί και με μια από τις πιο μεγάλες (από κάθε άποψη) μεταγραφές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταγραφή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε κλίμα έντασης και σχεδόν διχασμού.

    Η αρχή της ιστορίας και τα…γραμμάτια

    Ήταν καλοκαίρι του 1966 και ο Κούδας, αν και νεαρός, είχε ήδη φτάσει σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Αέρινος, γρήγορος, με εξαιρετική πάσα, έγινε γρήγορα βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ και με προοπτικές να γράψει ιστορία. Τη σεζόν 1965-66 είχε παίξει σε 29 αγώνες της Α Εθνικής, σκοράροντας 13 γκολ.

    Στο ποδόσφαιρο τότε απουσίαζε ο επαγγελματισμός και οι παίκτες, αντί συμβολαίων ήταν “δεμένοι” με δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, έπρεπε να συναινέσει η ομάδα του. Στις 14 Ιουλίου του 1966, όλος ο ΠΑΟΚ σοκαρίστηκε, καθώς ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του, βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη να θέλει να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό! 

    Ο Κούδας προερχόταν από φτωχή οικογένεια κάτι που συνετέλεσε στην απόφασή του αυτή. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ένα ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής, με αποτέλεσμα, λόγω γραμματίων να δημιουργηθεί  ένα χρέος 150.000 δραχμών, σχεδόν ανυπέρβλητο για την οικογένεια Κούδα.

    Στερηθήκαμε και τα βασικά…Δεν ανέχομαι να με λένε εκβιαστή…

    Ο Ολυμπιακός ”πάτησε” και εκεί. Ο Κούδας και ο πατέρας του, αποφάσισαν να φύγουν από την Θεσσαλονίκη και οι επιστολές που έστειλαν σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης ήταν ενδεικτικές:

    Το παιδί μου έχει δημιουργήσει χρέος σε μετρητά και γραμμάτια άνω των 150.000 δραχμών.

    έγραψε ο Γιάννης Κούδας, ενώ μια μέρα αργότερα ο ίδιος ο παίκτης εξηγούσε:

    Εγώ και οι οικογένειά μου υπομείναμε πολλά και φτάσαμε σε σημείο να στερηθούμε ακόμη και την τροφή. Τα υπομείναμε γιατί αγαπούσαμε και εξακολουθούμε να αγαπούμε τον ΠΑΟΚ.  Πέραν όμως, από όλα αυτά, δεν ανέχομαι από κανέναν να αποκαλεί εμένα και την οικογένειά μου εκβιαστές… Το σωματείον “Ολυμπιακός” εις το οποίο μόνος μου ζήτησα να πάω, έχει τόσο στενές φιλικές σχέσεις με τον αγαπημένο μου ΠΑΟΚ(τότε…), ώστε να παρέχει εγγυήσεις για μένα και την οικογένεια μου…

    Οι αντιδράσεις και οι… δημοπρασίες ΠΑΟ-Ολυμπιακού

    Ο κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται. Η διοίκηση του Δικεφάλου δηλώνει κατηγορηματικά αρνητική στην πώληση του Κούδα. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, οι “ερυθρόλευκοι” υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του (του ανοίγουν καφε-μπαρ στην πλατεία Αλεξάνδρας) και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες. Ο Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατ. και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής.

    Ο ΠΑΟΚ αρνείται οποιαδήποτε προσφορά, αλλά ο Κούδας είναι αποφασισμένος. Παραχωρεί μια μεγάλη συνέντευξη στο ΦΩΣ όπου δηλώνει:

    Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Προσθέτει ακόμη ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού και ότι ανυπομονεί να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό προπονητή του Ολυμπιακού, Μάρτιν Μπούκοβι…

    Γιώργος Κούδας. Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

    Την τελευταία μέρα των μεταγραφών, την 1η Αυγούστου, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία προκειμένου σαν μια τελευταία κίνηση να αποτραπεί η μεταγραφή. Ο Κούδας, όμως, προπονείται με τον Ολυμπιακό, παίζει σε φιλικούς αγώνες, αλλά με παρέμβαση του ΠΑΟΚ(που είχε το δελτίο του) τιμωρείται με 15 μέρες αποκλεισμό.

    Ο Κούδας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον προπονητή Μάρτιν Μπούκοβι

    Τελικά ο Κούδας θα πάει να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία, μένοντας εκτός γηπέδων για 2 χρόνια.

    Η καταλυτική παρέμβαση του Ασλανίδη

    Στο μεταξύ έχει προκύψει η στρατιωτική δικτατορία, με επικεφαλή του αθλητισμού τον  Κ.Ασλανίδη. Ο πανίσχυρος Ασλανίδης προτείνει αρχικά στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και μετά από δυο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του Δικεφάλου αρνείται. Μετά και από αυτήν την άρνηση ο Ασλανίδης αλλάζει τακτική και προειδοποιεί τον Κούδα ότι αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ δεν θα ξανααγωνιστεί πουθενά. Δυο χρόνια μετά την φυγή του από την Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επιστρέφει στον ΠΑΟΚ. Κάνει την εμφάνισή του στην Τούμπα και την πρώτη του προπόνηση παρακολουθεί μια σχεδόν κατάμεστη Τούμπα, που τον αποθεώνει:

    Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε.

    είναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας και άλλες ”χρυσές σελίδες” με την ομάδα το Βορρά.

    Η κόντρα πάντως που ξέσπασε από όλη αυτήν την ιστορία ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Άλλοι την χαρακτήρισαν ”αρπαγή”, άλλοι ”μια παρολίγον μεγάλη μεταγραφή”. Όπως και να την πει κανείς πάντως αποτελεί ακόμα και σήμερα μια μεγάλη εξωγηπεδική κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ…!

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=1XGctb8p790
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WixowYKKwtE

  • Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

    Ο μεγάλος Μίμης Παπαιωάννου της ΑΕΚ αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και της ΑΕΚ την οποία υπηρέτησε πιστά για σχεδόν 20 χρόνια(1961-1979) και για την οποία ”πόνεσε” και έκλαψε.

    Όμως αυτή η σχέση ”δοκιμάστηκε” τον Οκτώβρη του 1965, όταν οι διοίκηση της ΑΕΚ δεν του επέτρεψε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο(όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή άλλωστε…) και να πάει στην μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πρόσφερε 4.000.000 δραχμές στην ομάδα και 750.000 στον ίδιο, ποσά τεράστια για εκείνη την εποχή.

    ”Έπεσε” και αυτός ”θύμα” των δελτίων που τότε έδιναν του ποδοσφαιριστές με τις ομάδες τους έπρεπε να πάρουν την συγκατάθεσή τους για οποιαδήποτε μεταγραφή.Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθήσει να ξεχάσει τον πόνο του, επιχειρώντας να γίνει τραγουδιστής δίπλα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη.

