SportBrio

Category: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

  • Ο “ξυλουργός” των Νησιών Φερόε

    Ο “ξυλουργός” των Νησιών Φερόε

    Την Παρασκευή, αυτός και η ομάδα του, τα Νησιά Φερόε, έγραψαν ιστορία κερδίζοντας την Ελλάδα εκτός έδρας…Την Δευτέρα ο κάθε παίκτης των Φερόε γύρισε στην καθημερινή εργασία του ενώ οι Έλληνες στις προπονήσεις με τις ομάδες τους…

    Ο αρχηγός της ομάδας Φρόντι Μπενιάμινσεν επέστρεψε στο ξυλουργείο του. Μην απορείτε… Από τέτοιες δουλειές ζούνε αυτοί οι ”ήρωες” που πέτυχαν αυτόν τον πραγματικά μεγάλο άθλο. Ο ίδιος ο Μπενιάμινσεν έδωσε την παρακάτω συνέντευξη…

     

    -Νικήσατε την Ελλάδα την Παρασκευή. Νιώθεις σταρ σήμερα;

    -Όχι δε νομίζω. Είναι συνηθισμένη μέρα. Μια Δευτέρα στη δουλειά και τίποτα άλλο.

    -Πώς νιώθεις να δουλεύεις μετά τη νίκη στην Ελλάδα, τη μεγαλύτερη στην ιστορία των Φερόε;

    -Είναι πολύ ωραία γιατί σε συγχαίρουν όλοι. Από τη στιγμή που είμαστε ερασιτέχνες, κάνουμε προπόνηση μετά τις δουλειές μας

    -Πώς μπορείς να συνδυάζεις τη δουλειά ενός πολίτη με το να είσαι αρχηγός των Φερόε και να συγκεντρώνεσαι και στην οικογένειά σου;

    -Γίνεται γιατί η οικογένειά μου με στηρίζει. Χωρίς την υποστήριξή της, θα ήταν αδύνατο. Στο σπίτι ρίχνεις τους ρυθμούς σου. Γιατί αν θες να παίζεις μπάλα, πρέπει να προπονείσαι πολύ. Και πρέπει και να κάνεις και τέλεια τη δουλειά σου.

    Ο ίδιος σχολιάζει και την δήλωση του προέδρου της ομοσπονδίας των Φερόε, ότι δηλαδή “η ομάδα μπορεί να παίξει στα τελικά του EURO 2020“ λέγοντας: “Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό, αλλά ο σκοπός είναι να έχεις έναν στόχο και να προσπαθείς να τον ”πιάσεις” βελτιώνοντας τον εαυτό σου…”

    Ο Φρόντι Μπενιάμινσεν είναι 37 χρονών και αγωνίζεται στην HB Torshvan από το 2008 ως στόπερ και αμυντικός μέσος.Η βασική του δουλειά είναι εργάτης και δουλεύει σε οικοδομές ως ξυλουργός. Μετά την δουλειά πάει απευθείας για προπόνηση.

    Ως site, επειδή έως σήμερα απλά γράφαμε για την ”ντροπιαστική ήττα” της Ελλάδας, θα θέλαμε εδώ να δώσουμε συγχαρητήρια σ’αυτόν και σε όλους τους παίκτες των Φερόε για το ”μάθημα” που μας έδωσαν και εντός και εκτός γηπέδου…

     

    Post by FSF – The Faroe Islands Football Association.
  • Μυθικές Περιγραφές…

    Μυθικές Περιγραφές…

    Ιστορική στιγμή του μεγάλου Διακογιάννη

    Λόγω τεχνικών προβλημάτων διέκοψε on-air την μετάδοση ποδοσφαιρικού αγώνα Μουντιάλ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qAorQ8IR-uU

    Παπαδημητρίου και απ’το “δόξασοι ο Θεός” στο “βοήθα Παναγιά”…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=uerAxj9aO9M

    Σκουντής και “βάλτο αγόρι μου”

    Στο νικητήριο τρίποντο του Διαμαντίδη στον ημιτελικό Ελλάδα-Γαλλία για το Ευρωμπάσκετ 2005(ατάκα που έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιήθηκε για τίτλο ραδιοφωνικής εκπομπής που παρουσίαζε ο ίδιος)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cr8ozzcUqNQ

    Χελάκης και “χίλιες βουβουζέλες”

    (Ελλάδα-Νιγηρία 2-1 Μουντιάλ 2010)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RwxA22Bmphs

    Υπάρχουν ακόμα κάποιες φορές που τα μικρόφωνα έμειναν ανοιχτά…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=fiax4RSFW3c

    Και τέλος μερικές ερασιτεχνικές περιγραφές για άφθονο γέλιο

    Απλά ακούστε τες…(εμείς αναρωτιόμαστε αν ο σπίκερ του Παναιτωλικός-Ρόδος ζει ακόμα ή έπαθε κάνα έμφραγμα..)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZB0cq-XmcP0
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RFmcP8rrRYY

