Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

Εθνική Ελλάδος - Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι...

Στο ποδόσφαιρο, όπως και στον αθλητισμό γενικότερα, παρατηρείται αρκετές φορές και από διάφορες ομάδες η λεγόμενη “κοιλιά”, δηλαδή το να φτάνει η απόδοση της από τα ψηλά στα χαμηλά.Συνήθως οφείλεται στην κούραση, όταν όμως είναι προσωρινή.\r\n\r\nΥπάρχουν και περιπτώσεις ομάδων που μέσα σε λίγο καιρό έφτασαν από την απόλυτη καταξίωση στην αντίστοιχη απαξίωση(όπως λέμε “από το ζενίθ στο ναδίρ”) και μπορούμε να πούμε ότι οι αιτίες είναι σίγουρα πολύ περισσότερες και πιο σύνθετες.\r\n\r\nΟι πορείες της Εθνικής Ελλάδος και της Τσέλσι, που έκαναν αυτήν την διαδρομή μέσα σε λίγους μήνες, έχουν πολλά κοινά σημεία και είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια ομάδα όταν είναι στο ζενίθ της…\r\n

Εθνική Ελλάδος. Η καλή μέρα φάνηκε από τα..ξημερώματα…

\r\nΤον Ιούνιο του 2014 η Εθνική μας έφτασε ένα βήμα πριν τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας, χάνοντας την στα πέναλντυ με την Κόστα Ρίκα.Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία μετά το “έπος” της Πορτογαλίας το 2004 και οι “οιωνοί” έμοιαζαν ιδανικοί για νέες επιτυχίες καθώς η κλήρωση για τα τελικά του EURO 2016 ήταν “λουκούμι”(Φερόε, Β.Ιρλανδία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία με τους 2 πρώτους να προκρίνονται απ’ευθείας).\r\n\r\nΗ προδιαγεγραμμένη αποχώρηση του Σάντος συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του πολύ γνωστού Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι, ενώ χρέη τεχνικού διευθυντή ανέλαβε ο Γιώργος Καραγκούνης που μόλις είχε αποσυρθεί.Όλα αυτά έδειχναν ότι η ΕΠΟ ήθελε να κρατήσει ψηλά την ομάδα-όαση του ελληνικού ποδοσφαίρου.\r\n\r\nΞαφνικά όμως τα πάντα άλλαξαν…Αγωνιστικά η Εθνική μας δεν μπορούσε όχι νίκη να “σταυρώσει” αλλά ούτε καν να πετύχει γκολ.Έχασε εντός έδρας από Β.Θρλανδία(0-2), Φιλανδία(0-1), Ρουμανία(0-1) και….Φερόε(0-1) σε έναν αγώνα που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη σαν μια από τις μεγαλύτςρες “βόμβες”.Εκτός ηττήθηκε πάλι από Β.Ιρλανδία και Φερόε(δεύτερη φορά…)μαζεύοντας τελικά μόλις 6 βαθμούς και με μία μόλις(!!)νίκη επί της Ουγγαρίας στην αυλαία και όταν όλα είχαν χαθεί…\r\n\r\nΣτην διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας συνέβησαν πολλά και εκτός αγωνιστικού χώρου.Παραιτήθηκε ο Καραγκούνης, άλλαξε ο προπονητής2 φορές(Μαρκαριάν αντί Ρανιέρι και μετά Τσάνας) ενώ οι παίκτες πολλές φορές έκαναν δηλώσεις αγανάκτησης που “φωτογράφιζαν” την ΕΠΟ και το παρασκήνιο που παιζόταν όσον αφορά τις επιλογές, αλλά κάνοντας και οι ίδιοι παράλληλα τραγικές εμφανίσεις.Ο “κύκνος έγινε ασχημόπαπο”μέσα σε μόλις λίγους μήνες…\r\n\r\nΦυσικά η μπάλα δεν ξεχάστηκε ωστόσο, όπως είπαμε, μια τέτοια πτώση έχει πολλές παραμέτρους που πιθανόν να πρέπει να εξεταστούν για να μην έχουμε τέτοιες αποτυχίες στο εγγύς μέλλον…\r\n

Τσέλσι. Η “αποκαθήλωση” του Μουρίνιο

\r\nΠαρόμοια πορεία με την Εθνική μας διανύει και μια άλλη ομάδα ντυμένη στα “μπλε”, η Τσέλσι.\r\n\r\nΠρωταθλήτρια το 2015 κάνοντας σχεδόν περίπατο και με τον “special one” Μουρίνιο στο “τιμόνι”, οι Λονδρέζοι ξεκίνησαν την φετινή χρονιά για την διαφύλαξη του “στέμματος”.Και εκεί όμως μέσα σε λίγους μήνες και με έναν γύρο να έχει σχεδόν συμπληρωθεί, όχι μόνο είναι εκτός διεκδίκησης αλλά βρίσκονται και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, δημιουργώντας “ψιθύρους” ακόμα και για υποβιβασμό!!\r\n\r\nΌπως και στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος και εδώ από το καλοκαίρι οι οιωνοί δεν ήταν καλοί…Στην αρχή του πρωταθλήματος υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μουρίνιο και της γιατρού της ομάδας Έβας Καρνέιρο για την απόφαση της τελευταίας να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε παίκτη της Τσέλσι, προκαλώντας την οργή του Πορτογάλου που δεν τις θεωρούσε απαραίτητες αλλά αντίθετα καθυστερήσεις σε βάρος της ομάδας του.Οι σεξιστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε εναντίον της και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν σε αρκετό κόσμο ήταν η αρχή(όπως αποδείχτηκε) του τέλους του στους “μπλε”.Η γενικότερη συμπεριφορά του επίσης απέναντι στους παίκτες και ο ανεξήγητος εκνευρισμός έκαναν την ομάδα να “μικραίνει” αγωνιστικά και να χάνει παντού.\r\n\r\nΕίναι φανερό ότι το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν το χειρότερο δυνατό, αλλά ο Μουρίνιο έμενε στην ομάδα λόγω στήριξης κάποιων φιλάθλων που εκφραζόταν δημόσια με πανό(“ένας από εμάς” κοκ).Τελικά έφτασε σε σημείο να απολυθεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μεσούσης της περιόδου ενώ κάμερα τον “συνέλαβε” να προσπαθεί να “καλύψει” το πρόσωπο του από τις κάμερες την ώρα που αποχωρούσε.\r\n\r\nΗ δυναμική του “special one” φάνηκε από την αντίθετη πλευρά αυτήν την φορά…Προπονητές σαν τον Μουρίνιο άλλωστε μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα σε όλη την επιφάνεια της(από αυτόν που κουβαλάει τις πετσέτες μέχρι τον πρόεδρο…)\r\n

Τουλάχιστον δώσαμε χαρά σ’αυτούς…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=e-15REqW4Jw\r\n

Η “επική” αποχώρηση του Μουρίνιο απ΄την Τσέλσι…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Fzlj-eKi2Sg

Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο “ήρωας” του Τάμπερε

Νίκος Πεντζαρόπουλος:ο "ήρωας" του Τάμπερε

Στα “περίεργα” του ποδοσφαίρου μπορεί να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι κάποιες φορές παίκτης ομάδας που έχει χάσει αναδεικνύεται MVP. Για να γίνει βέβαια κάτι τέτοιο πρέπει η απόδοση του να είναι κάτι παραπάνω από φανταστική, σε βαθμό που να ξεχωρίζει ακόμα και από αυτή των νικητών.\r\n\r\nΣτην περίπτωση του παλιού τερματοφύλακα του Πανιωνίου και της Εθνικής Ελλάδος, Νίκου Πεντζαρόπουλου, τα παραπάνω όχι μόνο έγιναν αλλά αποτέλεσαν και αφορμή για να βαφτιστεί ως ο “ήρωας” του Τάμπερε.\r\n

Στον Πανιώνιο από τον Β’Παγκόσμιο και το περιστατικό με τον Μουράτη

\r\nΓεννημένος τον Ιούλιο του 1927, ο Πεντζαρόπουλος, αφού έκανε τα πρώτα βήματα του τον Κεραυνό Καλλιθέας(1940-43) και εν μέσω πολέμου, μεταγράφηκε ως ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον Πανιώνιο στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1955 όταν και έκλεισε την καριέρα του.\r\n\r\nΚατά την διάρκεια της καριέρας του έκανε σπουδαίες εμφανίσεις, δείχνοντας πολλές εξαιρετικές πτυχές του ταλέντου του όπως η ικανότητα στις εξόδους και στις αποκρούσεις πέναλτυ. Μάλιστα στην ιστορία έχει μείνει ένα περιστατικό με τον Ολυμπιακό στο γήπεδο Καραϊσκάκη, όπου ο Ανδρέας Μουράτης του Ολυμπιακού, εξαπολύει έναν «κεραυνό» στέλνοντας την μπάλα με δύναμη προς την εστία του Πανιωνίου και ο Πεντζαρόπουλος, που είχε βγει από την εστία του, γυρνάει με την πλάτη προς αυτήν, γυρίζει το σώμα του 180 μοίρες, τεντώνεται, και διώχνει την μπάλα με την γροθιά πέφτοντας μέσα στα δίχτυα, με αποτέλεσμα να προκαλέσει τον θαυμασμό του Μουράτη που έσπευσε να τον συγχαρεί.\r\n

“Ήρωας” του Τάμπερε…

\r\nΜε την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 11 μόλις αγώνες ωστόσο πρόλαβε να γράψει την δική του ιστορία και μάλιστα σε μια εποχή που η Εθνική βρισκόταν σε ποδοσφαιρική ανυποληψία.\r\nΣτις 15 Ιουλίου του 1952 λοιπόν η Εθνική αγωνιζόταν στο Τάμπερε της Φιλανδίας απέναντι στην Δανία για την Ολυμπιάδα του 1952.\r\n\r\nΗ Δανία αποτελούσε ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης και φρόντισε να το αποδείξει μέσα στο γήπεδο κερδίζοντας με 2-1…Παρά την νίκη όμως όλh οι φίλαθλη κοινή γνώμη στάθηκε στην μεγαλειώδη απόδοση του Πεντζαρόπουλου, καθώς ο ίδιος είχε “πιάσει τα άπιαστα” σε έναν αγώνα που χάρη σ’αυτόν η Ελλάδα διεκδίκησε την ισοπαλία μέχρι το τέλος.\r\n\r\nΑποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να χαρακτηριστεί ως ο «ήρωας του Τάμπερε» από τους Έλληνες δημοσιογράφους, ενώ o διεθνής τύπος έγραψε ότι “Γεννήθηκε ο νέος Ζαμόρα”, που ήταν ο κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο εκείνη την εποχή(Ισπανός).\r\n

Μιλάνο μέσω….Τάμπερε, το ανεκπλήρωτο όνειρο.

\r\nΗ εμφάνιση του αυτή ήταν τόσο μεγαλειώδης που δεν άφησε αδιάφορους ανθρώπους της Ίντερ, η οποία θέλησε να τον εντάξει στο δυναμικό της το καλοκαίρι του 1952, πράγμα που παίρνει μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν κινούσαν τότε το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης.\r\n\r\nΟ Πεντζαρόπουλος βρέθηκε στο Μιλάνο και προπονιόταν με τους “νερατζούρι” για 6 μήνες χωρίς ωστόσο να έχει αποσπάσει την ελευθερία του από τον Πανιώνιο, καθώς η διοίκηση ήταν ανένδοτη στην παραχώρηση του.Ο ίδιος ήταν πρόθυμος να προσφέρει 100.000 δρχ στον Πανιώνιο από το συμβόλαιο του, ωστόσο ούτε αυτό ήταν ικανό για να τους αλλάξει την γνώμη.\r\n\r\nΠάντως, στα φιλικά παιχνίδια που αγωνίστηκε με την Ίντερ ήταν εντυπωσιακός. Μια ιταλική εφημερίδα μάλιστα δημοσίευσε και φωτογραφία με μια απόκρουσή του και λεζάντα από κάτω που έγραφε:\r\n

“Ο Πεντζαρόπουλος πετάει…”

\r\nΤελικά το όνειρο έμεινε ανεκπλήρωτο και ο “ήρωας” του Τάμπερε επέστρεψε πικραμένος στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά δεν ήταν πια ο ίδιος, πιθανόν λόγω απογοήτευσης.Έκλεισε την καριέρα του το 1955 σε ηλικία μόλις 28 ετών…

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα

Το ποδόσφαιρο έχει ονομαστεί “Βασιλιάς των σπορ” για πολλούς λόγους.Σίγουρα ο κυριότερος είναι ότι σε κάθε γωνιά του πλανήτη υπάρχουν άνθρωποι που κινούνται γύρω από τον ρυθμό μιας ποδοσφαιρικής μπάλας.Όμως το μεγαλείο του επεκτείνεται στο γεγονός ότι μπορεί να πάρει και μορφή κοινωνικού χαρακτήρα και να συμπεριλάβει “Στους κόλπους του” όλες τις κοινωνικές ομάδες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει από την Εθνική Αστέγων, η οποία σίγουρα είναι αυτό που λέμε “παραπάνω από μια ομάδα”(more than a team αγγλιστί).\r\n

10ετής ανάπτυξη με συμπαραστάτες.

\r\nΗ Εθνική Ελληνική Ομάδα Αστέγων δημιουργήθηκε το 2006, με αφορμή την καμπάνια “Γκολ στη Φτώχεια” που ξεκίνησε το περιοδικό “Γαλέρα”. “Χορηγοί” στα πρώτα βήματα της προσπάθειας υπήρξαν το Ίδρυμα Υποδοχής Αστέγων του Δήμου Αθηναίων, οι Γιατροί του Κόσμου, η Μονάδα Απεξάρτησης “18 Άνω” και είκοσι συνολικά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ενώ αρωγός της προσπάθειας ήταν ο Χρήστος Αλεφάντης. Έδρα όπου δειξάγονται οι αγώνες της είναι τα γηπεδάκια στο Ρουφ ενώ από το 2010 και η Σούπερ Λίγκα στέκεται δίπλα της.\r\n\r\n

Εθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα
Γκολ στη φτώχεια
\r\n

“Γκολ στην φτώχεια” και “ταλέντα του δρόμου και της ζωής…”

\r\nΌπως καταλαβαίνει ο καθένας, η ομάδα αυτή αποτελεί πρότυπο για το πως κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει ίσως τον χειρότερο βαθμό φτώχειας στον οποίο βρίσκεται.Με θέληση, επιμονή και αγάπη για το άθλημα οι “μαχητές του δρόμου” ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους στα ταπεινά αλλά τόσο “γεμάτα” από αγάπη, ενθουσιασμό και αλληλοσυμπαράσταση, γηπεδάκια του Ρουφ και είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την όποια δυσκολία τους έχει βρει έχοντας ως “όπλο” μια ποδοσφαιρική μπάλα.Είναι ίσως ότι πιο αγνό μπορεί κανείς να δει σ’αυτό το “μαγικό” σπορ που λέγεται ποδόσφαιρο.\r\n\r\nΜπορεί οι άνθρωποι που συμμετέχουν να μην ξέρουν που θα περάσουν την νύχτα, ωστόσο η αναμονή της Κυριακής (κλασική ποδοσφαιρομέρα) τους δίνει δύναμη και ελπίδα…\r\n

Εθνική Αστέγων. Παγκόσμια και στο γήπεδο και στο ήθος…

\r\nΌλα αυτά που αναφέρθηκαν είναι η ουσία αυτής της ομάδας.Υπάρχει όμως και το αγωνιστικό κομμάτι στο οποίο πήρε το 2007 και το 2015 αυτό που της άξιζε, δηλαδή Κύπελλο “ευ αγωνίζεσθαι” και παγκόσμιο πρωτάθλημα αντίστοιχα.Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση.\r\n\r\nΗ Εθνική Αστέγων συμμετέχει συνεχώς στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Αστέγων (αποτελεί έναν ετήσιο ποδοσφαιρικό θεσμό street-soccer, ομάδων 4Χ4, με κοινωνικό χαρακτήρα, που θεσμοθετήθηκε με πρωτοβουλία του “Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου”, με σκοπό την ψυχολογική ενθάρρυνση των αστέγων πολιτών και την ανάκτηση της αυτοπεποίθησης τους.Πρωτοδιοργανώθηκε το 2003) από το 2007 και χρόνο με τον χρόνο αποδεικνύει ότι οι δυνατότητες της δεν περιορίζονται μόνο στα ψυχικά αποθέματα αλλά ξεδιπλώνονται και εντός των 4 γραμμών απέναντι σε κάθε αντίπαλο.\r\n\r\nΑποκορύφωμα όπως είπαμε ήταν το 2015 όπου κατέκτησε την κορυφή του κόσμου ενώ ήταν μία από τις λίγες χώρες που είχε μικτή ομάδα.(άντρες-γυναίκες).\r\n\r\nΕθνική Αστέγων. Κάτι παραπάνω από μια ομάδα\r\n

Γενικά

\r\nΟι προπονήσεις αυτής της ομάδας είναι οι αγώνες που δίνει με μικρές τοπικές ομάδες ενώ οι παίκτες δεν έχουν συχνά την δυνατότητα να προπονούνται λόγω του μόνιμου καθημερινού αγώνα που δίνουν για να βρουν στέγη.Η κατάκτηση όμως της κορυφής μας δίνει ένα καλό μάθημα από αυτούς τους “βιοπαλαιστές” και μας αποδεικνύει ότι “όταν αγαπάς κάτι τότε θα σε αγαπήσει και αυτό εφόσον το κυνηγήσεις”.Παράλληλα δίνει άλλο ένα “παράσημο” στο ποδόσφαιρο που για άλλη μια φορά “ενώνει” και “πολεμά” ακόμα και τις χειρότερες δυσκολίες…\r\n\r\nΝομίζω ταιριάζει γάντι…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=yRhq-yO1KN8

Ματζουράνης – Λώλος. Oι “αγνοί” υποστηρικτές…

Ματζουράνης - Λώλος. Oι "αγνοί" υποστηρικτές...

Οι λεγόμενες “μεγάλες ομάδες” (Ολυμπιακός,ΠΑΟ,ΑΕΚ,ΠΑΟΚ)είναι γνωστό ότι έχουν έναν μεγάλο αριθμό φιλάθλων που τις υποστηρίζουν, τις αγαπούν και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα από την ζωή τους, προκειμένου να τις παρακολουθήσουν από κοντά.\r\n\r\nΑυτό βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στα μεγάλα κλαμπ, όπου ένα ποσοστό της αγάπης μπορούμε να πούμε ότι προέρχεται και από τους τίτλους που κατακτούν, καθώς υπάρχουν και περιπτώσεις που η υποστήριξη “γεννιέται” μέσα από μια καθαρή και ρομαντική σκοπιά μιας άλλης εποχής.\r\n\r\nΕιδικά όταν μιλάμε για ομάδες που έχουν αγωνιστεί στις χαμηλότερες κατηγορίες, το παραπάνω γίνεται ακόμα πιο “πειστικό”.Το sportbrio επιλέγει τους 2 αγνούς φιλάθλους του Αστέρα Εξαρχείων και Εθνικού, Μιχάλη Λώλου και Γιάννη Ματζουράνη ως χαρακτηριστικά παραδείγματα.\r\n

Γιάννης Ματζουράνης:o “αιώνιος Εθνικάρας”…

\r\nΗ φωνή του δονεί τα γήπεδα όπου αγωνίζεται η ιστορική ομάδα του Εθνικού από το 1944. Η κραυγή “Εθνικάρα” έχει γράψει πλέον ιστορία και αποτελεί κάτι σαν τα μουσικά σήματα στους ραδιοφωνικούς σταθμούς.\r\n\r\nΑπό το τέλος λοιπόν του Β’Παγκοσμίου Πολέμου, ο πιο πιστός φίλαθλος της ομάδας του Πειραιά, βρίσκεται ανελλιπώς στο πλευρό της ομάδας έχοντας χάσει μόνο(κατά δήλωση του…) 8 παιχνίδια. Αποτελεί την “έννοια” του φιλάθλου καθώς δεν αποδοκιμάζει ποτέ τον αντίπαλο ή τους διαιτητές, αλλά δίνει όλη την ενέργεια του στην εμψύχωση των παικτών του Εθνικού.\r\n\r\nΈχει ζήσει πολλές συμμετοχές της ομάδας στα “μεγάλα σαλόνια” καθώς και τις δυσκολίες των τοπικών πρωταθλημάτων. Πάντα αντιμετώπιζε τις ήττες και τις νίκες με δάκρυα ή χαρά και ποτέ(αν και γνώστης πολλών καταστάσεων) δεν προσπαθούσε να ρίξει ευθύνες σε κανέναν για άσχημα γεγονότα.\r\n\r\nΌλα τα παραπάνω δεν τα έκανε βέβαια για ανταλλάγματα αλλά μόνο από αγάπη στην ομάδα.Πολλές φορές είναι και ο εμψυχωτής της Εθνικής, φωνάζοντας πάλι το ιστορικό “Εθνικάρα”…\r\n

Μιχάλης Λώλος:o “γίγαντας” του Αστέρα Εξαρχείων

\r\n

Μιχάλης Λώλος - Αστέρας Εξαρχείων
Μιχάλης Λώλος – Αστέρας Εξαρχείων
\r\n\r\nΟ Μιχάλης Λώλος ή “γίγαντας” Μάικ, όπως τον αποκαλούσανε, δικαίως έχει κερδίσει μια θέση στις καρδιές του ρομαντικού φίλαθλου κοινού.\r\n\r\nΈζησε 70 χρόνια, όλα στην πλατεία Εξαρχείων.Από το 1960 έως το 1977 ήταν παίκτης του Αστέρα ενώ μετά το κλείσιμο της καριέρας του έμεινε δίπλα στην ομάδα με κάθε τρόπο. Προπονητής, έφορος,φροντιστής, γιατρός, μόνο το γκαζόν του γηπέδου δεν κούρευε… Πολλές φορές έγινε και χρηματοδότης της ομάδας, όταν η ίδια αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, πράγμα όχι σπάνιο για ομάδες που αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα.\r\n\r\nΟ μόνος λόγος που θα άφηνε για λίγο τα καθήκοντά του ήταν η Εθνική Ελλάδος, την οποία μάλιστα ακολούθησε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, Στην πρώτη της συμμετοχή.\r\n\r\nΠαρά τις προτάσεις που είχαν γίνει από άλλες ομάδες για διάφορα πόστα, εκείνος ήταν “ταγμένος” στον Αστέρα, σαν να είχε κάνει κάποιο “αόρατο συμβόλαιο ισόβιας δέσμευσης”.\r\n\r\nΉταν αυτός που τα επεισόδια που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας τον Δεκέμβρη του 2008, προσπαθούσε να προστατέψει τους παίκτες και την ομάδα, ώστε να συνεχίζουν τις προπονήσεις τους κανονικά(καθώς τα Εξάρχεια ήταν μέσα στις “εμπόλεμες ζώνες”).\r\n\r\nΠεριττό να πούμε ότι όλα τα παραπάνω τα προσέφερε σχεδόν αφιλοκερδώς, με μόνη του ανταμοιβή τις όποιες επιτυχίες της αγαπημένης του ομάδας που για εκείνον ήταν η “δεύτερη οικογένεια του”.Πέθανε τον Νοέμβρη του 2010 ηλικία 70 ετών…\r\n

Ματζουράνης-Καρβέλας και ύμνος Εθνικού…

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=H0xc5E3jvzk\r\n

Ο “Εθνικάρας”

\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0MOofWobBMM

Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

Μεταγραφές που τρέλαναν το αεροδρόμιο!

\n\nΈχουν υπάρξει μερικές φορές που στο “φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρξαν μεταγραφές-“βόμβες” οι οποίες αν μη τι άλλο προκάλεσαν ντελίριο ενθουσιασμού στους φιλάθλους της κάθε ομάδας που ήταν πρωταγωνίστρια σε μια τέτοια κίνηση.\n\nΣτις περιπτώσεις αυτές δεν εξετάστηκε μόνο αν η μεταγραφή ήταν “ουσίας”, δηλαδή αν ο ποδοσφαιριστής ταίριαζε στο σύστημα και στα πλάνα της ομάδας, αλλά σημαντικός παράγοντας ήταν η προσπάθεια εντυπωσιασμού και δημιουργία κλίματος ενθουσιασμού στις τάξεις των φιλάθλων(που σημαίνει περισσότερα εισιτήρια κοκ)αλλά και αυτόματη αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου αφού όταν μιλάμε για ονόματα τύπου, Τζιοβάνι, Σισέ, Προτάσοφ, Εσσιέν κοκ τότε καταλαβαίνουμε ότι κάτι τέτοιο ακολουθεί αυτόματα.\n\nΩς φυσική συνέπεια έχουμε υποδοχές σε αεροδρόμια που έχουν μείνει στην ιστορία καθώς σαν λαός είμαστε ενθουσιώδεις και δεν το κρύβουμε….\n\nΑς θυμηθούμε μερικές από αυτές…\n

1)1988:Λάγιος ο Θεός…

\nΥποδοχή στον Λάγιος Ντέταρι με “τιμές πρωθυπουργού” από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wNzOHBWQoe0?w=728\n

2)1990:Η άφιξη του “Μινγκ” Προτάσοφ

\nΟ μεγάλος Όλεγκ Προτάσοφ έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού και το κοινό παραληρεί…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1u6HMWTCo5o?w=728\n

3)1999:Υποδοχή του “μάγου” Τζιοβάνι…

\nΗ αρχή της μεγάλης αγάπης μεταξύ Ολυμπιακού και Τζιοβάνι ξεκίνησε από το αεροδρόμιο και κράτησε για 5 χρόνια…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dEK3uXxUaKU?w=728\n

4)2008:Ένα “αστέρι” στην Πλατεία…

\nΟ μεγάλος Αλβάρο Ρεκόμπα στον…Πανιώνιο και οι Νεοσμυρνιώτες μιλάνε και για πρωτάθλημα…Το Βενιζέλος “παίρνει φωτιά”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=T2ktLrK_FdE?w=728\n\n \n

5)2008:”Κίτρινος” πανζουρλισμός για Αμορόζο…

\nΗ Θεσσαλονίκη και οι φίλαθλοι του Άρη γιορτάζουν για τον Μάρτσιο Αμορόζο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ilPyPQAoEXE?w=728\n

6)2009:Οε Οε Τζιμπρίλ Σισέ…

\nΟ μεγάλος Σισέ στον ΠΑΟ και τα όνειρα για κατάκτηση πρωταθλήματος ξεκινάνε με το που “πατάει” ελληνικό έδαφος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=iHTzSLr72e0?w=728\n

7)2013:Η ώρα του Σαβιόλα

\nΑκόμα μια φορά που οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού πήγαν στο Βενιζέλος για χάρη του σπουδαίου Χαβιέ Σαβιόλα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZG0crDCMSEQ?w=728\n

8)2015: Μίκαελ Εσσιέν και made by France Nο 2…

\nΈνας ακόμα Γάλλος οδηγεί του φίλους του “τριφυλλιού” στο Βενιζέλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=D04m0TswI48?w=728\n\nΑπό αυτές τις περιπτώσεις άλλες “έπιασαν” και άλλες όχι.Τα όνειρα και ο ενθουσιασμός στα βίντεο όμως, όπως και έχει, έγραψαν την δική τους ιστορία…\n\n

Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών

\n\nTo Κύπελλο Πάσχα αποτελούσε άλλη μια διοργάνωση η οποία γινόταν με κυριότερο σκοπό να μπορούν οι ομάδες να αυξάνουν τα έσοδα τους, (όπως άλλωστε και το Κύπελλο Χριστουγέννων).Άλλωστε στα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό έπρεπε κάπως οι ομάδες να βρουν τρόπο να συντηρούνται.\n

Συμπαράσταση ΠΑΟ και ΑΕΚ στον Ολυμπιακό…

\nΗ συγκεκριμένη διοργάνωση ξεκίνησε με έναν τρόπο λίγο περίεργο καθώς προήλθε από την συμμαχία των τριών μεγάλων της Αθήνας(Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ).\n\nΣυγκεκριμένα, ο 1927-28 η ΕΠΟ ήθελε να διοργανώσει το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των τριών ιδρυτικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας.Για άγνωστους λόγους, λίγο πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τιμώρησε τον Ολυμπιακό και έδωσε εντολή σε όλα τα σωματεία να μην αγωνίζονται μαζί του ούτε σε φιλικό.\n\nΤα παραπάνω προκάλεσαν την αντίδραση των ΠΑΟ και ΑΕΚ που πήραν το μέρος του Ολυμπιακού και αποφάσισαν να διοργανώσουν μαζί του φιλικούς αγώνες.(δημιουργήθηκε έτσι το γνωστό ΠΟΚ)\n\nΟι αγώνες αυτοί πήραν την μορφή διοργάνωσης με τις ονομασίες “Κύπελλο Χριστουγέννων” και “Κύπελλο Πάσχα” και συμμετείχαν σ΄αυτές ομάδες από Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία.\n\nΗ οικονομική επιτυχία των αγώνων ήταν μεγάλη καθώς προκαλούσαν το ενδιαφέρον πολλών φιλάθλων.\n

Το Κύπελλο Πάσχα και το τσούγκρισμα των αυγών στην σέντρα…

\nΤο πρώτο Κύπελλο Πάσχα διοργανώθηκε το 1928. Προσκλήθηκαν επίσης, με στόχο τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων, η Μπεογκράτσκι Γιουκοσλαβίας και μία μικτή παικτών της πρώην πρωταθλήτριας Ρουμανίας, Βένους και της Σπάρτα, αμφότερες από το Βουκουρέστι.\n\nΣυνολικά διοργανώθηκε 23 φορές με την τελευταία αν είναι το 1964.\n\nΠρώτος σε κατακτήσεις ήταν ο Ολυμπιακός με 11 κύπελλα, ακολούθησαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με 4, ενώ από μία κατάκτηση είχαν οι Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου, Κολονία, Άρης Θεσσαλονίκης και Εθνικός Πειραιώς.\n\n”Νεκρό” διάστημα αποτέλεσε η περίοδος 1930-36 όπου διεξήχθη μία μόνο φορά, καθώς υπήρξαν αυξημένες υποχρεώσεις των τριών σωματείων του ΠΟΚ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (1932 και 1936).\n\nΤις χρονιές που δεν διεξαγόταν την θέση των επίσημων ομάδων έπαιρναν μικτές ομάδες προκειμένου να μην “σβήσει” ο θεσμός.\n\nΣτα αξιοσημείωτα ήταν το γεγονός ότι πριν από την έναρξη των αγώνων, οι αρχηγοί των δύο ομάδων πήγαιναν στη σέντρα και τσούγκριζαν αβγά.Ο “νικητής” είχε δικαίωμα να διαλέξει εστία(όπως γίνεται με το κέρμα).\n\nΟι αγώνες γινόντουσαν πάντα στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συμμετείχαν συνήθως έως 4 ομάδες (οι 3 του ΠΟΚ και άλλη μια ) και αν δεν βρισκόταν ομάδα από το εξωτερικό, η τετράδα συμπληρωνόταν από μια αντίστοιχη ελληνική.\n\n \n

Οι κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα

\n1928: Ολυμπιακός\n\n1929: Ολυμπιακός\n\n1930-1935: Δε διεξήχθη\n\n1936: Ολυμπιακός\n\n1937: Εθνικός Πειραιώς\n\n1938: ΑΕΚ\n\n1939: Δεν διεξήχθη λόγω επανέναρξης του Κυπέλλου Ελλάδος\n\n1940: Παναθηναϊκός\n\n1941: Δεν διεξήχθη λόγω του πολέμου\n\n1942: Δεν διεξήχθη λόγω της Κατοχής\n\n1943: Ολυμπιακός\n\n1944: ΑΕΚ\n\n1945: Ολυμπιακός\n\n1946: Ολυμπιακός\n\n1947: Παναθηναϊκός\n\n1948: Άρης Θεσσαλονίκης\n\n1949: Ολυμπιακός\n\n1950: Δεν διεξήχθη\n\n1951: Ολυμπιακός\n\n1952: Παναθηναϊκός\n\n1953: Ολυμπιακός\n\n1954: Παναθηναϊκός\n\n1955: ΑΕΚ\n\n1956: Κολονία (Γερμανία)\n\n1957: Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου (Ρουμανία)\n\n1958: ΑΕΚ\n\n1959: Ολυμπιακός\n\n1960-1963: Δεν διεξήχθη\n\n1964: Ολυμπιακός\n\n

Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ ’94

Ουγγαρία-Ελλάδα. Θρίαμβος και Μουντιάλ '94

Οι αναμετρήσεις της εθνικής μας με την Ουγγαρία μας έχουν αφήσει γλυκόπικρες αναμνήσεις.Συνολικά έχουμε αναμετρηθεί 18 φορές έχοντας 8 νίκες, 5 ισοπαλίες και 5 ήττες απέναντι στους ”Μαγυάρους”.\n\nΜέσα σε αυτές περιλαμβάνεται και μια…ενδεκάδα γκολ που φάγαμε σε αγώνα που έγινε το 1938(11-1) για τα προκριματικά του Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς.\n\nΤο νόμισμα όπως είπαμε όμως, σ’αυτήν την περίπτωση είχε δύο όψεις…(στην αναμέτρηση για τα προκριματικά του EURO 2016 θα δούμε ποια θα υπερισχύσει…)\n

Ατυχία και θρίαμβος…

\nΣτα προκριματικά του Μουντιάλ ’94 οι 2 ομάδες βρέθηκαν στον ίδιο όμιλο.(οι υπόλοιπες ήταν Ισλανδία, Ρωσία και Λουξεμβούργο).Στον πρώτο αγώνα στο Καυτατζόγλειο η εθνική μας στάθηκε εξαιρετικά άτυχη και έφερε 0-0.\n\nΗ ρεβάνς στην Βουδαπέστη στις 31 Μαρτίου 1993 θα ήταν καθοριστική καθώς ενδεχόμενη νίκη θα μας έδινε προβάδισμα 6 βαθμών από τους Ούγγρους και θα σήμαινε εξασφάλιση μιας εκ των δύο πρώτων θέσεων που θα οδηγούσε στα τελικά.\n\nΕυτυχώς αυτή ήρθε με γκολ του Στράτου Αποστολάκη στο 70′.’Ηταν κατά κάποιο τρόπο ένα γραμμάτιο που μας ”εξόφλησε” η τύχη αλλά και η ιστορία, καθώς απέναντι στην ίδιο ομάδα που διασυρθήκαμε πετύχαμε την πρώτη μας μεγάλη πρόκριση σε τελική φάση Μουντιάλ.\n

Ευκαιρία για εθνική ανάταση…

\nΗ τύχη τα φέρνει έτσι πάντως που, 22 χρόνια μετά, να αντιμετωπίζουμε την Ουγγαρία σε ένα ματς ζωής ή θανάτου για πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2016. Η ”λαίλαπα” Ρανιέρι έχει φέρει την εθνική μας στην τελευταία θέση έχοντας χάσει και ακόμα και από τα Νησιά Φερόε.\n\nΟ αγώνας που δίνουμε πάλι στην ίδια γειτονική χώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία, όχι ασφαλώς για να θριαμβολογήσουμε αλλά για να δείξουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί και δεν έχουμε χάσει την στόφα της ομάδας που μας οδήγησε σε συνεχόμενους θριάμβους από το 2004 και μετά.\n\nΟ Μάρτιος πάντως γενικά μας…πάει.\n

Αγώνες με Ουγγαρία εκτός έδρας:

\n25/03/38 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 11-1\n\n28/05/77 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0\n\n02/05/79 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-0\n\n15/05/83 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 2-3\n\n14/10/87 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 3-0\n\n25/10/89 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 1-1\n\n31/03/93 WCq Ουγγαρία – Ελλάδα 0-1\n\n21/11/07 ECq Ουγγαρία – Ελλάδα 1-2\n\n24/05/08 FRIE Ουγγαρία – Ελλάδα 3-2\n

Ο ιστορικός αγώνας…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=10vP8c0gN6I

ΟΦΗ. Ο υποβιβασμός και η συγκίνηση…

ΟΦΗ. Ο υποβιβασμός και η συγκίνηση...

Είναι μερικές φορές που μας έρχεται στο μυαλό η φράση ”τα όμορφα χωριά όμορφα καίγονται”.Στον αθλητισμό πάρα πολλές ομάδες έχουν περάσει από πολλά στάδια και πολλές φορές έχουν κάνει την διαδρομή από το ζενίθ στο ναδίρ και τούμπαλιν.\n\nΣτην περίπτωση του ΟΦΗ, δυστυχώς συνέβη το πρώτο και μάλιστα με τρόπο που δεν άξιζε σίγουρα σ’αυτήν την ομάδα που αποτελεί τον κύριο εκπρόσωπο της Κρήτης στο ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς φυσικά να υποτιμάμε τις άλλες ομάδες του νησιού (Εργοτέλης, Πλατανιάς).\n\nΟι λόγοι πάρα πολλοί αλλά δυστυχώς δεν αποτελούν έκπληξη καθώς, όπως και άλλες ομάδες, ο σύλλογος είχε φτάσει σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο.\n

Ξεκίνημα με όνειρα και Γκατούζο

\nΣτην αρχή της σεζόν 2014-15, ο ΟΦΗ και οι άνθρωποι του φάνηκε να τρέφουν μεγάλες φιλοδοξίες για την σεζόν, οι οποίες ενισχύθηκαν με τον ερχομό του Τζενάρο Γκατούζο, ο οποίος μπορούσε, πέραν από τα προπονητικά του καθήκοντα, να βοηθήσει τον ΟΦΗ να κάνει διασυνδέσεις με την Ευρώπη.\n\n

ΟΦΗ - Τζενάρο Γκατούζο
Τζενάρο Γκατούζο
\n\nΜετά από ένα καλό ξεκίνημα όμως (και μια μεγάλη νίκη απέναντι στον ΠΑΟ στην Λεωφόρο) άρχισαν να πέφτουν τα προβλήματα σαν χαλάζι. Στην αρχή ήταν οι κόντρες του Γκατούζο με κάποιους παίκτες που ήταν στο στόχαστρο του Ιταλού για λόγους τους οποίους δεν θα κρίνουμε αν ήταν λάθος ή σωστοί, άλλα το μόνο σίγουρο ήταν ότι προερχόντουσαν από το νευρικό κλίμα που υπήρχε στην ομάδα λόγω έλλειψης χρημάτων.\n\nΆλλωστε στην ιστορία έχει μείνει το ξέσπασμα του Γκατούζο μετά από έναν αγώνα, όταν σε δηλώσεις που έκανε δήλωσε παραίτηση, την οποία πήρε πίσω 2 μέρες μετά….\n

Παραίτηση Γκατούζο, Μαχλάς και προσφυγές

\nΤο γυαλί είχε όμως ήδη ραγίσει. Ο Ιταλός παραιτήθηκε λίγο καιρό μετά, όχι για αγωνιστικούς λόγους αλλά γιατί έβλεπε μια γενική αδιαφορία από τους παράγοντες και μάλιστα δεν μπόρεσε να υλοποιήσει και ένα σχέδιο που είχε με Ιταλούς επενδυτές. Χαρακτηριστικά δήλωσε:\n

“Υποσχέθηκα ότι θα έρθουν Ιταλοί επενδυτές, αλλά κάθε μέρα έβγαινε και κάτι καινούριο. Στις 8 Ιανουάριου έπρεπε να πληρώσουμε 150 χιλιάδες ευρώ και είχα βρει αυτά τα λεφτά. Είχα βάλει σ’ αυτή τη διαδικασία άτομα σοβαρά και σωστά, αλλά μετά τις 8 Ιανουαρίου υπήρχε άλλο ένα γράμμα, που λέει ότι πρέπει να πληρώσουμε 50 χιλιάδες ευρώ.\n\nΣε ότι αφορά τους παίκτες, στις 23 Δεκεμβρίου εγώ τους έδωσα 30 χιλιάδες ευρώ από την τσέπη μου. Τις μέρες που ακολούθησαν οι παίκτες ερχόντουσαν σε μένα να ζητήσουν χρήματα, κάτι φυσιολογικό, από τη στιγμή που είχαν να πληρωθούν από πέρυσι. Δεν είχαν λεφτά για να φάνε και δικαιολογημένα ζητούσαν τα χρήματα από μένα.\n\nΚαταλαβαίνεις, ότι σε άτομα με τα οποία συνεργάζομαι χρόνια, δεν μπορώ να εκτεθώ. Όσον αφορά το χρέος και τα αναλυτικά στοιχεία, δεν μπορούσες να καταλάβεις τίποτα. Ο μόνος που καταλάβαινε ήταν ο κ. Πουλινάκης”.