    Η συνάντηση με τον Πούσκας

    Ο ίδιος σε συνέντευξή του στην ”Καθημερινή” δήλωσε αρχικά:

    Στο δείπνο που έκανε η ΑΕΚ στην αποστολή της Ρεάλ, ήρθε ο Πούσκας και με γύρευε. Όταν πλησίασε στο τραπέζι μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω και είχα μεγάλο άγχος απέναντι σε αυτόν τον ”θρύλο”. Μου είπε ότι είμαι καλός παίκτης, ότι θα με πάρουν και μου έδωσε δύο συμβουλές. Η πρώτη να είμαι ήρεμος, να τρώω και να κοιμάμαι καλά. Η δεύτερη να μάθω να παίζω χωρίς την μπάλα.

    “Δεν μετάνιωσα”

    Μπορεί τότε η εξέλιξη να μην ήταν αυτή που περίμενε ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι ίσως τελικά ήταν και για δικό του καλό…

    Είχα έναν ξάδελφο από τη Θεσσαλονίκη που μιλούσε καλά ισπανικά. Γράψαμε μια επιστολή και τη στείλαμε στη Ρεάλ, λέγοντας πως αν με ήθελε, μπορούσα να πάω στην Ισπανία, να μην παίξω ένα χρόνο και να κάνω δελτίο μετά. Το επέτρεπαν αυτό οι κανονισμοί. Η Ρεάλ μου απάντησε ότι αρχή της ήταν να μη χαλάει τις σχέσεις της με τις ομάδες. Αν με έδινε η ΑΕΚ, καλώς. Αν όχι, δεν θα προχωρούσε η μεταγραφή, όπως δεν προχώρησε. Δεν το μετάνιωσα πάντως. Το φιλοσόφησα κιόλας. Σκέφτηκα ότι μέσα σε τόσους παικταράδες ίσως και να μην έπιανα και να χανόμουν. Μένοντας στην ΑΕΚ, έγραψα ιστορία και έκανα μια μεγάλη καριέρα που τη χάρηκα. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι ότι με τα 4 εκατ. δρχ. που της έδινε η Ρεάλ, θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάρει λίγο πιο κάτω δικό της οικόπεδο 60 στρεμμάτων και τώρα να είχαμε γήπεδο.

    Παρηγοριά δίπλα στον Στέλιο…

    Την ίδια εποχή ο Καζαντζίδης είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία ήταν το κλίμα νεοπλουτισμού και ”δηθενιάς” που επικρατούσε στα μεγάλα κέντρα .

    Έτσι λοιπόν ο μεγάλος Στέλιος, με την σύζυγό του Μαρινέλλα και τον νεαρό ταλαντούχο  Χρήστο Νικολόπουλο ετοιμάζονταν για περιοδεία στη Γερμανία με τον Μίμη Παπαιωάννου να συμπληρώνει το ”σχήμα”. Άλλωστε είχε γνωρίσει από κοντά τον Καζαντζίδη και παλιότερα…

    Όταν ήμουν στο χωριό, είχα λατρεία  στα λαϊκά τραγούδια. Μου άρεσε πολύ ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ήταν βλέπεις μεγάλος τραγουδιστής και άνθρωπος του λαού . Είχα κι ένα μπουζούκι και προσπαθούσα να μάθω αλλά διαπίστωσα ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ το να ντριπλάρω  ή να στέλνω τη μπάλα στα δίχτυα. Κάπου εκεί προέκυψε η γνωριμία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο. Επειδή, λοιπόν, ο Νικολόπουλος έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι, τον φώναζαν στα πανηγύρια και στα χωριά. Και τα πανηγύρια την εποχή εκείνη αποτελούσαν τη μοναδική μας διασκέδαση. Πηγαίναμε κι εμείς μαζί του, η ομάδα του χωριού και επειδή συνήθως έπαιζε Καζαντζίδη, έλεγα κι εγώ ένα-δυο τραγουδάκια και χόρευαν οι φίλοι μου. Όταν όμως ήρθα στην Αθήνα, γνώρισα τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ήταν αεκτζής, τον γνώριζε ο Νεστορίδης και αργότερα, όταν κατέβηκε από το χωριό ο Νικολόπουλος γνωρίστηκε και αυτός με το μεγάλο βάρδο και έπαιξε μαζί του

    λέει ο Μίμης Παπαϊωάννου που δεν το σκέφτηκε πολύ…

    Έλα μαζί μας…

    Όταν προέκυψε η κόντρα μου στην ΑΕΚ για το θέμα της Ρεάλ, Καζαντζίδης και Νικολόπουλος έφτιαχναν σχήμα, ώστε  να πάνε στη Γερμανία για τουρνέ. “Αφού η ΑΕΚ δε σε θέλει, έλα μαζί μας» μου είπε ο Στέλιος και με επηρέασε. Έτσι, ξεκίνησα πρόβες, μπήκα στο συγκρότημα. Ο Χρήστος ήταν ο «αυτουργός», ώστε να με πάρουν μαζί στην περιοδεία, η οποία κράτησε δύο μήνες. Τις πρώτες έξι εβδομάδες δίναμε συναυλίες για τους ομογενείς σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όχι σε λαϊκά μαγαζιά. Είπαν τότε κάποιοι ότι τραγουδούσα κάθε βράδυ σε μπουζουξίδικα. Λάθος. Ουσιαστικά κάναμε συναυλίες. Μια παράσταση την Παρασκευή, μία το Σάββατο και ακόμη μία το απόγευμα της Κυριακής. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, αφού από τη μία έκανα το κέφι μου και από την άλλη γνώριζα κόσμο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι δεν ξενυχτούσα. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου, που υπήρξα φίλος του Στέλιου Καζαντζίδη. Όχι τόσο επειδή υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα, όσο για το γεγονός ότι από αυτόν το μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή

    Καζαντζίδης: “Μίμη γύρνα στην μπάλα…”

    Τελικά, ο Παπαιωάννου δήλωσε ότι ο Καζαντζίδης ήταν αυτός που τον έπεισε να γυρίσει στην πρώτη του αγάπη…

    Ο Στέλιος όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. «Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς». Μου το είπε απλά, και μόνον όταν του ζήτησα τη γνώμη του…

    Ευτυχώς για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Μίμης τον άκουσε, επέστρεψε στο ποδόσφαιρο και τον «δικέφαλο» και μεγαλούργησε.