  • Η τραγωδία του Χέιζελ 1985

    Η τραγωδία του Χέιζελ 1985

    Έχει χαρακτηριστεί μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και όχι άδικα, καθώς 39 άτομα έχασαν τη ζωή τους το απόγευμα της 29ης Μαΐου 1985, στο στάδιο «Χέιζελ» των Βρυξελλών. Μια τραγωδία όμως που άλλαξε μια για πάντα την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού από τους Άγγλους, με πρωτοβουλία της Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία έλαβε δραστικά μέτρα αντιμετώπισής τους. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

    Το χρονικό της τραγωδίας…

    Απόγευμα 29ης Μαΐου 1985. και η Γιουβέντους αντιμετωπίζει τη Λίβερπουλ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Περισσότεροι από 60 τηλεοπτικοί σταθμοί μετέφεραν στις χώρες τους την εικόνα του αγώνα.  Οι οπαδοί και των δύο ομάδων είχαν δημιουργήσει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα με την αστυνομία έτοιμη να παρέμβει σε περίπτωση που θα χρειαζόταν.

    Στις 5 το απόγευμα είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 60.000 οπαδοί στο στάδιο, με τους περισσότερους Άγγλους όμως να βρίσκονται υπό κατάσταση μέθης. Ο τομέας «Ζ» ήταν δίπλα στους φανατικούς  της Λίβερπουλ. Αυτές οι θέσεις ανήκαν στους ουδέτερους φιλάθλους. Εκεί είχαν καθίσει και αρκετοί Ιταλοί, φίλοι της Γιουβέντους, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στις Βρυξέλες για να δουν τον τελικό. Οι πιο πολλοί από αυτούς ήταν άνθρωποι με οικογένειες και μικρά παιδιά..

    Στις 7 το απόγευμα είχε καθοριστεί η ώρα έναρξης του αγώνα. Η κατάσταση είχε ήδη αρχίσει να γίνεται εκρηκτική από τα συνθήματα των οπαδών των 2 ομάδων. Ο τομέας «Ζ» βρισκόταν δίπλα στους Άγγλους χούλιγκαν και οι οπαδοί που βρίσκονταν εκεί καλύπτονταν από ελάχιστη αστυνομική δύναμη. Στις τάξεις των Άγγλων φιλάθλων, είχαν εισχωρήσει αρκετοί χούλιγκαν χωρίς εισιτήριο και έχοντας καταναλώσει πολύ αλκοόλ. Η κατάσταση “μύριζε μπαρούτι”.

    Περίπου μια ώρα πριν από τη σέντρα του αγώνα, οι οπαδοί της Λίβερπουλ πέρασαν χωρίς πρόβλημα το διαχωριστικό και επιτέθηκαν με ορμή στους Ιταλούς που βρίσκονταν στον τομέα «Ζ». Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των τελευταίων και για αρκετή ώρα καθίσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα εκτοξεύονταν εκατέρωθεν. Ωστόσο, οι Άγγλοι συνέχιζαν να έρχονται κατά δεκάδες στον τομέα «Ζ» αναγκάζοντας σχεδόν όλους τους Γιουβεντίνους να κάνουν άτακτη υποχώρηση.

    Αρκετοί Ιταλοί στριμώχθηκαν σε έναν τοίχο στο τέλος της εξέδρας, ο οποίος κατέρρευσε από την πίεση των σωμάτων. Δεκάδες άνθρωποι παγιδεύτηκαν κάτω από τα συντρίμμια και ποδοπατήθηκαν από πολλούς που έτρεχαν να ξεφύγουν από την μανία των Άγγλων. Απολογισμός;

    39 άνθρωποι νεκροί(32 Ιταλοί, τέσσερις Βέλγοι, δύο Γάλλοι και ένας Ιρλανδός), περισσότεροι από 350 τραυματίες , και μια κατάσταση πανικού που είχε ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση των πρώτων βοηθειών.

    Υπήρχε και συνέχεια όμως…

    Την ώρα που δεκάδες ανθρώπινα σώματα βρίσκονταν στο έδαφος, ορισμένοι Ιταλοί εξοργισμένοι έτρεξαν προς το μέρος των φιλάθλων της Λίβερπουλ. Η Αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει αυτήν την επίθεση και οι μάχες που ακολούθησαν καταγράφηκαν από τις κάμερες.

    Η μαρτυρία ενός από τους επιζώντες δείχνει το δράμα σε όλο του το μεγαλείο.

    Σώματα ήταν πεσμένα κάτω και δεν αντιδρούσαν. Πολλά από τα μικρά παιδιά πέθαναν από ασφυξία αφού τα είχαν πατήσει. Εγώ δεν πρόκειται ποτέ πια να έχω φυσιολογική ζωή. Κάθε μέρα, κάθε βράδυ, σε κάθε όνειρο μου βλέπω τους ανθρώπους εκείνους που πέθαιναν. Βλέπω τα παιδάκια που δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα.