\n

ΟΦΗ - Νίκος Μαχλάς
Νίκος Μαχλάς
\n\nΚαταλαβαίνει κανείς ότι ήταν θέμα χρόνου να έρθει το μοιραίο. Τον Γενάρη ανέλαβε την προεδρία η ”εμβληματική μορφή” του ΟΦΗ, ο Νίκος Μαχλάς ο οποίος προσέλαβε τον Νίκο Αναστόπουλο και μαζί έκαναν μια τελευταία προσπάθεια να σώσουν ότι μπορούσαν.\n\nΓια δύο μήνες η ομάδα ίσα που συμπλήρωνε ενδεκάδα, αλλά παρά το γεγονός αυτό, αγωνιζόταν με ψυχή και προκαλούσε τον θαυμασμό όλης της Ελλάδας.(κέρδισε τον ΠΑΟΚ, πάλεψε με τον ΠΑΟ).\n\n
ΟΦΗ - Νίκος Αναστόπουλος
Νίκος Αναστόπουλος
\n\nΩστόσο οι προσφυγές τριών ξένων παικτών(Μπόντορ, Λόπεθ, Πέσιτς) καθώς και η αγανάκτηση των πιο ”υπομονετικών έφεραν τελικά αυτό που ήταν αναμενόμενο, δηλαδή την αποχώρηση της ομάδας από το πρωτάθλημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι και πριν από αυτήν η ομάδα της Κρήτης δεν είχε κατέβει και σε άλλα ματς να αγωνιστεί…\n

Η θλίψη του Γκέραρντ…

\n

ΟΦΗ - Ευγένιος Γκέραρντ
Ευγένιος Γκέραρντ
\n\nΟ Ευγένιος Γκέραρντ αποτέλει την ”ζωντανή” ιστορία του ΟΦΗ αλλά και μια περίπτωση σπάνια για τα δεδομένα του ελληνικού ποδοσφαίρου καθώς κάθισε στον πάγκο της ομάδας για 15 συνεχόμενα χρόνια(!!!)(1985-2000).\n\nΟ ίδιος με δηλώσεις του εξέφρασε την θλίψη του για ότι τραβάει αυτό το σωματείο:\n

“Είναι ένα δράμα, γιατί όλοι ξέρουν ότι ο ΟΦΗ είναι η πρώτη ομάδα της Κρήτης και δεν είναι καθόλου καλό με τον τρόπο που έφυγε.Τόσος κόπος για να φτάσει ο ΟΦΗ ψηλά και σε μια σεζόν τελείωσαν όλα. Είναι κρίμα για το ποδόσφαιρο της Κρήτης, αλλά και το ποδόσφαιρο της Ελλάδας, γιατί πάντα έδινε αυτή η ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα”

\n

Η αποθέωση από τους οπαδούς…

\nΤο μόνο αισιόδοξο μήνυμα ήταν ο τρόπος με τον οποίο αποχαιρέτησαν οι φίλαθλοι του ΟΦΗ την αγαπημένη τους ομάδα, όταν έγινε γνωστή η οριστική αποχώρηση.\n\nΜε την φωνή τους και τα συνθήματα τους έδειξαν ότι θα είναι πα΄ντα δίπλα στο καμάρι της Κρήτης, το οποίο κατά το παρελθόν τους έκανε πολλές φορές περήφανους(κατάκτηση Κυπέλλου 1987, Βαλκανικό Κύπελλο 1989 και μεγάλες νίκες στην Ευρώπη όπως αυτήν με την Ατλέτικο Μαδρίτης το 1993-94 για το ΟΥΕΦΑ)…\n\nΕμείς ευχόμαστε τα καλύτερα για τον σύλλογο και όπως λένε και στην Κρήτη:\n

”Καλή λευτεριά…”

\n

Αποχαιρετισμός στα όπλα…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ybgOHqHvIGk?w=720\n

Μεγάλες στιγμές…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hPlFMINcj-M?w=720\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kS787BHQMxo?w=720

Όταν ο Γκιούλα Λόραντ “έσβησε” στον πάγκο…

Όταν ο Γκιούλα Λόραντ "έσβησε" στον πάγκο...

Το να είσαι προπονητής δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.Το άγχος, η πίεση, η προσπάθεια για σωστή διαχείριση της ομάδας και η ευθύνη που μπορεί να σου αποδοθεί σε περίπτωση κάποιας αποτυχίας είναι παράγοντες που αναπόφευκτα επηρεάζουν ακόμα και τον πιο υγιή άνθρωπο.\n\nΣτην περίπτωση μάλιστα που κάποιος έχει ιστορικό με την υγεία του είναι καλό να προσέχει πολύ περισσότερο.Η περίπτωση του θανάτου του παλιού προπονητή του ΠΑΟΚ Γκιούλα Λόραντ πάνω στο καθήκον είναι ένα τραγικό παράδειγμα.\n

Μεγάλη προσωπικότητα και ”δικτάτορας”

\nΟ Λόραντ αποτελούσε μέλος της μεγάλης Ουγγαρίας του 1954 όπου υπήρξε συμπαίκτης με τον μεγάλο Φέρεντς Πούσκας και άλλα ”ιερά τέρατα” του ουγγρικού ποδοσφαίρου.\n\nΩς προπονητής δούλεψε σε Γερμανία και Ελλάδα όπου κάθισε στον πάγκο του ΠΑΟΚ.Η κυριότερη αιτία που ήρθε στην χώρα μας ήταν το γεγονός ότι το 1975 οι γιατροί του συνέστησαν να βρει δουλειά σε μια χώρα με αρκετό ήλιο, που θα τον βοηθούσε να ξεπεράσει μια πάθηση που είχε στο δέρμα.\n\nΗ Ελλάδα ήταν ο κατάλληλος προορισμός και έτσι η Θεσσαλονίκη, έγινε γρήγορα η πόλη που έμελλε να αποτελέσει τον τελευταίο του σταθμό στην ζωή…\n\nΣαν προπονητής ήταν πολύ απαιτητικός και πολλές φορές φερόταν σαν ”δικτάτορας”, με την καλή έννοια όμως αφού τον σεβόντουσαν άπαντες.Ήταν σκληρός αλλά δίκαιος ενώ εκτός αγωνιστικού χώρου ήταν φιλικός και κοινωνικός.\n

Το μοιραίο παιχνίδι…

\nΤο πάθος του ήταν πάντα έντονο για τους αγώνες.Ειδικά σε κρίσιμα παιχνίδια όπως αυτό της 31ης Μαίου του 1981 μεταξύ ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού στη Τούμπα για την 32η αγωνιστική του πρωταθλήματος.\n\nΉταν το 17ο λεπτό όταν ο Γκιούλα Λόραντ ψέλλισε κάτι στους συνεργάτες του που κανείς δεν κατάλαβε. Αμέσως μετά σωριάστηκε στο έδαφος από καρδιακή προσβολή. Αμέσως μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης.\n\nγκιούλα λόραντ\n\n \n\nΤο ματς πάντως συνεχίστηκε με τους παίκτες του ΠΑΟΚ να συνειδητοποιούν ότι κάτι σοβαρό είχε συμβεί.Στο ημίχρονο κάποιοι τους είπαν ότι ο προπονητής τους απλά είχε αισθανθεί αδιαθεσία, μην θέλοντας να τους πουν την αλήθεια που θα επηρέαζε την απόδοση τους(ο ”δικέφαλος κέρδισε με 1-0).\n\nΗ αλήθεια ήταν όμως ότι η καρδιά του τον είχε ”προδώσει”… Οι αντιδράσεις όλης της ομάδας όταν έμαθε τι είχε συμβεί θύμιζαν παιδί που είχε χάσει τον πατέρα του.\n

Το δράμα της οικογένειας του Λόραντ και τα ”προειδοποιητικά” εμφράγματα…

\nΜέσα σε όλα τα άλλα τραγικές φιγούρες ήταν η γυναίκα του Ιβ κι η μικρή τους κόρη Μολκί οι οποίες άκουσαν στο ραδιόφωνο ότι ο άνθρωπός τους κατέρρευσε κι έτρεξαν στη Τούμπα για να μάθουν τι συνέβαινε.\n\nΈμαθαν τα δυσάρεστα από τον διερμηνέα του Λόραντ, ο οποίος τις οδήγησε στο νοσοκομείο.\n\nΑξίζει να σημειωθεί ότι πριν το μοιραίο έμφραγμα στις 31 Μαΐου 1981 στη Τούμπα η ιατροδικαστική έκθεση έδειξε ότι ο Λόραντ είχε πάθει άλλα δύο εμφράγματα, το πρώτο έξι μήνες νωρίτερα και το δεύτερο μία εβδομάδα πριν το μοιραίο.\n\nΤo τρίτο ήταν και το μοιραίο και ήρθε σ’έναν αγώνα με μεγάλη ένταση και κρισιμότητα…\n\nγκούλα λόραντ\n\nΑιωνία του η μνήμη…!\n\n

[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=1py2WSKzyWs” ]

ΑΕΚ-Ολυμπιακός. Στιγμές πάθους και έντασης…

ΑΕΚ-Ολυμπιακός. Στιγμές πάθους και έντασης...

Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν να επιδείξουν πολλές σημαντικές αναμετρήσεις όταν αγωνίζονται ως αντίπαλοι.\n\nΕίναι όμως ένα ζευγάρι που έχει απασχολήσει πολλές φορές την φίλαθλη γνώμη για εξωγηπεδικά θέματα ίσως περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο και έχει καταγράψει στιγμές αξιομνημόνευτες και όχι πάντα ευχάριστες.\n\nΤο SportBrio σας θυμίζει μερικά-μερικά εντός και…εκτός αγωνιστικών χώρων…\n

10 Αξιοσημείωτα περιστατικά από την ιστορία ΑΕΚ – Ολυμπιακός

\n

1)Οι πανηγυρισμοί που έγιναν κλάμα(1981)

\nΗ γνωστή τραγωδία με τους 21 νεκρούς φιλάθλους του Ολυμπιακού που ποδοπατήθηκαν προσπαθώντας να βγουν από υην θύρα 7 και να πάνε να αποθεώσουν τους παίκτες της ομάδας τους που είχαν νικήσει την ΑΕΚ με 6-0…\n\n

[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=2JDz72e9-p0″ ]\n\n \n

2)Το γκολ του Καραγκιοζόπουλου…(1989)

\nΣ’έναν αγώνα που είχε κυριαρχήσει ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ κατάφερε να πάρει την νίκη σε μια ξαφνική αντεπίθεση με γκολ του…αμυντικού Καραγκιοζόπουλου, σ’ένα ματς που έκρινε και τον τίτλο υπέρ της…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=EF1tiu4gCFc” ]\n\n \n

3)Η “γρουσούζικη” 13η Γενάρη 1991

\nΣτον αγώνα ΑΕΚ-Ολυμπιακός εκείνης της ημέρας είχαμε μια τραγωδία και έναν άσχημο περιστατικό.Πριν τον αγώνα σκοτώθηκε έξω από το γήπεδο ο 17χρονος φίλαθλος Γιώργος Παναγιώτου από φωτοβολίδα που εκτοξεύτηκε από πιστόλι και τον βρήκε στην κοιλιά.\n\nΕντός αγωνιστικού χώρου είχαμε διακοπή του αγώνα στο 82′ (1-2 κέρδιζε ο Ολυμπιακός) από δακρυγόνο, που οδήγησε και στην εκκένωση του γηπέδου.Ο αγώνας επαναλήφθηκε από την αρχή στην Ρόδο και η ”Ένωση” κέρδισε με 1-0.\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=bkmHZ8Ypy6E” ]\n\n \n

4)”Γαύροι αδέλφια”

\nΚαι όμως το 1993 είχαμε και αποθέωση των παικτών του Ολυμπιακού από φιλάθλους της ΑΕΚ!\n\nΗ τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1992-93 βρήκε αντιμέτωπους ΑΕΚ και Ολυμπιακό σ’ένα ματς που οι μεν ”κιτρινόμαυροι” ήθελαν μόνο νίκη για να πάρουν το πρωτάθλημα(αλλιώς το έπαιρνε ο ΠΑΟ) ενώ ο Ολυμπιακός ήταν αδιάφορος.\n\nΗ νίκη της ΑΕΚ με 3-1 είχε ως αποτέλεσμα την ειρηνική εισβολή των φιλάθλων εντός αγωνιστικού χώρου, οι οποίοι αποθέωναν και… τους παίκτες του Ολυμπιακού θεωρώντας ότι δεν έβαλαν και τα πόδια τους…στην φωτιά…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=CnnYKBLYYl8″ ]\n\n \n

5)Μπλακ-άουτ…(1993-94)

\nΆλλο ένα απρόοπτο σε αγώνα ΑΕΚ-Ολυμπιακού που περιελάμβανε την πτώση του ρεύματος λίγα λεπτά πριν το φινάλε και με το σκορ ισόπαλο 1-1. Εκείνο το βράδυ υπήρχε γενικό πρόβλημα, όπου είχαν σβήσει τα φώτα στο κοινοβούλιο, αλλά και στον αγώνα μπάσκετ Περιστερίου-ΠΑΟΚ.\n\nΤο μπλακ άουτ κράτησε μόλις 25 λεπτά και όταν το ρεύμα επανήλθε διαπιστώθηκε ότι είχε προκληθεί βραχυκύκλωμα και ο διακόπτης είχε καεί, γι’ αυτό και δεν γινόταν να ανάψουν τα φώτα.\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=bD4DYz9gWiA” ]\n\n \n

6)Επιστροφή Μπάγεβιτς(1997) και οργισμένος Παπαδόπουλος(1998)…

\nΗ μετακίνηση του Μπάγεβιτς από την ΑΕΚ στον Ολυμπιακό αποτέλεσε αφορμή για μια από τις σύγχρονες κόντρες των 2 ομάδων.Λογικό ήταν η επιστροφή του ως αντίπαλος στη Φιλαδέλφεια να μην έγινε με …ροδοπέταλα.\n\nΗ οργή αυτή φαινόταν και σε live δηλώσεις που έκανε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στην επιστροφή no2…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=wJpnUZXHWOg” ]\n\n \n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=wbk2eFl6Azc” ]\n\n \n

7)Οι πυροβολισμοί στο Members club(1999)

\nΤο ντέρμπι της περιόδου 1999-2000 που έγινε στην Φιλαδέλφεια ήταν κεκλεισμένων λόγω τιμωρίας της ΑΕΚ.Ωστόσο, μετά το τέλος του ματς (0-2 ο Ολυμπιακός) η ”Ένωση” είχε φοβερά πaαάπονα από τον διαιτητή Δημητρόπουλο.\n\nΗ ένταση επεκτάθηκε και εκτός αγωνιστικού χώρου και κατέληξε σε …πυροβολισμούς στο Members club όπου σε διένεξη που είχαν ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ, Δημήτρης Μελισσανίδης, με τον τότε πρόεδρο της ΕΠΑΕ, Βίκτορα Μητρόπουλο, ο σωματοφύλακας του δεύτερου έβγαλε όπλο και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως, ενώ βγήκαν και μαχαίρια.\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=B8iPiAK42aM” ]\n\n \n

8)Η ”ματσάρα” του 2002

\nΟ αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων την προτελευταία αγωνιστική θα έκρινε τον πρωταθλητή.Η ΑΕΚ ήθελε απλά να μην ηττηθεί για να πάρει το πρωτάθλημα.Τελικά ο Ολυμπιακός επικράτησε με 4-3 σε ένα φοβερό παιχνίδι με πολλές διακυμάνσεις…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=X8wlSv6aP0Y” ]\n\n \n

9)Ο Ίβιτς ”καρφώνει” την πρώην ομάδα του…(τελικός κυπέλλου 2002)

\nΛίγες μέρες μετά το πρωτάθλημα οι ομάδες αγωνίστηκαν και στον τελικό κυπέλλου με την ΑΕΚ να επικρατεί 2-1 χάρη σε ένα γκολ του Ίλια Ίβις,χρόνια παίκτη των ”ερυθρολεύκων” στο 82’…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=j5ORHAaQe2Y” ]\n\n \n

10)Ο ”τελικός των τελικών”(2009)

\nΤο 2009 έγινε ίσως ο κορυφαίος τελικός κυπέλλου στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.Κανονική διάρκεια 3-3(με γκολ του Σκόκο στο 90′ και του Νταρμπισάιρ στις καθυστερήσεις), παράταση 4-4 και σκορ…. 15-14 στα πέναλντυ, σε ένα σκληρό ”μπρα ντε φερ” που ξεκίνησε 8 το βράδυ και τελείωσε μετά τα μεσάνυχτα…\n\n[gdlr_video url=”https://www.youtube.com/watch?v=YWm9YhPlE8A” ]\n\n 

Ιωάννου-Βουτσαράς. Η μοιραία σύγκρουση…

Ιωάννου-Βουτσαράς. Η μοιραία σύγκρουση...

\n \n

Θοδωρής Ιωάννου
Θοδωρής Ιωάννου
\n\nΜέσα στο γήπεδο, δυστυχώς κατά καιρούς, γινόμαστε, μέσω της τηλεόρασης, μάρτυρες θανάτων ποδοσφαιριστών από διάφορες αιτίες που οφείλονται κυρίως στις ελλιπείς ιατρικές εξετάσεις.\n\nΣτις 4 Οκτώβρη του 1959 όμως ο θάνατος του ποδοσφαιριστή του Εθνικού Θοδωρή Ιωάννου δεν προήλθε από κάτι τέτοιο αλλά από μια καταραμένη στιγμή που περιελάμβανε μια μοιραία σύγκρουση με τον τερματοφύλακα του ΠΑΟ Μιχάλη Βουτσαρά…\n

Η αγάπη του Ιωάννου για την επίθεση…

\nΟ Ιωάννου γεννήθηκε το 1939. Στην ”τρυφερή” ηλικία των 5 ετών έχασε και τους δύο γονείς του και ο θείος του ανέλαβε να τον μεγαλώσει. Για να βγάλει τα προς το ζειν εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος.Ως ποδοσφαιριστής, ξεκίνησε να παίζει στην άμυνα αλλά το όνειρό του ήταν να γίνει ο γκολτζής των Πειραιωτών.\n\nΗ επιθυμία του αυτή έγινε πραγματικότητα στην μοιραία 4η Οκτώβρη του 1959 όταν ο Ιταλός προπονητής του Εθνικού Τριβιζάν αποφάσισε να τον δοκιμάσει σ’αυτήν την θέση, στο φιλικό με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, αντί του Γεωργούλη που είχε καθυστερήσει να έλθει στο γήπεδο.Μάλιστα πριν το παιχνίδι ο Ιωάννου είχε πει στον συμπαίκτη του Μίμη Τσερεγκώφ:\n

“Θα βάλω γκολάκια σήμερα. Κάνε μου καλές πάσες για να γλεντήσουμε τον Βουτσαρά”

\n \n \n \n

Η μοιραία έξοδος…

\nΔεν είχαν περάσει παρά 14 λεπτά όταν στη πρώτη αξιόλογη επίθεση του Εθνικού ο Ιωάννου βρέθηκε απέναντι στον Βουτσαρά που βγήκε να διώξει τη μπάλα. Ο Ιωάννου έσκυψε το κεφάλι του να τη βρει, αλλά χτύπησε στο γόνατο του αντιπάλου του, μένοντας στο χορτάρι χωρίς να αντιδράει.\n\n

Ιωάννου - Βουτσαράς
Ιωάννου – Βουτσαράς
\n\nΑκολούθησαν σκηνές πανικού με τους παίκτες να φωνάζουν για βοήθεια παράλληλα με τα μεγάφωνα του σταδίου που κάνα έκκληση για γιατρό.Ο Κώστας Λινοξυλάκης ξήλωσε μια πινακίδα η οποία χρησιμοποιήθηκε ως φορείο για τον άτυχο ποδοσφαιριστή.\n\nΚάποια στιγμή φάνηκε να ανακτά την αναπνοή του και μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο.Τελικά δεν άντεξε καθώς την επόμενη μέρα στις 16.30 ξεψύχησε, ενώ μέχρι εκείνη την στιγμή ζούσε με μηχανική υποστήριξη…\n

Το δράμα του Βουτσαρά και η κηδεία…

\n

Ιωάννου - Βουτσαράς
Ιωάννου – Βουτσαράς
\n\nΟ Μιχάλης Βουτσαράς δεν μπορούσε με τίποτα να πιστέψει τι είχε συμβεί.Έκλαιγε σε μια γωνιά με λυγμούς ενώ την ίδια μέρα πήγε σε ένα εκκλησάκι να προσευχηθεί γα τον Ιωάννου, δυστυχώς χωρίς να εισακουστούν οι προσευχές του.\n\nΤο γεγονός αυτό τον σημάδεψε για όλη του την υπόλοιπη καριέρα, καθώς συνέχισε να παίζει μπάλα λόγω της στήριξης των συμπαικτών του χωρίς πια να είναι ο ίδιος ταλαντούχος τερματοφύλακας που ήταν πριν.\n\nΤον Ιωάννου συνόδεψαν στην τελευταία του κατοικία 50.000 άνθρωποι, ανάμεσα τους και διοικήσεις ομάδων, συγκλονισμένοι από την πρωτοφανή τραγωδία\n

Μπορούσε να σωθεί…

\nΔυστυχώς η έλλειψη ιατρικών γνώσεων ήταν μια επιπλέον αιτία για τον θάνατο του Ιωάννου, καθώς, λίγες μέρες αργότερα ο ιατροδικαστής Αγιουντάνης έλεγε ότι ο θάνατος του ποδοσφαιριστή προήλθε από εγκεφαλική αιμορραγία αλλά μπορούσε να είχε σωθεί εάν του έριχναν κρύο νερό στο κεφάλι και τον είχαν αφήσει ακίνητο μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο.\n\nΤόνισε όμως παράλληλα ότι η αορτή της καρδιάς του ήταν στενή και δεν θα έπρεπε να είχε ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.\n \n \n 

Ελληνικό Ποδόσφαιρο. Δηλώσεις Που Έμειναν στην Ιστορία!

Αναμφισβήτητα όσο και κάποιες φορές να απαξιώνουμε το ελληνικό ποδόσφαιρο, πάντα όλοι θα παραδεχόμαστε ότι με αυτό μεγαλώσαμε ή έστω στην χειρότερη δοκιμάσαμε να ασχοληθούμε με αυτό. Ακόμα και στις δεκαετίες ’80 και ’90 που το μπάσκετ ήταν στην κορυφή το ποδόσφαιρο ήταν πάντα στην επικαιρότητα.\n\nΣ’αυτήν ”έμενε” πάντως όχι μόνο για όσα συνέβαιναν εντός αγωνιστικών χώρων αλλά και για στιγμές που διαδραματίζονταν εκτός με πρωταγωνιστές παίκτες, προπονητές, δηλώσεις και πολλά άλλα γεγονότα που αν μη τι άλλο προκαλούν γέλιο και δείχνουν πόσο αυθόρμητος είναι ο Έλληνας(ή και ο ξένος που έρχεται να παίξει εδώ και ”παρασύρεται”)\n\nTo SportBrio.gr σας θυμίζει μερικές από αυτές. Καλή διασκέδαση!\n

#1. Αργύρης Σαλιαρέλης: ”Είστε αρχιψεύταρος…”

\nΟ πρώην πρόεδρος του Ολυμπιακού τα ”χώνει” στον παρατηρητή του αγώνα Ολυμπιακού-ΟΦΗ με όχι και τόσο κομψό τρόπο…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=-XsqldcLibc\n

#2. Νίκος Αλέφαντος: “Μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα”

\nΊσως η πιο χαρακτηριστική καλτ φυσιογνωμία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο μέγας Νίκος Αλέφαντος ”προτρέπει” δημοσιογράφο να παρακολουθεί ”καλύτερα” το τόπι…Ατάκα που χρησιμοποιείται κατά κόρον…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=oOLJc2hRtVw\n

#3. Νίκος Αναστόπουλος: “Δεν το ξανακάνω κε ρέφερι”

\nΟ μεγάλος ”Νικολό” ξεπερνάει τα όρια των διαχωριστικών γραμμών για να δώσει οδηγίες.Ο τέταρος τον αποβάλλει και η συνέχεια θυμίζει διάλογο μαθητή-δάσκαλου…\n\nΤο συγκεκριμένο περιστατικό έγινε κι επιτυχημένο διαφημιστικό σποτ από εταιρία Τηλεπικοινωνιών…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aP9cOZ1FLS4\n\n \n

#4. Πάτρικ Όγκουνσότο, ο μικρός ”Θεούλης” των δηλώσεων

\nΟ συμπαθέστατος Πάτρικ Ογκουνσότο κάνει φιλότιμες προσπάθειες να μιλήσει ελληνικά.Απλά κάποιες φορές λόγων νεύρων δεν έχει τα ”επιθυμητά” αποτελέσματα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=NF_a2_6cK0c\n

#5. Μπακαγιόκο: “Γέλιο μέχρι θανάτου”

\nΟ Μπακαγιόκο ακόμα γελάει από την την μετάφραση του ανθρώπου δίπλα του…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=yMMqQgFRo4c\n

#6. Θωμάς Μάτσιος. Τελικά θα γίνει ή δεν θα γίνει…

\nΟ Θωμάς Μάτσιος, αντιπρόεδρος του Εδεσσαικού μας τα μπερδεύει λίγο σχετικά με το αν θα γίνει το ματς με την Καλαμαριά\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Vm2oyynssEQ\n

#7. Ο Νέρι Καστίγιο τα ”παίρνει”

\nΟ Νέρι Καστίγιο αγριεύει και αγριοκοιτάει δημοσιογράφο μετά από ματς ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού στην Τούμπα\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=l_fpaPB83F4\n

#8. Διακοπή live μετάδοσης μετά από παρέμβαση από τον “Καπετάνιο”

\nΟ πάντα ”θερμός” Γιώργος Βαρδινογιάννης εισβάλλει στα δημοσιογραφικά θεωρεία, διαμαρτυρόμενος για την περιγραφή μιας αμφισβητούμενης φάσης.On air παρακαλώ…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_H5PLeoJk-4\n

#9. Σωκράτης Κόκκαλης: ”Να δούμε και τα πλέι-οφ…”

\n”Αγωνία” του Σωκράτη Κόκκαλη για το ποιά ομάδα θα πάρει την δεύτερη θέση στα πλέι-οφ του πρωταθλήματος 2007-08…(αν όχι αγωνία πιθανό trollarisma…)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Zt5GdBOVzbk\n

#10. Νίκος Αλέφαντος κατά πάντων…

\nΔεν θα μπορούσε ένα τέτοιο άρθρο να μην κλείσει με τον ”θρυλικό” και μετρ του είδους όπως είπαμε Αλέφαντο.Δεν ”χαρίστηκε” ούτε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφνόπουλο….\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SNzbg1c55bY\n\n \n\nTo be continued(να είστε σίγουροι…)

“Στη Θύρα 7 των Ουρανών θα Καταθέσω Στεφάνι”

Στη Θύρα 7 των Ουρανών θα Καταθέσω Στεφάνι

Αποτελεί την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τραγωδία στον ελληνικό χώρο και πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, συγκρινόμενη μόνο με πολύνεκρες τραγωδίες όπως αυτές του Χέιζελ(1985) και του Χίρλσμπορο(1989).\n\n21 άτομα έχασαν την ζωή τους από μια αμέλεια, από μια κλειστή πόρτα και από το μεγάλο πάθος τους να αποθεώσουν την αγαπημένη τους ομάδα μετά από έναν μεγάλο θρίαμβο.Η τραγωδία στην θύρα 7 στις 8-2-81 έχει μείνει ανεξίτηλη στις μνήμες όσων την έζησαν τότε αλλά και των επόμενων γενεών που μαθαίνουν από τις προηγούμενες τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μοιραίο απόγευμα…\n

Θρίαμβος του Ολυμπιακού

\nΗ Κυριακή της 8ης Φεβρουαρίου του 1981 ήταν μια ηλιόλουστη μέρα με καιρό ιδανικό για να παιχτεί ποδόσφαιρο.Ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε την ΑΕΚ, σ’έναν αγώνα κρίσιμο που αν τον κέρδιζε θα βρισκόταν μια ανάσα από το πρωτάθλημα.\n\nΤο Καραισκάκη θύμιζε ”Μαρακανά” και ο ενθουσιασμός ”ξεχείλιζε”.Η ομάδα του Ολυμπιακού φρόντισε να πολλαπλασιάσει τα ”ντεσιμπέλ” της χαράς καθώς με μια επιβλητική εμφάνιση συνέτριψε την ΑΕΚ με 6-0(σκόρερ οι Γαλάκος με χατ-τρικ, Κουσουλάκης, Ορφανός και Βαμβακούλας).\n\nΑν όμως ήξεραν οι παίκτες το τι θα ακολουθούσε από την ”απόλυτη έκσταση” που προσέφεραν απλόχερα στους οπαδούς τους σίγουρα θα εύχονταν να είχαν χάσει εκείνο το ματς…\n\n

Θύρα 7
Θύρα 7
\n

Τα πανηγύρια μετατράπηκαν σε οδύνη καθώς ο Χάρος παραμόνευε…

\nΤο να κερδίζεις έναν μεγάλο αντίπαλο με τέτοιο τρόπο αναμφίβολα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις παρορμητικές και χωρίς πολύ σκέψη και οργάνωση.Ειδικά για τους φιλάθλους της ”θύρας 7”, οι οποίοι είναι και οι πιο παθιασμένοι…\n\nΜε την επίτευξη του 6ου γκολ λοιπόν πολλοί από αυτούς θέλησαν πάνω στην χαρά τους να πάνε από την θύρα 7 στην 1 καθώς από εκεί θα είχαν την ευκαιρία να αποθεώσουν τους ”ήρωες” τους.Την ώρα που κατέβαιναν τα σκαλοπάτια ένας από αυτούς γλίστρησε ενώ αυτοί που βρίσκονταν πίσω του άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο σαν ”ντόμινο”.\n\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΗ πόρτα της θύρας ήταν μισάνοιχτη.Πάνω σε όλο αυτό το κλίμα ευφορίας κανείς δεν άκουγε τις κραυγές απόγνωσης με αποτέλεσμα κόσμος να συνεχίσει να συρρέει σε αυτό το σημείο και μάλιστα αυτοί που βρίσκονταν πίσω να φωνάζουν μην γνωρίζοντας ότι μπροστά γινόταν μακελειό:\n

Άντε τι θα γίνει; Άντε να βγούμε!!

\nΤο αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια ”ανθρώπινη μάζα” μέσα στην οποία 19 άτομα δεν άντεξαν και πέθαναν από ασφυξία ενώ τουλάχιστον 60 τραυματίστηκαν.Η τραγωδία θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη αν, με παρέμβαση της αστυνομίας, δεν ξηλωνόταν ένα τουρνικέ της θύρας(τα τουρνικέ ανοίγανε να περνάει ένας-ένας φίλαθλος στον έλεγχο των εισιτηρίων)…\n

Οδύνη και σπαραγμός στο Τζάνειο

\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΟι σκηνές που ακολούθησαν θύμιζαν ταινία τρόμου.Εκατοντάδες ασθενοφόρα εισέρχονταν στο στάδιο Καραισκάκη για να μεταφέρουν τραυματίες στο Τζάνειο νοσοκομείο ενώ οι δρόμοι γύρω από το στάδιο είχαν αποκλειστεί για να περνάνε τα ασθενοφόρα πιο εύκολα.\n\nΣτην μεταφορά των τραυματιών βοηθούσαν και τα διερχόμενα ΙΧ. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ενός οδηγού:\n

Πέρναγα έξω από το Καραισκάκη και έβλεπα σκηνές πανικού χωρίς να ξέρω τι έχει γίνει, ώσπου ξαφνικά 2 άτομα μου ανοίγουν την πόρτα, μου βάζουν έναν αιμόφυρτο άντρα μέσα και μου λένε να τον πάω γρήγορα στο Τζάνειο.

\nΣτην είσοδο του νοσοκομείου η αγωνία των συγγενών αυξανόταν λεπτό με λεπτό καθώς δεν υπήρχε ενημέρωση για τα ονόματα των θυμάτων.Πολλοί από αυτούς τρέχαν πανικόβλητοι στους διαδρόμους ψάχνοντας ανάμεσα στους τραυματίες και στους νεκρούς μπας και αναγνωρίσουν το δικό τους πρόσωπο.\n\nΓιατρός που είχε υπηρεσία εκείνο το απόγευμα είπε το εξής ανατριχιαστικό:\n

Δεν είχαμε ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.Μας έφερναν πτώματα και τραυματίες μαζί και έπρεπε να ξεχωρίσουμε ποιός ζούσε και ποιός πέθανε με τρόπο αστραπιαίο.Το μόνο που κάναμε ήταν να βλέπουμε με μια πρόχειρη ματιά αν ανέπνεαν και όποιος ήταν νεκρός τον βάζαμε σ’έναν θάλαμο για να ασχοληθούμε με αυτούς που χαροπάλευαν.

\nΠολλοί άνθρωποι που αναγνώριζαν τους νεκρούς τους δεν άντεχαν και κατέρρεαν. Η αναγνώριση γινόταν πολλές φορές από τα αντικείμενα που είχαν πάνω τους τα θύματα, καθώς πολλών τα πρόσωπα είχαν αλλοιωθεί στο έπακρο από την ασφυξία.\n\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n

Παίκτες στο Τζάνειο, Λόλα Νταιφά, συμβολή Παύλου Γιαννακόπουλου και το δράμα του Αναστόπουλου…

\nΟι παίκτες του Ολυμπιακού, αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν το γεγονός, έτρεξαν στο Τζάνειο για να συμπαρασταθούν στους άτυχους φιλάθλους. Μάλιστα οι Καραβίτης και Κυράστας προσέφεραν αίμα ενώ ο Μάικ Γαλάκος ευχόταν:\n

Να μην είχε βάλει ποτέ τα 3 γκολ που οδήγησαν στο κύμα ενθουσιασμού και εν τέλει σ’αυτήν την τραγωδία.

\nΑνάμεσα σ’αυτούς και η ”σιδηρά κυρία” του Ολυμπιακού Λόλα Νταιφά η οποία ανάφερε το εξής περιστατικό:\n

Ένα από τα παιδιά που επισκέφτηκα, ο Στράτος Λούπος, μόλις με αντίκρισε με αναγνώρισε και με ρώτησε πως θα τα πάει ο Ολυμπιακός την άλλη Κυριακή. Εγώ τον χάιδεψα και του έδωσα κουράγιο. Πέντε ώρες μετά με πήραν από το Τζάνειο και μου ανακοίνωσαν τον θάνατό του.

\nΑυτό ήταν το εικοστό θύμα της θύρας 7 ενώ ο τραγικός αριθμός έκλεισε 6 μήνες μετά με τον θάνατο ενός ακόμα φιλάθλου που δεν ξύπνησε ποτέ από το κώμα στο οποίο είχε ”πέσει”.Άξια θαυμασμού πάντως ήταν η κίνηση του βιομήχανου φαρμάκων κ.Παύλου Γιαννακόπουλου να προσφέρει όλο το πλάσμα αίματος που χρειαζόταν το νοσοκομείο.\n\nΑνατριχίλα προκαλεί το γεγονός ότι 2 από τα θύματα της θύρας 7, ο Μιχάλης Μάρκου και η αρραβωνιαστικιά του Ζωγραφιά Χαιρατίδου, είχαν προμηθευτεί εισιτήριο από τον Νίκο Αναστόπουλο, καθώς ο πρώτος ήταν προσωπικός του φίλος.Ο ίδιος ο Αναστόπουλος δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό που του έδωσε ήταν ένα…\n

Εισιτήριο χωρίς επιστροφή.

\n

Τρίτη και μοιραία

\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΗ θύρα 7 του σταδίου Καραισκάκη είχε και στο παρελθόν χαρακτηριστεί ως ”παγίδα θανάτου”. Η κατασκευή της ήταν ένας μακρύς σκοτεινός διάδρομος που στο τελείωμα του είχε σκαλοπάτια τα οποία οδηγούσαν στην έξοδο.\n\nΔεξιά και αριστερά από τις σκάλες δεν υπήρχαν στηρίγματα για αυτούς που κατέβαιναν ενώ και η ορατότητα μέχρι την έξοδο ήταν περιορισμένη λόγω της έλλειψης φωτισμού.\n\nΣτο παρελθόν το καμπανάκι του κινδύνου είχε χτυπήσει άλλες δύο φορές και μάλιστα Φλεβάρη μήνα.Συγκεκριμένα στις 6-2-1980 στον αγώνα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ όπου δέκα θεατές τραυματίστηκαν κατά την έξοδο τους από την μοιραία θύρα, και στις 14-2-1973 στον φιλικό αγώνα Ολυμπιακού-Άγιαξ όπου οι αντίστοιχοι τραυματίες ήταν 34…\n\nΔυστυχώς την τρίτη φορά είχαμε και θύματα…\n

Ταινία και μηνύσεις

\nΗ θύρα 7 έγινε και ταινία το 1983 από τον Φώσκολο, αλλά δεν προβλήθηκε για πολύ καιρό, καθώς το περιεχόμενό της δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να ακολουθήσουν μηνύσεις και τελικά να αποσυρθεί από τους κινηματογράφους (προσωπική κρίση:απόλυτα δίκαια καθώς σε τέτοια γεγονότα δεν χωράει εμπορική εκμετάλλευση)\n

Έγκλημα δίχως τιμωρία και ο ”Γολγοθάς των οικογενειών”

\nΤρία χρόνια μετά την τραγωδία της Θύρας 7 έγινε το πρώτο δικαστήριο. Κατηγορούμενοι ήταν πέντε φύλακες του γηπέδου και πέντε αστυνομικοί. Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στο δικαστήριο ήταν πολύ ”δυνατές”.\n\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΟι κατηγορούμενοι φώναζαν ότι ήταν αθώοι ενώ οι συγγενείς των θυμάτων ζητούσαν τιμωρία των ενόχων.\n\nΤα κύρια ερωτήματα της δίκης ήταν αν οι πόρτες ήταν ανοικτές, αν είχαν απομακρυνθεί τα τουρνικέ και αν οι θυρωροί και οι αστυνομικοί βρίσκονταν στις θέσεις που προβλέπονταν. Τα κατασκευαστικά λάθη του γηπέδου, που είχε εντοπίσει ο τότε Αττικάρχης, Γιώργος Παντελάκης, δεν απασχόλησαν το δικαστήριο.\n\nΤα αδικήματα είχαν χαρακτηριστεί πλημμελήματα και έτσι παραγράφηκαν λόγω παρέλευσης της πενταετίας από την κατασκευή του γηπέδου. Κάποιοι ακόμα και σήμερα λένε ότι εάν είχαν αποδοθεί κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, δεν θα υπήρχε παραγραφή και οι κατασκευαστές του γηπέδου θα κάθονταν στο εδώλιο.Πολλοί ακόμα υποστήριζαν ότι στην θύρα 7 οι οπαδοί ήταν υπεράριθμοι και έμπαιναν μέσα χωρίς έλεγχο.\n\nΤελικά η υπόθεση έκλεισε στις 21 Φεβρουαρίου του 1986 με την απόφαση σοκ:\n

Άπαντες αθώοι

\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΕνώ τα αίτια αποδόθηκαν στην ”κακιά στιγμή”. Ήταν μια δεύτερη μαχαιριά στις καρδιές των συγγενών των θυμάτων.\nΠολλά σπίτια πάντως εκείνο το μοιραίο απόγευμα ”έκλεισαν΄΄ καθώς πολλά από τα θύματα ήταν απλά παιδιά του μεροκάματου και μάλιστα αρκετά από αυτά συντηρούσαν πολυμελείς οικογένειες.\n\nΑλλά κάτι τέτοιο πέρασε στα ψιλά για πολλούς που ανακατεύτηκαν με την δίκη της θύρας 7.Το μόνο που εισέπραξαν οι οικογένειες ήταν κάποιες αποζημιώσεις και κάποια χρήματα από έρανο των φιλάθλων που πλήρωναν λίγο πιο ακριβά το εισιτήριο σαν φόρο εισφοράς σ’αυτές.\n

Νέο Καραισκάκη και ”δεν ξεχνιούνται ποτέ”

\nΑπό τότε έως σήμερα η 8η Φεβρουαρίου είναι ”ημέρα πένθους” για την οικογένεια του Ολυμπιακού. Μνημόσυνα τελούνται κάθε χρόνο και συνοδεύονται με κατάθεση στεφάνων από ομάδες και παράγοντες του αθλητικού και πολιτικού χώρου.\n\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΗ πιο συγκινητική στιγμή είναι το ”προσκλητήριο νεκρών” που εκφωνείται συνήθως από έναν συγγενή κάποιου νεκρού.\n\nΕιδική τελετή έγινε το 2003 όταν γκρεμίστηκε το παλιό Καραισκάκη, προκειμένου να φτιαχτεί το καινούργιο, καθώς η θύρα 7 κατεδαφίστηκε τελευταία, προς τιμήν των θυμάτων.\nΠολλά συνθήματα έχουν φτιαχτεί για τους νεκρούς με χαρακτηριστικότερο το:\n

”Θρύλε θυμήσου Πρωταθλητή σε θέλουνε ακόμα και οι νεκροί σου”.