    Τα τραγούδια του Μίμη…

    Στην σύντομη καριέρα του πάντως ως τραγουδιστής πρόλαβε να ηχογραφήσει 7 τραγούδια στην Polyphone την περίοδο1971-1972 με τη συνεργασία του Χρήστου Νικολόπουλου και του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι τα κάτωθι:

    Μεσ’ τη φωτιά μου (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Ύμνος της Α.Ε.Κ. (Στ. Καζαντζίδη – Χρ. Κολοκοτρώνη) ηχογράφηση 19 Ιουνίου 1971

    Σαν πουλί κυνηγημένο (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)

    Έχω ελαττώματα (Χρ. Νικολόπουλου – Πυθαγόρα)

    Σαν θεατρίνος (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Φτάνουν οι πίκρες (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)

    Μάρτυρες οι πίκρες μου (Χρ. Νικολόπουλου – Γ. Βασιλόπουλου).

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwCoxXLREPY
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hUJBU7X1SHs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7BNVWnzJG18

     

  • Μυθικές Περιγραφές…

    Μυθικές Περιγραφές…

    Ιστορική στιγμή του μεγάλου Διακογιάννη

    Λόγω τεχνικών προβλημάτων διέκοψε on-air την μετάδοση ποδοσφαιρικού αγώνα Μουντιάλ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qAorQ8IR-uU

    Παπαδημητρίου και απ’το “δόξασοι ο Θεός” στο “βοήθα Παναγιά”…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=uerAxj9aO9M

    Σκουντής και “βάλτο αγόρι μου”

    Στο νικητήριο τρίποντο του Διαμαντίδη στον ημιτελικό Ελλάδα-Γαλλία για το Ευρωμπάσκετ 2005(ατάκα που έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιήθηκε για τίτλο ραδιοφωνικής εκπομπής που παρουσίαζε ο ίδιος)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cr8ozzcUqNQ

    Χελάκης και “χίλιες βουβουζέλες”

    (Ελλάδα-Νιγηρία 2-1 Μουντιάλ 2010)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RwxA22Bmphs

    Υπάρχουν ακόμα κάποιες φορές που τα μικρόφωνα έμειναν ανοιχτά…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=fiax4RSFW3c

    Και τέλος μερικές ερασιτεχνικές περιγραφές για άφθονο γέλιο

    Απλά ακούστε τες…(εμείς αναρωτιόμαστε αν ο σπίκερ του Παναιτωλικός-Ρόδος ζει ακόμα ή έπαθε κάνα έμφραγμα..)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZB0cq-XmcP0
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RFmcP8rrRYY

  • Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

    Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.


     
    Είναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια οι καλές σχέσεις Ελλάδας και Σερβίας σε όλα τα επίπεδα.Οι δύο χώρες εκδηλώνουν αυτήν την φιλία με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο.Ένας από αυτούς είναι και ο αθλητισμός, μέσω του οποίου 2 χαρακτηριστικές φορές στο παρελθόν φάνηκε το πόσο κοντά είναι η Ελλάδα και η Σερβία, ειδικά όταν η τελευταία αντιμετώπισε καταστάσεις πολέμου.”Εμπνευστές” αυτής της αλληλεγγύης ήταν η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός…

    Ο Ολυμπιακός στα “χαρακώματα” του Βελιγραδίου…

    Στις 12 Νοεμβρίου του 1994 ο Ολυμπιακός του Τάις Λίμπρεχτς βρέθηκε στην εμπόλεμη Σερβία για να παίξει φιλικό φιλανθρωπικού χαρακτήρα με τον Ερυθρό Αστέρα.Το κλίμα ήταν βαρύ στην αποστολή από την προηγούμενη μέρα καθώς είχε μαθευτεί ο θάνατος του Αττίλιο στο αεροδρόμιο και έγινε ακόμα πιο βαρύ όταν ο Ολυμπιακός έφτασε στην Σερβία, η οποία τότε ”υπέφερε” από τις μάχες που έδινε στα συντρίμμια της Γιουγκοσλαβίας.

    Πριν το παιχνίδι ο Πέτρος Κόκκαλης και ο γιατρός της ομάδας Χρήστος Δάρρας επισκέφτηκαν τραυματίες του πολέμου και προσέφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ δεσμεύτηκαν και για περαιτέρω ενίσχυση.Επίσης, λίγο πριν την σέντρα, οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων έβαλαν ένα πανό στο κέντρο του γηπέδου που έγραφε ”Ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους-Ειρήνη στα Βαλκάνια”.

    Το ματς, για την ιστορία, έληξε 4-1 υπέρ του Ερυθρού Αστέρα αλλά αυτό ελάχιστα ενδιέφερε τον οποιονδήποτε.Η ουσία ήταν ότι, με αφορμή αυτόν τον αγώνα, η ομάδα της Σερβίας επέστρεψε στους αγώνες της Ευρώπης το 1995.Επίσης ήταν και η αρχή μιας μεγάλης φιλίας μεταξύ των δύο ομάδων που οδήγησε στην αδελφοποίησή τους.Ο στόχος του Ολυμπιακού είχε επιτευχθεί και με το παραπάνω…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TRGGfnLfaTE?w=728

     

     

    Η σειρά της ΑΕΚ…

    Στις 7 Απριλίου του 1999, η ΑΕΚ, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη, ταξίδεψε στο Νόβισαντ της Σερβίας για άλλο ένα φιλικό συμπαράστασης στον Σέρβικο λαό ,που τότε υπέφερε από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στην Παρτιζάν. Η αποστολή της ΑΕΚ έγινε δεκτή με ψωμί και αλάτι, κατά το σέρβικο έθιμο, ενώ την συνόδεψαν και εκπρόσωποι κομμάτων όπως οι Γλέζος και Κατσιφάρας. Επίσης την αποστολή υποδέχτηκε συγκινημένος ο Πρόεδρος της Σερβίας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς.

    Το γήπεδο που θα γινόταν ο ιστορικός αυτός αγώνας ήταν χωρητικότητας 40000 θέσεων και είχε σημειωθεί sold-out,ωστόσο πήγαν ,μόλις 15000 φίλαθλοι καθώς λόγω του πολέμου δεν υπήρχαν αρκετά καύσιμα που θα διευκόλυναν την μετακίνηση των υπολοίπων.Επίσης εκείνη την ημέρα δεν ακούστηκαν καθόλου σειρήνες πολέμου, δείγμα του κλίματος που επικρατούσε.