    Και πολλοί άλλοι σίγουρα ένιωθαν έτσι…

    Η μη αναβολή του αγώνα, το άδικο πέναλτι και ο “φάουλ” πανηγυρισμός του Πλατινί…

    Η τραγωδία μεταδόθηκε ζωντανά σε όλο τον κόσμο μέσω των τηλεοπτικών σταθμών. Ο αγώνας φυσικά δεν είχε αρχίσει. Η UEFA και οι Βέλγοι απέφυγαν να αποκαλύψουν την πραγματική τραγωδία. Οι δημοσιογράφοι που προσπαθούσαν να δουν τι ακριβώς είχε συμβεί δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη, καθώς δεν υπήρχε καν ενημέρωση για την ύπαρξη ή μη νεκρών. Οι διοργανωτές προσπάθησαν να κρύψουν από τους ποδοσφαιριστές αυτά που είχαν πραγματικά συμβεί.

    Τελικά, οι αρχηγοί των δύο ομάδων, Ο Νιλ και ο Σιρέα, πήραν το μικρόφωνο του σταδίου, καλώντας τα πλήθη να ηρεμήσουν, ανακοινώνοντας παράλληλα ότι το παιχνίδι θα γινόταν κανονικά. Εξάλλου, οι εντολές της UEFA, απαιτούσαν το παιχνίδι να διεξαχθεί κανονικά.

    Τελικά η σέντρα έγινε στις 21.40. Αρκετοί υποστήριξαν ότι το ματς δεν έπρεπε να γίνει. Τελικά όμως έγινε. Ίσως ενδεχόμενη αναβολή του να δημιουργούσε περαιτέρω προβλήματα. Το ίδιο πάντως το ματς ξεχάστηκε τελείως όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι.

    Για την ιστορία η Γιουβέντους κέρδισε 1-0 με ανύπαρκτο πέναλτι που εκτέλεσε ο Πλατινί και  το οποίο το έδωσε ο διαιτητής θέλοντας ίσως να κατευνάσει λίγο τον πόνο των Ιταλών… Αρνητικά σχολιάστηκε πάντως ο έξαλλος πανηγυρισμός του Πλατινί, ο οποίος έδειξε να μην έχει καταλάβει το δράμα που είχε παιχτεί.

    Το “μετά” της τραγωδίας και η παρέμβαση της Θάτσερ…

    Η νίκη της Γιουβέντους, έστω και άδικη, ίσως να ήταν η επιθυμητή από την από την πλειοψηφία προκειμένου να μην υπάρξουν άλλα επεισόδια. Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι ο διαιτητής πήρε οδηγίες για να “εξασφαλίσει” την νίκη της Γιουβέντους. Το ποδόσφαιρο, όμως, έχασε πολλά περισσότερα εκείνο το βράδυ…

    Την επόμενη μέρα, ο παρατηρητής της ΟΥΕΦΑ, Γκούντερ Σνάιντερ, επιρρίπτει ευθύνες αποκλειστικά στους οπαδούς της Λίβερπουλ, αθωώνοντας παράλληλα τους διοργανωτές του αγώνα, τους αρμόδιους του γηπέδου, τη βελγική αστυνομία και τους φιλάθλους της Γιουβέντους.

    Η Λίβερπουλ έπρεπε να υποστεί εξοντωτικές ποινές. Στις 31 Μαΐου, η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, πιέζει για την αποβολή όλων των αγγλικών ομάδων από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

    Τελικά, σε συνεννόηση της με την ΟΥΕΦΑ, θα “πετύχει” την απαγόρευση της συμμετοχής τους για 5 χρόνια ενώ για την Λίβερπουλ η απαγόρευση θα ισχύσει για ένα χρόνο παραπάνω… Ήταν βέβαια και ένα καθοριστικό χτύπημα της Θάτσερ απέναντι στον χουλιγκανισμό που βρισκόταν τότε στο αποκορύφωμά του και δημιουργούσε πολλά προβλήματα και στην Πρέμιερ Λιγκ.

    Η Βρετανική Αστυνομία εξέτασε από την πλευρά της το βίντεο του αγώνα και συνέλαβε 27 άτομα με την υποψία της ανθρωποκτονίας, πλειοψηφία εξ αυτών, γνωστοί χούλιγκαν της Λίβερπουλ.

    Το στάδιο της καταστροφής, το “Χέιζελ“, συνέχισε να λειτουργεί για περίπου δέκα χρόνια, φιλοξενώντας, όμως, αθλητικά γεγονότα άσχετα με το ποδόσφαιρο.