\n

Θύρα 7, 1981
Θύρα 7, 1981
\n\nΤέλος, στο Νέο Καραισκάκη, 21 καθίσματα στην θύρα 7 έχουν μαύρο χρώμα και μένουν πάντα κενά…\n\n
Θύρα 7 - Νέο Καραϊσκάκη
Θύρα 7 – Νέο Καραϊσκάκη
\n

Τα ονόματα των θυμάτων

\nΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (41 ετών-εκδότης περιοδικού)\nΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΜΙΤΣΗΣ (18 ετών- κάτοικος Περιστερίου, οπαδός ΑΕΚ)\nΣΠΥΡΟΣ ΑΝΔΡΙΩΤΗΣ (24 ετών-μαρμαράς)\nΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΛΥΝΑΣ (20 ετών-γιος αναπληρωτή διευθυντή Υπουργείου Γεωργίας)\nΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (18 ετών-μαθητής Λυκείου)\nΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΣ (26 ετών-ναυτικός)\nΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ (34 ετών-βιβλιοδέτης)\nΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (21 ετών-σπουδαστής)\nΣΠΥΡΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΚΗΣ (18 ετών-κάτοικος Χαλανδρίου)\nΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΡΚΟΥ (27 ετών- ιδ. υπάλληλος)\nΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΧΑΣ (20 ετών-αρτοποιός)\nΚΩΣΤΑΣ ΜΠΙΛΑΣ (28 ετών-γυψαδόρος)\nΗΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ (17 ετών-μαθητής σχολής Ηλεκτρολόγων)\nΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΙΣΤΟΛΗΣ (30 ετών)\nΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΟΥΠΟΣ (20 ετών)\nΚΩΣΤΑΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΗΣ (16 ετών-μαθητής Λυκείου)\nΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (19 ετών-ηλεκτρονικός)\nΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΟΥΜΑΝΙΔΗΣ (14 ετών-μαθητής)\nΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ (19 ετών-υδραυλικός)\nΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ (34 ετών-εκτελωνιστής)\nΖΩΓΡΑΦΟΥΛΑ ΧΑΪΡΑΤΙΔΟΥ (23 ετών-οικονομολόγος)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=LgtClvIWFOo\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2sbNQZhsAsE\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9K23zptY6eI\n\nΗ απαράδεκτη(ως προς το γεγονός) ταινία\nhttps://www.youtube.com/watch?v=egiDbCd0_V4

Χ.Κωστής. Το Κάταγμα που Σταμάτησε τον “Έλληνα Κρόιφ”

Χ.Κωστής. Το Κάταγμα που Σταμάτησε τον "Έλληνα Κρόιφ"

Αν στο λεξικό μπορούσαμε να βάλουμε ένα τρανό παράδειγμα στην λέξη ”ατυχία” τότε από τις πιο σοβαρές υποψηφιότητες θα ήταν το όνομα του Χρήστου Κωστή.Επιθετικός και με μεγάλη άνεση στο σκοράρισμα είχε χαρακτηριστεί ως ”Έλληνας Κρόιφ” και είχε όλα τα προσόντα να γράψει την δική του ιστορία.Μέχρι που ήρθε το καταραμένο βράδυ του αγώνα με την Στουρμ Γκρατς το 1997…\n

Αρχή στον Ηρακλή και όνειρα με την ΑΕΚ

\nΣε ηλικία 17 ετών ξεκίνησε την καριέρα του στον Ηρακλή, δείχνοντας από μικρή ηλικία τα εξαιρετικά αθλητικά του προσόντα και κάνοντας τους φιλάθλους του ”γηραιού” να βλέπουν στο πρόσωπό του έναν νέο ηγέτη. Σε 110 αγώνες μέσα σε 5 χρόνια πέτυχε 24 γκολ.\n\nΟι εμφανίσεις του δεν μπορούσαν να μείνουν απαρατήρητες από τις μεγάλες ομάδες και η ΑΕΚ ήταν αυτή που τον απέκτησε το 1994 (χρονιά που ήταν πρωταθλήτρια). Έως το 1997 όλα πήγαιναν κατ’ευχήν για τον νεαρό επιθετικό. Μπορεί να είχε κατακτήσει μόνο 2 κύπελλα (1996,1997) αλλά έπαιζε σε πολύ υψηλό επίπεδο και μάλιστα την σεζόν 1996-97 έδειξε ότι μπορούσε να αποτελέσει ένα εξαιρετικό επιθετικό δίδυμο με τον Ντέμη Νικολαίδη\n

Στουρμ…Γ(κρατς)…

\nΣτις 23 Οκτωβρίου του 1997 η ΑΕΚ αντιμετώπιζε την Στουρμ Γκρατς για το κύπελλο Κυπελλούχων στην Ν.Φλαδέλφεια. Σε μια φάση σχεδόν ανύποπτη για κάτι κακό, ο Κωστής βρέθηκε απέναντι από τον τερματοφύλακα των Αυστριακών Καζίμιερζ Σίντορτσουκ και πήγε να τον πλασάρει. Η έξοδος του τελευταίου ήταν επιπόλαιη(άθελά του) και άτσαλη με αποτέλεσμα να επιφέρει τον τραυματισμό του παίκτη της ΑΕΚ.\n\nΗ διάγνωση ήταν κάταγμα κνήμης-περόνης.Αρχικά δεν φάνηκε να είναι τόσο σοβαρό και οι γιατροί πίστευαν ότι ο Κωστής θα επέστρεφε σε 6 μήνες…Ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του:\n

Την ώρα της σύγκρουσης άκουσα ένα μεγάλο “κρατς” σαν να σπάει κλαδί…!

\n

Η μεγάλη αποχή και η μέτρια συνέχεια…

\nΔυστυχώς εκίνο το ”κρατς” ήταν πολύ πιο σοβαρό τελικά. Ο Κωστής έμεινε εκτός δράσης ουσιαστικά για 3 χρόνια. Την τριετία 1998-2000 τυπικά ανήκε στην Άντερλεχτ, η οποία πίστευε στις δυνατότητές του και ήλπιζε ότι θα αποθεραπευτεί αλλά τελικά δεν κατάφερε να αγωνιστεί ούτε σε ένα ματς.\n\nΤο 2000 επέστρεψε στην ΑΕΚ Και αγωνίστηκε για 5 χρόνια. Κατέκτησε 1 κύπελλο το 2002 αλλά δεν είχε καμία σχέση με τον πολλά υποσχόμενο παίκτη προ τριετίας. Η παρουσία του ήταν σχεδόν τυπική και αγωνίστηκε μόνο σε 7 ματς σκοράροντας 1 γκολ. Τελικά αγωνίστηκε ακόμα 2 χρόνια σε Κύπρο και Κέηπ Τάουν πριν ”κρεμάσει” τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια το 2007 σε ηλικία 35 ετών.\n\nΣίγουρα μπορούσε να δώσει πολλά περισσότερα αν δεν υπήρχε εκείνοι το ”καταραμένο ματς” με την Στουρμ Γκρατς…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=osyKJaeSN9g

Όταν ο Ανδριανόπουλος είπε ΌΧΙ στον υποβιβασμό του ΠΑΟ!

Όταν ο Ανδριανόπουλος είπε ΌΧΙ στον υποβιβασμό του ΠΑΟ!

Η κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού σε αγωνιστικό επίπεδο είναι μεγάλη και πολλές φορές επεισοδιακή.Τον Δεκέμβρη του 1975 όμως φάνηκε ότι ο ένας δεν μπορεί χωρίς τον άλλο.\n\nΑπόδειξη η αθώωση του ΠΑΟ από την ψήφο του ιδρυτή του Ολυμπιακού Γιώργου Ανδριανόπουλου, όταν ο τελευταίος αποφάσισε υπέρ της παραμονής του ”τριφυλλιού” στην Α’Εθνική.\n\nΟι κατηγορίες αφορούσαν την ιστορική “Υπόθεση Λουλουδιών“…\n

Το ιστορικό…

\nΗ υπόθεση αφορούσε τον ημιτελικό κυπέλλου μεταξύ ΠΑΟ και Ηρακλή που είχε διεξαχθεί στην Τούμπα στις 29-5-1975 και είχε λήξει με νίκη του πρώτου 2-1.Λίγους μήνες μετά ο παίκτης του Ηρακλή Γιώργος Ροκίδης είχε καταγγείλει τον παράγοντα του ΠΑΟ Αντώνη Μαντζαβελάκη ότι θέλησε να τον χρησιμοποιήσει προκειμένου να δωροδοκήσει 2 παίκτες της ομάδας του, τον Ζαχαρία Χαλιαμπάλια και τον Τάκη Νικολούδη, ώστε να έχουν μειωμένη απόδοση στον αγώνα.\n\nΗ ονομασία ”Υπόθεση Λουλουδιών” προήλθε από 3 σενάρια. Μερικοί λένε ότι τα χρήματα ήταν σε μια ανθοδέσμη η οποία είχε προορισμό το ξενοδοχείο που έμενε η ομάδα του Ηρακλή. Άλλοι ότι στις τηλεφωνικές συνομιλίες τα χρήματα αναφέρονταν ως ”λουλούδια” ενώ μερικοί υποστηρίζουν ότι πριν την σέντρα του αγώνα θα δινόταν μια ανθοδέσμη στους παίκτες του Ηρακλή και εφόσον την αποδέχονταν θα σήμαινε ότι δεχόντουσαν την δωροδοκία…\n\nΧαρακτηριστικό είναι ότι το ένα γκολ που είχε δεχτεί ο τερματοφύλακας του Ηρακλή, Γρηγόρης Φανάρας, τον έβαλε σε ”μπελάδες” λόγω όλων των παραπάνω (κρίθηκε ”φτηνό”)…\n

Γιώργος Ανδριανόπουλος:”Δεν πείστηκα για την ενοχή του σωματείου”…

\n

Γιώργος Ανδριανόπουλος
Γιώργος Ανδριανόπουλος
\n\nΣτην δίκη που έγινε στις 12 Δεκέμβρη του 1975 υπήρξε μια 5μελής επιτροπή που θα ψήφιζε υπέρ ή όχι της παραμονής του ΠΑΟ στην Α Εθνική.\n\nΤο αποτέλεσμα ήταν 3-2 υπέρ με την ψήφο του Γιώργου Ανδριανόπουλου να καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα. Ο ίδιος δήλωσε μετά ότι\n

Δεν είχε πειστεί για την ενοχή του σωματείου…

\nενώ αρκετά χρόνια μετά, σε ερώτηση του αδερφού του Λεωνίδα για την απόφασή του είχε απαντήσει:\n

Δεν πήγαινε η καρδιά μου να ρίξω τον ΠΑΟ. Μετά δεν θα είχαμε μεγάλο αντίπαλο και θα κόβαμε 50 εισιτήρια…

\n

Οι λόγοι αθώωσης του ΠΑΟ

\nΠέρα από τον Ανδριανόπουλο , υπέρ της αθώωσης του ”τριφυλλιού” ψήφισαν οι Βασιλόπουλος(πρόεδρος ΔΑΕ) και Γεράρης(συν.εφέτης). Κατά οι Παρασκευόπουλος και Γεωργόπουλος (εισηγητής)\nΟι λόγοι που αθώωσαν τον ΠΑΟ ήταν οι παρακάτω:\n\n1) O ποδοσφαιριστής Χαλιαμπάλιας που παρουσιαζόταν ως ένας από αυτούς που συμμετείχαν στην υπόθεση,στην κατάθεση του χαρακτήρισε ”αστεία” την υπόθεση.\n\n2) Η μη προσκόμιση των μαγνητοταινιών που υποστήριζε ο Ηρακλής ότι είχε στην δάθεσή του και περιείχαν συνομιλίες που αφορούσαν την δωροδοκία.\n\n3) Η ανάμειξη του γενικού γραμματέα του ΠΑΟ ,Παύλου Γιαννακόπουλου, για τον οποίο αποδείχτηκε τελικά ότι βρισκόταν στην Ιαπωνία εκείνο το διάστημα για επαγγελματικούς λόγους.\n\n4) Η ένορκη κατάθεση του προπονητή του Ηρακλή Λες Σάνον στην οποία υποστήριζε ότι σε γενικές γραμμές η ήττα οφειλόταν στην απειρία των παικτών του.\n\nΣτην συνέχεια αθωώθηκαν και οι παράγοντες του ΠΑΟ και δικαστικά και έτσι η υπόθεση έκλεισε οριστικά.

Φωστήρας. Ο “Φονέας των Γιγάντων”

Φωστήρας. Ο "Φονέας των Γιγάντων''

\n \n\nΕίναι πολλές φορές που στον χώρο του ποδοσφαίρου μπορεί να μείνει στην ιστορία μια ομάδα χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο ή να έχει κάποια σημαντική διάκριση. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Φωστήρας, η ομάδα του Ταύρου, ο οποίος είχε τον τρόπο να δυσκολεύει πάντα τις μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως ”Φονέας των γιγάντων”.\n\nΑς ρίξουμε μια ματιά στην διαδρομή αυτής της συμπαθητικής και μαχητικής ομάδας..\n

Ίδρυση, πρώτος αγώνας και πορεία μέχρι τον πόλεμο…

\nΟ Φωστήρας ιδρύθηκε το 1926 από μια παρέα προσφυγόπουλων, στα Νέα Σφαγεία, τότε περιοχή του σημερινού Ταύρου. Εμπνευστής του ονόματος και των κιτρινόμαυρων χρωμάτων της ομάδας ήταν ο Χρήστος Χατζόπουλος, ο οποίος ήθελε η φανέλα να έχει βυζαντινά χρώματα, όντας και ο ίδιος πρόσφυγας.\n\nΟ πρώτος αγώνας του συλλόγου έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1927 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Νεαπόλεως που έληξε ισόπαλος 2-2 .Το 1930 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ’ΕΠΣΑ και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’30 είχε ανέβει στην Β’ΕΠΣΑ ενώ παράλληλα είχε συγχωνευτεί με άλλες 2 ομάδες του Ταύρου, των Ατρόμητο Σφαγείων και τον Νέο Αστήρ.Μετά ήρθε ο πόλεμος..\n

Συμμετοχές στην μεγάλη κατηγορία και …”Φονέας…”

\nΜετά τον πόλεμο, ο Φωστήρας πήγε στην Α΄ κατηγορία, και στην πρώτη σεζόν του 1945-46 παραλίγο να κατακτήσει τον τίτλο Αθηνών, τερματίζοντας δύο βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια ΑΕΚ. Ιστορική σεζόν για τον Φωστήρα ήταν και το 1948-49, όταν τερμάτισε 3ος, με προπονητή τον ”ιστορικό” Κώστα Νεγρεπόντη. Η μεγάλη του επιτυχία όμως έγινε στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου έφτασε ως τα προημιτελικά του και στις 21 Φεβρουαρίου 1949 αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.\n\nΚανοντας ένα φανταστικό παιχνίδι, αναδείχτηκε ισόπαλος 3-3, χάνοντας την πρόκριση στον επαναληπτικό.Αυτή η μαχητικότητα που έδειξε τουήταν η αρχή για να χαρακτηριστεί ως ”Φονέας των γιγάντων”.Η σύνθεση εκείνης της ομάδας ήταν η εξής: Λαμψίδης (τερμ.), Μαντέλλος, Ζαρρές, Τσαλαβούτας, Χατζηιωάννου, Μυλωνάκης, Πιλάτος, Δημητσάνας, Γιαλαμπίδης, Τσισκάκης και ο μετέπειτα παίκτης του Ολυμπιακού Θανάσης Μπέμπης.\n\nΣτις 17 Ιουνίου 1949 έγινε και η επίσημη ”βάφτιση” της ομάδας ως ”Φονέα” σ’ένα γλέντι της ομάδας που έγινε σε ταβέρνα της Νέας Κηφισιάς. ”Νονός” ήταν ο γραμματέας του συλλόγου Μανίκας που απήγγειλε το παρακάτω άσμα…\n

Ο Φωστήρ για όλους είναι λαμπρό στολίδι, θείο\n\nείναι από τα πιο αρχαία με ιστορία σωματείο.\n\nΣτην αρχή δειλά εμπήκε μεσ’ σε γήπεδα μεγάλα\n\nκαι κατάπιε τόσες πίκρες και ακόμα τόσα άλλα.\n\nΜα ποτέ δεν απελπίσθη κι’ εξελίχθη τέλος πάντων\n\nόπως όλοι ομολογήσαν σε Φονέα των γιγάντων.

\n

Το μετέπειτα και οι συμμετοχές στην Α Εθνική

\nΤην δεκαετία του ’50 βρισκόταν πάντα σε ανταγωνιστικό επίπεδο με αποκορύφωμα την σεζόν 1955-56 όπου και αναδείχθηκε δευτεραθλητής Αθηνών παίρνωντας έτσι την πρόκριση στην προκριματική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατετάγη 4ος. Όταν το πρωτάθλημα απέκτησε την μορφή των ”εθνικών κατηγοριών” ο «Φονέας» εντάχθηκε στη Β΄ Εθνική, κατηγορία στην οποία είχε τις περισσότερες συμμετοχές. Κατάφερε να αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική για 7 συνολικά σεζόν (1960-63 και 1970-74) καταφέρνοντας και κάποια αξιοσημείωτα γεγονότα..\n\nΣυγκεκριμένα στις 26 Νοεμβρίου 1961,στην 9η αγωνιστική, ο Μπάμπης Χατζηδήμου πέτυχε το πρώτο γκολ από κτύπημα κόρνερ στην ιστορία της Α Εθνικής, στη νίκη επί της Καλαμαριάς με 5-1. Επίσης ο παίκτης Δημήτρης Ρεμούνδος πέτυχε 7 γκολ στη νίκη με 10-0 επί της Θήβας στις 26/1/1970 για το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής με προπονητή τον Κώστα Λινοξυλάκη.\n\nΣτην τελευταία του σεζόν στην Α Εθνική έκανε και ένα αρνητική ρεκόρ, χάνοντας με 11-0 από τον Ολυμπιακό στον Πειραιά, στις 3 Μαρτίου 1974.\n\nΜετά την ακμαία εκείνη περίοδο ο σύλλογος ακολούθησε φθίνουσα πορεία και αγωνιζόταν από την Β’εθνική έως τα τοπικά.Το προσωνύμιο του “Φονέα” όμως θα τον συνοδεύει πάντα…\n \n\n \n 

Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

Ο μεγάλος Βασίλης Χατζηπαναγής(ή ”Βάσσια’) άφησε την δική του ιστορία στο ”φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι φοβερές του ντρίπλες, ο τρόπος με τον οποίο ”μαγνήτιζε” την μπάλα και η μαεστρία με την οποία ”παρέσερνε” τους αντιπάλους στο διάβα του τον έκαναν να μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.\n\nΜπορούμε να πούμε ”ο μεγαλύτερος” καθώς το 2003, σε γκάλοπ που έκανε η ΕΠΟ για τα 50 χρόνια της ΟΥΕΦΑ, του αποδόθηκε αυτός ο τίτλος. Και όμως….Αυτός ο μεγάλος παίκτης ποτέ δεν φόρεσε την φανέλα της εθνικής Ελλάδος.Ας δούμε το γιατί…\n

Η συμμετοχή του ‘Βάσσια’ στο προολυμπιακό με την Σοβιετική Ένωση

\nΟ Βασίλης Χατζηπαναγής, γεννημένος το 1954 στην Σοβιετική Ένωση από Έλληνες μετανάστες, άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Παχτακόρ και σε ηλικία 17 ετών κλήθηκε στην εθνική κάτω των 19 ετών, έχοντας δείξει από νωρίς τα σπουδαία του αθλητικά προσόντα.Το 1975 συμμετέχει με την προολυμπιακή ομάδα στους αγώνες πρόκρισης για την Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ, όπου και πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις οδηγώντας την στα τελικά.Το καλοκαίρι του 1976 έρχεται η μεταγραφή στον Ηρακλή.\n

Όνειρο ημι-εκπληρωμένο

\nΟ πόθος του Χατζηπαναγή, δηλαδή να αγωνιστεί σε ελληνικό έδαφος είχε εκπληρωθεί.Μάλιστα συμμετείχε και σε έναν αγώνα με την εθνική Ελλάδος(φιλικό με Πολωνία στην Λεωφόρο).Ο ίδιος ένιωσε ότι είχε επιστρέψει για τα καλά στον τόπο των γονιών του και η διάθεσή του φαινόταν στο γήπεδο όπου με τις φανταστικές ενέργειές του καθήλωνε τους φιλάθλους όλων των ομάδων, οι οποίοι είχαν φτάσει σε σημείο να πληρώνουν εισιτήριο μόνο για να δουν το σόου του. Δυστυχώς για τον ”Νουρέγεφ” του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτή η χαρά μετριάστηκε όταν ο ίδιος έμαθε ότι δεν μπορούσε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελλάδας.\n\nΟ λόγος ήταν η συμμετοχή του στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ με την ομάδα Νέων της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι που βάσει κανονισμών του επέτρεπε να αγωνιστεί μόνο με την αντίστοιχη των Aντρών. Ο ίδιος όμως ήθελε να εξαντλήσει τα περιθώρια…\n

Εξηγήσεις από την Σοβιετική Ομοσπονδία και ελληνική κωλυσιεργία

\nΠολλές φορές ζήτησε εξηγήσεις από την Ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες και είχε δικαίωμα να αγωνιστεί στην Ελλάδα.Η απάντηση που έπαιρνε όμως ήταν ότι το εμπόδιο στο αίτημα του ήταν ένα χαρτί που ζήταγε η ΕΠΟ από την Σοβιετική Ομοσπονδία με το οποίο η τελευταία θα παραδεχόταν ότι λανθασμένα τον χρησιμοποίησε στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ, κάτι που αν γινόταν θα έπρεπε να της αφαιρεθεί το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στην Ολυμπιάδα, καθώς ο Χατζηπαναγής είχε αγωνιστεί βασικός στα προκριματικά.\n\nΥπήρχε πάντως άλλη μια διέξοδος για να αγωνιζόταν ο ΄΄Βάσσια” στην εθνική Ελλάδος και αφορούσε ένα ειδικό δικαστήριο που έπρεπε να γίνει και να αποδείκνυε ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες.Δεν έγινε όμως ποτέ για άγνωστους λόγους.Ο ίδιος πάντως είχε δηλώσει ότι\n

”πιθανόν να έπαιξαν ρόλο και τα πολιτικά φρονήματα του πατέρα του που ήταν αριστερός…”

\n

Συμμετοχή ως… παλαίμαχος

\nΟ Χατζηπαναγής κατάφερε πάντως να συμμετάσχει το 1984 σε φιλικό με την Μεικτή Κόσμου που διοργάνωσε η UNICEF στην Νέα Υόρκη.Όσον αφορά την εθνική μας έδωσε ένα ματς 8 χρόνια μετά την απόσυρσή του, το 1999, με αντίπαλο την Γκάνα, σε ένα φιλικό που έγινε προς τιμήν του.Ας ήταν να γίνει και έτσι για τον μεγάλο ”Νουρέγεφ”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=BClSYEP0K1E\n\nΟ μοναδικός τίτλος που κατέκτησε με τον Ηρακλή στον οποίο αγωνίστηκε όλη του την καριέρα\nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk\n\nΗ συνέντευξή του Βάσσια στην εκπομπή “Καρντάσιανς”\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5dxnU4Q3P_o#t=538

Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

Ανδρέας Μουράτης. Ασυμβίβαστο Λιοντάρι Εντός-Εκτός Γηπέδων

Αν υπάρχει ένας παίκτης που το όνομά του έγινε συνώνυμο της αυτοθυσίας, της αυταπάρνησης καθώς και της ομάδας του Ολυμπιακού τότε αυτό είναι σίγουρα του Αντρέα Μουράτη.Ο μεγάλος ”Αντρίκος”(που έπαιξε σε όλες τις θέσεις αλλά έμεινε στην ιστορία για τις τρομερές αμυντικές του ικανότητες) έδινε και την ψυχή του για την ομάδα του Πειραιά, για την Εθνική αλλά και για την δικαιοσύνη σε άλλα θέματα πλην ποδοσφαίρου…\n

“Όχι” στα γράμματα ”ναι” στην μπάλα και στην ζωηρή ζωή.

\nΟ Αντρέας Μουράτης γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1926 στο Νέο Φάληρο. Μαζί με τους γονείς του, που ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, έμενε στις φτωχογειτονιές του Πειραιά, στην οδό Ιωνίας 22. Δεν του άρεσε το σχολείο.Έκανε πολλές δουλειές προκειμένου να αποφύγει τα γράμματα.\n\nΉταν γενικά ζωηρός και πάντα έμπλεκε σε μικροκαβγαδάκια, ενώ όποτε έπαιζε ποδόσφαιρο στις αλάνες πάντα γύριζε σπίτι του με μικροτραύματα. Έκανε υγιεινή ζωή και είχε σαν στέκι του το καφενείο «Εθνικόν» στο Νέο Φάληρο.Ήταν μεγάλος γλεντζές και η φράση ”άτσα-ούτσα” που έλεγε όταν χόρευε έμεινε στην ιστορία…\n

Τα πρώτα βήματα και η συμβολή του πατέρα Μουράτη

\nΗ πρώτη επαφή του Μουράτη με την μπάλα ήταν σε ηλικία ενός έτους όταν παρακολούθησε τον αγώνα της ομάδας που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Μάρκος και είχε την ονομασία ”Πολικός Αστέρας” με έδρα την Ευαγγελίστρια του Πειραιά. Η ομάδα ταξίδεψε μέχρι τα Αμπελάκια Σαλαμίνας για να δώσει ποδοσφαιρικό αγώνα. Διατηρήθηκε για 11 χρόνια (1925-1936) και όταν διαλύθηκε ο πατέρας του έφτιαξε την Ένωση Χωματουργείων, ομάδα που πρωτόπαιξε ο Αντρέας.\n\nΤο 1943 ο Μουράτης πήγε στην ομάδα της Προοδευτικής. Ο ίδιος έκανε και ατομικές προπονήσεις στις οποίες πολλές φορές χτύπαγε το κεφάλι στις πόρτες του σπιτιού του για να δυναμώσει στις κεφαλιές…\n

Η ώρα του Ολυμπιακού και αρχή με …αυτογκολ.

\nΟ Μουράτης έπαιξε με την ομάδα Νέων του Ολυμπιακού το 1945 με την μεσολάβηση του Τάκη Κτενά.Έπαιξε σε όλες τις θέσεις εκτός από αυτή του τερματοφύλακα αλλά η θέση του αριστερού οπισθοφύλακα τον απογείωσε. Ήταν δυνατός, αλτικός, εκτελούσε με μαεστρία φάουλ και πέναλτυ ενώ το αριστερό του σουτ ήταν ”φαρμάκι”.\n\nΗ πρώτη του συμμετοχή στην αντρική ομάδα έγινε στις 22 Ιουνίου 1945 στο φιλικό παιχνίδι του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ που έληξε 1-1 με τον ίδιο να βάζει αυτογκολ.Αλλά στην περίπτωσή του η ”καλή μέρα” κάθε άλλο παρά ”απ’το πρωί φάνηκε”.\n

Μαχητής σε βαθμό αίματος και το προσωνύμιο ”Μισούρι”…

\nΟ Μουράτης είχε τόσο πάθος την ώρα του αγώνα που έφτανε σε σημείο να τραυματίζεται και να μην σταματάει όπως το 1948 σε αγώνα απέναντι στον Εθνικό όπου τραυματίστηκε στο κεφάλι και παρά το γεγονός ότι το αίμα έτρεχε ποτάμι αγωνίστηκε σε όλο το ματς. Από ΄κει χαρακτηρίστηκε με το ψευδώνυμο «Μισούρι» καθώς η μαχητικότητά του θύμιζε το Θωρηκτό Μισούρι, γιγαντιαίο αμερικανικό πολεμικό πλοίο που βρισκόταν στο λιμάνι του Πειραιά.\n\nΤο 1950 έπαιξε απέναντι στον Πανελευσινιακό και πάλι τραυματίστηκε σοβαρά, αλλά συνέχισε τον αγώνα μέχρι το τέλος λέγοντας του γιατρού που τον παρότρυνε να βγει”εγώ θα πεθάνω εσένα τι σε νοιάζει?”\n

Υπόκλιση των Τούρκων και ”Μουράτ Ασλάν”

\nΣε ένα αγώνα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η Εθνική επικράτησε 1-0 μέσα στην Κωνσταντινούπολη και οι Τούρκοι υποκλίθηκαν στον Μουράτη χαρακτηρίζοντάς τον ”Μουράτ Ασλάν”(Μουράτης το Λιοντάρι).\n

Η αντιστασιακή και πολιτική δράση του Μουράτη

\nΟ Ανδρέας Μουράτης κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην αντίσταση. Έγινε μέλος στην ΕΠΟΝ, την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων που ανήκε στον ΕΑΜ, θέλοντας να συμβάλλει αποφασιστικά στον πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Με την ΕΠΟΝ συμμετείχε και σε ποδοσφαιρικούς αγώνες μαζί με τον Νίκο Γόδα, μέλος που εκτελέστηκε το 1948 και τον Διονύση Γεωργάτο που έλαβε μέρος το 1944 στη μάχη της Ηλεκτρικής στον Πειραιά.\n

Το επεισόδιο με το Ισραήλ και η κόντρα του με την ΕΠΟ

\nΤο 1953 ήταν η τελευταία χρονιά του Μουράτη με την Εθνική καθώς η ΕΠΟ τον έδιωξε. Ο λόγος: Το 1953 η Ελλάδα θα έπαιζε εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλlου του 1954 στην Ελβετία. Τα έξοδα της Εθνικής ήταν βαριά για τους μικρομεροκαματιάρηδες παίκτες.Η ΕΠΟ έταξε κάποια πριμ στους παίκτες αν αγωνίζοταν.\n\nΟ Μουράτης δεν πίστεψε στις υποσχέσεις της ΕΠΟ, αντέδρασε και τον ακολούθησε και η υπόλοιπη ομάδα.Τελικά οι παίχτες αγωνίστηκαν στα προκριματικά, αλλά δεν έμεινε ατιμώρητη η αντίδραση από την ”αυστηρή” ΕΠΟ. Ο Μουράτης, που ήταν ο ”πρωτεργάτης”, αποκλείστηκε από τα παιχνίδια της Εθνικής!\n

Στατιστικά με την ομάδα της ”καρδιάς” του

\nΤο τελευταίο παιχνίδι του Μουράτη στον Ολυμπιακό ήταν ενάντια στον Παναθηναϊκό στις 8 Μαΐου του 1955. Με τον Ολυμπιακό έπαιξε 295 αγώνες και πήρε πέντε πρωταθλήματα, πέντε κύπελλα, τρία νταμπλ και δέκα πρωταθλήματα Πειραιώς. Όταν αποσύρθηκε ανέλαβε πόσο φροντιστή…\n

Και ηθοποιός…

\nΤο 1956 βγήκε στον κινηματογράφο η ταινία”Άσσοι του Γηπέδου”(αργότερα μετονομάστηκε σε ”Κυριακάτικοι Ήρωες”) Με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές η ταινία περιελάμβανε και το περιστατικό που οδήγησε στην αποπομπή του Μουράτη από την Εθνική.\n\nΟ Ανδρέας Μουράτης πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 2000. Σήμερα, κοντά στο γήπεδο Καραισκάκη, ο Δήμος Πειραιά έχει δώσει το όνομα του Μουράτη στον δρόμο που έμενε τα τελευταία χρόνια…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hDY8f1YjEBg\n

Από την ταινία ”Άσσοι των γηπέδων”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=-eRaJZG1a2o

Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ''ένωνε''...

Κάποτε, στις μακρινές δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι αγώνες των ελληνικών ομάδων με ξένες ήταν πολύ σπάνιες, καθώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε τελείως ερασιτεχνικό επίπεδο.Επίσης, όπως και σήμερα, δεν γινόντουσαν αγώνες μέσα στις γιορτές.Έτσι οι 3 μεγάλοι του κέντρου που αποτελούσαν το ΠΟΚ (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΑΕΚ) αποφάσισαν κάτι πολύ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή.\n\nΗ ιδέα αφορούσε την διεξαγωγή αγώνων μεταξύ τους αλλά και με ξένες ομάδες κατά την διάρκεια των γιορτών.Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν τελικά ένα τουρνουά με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”και είχε μεγάλη επιτυχία, τόσο σε εμπορικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα χρόνια που διοργανώθηκε.\n

Η κόντρα Ολυμπιακού – ΕΠΟ ως αρχή ίδρυσης του ΠΟΚ

\nΤο 1927 είχε ξεσπάσει μια κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΕΠΟ που είχε ως συνέπεια η τελευταία να απαγορεύσει την συμμετοχή της ομάδας του Πειραιά στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά και την διεξαγωγή φιλικών της αγώνων με άλλες ελληνικές ομάδες.\n\nΟ ΠΑΟ και η ΑΕΚ υποστήριξαν τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα, αρχικά να τιμωρηθούν με τετράμηνο αποκλεισμό και στην συνέχεια να διαγραφούν από την Ομοσπονδία.Αυτές οι κόντρες όμως είχαν ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ΠΟΚ(ΠΑΟ Ολυμπιακός, Κωνσταντινούπολη) από αυτές τις 3 ομάδες και την διεξαγωγή φιλικών αγώνων μεταξύ τους.\n\nΓια να γίνει μάλιστα και πιο επίσημη αυτή η συνεργασία υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των τριών που προέβλεπε πρόστιμο 50.000 δραχμών για όποιον δεν τηρούσε τους όρους. Απώτερος στόχος ήταν να πιέσουν την ΕΠΟ να δεχτεί κάποιους όρους που είχαν θέσει.Μάλιστα προσπάθησαν να κάνουν δικό τους πρωτάθλημα αλλά δεν τους ακολούθησαν πολλές ομάδες ώστε κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.\n

Προσθήκη και άλλων ομάδων και…εγένετο Κύπελλο Χριστουγέννων

\nΟι σχέσεις των ομάδων του ΠΟΚ με την ΕΠΟ βελτιώθηκαν το καλοκαίρι του 1928 άλλα η ένωση παρέμεινε και μάλιστα μεγάλωσε με τις προσθήκες των Απόλλωνα, Αθηναϊκού και του Εθνικού. Τον Ιανουάριο του 1930 διαλύθηκε για λίγο λόγω αποχώρησης του ΠΑΟ, ως διαμαρτυρία για επεισόδια που έγιναν από οπαδούς του Ολυμπιακού στην Λεωφόρο σ’έναν αγώνα με την ΑΕΚ. Με την άμεση επανίδρυσή της άρχισαν και τα φιλικά με ξένες ομάδες εντός και εκτός Ελλάδας.\n\nΤο 1943 οι αγώνες αυτοί πήραν πιο επίσημη μορφή με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”.Ο θεσμός κράτησε για περίπου 20 χρόνια (1943-1962)και καταργήθηκε λόγω της ίδρυσης της Α’Εθνικής το 1959, που είχε ως αποτέλεσμα την συμμετοχή ελληνικών ομάδων σε επίσημες διοργανώσεις της Ευρώπης.\n

Συμμαχία ΟΣΦΠ – ΠΑΟ κατά ΕΠΟ

\nΤο Κύπελλο Χριστουγέννων οδήγησε στην διεξαγωγή 2 ακόμα διοργανώσεων:του Κυπέλλου Πάσχα και του Κυπέλλου Σεπτεμβρίου. Μέσω αυτών οι σχέσεις μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ έγιναν πιο δυνατές καθώς και το μέτωπο που είχαν ανοίξει με την ΕΠΟ να αποδεχτεί ορισμένα αιτήματά τους.\n\nΣυμφώνησαν επίσης μεταξύ τους ”άτυπα”, να μην υπάρχουν ”αρπαγές” παικτών εκατέρωθεν…Άλλες εποχές άλλα ήθη…

Ο Αγώνας Ζωής του Ερίκ Αμπιντάλ. Νίκησε Φτώχεια, Ρατσισμό & Επάρατη Νόσο!