    Ο αγώνας έληξε 1-1 αλλά δεν ολοκληρώθηκε καθώς διεκόπη στο 61ο λεπτό από την εισβολή Σέρβων και Ελλήνων φιλάθλων στο γήπεδο με σκοπό να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τους παίκτες των 2 ομάδων…Μια συγκινητική στιγμή που συνοδεύτηκε από την δωρεά κόκκινων αυγών, λαμπάδων και τσουρεκιών από τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ στους συναδέλφους τους…

    Η παραπάνω κίνηση της ΑΕΚ σχολιάστηκε από μεγάλα μέσα του τύπου σε όλη την Ευρώπη όπως η γερμανική Bild(”αγώνας με σύνθημα έξω ο πόλεμος από την Γιουγκοσλαβία”), η ισπανική MARCA(”απίστευτο που μια ομάδα αγωνίστηκε στα χαρακώματα”) και η ιταλική Gazzetta(”παιχνίδι παρένθεση στον πόλεμο”). Πέρασε έτσι το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι η ΑΕΚ ”αγωνίστηκε” και ”πέρασε” το δικό της αντι-πολεμικό μήνυμα…

     \nhttps://www.youtube.com/watch?v=es5bgSJLlEs?w=728

  • Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αποτελούσε αναμφισβήτητα μια ηγετική μορφή της εξέδρας του Ολυμπιακού. Στο σάλπισμά του κανείς δεν έπρεπε να κάθεται κάτω γιατί θα αντιμετώπιζε την ”οργή” του.’Ηθελε να κάνει όλους τους Ολυμπιακούς μια γροθιά που θα υπεράσπιζε τον Ολυμπιακό και θα γινόταν κάτω από τους ήχους μιας τρομπέτας.Ο λόγος για τον θρυλικό Αττίλιο ή κατά κόσμον Βασίλη Δουρίδα…

    Γεννημένος το 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα, μάζευε ότι λεφτά του έδιναν για να μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα του Πειραιά.Σπούδαζε Ιατρική αλλά στο 4ο έτος παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.Παρολίγον συνάδελφοί του γιατροί του έλεγαν να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί κινδύνευε η υγεία του αλλά αυτός απαντούσε:

    Εγώ ζω για τον Ολυμπιακό!

    Την δεκαετία του ’90 είχε γίνει στόχος επιθέσεων 2 φορές από αγνώστους που του έστησαν καρτέρι και τον χτύπησαν άσχημα. Επίσης, η άστατη ζωή που έκανε επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την υγεία του και τελικά πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1994 από πνευμονικό οίδημα…

    Ο χαρακτήρας του και το ”ψευδώνυμό” του

    Ο Αττίλιο ανήκε στους λεγόμενους ”αγνούς” οπαδούς. Απλός σεμνός και πράος στην καθημερινή του ζωή, άνθρωπος με χιούμορ αλλά και φανατικός με τον Ολυμπιακό, ήταν αγαπητός σε όλο τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπως προαναφέραμε.Δούλευε υπάλληλος σε μια τράπεζα αίματος στην Αθήνα.

    Όσον αφορά το γιατί τον φωνάζανε Αττίλιο η ιστορία έχει ως εξής: ένα απόγευμα και ενώ ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καραισκάκη, ο Βασίλης Δουρίδας είχε αργήσει να πάρει την θέση του δίπλα από τα κάγκελα της θύρας 7 και σε λίγο ο αγώνας θα άρχιζε. Τρέχοντας να προλάβει έσπρωξε άθελα του μερικούς φιλάθλους που κάθονταν και ένας από αυτούς του φώναξε:

    Σιγά ρε φίλε, ποιός είσαι; Ο Αττίλιο;

    Ο Αττίλιο που εννοούσε ήταν ένας παλαιστής της εποχής, αλλά από κείνη την στιγμή και μετά έγινε και το ”ψευδώνυμο” αυτού του θρυλικού φιλάθλου…

    Ολυμπιακός και “ξερό ψωμί”…

    Ο Αττίλιο ακολουθούσε τον Ολυμπιακό σχεδόν σε όλα τα σπορ, εντός και εκτός έδρας.Περνούσε έτσι τους ήχους της τρομπέτας του σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν η ομάδα του Πειραιά.Ακόμα και με την οικογένειά του είχε προβλήματα καθώς πιο πολύ βρισκόταν στο γήπεδο παρά μαζί της.

    Έγινε το απόλυτο ”τοτέμ” της εξέδρας στο Καραϊσκάκη. Μόλις ακουγόταν η «θρυλική» τρομπέτα, οι πάντες σιωπούσαν. Τα χέρια σηκώνονταν στον αέρα και οπαδοί κάθε ηλικίας, έχοντας λάβει λάβει το μουσικό παράγγελμά του,χτυπούσαν συντονισμένα τα χέρια αποτελώντας έτσι τον κινητήριο μοχλό του Ολυμπιακού. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό “πολεμικό” παιάνα και τον ”συνόδευαν” έπειτα οι οπαδοί με το γνωστό «Ο-λυ-μπιακός, Ο-λυ-μπιακός».

    Ο Αττίλιο κοντραρίστηκε ακόμα και με την χούντα όταν μετά το τέλος ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου παρότρυνε το πλήθος έξω από την θύρα 1 να μην διαλυθεί παρά το αντίθετο που έλεγε η αστυνομία. Αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο Τριμελές Πρωτοδικείο του Πειραιά, το οποίο στην αρχή τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση,αλλά κατόπιν έφεσης που έκανε αφέθηκε ελεύθερος.Συνήγορός του ήταν ο Αντρέας Υδραίος, δικηγόρος του ιστορικού προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή.

    Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ”Ολυμπιακός μέχρι θανάτου” καθώς το γεγονός ότι συνεχώς αγνοούσε τις συμβουλές των γιατρών(του είχαν πει ότι ακόμα και το δυνατό φύσημα της τρομπέτας μπορούσε να τον επηρεάσει αρνητικά)και η αδιαφορία γενικότερα για την υγεία του οφείλονταν στο ότι θα θυσίαζε τα πάντα γι’αυτήν την ομάδα.

    Η κηδεία του Αττίλιο

    Τελικά η κατάληξη ήταν μοιραία και το 1994 πέθανε. Η σωρός του μπήκε σε κόκκινο φέρετρο(κατόπιν τελευταίας του επιθυμίας) ενώ στην κηδεία του πήγαν πολλοί επώνυμοι ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.Μαζί του πήρε για πάντα το θρυλικό σάλπισμα αλλά ο ήχος αυτός θα παραμένει για πάντα η ”κινητήρια” δύναμη του Ολυμπιακού…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UsVkxnFEQdM

     

  • Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

    Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

    Τι κι αν η Ελλάδα περνά της μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών; Τι κι αν η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε υψηλά ποσοστά στη χώρα μας; Οι ποδοσφαιριστές των κορυφαίων ομάδων του ελληνικού πρωταθλήματος αντέχουν!

    Παρακάτω σας παρουσιάζουμε τη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους αλλά και ”αδικημένους” ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες.