    Οι άτυχοι οπαδοί

    Ρόκο Ατσέρα (29), Μπρούνο Μπάλι (50), Αλφονς Μπος, Τζιανκάρλο Μπρουσκέρα (21), Αντρέα Καζούλα (11), Τζιοβάνι Καζούλα (44), Νίνο Τσερούλο (24), Βίλι Σιέλενς, Τζιουζεπίνα Κόντι (17), Ντιρκ Ντενέκι, Ντιονίζιο Φάμπρο (51), Ζακ Φρανσουά, Εουτζένιο Γκαλιάνο (35), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Αλμπέρτο Γκουαρίνι (21), Τζιοβαίνιο Λαντίνι (50), Ρομπέρτο Λορεντίνι (31), Μπάρμπαρα Λούσι (58), Φράνκο Μαρτέλι (46), Λόρις Μεσόρε (28), Τζιάνι Μαστρολάκο (20), Σέρτζιο Μπαστίνο Ματσίνο (20), Λουτσιάνο Ρόκο Παπαλούκα (38), Λουίτζι Πιντόνε (31), Μπέντο Πιστολάτο (50), Πάτρικ Ράντκλιφ, Ντομένικο Ραγκάτσι (44), Αντόνιο Ρανιανέζε (29), Κλοντ Ρομπέρ, Μάριο Ρόνκι (43), Ντομένικο Ρούσο (28), Ταρτσίζιο Σάλβι (49), Τζιανφράνκο Σάρτο (47), Αμεντέο Τζιουζέπε Σπαλαόρε (55), Μάριο Σπάνου (41), Ταρτσίζιο Βεντουρίν (23), Ζαν Μισέλ Βαλά, Κλαούντιο Τζαβαρόνι (28)

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ClegJGD2zfE
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=q1npxg9szPY

  • Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

    Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.


     
    Είναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια οι καλές σχέσεις Ελλάδας και Σερβίας σε όλα τα επίπεδα.Οι δύο χώρες εκδηλώνουν αυτήν την φιλία με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο.Ένας από αυτούς είναι και ο αθλητισμός, μέσω του οποίου 2 χαρακτηριστικές φορές στο παρελθόν φάνηκε το πόσο κοντά είναι η Ελλάδα και η Σερβία, ειδικά όταν η τελευταία αντιμετώπισε καταστάσεις πολέμου.”Εμπνευστές” αυτής της αλληλεγγύης ήταν η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός…

    Ο Ολυμπιακός στα “χαρακώματα” του Βελιγραδίου…

    Στις 12 Νοεμβρίου του 1994 ο Ολυμπιακός του Τάις Λίμπρεχτς βρέθηκε στην εμπόλεμη Σερβία για να παίξει φιλικό φιλανθρωπικού χαρακτήρα με τον Ερυθρό Αστέρα.Το κλίμα ήταν βαρύ στην αποστολή από την προηγούμενη μέρα καθώς είχε μαθευτεί ο θάνατος του Αττίλιο στο αεροδρόμιο και έγινε ακόμα πιο βαρύ όταν ο Ολυμπιακός έφτασε στην Σερβία, η οποία τότε ”υπέφερε” από τις μάχες που έδινε στα συντρίμμια της Γιουγκοσλαβίας.

    Πριν το παιχνίδι ο Πέτρος Κόκκαλης και ο γιατρός της ομάδας Χρήστος Δάρρας επισκέφτηκαν τραυματίες του πολέμου και προσέφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ δεσμεύτηκαν και για περαιτέρω ενίσχυση.Επίσης, λίγο πριν την σέντρα, οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων έβαλαν ένα πανό στο κέντρο του γηπέδου που έγραφε ”Ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους-Ειρήνη στα Βαλκάνια”.

    Το ματς, για την ιστορία, έληξε 4-1 υπέρ του Ερυθρού Αστέρα αλλά αυτό ελάχιστα ενδιέφερε τον οποιονδήποτε.Η ουσία ήταν ότι, με αφορμή αυτόν τον αγώνα, η ομάδα της Σερβίας επέστρεψε στους αγώνες της Ευρώπης το 1995.Επίσης ήταν και η αρχή μιας μεγάλης φιλίας μεταξύ των δύο ομάδων που οδήγησε στην αδελφοποίησή τους.Ο στόχος του Ολυμπιακού είχε επιτευχθεί και με το παραπάνω…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TRGGfnLfaTE?w=728

     

     

    Η σειρά της ΑΕΚ…

    Στις 7 Απριλίου του 1999, η ΑΕΚ, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη, ταξίδεψε στο Νόβισαντ της Σερβίας για άλλο ένα φιλικό συμπαράστασης στον Σέρβικο λαό ,που τότε υπέφερε από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στην Παρτιζάν. Η αποστολή της ΑΕΚ έγινε δεκτή με ψωμί και αλάτι, κατά το σέρβικο έθιμο, ενώ την συνόδεψαν και εκπρόσωποι κομμάτων όπως οι Γλέζος και Κατσιφάρας. Επίσης την αποστολή υποδέχτηκε συγκινημένος ο Πρόεδρος της Σερβίας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς.

    Το γήπεδο που θα γινόταν ο ιστορικός αυτός αγώνας ήταν χωρητικότητας 40000 θέσεων και είχε σημειωθεί sold-out,ωστόσο πήγαν ,μόλις 15000 φίλαθλοι καθώς λόγω του πολέμου δεν υπήρχαν αρκετά καύσιμα που θα διευκόλυναν την μετακίνηση των υπολοίπων.Επίσης εκείνη την ημέρα δεν ακούστηκαν καθόλου σειρήνες πολέμου, δείγμα του κλίματος που επικρατούσε.