Ο Αγώνας Ζωής του Ερίκ Αμπιντάλ. Νίκησε Φτώχεια, Ρατσισμό & Επάρατη Νόσο!
Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη συνέντευξη Τύπου
Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη συνέντευξη Τύπου
\n\nΟ Ερίκ Αμπιντάλ ανακοίνωσε την Παρασκευή 19/12/2014 ότι κρεμάει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια ή αλλιώς ότι βάζει τέλος στη σταδιοδρομία του ως ποδοσφαιριστής, η οποία ήταν ένας δρόμος που μόνο με ροδοπέταλα δεν ήταν στρωμένος, αφού αναγκάστηκε να δώσει πολλές σκληρές μάχες και ξεπεράσει εμπόδια που για άλλον θα είχαν αποτελέσει τροχοπέδη για τη συνέχεια.\n\nΟ Αμπιντάλ, όχι μόνο δεν μάσησε, αλλά κατάφερε να βγει νικητής και να ολοκληρώσει την καριέρα του με επιτυχίες που πολλοί συναθλητές του δεν έχουν καν φανταστεί για τον εαυτό τους.\n

Γεννήθηκε & Μεγάλωσε

\nΗ καταγωγή του, ο τόπος που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και γνωρίστηκαν οι γονείς του είναι στα νησιά Μαρτινίκ, γαλλικής κυριότητας, της μακρινής Καραϊβικής. Μέσα στη δεκαετία του ’70 μετανάστευσαν στη Γαλλία σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, μια εποχή που όπως λέει ο ίδιος ο Αμπιντάλ:\n

Όσο πιο σκουρόχρωμο δέρμα είχες, τόσο πιο απίθανο ήταν να βρεις δουλειά

\n

Ερίκ Αμπιντάλ
Ερίκ Αμπιντάλ
\n\nΣτις 11/9/1979, έρχεται στον κόσμο ο Αμπιντάλ. Ο πατέρας του ήταν ο πρώτος που ανίχνευσε το ταλέντο του μικρού Ερίκ και τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά. Η μητέρα του φρόντιζε να αποφεύγει τις κακοτοπιές στο δρόμο σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη γειτονιά. Όπως λέει χαρακτηριστικά:\n

Μπορεί να σε λήστευαν γιατί ο κόσμος δεν είχε λεφτά. Ήταν πολύπλοκη η γειτονιά μου. Οι γονείς μου δούλευαν για να στέλνουν λεφτά και στην πατρίδα μου και έφτασαν στη Γαλλία σε μια εποχή που όλα κρίνονταν από την τύχη.

\nΗ πρώτη μάχη του Αμπιντάλ ήταν για το ρατσισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το κλίμα που επικρατούσε αποτελεί η δήλωσή των γονιών του πως:\n

αν τύχαινε να περάσεις συνέντευξη για μια δουλειά μαζί με έναν λευκό, δεν είχες καμία τύχη

\nΟ Ερίκ έμεινε μακριά από τις κακές παρέες, τελείωσε το σχολείο και ποτέ δεν ασχολήθηκε με κάτι άλλο.\n

Πάντα ήμουν σπίτι-σχολείο, σχολείο-σπίτι. Σχεδόν όπως είμαι και τώρα. Η μητέρα μου συνήθιζε να μου λέει. «Αν δεν έχεις κάτι να κάνεις στο δρόμο, γιατί να είσαι εκεί;». Πρόσεχα πάντα ό,τι μου έλεγε. Έβγαινα απ’ το σπίτι μόνο για να παίξω ποδόσφαιρο».

\n

Επαγγελματικό ντεμπούτο στα 21!

\nΗ καριέρα του δεν ήρθε με τον παραδοσιακό τρόπο. Για την ακρίβεια, έμοιαζε πως δεν θα έρθει ποτέ, αφού ο Αμπιντάλ είχε φτάσει 21 ετών και ακόμα αγωνιζόταν σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Από την ομάδα Lyon-Duchere, τον ανακάλυψε ο Κλοντ Πιελ το 2000 και τον πήρε κοντά του στο Μονακό.\n\n

Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Μονακό
Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Μονακό
\n\nΕντελώς τυχαία, σε ένα παιχνίδι που είχαν μαζευτεί οι σκάουτερς για να παρακολουθήσουν ένα χαμένο ταλέντο, τον Ντομινίκ Αλανιέρ.\n

Υπάρχει ένα ανώτερο πλάνο που πρέπει να αποδεχτούμε. Αν δεν είχα παίξει σε εκείνο το παιχνίδι, αν ήμουν κρυωμένος ή κάτι τέτοιο, ουδείς γνωρίζει που θα βρισκόμουν σήμερα. Ίσως θα βρισκόμουν κάπου στο Λυών να βάφω τοίχους και να χτίζω. Όλοι είχαν έρθει να δουν τον Αλανιέρ εκείνη την ημέρα κι όμως εγώ πήγα στη Μονακό την επόμενη χρονιά. Θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε από τους συμπαίκτες μου, που σήμερα παλεύουν να τα βγάλουν πέρα στο Λυών. Όμως, συνέβη σε εμένα.

\nΣε δύο χρόνια έπαιξε μόλις σε 22 παιχνίδια, αφού δεν ήταν εύκολο να προσαρμοστεί στην απότομη αλλαγή επιπέδου.\n\nΟ 50χρονος Γάλλος τεχνικός επέμενε στο ταλέντο του. Ο Πιελ θα τον έπαιρνε κοντά του το 2002 στη Λιλ κι εκεί θα εκτινασσόταν η καριέρα του. Έπαιξε σε 62 παιχνίδια σε δύο χρόνια και όταν η ομάδα του αποφάσισε να τον αγοράσει από τη Μονακό, η Λυών κινήθηκε πιο αποφασιστικά.\n\n

Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Γαλλίας
Ο Ερίκ Αμπιντάλ με τη φανέλα της Γαλλίας
\n\nΜαζί με τη μεταγραφή του στην πρωταθλήτρια Γαλλίας, θα έρθει και η κλήση για την Εθνική ομάδα της χώρας του, με την οποία θα κάνει ντεμπούτο τον Αύγουστο του 2004. Η καριέρα του χρόνο με τον χρόνο θα έχει κατακόρυφη άνοδο και η Μπαρτσελόνα θα εκφράσει το ενδιαφέρον της.\n

Είχα δώσει το λόγο μου ότι θα παραμείνω στη Λυών, γι’ αυτό δεν ήρθα νωρίτερα

\nθα πει στην παρουσίασή του τον Ιούνιο του 2007, όταν οι Καταλανοί ξοδεύουν 16 εκ. ευρώ για να αποκτήσουν τον Ερίκ Αμπιντάλ. Έναν ερασιτέχνη που έγινε επαγγελματίας, τρεις φορές πρωταθλητής Γαλλίας και τρεις φορές κυπελλούχος.\n

Η απόλυτη καταξίωση στη Βαρκελώνη

\n

Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη Μπαρτσελόνα με το Λίο Μέσι
Ο Ερίκ Αμπιντάλ στη Μπαρτσελόνα με το Λίο Μέσι
\n\nΣτη Βαρκελώνη θα φτάσει τον Ιούνιο του 2007, μια απόφαση που είχε πάρει από καιρό.\n

Έδωσα εντολή στον μάνατζέρ μου να απορρίψει όλες τις προτάσεις, γιατί ήθελα να παίξω στην Μπάρτσα.

\nΈνας μεγάλος έρωτας ξεκίνησε, έστω κι αν στις πρώτες του ημέρες στην Βαρκελώνη θα τύχαινε ένα περιστατικό που θα τον σόκαρε.\n

«Μια μέρα η γυναίκα μου και η μητέρα μου περίμεναν στη στάση το λεωφορείο. Ένας ηλικιωμένος άντρας είπε «τι δουλειά έχουν μαύροι εδώ πέρα». Ευτυχώς τότε δεν το κατάλαβαν»

\nθυμήθηκε σε μια συνέντευξη κι ενώ πλέον έχει χαράξει την πορεία του με την Μπαρτσελόνα.\n\nΣτην Βαρκελώνη θα κατακτούσε τέσσερα πρωταθλήματα, δύο κύπελλα, τρία σούπερ καπ, δύο Champions League, δύο διηπειρωτικά, δύο Super Cup Ευρώπης και στην πορεία του έμοιαζε αποφασισμένος να τελειώσει την καριέρα του εκεί.\n

Για μένα, είναι Μπαρτσελόνα ή τέλος. Αν ανανεώσουμε το συμβόλαιό μου, θα μείνω και θα συνεχίσω. Αν όχι, θα σταματήσω. Εδώ απολαμβάνω το ποδόσφαιρο και έχω κερδίσει τα πάντα. Μ’ αρέσει, όμως, η οικογενειακή ζωή και δεν βρίσκομαι πολλές ώρες στο σπίτι

\nείχε δηλώσει μέσα στο 2011, πριν την ανανέωση του συμβολαίου του ως το 2013.\n\nΤο σπουδαιότερο επίτευγμά του, δε, ήταν ότι κατάφερε και να σκοράρει! Πέτυχε το πρώτο γκολ της καριέρας του με την Μπαρτσελόνα στις 5 Ιανουαρίου του 2011 κόντρα στην Αθλέτικ Μπιλμπάο.\n

«Διάβαζα στο Facebook που όλοι ήθελαν να βάλω ένα γκολ και είπα να το κάνω»

\nείπε αστειευόμενος, προσθέτοντας πως το όνειρό του τώρα είναι «να βγω πρώτος σκόρερ στην Ισπανία!». Το χιούμορ ήταν κάτι που θα του χρειαζόταν για τα δύσκολα.\n\n

Ο Ερίκ Αμπιντάλ αποθεώνεται από τους συμπαίχτες του στη Μπαρτσελόνα
Ο Ερίκ Αμπιντάλ αποθεώνεται από τους συμπαίχτες του στη Μπαρτσελόνα
\n

Ο δυσκολότερος αγώνας (ζωής)!

\n15 Μαρτίου 2011… 28 Μαΐου 2011… Δύο ημερομηνίες που σημάδεψαν τον Ερίκ Αμπιντάλ. Σημάδεψαν όσους μπορούσαν να αισθανθούν, όσους παρακολουθούσαν τις στιγμές και ένιωθαν μια ιστορία που δεν τους αφορά, να τους αγγίζει σε τέτοιο βαθμό. 73 ημέρες που άλλαξαν τα πάντα. 73 ημέρες που μετέτρεψαν έναν ποδοσφαιριστή σε ήρωα, έναν απλό άνθρωπο σε πρότυπο κι έκαναν μια καθημερινή ιστορία, παράδειγμα ζωής.\n\nΣτις 15 Μαρτίου του 2011, τα νέα σοκάρουν.\n

Βρέθηκε όγκος στο συκώτι του ποδοσφαιριστή Αμπιντάλ και θα χειρουργηθεί την ερχόμενη Παρασκευή. Πέρα από τις ευχές μας προς τον παίκτη, παρακαλούμε να σεβαστείτε την προσωπική του ζωή.

\n

Είναι το πιο σκληρό χτύπημα που έχουμε δεχτεί ποτέ. Η χειρότερη στιγμή που έχω ζήσει ποτέ σε αποδυτήρια.

\nΟ Τσάβι μιλούσε για τη νεκρική σιγή που επικρατούσε στα ιδιαίτερα του «Καμπ Νου», ενώ οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης πλημμύριζαν με «διάσημες» ευχές για την ανάρρωση του συμπαθούς Γάλλου αμυντικού. Εκείνος έλεγε πάντα τα λιγότερα. Δέχτηκε στωϊκά την κατάστασή του και παρακίνησε τους συμπαίκτες του να κοιτάξουν μπροστά.\n

Πήγα στο γήπεδο και τους είπα να μην ανησυχούν για μένα. Το μόνο που θα γίνει είναι να μου αφαιρέσουν ένα κομμάτι από το συκώτι μου.

\nΌλο εκείνο το διάστημα επέλεξε να το περάσει με την οικογένειά του, χαμένος από τα μίντια και απρόθυμος να μοιραστεί την ιστορία του.\n

Δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς «γιατί σε μένα;».\nΦοβάσαι. Στην αρχή, υπάρχει μόνο φόβος. Όμως, μετά αποφασίζεις να δώσεις τη μάχη σου. Όλη σου τη ζωή παλεύεις. Παλεύεις στη γειτονιά, παλεύεις να βρεις δουλειά, παλεύεις να κερδίσεις τη θέση σου στην ομάδα, να την κρατήσει, να κερδίσεις τίτλους. Δεν τα παρατάς σε κάτι τόσο δύσκολο.\n\nΔεν ήταν εύκολο, ιδιαίτερα για την οικογένειά μου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν μαθαίνεις τέτοια νέα, είναι η οικογένειά σου, τα παιδιά σου. Δε θες να τους αφήσεις πίσω.

\nΗ εγχείρηση επισπεύθηκε. Μπήκε στο χειρουργείο Πέμπτη αντί για Παρασκευή, γεγονός που σήκωσε θύελλα φημών και κακόγουστων αστείων.\n

Ο γιατρός μού είπε ότι θα με χειρουργήσει την επόμενη εβδομάδα. Εγώ του είπα «όχι. Το χειρουργείο θα γίνει αύριο». Δεν ήθελα χρόνο να το σκέφτομαι.

\nΒγήκε από το χειρουργείο υγιής.\n

Μετά από όσα μου έχουν συμβεί, βλέπω τη ζωή μου διαφορετικά. Χαλαρώνω περισσότερη ώρα κάθε μέρα, ιδιαίτερα με τα παιδιά μου. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, γι’ αυτό είναι σημαντικό να απολαμβάνεις κάθε στιγμή.

\n

Το «Ánimo Abidal» που φορούσαν οι παίκτες της Ρεάλ
Το «Ánimo Abidal» που φορούσαν οι παίκτες της Ρεάλ
\n\nΟι στιγμές που τον περίμεναν να απολαύσει έμοιαζαν ως μια αντίστροφη παράσταση όσων είχε περάσει το προηγούμενο διάστημα. Όταν μέρα με τη μέρα τα νέα γίνονταν χειρότερα για εκείνον… Αγώνα με τον αγώνα, οι στιγμές του και οι εμπειρίες του θα κορυφώνονταν. Το «Ánimo Abidal», που φορούσαν οι παίκτες της Ρεάλ και της Λυών πριν το μεταξύ τους αγώνα για το Champions League και το χειροκρότημα για ολόκληρο το 22ο λεπτό (σ.σ. αριθμός της φανέλας του) στον αγώνα της Μπαρτσελόνα με την Χετάφε, θα αποδεικνυόταν το λιγότερο. Στις 3 Μαΐου, κόντρα στα προγνωστικά και στις εικασίες, ο Έρικ Αμπιντάλ θα επέστρεφε στους αγωνιστικούς χώρους.\n\nΜπήκε στις καθυστερήσεις του ημιτελικού με τη Ρεάλ στη θέση του Κάρλες Πουγιόλ. Τα δύο λεπτά που αγωνίστηκε έμοιαζαν με αιωνιότητα…\n

Ήταν από τις πιο έντονες στιγμές της καριέρας μου. Εκείνη την ημέρα ένιωθα σα να σκόραρα. Δεν έπαιξα πολύ, αλλά ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο για μένα.

\nΗ επόμενη στιγμή, θα ερχόταν 25 μέρες μετά. Ο Γάλλος αμυντικός είχε χάσει τον τελικό του Champions League το 2009, λόγω της άδικης αποβολής του στον ημιτελικό με την Τσέλσι. Τα προγνωστικά ήταν εναντίον του και το 2011.\n\nΣτις 28 Μαΐου του 2011 επέστρεφε στο Λονδίνο.\n

«Θυμάμαι τα λόγια του γιατρού μόλις ξύπνησα από την αναισθησία. «Αγαπημένε μου Έρικ, θα τα πούμε στο Γουέμπλεϊ. Εγώ θα είμαι εκεί και το ξέρω πως θα είσαι κι εσύ». Πίστεψα ότι είναι τρελός».

\nΟ Δόκτορας Έρικ Φουστέρ αποδείχθηκε σοφός. Ο Αμπιντάλ ήταν βασικός στα 90 λεπτά του αγώνα, αλλά ήταν και κάτι παραπάνω. Ήταν αρχηγός! Ο Τσάβι Ερνάντεζ και ο Αντρές Ινιέστα δεν ενδιαφέρθηκαν για τη φωτογραφία τους στο επιβλητικό μουσείο της Μπαρτσελόνα. Έδωσαν το περιβραχιόνιο στον Ερίκ Αμπιντάλ κι εκείνος σήκωσε το τρόπαιο του Champions League.\n

Δεν ήξερα ότι θα παίξω. Όταν άκουσα το όνομά μου από τον Γκουαρντιόλα, έπαθα σοκ. Μόνο εγώ. Όλοι οι άλλοι έμοιαζαν να το γνωρίζουν. Πήγα στον Πουγιόλ και τον ρώτησα γιατί δεν παίζει. Με κοίταξε και μου είπε: «Δεν έχω εγώ σημασία τώρα. Εσύ μετράς! Καταλαβαίνεις τι αρχηγό έχουμε? Είναι τελικός του Champions League και δεν τον νοιάζει ότι δεν θα παίξει. Αυτή είναι η Μπαρτσελόνα.\n\nΚαι μετά μου έδωσαν να σηκώσω το τρόπαιο… Ούτε που καταλάβαινα τι γινόταν. Έχεις ιδέα? Είχα καρκίνο, έκανα εγχείρηση, έπαιξα στον τελικό του Champions League, σήκωσα το τρόπαιο, μέσα σε τρεις μήνες. Τι παραπάνω να ζητήσω;

\n

Ο Ερίκ Αμπιντάλ σηκώνει το τρόπαιο του Champion's League
Ο Ερίκ Αμπιντάλ σηκώνει το τρόπαιο του Champion’s League
\n\nΤο 2012, το κακό επέστρεψε… Σα νέο χτύπημα της μοίρας, η ημερομηνία ήταν και πάλι 15 Μαρτίου. Αυτή τη φορά, ο Έρικ Αμπιντάλ χρειαζόταν μεταμόσχευση ήπατος. Ο Ντάνι Άλβες προσφέρθηκε να του δώσει το δικό του, ο Γάλλος αμυντικός αρνήθηκε.\n\nΣτις 10 Απριλίου υπεβλήθη στην επέμβαση και αυτή τη φορά έβαζε σε προτεραιότητα τη ζωή του. Δεν σκεφτόταν το ποδόσφαιρο, όμως σταδιακά αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε χωρίς τη δουλειά που είχε μάθει να κάνει σε όλη του τη ζωή. Ξεκίνησε να προπονείται τον Οκτώβριο και έκλεισε τη χρονιά φορώντας και πάλι τη φανέλα της αγαπημένης του Μπαρτσελόνα. Έστω κι αν αυτή τη φορά ήταν για το τελευταίο χειροκρότημα.\n

Ο Επίλογος…

\nΗ τελευταία σελίδα στην καριέρα του Ερίκ Αμπιντάλ γράφτηκε στις 20/12/2014 στον εκτός έδρας αγώνα του Ολυμπιακού(τελευταίος σταθμός στην καριέρα του) με την Καλλονή (0-5 για την ιστορία) και γνώρισε την αποθέωση τόσο από το κοινό μέσα στο γήπεδο που τον χειροκρότησε όρθιο, όσο και από τους συμπαίχτες του στα αποδυτήρια μετά το τέλος του αγώνα.\n\n

\n\n \n\n(Πηγές: gazzetta.gr, olympiacos.org)\n

Το “ερυθρόλευκο” αντίο στον Έρικ Αμπιντάλ!

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7lDIT5KlKPs&w=720\n

Αφιέρωμα στον Ερίκ Αμπιντάλ

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=cnq5sbbemXQ&w=720\n

Δείτε το μοναδικό γκολ του Ερίκ Αμπιντάλ

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5FFQMEh8NVw&w=720\n\n 

Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

Ο Κώστας Λινοξυλάκης αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του ΠΑΟ. Η ζωή του όμως και η δράση του και εκτός αγωνιστικών χώρων τον άφησαν στην ιστορία ως έναν από τους ”σταρ” εκείνης της εποχής…\n

Η καριέρα του

\nΓια 13 χρόνια υπηρέτησε τον ΠΑΟ(1950-1963) και κέρδισε 4 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962) όντας και αρχηγός. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος, αλλά πολύ συχνά βοηθούσε επιθετικά. Σε πρωτάθλημα και κύπελλο πέτυχε συνολικά 12 γκολ. Είχε σαν δυνατή του κίνηση την “αέρινη” απομάκρυνση της μπάλας με ανάποδο ψαλίδι.\n\nΑποσύρθηκε σχετικά νωρίς, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Δέκα μήνες μετά την απόσυρσή του, πείστηκε από τον προπονητή Χάρι Γκέιμ να φορέσει για μία τελευταία φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι, σε αγώνα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.\n

Τα εκτός και τα μετά αγωνιστικών χώρων…

\nΣτην κοινωνική του ζωή, ο Κώστας Λινοξυλάκης ζούσε έντονα και του άρεσε ο χώρος του κινηματογράφου και της τέχνης, κάτι που τον οδήγησε στο να παίξει και στον κινηματογράφο στην ταινία «Άσσοι του γηπέδου» του Βασίλη Γεωργιάδη μαζί με άλλους σταρ της εποχής όπως ο Μουράτης, ο Πούλης, ο Μανταλόζης και ο Πετρόπουλος…\n\n

Οι Άσσοι του Γηπέδου
Οι Άσσοι του Γηπέδου
\n\nΕίχε μεγάλη λατρεία και στο ωραίο φύλο. Κυκλοφορούσε με την καλλονή ηθοποιό Ρίκα Διαλινά, ενώ οι φήμες τον ήθελαν να έχει συνάψει σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η ίδια πάντως (η οποία ήταν γνωστή οπαδός του Παναθηναϊκού) διέψευσε τις φήμες μέσω του Τύπου.\n\nΜία από τις άσχημες στιγμές, που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει είναι η μέρα που ο άλλοτε άσσος του Παναθηναϊκού Παναγιώτης Σιάηλος έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τρία άτομα ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του ποδοσφαιριστή και σκοτώθηκαν και τα τρία. Ο Λινοξυλάκης ”είχε Άγιο” καθώς κατέβηκε από το όχημα, λίγα λεπτά πριν το τροχαίο.\n\nΜετά την ποδοσφαιρική του καριέρα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε Δημοτικός σύμβουλος και μετά αντιδήμαρχος στην Αθήνα…\n

Στιγμές από την ζωή του…

\n1)Το ιστορικό ψαλίδι…\n\nΣ’έναν αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας ο Λινοξυλάκης είχε κάνει μια θεαματική απόκρουση με ανάποδο ψαλίδι. Αυτό το ψαλίδι τραβήχτηκε φωτογραφία από έναν φωτορεπόρτερ της εποχής, μια φωτό που άρεσε πολύ στον Λινοξυλάκη και την μοίραζε όταν υπέγραφε αυτόγραφα.Ήταν μέρος της εικόνας του που προωθούσε όπως οι σύγχρονοι σταρ…\n\n2)Η προσπάθεια διάσωσης του Ιωάννου..\n\nΣ’ένα ματς Παναθηναϊκού – Εθνικού στη Λεωφόρο έγινε μια σύγκρουση μεταξύ του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά και του επιθετικού του Εθνικού Ιωάννου.Η σύγκρουση ήταν άσχημη και ο Ιωάννου έμεινε στο έδαφος αναίσθητος. Ο Λινοξυλάκης, ενώ όλοι ήταν σε σοκ, πήρε την κατάσταση στα χέρια του…\n\nΞήλωσε μία διαφημιστική πινακίδα η οποία είχε μάκρος, γιατί ήθελε να τη χρησιμοποιήσει ως φορείο. Τότε δεν υπήρχαν ιατρικές υποδομές στα γήπεδα. Στην συνέχεια προσπάθησε να αφυπνίσει τους σοκαρισμένους παίκτες να μεταφέρουν τον Ιωάννου στο νοσοκομείο.(τελικά ο Ιωάννου πέθανε…).\n\n3)”Καλή επιτυχία Ολυμπιακέ”\n\nΤο 1959 ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί με τη Μίλαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στον πρώτο του αγώνα στην ιστορία του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών .Το πρώτο ματς θα γινόταν στην Λεωφόρο. Πριν αρχίσει το ματς, ο Λινοξυλάκης είχε επισκεφτεί το ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή του Ολυμπιακού, για να τους ευχηθεί καλή επιτυχία.Προσέφερε μάλιστα και μια ανθοδέσμη…\n

Μπροστά από την εποχή του…

\nΟ Κώστας Λινοξυλάκης ξεχώριζε για τον επαγγελματισμό που έδειχνε σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό.Πρόσεχε πάντα την ζωή του για να διατηρείται σε καλή κατάσταση και ήταν πάντα γυμνασμένος.’Ηταν επίσης πολύ επικοινωνιακός και αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να μιλάει με τον απλό φίλαθλο, κάτι που αργότερα του έδωσε μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και τον έκανε και αντιδήμαρχο…\n\n \n\n(Πηγή: http://www.palaimaxoipanathinaikou.gr/)\n

Απόσπασμα από την ταινία ”Κυριακάτικοι Ήρωες”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Ckv4rQUP1Fw

Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

Γιώργος Κούδας. Το μήλο της έριδος Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

H κόντρα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ είναι μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές κόντρες στην Ελλάδα και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους. Ένα εξωαγωνιστικό γεγονός που έκανε μεγαλύτερη την κόντρα των δυο ομάδων είναι η υπόθεση του Γιώργου Κούδα. Ο “πιο μεγάλος” ποδοσφαιριστής που φόρεσε τη φανέλα του Δικεφάλου ήταν η αιτία να ξεσπάσει μια αντιπαλότητα που ”κρατάει γερά” ακόμα και σήμερα…\n\nΓεννημένος στις 23 Νοεμβρίου του 1946, ο “Μεγαλέξανδρος“(όπως ήταν το προσωνυμιό του), ένας από τους πιο μεγάλους ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Ελλάδα, έπαιξε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα του ΠΑΟΚ.\n\nΑπό το 1963 ως το 1984 που σταμάτησε τη μπάλα, κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο Κύπελλα Ελλάδας (1972, 1974) παίζοντας σε 504 αγώνες της Α Εθνικής και σκοράροντας 133 γκολ. Μετράει ακόμη 70 αγώνες στο Κύπελλο (27 γκολ) ενώ συνολικά (μαζί με τα ματς της Ευρώπης) με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε 780 φορές και σημείωσε 220 γκολ. Στην Εθνική Ομάδα είχε 43 συμμετοχές και ήταν μέλος  στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών το 1980.\n\nΗ προτομή του βρίσκεται έξω από την Τούμπα. Το όνομά του όμως θα μπορούσε να συνδεθεί και με μια από τις πιο μεγάλες (από κάθε άποψη) μεταγραφές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταγραφή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε κλίμα έντασης και σχεδόν διχασμού.\n

Η αρχή της ιστορίας και τα…γραμμάτια

\nΉταν καλοκαίρι του 1966 και ο Κούδας, αν και νεαρός, είχε ήδη φτάσει σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Αέρινος, γρήγορος, με εξαιρετική πάσα, έγινε γρήγορα βασικό στέλεχος του ΠΑΟΚ και με προοπτικές να γράψει ιστορία. Τη σεζόν 1965-66 είχε παίξει σε 29 αγώνες της Α Εθνικής, σκοράροντας 13 γκολ.\n\nΣτο ποδόσφαιρο τότε απουσίαζε ο επαγγελματισμός και οι παίκτες, αντί συμβολαίων ήταν “δεμένοι” με δελτία τα οποία κρατούσαν οι ομάδες. Αν κάποιος ήθελε να φύγει, έπρεπε να συναινέσει η ομάδα του. Στις 14 Ιουλίου του 1966, όλος ο ΠΑΟΚ σοκαρίστηκε, καθώς ο Κούδας μαζί με τον πατέρα του, βρέθηκαν στην Αθήνα, με τον νεαρό παίκτη να θέλει να υπογράψει δελτίο στον Ολυμπιακό! \n\nΟ Κούδας προερχόταν από φτωχή οικογένεια κάτι που συνετέλεσε στην απόφασή του αυτή. Ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να βοηθήσει, ανοίγοντας ένα ουζερί στον πατέρα του. Φάνηκε, όμως, ασυνεπής, με αποτέλεσμα, λόγω γραμματίων να δημιουργηθεί  ένα χρέος 150.000 δραχμών, σχεδόν ανυπέρβλητο για την οικογένεια Κούδα.\n

Στερηθήκαμε και τα βασικά…Δεν ανέχομαι να με λένε εκβιαστή…

\nΟ Ολυμπιακός ”πάτησε” και εκεί. Ο Κούδας και ο πατέρας του, αποφάσισαν να φύγουν από την Θεσσαλονίκη και οι επιστολές που έστειλαν σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης ήταν ενδεικτικές:\n

Το παιδί μου έχει δημιουργήσει χρέος σε μετρητά και γραμμάτια άνω των 150.000 δραχμών.

\nέγραψε ο Γιάννης Κούδας, ενώ μια μέρα αργότερα ο ίδιος ο παίκτης εξηγούσε:\n

Εγώ και οι οικογένειά μου υπομείναμε πολλά και φτάσαμε σε σημείο να στερηθούμε ακόμη και την τροφή. Τα υπομείναμε γιατί αγαπούσαμε και εξακολουθούμε να αγαπούμε τον ΠΑΟΚ.  Πέραν όμως, από όλα αυτά, δεν ανέχομαι από κανέναν να αποκαλεί εμένα και την οικογένειά μου εκβιαστές… Το σωματείον “Ολυμπιακός” εις το οποίο μόνος μου ζήτησα να πάω, έχει τόσο στενές φιλικές σχέσεις με τον αγαπημένο μου ΠΑΟΚ(τότε…), ώστε να παρέχει εγγυήσεις για μένα και την οικογένεια μου…

\n

Οι αντιδράσεις και οι… δημοπρασίες ΠΑΟ-Ολυμπιακού

\nΟ κόσμος του ΠΑΟΚ αναστατώνεται. Η διοίκηση του Δικεφάλου δηλώνει κατηγορηματικά αρνητική στην πώληση του Κούδα. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, οι “ερυθρόλευκοι” υπόσχονται σπίτι στον Κούδα, δουλειά στον πατέρα του (του ανοίγουν καφε-μπαρ στην πλατεία Αλεξάνδρας) και προσφέρουν στον ΠΑΟΚ 800.000 δραχμές συν τέσσερις παίκτες. Ο Παναθηναϊκός κάνει ρελάνς, δίνοντας 1 εκατ. και τέσσερις ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής.\n\nΟ ΠΑΟΚ αρνείται οποιαδήποτε προσφορά, αλλά ο Κούδας είναι αποφασισμένος. Παραχωρεί μια μεγάλη συνέντευξη στο ΦΩΣ όπου δηλώνει:\n

Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.

\nΠροσθέτει ακόμη ότι δεν πρόκειται να πάει σε άλλη ομάδα πλην του Ολυμπιακού και ότι ανυπομονεί να γνωρίσει από κοντά τον θρυλικό προπονητή του Ολυμπιακού, Μάρτιν Μπούκοβι…\n\n

Γιώργος Κούδας. Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.
Γιώργος Κούδας. Από τώρα ανήκω εις τον Ολυμπιακόν. Το θέμα της υπογραφής μου είναι καθαρά τυπικό.
\n\nΤην τελευταία μέρα των μεταγραφών, την 1η Αυγούστου, οι φίλοι του ΠΑΟΚ συγκεντρώνονται έξω από τα γραφεία προκειμένου σαν μια τελευταία κίνηση να αποτραπεί η μεταγραφή. Ο Κούδας, όμως, προπονείται με τον Ολυμπιακό, παίζει σε φιλικούς αγώνες, αλλά με παρέμβαση του ΠΑΟΚ(που είχε το δελτίο του) τιμωρείται με 15 μέρες αποκλεισμό.\n\n
Ο Κούδας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον προπονητή Μάρτιν Μπούκοβι
Ο Κούδας με τη φανέλα του Ολυμπιακού και τον προπονητή Μάρτιν Μπούκοβι
\n\nΤελικά ο Κούδας θα πάει να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία, μένοντας εκτός γηπέδων για 2 χρόνια.\n\n

Η καταλυτική παρέμβαση του Ασλανίδη

\nΣτο μεταξύ έχει προκύψει η στρατιωτική δικτατορία, με επικεφαλή του αθλητισμού τον  Κ.Ασλανίδη. Ο πανίσχυρος Ασλανίδης προτείνει αρχικά στον Γιώργο Παντελάκη να επιστρέψει ο Κούδας στον ΠΑΟΚ και μετά από δυο χρόνια να πάει στον Ολυμπιακό, αλλά ο αείμνηστος παράγοντας του Δικεφάλου αρνείται. Μετά και από αυτήν την άρνηση ο Ασλανίδης αλλάζει τακτική και προειδοποιεί τον Κούδα ότι αν δεν γυρίσει στον ΠΑΟΚ δεν θα ξανααγωνιστεί πουθενά. Δυο χρόνια μετά την φυγή του από την Θεσσαλονίκη, ο Κούδας επιστρέφει στον ΠΑΟΚ. Κάνει την εμφάνισή του στην Τούμπα και την πρώτη του προπόνηση παρακολουθεί μια σχεδόν κατάμεστη Τούμπα, που τον αποθεώνει:\n

Γύρισα γιατί το ήθελα και γιατί έπρεπε. Δεν ζητώ τίποτε.

\nείναι η δήλωσή του και ο Κούδας ξαναπαίζει μπάλα, γράφοντας και άλλες ”χρυσές σελίδες” με την ομάδα το Βορρά.\n\nΗ κόντρα πάντως που ξέσπασε από όλη αυτήν την ιστορία ερμηνεύτηκε με διάφορους τρόπους. Άλλοι την χαρακτήρισαν ”αρπαγή”, άλλοι ”μια παρολίγον μεγάλη μεταγραφή”. Όπως και να την πει κανείς πάντως αποτελεί ακόμα και σήμερα μια μεγάλη εξωγηπεδική κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ…!\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1XGctb8p790\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=WixowYKKwtE

Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

Μίμης Παπαιωάννου: η Ρεάλ και ο Καζαντζίδης

Ο μεγάλος Μίμης Παπαιωάννου της ΑΕΚ αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες επιθετικούς στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και της ΑΕΚ την οποία υπηρέτησε πιστά για σχεδόν 20 χρόνια(1961-1979) και για την οποία ”πόνεσε” και έκλαψε.\n\nΌμως αυτή η σχέση ”δοκιμάστηκε” τον Οκτώβρη του 1965, όταν οι διοίκηση της ΑΕΚ δεν του επέτρεψε να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο(όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή άλλωστε…) και να πάει στην μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία πρόσφερε 4.000.000 δραχμές στην ομάδα και 750.000 στον ίδιο, ποσά τεράστια για εκείνη την εποχή.\n\n”Έπεσε” και αυτός ”θύμα” των δελτίων που τότε έδιναν του ποδοσφαιριστές με τις ομάδες τους έπρεπε να πάρουν την συγκατάθεσή τους για οποιαδήποτε μεταγραφή.Το αποτέλεσμα ήταν να προσπαθήσει να ξεχάσει τον πόνο του, επιχειρώντας να γίνει τραγουδιστής δίπλα στον μεγάλο Στέλιο Καζαντζίδη.\n

Η συνάντηση με τον Πούσκας

\nΟ ίδιος σε συνέντευξή του στην ”Καθημερινή” δήλωσε αρχικά:\n

Στο δείπνο που έκανε η ΑΕΚ στην αποστολή της Ρεάλ, ήρθε ο Πούσκας και με γύρευε. Όταν πλησίασε στο τραπέζι μου, δεν μπορούσα να το πιστέψω και είχα μεγάλο άγχος απέναντι σε αυτόν τον ”θρύλο”. Μου είπε ότι είμαι καλός παίκτης, ότι θα με πάρουν και μου έδωσε δύο συμβουλές. Η πρώτη να είμαι ήρεμος, να τρώω και να κοιμάμαι καλά. Η δεύτερη να μάθω να παίζω χωρίς την μπάλα.

\n

“Δεν μετάνιωσα”

\nΜπορεί τότε η εξέλιξη να μην ήταν αυτή που περίμενε ωστόσο ο ίδιος προσθέτει ότι ίσως τελικά ήταν και για δικό του καλό…\n

Είχα έναν ξάδελφο από τη Θεσσαλονίκη που μιλούσε καλά ισπανικά. Γράψαμε μια επιστολή και τη στείλαμε στη Ρεάλ, λέγοντας πως αν με ήθελε, μπορούσα να πάω στην Ισπανία, να μην παίξω ένα χρόνο και να κάνω δελτίο μετά. Το επέτρεπαν αυτό οι κανονισμοί. Η Ρεάλ μου απάντησε ότι αρχή της ήταν να μη χαλάει τις σχέσεις της με τις ομάδες. Αν με έδινε η ΑΕΚ, καλώς. Αν όχι, δεν θα προχωρούσε η μεταγραφή, όπως δεν προχώρησε. Δεν το μετάνιωσα πάντως. Το φιλοσόφησα κιόλας. Σκέφτηκα ότι μέσα σε τόσους παικταράδες ίσως και να μην έπιανα και να χανόμουν. Μένοντας στην ΑΕΚ, έγραψα ιστορία και έκανα μια μεγάλη καριέρα που τη χάρηκα. Το μόνο που σκέφτομαι καμιά φορά είναι ότι με τα 4 εκατ. δρχ. που της έδινε η Ρεάλ, θα μπορούσε η ΑΕΚ να πάρει λίγο πιο κάτω δικό της οικόπεδο 60 στρεμμάτων και τώρα να είχαμε γήπεδο.