     

    Πρωταθλητές και στα συμβόλαια.
    Όταν είσαι καλός κι έχεις ταλέντο, η αξία σου αναγνωρίζεται. Αυτό κατάφεραν οι παίκτες του Ολυμπιακού με τον κύριο Μαρινάκη να εκτιμά την απόδοσή τους και να τους χρυσώνει. Έτσι, έξι από τους παίκτες των ”ερυθρόλευκων” πέτυχαν την υπογραφή χρυσών συμβολαίων που ξεκινούν από το 1.000.000 ευρώ και φτάνουν τα 2.000.000 ευρώ τον χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω ονόματα:

    – Ιμπραΐμ Αφελάι – 2.000.000
    – Κώστας Μήτρογλου – 1.500.000
    – Ρομπέρτο – 1.200.000
    – Ντελβίν Εντινγκά – 1.100.000
    – Τσόρι Ντομίνγκεζ – 1.000.000
    – Ερίκ Αμπιντάλ – 1.000.000

    Αλλά και οι υπόλοιποι παίκτες του Ολυμπιακού λαμβάνουν κατά μέσο όρο 700.000 ευρώ.
    Τι να τα κάνουν άραγε τόσα χρήματα;

     

    Συμπρωτεύουσα η …. ανοιχτοχέρα

    Οι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στον “Δικέφαλο του Βορρά” έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Όχι μόνο η ομάδα τους βρίσκεται πρώτη στη βαθμολογία αγώνων, αλλά ο κύριος Σαββίδης φρόντισε να τους ανταμοίψει προκαταβολικά, πριν αρχίσει η super league. Κάτι θα ήξερε ο πρόεδρος..!!

    – Μάαρτεν Μάρτενς – 700.000
    – Στέφανος Αθανασιάδης – 700.000
    – Ραζβάν Ρατς – 600.000
    – Χέντβιγκες Μαντούρο – 550.000

     

    Οι…. ”φτωχοί” της υπόθεσης

    Τελευταίοι των κορυφαίων έρχονται οι Πράσινοι. Αίσθηση έχει προκαλέσει το γεγονός ότι ο καλύτερος σκόρερ του Τριφυλλιού λαμβάνει μόλις 450.000 ευρώ, ποσό ασήμαντο αν το συγκρίνουμε με εκείνο των παικτών του Ολυμπιακού. Παρακάτω παρατίθενται τα συμβόλαια των ”αδικημένων” οικονομικά.
    -Μάρκους Μπεργκ – 450.000
    -Ζέκα – 230.000
    -Σίλντενφελντ – 215.000
    -Πέτριτς – 180.000
    -Καρέλης – 60.000

    Ζαλιστήκατε από τους αριθμούς έτσι δεν είναι; Το ίδιο κι εμείς! Τι άραγε ευθύνεται για την απόκλιση που υπάρχει; Μήπως κάποιοι είναι υπερτιμημένοι; Μήπως κάποιος/κάποιοι άλλοι υποτιμημένοι; Ή μήπως το γεγονός ότι είσαι κορυφή για κάποιους στην Ελλάδα δε σημαίνει ότι αν βρεθείς στην Ευρώπη θα σκοράρεις και θα θεοποιηθείς με την ίδια ευκολία; Τα συμπεράσματα δικά σας!

  • Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Με αφορμή τον αγώνα της Κυριακής 26/10/2014, το BBC έκανε ένα αφιέρωμα στο ελληνικό ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός και αναρωτιέται αν είναι αυτό το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης…
    (Olympiakos-Panathinaikos: Europe’s maddest derby?)

    Παρακάτω σας παραθέτουμε το άρθρο μεταφρασμένο για να δούμε τι εικόνα έχουν στην Αγγλία για τη “μητέρα όλων των μαχών” και κατά συνέπεια τις συνθήκες στο ελληνικό πρωτάθλημα.

    Δείτε τι αναφέρει το άρθρο χαρακτηριστικά:
    Βόμβες Μολότωφ, φωτοβολίδες, κροτίδες και μάχες. Και αυτό είναι μόνο στον αγωνιστικό χώρο…

    Καλώς ήρθατε στο ντέρμπι της Αθήνας, όπου σε πρόσφατες συναντήσεις μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είδαμε τους οπαδούς να ανάβουν φωτιές στις κερκίδες και να προσπαθούν να κάψουν τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας. 
    Αναστασίου – Ντέρμπι Ολυμπιακός Παναθηναϊκός
    Την τελευταία φορά που δύο μεγάλες δυνάμεις στην Ελλάδα συναντήθηκαν, το Μάρτιο, ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Γιάννης Αναστασίου, έπεσε κάτω για λίγα λεπτά αφού χτυπήθηκε από αντικείμενο που εκτοξεύτηκε από το πλήθος.

    Η τελευταία διοργάνωση του ντέρμπι που είναι γνωστό ως το «ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων»  λαμβάνει χώρα αυτή την Κυριακή και θα μπορούσε να έχει μια αγγλική γεύση, αν αγωνιστεί ο πρώην τερματοφύλακας των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάρνσλεϊ και νυν του Παναθηναϊκού Luke Steele.

    Ο 30χρονος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτειρά του, Peterborough, υπέγραψε για τον Παναθηναϊκό αυτό το καλοκαίρι, μετά από έξι χρόνια σε Μπάρνσλεϊ κι έχει ήδη μια γεύση του τι να περιμένουμε. Ο Στηλ δήλωσε στο BBC Sport:

    Το ντεμπούτο μου ήταν σε μια ισοπαλία κυπέλλου με μια ομάδα που ονομάζεται Ολυμπιακός Βόλου, με έδρα αρκετά μακριά από την Αθήνα. Αν ήταν εχθρική; Υπήρχαν πολλές φωτοβολίδες και φοβήθηκα πολύ όταν το πρώτο πυροτέχνημα προσγειώθηκε κοντά μου, αλλά σύντομα συνηθίζεις… Είναι κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο για τους οπαδούς, είναι σχεδόν σαν μια θρησκεία. Αλλά είμαι έτοιμος για αυτό. Θέλω μόνο να παίξω όσα παιχνίδια περισσότερο μπορώ.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    10 χιλιόμετρα χωρίζουν την Αθήνα(πόλη του Παναθηναϊκού) από το λιμάνι του Πειραιά (έδρα του Ολυμπιακού).

    Το αβυσσαλέο μίσος των οπαδών είναι τόσο μεγάλο που εκτείνεται επίσης σε Μπάσκετ, Βόλεϊ και Πόλο.

    Τον Μάρτιο 2007, ένος οπαδός του Παναθηναϊκού πέθανε κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ των δύο ομάδων πριν από έναν αγώνα σε βόλεϊ γυναικών. Δέκα μήνες αργότερα, ένας οπαδός μαχαιρώθηκε θανάσιμα κι ένας άλλος τραυματίστηκε μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 4-0.