    Ο αγώνας έληξε 1-1 αλλά δεν ολοκληρώθηκε καθώς διεκόπη στο 61ο λεπτό από την εισβολή Σέρβων και Ελλήνων φιλάθλων στο γήπεδο με σκοπό να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τους παίκτες των 2 ομάδων…Μια συγκινητική στιγμή που συνοδεύτηκε από την δωρεά κόκκινων αυγών, λαμπάδων και τσουρεκιών από τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ στους συναδέλφους τους…

    Η παραπάνω κίνηση της ΑΕΚ σχολιάστηκε από μεγάλα μέσα του τύπου σε όλη την Ευρώπη όπως η γερμανική Bild(”αγώνας με σύνθημα έξω ο πόλεμος από την Γιουγκοσλαβία”), η ισπανική MARCA(”απίστευτο που μια ομάδα αγωνίστηκε στα χαρακώματα”) και η ιταλική Gazzetta(”παιχνίδι παρένθεση στον πόλεμο”). Πέρασε έτσι το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι η ΑΕΚ ”αγωνίστηκε” και ”πέρασε” το δικό της αντι-πολεμικό μήνυμα…

     \nhttps://www.youtube.com/watch?v=es5bgSJLlEs?w=728

  • Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αποτελούσε αναμφισβήτητα μια ηγετική μορφή της εξέδρας του Ολυμπιακού. Στο σάλπισμά του κανείς δεν έπρεπε να κάθεται κάτω γιατί θα αντιμετώπιζε την ”οργή” του.’Ηθελε να κάνει όλους τους Ολυμπιακούς μια γροθιά που θα υπεράσπιζε τον Ολυμπιακό και θα γινόταν κάτω από τους ήχους μιας τρομπέτας.Ο λόγος για τον θρυλικό Αττίλιο ή κατά κόσμον Βασίλη Δουρίδα…

    Γεννημένος το 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα, μάζευε ότι λεφτά του έδιναν για να μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα του Πειραιά.Σπούδαζε Ιατρική αλλά στο 4ο έτος παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.Παρολίγον συνάδελφοί του γιατροί του έλεγαν να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί κινδύνευε η υγεία του αλλά αυτός απαντούσε:

    Εγώ ζω για τον Ολυμπιακό!

    Την δεκαετία του ’90 είχε γίνει στόχος επιθέσεων 2 φορές από αγνώστους που του έστησαν καρτέρι και τον χτύπησαν άσχημα. Επίσης, η άστατη ζωή που έκανε επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την υγεία του και τελικά πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1994 από πνευμονικό οίδημα…

    Ο χαρακτήρας του και το ”ψευδώνυμό” του

    Ο Αττίλιο ανήκε στους λεγόμενους ”αγνούς” οπαδούς. Απλός σεμνός και πράος στην καθημερινή του ζωή, άνθρωπος με χιούμορ αλλά και φανατικός με τον Ολυμπιακό, ήταν αγαπητός σε όλο τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπως προαναφέραμε.Δούλευε υπάλληλος σε μια τράπεζα αίματος στην Αθήνα.

    Όσον αφορά το γιατί τον φωνάζανε Αττίλιο η ιστορία έχει ως εξής: ένα απόγευμα και ενώ ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καραισκάκη, ο Βασίλης Δουρίδας είχε αργήσει να πάρει την θέση του δίπλα από τα κάγκελα της θύρας 7 και σε λίγο ο αγώνας θα άρχιζε. Τρέχοντας να προλάβει έσπρωξε άθελα του μερικούς φιλάθλους που κάθονταν και ένας από αυτούς του φώναξε:

    Σιγά ρε φίλε, ποιός είσαι; Ο Αττίλιο;

    Ο Αττίλιο που εννοούσε ήταν ένας παλαιστής της εποχής, αλλά από κείνη την στιγμή και μετά έγινε και το ”ψευδώνυμο” αυτού του θρυλικού φιλάθλου…

    Ολυμπιακός και “ξερό ψωμί”…

    Ο Αττίλιο ακολουθούσε τον Ολυμπιακό σχεδόν σε όλα τα σπορ, εντός και εκτός έδρας.Περνούσε έτσι τους ήχους της τρομπέτας του σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν η ομάδα του Πειραιά.Ακόμα και με την οικογένειά του είχε προβλήματα καθώς πιο πολύ βρισκόταν στο γήπεδο παρά μαζί της.

    Έγινε το απόλυτο ”τοτέμ” της εξέδρας στο Καραϊσκάκη. Μόλις ακουγόταν η «θρυλική» τρομπέτα, οι πάντες σιωπούσαν. Τα χέρια σηκώνονταν στον αέρα και οπαδοί κάθε ηλικίας, έχοντας λάβει λάβει το μουσικό παράγγελμά του,χτυπούσαν συντονισμένα τα χέρια αποτελώντας έτσι τον κινητήριο μοχλό του Ολυμπιακού. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό “πολεμικό” παιάνα και τον ”συνόδευαν” έπειτα οι οπαδοί με το γνωστό «Ο-λυ-μπιακός, Ο-λυ-μπιακός».