\n

Παρηγοριά δίπλα στον Στέλιο…

\nΤην ίδια εποχή ο Καζαντζίδης είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία ήταν το κλίμα νεοπλουτισμού και ”δηθενιάς” που επικρατούσε στα μεγάλα κέντρα .\n\nΈτσι λοιπόν ο μεγάλος Στέλιος, με την σύζυγό του Μαρινέλλα και τον νεαρό ταλαντούχο  Χρήστο Νικολόπουλο ετοιμάζονταν για περιοδεία στη Γερμανία με τον Μίμη Παπαιωάννου να συμπληρώνει το ”σχήμα”. Άλλωστε είχε γνωρίσει από κοντά τον Καζαντζίδη και παλιότερα…\n

Όταν ήμουν στο χωριό, είχα λατρεία  στα λαϊκά τραγούδια. Μου άρεσε πολύ ο Στέλιος Καζαντζίδης. Ήταν βλέπεις μεγάλος τραγουδιστής και άνθρωπος του λαού . Είχα κι ένα μπουζούκι και προσπαθούσα να μάθω αλλά διαπίστωσα ότι ήταν πολύ πιο δύσκολο απ’ το να ντριπλάρω  ή να στέλνω τη μπάλα στα δίχτυα. Κάπου εκεί προέκυψε η γνωριμία μου με το Χρήστο Νικολόπουλο. Επειδή, λοιπόν, ο Νικολόπουλος έπαιζε πολύ ωραίο μπουζούκι, τον φώναζαν στα πανηγύρια και στα χωριά. Και τα πανηγύρια την εποχή εκείνη αποτελούσαν τη μοναδική μας διασκέδαση. Πηγαίναμε κι εμείς μαζί του, η ομάδα του χωριού και επειδή συνήθως έπαιζε Καζαντζίδη, έλεγα κι εγώ ένα-δυο τραγουδάκια και χόρευαν οι φίλοι μου. Όταν όμως ήρθα στην Αθήνα, γνώρισα τον Στέλιο Καζαντζίδη. Ήταν αεκτζής, τον γνώριζε ο Νεστορίδης και αργότερα, όταν κατέβηκε από το χωριό ο Νικολόπουλος γνωρίστηκε και αυτός με το μεγάλο βάρδο και έπαιξε μαζί του

\nλέει ο Μίμης Παπαϊωάννου που δεν το σκέφτηκε πολύ…\n

Έλα μαζί μας…

\n

Όταν προέκυψε η κόντρα μου στην ΑΕΚ για το θέμα της Ρεάλ, Καζαντζίδης και Νικολόπουλος έφτιαχναν σχήμα, ώστε  να πάνε στη Γερμανία για τουρνέ. “Αφού η ΑΕΚ δε σε θέλει, έλα μαζί μας» μου είπε ο Στέλιος και με επηρέασε. Έτσι, ξεκίνησα πρόβες, μπήκα στο συγκρότημα. Ο Χρήστος ήταν ο «αυτουργός», ώστε να με πάρουν μαζί στην περιοδεία, η οποία κράτησε δύο μήνες. Τις πρώτες έξι εβδομάδες δίναμε συναυλίες για τους ομογενείς σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όχι σε λαϊκά μαγαζιά. Είπαν τότε κάποιοι ότι τραγουδούσα κάθε βράδυ σε μπουζουξίδικα. Λάθος. Ουσιαστικά κάναμε συναυλίες. Μια παράσταση την Παρασκευή, μία το Σάββατο και ακόμη μία το απόγευμα της Κυριακής. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, αφού από τη μία έκανα το κέφι μου και από την άλλη γνώριζα κόσμο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι δεν ξενυχτούσα. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου, που υπήρξα φίλος του Στέλιου Καζαντζίδη. Όχι τόσο επειδή υπήρξε ο μεγαλύτερος λαϊκός τραγουδιστής που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα, όσο για το γεγονός ότι από αυτόν το μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή

\n

Καζαντζίδης: “Μίμη γύρνα στην μπάλα…”

\nΤελικά, ο Παπαιωάννου δήλωσε ότι ο Καζαντζίδης ήταν αυτός που τον έπεισε να γυρίσει στην πρώτη του αγάπη…\n

Ο Στέλιος όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. «Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς». Μου το είπε απλά, και μόνον όταν του ζήτησα τη γνώμη του…

\nΕυτυχώς για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Μίμης τον άκουσε, επέστρεψε στο ποδόσφαιρο και τον «δικέφαλο» και μεγαλούργησε.\n

Τα τραγούδια του Μίμη…

\nΣτην σύντομη καριέρα του πάντως ως τραγουδιστής πρόλαβε να ηχογραφήσει 7 τραγούδια στην Polyphone την περίοδο1971-1972 με τη συνεργασία του Χρήστου Νικολόπουλου και του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι τα κάτωθι:\n\nΜεσ’ τη φωτιά μου (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)\n\nΎμνος της Α.Ε.Κ. (Στ. Καζαντζίδη – Χρ. Κολοκοτρώνη) ηχογράφηση 19 Ιουνίου 1971\n\nΣαν πουλί κυνηγημένο (Στ. Καζαντζίδη – Γ. Βασιλόπουλου)\n\nΈχω ελαττώματα (Χρ. Νικολόπουλου – Πυθαγόρα)\n\nΣαν θεατρίνος (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)\n\nΦτάνουν οι πίκρες (Στ. Καζαντζίδη – Ευάγ. Ατραϊδη)\n\nΜάρτυρες οι πίκρες μου (Χρ. Νικολόπουλου – Γ. Βασιλόπουλου).\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwCoxXLREPY\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hUJBU7X1SHs\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7BNVWnzJG18\n\n 

Μυθικές Περιγραφές…

Μυθικές Περιγραφές...

Ιστορική στιγμή του μεγάλου Διακογιάννη

\nΛόγω τεχνικών προβλημάτων διέκοψε on-air την μετάδοση ποδοσφαιρικού αγώνα Μουντιάλ…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=qAorQ8IR-uU\n\n

Παπαδημητρίου και απ’το “δόξασοι ο Θεός” στο “βοήθα Παναγιά”…

\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=uerAxj9aO9M\n\n

Σκουντής και “βάλτο αγόρι μου”

\nΣτο νικητήριο τρίποντο του Διαμαντίδη στον ημιτελικό Ελλάδα-Γαλλία για το Ευρωμπάσκετ 2005(ατάκα που έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιήθηκε για τίτλο ραδιοφωνικής εκπομπής που παρουσίαζε ο ίδιος)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cr8ozzcUqNQ\n\n

Χελάκης και “χίλιες βουβουζέλες”

\n(Ελλάδα-Νιγηρία 2-1 Μουντιάλ 2010)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=RwxA22Bmphs\n\n

Υπάρχουν ακόμα κάποιες φορές που τα μικρόφωνα έμειναν ανοιχτά…

\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fiax4RSFW3c\n\n

Και τέλος μερικές ερασιτεχνικές περιγραφές για άφθονο γέλιο

\nΑπλά ακούστε τες…(εμείς αναρωτιόμαστε αν ο σπίκερ του Παναιτωλικός-Ρόδος ζει ακόμα ή έπαθε κάνα έμφραγμα..)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZB0cq-XmcP0\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=RFmcP8rrRYY

Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

\n \nΕίναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια οι καλές σχέσεις Ελλάδας και Σερβίας σε όλα τα επίπεδα.Οι δύο χώρες εκδηλώνουν αυτήν την φιλία με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο.Ένας από αυτούς είναι και ο αθλητισμός, μέσω του οποίου 2 χαρακτηριστικές φορές στο παρελθόν φάνηκε το πόσο κοντά είναι η Ελλάδα και η Σερβία, ειδικά όταν η τελευταία αντιμετώπισε καταστάσεις πολέμου.”Εμπνευστές” αυτής της αλληλεγγύης ήταν η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός…\n\n

Ο Ολυμπιακός στα “χαρακώματα” του Βελιγραδίου…

\n\nΣτις 12 Νοεμβρίου του 1994 ο Ολυμπιακός του Τάις Λίμπρεχτς βρέθηκε στην εμπόλεμη Σερβία για να παίξει φιλικό φιλανθρωπικού χαρακτήρα με τον Ερυθρό Αστέρα.Το κλίμα ήταν βαρύ στην αποστολή από την προηγούμενη μέρα καθώς είχε μαθευτεί ο θάνατος του Αττίλιο στο αεροδρόμιο και έγινε ακόμα πιο βαρύ όταν ο Ολυμπιακός έφτασε στην Σερβία, η οποία τότε ”υπέφερε” από τις μάχες που έδινε στα συντρίμμια της Γιουγκοσλαβίας.\n\nΠριν το παιχνίδι ο Πέτρος Κόκκαλης και ο γιατρός της ομάδας Χρήστος Δάρρας επισκέφτηκαν τραυματίες του πολέμου και προσέφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ δεσμεύτηκαν και για περαιτέρω ενίσχυση.Επίσης, λίγο πριν την σέντρα, οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων έβαλαν ένα πανό στο κέντρο του γηπέδου που έγραφε ”Ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους-Ειρήνη στα Βαλκάνια”.\n\nΤο ματς, για την ιστορία, έληξε 4-1 υπέρ του Ερυθρού Αστέρα αλλά αυτό ελάχιστα ενδιέφερε τον οποιονδήποτε.Η ουσία ήταν ότι, με αφορμή αυτόν τον αγώνα, η ομάδα της Σερβίας επέστρεψε στους αγώνες της Ευρώπης το 1995.Επίσης ήταν και η αρχή μιας μεγάλης φιλίας μεταξύ των δύο ομάδων που οδήγησε στην αδελφοποίησή τους.Ο στόχος του Ολυμπιακού είχε επιτευχθεί και με το παραπάνω…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=TRGGfnLfaTE?w=728\n\n \n \n \n

Η σειρά της ΑΕΚ…

\n\nΣτις 7 Απριλίου του 1999, η ΑΕΚ, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη, ταξίδεψε στο Νόβισαντ της Σερβίας για άλλο ένα φιλικό συμπαράστασης στον Σέρβικο λαό ,που τότε υπέφερε από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στην Παρτιζάν. Η αποστολή της ΑΕΚ έγινε δεκτή με ψωμί και αλάτι, κατά το σέρβικο έθιμο, ενώ την συνόδεψαν και εκπρόσωποι κομμάτων όπως οι Γλέζος και Κατσιφάρας. Επίσης την αποστολή υποδέχτηκε συγκινημένος ο Πρόεδρος της Σερβίας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς.\n\nΤο γήπεδο που θα γινόταν ο ιστορικός αυτός αγώνας ήταν χωρητικότητας 40000 θέσεων και είχε σημειωθεί sold-out,ωστόσο πήγαν ,μόλις 15000 φίλαθλοι καθώς λόγω του πολέμου δεν υπήρχαν αρκετά καύσιμα που θα διευκόλυναν την μετακίνηση των υπολοίπων.Επίσης εκείνη την ημέρα δεν ακούστηκαν καθόλου σειρήνες πολέμου, δείγμα του κλίματος που επικρατούσε.\n\nΟ αγώνας έληξε 1-1 αλλά δεν ολοκληρώθηκε καθώς διεκόπη στο 61ο λεπτό από την εισβολή Σέρβων και Ελλήνων φιλάθλων στο γήπεδο με σκοπό να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τους παίκτες των 2 ομάδων…Μια συγκινητική στιγμή που συνοδεύτηκε από την δωρεά κόκκινων αυγών, λαμπάδων και τσουρεκιών από τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ στους συναδέλφους τους…\n\nΗ παραπάνω κίνηση της ΑΕΚ σχολιάστηκε από μεγάλα μέσα του τύπου σε όλη την Ευρώπη όπως η γερμανική Bild(”αγώνας με σύνθημα έξω ο πόλεμος από την Γιουγκοσλαβία”), η ισπανική MARCA(”απίστευτο που μια ομάδα αγωνίστηκε στα χαρακώματα”) και η ιταλική Gazzetta(”παιχνίδι παρένθεση στον πόλεμο”). Πέρασε έτσι το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι η ΑΕΚ ”αγωνίστηκε” και ”πέρασε” το δικό της αντι-πολεμικό μήνυμα…\n \n \nhttps://www.youtube.com/watch?v=es5bgSJLlEs?w=728

Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

Αποτελούσε αναμφισβήτητα μια ηγετική μορφή της εξέδρας του Ολυμπιακού. Στο σάλπισμά του κανείς δεν έπρεπε να κάθεται κάτω γιατί θα αντιμετώπιζε την ”οργή” του.’Ηθελε να κάνει όλους τους Ολυμπιακούς μια γροθιά που θα υπεράσπιζε τον Ολυμπιακό και θα γινόταν κάτω από τους ήχους μιας τρομπέτας.Ο λόγος για τον θρυλικό Αττίλιο ή κατά κόσμον Βασίλη Δουρίδα…\n\nΓεννημένος το 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα, μάζευε ότι λεφτά του έδιναν για να μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα του Πειραιά.Σπούδαζε Ιατρική αλλά στο 4ο έτος παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.Παρολίγον συνάδελφοί του γιατροί του έλεγαν να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί κινδύνευε η υγεία του αλλά αυτός απαντούσε:\n

Εγώ ζω για τον Ολυμπιακό!

\nΤην δεκαετία του ’90 είχε γίνει στόχος επιθέσεων 2 φορές από αγνώστους που του έστησαν καρτέρι και τον χτύπησαν άσχημα. Επίσης, η άστατη ζωή που έκανε επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την υγεία του και τελικά πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1994 από πνευμονικό οίδημα…\n

Ο χαρακτήρας του και το ”ψευδώνυμό” του

\nΟ Αττίλιο ανήκε στους λεγόμενους ”αγνούς” οπαδούς. Απλός σεμνός και πράος στην καθημερινή του ζωή, άνθρωπος με χιούμορ αλλά και φανατικός με τον Ολυμπιακό, ήταν αγαπητός σε όλο τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπως προαναφέραμε.Δούλευε υπάλληλος σε μια τράπεζα αίματος στην Αθήνα.\n\nΌσον αφορά το γιατί τον φωνάζανε Αττίλιο η ιστορία έχει ως εξής: ένα απόγευμα και ενώ ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καραισκάκη, ο Βασίλης Δουρίδας είχε αργήσει να πάρει την θέση του δίπλα από τα κάγκελα της θύρας 7 και σε λίγο ο αγώνας θα άρχιζε. Τρέχοντας να προλάβει έσπρωξε άθελα του μερικούς φιλάθλους που κάθονταν και ένας από αυτούς του φώναξε:\n

Σιγά ρε φίλε, ποιός είσαι; Ο Αττίλιο;

\nΟ Αττίλιο που εννοούσε ήταν ένας παλαιστής της εποχής, αλλά από κείνη την στιγμή και μετά έγινε και το ”ψευδώνυμο” αυτού του θρυλικού φιλάθλου…\n

Ολυμπιακός και “ξερό ψωμί”…

\nΟ Αττίλιο ακολουθούσε τον Ολυμπιακό σχεδόν σε όλα τα σπορ, εντός και εκτός έδρας.Περνούσε έτσι τους ήχους της τρομπέτας του σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν η ομάδα του Πειραιά.Ακόμα και με την οικογένειά του είχε προβλήματα καθώς πιο πολύ βρισκόταν στο γήπεδο παρά μαζί της.\n\nΈγινε το απόλυτο ”τοτέμ” της εξέδρας στο Καραϊσκάκη. Μόλις ακουγόταν η «θρυλική» τρομπέτα, οι πάντες σιωπούσαν. Τα χέρια σηκώνονταν στον αέρα και οπαδοί κάθε ηλικίας, έχοντας λάβει λάβει το μουσικό παράγγελμά του,χτυπούσαν συντονισμένα τα χέρια αποτελώντας έτσι τον κινητήριο μοχλό του Ολυμπιακού. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό “πολεμικό” παιάνα και τον ”συνόδευαν” έπειτα οι οπαδοί με το γνωστό «Ο-λυ-μπιακός, Ο-λυ-μπιακός».\n\nΟ Αττίλιο κοντραρίστηκε ακόμα και με την χούντα όταν μετά το τέλος ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου παρότρυνε το πλήθος έξω από την θύρα 1 να μην διαλυθεί παρά το αντίθετο που έλεγε η αστυνομία. Αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο Τριμελές Πρωτοδικείο του Πειραιά, το οποίο στην αρχή τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση,αλλά κατόπιν έφεσης που έκανε αφέθηκε ελεύθερος.Συνήγορός του ήταν ο Αντρέας Υδραίος, δικηγόρος του ιστορικού προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή.\n\nΜπορούμε να πούμε ότι ήταν ”Ολυμπιακός μέχρι θανάτου” καθώς το γεγονός ότι συνεχώς αγνοούσε τις συμβουλές των γιατρών(του είχαν πει ότι ακόμα και το δυνατό φύσημα της τρομπέτας μπορούσε να τον επηρεάσει αρνητικά)και η αδιαφορία γενικότερα για την υγεία του οφείλονταν στο ότι θα θυσίαζε τα πάντα γι’αυτήν την ομάδα.\n\n

Η κηδεία του Αττίλιο
Η κηδεία του Αττίλιο
\n\nΤελικά η κατάληξη ήταν μοιραία και το 1994 πέθανε. Η σωρός του μπήκε σε κόκκινο φέρετρο(κατόπιν τελευταίας του επιθυμίας) ενώ στην κηδεία του πήγαν πολλοί επώνυμοι ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.Μαζί του πήρε για πάντα το θρυλικό σάλπισμα αλλά ο ήχος αυτός θα παραμένει για πάντα η ”κινητήρια” δύναμη του Ολυμπιακού…\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=UsVkxnFEQdM\n\n 

Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

Τι κι αν η Ελλάδα περνά της μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών; Τι κι αν η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε υψηλά ποσοστά στη χώρα μας; Οι ποδοσφαιριστές των κορυφαίων ομάδων του ελληνικού πρωταθλήματος αντέχουν!\n\nΠαρακάτω σας παρουσιάζουμε τη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους αλλά και ”αδικημένους” ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες.\n\n \n\nΠρωταθλητές και στα συμβόλαια.\nΌταν είσαι καλός κι έχεις ταλέντο, η αξία σου αναγνωρίζεται. Αυτό κατάφεραν οι παίκτες του Ολυμπιακού με τον κύριο Μαρινάκη να εκτιμά την απόδοσή τους και να τους χρυσώνει. Έτσι, έξι από τους παίκτες των ”ερυθρόλευκων” πέτυχαν την υπογραφή χρυσών συμβολαίων που ξεκινούν από το 1.000.000 ευρώ και φτάνουν τα 2.000.000 ευρώ τον χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω ονόματα:\n\n- Ιμπραΐμ Αφελάι – 2.000.000\n- Κώστας Μήτρογλου – 1.500.000\n- Ρομπέρτο – 1.200.000\n- Ντελβίν Εντινγκά – 1.100.000\n- Τσόρι Ντομίνγκεζ – 1.000.000\n- Ερίκ Αμπιντάλ – 1.000.000\n\nΑλλά και οι υπόλοιποι παίκτες του Ολυμπιακού λαμβάνουν κατά μέσο όρο 700.000 ευρώ.\nΤι να τα κάνουν άραγε τόσα χρήματα;\n\n \n\nΣυμπρωτεύουσα η …. ανοιχτοχέρα\n\nΟι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στον “Δικέφαλο του Βορρά” έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Όχι μόνο η ομάδα τους βρίσκεται πρώτη στη βαθμολογία αγώνων, αλλά ο κύριος Σαββίδης φρόντισε να τους ανταμοίψει προκαταβολικά, πριν αρχίσει η super league. Κάτι θα ήξερε ο πρόεδρος..!!\n\n- Μάαρτεν Μάρτενς – 700.000\n- Στέφανος Αθανασιάδης – 700.000\n- Ραζβάν Ρατς – 600.000\n- Χέντβιγκες Μαντούρο – 550.000\n\n \n\nΟι…. ”φτωχοί” της υπόθεσης\n\nΤελευταίοι των κορυφαίων έρχονται οι Πράσινοι. Αίσθηση έχει προκαλέσει το γεγονός ότι ο καλύτερος σκόρερ του Τριφυλλιού λαμβάνει μόλις 450.000 ευρώ, ποσό ασήμαντο αν το συγκρίνουμε με εκείνο των παικτών του Ολυμπιακού. Παρακάτω παρατίθενται τα συμβόλαια των ”αδικημένων” οικονομικά.\n-Μάρκους Μπεργκ – 450.000\n-Ζέκα – 230.000\n-Σίλντενφελντ – 215.000\n-Πέτριτς – 180.000\n-Καρέλης – 60.000\n\nΖαλιστήκατε από τους αριθμούς έτσι δεν είναι; Το ίδιο κι εμείς! Τι άραγε ευθύνεται για την απόκλιση που υπάρχει; Μήπως κάποιοι είναι υπερτιμημένοι; Μήπως κάποιος/κάποιοι άλλοι υποτιμημένοι; Ή μήπως το γεγονός ότι είσαι κορυφή για κάποιους στην Ελλάδα δε σημαίνει ότι αν βρεθείς στην Ευρώπη θα σκοράρεις και θα θεοποιηθείς με την ίδια ευκολία; Τα συμπεράσματα δικά σας!

Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά...

Με αφορμή τον αγώνα της Κυριακής 26/10/2014, το BBC έκανε ένα αφιέρωμα στο ελληνικό ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός και αναρωτιέται αν είναι αυτό το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης…\n(Olympiakos-Panathinaikos: Europe’s maddest derby?)\n\nΠαρακάτω σας παραθέτουμε το άρθρο μεταφρασμένο για να δούμε τι εικόνα έχουν στην Αγγλία για τη “μητέρα όλων των μαχών” και κατά συνέπεια τις συνθήκες στο ελληνικό πρωτάθλημα.\n\nΔείτε τι αναφέρει το άρθρο χαρακτηριστικά:\nΒόμβες Μολότωφ, φωτοβολίδες, κροτίδες και μάχες. Και αυτό είναι μόνο στον αγωνιστικό χώρο…\n\nΚαλώς ήρθατε στο ντέρμπι της Αθήνας, όπου σε πρόσφατες συναντήσεις μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είδαμε τους οπαδούς να ανάβουν φωτιές στις κερκίδες και να προσπαθούν να κάψουν τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας. \n

Αναστασίου - Ντέρμπι Ολυμπιακός Παναθηναϊκός. BBC
Αναστασίου – Ντέρμπι Ολυμπιακός Παναθηναϊκός
\nΤην τελευταία φορά που δύο μεγάλες δυνάμεις στην Ελλάδα συναντήθηκαν, το Μάρτιο, ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Γιάννης Αναστασίου, έπεσε κάτω για λίγα λεπτά αφού χτυπήθηκε από αντικείμενο που εκτοξεύτηκε από το πλήθος.\n\nΗ τελευταία διοργάνωση του ντέρμπι που είναι γνωστό ως το «ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων»  λαμβάνει χώρα αυτή την Κυριακή και θα μπορούσε να έχει μια αγγλική γεύση, αν αγωνιστεί ο πρώην τερματοφύλακας των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάρνσλεϊ και νυν του Παναθηναϊκού Luke Steele.\n

Ο 30χρονος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτειρά του, Peterborough, υπέγραψε για τον Παναθηναϊκό αυτό το καλοκαίρι, μετά από έξι χρόνια σε Μπάρνσλεϊ κι έχει ήδη μια γεύση του τι να περιμένουμε. Ο Στηλ δήλωσε στο BBC Sport:

\n\n

\n

Το ντεμπούτο μου ήταν σε μια ισοπαλία κυπέλλου με μια ομάδα που ονομάζεται Ολυμπιακός Βόλου, με έδρα αρκετά μακριά από την Αθήνα. Αν ήταν εχθρική; Υπήρχαν πολλές φωτοβολίδες και φοβήθηκα πολύ όταν το πρώτο πυροτέχνημα προσγειώθηκε κοντά μου, αλλά σύντομα συνηθίζεις… Είναι κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο για τους οπαδούς, είναι σχεδόν σαν μια θρησκεία. Αλλά είμαι έτοιμος για αυτό. Θέλω μόνο να παίξω όσα παιχνίδια περισσότερο μπορώ.

\n

\n

Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. BBC
Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός
\n

10 χιλιόμετρα χωρίζουν την Αθήνα(πόλη του Παναθηναϊκού) από το λιμάνι του Πειραιά (έδρα του Ολυμπιακού).

\n

Το αβυσσαλέο μίσος των οπαδών είναι τόσο μεγάλο που εκτείνεται επίσης σε Μπάσκετ, Βόλεϊ και Πόλο.

\n

Τον Μάρτιο 2007, ένος οπαδός του Παναθηναϊκού πέθανε κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ των δύο ομάδων πριν από έναν αγώνα σε βόλεϊ γυναικών. Δέκα μήνες αργότερα, ένας οπαδός μαχαιρώθηκε θανάσιμα κι ένας άλλος τραυματίστηκε μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 4-0.

\nΤον Μάιο του 2009, τα ΜΑΤ κλήθηκαν καθώς οπαδοί του Ολυμπιακού πέταξαν μια φωτοβολίδα, πλαστικά μπουκάλια και άλλα αντικείμενα στον πάγκο του Παναθηναϊκού κατά τη διάρκεια ενός τάιμ-άουτ σε έναν αγώνα μπάσκετ.\n\nΧιλιάδες αστυνομικοί καλούνται να καταστείλουν ταραχές ανάμεσα στους οπαδούς, ακόμη και αν υπάρχει απαγόρευση μετακίνησης οπαδών. Δεν είναι να απορεί αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ντέρμπι της Ευρώπης.\n

\n

Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γενικότερα

\n

\n

λέει ο Έλληνας δημοσιογράφος Πάνος Πολυζωίδης.

\n\n

\n

Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, σκοτώθηκε ένας οπαδός σε αγώνα τρίτης κατηγορίας, αν και υπήρχαν μόνο 200 άτομα.

\nΑλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σαφές μίσος, όταν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός συναντιούνται και δεν έχει σημασία αν πρόκειται για ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ή πόλο.\n\nΌσον αφορά το κοινωνικό υπόβαθρο μεταξύ των δύο συλλόγων, ο Παναθηναϊκός ήταν ανώτερη μεσαία τάξη, όταν σχηματίστηκε 106 χρόνια πριν. Ο Ολυμπιακός σχηματίστηκε 17 χρόνια αργότερα σε ένα βιομηχανικό κέντρο και θεωρήθηκε ως ένα εργατικό σωματείο.\n\nΚαι οι δύο είναι τόσο μεγάλοι τώρα που προσελκύουν οπαδούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα της κοινωνίας. Το πρόβλημα συνεχίζει όμως.

\nΣτο γήπεδο, ο Ολυμπιακός είναι η κυρίαρχη δύναμη, έχοντας κερδίσει 41 τίτλους πρωταθλήματος, τους τέσσερις τελευταίους σερί. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει τον τίτλο από το 2010, όταν στέφθηκε πρωταθλητής της Ελλάδας για 20η φορά.\n\n

Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. BBC
Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός
\n\nΣοβαρές διαταραχές εκδηλώθηκαν το Μάρτιο του 2012, όταν ο Παναθηναϊκός, που έπαιζε τους εντός έδρας αγώνες στο Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς το μέλλον της κανονικής του έδρας( γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης) ήταν στον αέρα, νίκησε τον Ολυμπιακό 1-0. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου καθυστέρησε κατά 45 λεπτά, καθώς οπαδοί πέταξαν στην αστυνομία βόμβες μολότοφ, φωτοβολίδες και ρουκέτες, και το παιχνίδι στη συνέχεια διακόπηκε εντελώς.\n\nΕίκοσι αστυνομικοί τραυματίστηκαν κι έγιναν πάνω από 50 συλλήψεις, ενώ τρία πυροσβεστικά οχήματα κλήθηκαν για να σβήσουν τις φλόγες, όπως εκατοντάδες οπαδοί έφευγαν από τις κερκίδες. Ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 5 βαθμών και 4 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.\n\nΔύο χρόνια νωρίτερα, ένα νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα από τον πρώην παίκτη της Μπλάκμπερν, Ματ Ντέρμπισαϊρ, έκανε τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να προσπαθήσουν να βάλον φωτιά στον προπονητη των φιλοξενούμενων.\nΝτέρμπισαϊρ, που οι εφημερίδες του έδωσαν το παρατσούκλι “Ο Άγγλος Εκτελεστής” γι’αυτό το γκολ, δήλωσε στο BBC Sport:\n

Οι οπαδοί είναι φανατικοί. Σε μια εβδομάδα ντέρμπι, σου λένε ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ. Και αν δεν μπορείς να νικήσεις, ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ. Πιστεύουν ότι, ακόμα κι αν η ομάδα δεν κερδίσει τίτλους, αυτό πρέπει να το κερδίσει οπωσδήποτε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γκολ στον Παναθηναϊκό. Η μπάλα πέρασε στην περιοχή και κατευθύνθηκε προς το τέρμα. Ο τερματοφύλακας απέκρουσε και το έβαλα στην επαναφορά. Ακόμα δέχομαι μηνύματα από οπαδούς του Ολυμπιακού γι’αυτό το γκολ

\nΟ Στηλ εύχεται μια μέρα χωρίς περιστατικά αφού αρνήθηκε τις προτάσεις συλλόγων άλλων χωρών για να μεταβεί στην Ελλάδα με διετές συμβόλαιο μετά τον υποβιβασμό της Μπάρνσλεϊ στο τέλος της περσινής σεζόν:\n

Ήρθα εδώ με μόνο μία τσάντα για συνομιλίες, αλλά συμφώνησα πολύ γρήγορα

\nπρόσθεσε ο πρώην παίκτης της Γουέστ Μπρομ, ο οποίος ζει δίπλα στο Αιγαίο Πέλαγος στην Αθήνα, στο προάστιο της Γλυφάδας, σε σπίτι κατά καιρούς, πολλών εκατομμυριούχων, υπουργών και προσωπικοτήτων στην Ελλάδα.\n

Είναι μια όμορφη χώρα κι εγκαταστάθηκα καλά, έχω μαθήματα ελληνικών μία φορά την εβδομάδα. Είχα μια-δυο άλλες προσφορές από συλλόγους του πρωταθλήματος, αλλά ο Παναθηναϊκός μου φάνηκε η πιο σωστή επιλογή. Ήμουν ήδη στη Μπάρνσλεϊ για έξι χρόνια και ήμουν κάπως βολεμένος, ήθελα να αισθανθώ κάποιο φόβο και να βγω έξω από τα νερά μου λίγο.

\nΤην Κυριακή στο Στάδιο Καραϊσκάκη πρέπει να δούμε αν πραγματοποιηθεί η ευχή του Στηλ…\n\n \n\n(Πηγή: BBC Sport)\n\n 

Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

Είναι γνωστό ότι ένα ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού μπορεί να αποτελείται από πάθος, ένταση και, δυστυχώς αρκετές φορές, από επεισόδια. Την δεκαετία του ’60 βέβαια δεν υπήρχε χουλιγκανισμός άρα δεν υπήρχαν και τα λεγόμενα “εκτεταμένα επεισόδια” τα οποία οδηγούν σε διακοπή αγώνα, υλικές ζημιές, τραυματισμούς κτλ κτλ. Αντί αυτού υπήρχε η απλή “καζούρα” που γινόταν μεταξύ των φιλάθλων, η οποίοι καθόντουσαν και στις ίδιες εξέδρες, πράμα που σήμερα ακούγεται ως “σενάριο επιστημονικής φαντασίας”.\n\nΚαι όμως ακόμα και τότε υπήρξε ένας αγώνας με επεισόδια και υλικές καταστροφές αλλά για λόγους εντελώς διαφορετικούς από τους σημερινούς.\n\nΣτις 17 Ιουνίου 1964 Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός αναμετρήθηκαν στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας για τον ημιτελικό του κυπέλλου. Με το τότε σύστημα δεν υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι και σε περίπτωση που και στην παράταση το ματς έληγε ισόπαλο, οι δύο ομάδες θα έπαιζαν ξανά μεταξύ τους. Αυτό θα σήμαινε την έκδοση νέων εισιτηρίων και περισσότερα έσοδα για τις ομάδες, αφού εκείνη την εποχή, λόγω απουσίας διαφημίσεων και χορηγών, τα εισιτήρια αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό οικονομικών εισπράξεων για τις ομάδες.\n\nΤο ματς έληξε στην κανονική διάρκεια 1-1 και στην παράταση δεν έδειχνε να αλλάζει τίποτα. Μάλιστα πολλοί οπαδοί είχαν αρχίσει την “μουρμούρα”, καθώς θεωρούσαν ότι οι παίκτες ήθελαν σκόπιμα να τελειώσουν το ματς ισόπαλοι για τους παραπάνω λόγους.\n\nΧαρακτηριστική είναι η μαρτυρία ενός θεατή:\n

Σε όλο το παιχνίδι άλλαζαν πάσες μεταξύ τους και σέρνονταν στο γήπεδο. Καμία ομάδα δεν έδειχνε διάθεση να βγει στην επίθεση. Από το πρώτο κιόλας ημίχρονο το ματς “μύριζε” στημένο. Στα τελευταία λεπτά του κανονικού αγώνα και καθ’όλη την διάρκεια της παράτασης, από την αγανάκτηση, το γήπεδο έμοιαζε με καζάνι που βράζει. Τα συνθήματα υπέρ των ομάδων είχαν σταματήσει εκατέρωθεν και μια ενιαία έντονη ιαχή “Θα μπούμε μέσα” δονούσε όλο το γήπεδο. Ο κόσμος είχε πιάσει και κούναγε τα κάγκελα από τα κιγκλιδώματα κι από το μεταλλικό θόρυβο γινόταν χαμός! Κάποια στιγμή σε μια επίθεση πρέπει να ήταν ο Δομάζος, ενώ έφτασε μια ανάσα πριν το τέρμα, ανεξήγητα γύρισε μόνος του πίσω τη μπάλα, σαν να μην ήθελε να βάλει το γκολ… Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο κόσμος εξαγριωμένος άρχισε να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του κι όρμησε μέσα να λιτζάρει τους παίχτες!!

\nΛίγο πριν την λήξη της παράτασης, συγκεκριμένα στο 112′, η μουρμούρα μετατράπηκε σε αγανάκτηση και οι οπαδοί των 2 ομάδων, ενώ σε όλο το ματς ήταν αντίπαλοι, συμμάχησαν και, αφού έσπασαν το κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους παίκτες και τον αγωνιστικό χώρο, μπήκαν στο γήπεδο και έσπαγαν ότι έβλεπαν μπροστά τους, κυνηγώντας παράλληλα και τους παίκτες. Ξηλώθηκαν καθίσματα, πετάχτηκαν πέτρες ενώ κάποιοι πιο ανεξέλεγκτοι πετούσαν μέσα στα αποδυτήρια καμένες εφημερίδες με στόχο τους παίκτες.\n\nΤο ενδεχόμενο μιας ακόμα επανάληψης αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είχε προκαλέσει “αμοκ” στους οπαδούς οι οποίοι ένιωθαν “κορόιδα”.\n\nΟ απολογισμός αυτής της “λεηλασίας” ήταν ένα κατεστραμμένο γήπεδο και 5 τραυματίες αστυνομικοί. Οι παίκτες, προκειμένου να γλιτώσουν, φυγαδεύτηκαν σαν κατάδικοι και με διάφορα μέσα προσπάθησαν να “αποδράσουν” (πολλοί μεταμφιέστηκαν σε υπαλλήλους του γηπέδου για να περάσουν απαρατήρητοι από το πλήθος). Τελικά επαναληπτικός δεν έγινε ποτέ και κυπελλούχος εκείνη την χρονιά στέφτηκε η νρια του άλλου ημιτελικού, ΑΕΚ.\n\nΛίγα χρόνια μετά, ο μεγάλος στρατηγός του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, θα δηλώσει ότι “δεν υπήρξε κανένα συνεννοημένο παιχνίδι αλλά οι συνθήκες διεξαγωγής εκείνου του αγώνα (καλοκαίρι με 40 βαθμούς) ήταν αυτές που έκαναν τους ποδοσφαιριστές να μην μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα”. Η ιστορία πάντως έγραψε ότι εκείνη την ημέρα οι οπαδοί των 2 “αιωνίων” συμμάχησαν για πρώτη και τελευταία, έως σήμερα, φορά…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ikF8lNPR0KE

Οι “περγαμηνές” του Κλαούντιο Ρανιέρι

Οι "περγαμηνές" του Κλαούντιο Ρανιέρι

Καλοκαίρι 2014. Η Εθνική μας είναι στο Μουντιάλ της Βραζιλίας υπό τις οδηγίες του Πορτογάλου τεχνικού Φερνάντο Σάντος ο οποίος είναι γνωστό πως μετά το τέλος της διοργάνωσης αποχωρεί από την Εθνική. Η πορεία του κρίνεται πολύ επιτυχημένη και το έργο του επάξια συνέχεια του έργου του Όττο Ρεχάγκελ που οδήγησε σε άλλα δεδομένα την ομάδα με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Euro το 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όλοι επιζητούν πλέον έναν αντίστοιχο διάδοχο και άξιο συνεχιστή του Φερνάντο Σάντος και η ομοσπονδία τον έχει βρει στο πρόσωπο του “έμπειρου” Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι.\n\nΤα media όποτε αναφέρονται στον Κλαούντιο Ρανιέρι αναφέρονται με σεβασμό. Ο Ρανιέρι φαίνεται πως παρακολουθεί στενά την προσπάθεια της Εθνικής στη Βραζιλία και κάνει “μεγάλες δηλώσεις” μετά τα συγχαρητήριά του για την πρόκριση στους 16, περί ανάγκης για σκληρή δουλειά ώστε να υπάρξει συνέχεια κλπ. και όλοι οι Έλληνες περιμένουν τον “μεγάλο” προπονητή που έρχεται.\n\n7/9/2014. Ο Ρανιέρι κάνει ντεμπούτο στον πάγκο της Εθνικής στον εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2016, απέναντι στη Ρουμανία με ήττα 0-1. Νέος προπονητής, νέα ομάδα, νέα φιλοσοφία, συγχωρείται το αποτέλεσμα.\n\n11/10/2014. Η Εθνική κάνει μια μετριότητη εμφάνιση και αποσπά το 1-1 από την υποδεέστερη Φινλανδία εκτός.\n\n14/10/2014. Η ανάγκη για τη νίκη είναι πλέον επιτακτική. Όλοι περιμένουν το ξέσπασμα της ομάδας του Ρανιέρι. Η Εθνική όμως, χειρότερη από ποτέ, απογοητεύει για 3η συνεχόμενη φορά καθώς χάνει ξανά εντός έδρας με 0-2 από τη Βόρεια Ιρλανδία πραγματοποιώντας εμφάνιση που παραπέμπει σε πολλά χρόνια πίσω κι ο κόσμος έχει αρχίσει ήδη να ζητάει την αποπομπή του “μεγάλου” Ρανιέρι.\n\nΗ ΕΠΟ στηρίζει τις “περγαμηνές” του “μεγάλου” Ρανιέρι (και το σχήμα με τους 4 επιθετικούς!) και χρεώνει την αποτυχία στους παίχτες…\n\nΜετά από όλα αυτά, στο SportBrio.gr θελήσαμε να ψάξουμε λίγο παραπάνω για να δούμε ποιες είναι αυτές οι “περγαμηνές” και σας τις παραθέτουμε παρακάτω:\n\n1. Ξεκίνησε πριν από 10 περίπου χρόνια από την Τσέλσι, όπου συνήθιζε να αλλάζει πολύ συχνά πρόσωπα και διάταξη από παιχνίδι σε παιχνίδι, με τους Άγγλους να του χρεώνουν το προσωνύμιο “Tinkerman” εξαιτίας αυτής της επιλογής του. Οι Λονδρέζοι μετά από 4 χρόνια (είχε προσληφθεί το 2000) συνεργασίας του έδειξαν την πόρτα της εξόδου το 2004, ενώ ακόμη είχε άλλα τρία χρόνια συμβόλαιο με τον σύλλογο έναντι 2,5 εκ. ευρώ ετησίως. Είχε τερματίσει 2ος στην Premier League, φτάνοντας ως τα ημιτελικά του Champions League. Για τον Αμπράμοβιτς αυτό θεωρήθηκε αποτυχία και τον απέλυσε. Η Τσέλσι θα πλήρωνε πολλά αλλά την έσωσε ο… Ράφα Μπενίτεθ που πήγε στην Λίβερπουλ και ο Κλάουντιο Ρανιέρι τον αντικατέστησε στον πάγκο της Βαλένθια. Έτσι οι “μπλε” πλήρωσαν μόλις 1,3 εκ. ευρώ αποζημίωση στον Ιταλό τεχνικό.\n\n2. Ούτε με τις “νυχτερίδες” βρήκε άκρη όμως ο Ρανιέρι. Μετά τον αποκλεισμό – σοκ στο UEFA από την Στεάουα Βουκουρεστίου, η διοίκηση της Βαλένθια συνεδρίασε εκτάκτως αποφασίζοντας να μην συνεχίσει με τον συγκεκριμένο προπονητή μόλις 8 μήνες μετά την πρόσληψη του. Η αποζημίωση έφτασε τα 5 εκ. ευρώ και για τον Ρανιέρι θα ακολουθούσε μια περίοδος σχεδόν δύο χρόνων χωρίς ουσιαστικά να δουλέψει.\n\n3. Το κάλεσμα της Πάρμα ήταν αρκετό για να επιστρέψει στους πάγκους, σε μια σεζόν που η ιταλική ομάδα βρισκόταν με το ενάμιση πόδι στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Ωστόσο πέτυχε ένα μικρό θαύμα καταφέρνοντας να διατηρήσει την Πάρμα στην Serie A στο τέλος της περιόδου 2006-07. Πέντε μήνες διήρκεσε η θητεία του στους “παρμέντσι”, αφού παραιτήθηκε για να αναλάβει την Γιουβέντους.\n\n4. Οι “μπιανκονέρι” μόλις είχαν επανέλθει στην μεγάλη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος και ο Ρανιέρι κατόρθωσε να τους οδηγήσει μέχρι και την 3η θέση της βαθμολογίας. Η δεύτερη σεζόν (2008 – 09) του στην Γιουβέντους δεν εξελίχθηκε καλά και σε έκτακτο διοικητικό συμβούλιο αποφασίστηκε να μην συνεχίσουν μαζί. Με την αποζημίωση του υπήρξε ένα θέμα αλλά κατόπιν συμβιβασμού δέχθηκε να πάρει περίπου 1,3 εκ. ευρώ.\n\n5. Το ξεκίνημα του με την Ρόμα την επόμενη χρονιά ήταν αρκετά ελπιδοφόρο, όχι όμως και η συνέχεια. Μια σειρά άσχημων αποτελεσμάτων τον Φλεβάρη του 2011, στοίχισε στον Ρανιέρι την θέση του στον πάγκο των “τζαλορόσι”.\n\n6. Η Ίντερ ήταν αυτή που αποφάσισε να εμπιστευτεί τις τύχες της στα χέρια του Ιταλού τεχνικού αλλά γρήγορα άλλαξε γνώμη. Μόλις έξι μήνες μετά την συνεργασία των “νερατζούρι” με τον Ρανιέρι, οι δρόμοι τους χώρισαν. Μια μόλις νίκη έπειτα από δέκα ματς ήταν ένας φτωχός απολογισμός που καθήλωνε την ομάδα του Μιλάνου στην 8η θέση της Serie A και μακριά από τις θέσεις της Ευρώπης.\n\n7. Επόμενος σταθμός η Μονακό. Η άνοδος από την δεύτερη κατηγορία θα συνοδευτεί από την 2η θέση στο Championnat την επόμενη σεζόν και την έξοδο στο Champions League. Όμως αυτό δεν στάθηκε αρκετό για τον Ρανιέρι, καθώς οι Μονεγάσκοι ήθελαν να προσπεράσουν την Παρί ΣΖ στην κούρσα του τίτλου και έτσι αποφάσισαν να αποζημιώσουν τον Ιταλό τεχνικό με σχεδόν 5 εκ. ευρώ και να του δείξουν την πόρτα της εξόδου τον περασμένο Μάιο.\n\nΤελικός απολογισμός: \n

Ο Ιταλός τεχνικός έχει απολυθεί 5 φορές τα τελευταία 10 χρόνια, κερδίζοντας περισσότερα από 12 εκατομμύρια ευρώ ή για την ακρίβεια περίπου 10 εκατομμύρια βρετανικές λίρες!!!