    Τον Μάιο του 2009, τα ΜΑΤ κλήθηκαν καθώς οπαδοί του Ολυμπιακού πέταξαν μια φωτοβολίδα, πλαστικά μπουκάλια και άλλα αντικείμενα στον πάγκο του Παναθηναϊκού κατά τη διάρκεια ενός τάιμ-άουτ σε έναν αγώνα μπάσκετ.

    Χιλιάδες αστυνομικοί καλούνται να καταστείλουν ταραχές ανάμεσα στους οπαδούς, ακόμη και αν υπάρχει απαγόρευση μετακίνησης οπαδών. Δεν είναι να απορεί αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ντέρμπι της Ευρώπης.

    Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γενικότερα

    λέει ο Έλληνας δημοσιογράφος Πάνος Πολυζωίδης.

    Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, σκοτώθηκε ένας οπαδός σε αγώνα τρίτης κατηγορίας, αν και υπήρχαν μόνο 200 άτομα.

    Αλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σαφές μίσος, όταν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός συναντιούνται και δεν έχει σημασία αν πρόκειται για ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ή πόλο.

    Όσον αφορά το κοινωνικό υπόβαθρο μεταξύ των δύο συλλόγων, ο Παναθηναϊκός ήταν ανώτερη μεσαία τάξη, όταν σχηματίστηκε 106 χρόνια πριν. Ο Ολυμπιακός σχηματίστηκε 17 χρόνια αργότερα σε ένα βιομηχανικό κέντρο και θεωρήθηκε ως ένα εργατικό σωματείο.

    Και οι δύο είναι τόσο μεγάλοι τώρα που προσελκύουν οπαδούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα της κοινωνίας. Το πρόβλημα συνεχίζει όμως.

    Στο γήπεδο, ο Ολυμπιακός είναι η κυρίαρχη δύναμη, έχοντας κερδίσει 41 τίτλους πρωταθλήματος, τους τέσσερις τελευταίους σερί. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει τον τίτλο από το 2010, όταν στέφθηκε πρωταθλητής της Ελλάδας για 20η φορά.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    Σοβαρές διαταραχές εκδηλώθηκαν το Μάρτιο του 2012, όταν ο Παναθηναϊκός, που έπαιζε τους εντός έδρας αγώνες στο Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς το μέλλον της κανονικής του έδρας( γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης) ήταν στον αέρα, νίκησε τον Ολυμπιακό 1-0. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου καθυστέρησε κατά 45 λεπτά, καθώς οπαδοί πέταξαν στην αστυνομία βόμβες μολότοφ, φωτοβολίδες και ρουκέτες, και το παιχνίδι στη συνέχεια διακόπηκε εντελώς.

    Είκοσι αστυνομικοί τραυματίστηκαν κι έγιναν πάνω από 50 συλλήψεις, ενώ τρία πυροσβεστικά οχήματα κλήθηκαν για να σβήσουν τις φλόγες, όπως εκατοντάδες οπαδοί έφευγαν από τις κερκίδες. Ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 5 βαθμών και 4 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.

    Δύο χρόνια νωρίτερα, ένα νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα από τον πρώην παίκτη της Μπλάκμπερν, Ματ Ντέρμπισαϊρ, έκανε τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να προσπαθήσουν να βάλον φωτιά στον προπονητη των φιλοξενούμενων.
    Ντέρμπισαϊρ, που οι εφημερίδες του έδωσαν το παρατσούκλι “Ο Άγγλος Εκτελεστής” γι’αυτό το γκολ, δήλωσε στο BBC Sport:

    Οι οπαδοί είναι φανατικοί. Σε μια εβδομάδα ντέρμπι, σου λένε ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ. Και αν δεν μπορείς να νικήσεις, ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ. Πιστεύουν ότι, ακόμα κι αν η ομάδα δεν κερδίσει τίτλους, αυτό πρέπει να το κερδίσει οπωσδήποτε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γκολ στον Παναθηναϊκό. Η μπάλα πέρασε στην περιοχή και κατευθύνθηκε προς το τέρμα. Ο τερματοφύλακας απέκρουσε και το έβαλα στην επαναφορά. Ακόμα δέχομαι μηνύματα από οπαδούς του Ολυμπιακού γι’αυτό το γκολ

    Ο Στηλ εύχεται μια μέρα χωρίς περιστατικά αφού αρνήθηκε τις προτάσεις συλλόγων άλλων χωρών για να μεταβεί στην Ελλάδα με διετές συμβόλαιο μετά τον υποβιβασμό της Μπάρνσλεϊ στο τέλος της περσινής σεζόν:

    Ήρθα εδώ με μόνο μία τσάντα για συνομιλίες, αλλά συμφώνησα πολύ γρήγορα

    πρόσθεσε ο πρώην παίκτης της Γουέστ Μπρομ, ο οποίος ζει δίπλα στο Αιγαίο Πέλαγος στην Αθήνα, στο προάστιο της Γλυφάδας, σε σπίτι κατά καιρούς, πολλών εκατομμυριούχων, υπουργών και προσωπικοτήτων στην Ελλάδα.

    Είναι μια όμορφη χώρα κι εγκαταστάθηκα καλά, έχω μαθήματα ελληνικών μία φορά την εβδομάδα. Είχα μια-δυο άλλες προσφορές από συλλόγους του πρωταθλήματος, αλλά ο Παναθηναϊκός μου φάνηκε η πιο σωστή επιλογή. Ήμουν ήδη στη Μπάρνσλεϊ για έξι χρόνια και ήμουν κάπως βολεμένος, ήθελα να αισθανθώ κάποιο φόβο και να βγω έξω από τα νερά μου λίγο.

    Την Κυριακή στο Στάδιο Καραϊσκάκη πρέπει να δούμε αν πραγματοποιηθεί η ευχή του Στηλ…

     

    (Πηγή: BBC Sport)

     

  • Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Είναι γνωστό ότι ένα ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού μπορεί να αποτελείται από πάθος, ένταση και, δυστυχώς αρκετές φορές, από επεισόδια. Την δεκαετία του ’60 βέβαια δεν υπήρχε χουλιγκανισμός άρα δεν υπήρχαν και τα λεγόμενα “εκτεταμένα επεισόδια” τα οποία οδηγούν σε διακοπή αγώνα, υλικές ζημιές, τραυματισμούς κτλ κτλ. Αντί αυτού υπήρχε η απλή “καζούρα” που γινόταν μεταξύ των φιλάθλων, η οποίοι καθόντουσαν και στις ίδιες εξέδρες, πράμα που σήμερα ακούγεται ως “σενάριο επιστημονικής φαντασίας”.

    Και όμως ακόμα και τότε υπήρξε ένας αγώνας με επεισόδια και υλικές καταστροφές αλλά για λόγους εντελώς διαφορετικούς από τους σημερινούς.