    Ο Αττίλιο κοντραρίστηκε ακόμα και με την χούντα όταν μετά το τέλος ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου παρότρυνε το πλήθος έξω από την θύρα 1 να μην διαλυθεί παρά το αντίθετο που έλεγε η αστυνομία. Αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο Τριμελές Πρωτοδικείο του Πειραιά, το οποίο στην αρχή τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση,αλλά κατόπιν έφεσης που έκανε αφέθηκε ελεύθερος.Συνήγορός του ήταν ο Αντρέας Υδραίος, δικηγόρος του ιστορικού προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή.

    Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ”Ολυμπιακός μέχρι θανάτου” καθώς το γεγονός ότι συνεχώς αγνοούσε τις συμβουλές των γιατρών(του είχαν πει ότι ακόμα και το δυνατό φύσημα της τρομπέτας μπορούσε να τον επηρεάσει αρνητικά)και η αδιαφορία γενικότερα για την υγεία του οφείλονταν στο ότι θα θυσίαζε τα πάντα γι’αυτήν την ομάδα.

    Η κηδεία του Αττίλιο

    Τελικά η κατάληξη ήταν μοιραία και το 1994 πέθανε. Η σωρός του μπήκε σε κόκκινο φέρετρο(κατόπιν τελευταίας του επιθυμίας) ενώ στην κηδεία του πήγαν πολλοί επώνυμοι ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.Μαζί του πήρε για πάντα το θρυλικό σάλπισμα αλλά ο ήχος αυτός θα παραμένει για πάντα η ”κινητήρια” δύναμη του Ολυμπιακού…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UsVkxnFEQdM

     

  • Calciopoli 2006: Συγκλόνισε την ποδοσφαιρική Ευρώπη…

    Calciopoli 2006: Συγκλόνισε την ποδοσφαιρική Ευρώπη…

    Τον Μάιο του 2006 η Γιουβέντους είχε ανακηρυχθεί για δεύτερη σερί χρονιά πρωταθλήτρια Ιταλίας. Ήταν η εποχή που πολλοί παίκτες της θα συμμετείχαν στην Εθνική της Ιταλίας στο Μουντιάλ που θα γινόταν στην Γερμανία.Μέχρι που ένα σκάνδαλο ήρθε να “ταράξει τα νερά” της “Κυρίας” και όλου του ιταλικού ποδοσφαίρου.

    Το παραπάνω σκάνδαλο έμεινε στην ιστορία με την ονομασία Calciopoli.Ξεκίνησε όταν κάποιες ιταλικές εφημερίδες δημοσιοποίησαν τηλεφωνικές συνομιλίες της σεζόν 2005-06 μεταξύ του τότε γενικού διευθυντή της Γιουβέντους Λουτσιάνο Μότζι και διάφορων μεγάλων αρχιδιαιτητών με σκοπό  να γίνονται αρεστοί ορισμοί διαιτητών για την ”Μεγάλη Κυρία”.Στις συνομιλίες, που είχαν μπροστάρη τον Μότζι, ακούστηκαν και άλλες που ήταν από παράγοντες των Φιορεντίνα, Μίλαν, Λάτσιο και Ρετζίνα.Επίσης , στο σκάνδαλο φαίνεται να συμμετείχαν ”γερά” ονόματα της διαιτησίας όπως οι Μασίμο Ντε Σάνκτις και Ρομπέρτο Ροζέτι, καθώς και παγκοσμίου φήμης παίκτες όπως ο Τζιανλούιτζι Μπουφόν, τερματοφύλακας της Γιουβέντους, που κατηγορήθηκε για παράνομο στοιχηματισμό σε ποδοσφαιρικούς αγώνες.

    Το Calciopoli είχε αρκετές συνέπειες για τις παραπάνω ομάδες και όχι μόνο, αφού παραιτήθηκε ο πρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, Φράνκο Καράρο καθώς και όλο το διοικητικό συμβούλιο της Γιουβέντους,ενώ και η μετοχή της τελευταίας έπεσε κατακόρυφα λόγω των αναπόφευκτων ποινών που θα ακολουθούσαν.Όσον αφορά τις ίδιες τις ομάδες, αρχικά ο εισαγγελέας Στέφανο Παλάτσι πρότεινε τον υποβιβασμό της Γιουβέντους στην Serie C1 και των υπολοίπων 4 στην Serie B. Τελικά οι ποινές διαμορφώθηκαν ως εξής:

    -Υποβιβασμός της Γιουβέντους στην Serie B ξεκίνημα από το -9 την σεζόν 2006-07 ενώ παράλληλα της αφαιρέθηκαν τα πρωταθλήματα 2005 και 2006, με το τελευταίο να πηγαίνει στην Ίντερ, η οποία, εκμεταλλευόμενη το γεγονός,κατέκτησε στην συνέχεια 4 σερί πρωταθλήματα.