\nΗ ΕΠΟ δεσμεύεται με συμβόλαιο μέχρι το 2016… Τα συμπεράσματα δικά σας…\n\n \n\n(Πηγή: Dailymail)\n\nΥΓ. Εγώ (ο γράφων) μετά από αυτήν την έρευνα, θα αναζητήσω το μάνατζέρ του και θα του δώσω όσα θέλει για να με αναλάβει προσωπικά…

Όταν τα “αετόπουλα” του ΠΑΟΚ “πέταξαν” στον Θεό…

Στις 4/10/1999 γράφτηκε μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου… Αυτή τη φορά αιτία δεν ήταν κάποια χουλιγκάνικη ενέργεια ή επεισόδια εντός-εκτός γηπέδου αλλά ένας “δολοφονικός” δρόμος που έγινε αιτία να χαθούν 7 ζωές(6 οπαδοί του ΠΑΟΚ κι ο οδηγός του φορτηγού) έτσι απλά…\n\nΕκείνη την ημέρα λοιπόν,ο ΠΑΟΚ αντιμετώπιζε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ για το πρωτάθλημα της Α’εθνικής. Το τελικό σκορ ήταν 1-1, κάτι που εμφανώς άφηνε ικανοποιημένους τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ, οι οποίοι είχαν κατέβει από την Θεσσαλονίκη για να υποστηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα. Η επιστροφή τους γινόταν με πανηγυρικό τρόπο και μέσα σε κλίμα ευφορίας. Δυστυχώς όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια για 6 από αυτούς.\n\nΓύρω στις 4.30 τα ξημερώματα,στα Τέμπη, ένα λεωφορείο ΚΤΕΛ που μετέφερε 77 φιλάθλους του ΠΑΟΚ συγκρούστηκε με διερχόμενο φορτηγάκι ,στην προσπάθειά του να προσπεράσει , με αποτέλεσμα να πέσει σε χαντάκι και να χάσουν την ζωή τους οι 6 φίλαθλοι του ΠΑΟΚ και ο οδηγός του μικρού οχήματος, καθώς και να τραυματιστούν άλλα 27 άτομα! Ήταν όλα νεαρά παιδιά που έπεσαν θύματα μιας στιγμής, μιας απροσεξίας αλλά και ενός δρόμου ”καρμανιόλα”. Από τότε, η οικογένεια του ΠΑΟΚ τιμά αυτά τα παιδιά κάθε χρόνο και πολλές φορές τοποθετεί  στο γήπεδο πανό με τα ονόματά τους. (Λαζαρίδης Κυριάκος 17, Χριστίνα Τζιόβα 18, Αναστάσιος Θέμελης 19, Ζαπουνίδης Χαράλαμπος 20, Γκανάτσιος Γεώργιος 21, Ανδρεακάκης Δημήτριος 25 και ο 68χρονος οδηγός Αστέριος Αγκζιώτης)\n\nΑιωνία τους η μνήμη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3ATqVWJKVSA\n\nΔιαβάστε εδώ την επίσημη ανάρτηση του ΠΑΟΚ στην επίσημη σελίδα του:\n\n“Όταν καταστάλαξαν οι βουές των περιπολικών, των ασθενοφόρων, των πυροσβεστικών οχημάτων, όταν μαζεύτηκαν τα συντρίμμια και οι σοροί, στις 4/10/99 η σιωπή και το δάκρυ “μαρμάρωσαν” στο μέρος που για μια στιγμή ήταν γεμάτο ζωή, χαρά, παρέα, σ΄ένα διώροφο λεωφορείο ΠΑΟΚτσήδων του συνδέσμου του Κορδελιού…\n\nΓια εκείνους ο Δικέφαλος ήταν αιτία χιλιομέτρων, αγάπης, χαράς, λύπης, καυγάδων, γέλιων, πανηγυρισμών. Ήταν αιτία ζωής! Εκείνο το μοιραίο βράδυ έγινε και αιτία θανάτου… Η επιστροφή τους έμεινε μισή, όπως είναι οι καρδιές όλων όσων αντικρίζουν το μνημείο πένθους στα Τέμπη… Όσων αντικρίζουν τις αγαπημένες τους θέσεις στο γήπεδο. Όσων τις μέρες αυτές τραγουδούν για τα χαμένα αδέρφια τους.\n\nΣτο σημείο των Τεμπών σφραγίστηκε με αίμα η δέσμευση ζωής του ΠΑΟΚ με τους οπαδούς του και των οπαδών του με τον ΠΑΟΚ…\n\nΧριστίνα, Χαράλαμπε, Κυριάκο, Γιώργο, Χρήστο, Αναστάσιε, κάθε χρόνο οι φίλοι σας τραγουδούν πιο δυνατά για εσάς και κάθε χρόνο λείπετε περισσότερο. Ακόμη και οι φίλοι σας γίνονται περισσότεροι, αυτοί που νιώθουν το μεγαλείο του ΠΑΟΚ μέσα από τη δική σας θυσία…\n\n4/10/99 “Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνέχισε παραπέρα”…\n\n

Θύματα ΠΑΟΚ Τέμπη
Θύματα ΠΑΟΚ Τέμπη
\n\n 

Το Παλαί της αγάπης και του μίσους…(για τον Άρη )

Είναι σχεδόν σε όλους γνωστό ότι ο Άρης της δεκαετίας του ’80 ήταν η “ομάδα όλων των Ελλήνων”, αυτή που έκανε όλη την Ευρώπη να μας μάθει ΚΑΙ σε συλλογικό επίπεδο μετά την επιτυχία της Εθνικής το 1987. Συμμετοχές σε 3 σερί φάιναλ-φορ (1988,89,90), 7 σερί πρωταθλήματα (1984-91) και ρεκόρ 80 συνεχόμενων νικών στην Α1 ήταν μερικά από τα επιτεύγματα του “κίτρινου αυτοκράτορα”.\n\nΧωρίς αμφιβολία οι ”ακρογωνιαίοι λίθοι” αυτών των επιτυχιών ήταν τρεις. Ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και ο προπονητής Γιάννης Ιωαννίδης. Το πάθος του κόσμου του Άρη και η αγάπη του γι’αυτά τα 3 πρόσωπα ήταν κάτι σαν θρησκεία. Είναι γνωστό όμως ότι όσο πιο πολύ αγαπάς κάποιον, τόσο πιο πολύ θα τον μισήσεις αν νιώσεις ότι σε πρόδωσε. Όσο και αν υπάρχει επαγγελματισμός, λοιπόν, σε τέτοιες καταστάσεις μια μετακίνηση σε άλλο στρατόπεδο, εκλαμβάνεται πολλές φορές από τους φιλάθλους ως προδοσία (άδικο αλλά είπαμε η αγάπη από το μίσος δεν απέχουν πολύ…).\n\nΕξαίρεση δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα τρία “ιερά τέρατα” του Άρη. Η σταδιακή τους αποχώρηση (1991 ο Ιωαννίδης στον Ολυμπιακό, 1992 ο Γκάλης στον ΠΑΟ, 1993 ο Γιαννάκης στον Πανιώνιο) δημιούργησε την σταδιακή πτώση της αυτοκρατορίας του Άρη και την αλλαγή του μπασκετικού χάρτη στην Ελλάδα (από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα). Βέβαια η ευθύνη για τις αποχωρήσεις των τριών πέφτει σε πολύ μεγάλο ποσοστό στις εκάστοτε διοικήσεις του Άρη (αλλά αυτό θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο).\n\nΗ πρώτη επίσκεψη του καθενός ξεχωριστά στο Παλαί, ως αντίπαλος, ήταν αρκετά ψυχοφθόρα. Στην περίπτωση του Ιωαννίδη υπήρξαν αποδοκιμασίες, αλλά δεν ξέφυγαν από τα όρια (συνδεσμίτης του Άρη, του είχε πει να ξεχάσει όλα όσα θα άκουγε στην λήξη του αγώνα και πολλοί φίλθλοι του Άρη δεν πήγαν στο γήπεδο γιατί δεν άντεχαν την κόντρα με τον πρώην αγαπημένο τους κόοουτς). Σ’αυτήν του Γκάλη υπήρχαν ανάμεικτες αντιδράσεις καθώς μερικοί τον προέτρεπαν να “αλλάξει φανέλα” και μερικοί άλλοι τον έβριζαν. Η χειρότερη αντίδραση ήταν απέναντι στον Γιαννάκη, καθώς πολλοί Αρειανοί δεν του συγχώρεσαν το γεγονός ότι ακόμα και όταν έφυγε, διεκδίκησε όλα τα χρήματά του (!!) Κοινό γνώρισμα και των τριών περιπτώσεων, ότι και οι τρεις έφυγαν ηττημένοι…\n\nΣτο πέρασμα του χρόνου όμως όλα ”γιατρεύτηκαν και οι σχέσεις μεταξύ των Αρειανών και των 3 ”σωματοφυλάκων” αποκαταστάθηκαν, καθώς μετά ”την τρικυμία έρχεται η γαλήνη” και ειδικά σε περιπτώσεις τέτοιες που βοήθησαν μια ομάδα (και ένα έθνος κατ’επέκταση) να γράψει την δικιά της ”χρυσή” ιστορία.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=MRSXQM1jC9M\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=lRnhlNOfJIQ\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=rxI5rTkPdSI\n\n 

Το πρώτο θύμα του χουλιγκανισμού…(Μπλιώνας)

Στις 26 Οκτωβρίου του 1986, στο γήπεδο Αλκαζάρ της Λάρισας, επρόκειτο να διεξαχθή το ντέρμπι μεταξύ της μεγάλης-τότε- Λάρισας και του ΠΑΟΚ.  Η ένταση στις εξέδρες του σταδίου και τα υβριστικά συνθήματα μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων έδιναν και έπαιρναν. Στην θύρα 1 του σταδίου καθόταν ένας ήσυχος φίλαθλος της Λάρισας , ο 26χρονος μαθηματικός Χαράλαμπος Μπλιώνας.\n\nΟ Μπλιώνας καταγόταν από το Λουτρό Ελασσόνας και εργαζόταν στην Αθήνα ως καθηγητής της ΣΕΛΕΤΕ. Εκείνη την ημέρα είχε πάει στο χωριό του με σκοπό να ετοιμάσει κάποια πράγματα που αφορούσαν τον αρραβώνα του με μια νεαρή από την Καβάλα. Το πρωί της 26ης Οκτωβρίου θα επέστερφε στην Αθήνα, καθώς είχε αναλάβει την ευθύνη για μια μαθητική παρέλαση που αφορούσε την 28η Οκτωβρίου. Αποφάσισε όμως πριν φύγει να παρακολουθήσει τον αγώνα .Πήγε στο γήπεδο και κάθισε στην θύρα 1 η οποία ήταν η πιο ήσυχη(ο ίδιο ήταν ένας ειρηνικός και φιλήσυχος άνθρωπος άλλωστε. Η απόφασή του όμως αποδείχτηκε μοιραία.\n\nΠερίπου 45 λεπτά πριν ξεκινήσει ο αγώνας πετάχτηκαν 3 φωτοβολίδες στους οπαδούς της Λάρισας από τους αντίστοιχους του ΠΑΟΚ. Οι δύο κατέληξαν στο έδαφος αλλά η τρίτη, διαγράφοντας μια πορεία 100 μέτρων, καρφώθηκε στον λαιμό του άτυχου Μπλιώνα με αποτέλεσμα να του κόψει την καρωτίδα. Πολλοί φίλαθλοι που ήταν κοντά (ανάμεσά τους και ο παίκτης της Λάρισας Βαλαώρας) προσπάθησαν να βοηθήσουν τον καθηγητή κρατώντας του τον λαιμό για να μην αιμορραγεί. Ασθενοφόρο δεν υπήρχε και έτσι τον βάζουν στην καρότσα ενός αγροτικού για να τον πάνε στο νοσοκομείο. Τελικά ο Μπλιώνας χάνει την μάχη με την ζωή καθ’οδόν για το νοσοκομείο.\n\nΠαρά τον θάνατο του Μπλιώνα ,ο αγώνας διεξήχθη κανονικά (νίκησε η Λάρισα με 2-1) ,κάτι που προκάλεσε την οργή κατά της Λάρισας και της ΕΠΟ. Από την μεριά της αστυνομίας, ο επικεφαλής του σώματος θα δηλώσει ότι ”ήταν ένα ατυχές περιστατικό”. Όμως ο υποδιευθυντής ασφαλείας ,κος Κράβαρης, προκειμένου να πιάσει τον δράστη , δίνει εντολή στους αστυνομικούς να τοποθετηθούν μπροστά από την εξέδρα των οπαδών του ΠΑΟΚ και ταυτόχρονα αναθέτει σ’έναν φωτορεπόρτερ να τραβάει συνεχώς φωτογραφίες,έτσι ώστε να εντοπιστεί ο δράστης ,ο οποίος βάσει λογικής συνεχώς θα άλλαζε θέσεις.\n\nΑργότερα ,μετά από ανάλυση του φωτογραφικού φιλμ ,εντοπίζεται ένας νεαρός με μπουφάν έντονου χρώματος,ο οποίος συλλαμβάνεται μαζί με άλλα 9 άτομα που κάθονταν δίπλα του. Στο τμήμα ένας από αυτούς ”δείχνει” ως δράστη τον 20χρονο Βασίλη Θεοδωρίδη. Σε έρευνα που έγινε στο σπίτι του βρέθηκαν φωτοβολίδες ,παρόμοιες με αυτήν που σκότωσε τον Μπλιώνα,  τις οποίες χρησιμοποιούσε ο πατέρας του ,ως ερασιτέχνης ψαράς , σε περίπτωση κινδύνου.\n\nΤελικά ο Θεοδωρίδης ομολογεί την ενοχή του στις 2 τα ξημερώματα της 27ης Οκτωβρίου. Καταδικάστηκε σε 8ετή κάθειρξη για φόνο και τελικά αποφυλακίστηκε το 1991 έχοντας επιδείξει καλή διαγωγή. Ο ίδιος αργότερα θ’ανοίξει δικιά του εταιρεία μεταφορών και θ’αποκτήσει οικογένεια. Μέσα του όμως δεν θα ξεχάσει ποτέ εκείνη την νεανική απερισκεψία και θα δηλώσει ότι ”το κακό θέλει ένα τσακ για να γίνει” .Δυστυχώς αυτό το ”τσακ” ήταν η αιτία θανάτου του Μπλιώνα…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2wFoeeBup8M\n\n 

Όταν ο “Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ” – Οι εκπλήξεις στο Κύπελλο…

Το Κύπελλο Ελλάδος, παραδοσιακά, αποτελεί τον θεσμό των εκπλήξεων. Κατά καιρούς, οι μεγάλες ομάδες της Ελλάδας έχουν πέσει θύματα μικρότερων και μάλιστα με οποιοδήποτε σύστημα (νοκ-άουτ, διπλούς αγώνες ). Το σημαντικό είναι ότι σε όλες σχεδόν τις εκπλήξεις που θα αναφέρουμε, οι “μεγάλοι” αγωνίστηκαν με τις κανονικές τους ομάδες,κάτι που έδωσε μεγαλύτερη αξία στους εκάστοτε νικητές.\n\nΗ πρώτη ομάδα που θα αναφέρουμε είναι η ΑΕΚ, η οποία έχει αποκλειστεί από ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας 5 φορές. Η πρώτη το 1972 από την Λαμία (Β’εθνική), η δεύτερη το 1973 από την Καλαμαριά (Β’εθνική), η τρίτη το 1984 πάλι από την Λαμία (Γ’εθνική), η τέταρτη το 1999 από την Μηχανιώνα (Γ’εθνική) και η πέμπτη το 2006 από το Χαιδάρι (Β’εθνική).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SaITl4LufhY\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SLWRqzgvdmM\n\nΟ Ολυμπιακός έχει αποκλειστεί ,σε διπλό μάλιστα αγώνα , το 2007 από τα Γιάννενα (Β’εθνική) χάνοντας στην Ήπειρο με 2-0 και κερδίζοντας μόλις 2-1 στον Πειραιά στην παράταση(κ.α. 2-0 ). Επίσης , το 1976 έχασε τον τελικό με τον Ηρακλή του φοβερού Χατζηπαναγή (τελικό σκορ 4-4 ,ήττα στα πέναλτυ με 5-6) του οποίου όμως η παρουσία  δεν αφαιρούσε από τον Ολυμπιακό τον τίτλο του “φαβορί”.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4TW_CbK4yr4\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk\n\nΟ ΠΑΟ έχει χάσει 2 τελικούς ,όντας το απόλυτο φαβορί . Το 1998 κόντρα στον Πανιώνιο (δεύτερο κύπελλο για την ομάδα της Νέας Σμύρνης μετά το 1979)και το 2007 απέναντι στην Λάρισα, η οποία μετά από πολλά χρόνια ξαναστέφθηκε κυπελλούχος (η πρώτη της φορά ήταν το 1985).Επίσης αποκλείστηκε το 2006 από τον Εργοτέλη (Β’εθνική τότε) και  το 2009 σε διπλούς αγώνες από τον Πανσερραικό( νεοφώτιστο τότε στην Α’εθνική)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=AMigm8g4Gtw\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=syCUbbpJjbw\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=daBn22813wc\n\nΤέλος, Ο ΠΑΟΚ  έχει πέσει θύμα έκπληξης το 1994-95 όταν αποκλείστηκε σε διπλή αναμέτρηση από τον Αγ.Νικόλαο(Γ’εθνική), το 1995-96 από τον Απόλλωνα στον ημιτελικό (1-3 ήττα στην Τούμπα όπου πρωτοακούσαμε τον Ντέμη Νικολαίδη), το 2006 στα πέναλτυ από τον Αγροτικό Αστέρα και το 2008 από τον Θρασύβουλο. Επίσης ,ο ”δικέφαλος του Βορρά” αποτέλεσε το πρώτο θύμα μεγάλης έκπληξης ,αφού ηττήθηκε 2-0 αό τον Αβέρωφ Ιωαννίνων.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=81eM_X8U988\n\nΑξίζει να αναφέρουμε και τον τελικό-έκπληξη του 1980 ανάμεσα σε Καστοριά και Ηρακλή ,όπου οι μεγάλοι δεν φτάνουν ούτε στα προημιτελικά. (το κύπελλο πήρε η Καστοριά).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=o6dCahgzMXE

Ιταλικό προπονητικό ταμπεραμέντο…

Οι Ιταλοί,ως μεσογειακός λαός ,έχουν πολλά κοινά στην συμπεριφορά μ’εμάς. Ένα από αυτά είναι ο παρορμητισμός και η έκρηξη σε διάφορες καταστάσεις που τους εκνευρίζουν. Δύο τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι προπονητές Μαλεζάνι(στον ΠΑΟ το 2006) και Γκατούζο(ΟΦΗ 2014).\n\nΟ πρώτος, μετά από έναν ισόπαλο αγώνα του ΠΑΟ με τον Ηρακλή στο ΟΑΚΑ, όπου οι οπαδοί συνεχώς αποδοκίμαζαν τον ίδιο και τους παίκτες λόγω της κακής πορείας του ΠΑΟ, ξέσπασε στην συνέντευξη τύπου χρησιμοποιώντας πολλές φορές την ιταλική λέξη ”cazzo” (σαν να λέμε στα ελληνικά κάτι σαν “γ@μ…το”). Ο δεύτερος, μετά από την νίκη της ομάδας του (ΟΦΗ) επί του Ατρομήτου, ξεσπάθωσε κατά αθλητικής εφημερίδας, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο, έβγαζε αναληθή δημοσιεύματα περί διαζυγίου του με την ομάδα της Κρήτης, χαρακτηρίζοντας όλα αυτά ”μ….κίες” σε άπταιστα ελληνικά.\n\nΗ συμπεριφορά των Ιταλών προπονητών πάντως δεν έχει να κάνει μόνο με το ταμπεραμέντο της καταγωγής τους, αλλά αφορά ένα κομμάτι της τακτικής της ιταλικής σχολής, η οποία διδάσκει στους προπονητές να προλαβαίνουν τα ”κακώς κείμενα” βγαίνοντας στην επίθεση και μιλώντας φόρα παρτίδα. Από τους πρώτους διδάξαντες ήταν ο Τραπατόνι (όπως θα δείτε στο βίντεο),ο οποίος συνεχώς είχε εκρήξεις σε αμφιλεγόμενες καταστάσεις. Έτσι φτάσαμε να μιλάμε πλέον για το χαρακτηριστικό ιταλικό προπονητικό ταμπεραμέντο…\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=t6mGAuRWBuA\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HS9HxCjU9t0\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4p1RwOE0VTc

Το ντέρμπι αντίστασης ΑΕΚ-ΠΑΟ που δεν έγινε ποτέ…

Όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος το 1940, τα ποδοσφαιρικά σωματεία ανέστειλαν την λειτουργία τους και επιτάχθηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις. Επίσης, το γήπεδο της ΑΕΚ στην Ν.Φιλαδέλφεια ξηλώθηκε από τους Ιταλούς (αγωνιστικός χώρος,γραφεία,αποθήκες),οι οποίοι πούλαγαν στην μαύρη αγορά ότι αντικείμενα έβρισκαν σ’αυτό (παπούτσια,φανέλες,μπάλες κοκ). Όσον αφορά το γήπεδο του ΠΑΟ στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας,αρχικά,οι χώροι του κάτω από την θύρα 13 χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομείο αλλά στην συνέχεια ο πρόεδρος του Βαγγέλης Σταμάτης  συμφώνησε με τους Ιταλούς να παραχωρηθεί το γήπεδο για φιλικούς αγώνες και οι τελευταίοι να παίρνουν ποσοστό από τις εισπράξεις.\n\nΛίγο αργότερα, το 1942 ,ξεκίνησε μια προσπάθεια αναγέννησης του ελληνικού ποδοσφαίρου με σκοπό την ψυχαγωγία των, βασανισμένων από την κατοχή, Ελλήνων αλλά και για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ως συνέπεια είχαμε την δημιουργία της ”Ένωσης Ελλήνων Αθλητών (ΕΕΑ)”. Προς το τέλος της Κατοχής αναδιοργανώθηκε η ΕΠΟ και έγινε ένα ανεπίσημο πρωτάθλημα που κατέκτησε η ΑΕΚ. Την άνοιξη όμως του 1942 είχαμε ένα περιστατικό που “σημάδεψε” τα παραπάνω ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα και έμεινε στην ιστορία ως μια σημαντική αντιστασιακή ενέργεια.\n\nΤότε λοιπόν βρέθηκαν αντιμέτωπες σε φιλικό αγώνα οι ομάδες ΑΕΚ-ΠΑΟ στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μια αντιπροσωπεία ποδοσφαιριστών (Κρητικός από ΠΑΟ ,Μαρόπουλος -Τζανετής από ΑΕΚ ) πήγαν στο γραφείο του προέδρου του ΠΑΟ, Απόστολου Νικολαίδη και ζήτησαν τα έσοδα του αγώνα να πάνε στο νοσοκομείο Σωτηρία ,για ανθρώπους που υπέφεραν από φυματίωση, ανάμεσά τους και αθλητές. Ο τελευταίος τους ενημέρωσε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν καθώς το γήπεδο είχε επιταχθεί από Γερμανούς οι οποίοι θα κρατούσαν τα κέρδη και επίσης θα βάζανε ως διαιτητή έναν Αυστριακό αξιωματικό των Δυνάμεων Κατοχής. Ως αποτέλεσμα, οι παίκτες ανέβηκαν στις εξέδρες και ,αποφασισμένοι να μην αγωνιστούν, εξήγησαν στους φιλάθλους την κατάσταση. Οι τελευταίοι ,εξοργισμένοι, άρχισαν να λεηλατούν το γήπεδο (ξεριζώνοντας εξέδρες,δοκάρια κοκ) και εν συνεχεία μαζί με τους παίκτες άρχισαν μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας με τελικό προορισμό την Ομόνοια. Την ίδια μέρα αποφασίστηκε , απ’όλους τους ποδοσφαιριστές της ΕΕΑ και με δική τους ευθύνη, να γίνει πρωτάθλημα στο γήπεδο της Νήαρ Ηστ. Τα έσοδα από αυτό έσωσαν πολλούς αθλητές. Ήταν επακόλουθο μιας γενναίας αντιστασιακής πράξης ,η οποία ξεκίνησε από έναν αγώνα που δεν έγινε ποτέ.

Το Βαλκανικό κύπελλο και οι έξι ελληνικές κατακτήσεις.

Το Βαλκανικό κύπελλο υπήρξε ένας θεσμός που κράτησε 34 χρόνια και κατά καιρούς με διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής(όμιλοι,νοκ άουτ ή και συνδυασμός των δύο). Αποτέλεσε ,αρχικά,ιδέα της τουρκικής Φενερμπαχτσέ, η οποία το 1934 πρότεινε την διεξαγωγή του Βαλκανικού κυπέλλου με συμμετοχές των πρωταθλητριών ομάδων από τις βαλκανικές χώρες, σαν κάτι αντίστοιχο του τότε Μιτρόπα Καπ(προπομπός των σημερινών διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ) στο οποίο συμμετείχαν οι πρωταθλητές των κεντροευρωπαικών κρατών. Τελικά συνάντησε την άρνηση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας ,η οποία τότε είχε καταφέρει να εξασφαλίσει την συμμετοχή της πρωταθλήτριας ομάδας της στο Μιτρόπα Καπ .\n\nΤελικά , το Βαλκανικό κύπελλο πρωτοδιεξήχθη το 1960 με την συμμετοχή των δευτεραθλητριών ομάδων, αλλά σταδιακά υποβαθμίστηκε .Από το 1966 συμμετείχαν ομάδες που είχαν χαμηλότερες θέσεις στα πρωταθλήματά τους και συγκεκριμένα πιο κάτω από τις ομάδες που έβγαιναν στο ΟΥΕΦΑ, Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 πολλές ομάδες αρνιόντουσαν την συμμετοχή τους και αποχωρούσαν. Η πλήρης πτώση του Βαλκανικού έγινε την δεκαετία του ’90 ,όπου σ’αυτό συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες της δεύτερης κατηγορίας ή αυτές που απλά κέρδιζαν την άνοδό τους. Τελικά το 1994 καταργήθηκε ,έπειτα απ΄π την διεξαγωγή 28 διοργανώσεων.\n\nΟι ελληνικές ομάδες κατέκτησαν το Βαλκανικό κύπελλο 6 φορές. Την αρχή έκανε ο Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην δεύτερη διοργάνωση (ξεκίνησε τον Δεκέμβρη 1961 και τελείωσε Σεπτέμβρη του 1963!).Σ’αυτήν συμμετείχαν 8 δευτεραθλήτριες χωρισμένες σε 2 ομίλους .Οι νικητές των δύο ομίλων πήγαν τελικό. Εκεί ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας και χρειάστηκαν 3 παιχνίδια για να αναδειχθεί τελικά η ομάδα του Πειραιά κυπελλούχος. (τότε δεν υπήρχε παράταση και πέναλτυ) Στα δύο πρώτα παιχνίδια σε Πειραιά και Σόφια επικράτησαν οι γηπεδούχοι με 1-0 και στο τρίτο ματς που έγινε στην Κωνσταντινούπολη νικητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός με γκολ του Στεφανάκου στο 87′.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=iwdeAf_1EYk\n\nΗ επόμενη κατάκτηση προήλθε το 1971 από τον Πανιώνιο , ο οποίος στον τελικό νίκησε την Αλβανική με συνολικό σκορ 3-2 (2-1 στην Ελλάδα, 1-1 στην Αλβανία). 6 χρόνια μετά,το 1977,  ήταν η σειρά του ΠΑΟ , ο οποίος ,στον τελικό αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας ,όπως ο Ολυμπιακός το 1963 και την νίκησε με συνολικό σκορ 2-1 (0-0 στην Σόφια και 2-1 στην Αθήνα).\n\nΟι τρεις επόμενες κατακτήσεις ήταν από τον Ηρακλή το 1985 (τελικό με την ρουμανική Πιτέτσι ,νίκη με 4-1 στην Θεσσαλονίκη και ήττα με 1-3 στην Ρουμανία) ,από τον ΟΦΗ το 1989 (νίκη σε μονό τελικό επί της γιουγκοσλαβικής  Ραντίνσκι με 3-1 στις Σέρρες και από τον Εδεσσαικό το 1993(νίκη στον τελικό επί της βουλγαρικής Τάρνοβο με συνολικό σκορ 3-2 ,ήττα 1-0 στην Βουλγαρία και νίκη στην Έδεσσα με 3-1).\n\n \n\n \n\n 

Οι Ευρωπαϊκοί Θρίαμβοι του ΠΑΟΚ και οι παρ’ολίγον…

Ο ΠΑΟΚ, έως σήμερα ,δεν έχει καταφέρει ποτέ να συμμετάσχει σε ομίλους του Champions league (έχει αποκλειστεί σε προκριματικά 3 φορές από Μακάμπι Τελ Αβίβ, Άγιαξ και Σάλκε) ,κάτι που σίγουρα αποτελεί διακαή πόθο των οπαδών του. Ωστόσο η παρουσία του στις άλλες διοργανώσεις κάθε άλλο παρά απαρατήρητη έχει περάσει πολλές φορές, καθώς έχει πετύχει προκρίσεις εις βάρος σημαντικών ομάδων της Ευρώπης, αλλά υπήρχαν και άλλες φορές που,αν και δεν προκρίθηκε , πάλεψε μέχρι τέλους για το θαύμα (όντας αουτσάιντερ).\n\nΜια από τις μεγάλες προκρίσεις του ΠΑΟΚ ήταν την σεζόν 1997-98 απέναντι στην πανίσχυρη Άρσεναλ του προπονητή Αρσέν Βενγκέρ. Στον πρώτο αγώνα στην Τούμπα ο ΠΑΟΚ νίκησε με 1-0(Φραντζέσκος) ,σκορ ελπιδοφόρο για την ρεβάνς στο Λονδίνο. Εκεί, αν και η Άρσεναλ προηγήθηκε με τον Μπεργκαμπ στο 20′, ο ΠΑΟΚ επέδειξε τεράστια ψυχικά αποθέματα και με γκολ στο 87′ του Βρύζα πήρε μια επική πρόκριση στον επόμενο γύρο του ΟΥΕΦΑ(την ίδια χρονιά η Άρσεναλ πήρε το νταμπλ στην Αγγλία).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=na0umazw3Fs\n\nΜια ακόμα μεγάλη πρόκριση του ”δικέφαλου του βορρά” ήταν την σεζόν 2000-2001 (UEFA)επί της φορμαρισμένης ιταλικής Ουντινέζε. Αν και ηττήθηκε στην Ιταλία με γκολ στο 90′ ,στην ρεβάνς της Τούμπας, ο ΠΑΟΚ,έχοντας την απόλυτη στήριξη του κόσμου του ,συνέτριψε την ιταλική ομάδα με το εκπληκτικό 3-0 στην παράταση. Ο θρίαμβος θύμισε σε πολλούς την τριάρα του Άρη μέσα στην Περούτζια το 1979 (0-3) και τότε και επέκτεινε τους θριάμβους των δύο μεγάλων της συμπρωτεύουσας απέναντι σε ιταλικές ομάδες.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=w-TsK21SLjk\n\nΜια ακόμα νίκη του ΠΑΟΚ που έμεινε στην ιστορία ήταν την σεζόν 2011-12, πάλι απέναντι σε αγγλική ομάδα και μάλιστα στην ίδια πόλη που είχε θριαμβεύσει απέναντι στην Άρσεναλ. Μιλάμε για την Τότεναμ και το μεγάλο διπλό μέσα στο Λονδίνο με 1-2 ,στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων του Europa league, αποτέλεσμα που έδωσε στον ίδιο την πρόκριση και πέταξε την Τότεναμ έξω. Ο τρόπος όμως με τον οποίο ήρθε η νίκη ήταν ο πιο αξιοσημείωτος ,καθώς ο ΠΑΟΚ,που  ήθελε μόνο διπλό για να προκριθεί, προηγήθηκε με 0-2 με γκολ στο 6′ και στο 14′ αλλά στο 37′ έμεινε με 10 παίκτες ,καθώς χρεώθηκε με αποβολή και πέναλτυ ο Σταφυλίδης (άδικη απόφαση). Η Τότεναμ μείωσε σε 1-2 αλλά ο ΠΑΟΚ, γι’άλλη μια φορά στάθηκε παλικάρι και πήρε την σπουδαία πρόκριση ,κάνοντας άλλη μια ”κηδεία” σε αγγλικό έδαφος.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=zaAHFiPCc0U\n\nΤέλος, όπως είπαμε υπήρξαν και φορές που ο ΠΑΟΚ, απέναντι σε μεγάλα κλαμπ άγγιξε την πρόκριση αλλά την έχασε στις λεπτομέρειες ,κάνοντας όμως εκπληκτικές εμφανίσεις.\n\nΌλες αυτές οι φορές ήταν και πάλι για το UEFA. Η πρώτη το 1983-84 όταν και αποκλείστηκε στα πέναλτυ από την Μπάγερν Μονάχου (0-0 τα δύο παιχνίδια και ήττα με 9-8 στα πέναλτυ στο Μόναχο), η δεύτερη το 1999-2000 όταν αποκλείστηκε πάλι στα πέναλτυ από την Μπενφίκα (1-2 ήττα στην Τούμπα ,νίκη με ίδιο σκορ στην Λισσαβόνα) και τελευταία την σεζόν 2010-11 με αποκλεισμό από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ήττα 0-1 στην Τούμπα ,ισοπολία 1-1 στην Μόσχα σ’ένα ματς που ο ΠΑΟΚ κυριάρχησε και προηγήθηκε)…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=cWhMbd970yk\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0Hi8BHQ9064\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FZm7amNIbPE\n\nΕλπίζουμε στο μέλλον η ”θεά τύχη” να δώσει στον δικέφαλο ότ,ι κατά καιρούς ,του πήρε…

Ελλάδα-Ατλέτικο σημειώσατε άσο…

Η Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν και θα είναι πάντα μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ισπανίας. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ,κάθε φορά που θα συναντούσε ομάδες από το ”ταπεινό” ελληνικό πρωτάθλημα, να είχε την καθολική υπεροχή. Κι όμως η Ατλέτικο κάθε άλλο παρά κυρίαρχη είναι σ’αυτούς τους αγώνες που κατά καιρούς έχει παίξει. Ας θυμηθούμε τους λόγους που η ισπανική ομάδα ”ακούει Ελλάδα και τρέχει”.\n\nΗ αρχή έγινε ,πολύ παλιά, την σεζόν 1971-72 όταν ο,δευτεραθλητής την προηγούμενη χρονιά, Πανιώνιος αντιμετώπισε την Ατλέτικο (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ φάση των 64), η οποία  είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια το 1970. Ο Πανιώνιος ,με τον 17χρονο τότε Θωμά Μαύρο, πήρε πολύ καλό αποτέλεσμα στην Ισπανία χάνοντας 2-1. Στην ρεβάνς που έγινε στο Καραισκάκη μπροστά σε 14000 θεατές, η ομάδα της Νέας Σμύρνης επικράτησε με 1-0 (52′ με πέναλτυ ο Ίντζογλου) και ”άνοιξε τον χορό”  των αποκλεισμών της Ατλέτικο από ελληνικές ομάδες.\n\nΤο επόμενο ταξίδι της Ατλέτικο στην Ελλάδα  έγινε το 1993 για την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό (προημιτελικά Κυπελλούχων). Αυτήν την φορά ήταν η σειρά της να πανηγυρίσει πρόκριση καθώς απέσπασε 1-1 στον Πειραιά και νίκησε 3-1 στην Ισπανία.  Έναν χρόνο μετά, ο ΟΦΗ  έγινε ο επόμενος ελληνικής καταγωγής ”δήμιος” της Ατλέτικο ,ο οποίος ανέτρεψε στην  Κρήτη το 1-0 που είχε χάσει στην Ισπανία κερδίζοντας με 2-0 και καταφέρνοντας ίσως την μεγαλύτερη ,έως τώρα, διάκρισή του στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=XKEvYw8sWIc\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=qo03xk91W5w\n\nΤην σεζόν 1997-98 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ , η ισπανική ομάδα συνέτριψε τον δικέφαλο στην Ισπανία με 5-2  ,ενώ το ματς της Τούμπας έληξε ισόπαλο 4-4 (εκείνη την χρονιά ο ΠΑΟΚ είχε αποκλείσει στον προηγούμενο γύρο του ΟΥΕΦΑ την πανίσχυρη Άρσεναλ). Το 2009 όμως , ο συμπολίτης του Άρης πήρε ρεβάνς για λογαριασμό της συμπρωτεύουσας ,καθώς, στην φάση των ομίλων του Europa league, αφού την κέρδισε στο ΄΄Κλεάνθης Βικελίδης” με 1-0 , πήγε στην Ισπανία για να παίξει έναν αγώνα στον οποίο ήθελε μόνο νίκη για να προκριθεί. Σε μια ιστορική βραδυά για τον ίδιο και όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Άρης έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κέρδισε σε ισπανικό έδαφος και μάλιστα αφού βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-1 (νίκησε με 2-3) Ήταν μια σαφής ένδειξη του κατά πόσο διαχρονικά ,οι ελληνικές ομάδες ”παίρνουν τον αέρα” της Ατλέτικο.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=lUEZjofqJSs\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=pdwyAHJKU3o\n\nΗ τελευταία νίκη ελληνικής ομάδας επί της Ατλέτικο είναι αυτή που πέτυχε ο Ολυμπιακός στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την σεζόν 2014-15 ,αντιμετωπίζοντάς την ως εν ενεργεία πρωταθλήτρια Ισπανίας και φιναλίστ του Τσαμπιονς Λιγκ την προηγούμενη χρονιά. (3-2 στον Πειραιά) ενώ,τέλος, η ισπανική ομάδα έχει νικήσει σε ένα αδιάφορο ματς τον ΠΑΟ ,για τους ομίλους του ΟΥΕΦΑ την σεζόν 2007- 2008 (2-1)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=hazpJj1UUiU\n\n 

Ποιος θυμάται τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς ;

Ποιος θυμάται τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς ;

\n

Το χρονικό της μεταγραφής

\nΚαλοκαίρι του 1999. Οι «ερυθρόλευκοι» μόλις έχουν ολοκληρώσει μια επική χρονιά που λίγο ήθελε να τους φέρει στα ημιτελικά του Champions League. Ο Σωκράτης Κόκκαλης, έχει αποφασίσει να τινάξει τα πάντα στον αέρα και σκορπάει απλόχερα τα χρήματα που του προσέφερε τότε ο Alpha Digital. Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς το εκμεταλλεύεται.\n\nΌταν λοιπόν τον ρωτάει ο πρόεδρος, ποιο δεκάρι θέλει στην ομάδα του, εκείνος δεν διστάζει… Αυτόν, λέει και δείχνει τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς, τον παίκτη που δύο σερί χρόνια, είχε αφήσει τον κόσμο του Ολυμπιακού με ανοιχτό το στόμα στις αναμετρήσεις του Champions League με την Πόρτο. Ο Κόκκαλης, ακόμα πιο… παρορμητικός, απαντάει… Πες ότι τον έχεις… Αυτό ήταν!\n\nΟι διαπραγματεύσεις του Ολυμπιακού με την Πόρτο είχαν ήδη ξεκινήσει. Η μάχη, κάτι παραπάνω από σκληρή, καθώς ο Κόκκαλης, έκλεισε πολύ ποιο εύκολα και… σύντομα τη μετεγγραφή του Ζιοβάνι, παρά εκείνη του Ζάχοβιτς. Η υπόσχεση όμως, ήταν υπόσχεση και ο Σωκράτης Κόκκαλης ήξερε πώς να τις εκπληρώνει.\n\nΟι Πειραιώτες λοιπόν, φρόντισαν με το καλημέρα να μιλήσουν με την Πόρτο και να προσφέρουν τα χρήματα που χρειαζόταν, προκειμένου να αποσπάσουν το μεγάλο ναι των «Δράκων». 13.500.000 Ευρώ.\n\nΤόσο κοστολογούσε ο Πίντο Ντα Κόστα τον Σλοβένο μέσο, με τον Σωκράτη Κόκκαλη να λέει άμεσα το ναι και μετά να ξεκινάει ο πραγματικά δύσκολος αγώνας. Πώς να πείσεις τον Ζάχοβιτς να έρθει Ελλάδα; Και πώς να το κάνεις αυτό, όταν ο παίκτης έχει ήδη δώσει τα χέρια του με την Βαλένθια, του Έκτορ Ραούλ Κούπερ, που καιγόταν για την απόκτησή του;\n\nΤην απάντηση, δεν την έδωσε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ούτε ο Μπάγεβιτς που ήθελε τον Ζλάτκο. Η απάντηση, ήρθε από τον Πίντο Ντα Κόστα:\n

«Στη μονομαχία με τη Βαλένθια για το θέμα Ζάχοβιτς εγώ είμαι ο νικητής. Ο ποδοσφαιριστής έχει υπογράψει μαζί μας τριετές συμβόλαιο, όμως είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε οποιαδήποτε πρόταση μας γίνει, πέρα απ’ αυτήν της Βαλένθια»,

\nείχε δηλώσει στη Marca ο δαιμόνιος πρόεδρος της Πόρτο.\n\n«Όμως εγώ, όμως εγώ είμαι τρελός», έλεγαν τα Παιδιά από την Πάτρα και ο Ζάχοβιτς το απέδειξε… Πήγε μπροστά στον Ντα Κόστα, και… έδωσε το τελεσίγραφό του:\n

«Προτιμώ τη Βαλένθια γιατί από μικρός ήθελα να παίξω στην Ισπανία. Τι να κάνω εγώ στην Ελλάδα, θα θαφτώ σ’ ένα τέτοιο πρωτάθλημα. Εγώ στην Ελλάδα δεν πάω».