    Στις 17 Ιουνίου 1964 Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός αναμετρήθηκαν στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας για τον ημιτελικό του κυπέλλου. Με το τότε σύστημα δεν υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι και σε περίπτωση που και στην παράταση το ματς έληγε ισόπαλο, οι δύο ομάδες θα έπαιζαν ξανά μεταξύ τους. Αυτό θα σήμαινε την έκδοση νέων εισιτηρίων και περισσότερα έσοδα για τις ομάδες, αφού εκείνη την εποχή, λόγω απουσίας διαφημίσεων και χορηγών, τα εισιτήρια αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό οικονομικών εισπράξεων για τις ομάδες.

    Το ματς έληξε στην κανονική διάρκεια 1-1 και στην παράταση δεν έδειχνε να αλλάζει τίποτα. Μάλιστα πολλοί οπαδοί είχαν αρχίσει την “μουρμούρα”, καθώς θεωρούσαν ότι οι παίκτες ήθελαν σκόπιμα να τελειώσουν το ματς ισόπαλοι για τους παραπάνω λόγους.

    Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία ενός θεατή:

    Σε όλο το παιχνίδι άλλαζαν πάσες μεταξύ τους και σέρνονταν στο γήπεδο. Καμία ομάδα δεν έδειχνε διάθεση να βγει στην επίθεση. Από το πρώτο κιόλας ημίχρονο το ματς “μύριζε” στημένο. Στα τελευταία λεπτά του κανονικού αγώνα και καθ’όλη την διάρκεια της παράτασης, από την αγανάκτηση, το γήπεδο έμοιαζε με καζάνι που βράζει. Τα συνθήματα υπέρ των ομάδων είχαν σταματήσει εκατέρωθεν και μια ενιαία έντονη ιαχή “Θα μπούμε μέσα” δονούσε όλο το γήπεδο. Ο κόσμος είχε πιάσει και κούναγε τα κάγκελα από τα κιγκλιδώματα κι από το μεταλλικό θόρυβο γινόταν χαμός! Κάποια στιγμή σε μια επίθεση πρέπει να ήταν ο Δομάζος, ενώ έφτασε μια ανάσα πριν το τέρμα, ανεξήγητα γύρισε μόνος του πίσω τη μπάλα, σαν να μην ήθελε να βάλει το γκολ… Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο κόσμος εξαγριωμένος άρχισε να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του κι όρμησε μέσα να λιτζάρει τους παίχτες!!

    Λίγο πριν την λήξη της παράτασης, συγκεκριμένα στο 112′, η μουρμούρα μετατράπηκε σε αγανάκτηση και οι οπαδοί των 2 ομάδων, ενώ σε όλο το ματς ήταν αντίπαλοι, συμμάχησαν και, αφού έσπασαν το κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους παίκτες και τον αγωνιστικό χώρο, μπήκαν στο γήπεδο και έσπαγαν ότι έβλεπαν μπροστά τους, κυνηγώντας παράλληλα και τους παίκτες. Ξηλώθηκαν καθίσματα, πετάχτηκαν πέτρες ενώ κάποιοι πιο ανεξέλεγκτοι πετούσαν μέσα στα αποδυτήρια καμένες εφημερίδες με στόχο τους παίκτες.

    Το ενδεχόμενο μιας ακόμα επανάληψης αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είχε προκαλέσει “αμοκ” στους οπαδούς οι οποίοι ένιωθαν “κορόιδα”.

    Ο απολογισμός αυτής της “λεηλασίας” ήταν ένα κατεστραμμένο γήπεδο και 5 τραυματίες αστυνομικοί. Οι παίκτες, προκειμένου να γλιτώσουν, φυγαδεύτηκαν σαν κατάδικοι και με διάφορα μέσα προσπάθησαν να “αποδράσουν” (πολλοί μεταμφιέστηκαν σε υπαλλήλους του γηπέδου για να περάσουν απαρατήρητοι από το πλήθος). Τελικά επαναληπτικός δεν έγινε ποτέ και κυπελλούχος εκείνη την χρονιά στέφτηκε η νρια του άλλου ημιτελικού, ΑΕΚ.

    Λίγα χρόνια μετά, ο μεγάλος στρατηγός του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, θα δηλώσει ότι “δεν υπήρξε κανένα συνεννοημένο παιχνίδι αλλά οι συνθήκες διεξαγωγής εκείνου του αγώνα (καλοκαίρι με 40 βαθμούς) ήταν αυτές που έκαναν τους ποδοσφαιριστές να μην μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα”. Η ιστορία πάντως έγραψε ότι εκείνη την ημέρα οι οπαδοί των 2 “αιωνίων” συμμάχησαν για πρώτη και τελευταία, έως σήμερα, φορά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ikF8lNPR0KE

  • Οι “περγαμηνές” του Κλαούντιο Ρανιέρι

    Οι “περγαμηνές” του Κλαούντιο Ρανιέρι

    Καλοκαίρι 2014. Η Εθνική μας είναι στο Μουντιάλ της Βραζιλίας υπό τις οδηγίες του Πορτογάλου τεχνικού Φερνάντο Σάντος ο οποίος είναι γνωστό πως μετά το τέλος της διοργάνωσης αποχωρεί από την Εθνική. Η πορεία του κρίνεται πολύ επιτυχημένη και το έργο του επάξια συνέχεια του έργου του Όττο Ρεχάγκελ που οδήγησε σε άλλα δεδομένα την ομάδα με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Euro το 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όλοι επιζητούν πλέον έναν αντίστοιχο διάδοχο και άξιο συνεχιστή του Φερνάντο Σάντος και η ομοσπονδία τον έχει βρει στο πρόσωπο του “έμπειρου” Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι.

    Τα media όποτε αναφέρονται στον Κλαούντιο Ρανιέρι αναφέρονται με σεβασμό. Ο Ρανιέρι φαίνεται πως παρακολουθεί στενά την προσπάθεια της Εθνικής στη Βραζιλία και κάνει “μεγάλες δηλώσεις” μετά τα συγχαρητήριά του για την πρόκριση στους 16, περί ανάγκης για σκληρή δουλειά ώστε να υπάρξει συνέχεια κλπ. και όλοι οι Έλληνες περιμένουν τον “μεγάλο” προπονητή που έρχεται.

    7/9/2014. Ο Ρανιέρι κάνει ντεμπούτο στον πάγκο της Εθνικής στον εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2016, απέναντι στη Ρουμανία με ήττα 0-1. Νέος προπονητής, νέα ομάδα, νέα φιλοσοφία, συγχωρείται το αποτέλεσμα.

    11/10/2014. Η Εθνική κάνει μια μετριότητη εμφάνιση και αποσπά το 1-1 από την υποδεέστερη Φινλανδία εκτός.