    -Η Μίλαν έπεσε από την 2η στην 3η θέση, συμμετέχοντας πάντως στο Champions League της σεζόν 2006-07(το οποίο και κατέκτησε) ενώ ξεκίνησε την ίδια σεζόν με -8.

    -Η Φιορεντίνα έπεσε από την 4η θέση στην 9η και ξεκίνησε το νέο πρωτάθλημα με -15

    -Η Λάτσιο έπεσε από την 6η στην 16η θέση και ξεκίνησε με -3

    -Τέλος,η Ρετζίνα ξεκίνησε την νέα σεζόν με -11′

    Οι παραπάνω ποινές προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις από τους ανθρώπους της Γιουβέντους,καθώς θεώρησαν ότι εξαντλήθηκε η αυστηρότητα από τον εισαγγελέα.Ως συνέπεια είχαμε τον αποδεκατισμό της ομάδας(αποχώρηση του προπονητή Φάμπιο Καπέλο και πρωτοκλασάτων παικτών όπως Καναβάρο, Ιμπραίμοβιτς, Έμερσον, Βιειρά, Τουράμ και άλλων πολλών).Παρ’όλα αυτά η ”Μεγάλη Κυρία” επέστρεψε την επόμενη χρονιά στην μεγάλη κατηγορία και κατάφερε το 2012 να ξανακατακτήσει το σκουντέτο και στην συνέχεια τα 2 επόμενα,δείχνοντας ότι οι μεγάλες ομάδες μπορούν να ”αναγεννηθούν από τις στάχτες τους”…

  • Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

    Πλούσιοι και Φτωχοί της Superleague

    Τι κι αν η Ελλάδα περνά της μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών; Τι κι αν η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε υψηλά ποσοστά στη χώρα μας; Οι ποδοσφαιριστές των κορυφαίων ομάδων του ελληνικού πρωταθλήματος αντέχουν!

    Παρακάτω σας παρουσιάζουμε τη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους αλλά και ”αδικημένους” ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες.

     

    Πρωταθλητές και στα συμβόλαια.
    Όταν είσαι καλός κι έχεις ταλέντο, η αξία σου αναγνωρίζεται. Αυτό κατάφεραν οι παίκτες του Ολυμπιακού με τον κύριο Μαρινάκη να εκτιμά την απόδοσή τους και να τους χρυσώνει. Έτσι, έξι από τους παίκτες των ”ερυθρόλευκων” πέτυχαν την υπογραφή χρυσών συμβολαίων που ξεκινούν από το 1.000.000 ευρώ και φτάνουν τα 2.000.000 ευρώ τον χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα παρακάτω ονόματα:

    – Ιμπραΐμ Αφελάι – 2.000.000
    – Κώστας Μήτρογλου – 1.500.000
    – Ρομπέρτο – 1.200.000
    – Ντελβίν Εντινγκά – 1.100.000
    – Τσόρι Ντομίνγκεζ – 1.000.000
    – Ερίκ Αμπιντάλ – 1.000.000

    Αλλά και οι υπόλοιποι παίκτες του Ολυμπιακού λαμβάνουν κατά μέσο όρο 700.000 ευρώ.
    Τι να τα κάνουν άραγε τόσα χρήματα;

     

    Συμπρωτεύουσα η …. ανοιχτοχέρα

    Οι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στον “Δικέφαλο του Βορρά” έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Όχι μόνο η ομάδα τους βρίσκεται πρώτη στη βαθμολογία αγώνων, αλλά ο κύριος Σαββίδης φρόντισε να τους ανταμοίψει προκαταβολικά, πριν αρχίσει η super league. Κάτι θα ήξερε ο πρόεδρος..!!

    – Μάαρτεν Μάρτενς – 700.000
    – Στέφανος Αθανασιάδης – 700.000
    – Ραζβάν Ρατς – 600.000
    – Χέντβιγκες Μαντούρο – 550.000

     

    Οι…. ”φτωχοί” της υπόθεσης

    Τελευταίοι των κορυφαίων έρχονται οι Πράσινοι. Αίσθηση έχει προκαλέσει το γεγονός ότι ο καλύτερος σκόρερ του Τριφυλλιού λαμβάνει μόλις 450.000 ευρώ, ποσό ασήμαντο αν το συγκρίνουμε με εκείνο των παικτών του Ολυμπιακού. Παρακάτω παρατίθενται τα συμβόλαια των ”αδικημένων” οικονομικά.
    -Μάρκους Μπεργκ – 450.000
    -Ζέκα – 230.000
    -Σίλντενφελντ – 215.000
    -Πέτριτς – 180.000
    -Καρέλης – 60.000

    Ζαλιστήκατε από τους αριθμούς έτσι δεν είναι; Το ίδιο κι εμείς! Τι άραγε ευθύνεται για την απόκλιση που υπάρχει; Μήπως κάποιοι είναι υπερτιμημένοι; Μήπως κάποιος/κάποιοι άλλοι υποτιμημένοι; Ή μήπως το γεγονός ότι είσαι κορυφή για κάποιους στην Ελλάδα δε σημαίνει ότι αν βρεθείς στην Ευρώπη θα σκοράρεις και θα θεοποιηθείς με την ίδια ευκολία; Τα συμπεράσματα δικά σας!