\nΚάπου εκεί όμως, ο Ντα Κόστα που… δεν σηκώνει και πολλά πολλά, φρόντισε να κλείσει το θέμα με τον απόλυτα δημοκρατικό του τρόπο:\n

«Ή πας στον Ολυμπιακό ή μένεις εδώ τα υπόλοιπα δύο χρόνια του συμβολαίου σου και θα βλέπεις τα παιχνίδια απ’την εξέδρα».

\nΚάπου εκεί, η πίεση του Ντα Κόστα έπιασε τόπο και σε συνδυασμό με τα τρελά λεφτά που θα έπαιρνε ο Ζάχοβιτς για την τότε εποχή (500.000.000 δραχμές τον χρόνο), έκαναν τον Σλοβένο να πει το μεγάλο ναι και να… αρχίσει το ταξίδι του για την Ελλάδα, στην οποία οι οπαδοί του Ολυμπιακού, έστησαν τρελό γλέντι για την υποδοχή του, λίγες ημέρες μετά από την υποδοχή του Ζιοβάνι.\n\n \n

Ο Ζάχοβιτς στον Ολυμπιακό

\nΜε τα πολλά, ο Ζάχοβιτς παίρνει μετεγγραφή για τον Ολυμπιακό και η μάχη ξεκινάει από εκείνο το σημείο. Νινιάδης, Καραπιάλης, Λουτσιάνο, Ζάχοβιτς, δεν χωρούσαν στην ίδια ενδεκάδα και με τον Τζόρτζεβιτς να παίζει ακόμη και αριστερό μπακ για να καλύψει το κενό του Γεωργάτου (που πριν φύγει για την Ίντερ, έκανε και μια… πλάκα στον Σλοβένο), ο Μπάγεβιτς είχε ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο.\n\nΚάπου εκεί, έρχεται και ο εγωισμός του Ζάχοβιτς. Βλέπετε, ο Ζιοβάνι είχε ξεκινήσει πάρα πολύ δυνατά, με αποτέλεσμα οι συμπαίκτες του να του πασάρουν συνεχώς την μπάλα, περιορίζοντας σε ρόλο παρατηρητή τον οργανωτή Ζλάτκο.\n\nΟ Ολυμπιακός, έμοιαζε με καζάνι που βράζει, καθώς ο Μπάγεβιτς, σωστά σκεπτόμενος, αποφάσισε να κάνει rotation, προκειμένου να έχει ξεκούραστους όλους του τους παίκτες, αλλά και να προφυλάξει τα πόδια των Ζιοβάνι και Ζάχοβιτς, καθώς ο κάθε… τσουρουκάς αμυντικός που υπήρχε στην Α’ Εθνική, επιχειρούσε το ένα μετά το άλλο τα αντιαθλητικά τάκλιν. Το λάθος του Μπάγεβιτς όμως, ήταν ότι ποτέ δεν ενημέρωσε κανέναν γι’ αυτό, με αποτέλεσμα οι βεντέτες της ομάδας να εκτιμούν πως ο Ντούσκο τους έκανε καψόνια.\n\nΤο καζάνι, έβραζε ολοένα και περισσότερο για τον Ολυμπιακό, με την πορεία στο Champions League να μην είναι αυτή που όλοι περίμεναν (παρά το εκπληκτικό 3-3 με την Ρεάλ και το μαγικό γκολ του Ζάχοβιτς ), γεγονός που αποδυνάμωνε ακόμη περισσότερο τον Μπάγεβιτς. Με τούτα και με κείνα, φτάνουμε στις 8/11/1999. Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ ο αγώνας και οι Πειραιώτες κάνουν πάρτι απέναντι στον «δικέφαλο», με το σκορ στο ημίχρονο να είναι 4-0.\n\nΟ Μπάγεβιτς, για πολλοστή φορά κάνει το… λογικό, δηλαδή να αντικαταστήσει τον Ζάχοβιτς, προκειμένου να τον ξεκουράσει αλλά και να τον προφυλάξει. Ο Σλοβένος όμως δεν αντέχει. Η σταγόνα ξεχειλίζει, το ποτήρι σπάει και… «λούζει» τον Μπάγεβιτς με διάφορα κοσμητικά επίθετα, την στιγμή που πετάει τη φανέλα του στο γήπεδο. Το θέμα φτάνει πλέον στον πρόεδρο του Ολυμπιακού.\n\nΟ Σωκράτης Κόκκαλης, είναι εξοργισμένος από την ήττα εκτός έδρας της ομάδας του από την Μόλντε (το 0-2 έγινε 3-2, λόγω… μαγικών του Μπάγεβιτς) και ο Σέρβος, ζητάει από τον πρόεδρο την παραδειγματική τιμωρία (διακοπή συμβολαίου), στην πιο ακριβή μετεγγραφή όλων των εποχών στην Ελλάδα. Ο Κόκκαλης αρνείται και ζητάει από τον Μπάγεβιτς να τα βρει με τον Ζάχοβιτς.\n\nΕκείνος, λέει το επικό… Η εγώ ή αυτός! Αυτός, απαντάει ο Κόκκαλης και το ίδιο απόγευμα, ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε τη συμφωνία με τον Αλμπερτίνο Μπιγκόν.\n\n \n\nΤην ίδια στιγμή που Κόκκαλης και Μπάγεβιτς μιλούσαν για το θέμα Ζάχοβιτς, ο ίδιος ο Σλοβένος μάζευε τα πράγματά του και έφευγε για την πατρίδα του, προκειμένου να δώσει το παρών σε αγώνα της Εθνικής του. Η επιστροφή του, είχε προγραμματιστεί για τις 18/11, ωστόσο από το Μάριμπορ, ο Ζάχοβιτς, ξεκαθάριζε πως…\n

«Δεν επιστρέφω στην Ελλάδα, θέλω μεταγραφή».

\nΠέρα από αυτά, ο Ζάχοβιτς φρόντισε να ρίξει ακόμη περισσότερο λάδι στη φωτιά, δείχνοντας την οργή που είχε μαζέψει, λόγω της «βασιλείας» του Ζιοβάνι:\n

«Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν είναι καλοί επαγγελματίες, δεν έχουν το μυαλό τους στο ποδόσφαιρο, είναι τεμπέληδες και κοροϊδεύουν στην προπόνηση».

\nΟ Ζάχοβιτς, συνέχισε το αντάρτικο με τον Ολυμπιακό, να παίρνει τη μεγάλη απόφαση, ενόψει της χειμερινής μετεγγραφικής περιόδου που… άνοιγε. «Φέρε πρόταση και φύγε», του διεμήνυσε τότε ο Γιώργος Λούβαρης, με τον Ζάχοβιτς να μην μπορεί να φέρει από την Ισπανία τα χρήματα που απατούσε ο Ολυμπιακός, ενώ παράλληλα το μήνυμα της FIFA, που δεν του επέτρεπε να αγωνιστεί σε άλλο σύλλογο, σε συνδυασμό με το Euro 2000, στο οποίος είχε πάρει την πρόκριση η Σλοβενία, τον έκαναν να ρίξει νερό στο κρασί του και… τον Ιανουάριο να ανακοινώσει την επιστροφή του στους Πειραιώτες.\n\nΟ Σωκράτης Κόκκαλης, οδηγεί τον Αλμπερτίνο Μπιγκόν στο να υποδεχθεί μετά βαΐων και κλάδων τον Ζάχοβιτς, ενώ σε μια κίνηση πέρα από κάθε λογική και αξιοπρέπεια, αναγκάζει τον μεγάλο αρχηγό των «ερυθρολεύκων», Κυριάκο Καραταϊδη, να ζητήσει συγγνώμη από τον Σλοβένο.\n

Οι μέρες… Μπιγκόν

\nΟ Ζιοβάνι, λόγω του τάκλιν του Λάζαρου Σέμου, είχε τεθεί εκτός μάχης, με αποτέλεσμα ο σχεδόν αγύμναστος Ζάχοβιτς, να αποτελεί πλέον την ηγετική μορφή του Ολυμπιακού, με τον Μπιγκόν να έχει «ρουφήξει» κάθε νότα επιθετικότητας από την ομάδα.\n\nΤο ταλέντο του Ζλάτκο όμως, ήταν αυτό που μιλούσε και έτσι ο πρώην άσος της Πόρτο, με προσωπικά του τέρματα, κρατούσε τον Ολυμπιακό δυνατά στην μάχη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, το οποίο και θα κρινόταν στο μεγάλο ντέρμπι του ΟΑΚΑ, με τον Παναθηναϊκό. Φτάνουμε στις 26 Μαρτίου του 2000 και οι «πράσινοι» φιλοξενούνται από τους «ερυθρόλευκους».\n\nΟι Πειραιώτες, ωστόσο δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ομάδα του Γιάννη Κυράστα και το σκορ βρίσκεται στο 1-1. Τότε, ο Μπιγκόν, στο 62’ κάνει την απόλυτη κίνηση… Μέσα ο Αλεξανδρής, έξω ο Ζάχοβιτς.\n\nΟ Σλοβένος αποχωρεί από τον αγώνα και η ελληνική τηλεόραση για πρώτη φορά στην ιστορία της, συλλαμβάνει ποδοσφαιριστή να χώνει τόσα πολλά «γαλλικά» σε προπονητή, ενώ ταυτόχρονα ο Αλμπερτίνο Μπιγκόν δεν έδινε σημασία.\n\nΟ Αλεξανδρής λίγο αργότερα(80′), πετύχαινε το 2-2 ,1 λεπτό μετά το γκολ του Λυμπερόπουλου που είχε κάνει το 1-2,και έδινε ουσιαστικά το πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό, ωστόσο το τέλος είχε έρθει…\n\nΟ Ολυμπιακός, τιμώρησε τον Ζάχοβιτς με δύο μήνες διακοπής συμβολαίου (ό,τι είχε ζητήσει ο Μπάγεβιτς από την αρχή) και 20.000.000 πρόστιμο. Όπως είναι λογικό, ο παίκτης αποχώρησε άμεσα από την Ελλάδα για την πατρίδα του και άπαντες υποστήριζαν πως η καριέρα του στον Ολυμπιακό είχε τελειώσει, με τον Κόκκαλη να δείχνει έτοιμος να του «κρεμάσει» το δελτίο.\n

Το διαζύγιο

\nΟ Ζάχοβιτς έδωσε κανονικά το παρών στο Euro 2000 εκείνο το καλοκαίρι, με τους πάντες στον Ολυμπιακό να ελπίζουν σε καλές εμφανίσεις του, προκειμένου να βρεθεί ο… άγιος που θα τον αγόραζε.\n\nΚαι ευτυχώς για όλους, οι ελπίδες πήραν σάρκα και οστά, με τον Ζάχοβιτς να πετυχαίνει τα 3 από τα 4 τέρματα της Σλοβενίας στον θεσμό και να αποχωρεί χαμογελαστός. Η λύτρωση για τους Πειραιώτες, ήρθε λίγες εβδομάδες αργότερα. Η Φούλαμ, κατέθεσε πρόταση για την αγορά του, ωστόσο ο Σλοβένος την απέρριψε πριν καν ακούσει για το ποσό που θα έπαιρνε ως αμοιβή, καθώς ήθελε μετεγγραφή για την Ισπανία.\n\n \n\nΤελικά, η Βαλένθια, επέστρεψε στην διεκδίκησή του και έναντι 8.000.000 Ευρώ τον απέκτησε εκείνο το καλοκαίρι, δίνοντας τέλος στα βασανιστήρια των «ερυθρολεύκων». Λίγους μήνες μετά, ο Σλοβένος παραχώρησε συνέντευξη, κατά την διάρκεια της οποίας φρόντισε να τρελάνει για μία ακόμη φορά τον κόσμο της ομάδας.\n

«Μπορεί να συμπεριφέρθηκα περίεργα, αλλά ήμουν περήφανος που αγωνιζόμουν στον Ολυμπιακό και θα είμαι οπαδός της ομάδας μέχρι το τέλος της ζωής μου. Ποτέ δεν μετάνιωσα που υπέγραψα στον Ολυμπιακό. Στο τέλος της καριέρας μου δεν θα αποφύγω να αναφέρω ότι μέσα στις μεγάλες ομάδες που αγωνίστηκα ήταν και ο Ολυμπιακός»,

\nτόνισε στην εφημερίδα «Τα Νέα», καταφέρνοντας πλέον να δώσει σε όλους να καταλάβουν το… πρόβλημά του. Αυτή, ήταν η καριέρα του Ζλάτκο Ζάχοβιτς στην Ελλάδα. Τα καλά και τα κακά του Σλοβένου. Το θέμα είναι όμως πως σε ένα διαζύγιο, ποτέ δεν μπορεί να φταίει μόνο ο ένας.\n\nΟ Ζάχοβιτς, δεν θέλησε να μιλήσει ποτέ για τους παίκτες που εννοούσε όταν έλεγαν ότι κοροϊδεύουν στην προπόνηση. Στο τέλος μάλιστα, παραλίγο να έλεγε ότι… ήθελε να γυρίζει. Η ιστορία όμως γράφει πως ένας απίστευτα χαρισματικός παίκτης, πέρασε από τον Ολυμπιακό και… δεν ακούμπησε!\n\n(Πηγή: Olympiacos FC – The Legend )\n

Το μαγικό γκολ του Ζάχοβιτς στο εκπληκτικό 3-3 με την Ρεάλ:

\nhttp://www.youtube.com/watch?v=v9L66EQuaOo?w=728\n\n

Η απόλυτη καταξίωση του Αστέρα…(2005-2015)

Ο Αστέρας Τρίπολης, πριν λίγες μέρες, κατάφερε να εξασφαλίσει για πρώτη φορά στην ιστορία του την είσοδό του στους ομίλους του Europa league… Ήταν το κερασάκι στην τούρτα μιας πορείας που ξεκίνησε το 2005 από τα αλώνια της Δ’εθνικής.\n\nΕκείνη την χρονιά, ο Αστέρας κατάφερε για πρώτη φορά να ανέβει στην Γ’εθνική, κάνοντας το πρώτο βήμα για να βγει από την “αφάνεια”. Από αυτήν και μετά ανέβηκε “τρένο” τις κατηγορίες, φτάνοντας στην Super league το 2007-08.\n\nΣτην πρώτη του παρουσία έδειξε από νωρίς ότι “ήρθε για να μείνει” καθώς,πέρα από την 7η θέση που τελικά κατέκτησε, νίκησε στην έδρα του τους 4 “μεγάλους”(ΑΕΚ,ΠΑΟ,ΟΣΦΠ,ΠΑΟΚ) κερδίζοντας αμέσως την αναγνώριση απ’όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα… Με οδηγό εκείνη την χρονιά σταθεροποιήθηκε στην Super league τις επόμενες 2 χρονιές (2009,2010) αποτελώντας έναν υπολογίσιμο αντίπαλο για κάθε ομάδα και έχοντας σταθερή διοίκηση…\n\nΤο 2011 όμως, κάνοντας μια άσχημη χρονιά, έπεσε αγωνιστικά στην Β εθνική. Αρχικά έμεινε λόγω υποβιβασμού του Ηρακλή, ο οποίος απεβλήθη από την Super league λόγω πλαστού εγγράφου ενημερότητας. Εν συνεχεία όμως, κινδύνευσε για δεύτερη φορά, λόγω μιας κατηγορίας για σκάνδαλο δωροδοκίας μεταξύ του προέδρου του Μποροβήλου και του Αχιλλέα Μπέου, προέδρου του Ολυμπιακού Βόλου. Τελικά η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ αθώωσε τον Αστέρα. Εκείνη η χρονιά όμως, όσο και αν αυτό ακούγεται αντιφατικό αποδείχτηκε “ξυπνητήρι” για τον Αστέρα.\n\nΤις επόμενες 3 χρονιές, ο Αστέρας έκανε εκπληκτικές πορείες (6ος το 2012, 4ος το 2013 και 5ος το 2014) βγαίνoντας ισάριθμες φορές στην Ευρώπη όπου και εκεί σταδιακά δείχνει να αποκτάει “μέταλλο”… Το 2013, για τα προκριματικά του Europa league απέκλεισε την Ίντερ Μπακού (1-1 και τα δύο ματς και 4-2 στα πέναλντυ στην Τρίπολη) ενώ αποκλείστηκε για στο νήμα από την Πορτογαλική Μαρίτιμο(1-1 εντός, 0-0 εκτός). Το 2014, πάλι για τα προκριματικά του Europa League αποκλείστηκε από την Ραπίντ Βιέννης(1-1 εντός, 1-3 εκτός) μέχρι να έρθει η πιο μεγάλη στιγμή του στην Ευρώπη φέτος, όπου βρέθηκε στους ομίλους του Europa league αποκλείοντας 3 ομάδες (την φιλανδική Ροβανιέμι, την γερμανική Μάιντς και την Μακάμπι Τελ Αβίβ που στο παρελθόν είχε αποκλείσει ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ και ΠΑΟ). Ο όμιλος του είναι αρκετά δύσκολος (Τότεναμ,Μπεσίκτας και Παρτιζάν) αλλά οι εμπειρίες θα του είναι πολύτιμες…\n\nΜοναδικό μειονέκτημα για τον Αστέρα είναι το γεγονός ότι το γήπεδό του (ονομάζεται Θεόδωρος Κολοκοτρώνης από το 2012) δεν γεμίζει αναλογικά με το πόσο θα έπρεπε αν σκεφτούμε τι έχει καταφέρει η ομάδα της Αρκαδίας. Ας ελπίσουμε οι φετινοί αγώνες στην Ευρώπη να δώσουν κίνητρο στον κόσμο να “αγκαλιάσει” περισσότερο την, εδώ και 10 χρόνια, προσπάθεια που κάνει ο Αστέρας να “λάμπει” κάθε χρονιά όλο και περισσότερο…\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=heKD2Jfk72A\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2h8KrIbOdDM

Καλλονή όνομα και πράγμα…

Είναι μερικές φορές που κάποιες ομάδες σου δίνουν σοβαρό λόγο να ασχοληθείς μαζί τους είτε για θετικό είτε για αρνητικό . Συνήθως ,όταν έχουμε να κάνουμε με τις ”μεγάλες” ομάδες (Ολυμπιακό,ΠΑΟ,ΠΑΟΚ,ΑΕΚ), η κριτική αφορά πολλούς τομείς και δεν αρκείται σε κάποια μεμονωμένα περιστατικά, πολύ απλά γιατί αυτές οι ομάδες έχουν ως μόνιμο (ή σχεδόν μόνιμο) στόχο την κορυφή. Αν κοιτάξουμε όμως λίγο πιο κάτω τότε μπορεί να βρούμε ομάδες που έχουν πετύχει θαύματα ,που ,αναλογικά  ,ισοδυναμούν με κάτι παραπάνω από ένα πρωτάθλημα. Χαρακτηριστικότατο και ίσως σήμα κατατεθέν στα παραπάνω αποτελεί η  ομάδα της Λέσβου, η Καλλονή.\n\nΗ Καλλονή μπήκε στα ”μεγάλα” σαλόνια της Super League την σεζόν 2013-14 μετά από μια εξαιρετική πορεία στη Football League την αμέσως προηγούμενη σεζόν. Αθόρυβα, μεθοδικά και χωρίς τυμπανοκρουσίες, η ομάδα της Λέσβου μπήκε στην καρδιά όλων των Μυτηλινιών (μέχρι τότε από το νησί γνωρίζαμε τον Αιολικό) Όμως οι συνθήκες για παραμονή στην μεγάλη κατηγορία ήταν οι χειρότερες δυνατές.\n\nΩς γνωστόν, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για μια ομάδα από το να μην έχει δικό της γήπεδο. Πολύ απλά γιατί αναγκάζεται να ταξιδεύει από μέρος σε μέρος (σε περίπτωση που δεν μπορεί μόνιμα να νοικιάσει ένα γήπεδο) με αποτέλεσμα να υπάρχει κούραση και αποσυντονισμός στους παίκτες. Όταν ειδικά μιλάμε για την Καλλονή ,τότε τα πράγματα είναι χειρότερα καθώς ,όντας ομάδα νησιού, ήταν υποχρεωμένη να ταξιδεύει πολύ μακρυά προκειμένου να βρει γήπεδο  αντάξιο στις απαιτήσεις της μεγάλης κατηγορίας. (το γήπεδο της Καλλονής είχε κριθεί γενικά ακατάλληλο κυρίως λόγω χωρητικότητας ενώ και γραφειοκρατικοί λόγοι εμπόδιζαν τα έργα που έπρεπε να γίνουν) Παρά το γεγονός όμως ότι η Καλλονή έπαιξε επί της ουσίας 34 παιχνίδια φιλοξενούμενη (ΟΑΚΑ, Βικελίδης κοκ) , έχοντας και  πολλά σκαμπανεβάσματα ( λογικότατο και εξηγήσαμε γιατί) ,κατάφερε όχι απλά να σωθεί αλλά να κερδίσει και τον σεβασμό όλων,βάζοντας βάσεις για την νέα σεζόν που έρχεται. Μία σεζόν που θα την βρει στο δικό της γήπεδο, με κόσμο ”διψασμένο” για ποδόσφαιρο και αποφασισμένο να γεμίζει κάθε Κυριακή το Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης. Το φιλικό Καλλονή-Ουντινέζε που έγινε στις 14 Αυγούστου θα μείνει στην ιστορία ως το πρώτο ματς στο ανακαινισμένο ”στολίδι” της Λέσβου.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=NfAugB6bMV8\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4TIoqRsucIw\n\n

Σκάλα Καλλονή - Παραλία
Σκάλα Καλλονή – Παραλία
\n\nΚάντε κλικ στην εικόνα και κλείστε δωμάτιο για να επισκεφτείτε την όμορφη Καλλονή στη Λέσβο, από το FOXinTOWN.com !

Ατρόμητος, ”Ιπτάμενο περιστέρι” μόνο εκτός…

Σε μια εποχή που ο  χάρτης του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει αλλάξει, (AEK,Άρης στη β εθνική,ΠΑΟ αποδυναμωμένος) πολλές ομάδες έχουν κάνει την εμφάνιση τους πιο δυναμικά και προσπαθούν να κερδίσουν ένα εισιτήριο για την Ευρώπη.Η πιο σταθερή σε απόδοση είναι αναμφισβήτητα ο Ατρόμητος , ο οποίος κάθε χρόνο δυναμώνει και διεκδικεί ακόμα και έξοδο στο Champions league.(έχει και 2 συμμετοχές σε τελικό κυπέλλου το 2011 και το 2012).\n\nΈχοντας καταφέρει λοιπόν τα παραπάνω ,η ομάδα του Περιστερίου έχει  ανεβάσει τον πήχυ και για μια καλή πορεία στην Ευρώπη. Φαίνεται όμως ότι για να το καταφέρει αυτό πρέπει ή να παίζει συνέχεια εκτός ή να αλλάξει έδρα. Γιατί το λέμε αυτό θα πείτε..Μα γιατί πολύ απλά σε 3 συμμετοχές σε προκριματικά για τους ομίλου του Europa league έχει ισάριθμους αποκλεισμούς επειδή δε καταφέρνει να εκμεταλλευτεί την έδρα του. Τη σεζόν 2012-13 αποκλείστηκε από την Νιουκάστλ με ισοπαλία στο Περιστέρι (1-1) και ήττα στην Αγγλία (1-0) αλλά με πολύ καλύτερη εμφάνιση στο δεύτερο ματς . Το 2013-14 αποκλείστηκε από την Ολλανδική Αλκμαάρ με ήττα στο Περιστέρι (1-3) και νίκη στην Ολλανδία (0-2) σε ένα ματς που διακόπηκε λόγω φωτιάς στο εστιατόριο του γηπέδου στο 75 και συνεχίστηκε την επόμενη μέρα. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και φέτος ,όπου ο Ατρόμητος αποκλείστηκε από την Σαράγεβο, χάνοντας στην παράταση 1-3 στο Περιστέρι ενώ στο πρώτο ματς εκτός είχε επικρατήσει 1-2.\n\nΤο συμπέρασμα είναι λοιπόν(πέρα από την πλάκα για αλλαγή έδρας) ότι ο Ατρόμητος πρέπει να αποκτήσει πιο πολύ ”αέρα” στην Ευρώπη και να μην λυγίζει μπροστά στο κοινό του όταν νιώθει ότι πλησιάζει μια πρόκριση (σύμπτωμα πολλών ομάδων μας που είναι ”φρέσκες” στον χώρο αυτόν)..\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=YHVDyNrAFig\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=K_kIb6M1Abo\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=q-6I58iaX-M\n\n 

Το ελληνικό ποδόσφαιρο σε ταινίες…

 \n \n \nΤο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, σε ότι κατάσταση και να βρίσκεται, πάντα θα αποτελεί την νο1 επιλογή του μέσου Έλληνα φίλαθλου. Όσα σκάνδαλα και αν προκύψουν, όσο και αν η ρομαντική εποχή έχει περάσει ανεπιστρεπτί, όσο και να βλέπουμε τη βία να συνεχίζει να είναι παρούσα, εντούτοις σαν λαός το έχουμε στο αίμα μας να μας αρέσει η ”στρογγυλή θεά” είτε γιατί μας αρέσουν οι ποδοσφαιρικοί ”καβγάδες” (αν το γκολ ήταν οφ-σάιντ, αν το πέναλντυ ήταν ή δεν ήταν κοκ) είτε γιατί ισχύει το ρητό που λέει ”θρησκεία αλλάζεις, ομάδα όχι”…\n\nΑυτή την αγάπη λοιπόν, εδώ και περίπου 60 χρόνια την έχουν αποτυπώσει διάφοροι σκηνοθέτες και ηθοποιοί μέσω ταινιών. Ταινίες που δείχνουν το κλίμα της εκάστοτε εποχής και μας  δείχνουν το κλίμα που υπήρχε γύρω από το χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ας ξεκινήσουμε την αναφορά μας με χρονολογική σειρά και αναφέροντας μερικές από αυτές τις ταινίες που αποτέλεσαν κατά καιρούς σήματα κατατεθέν για το ελληνικό ποδόσφαιρο..\n\n1) Κυριακάτικοι ήρωες (1956) Η πρώτη ταινία που αφορούσε το σπορ και αναφέρεται στην ρομαντική εποχή του, όπου οι πρωταγωνιστές (οι οποίοι ήταν οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές όπως ο Μουράτης ,ο Πούλης, ο Λινοξυλάκης και άλλοι) μοιράζονται τους προβληματισμούς τους για τις ζωές τους εκτός γηπέδου, έχουν ως κύριο στόχο τη συμμετοχή τους στην Εθνική και είναι όλοι τους μια ενωμένη παρέα ανεξάρτητα από το σύλλογο που αγωνίζονται (πόσο μακρυνά ακούγονται αυτά σήμερα…)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2G-gdBpRyMo\n\n2)Η Ρένα είναι οφ-σάιντ (1972) Μια εικοσαετία μετά , η αγαπημένη ηθοποιός Ρένα Βλαχοπούλου, πρωταγωνιστεί σε μια ταινία ,στην οποία είναι φανερό πως πλέον στις ελληνικές ομάδες αγωνίζονται και ξένοι αθλητές, κάτι το οποίο αποτυπώνεται μέσω του ποδοσφαιριστή Χούλιο(Νίκος Γαλανός) ο οποίος γίνεται μήλον της έριδος για πολλές ελληνικές ομάδες..\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tRo2BgNUijs\n\n3)Χούλιγκανς, κάτω τα χέρια από τα νιάτα (1983) Πλέον , η βία  έχει κάνει για τα καλά την εμφάνισή της στα γήπεδα και εκδηλώνεται μέσω των χούλιγκανς. Μέσω αυτής της ταινίας όμως, επιδιώκεται να γίνει  ένα ψυχογράφημα του μέσου χούλιγκαν καθώς και πώς ο ίδιος οδηγήθηκε σε αυτό το μονοπάτι( κοινωνική απόρριψη, αντίδραση στο κατεστημένο ,συντηρητική κοινωνία κοκ). Επίσης , οι χούλιγκανς αντιμετωπίζονται και ως ρομπότ καθοδηγούμενα από ανώτερους φορείς , οι οποίοι τους οδηγούν στο πεδίο μάχης για δικά τους συμφέροντα..\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=IUt_VSCL5ms\n\n4) Η φανέλα με το νούμερο 9 (1988) Ο πρωταγωνιστής αυτής της ταινίας (Στράτος Τζώρτζογλου) είναι ένας παίκτης ο οποίος αγωνίζεται σε ομάδα γ εθνικής και αναγκάζεται να ”πουλάει” παιχνίδια προκειμένου να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο και να παίξει στην ανώτερη κατηγορία.  Μέσω αυτής της ταινίας προβάλλεται ο ”σκοτεινός κόσμος” του ελληνικού ποδοσφαίρου , με θύματα τους ίδιους τους αθλητές, οι οποίοι πέφτουν ”θύματα” συμφερόντων με ,πολλές φορές, ολέθριες για αυτούς συνέπειες (ο επαγγελματισμός πια σε όλο του το μεγαλείο και οι συνέπειες αυτού όχι πάντα καλές…)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=UwQrdfcow_A\n\nΤέλος να αναφέρουμε και μια πρόσφατη ταινία (2009 Η Κληρονόμος) με πρωταγωνίστρια τη Σμαράγδα Καρύδη , η οποία κληρονομεί μια ομάδα ποδοσφαίρου και από τη θέση του προέδρου προσπαθεί να την οδηγήσει σε επιτυχίες. Μια πιο ανάλαφρη ταινία η οποία δίνει ένα κωμικό τόνο στο ελληνικό ποδόσφαιρο..\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9QvjObISqSQ\n\nΥ.Γ. Θα μπορούσε να αναφερθεί και η ταινία ”Θύρα 7 η μεγάλη στιγμή” , η οποία υποτίθεται θα αποτύπωνε την τραγωδία της θύρας 7 στις 8-2-81 , αλλά αρκεί να δείτε την μισή για να καταλάβετε ότι ουδεμία σχέση έχει με το γεγονός (για αυτό άλλωστε και μετά από δικαστικό αίτημα των συγγενών των θυμάτων αποσύρθηκε από τους κινηματογράφους)\n \n \n 

Κάποτε τα ντέρμπι “αιωνίων” άγγιζαν τους 80.000 θεατές!

Στο βίντεο παρακολουθούμε στιγμιότυπα από 5 αγώνες Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στα μέσα και προς το τέλος της δεκαετίας του 80. Τότε οι δυο “αιώνιοι” χρησιμοποιούσαν για έδρα το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας και όχι τις παραδοσιακές έδρες τους λόγω έργων άλλα και εισιτηρίων διότι η ζήτηση εκείνη την εποχή ήταν μεγάλη.\n\nΚάθε ματς μεταξύ τους συγκέντρωνε 80 χιλιάδες κόσμο χωρίς διαχωριστικά ανάμεσα στους οπαδούς! Αργότερα η πληρότητα στις εξέδρες επανήλθε στα επίπεδα των 40 με 50 χιλιάδων αλλά οι αγώνες εκείνης της περιόδου 1984/85 – 1987/88 θα μείνουν στην ιστορία εκτός από την “κλασική” σημασία τους και για τα αξεπέραστα εισιτήρια ρεκόρ που δεν πρόκειται στο μέλλον να καταρριφθούν…\n\n(Πηγή: Αργύρης Κωστούρος)\n\n \n\nΕνδεικτικά κάποιοι αριθμοί:\n\n28.775 τα λιγότερα εισιτήρια στο νέο Καραϊσκάκης (1/3/09 ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 0-0)\n\n31.483 τα περισσότερα εισιτήρια στο νέο Καραϊσκάκης (15/1/06 ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 3-2)\n\n 42.151 τα περισσότερα εισιτήρια (που έχουν καταγραφεί) στο παλιό Καραϊσκάκης (13/3/65 ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 1-1)\n\n74.452 τα περισσότερα εισιτήρια που έχουν (18/11/84 ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 0-0 στο ΟΑΚΑ)\n\n9.639 τα λιγότερα εισιτήρια που έχουν κοπεί (22/11/03 ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 1-1 στην Ριζούπολη)\n\n9.880 τα λιγότερα εισιτήρια που έχουν κοπεί στο ΟΑΚΑ (10/5/95 ΠΑΟ-ΟΣΦΠ 1-1)\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ocFk1keUpek

Ο Μάικ Γαλάκος στον Παναθηναϊκό

Το 1981 είχε συμπληρώσει 8ετία στο Λιμάνι ο Μάικ Γαλάκος. Εκείνος δεν είχε άμεση επαφή με τον πρόεδρο Νταιφα, τον οποίο κάποιοι έπεισαν ότι δεν χρειαζόταν να κρατήσει τον παίκτη στην ομάδα. Ο «Γερμανός», που ήταν ίνδαλμα για τους ερυθρόλευκους φιλάθλους, πικράθηκε. Ο αδελφός της μητέρας του, ονόματι Βουγιουκλάκης, ήταν τότε στον ΠΑΟ και τον πήγε στους Βαρδινογιάννηδες, με τους οποίους υπέγραψε.\n\nΣτον Πειραιά έγινε χαμός. Οι φίλοι του προέδρου από την παρέα του Πασαλιμανιού με τον Πέτρο Βασάλο, γνωστό ως «Μιλάνο» γιατί είχε μαγαζί στο κέντρο της πόλης και πουλούσε παπούτσια από το Μιλάνο, τον Ανδρέα Στρουμπούλη, τον Νίκο Μπουντούρη, πατέρα του Ολυμπιονίκη Τάσου Μπουντούρη και τον Σούλη Αλεξανδράτο, που ήταν φυσικοθεραπευτής κίνησαν ένα βράδυ στις 2 τα ξημερώματα για την Εκάλη. Ξύπνησαν τον Νταϊφά και έπειτα από συζήτηση που κράτησε μέχρι το ξημέρωμα τον έπεισαν να δώσει τα χρήματα που χρειάζονταν για να μείνει ο παίκτης στον Ολυμπιακό.\n\nΟ αστικός μύθος θέλει τον Μάικ Γαλάκο να επιστρέφει την επιταγή στον Παναθηναϊκό και να ζητάει το δελτίο του. Ο «Καπετάνιος», όμως, του είπε: «Οποιος μπαίνει στην οικογένεια δεν φεύγει». Ο Σταύρος Νταϊφάς αμέσως μετά έκανε ρελάνς και αγόρασε από τον Εθνικό του Δημήτρη Καρέλλα τον Τάσο Μητρόπουλο αντί 25 εκατ. δραχμών.

Κώστας Αντωνίου:”Στον ΠΑΟ δεν γυρίζω ούτε νεκρός”!