    14/10/2014. Η ανάγκη για τη νίκη είναι πλέον επιτακτική. Όλοι περιμένουν το ξέσπασμα της ομάδας του Ρανιέρι. Η Εθνική όμως, χειρότερη από ποτέ, απογοητεύει για 3η συνεχόμενη φορά καθώς χάνει ξανά εντός έδρας με 0-2 από τη Βόρεια Ιρλανδία πραγματοποιώντας εμφάνιση που παραπέμπει σε πολλά χρόνια πίσω κι ο κόσμος έχει αρχίσει ήδη να ζητάει την αποπομπή του “μεγάλου” Ρανιέρι.

    Η ΕΠΟ στηρίζει τις “περγαμηνές” του “μεγάλου” Ρανιέρι (και το σχήμα με τους 4 επιθετικούς!) και χρεώνει την αποτυχία στους παίχτες…

    Μετά από όλα αυτά, στο SportBrio.gr θελήσαμε να ψάξουμε λίγο παραπάνω για να δούμε ποιες είναι αυτές οι “περγαμηνές” και σας τις παραθέτουμε παρακάτω:
    \n1. Ξεκίνησε πριν από 10 περίπου χρόνια από την Τσέλσι, όπου συνήθιζε να αλλάζει πολύ συχνά πρόσωπα και διάταξη από παιχνίδι σε παιχνίδι, με τους Άγγλους να του χρεώνουν το προσωνύμιο “Tinkerman” εξαιτίας αυτής της επιλογής του. Οι Λονδρέζοι μετά από 4 χρόνια (είχε προσληφθεί το 2000) συνεργασίας του έδειξαν την πόρτα της εξόδου το 2004, ενώ ακόμη είχε άλλα τρία χρόνια συμβόλαιο με τον σύλλογο έναντι 2,5 εκ. ευρώ ετησίως. Είχε τερματίσει 2ος στην Premier League, φτάνοντας ως τα ημιτελικά του Champions League. Για τον Αμπράμοβιτς αυτό θεωρήθηκε αποτυχία και τον απέλυσε. Η Τσέλσι θα πλήρωνε πολλά αλλά την έσωσε ο… Ράφα Μπενίτεθ που πήγε στην Λίβερπουλ και ο Κλάουντιο Ρανιέρι τον αντικατέστησε στον πάγκο της Βαλένθια. Έτσι οι “μπλε” πλήρωσαν μόλις 1,3 εκ. ευρώ αποζημίωση στον Ιταλό τεχνικό.
    \n2. Ούτε με τις “νυχτερίδες” βρήκε άκρη όμως ο Ρανιέρι. Μετά τον αποκλεισμό – σοκ στο UEFA από την Στεάουα Βουκουρεστίου, η διοίκηση της Βαλένθια συνεδρίασε εκτάκτως αποφασίζοντας να μην συνεχίσει με τον συγκεκριμένο προπονητή μόλις 8 μήνες μετά την πρόσληψη του. Η αποζημίωση έφτασε τα 5 εκ. ευρώ και για τον Ρανιέρι θα ακολουθούσε μια περίοδος σχεδόν δύο χρόνων χωρίς ουσιαστικά να δουλέψει.
    \n3. Το κάλεσμα της Πάρμα ήταν αρκετό για να επιστρέψει στους πάγκους, σε μια σεζόν που η ιταλική ομάδα βρισκόταν με το ενάμιση πόδι στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Ωστόσο πέτυχε ένα μικρό θαύμα καταφέρνοντας να διατηρήσει την Πάρμα στην Serie A στο τέλος της περιόδου 2006-07. Πέντε μήνες διήρκεσε η θητεία του στους “παρμέντσι”, αφού παραιτήθηκε για να αναλάβει την Γιουβέντους.
    \n4. Οι “μπιανκονέρι” μόλις είχαν επανέλθει στην μεγάλη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος και ο Ρανιέρι κατόρθωσε να τους οδηγήσει μέχρι και την 3η θέση της βαθμολογίας. Η δεύτερη σεζόν (2008 – 09) του στην Γιουβέντους δεν εξελίχθηκε καλά και σε έκτακτο διοικητικό συμβούλιο αποφασίστηκε να μην συνεχίσουν μαζί. Με την αποζημίωση του υπήρξε ένα θέμα αλλά κατόπιν συμβιβασμού δέχθηκε να πάρει περίπου 1,3 εκ. ευρώ.
    \n5. Το ξεκίνημα του με την Ρόμα την επόμενη χρονιά ήταν αρκετά ελπιδοφόρο, όχι όμως και η συνέχεια. Μια σειρά άσχημων αποτελεσμάτων τον Φλεβάρη του 2011, στοίχισε στον Ρανιέρι την θέση του στον πάγκο των “τζαλορόσι”.
    \n6. Η Ίντερ ήταν αυτή που αποφάσισε να εμπιστευτεί τις τύχες της στα χέρια του Ιταλού τεχνικού αλλά γρήγορα άλλαξε γνώμη. Μόλις έξι μήνες μετά την συνεργασία των “νερατζούρι” με τον Ρανιέρι, οι δρόμοι τους χώρισαν. Μια μόλις νίκη έπειτα από δέκα ματς ήταν ένας φτωχός απολογισμός που καθήλωνε την ομάδα του Μιλάνου στην 8η θέση της Serie A και μακριά από τις θέσεις της Ευρώπης.
    \n7. Επόμενος σταθμός η Μονακό. Η άνοδος από την δεύτερη κατηγορία θα συνοδευτεί από την 2η θέση στο Championnat την επόμενη σεζόν και την έξοδο στο Champions League. Όμως αυτό δεν στάθηκε αρκετό για τον Ρανιέρι, καθώς οι Μονεγάσκοι ήθελαν να προσπεράσουν την Παρί ΣΖ στην κούρσα του τίτλου και έτσι αποφάσισαν να αποζημιώσουν τον Ιταλό τεχνικό με σχεδόν 5 εκ. ευρώ και να του δείξουν την πόρτα της εξόδου τον περασμένο Μάιο.

    Τελικός απολογισμός:

    Ο Ιταλός τεχνικός έχει απολυθεί 5 φορές τα τελευταία 10 χρόνια, κερδίζοντας περισσότερα από 12 εκατομμύρια ευρώ ή για την ακρίβεια περίπου 10 εκατομμύρια βρετανικές λίρες!!!

    Η ΕΠΟ δεσμεύεται με συμβόλαιο μέχρι το 2016… Τα συμπεράσματα δικά σας…

     

    (Πηγή: Dailymail)

    ΥΓ. Εγώ (ο γράφων) μετά από αυτήν την έρευνα, θα αναζητήσω το μάνατζέρ του και θα του δώσω όσα θέλει για να με αναλάβει προσωπικά…