Ο Κώστας Αντωνίου γεννήθηκε στις 19/04/1961 και από νεαρή ηλικία γράφτηκε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Αγωνιζόμενος στη μεσαία γραμμή, σαν “8άρι”, το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα των ανδρών το έκανε τη σεζόν 1977-1978 και τις επόμενες τρείς σεζόν αποτέλεσε χρήσιμο “εργαλείο” στο χώρο της μεσαίας γραμμής για τους εκάστοτε προπονητές του. Τη σεζόν 1978-1979 είχε 18 συμμετοχές και 1 γκολ, τη σεζόν 1980-1981 είχε 10 συμμετοχές αλλά κάπου εκεί ο Παναθηναϊκός θεώρησε οτι δεν είναι πλέον χρήσιμος και τον παραχώρησε με κανονική μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών. Στον Απόλλωνα έμεινε για δύο σεζόν όπου είχε “γεμάτες” χρονιές και ήταν εκ των πρωταγωνιστών της ομάδας της Ριζούπολης (1981-1982 29 συμμ. / 3 γκολ, 1982-1983 24 συμμ. 3 γκολ). Οι πολύ καλές του εμφανίσεις τράβηξαν το ενδιαφέρον της παλιάς του ομάδας και με εισήγηση του νέο προπονητή της ομάδας, Γιάτσεκ Γκμοχ, ο Κώστας Αντωνίου επιστρέφει με κανονική μεταγραφή στον Παναθηναϊκό και γίνεται βασικό στέλεχος της 11άδας του Γκμοχ που θα κατακτήσει το πρωτάθλημα της σεζόν 1983-1984 (ο Κώστας Αντωνίου είχε 24 συμμ. / 3 γκολ). Η επόμενη τετραετία ήταν επίσης “γεμάτη” για τον Αντωνίου :\n\n1984-1985 : 27 συμμετοχές, 6 γκολ\n1985-1986 : 28 συμμετοχές, 4 γκολ\n1986-1987 : 27 συμμετοχές, 1 γκολ\n1987-1988 : 25 συμμετοχές, 3 γκολ\n

Ο Κώστας Αντωνίου στον Ολυμπιακό! Το θρίλερ της παραλίγο μετακίνησης.

\nΚάπου εκεί μπαίνει στο παιχνίδι ο Κοσκωτάς. Το καλοκαίρι του 1988 λοιπόν, με το νόμο της προσφοράς-αντιπροσφοράς σε ισχύ, ο Κώστας Αντωνίου συμπλήρωνε πενταετία στον Παναθηναϊκό. Ο Κοσκωτάς δε δυσκολεύεται να πείσει τον 27χρονο Αντωνίου να επιλέξει τον Ολυμπιακό, προσφέροντας του απίστευτα “πακέτα” παροχών και ο “Ταλιμπάν” πράσινος Κώστας Αντωνίου γίνεται κόκκινος. Ο Βαρδινογιάννης καταθέτει την προσφορά των 17.000.000 δραχμών, ο Κοσκωτάς την αντιπροσφορά των 23.800.000 δραχμών, ο Κώστας Αντωνίου λέει “χαίρετε και αντίο” και πηγαίνει για προετοιμασία με τον Ολυμπιακό!\n\nΟ Βαρδινογιάννης φυσικά έπαθε αμόκ. Να χάσει παίκτη απ’τον Ολυμπιακό, και δη απ’τον Κοσκωτά, που ανέβαινε συνεχώς στους κοσμικούς και επιχειρηματικούς κύκλους (αφού κανείς ακόμη δε γνώριζε το ποιόν του); Το πλήγμα θα ήταν τεράστιο και ο Κώστας Αντωνίου θα γινόταν κερκόπορτα και για τους υπόλοιπους. Μάζεψε λοιπόν το νομικό του επιτελείο, το σκάλισαν από εδώ, το ξεσκόνισαν από εκεί και βρήκαν τη λύση. Ουσιαστικά λύση δεν ήταν, αλλά δεν είχαν τίποτε άλλο στα χέρια τους. Εκμεταλλεύονται λοιπόν μια ξεχασμένη διάταξη περί “γηγενών παικτών”, μια διάταξη που έλεγε οτι αν κάποιος ποδοσφαιριστής είναι γηγενής (ήτοι προέρχεται απ’τις ακαδημίες του συλλόγου και παραμένει από τότε στο δυναμικό της ομάδας) και δεχτεί αντιπροσφορά από άλλη ομάδα, τότε η ομάδα του έχει δικαίωμα να καταθέσει προσφορά ισόποση με την αντιπροσφορά της άλλης ομάδας ώστε να αποκτήσει δικαίωμα να του ανανεώσει μονομερώς το συμβόλαιο. Ισχυρίζονται λοιπόν οτι ο Κώστας Αντωνίου είναι “γηγενής”, καταθέτουν προσφορά ίση με την αντιπροσφορά του Ολυμπιακού και του ανανεώνουν μονομερώς το συμβόλαιο. Το κόλπο της υπόθεσης ήταν οτι ο Κώστας Αντωνίου δε μπορούσε να θεωρηθεί “γηγενής”,καθώς το καλοκαίρι του 1981 τον πούλησε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια και απ’τον οποίο τον ΑΓΟΡΑΣΕ ξανά το καλοκαίρι του 1983.\n\nΟ Κώστας Αντωνίου – που όπως είπαμε είχε ξεκινήσει και προετοιμασία με τον Ολυμπιακό – αρνήθηκε την αντιπροσφορά του Παναθηναϊκού και μάλιστα έστειλε και εξώδικο στον Παναθηναϊκό, στον οποίο γνωστοποιούσε πως δεν ήθελε πλέον να έχει καμμία απολύτως επαγγελματική σχέση μαζί του. Αναπόφευκτα, η υπόθεση οδηγήθηκε στην αρμόδια εννεαμελή επιτροπή της ΕΠΟ, όπου με ψήφους 7-2 στη συνεδρίαση της 30/06/1988 δικαίωσαν τις θέσεις του Παναθηναϊκού! Ο Κώστας Αντωνίου όμως ήταν ανένδοτος : “Οι απειλές και οι εντυπώσεις με αφήνουν αδιάφορο. Ανήκω στον Ολυμπιακό και είμαι βέβαιος οτι θα δικαιωθώ στο ΑΣΕΑΔ”, δήλωσε, δείχνοντας οτι είναι αποφασισμένος να τραβήξει την υπόθεση “στα άκρα”.\n\nΣυνεχίζουμε… Πράγματι, η υπόθεση πήγε στο ΑΣΕΑΔ (Ανώτατο Συμβούλιο Εκδικάσεως Αθλητικών Διαφορών) και ορίστηκε να εκδικαστεί τον Αύγουστο του 1988, ενώ ο Κώστας Αντωνίου συνέχιζε να προπονείται με τον Ολυμπιακό. Η απόφαση του ΑΣΕΑΔ είναι ενδεικτική του τι σήμαινε “Βαρδινογιάννης” στα χρόνια της παντοδυναμίας του : Με ψήφους 4-1, το ΑΣΕΑΔ δικαίωσε τον… Παναθηναϊκό, κρίνοντας οτι “πρώτη πενταετία για ένα ποδοσφαιριστή μπορεί να θεωρηθεί και μετά από εννέα χρόνια προσφοράς του στην ίδια ομάδα”. Ο ΠΣΑΠ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμοιβομένων Ποδοσφαιριστών) του οποίου πρόεδρος ήταν ο Αντώνης Αντωνιάδης, τάχθηκε καθαρά υπέρ του Αντωνίου με τον οποίο επισκέφθηκαν τον τότε Υφυπουργό Αθλητισμού Θόδωρο Στάθη και του ζήτησαν να τοποθετηθεί για να διορθωθεί αυτή η σκανδαλώδης απόφαση. Η υπόθεση λοιπόν παραπέμφθηκε στην ολομέλεια του ΑΣΕΑΔ που είχε επιφορτιστεί το βάρος της τελικής απόφασης. Η πρώτη συνεδρίαση αναβλήθηκε, καθώς έξω απ’το ΑΣΕΑΔ είχαν μαζευτεί αρκετοί οπαδοί του Ολυμπιακού που είχαν δημιουργήσε καθαρά γηπεδική ατμόσφαιρα.\n\nΣεπτέμβριος του 1988 και γίνεται η τελική συνεδρίαση της ολομέλειας του ΑΣΕΑΔ. Ο Κώστας Αντωνίου στην κατάθεση του είπε οτι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό, καθώς οι σχέσεις του με την εργοδοσία ήταν κάκιστες και τόνισε πως αν τον στείλουν πίσω ουσιαστικά τον καταστρέφουν, αφού τον περιμένουν τιμωρίες, διακοπές συμβολαίου και ένα σωρό άλλα γνωστά και… Βαρδινογιαννικά. Λίγες ημέρες αργότερα (22/09/1988), βγήκε η απόφαση, η οποία ήταν… ισοπαλία : 6 ψήφοι υπέρ του Αντωνίου, 6 ψήφοι υπέρ του Παναθηναϊκού, αλλά η ψήφος του προέδρου του ΑΣΕΑΔ (που ήταν υπέρ του Παναθηναϊκού) μέτρησε “διπλή” και έτσι ο Κώστας Αντωνίου υποχρεώνεται να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό! Ο Κώστας Αντωνίου, φανερά δυσαρεστημένος απ’την τροπή που πήραν τα πράγματα, δήλωσε : “Στον Παναθηναϊκό δε γυρίζω ούτε νεκρός! Αυτό είναι ξεκαθαρισμένο. Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, ύστερα απ’όσα έγιναν”, ενώ ο Βαρδινογιάννης έσπευσε να δηλώσει “εμείς δεν εκδικούμεθα κανέναν παίκτη μας”. Ο Ολυμπιακός κατέθεσε στο ΑΣΕΑΔ νέα αίτηση επανεξέτασης της υπόθεσης, αρνούμενος να δεχτεί τη “διπλή” ψήφο του προέδρου και η υπόθεση ξανάνοιξε, για να αποφανθεί τελικά ότι… όντως η ψήφος του προέδρου μετράει διπλή και να κλείσει οριστικά και αμετάκλητα η υπόθεση Κώστας Αντωνίου.\n\nΓια την ιστορία : Ο Κώστας Αντωνίου γύρισε στον Παναθηναϊκό (που δεν… εκδικείται) και πέρασε σχεδόν ένα εξάμηνο στο “ψυγείο” (παίζοντας σε μόλις 15 αγώνες και σημειώνοντας ένα γκολ), στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι και τη σεζόν 1993-1994 (όταν και τον “ξαπόστειλαν” στον Αθηναϊκό όπου και έκλεισε την καριέρα του, χωρίς να αγωνιστεί σε κανέναν αγώνα).\n(Πηγή: http://pesetero-blog.blogspot.gr/)

Ο Δημήτρης Σαραβάκος στον Ολυμπιακό!

Ο Δημήτρης Σαραβάκος στον Ολυμπιακό!

\n\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος γεννήθηκε στις 29/07/1961 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα απ’τον Πανιώνιο. Την παρθενική του εμφάνιση την έκανε τη σεζόν 1977-1978 όταν και προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών καθώς το ταλέντο του δε χωρούσε πλέον στις ομάδες των μικρών. Αγωνιζόμενος είτε σαν δεύτερος επιθετικός είτε σαν δεξιός εξτρέμ, την επόμενη σεζόν (1978-1979) πήρε 9 συμμετοχές, τη σεζόν 1979-1980 πήρε 12 συμμετοχές και απ’την επόμενη σεζόν έγινε βασικότατο στέλεχος του Πανιωνίου και “άνοιξε λογαριασμό” και με τα γκολ. Αναλυτικά η πορεία του στον Πανιώνιο :\n\n1977-1978 : 1 συμμ.\n1978-1979 : 9 συμμ.\n1979-1980 : 12 συμμ.\n1980-1981 : 33 συμμ., 4 γκολ\n1981-1982 : 31 συμμ., 13 γκολ\n1982-1983 : 28 συμμ., 8 γκολ\n1983-1984 : 28 συμμ., 10 γκολ\n\nΗ πολύ καλή σεζόν του το 1983-1984 και οι καλές εμφανίσεις του με την εθνική ομάδα τράβηξαν τον ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού που “έκλεισε” τη μεταγραφή με τον Πανιώνιο στο άψε-σβήσε, καθώς παραδοσιακά οι δύο ομάδες είχαν άριστες σχέσεις. Έτσι το καλοκαίρι του 1984 ο Δημήτρης Σαραβάκος βρέθηκε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο “με το καλημέρα” έγινε το αστέρι της ομάδας (και πουλέν του Γιώργου Βαρδινογιάννη), σημειώνοντας 15 γκολ σε 23 συμμετοχές.\n\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος έγινε “σημαία” για τον Παναθηναϊκό και μεγάλο αστέρι της ομάδας, γνωρίζοντας την αποθέωση είτε έπαιζε καλά είτε όχι. Σπεσιαλίστας στις εκτελέσεις φάουλ και πέναλτι, αλλά και σπεσιαλίστας στο να… κερδίζει μουσαντένια πέναλτι. Στην καριέρα του στον Παναθηναϊκό, η σπαραξικάρδια κραυγή του όταν έπεφτε, έχοντας ταυτόχρονα τα χέρια και τα πόδια ψηλά, με το κεφάλι να έχει κλίση προς τα πίσω, ήταν το απόλυτο highlight του.\n\nΔεκάδες πέναλτι και φάουλ σε καλό σημείο κέρδισε ο πρόεδρος της σχολής των ιπτάμενων θεατρίνων τα οποία ως επι το πλείστον επωφελήθηκε ο Παναθηναϊκός. Οι Σουηδοί της Γκέτεμποργκ έχουν να λένε ακόμα για τα δύο τραβηγμένα απ’τα μαλλιά πέναλτι που κέρδισε ο Παναθηναϊκός και μετέτρεψε σε γκολ ο Δημήτρης Σαραβάκος (το πρώτο πάντως, στη Σουηδία, το’χε κερδίσει ένας μαθητής του Σαραβάκου, ο Θανάσης Δημόπουλος).\n\nΤέλος πάντων, ο Δημήτρης Σαραβάκος – που παράλληλα είχε γίνει και βασικό στέλεχος της εθνικής μας ομάδας – ήταν το απόλυτο ίνδαλμα στον Παναθηναϊκό και στην πρώτη του τετραετία στην ομάδα είχε την εξής συγκομιδή :\n\n1984-1985 : 23 συμμ., 15 γκολ\n1985-1986 : 29 συμμ., 15 γκολ\n1986-1987 : 23 συμμ., 13 γκολ\n1987-1988 : 26 συμμ., 5 γκολ\n\n…και κάπου εκεί έρχεται ο Κοσκωτάς. Ένας Κοσκωτάς, “φορτωμένος” με το συμβάν Αντωνίου, έψαχνε να βρεί τρόπο να εκδικηθεί το Βαρδινογιάννη και να κερδίσει τις εντυπώσεις, ταπεινώνοντας παράλληλα τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού που παρέμενε πανίσχυρος στο παρασκήνιο. Η ιδέα λέγεται οτι έπεσε απ’τον “μικρό” Κοσκωτά, το Σταύρο.\n

“Γιώργο, να τους πάρουμε κάποιον που να τους πονέσει πολύ”.

\nΟ Κοσκωτάς ζήτησε να του φέρουν μια λίστα με τους παίκτες του Παναθηναϊκού που συμπληρώνουν πενταετία ή οκταετία το χειμώνα ή προσεχές καλοκαίρι. Με το που πήρε τη λίστα, το βλέμμα του έπεσε σε ένα όνομα : Δημήτρης Σαραβάκος. “Αυτό είναι”, σκέφτηκε ο Κοσκωτάς,\n

θα του πάρω το Σαραβάκο και θα τους ξεφτιλίσω“.

\nΟ Κοσκωτάς ήξερε πως αυτή τη φορά δε μπορούσε κανείς να του πεί για γηγενείς, ομογενείς και… ιθαγενείς, οπότε ήταν αποκλειστικά στα χέρια του να κάνει μια προσφορά που ο μεν Σαραβάκος να μη μπορεί να αρνηθεί και ο δε Βαρδινογιάννης να μη σκεφτεί καν να τη “χτυπήσει” δίνοντας παραπάνω χρήματα.\n\nΒρισκόμαστε πάντα στο Σεπτέμβριο του 1988. Ο Κοσκωτάς έψαχνε την ευκαιρία να “ξεμοναχιάσει” το Σαραβάκο χωρίς να γίνει αντιληπτός για να τον “κόψει”. Και βρήκε την ευκαιρία, σε μια εκδήλωση του ΠΣΑΠ, όπου επρόκειτο μεταξύ άλλων να τιμηθεί και ο Δημήτρης Σαραβάκος.\n\n \n\nΟ στόχος εντοπίστηκε, ο Δημήτρης Σαραβάκος συνομιλούσε με κάποιους, όταν άκουσε μια φωνή απο πίσω του να λέει :\n

Θα κάνω δώρο το Σαραβάκο στα γενέθλια του γιου μου“.

\nΟ Σαραβάκος σάστισε και γύρισε να δει ποιος ήταν και η σαστιμάρα του μεγάλωσε ακόμα περισσότερο όταν είδε μπροστά του τον πελώριο όγκο του Κοσκωτά. Ο Κοσκωτάς έσφιξε το χέρι του Σαραβάκου κοιτάζοντας τον κατάματα και του είπε τέσσερις λέξεις όλες κι όλες :\n

“Εμείς θα τα πούμε”.

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος θεώρησε ως κίνηση εντυπωσιασμού την κίνηση του Κοσκωτά και δεν έδωσε σημασία. Όταν όμως χτύπησε το τηλέφωνο του και άκουσε τον Κοσκωτά στην άλλη γραμμή να του λέει πως υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να συζητήσουν, χωρίς να υπάρχει καμία δέσμευση από πλευράς του, ο Δημήτρης Σαραβάκος βραχυκύκλωσε. Η περιέργεια μπορεί να σκότωσε τη γάτα, αλλά ο Σαραβάκος – αν και κατα βάθος ήξερε – ήταν περίεργος να ακούσει τι ήταν αυτό το σημαντικό δια στόματος Κοσκωτά.\n\nΗ συνάντηση έγινε και ο Κοσκωτάς έριξε τις βόμβες στο Σαραβάκο :\n

“Δεσμεύομαι ότι θα φύγεις χωρίς καμία υποχρέωση. Μόνο να με ακούσεις. Μπορώ να κάνω τα πάντα για σένα, γιατί το αξίζεις. Ξέρεις, λήγει το συμβόλαιο σου και πρέπει να σκεφτείς το αύριο. Τώρα μπορεί να μην έχεις υποχρεώσεις, αλλά αύριο μεθαύριο οι ανάγκες σου θα είναι μεγαλύτερες. Θα σου λύσω το πρόβλημα όλης σου της ζωής και μια μέρα θα μ’ευγνωμονείς γι’αυτό”.

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος είχε μείνει “κάγκελο”. Ο Κοσκωτάς είδε τη σαστιμάρα του Σαραβάκου και συνέχισε :\n

“Θα μιλάει για εμάς όλη η Ευρώπη. Θα φέρω τον Κλίνσμαν κι άλλους που δε μπορώ τώρα να σου πώ. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου δίπλα στον Κλίνσμαν;”.

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος προσπάθησε να μιλήσει, αλλά οι λέξεις δεν έβγαιναν απ’το στόμα του. Ο Κοσκωτάς έδειξε κατανόηση:\n

“Σε καταλαβαίνω, έχεις ενδοιασμούς. Σκέφτεσαι το παρελθόν σου, τον κόσμο…”

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος έγνεψε καταφατικά. Ο Κοσκωτάς τον επανέφερε όμως στη… γραμμή πυρός :\n

“Σκέψου όμως το μέλλον σου. Επαγγελματίας είσαι. Εδώ υπουργοί αλλάζουν κόμματα”.

\nΚάπου εκεί η συνάντηση των δύο έλαβε τέλος. Ο επίλογος της συνάντησης ήταν η δέσμευση που απαίτησε ο Κοσκωτάς :\n

“Σκέψου το καλά και απάντησε μου. Πρέπει να ξέρω, δικαιούμαι να ξέρω”…

\n \n \n \nΟ Δημήτρης Σαραβάκος δε μπόρεσε να κλείσει μάτι μετά τη συνάντηση, ενώ όλα αυτά είχαν επίδραση και στην απόδοση του εντός αγωνιστικών χώρων. Ο Δημήτρης Σαραβάκος είχε δεσμευτεί οτι θα απαντήσει. Στο μυαλό του γύριζαν δεκάδες σκέψεις, η αποθέωση απ’τους Παναθηναϊκούς, τα μπινελίκια των Ολυμπιακών για τα πέτσινα πέναλτι και φάουλ που έπαιρνε κατά συρροήν, αλλά και η ενδεχόμενη πρόταση του Κοσκωτά που σίγουρα θα απείχε έτη φωτός απ’τις αποδοχές του στον Παναθηναϊκό.\n\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος κανόνισε άλλη μια συνάντηση με τον Κοσκωτά, που όμως ήταν απασχολημένος και έστειλε τον αδελφό του, Σταύρο. Ο ανήσυχος Σαραβάκος κομπιάζει και ο μικρός Κοσκωτάς αναλαμβάνει να τον… ξεμπλοκάρει :\n

“Μην ανησυχείς, ο πρόεδρος είπε “Ότι θες”, οπότε δε μας εμποδίζει τίποτα, θα τα βρούμε αρκεί να θέλεις”.

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος αποδέχεται να κάνει χρήση της πενταετίας του και να πάει στον Ολυμπιακό, αρκεί να πάρει το ποσό των 600.000.000 δραχμών. Το θέλετε σε ευρώ; 1.760.822 ευρώ. Όσο δηλαδή μια καλή μεταγραφή εν έτει 2008, 20 χρόνια αργότερα δηλαδή. Αρκεί να σκεφτεί κανείς οτι τόσα χρήματα έχει λαμβάνειν στο περίπου ο προερχόμενος απ’τη Ρεάλ Μαδρίτης, Ραούλ Μπράβο, απ’τον Ολυμπιακό για τη σεζόν 2007-2008!\n\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος περίμενε οτι μετά τη βόμβα… 600 μεγατόνων που έριξε, ο μικρός Κοσκωτάς θα κόμπιαζε και θα επικοινωνούσε με το “μεγάλο”. Αμ δε.\n

“Εντάξει, εξακόσια!”

\nκάνει ο Σταύρος Κοσκωτάς. Ο Δημήτρης Σαραβάκος είχε μείνει αποσβολωμένος και λίγο έλειψε να τον μαζέψουν οι κύριοι με τα άσπρα όταν άκουσε το πακέτο των υπόλοιπων παροχών :\n

“1.000.000 δραχμές ετήσιο μισθό, ειδικά πριμ συμμετοχών, τερμάτων και τίτλων, σπίτι και επαγγελματική αποκατάσταση των συγγενών στη Γραμμή ΑΕ (εκδοτικός όμιλος του Κοσκωτά) και την Τράπεζα Κρήτης”.

\nΟ Σταύρος Κοσκωτάς έφυγε ευτυχής απ’το ραντεβού αφού είχε φέρει εις πέρας την αποστολή που του ανέθεσε ο αδελφός του Γιώργος, ενώ ο Δημήτρης Σαραβάκος έφυγε με το ποσό των 600.000.000 να στριφογυρίζει συνεχώς στο μυαλό του.\n\nΛίγες ημέρες αργότερα, στις 01.00 μετά τα μεσάνυχτα, έγινε το “κινηματογραφικό” ραντεβού στο άλσος της Νέας Σμύρνης. Ο Δημήτρης Σαραβάκος ειδοποιήθηκε να πάει να συναντήσει το Σταύρο Κοσκωτά για να εισπράξει την προκαταβολή του, όπως του είπαν. Ο διεθνής ποδοσφαιριστής έμεινε κάγκελο μόλις είδε τι τον περίμενε : Δύο βαλίτσες της Τράπεζας Κρήτης με 50.000.000 μετρητά η κάθε μία (100.000.000 δραχμές μετρητά, δηλαδή) και ένα κλειδί θυρίδας της Τράπεζας, στην οποία υπήρχαν τα συμβόλαια που θα υπέγραφαν οι δύο πλευρές με το πέρας της πενταετίας και μια επιταγή 500.000.000 δραχμών. Για τη θυρίδα 202Α έγινε ειδική διευκρίνιση :\n

“Υπάρχουν δύο κλειδιά. Ένα εσύ και ένα ο πρόεδρος”.

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος έφυγε σα νεκροζώντανος απ’το ραντεβού, έχοντας 2 βαλίτσες που είχαν συνολικά 100 εκατομμύρια δραχμές, ζεστά ζεστά. Τα χρήματα τα πήγε στο σπίτι του και τα έκρυψε εκεί. Δε διακινδύνευε να πάει να καταθέσει τόσα χρήματα σε καμία τράπεζα.\n\n \n\nΜόλις έχει μπεί ο Οκτώβριος και οι φήμες κυκλοφόρησαν σχεδόν αμέσως, με τους Παναθηναϊκούς να αρνούνται να το πιστέψουν και τους Ολυμπιακούς να σκαρώνουν σύνθημα :\n

“Στη θυρίδα 202, είναι του Μήτσου το δελτίο”…

\nΟ Δημήτρης Σαραβάκος δε μπορούσε να το κρατήσει μυστικό. Συναντήθηκε με το Γιώργο Βαρδινογιάννη και του είπε τα καθέκαστα. Ο Βαρδινογιάννης κάθιδρος απ’τα ποσά και τις παροχές που δεν πρόκειται να έδινε ποτέ στο Σαραβάκο – όχι επειδή δε τα’χε – αρκέστηκε να πεί\n

“κι εγώ στη θέση σου το ίδιο θα έκανα”.

\nΠριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, αρχίζει ο πόλεμος των ΜΜΕ και ο Κοσκωτάς βάλλεται πανταχόθεν. Ακολουθεί η αποκάλυψη του σκανδάλου Κοσκωτά και ανακρίσεις, παραπομπές, ειδικά δικαστήρια… ένας χαμός. Στις 06/11/1988 ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον Ολυμπιακό με 2-1 στο ΟΑΚΑ με το Σαραβάκο να πετυχαίνει το νικητήριο τέρμα με πέναλτι, για να του κάνει δριμύτατες παρατηρήσεις ο… Σταύρος Κοσκωτάς, λίγο πριν χαθεί απ’την καθημερινότητα του Ολυμπιακού. Σκηνές ροκ στις εξέδρες, με τους Παναθηναϊκούς να τραγουδούν”Σαραβάκος, οε οε οε” και τους Ολυμπιακούς να ανταπαντούν “… στη θυρίδα 202, είναι του Μήτσου το δελτίο”…\n\nΟι Κοσκωτάδες εν τέλει εξαφανίστηκαν, αφήνοντας τον Ολυμπιακό έρμαιο του κράτους, φορτωμένο με ένα χρέος που ουδέποτε ο ίδιος επεδίωξε να δημιουργήσει. Ο Βαρδινογιάννης αντάμειψε το Σαραβάκο με νέο συμβόλαιο, συγχωρώντας τον – όπως έγραψαν τα (ελεγχόμενα απο τότε) ΜΜΕ – για την παρ’ολίγο “απιστία” του και η περιβόητη θυρίδα, η 202Α, ανοίχθηκε απ΄τον επίτροπο της Τράπεζας Κρήτης. Οτιδήποτε βρέθηκε εκεί κατασχέθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο και ο Δημήτρης Σαραβάκος έπειτα από διαβουλεύσεις με την Τράπεζα Κρήτης, επέστρεψε τα 100.000.000 που είχε πάρει απ’τον Κοσκωτά.\n\nΤα παραπάνω γεγονότα δεν επιδέχονται αμφισβήτησης και τα έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο Δημήτρης Σαραβάκος σε συνέντευξη του στο περιοδικό “Active” το 1998, λίγο καιρό μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Όταν ρωτήθηκε “Είχες δίλημμα; Τι σκέφτηκες;”, απάντησε:\n

“Εσύ τι θα σκεφτόσουν στη θέση μου;”

\nκαι παραδέχτηκε ότι επέστρεψε τα πάντα στην τράπεζα, εκτός απ’το κλειδί της θυρίδας και τις δύο άδειες βαλίτσες της τράπεζας Κρήτης, που ζήτησε να κρατήσει ως “ενθύμιο”. Όπως είπε χαρακτηριστικά:\n

“Πως αισθάνομαι; Σα να κέρδισα τον πρώτο αριθμό του λαχείου, του πρωτοχρονιάτικου εννοείται, και να πλύθηκε μαζί με το πουκάμισο”…

\nΥ.Γ. : Ο Δημήτρης Σαραβάκος έπαιξε άλλα 5 χρόνια στον Παναθηναϊκό πριν φύγει για να παίξει για μια διετία στην ΑΕΚ των Μελισσανίδη-Μπάγεβιτς. Το 1997 επέστρεψε για να κλείσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό, αλλά έκανε μόλις 2 συμμετοχές, μέχρι που μια μέρα έφυγε απ’την προπόνηση του Παναθηναϊκού και δεν ξαναγύρισε ποτέ.\n\n(Πηγή: http://pesetero-blog.blogspot.gr/)\n\n

Χρονική Διάρκεια Συμβολαίου Αθλητών

Μετά την πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά στο νόμο “προσφοράς-αντιπροσφοράς” που ίσχυε παλαιότερα, ας δούμε ποια είναι η ισχύουσα νομοθεσία περί της διάρκειας των συμβολαίων. Το σχετικό άρθρο είναι το άρθρο 90 του Νόμου 2725/1999 – “Χρονική Διάρκεια Συμβολαίου” και προβλέπει ρητά τα παρακάτω:\n\n1. Οι αθλητές διακρίνονται σε ερασιτέχνες, αμειβόμενους η επαγγελματίες. Αθλητής κάτω των δεκαοκτώ 118) ετών δεν επιτρέπεται να συνάπτει σύμβαση παροχής αθλητικών υπηρεσιών με Α.Α.Ε. ή Τ.Α.Α.\n\n2. Η χρονική διάρκεια του συμβολαίου αθλητή με αμοιβή ή επαγγέλματα αθλητή δεν επιτρέπεται, με ποινή ακυρότητας, να είναι μικρότερη από έξι (6) μήνες και μεγαλύτερη από πέντε (5) χρόνια. Σε κάθε περίπτωση η λήξη της χρονικής διάρκειας του συμβολαίου πρέπει να συμπίπτει με την τελευταία, πριν από την έναρξη της μεταγραφικής περιόδου, ημέρα.\n\n3. Αν η χρονική διάρκεια του αρχικού συμβολαίου είναι μικρότερη από πέντε (5) χρόνια, μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης του συμβολαίου από την Α.Α.Ε. ή το Τ.Α.Α., για το μέχρι τη συμπλήρωση της πενταετίας χρόνο. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να καθορίζονται υποχρεωτικά και οι οικονομικοί όροι της ανανέωσης.\n\n4. Οποιαδήποτε συμφωνία αθλητή με Α.Α.Ε. ή Τ.Α.Α. είτε για υποχρέωση παροχής ανταλλάγματος εκ μέρους του αθλητή με Τη λήξη του συμβολαίου είτε για πρόβλεψη διαδικασίας προσφοράς και αντιπροσφοράς με τη λήξη του συμβολαίου είναι άκυρη\n\n5. Ερασιτέχνης αθλητής που συμπληρώνει το δέκατο όγδοο (18ο) έτος της ηλικίας του έχει υποχρέωση για υπογραφή συμβολαίου με την Α.Α.Ε. ή το Τ.Α.Α. του σωματείου στο οποίο ανήκει αυτός, εφόσον η Α.Α.Ε. η το Τ.Α.Α. το επιθυμούν. Η χρονική διάρκεια του συμβολαίου αυτού εκτείνεται από ένα (1) έως τρία (3) χρόνια και καθορίζεται αποκλειστικά και για μία μόνο φορά, από την Α.Α.Ε. ή το Τ.Α.Α, και σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύει αθλητή που έχει υπερβεί το εικοστό πρώτο (21ο) έτος της ηλικίας του. Επιτρέπεται συμφωνία των συμβαλλομένων κατά την υπογραφή του συμβολαίου για διάρκεια αυτού μεγαλύτερη των τριών (3) ετών, αλλά το πολύ μέχρι τα πέντε (5) έτη. Σε περίπτωση που ο ερασιτέχνης αθλητής δεν συμμορφωθεί προς την ανωτέρω υποχρέωση του για παραμονή του στην Α.Α.Ε. η το Τ.Α.Α από ένα (I) έως τρία (3) χρονιά ως αμειβομένου η επαγγελματία, εφαρμόζονται σε βάρος του οι συνέπειες που προβλέπονται στον κανονισμό που καταρτίζεται, συμφωνά με το άρθρο 87\n\n6. Σε περίπτωση που ο ερασιτέχνης αθλητής συμπληρώσει το δέκατο όγδοο (18ο) έτος της ηλικίας του. αν η Α.Α.Ε η το Τ.Α.Α. του σωματείου στο οποίο αυτός ανήκει δεν επιθυμεί να τον εντάξει στην δύναμή του ως επαγγελματία ή αμειβόμενο, σύμφωνα με τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου, τότε αυτός καθίσταται ελευθέρας να εγγράφει σε Α.Α.Ε η Τ.Α.Α..\n\n7. Αθλητής που ανήκει σε Α.Α.Ε. ή σε σωματείο που διατηρεί Τ.Α.Α. και μεταγράφεται σε ομάδα του εξωτερικού, υπογράφοντας σύμβαση παροχής αθλητικών υπηρεσιών, χωρίς τη συναίνεση της Α.Α.Ε. ή του Τ.Α.Α. από τα οποία προέρχεται, πριν από τη συμπλήρωση του δέκατου ογδόου (18ου) έτους της ηλικίας του η πριν από τη λήξη του χρονικού διαστήματος της δέσμευσης του σε αυτό. αν είναι άνω των δεκαοκτώ (18) ετών, δεν μπορεί να μεταγράφει σε άλλο σωματείο, Α Α.Ε η Τ.Α.Α στην Ελλάδα, αλλά εντάσσεται στην Α.Α.Ε. ή στο Τ.Α.Α που ανήκε, είναι δε υποχρεωμένος, έστω και αν έχει ηλικία μεγαλύτερη του εικοστού πρώτου (21ου) έτους, να εκπληρώσει προς αυτά τις υποχρεώσεις που είχε κατά το χρόνο που μεταγράφηκε στην ομάδα του εξωτερικού.\nΕιδικά για τα ποδόσφαιρο, οι σχέσεις μεταξύ των Π.Α.Ε. που διατηρούν Τμήματα Εκπαιδευομένων Ποδοσφαιριστών (Αθλητικές Ακαδημίες) και των εκπαιδευόμενων ποδοσφαιριστών τους καθορίζονται ως ακολούθως:\nα) Οι εκπαιδευόμενοι ποδοσφαιριστές καθ΄ όλη τη διάρκεια της εκπαίδευσης τους δεν μπορούν να εγγράφουν η να μεταγραφούν ως επαγγελματίες η αμειβόμενοι ή ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές σε οποιοδήποτε σωματείο του εσωτερικού ή εξωτερικού, χωρίς τη συγκατάθεση της Π.Α.Ε. στην οποία ανήκουν. Στην Ε.Π.Ο. δεν επιτρέπεται να εγκρίνει τέτοιες εγγραφές ή μετάγραφες ούτε να εκδίδει το τυχόν απαιτούμενο διεθνές πιστοποιητικό (μπλε κάρτα).\nβ) Οι ως άνω ποδοσφαιριστές με τη συμπλήρωση του ίσου έτους της ηλικίας τους έχουν υποχρέωση για υπογραφή ειδικού συμβολαίου πενταετούς διάρκειας, εφόσον η Π.Α.Ε. το επιθυμεί. Διαφορετικά καθίστανται ελεύθεροι. Τα δύο πρώτα έτη του πενταετούς συμβολαίου αποτελούν περίοδο δοκιμαστικής υπηρεσίας. Με τη λήξη της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας η Π.Α.Ε. δικαιούται να λύσει μονομερώς και αζημίως γι΄ αυτήν το σχετικό συμβόλαιο, οπότε ο ποδοσφαιριστής καθίσταται ελεύθερος.\nγ) Οι κάθε είδους αποδοχές και λοιπές παροχές οποιασδήποτε μορφής των ως άνω ποδοσφαιριστών καθορίζονται από την Π.Α.Ε., το ύψος όμως των τακτικών μηνιαίων αποδοχών τους δεν επιτρέπεται να είναι μικρότερο των κατώτατων ορίων που καθορίζονται από τον ειδικό κανονισμό του άρθρου 87 του νομού αυτού.\n\n8. Οι αθλητές του σωματείου που ιδρύει Τ.Α.Α. έχουν υποχρέωση υπογραφής συμβολαίου με το Τ.Α.Α., χρονικής διάρκειας που καθορίζεται με τον κανονισμό που καταρτίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 87.\n\n9. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του αρμόδιου για τον αθλητισμό Υπουργού, ύστερα από γνώμη της οικείας αθλητικής ομοσπονδίας, του οικείου επαγγελματικού συνδέσμου και των οικείων συνδικαλιστικών οργάνων επαγγελματιών αθλητών και προπονητών ανάλογα, καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της άσκησης του επαγγέλματος των προσώπων που διαμεσολαβούν στην κατάρτιση των συμβολαίων μεταξύ επαγγελματιών αθλητών ή αθλητών με αμοιβή η προπονητών και των Α.Α.Ε. ή Τ.Α.Α. κατά περίπτωση

Ο αθλητικός νόμος προσφοράς-αντιπροσφοράς

Πόσοι άραγε έχουν ακούσει ή θυμούνται τον περιβόητο αθλητικό νόμο περί προσφοράς-αντιπροσφοράς; Αν είσαι κάτω από 35-40, δύσκολα θα τον θυμάσαι, εκτός αν έτυχε ν’ακούσεις να το συζητάνε οι “παλιοί”. Κι όμως αυτός ο νόμος ήταν η αιτία για πολλές κόντρες και “χτυπήματα” για τους δύο “αιωνίους”.\n\nΠάμε πίσω στις δεκαετίες ’70-’80. Ο “νόμος Μποσμάν” δεν υπήρχε ακόμη στο ποδόσφαιρο και στην Ελλάδα ίσχυε ο νόμος της “προσφοράς” και της “αντιπροσφοράς”. Αυτό σήμαινε πως όταν ένας παίκτης έκλεινε πενταετία ή οκταετία στην ομάδα του και η ομάδα επιθυμούσε να τον κρατήσει στο δυναμικό της, το ανώτατο ποσό που μπορούσε να του προτείνει ήταν 17.000.000 δραχμές. Αυτός ήταν ο νόμος της “προσφοράς” και αν ο παίκτης την αποδεχόταν, συνέχιζε κανονικά στην ομάδα.\n\nΟ νόμος της “αντιπροσφοράς” έλεγε πως αν κάποια άλλη ομάδα επιθυμούσε να αποκτήσει κάποιον ποδοσφαιριστή που συμπλήρωνε πενταετία ή οκταετία και η ομάδα του είχε ήδη καταθέσει προσφορά, θα έπρεπε να καταθέσει αντιπροσφορά αυξημένη κατά 40% στο ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ήτοι 23.800.000 δραχμές. Έτσι αν μια ομάδα μπορούσε να καλύψει το ποσό, μπορούσε επί της ουσίας να κάνει την αντιπροσφορά και να αποκτήσει όποιον παίχτη ήθελε αφού ο σύλλογος του παίχτη ήταν με “δεμένα” χέρια. Οι παίκτες έριχναν ένα “πρέπει να κοιτάξω το μέλλον μου”, η ομάδα δε μπορούσε να καταθέσει ποσό άνω των 17.000.000 οπότε ο ποδοσφαιριστής συνήθως αποδεχόταν την αντιπροσφορά που ήταν 40% μεγαλύτερη και έφευγε.\n\nΜε αυτόν τον τρόπο, με πενταετίες και οκταετίες και “αντιπροσφορές”, πολλοί μεγάλοι παίχτες όπως π.χ οι Δεληκάρης, Γαλάκος, Κυράστας, Σαργκάνης και Βαμβακούλας, είχαν αλλάξει στρατόπεδο και είχε προκληθεί σάλος.