  • Το Ξύλο, το Φανάρι και η Γέννηση της Ποδοσφαιρικής Κάρτας.(Κεν Άστον)

    Το Ξύλο, το Φανάρι και η Γέννηση της Ποδοσφαιρικής Κάρτας.(Κεν Άστον)

    Μέχρι το 1970 οι κίτρινες και οι κόκκινες κάρτες δεν υπήρχαν στο ποδόσφαιρο.Μιας και όμως είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούνται για τιμωρία κάποιου σκληρού φάουλ ή αντιαθλητικής συμπεριφοράς τότε εύλογο είναι να καταλάβει κάποιος ότι η αφορμή ήταν  κάποιο αποκορύφωμα αυτών των ενεργειών.

    Το 1962 το Μουντιάλ διοργανώθηκε στην Χιλή.Η χώρα πίστευε ότι με τα έσοδα που θα έμπαιναν στο ταμείο της θα μπορούσε να αναστηλωθεί και να “συνέλθει”  από τον καταστροφικό σεισμό των 9,5 Ρίχτερ που την είχε πλήξει 2 χρόνια πριν.Όσον αφορά τους αγώνες πάντως, το συγκεκριμένο Μουντιάλ αποτέλεσε μια απογοήτευση. Μέτριο θέαμα, αντιαθλητικές ενέργειες και σοβαροί τραυματισμοί ήταν καθημερινά στην ημερήσια διάταξη.

    Χιλή-Ιταλία Κεν Άστον

    Το αποκορύφωμα των παραπάνω ήταν ο αγώνας μεταξύ Ιταλίας και Χιλής, με διαιτητή τον Κεν Άστον. Η Χιλή επικράτησε 2-0 ωστόσο ο αγώνας έμεινε στην ιστορία για τα επεισόδια μεταξύ των παικτών και την αποβολή 2 Ιταλών από τον Άστον, προφορικά πάντα μιας και τότε δεν υπήρχε κάρτα στο ποδόσφαιρο. Μετά τον αγώνα ο Άστον δήλωσε ότι “ένιωθε σαν παρατηρητής πολεμικών δραστηριοτήτων και όχι σαν διαιτητής”.

    Ο αγώνας έμεινε στην ιστορία ως ”Η μάχη του Σαντιάγο”. 4 χρόνια μετά, ο Άστον, έχοντας αποσυρθεί από την διαιτησία, ήταν απλώς παρατηρητής στον αγώνα Αγγλία-Αργεντινή, προημιτελικό του Μουντιάλ του 1966 στην Αγγλία. Ο αγώνας ήταν πολύ σκληρός, ειδικά από την πλευρά των Αργεντινών, οι οποίοι ήταν γνωστοί για το σκληρό έως αντιαθλητικό παιχνίδι τους.

    Μάλιστα ο διαιτητής του αγώνα απέβαλε τον αρχηγό των τους, Αντόνιο Ραντίν, έπειτα από μια κλωτσιά του τελευταίου,  αλλά ο παίκτης το κατάλαβε μετά από 8 λεπτά και αρχικά αρνήθηκε να αποχωρήσει (στο τέλος του αγώνα μάλιστα ο προπονητής των ‘Αγγλων, Αλφ Ράμσει, απαγόρευσε στους παίκτες του την ανταλλαγή φανέλας με τους Αργεντινούς λέγοντας: “δεν αλλάζουμε φανέλες με ζώα”).

    Όλα τα παραπάνω έκαναν τον Άστον να προβληματιστεί και να σκεφτεί τι θα μπορούσε να αλλάξει ώστε να περιοριστούν τέτοια φαινόμενα. Το επόμενο πρωί, την ώρα που οδηγούσε, σταμάτησε σ’ένα φανάρι. Η αλλαγή των χρωμάτων του από κόκκινο σε κίτρινο και πράσινο του έδωσε την ιδέα ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα δύο πρώτα χρώματα ως ένδειξη ποινών σε ποδοσφαιριστές . Το κίτρινο για προειδοποίηση και το κόκκινο για οριστική αποβολή, παρομοιάζοντας ο ίδιος τις αντιδράσεις του οδηγού σ’αυτά τα χρώματα (κίτρινο για ηρέμησε, κόκκινο έφυγες). Έτσι είχαμε την γέννηση της κάρτας με αυτά τα 2 χρώματα και την πρώτη εμφάνισή της στο Μουντιάλ του Μεξικό το 1970.

    Η χρήση της κάρτας βοήθησε επίσης στην καλύτερη επικοινωνία μεταξύ παικτών και διαιτητή, σε περίπτωση που μίλαγαν άλλες γλώσσες. Ο “πατέρας” της , Κεν Άστον, αποτέλεσε για 8 χρόνια (1966-74) μέλος της Επιτροπής Διαιτητών της ΦΙΦΑ. Το 1946 ήταν ο πρώτος διαιτητής που φόρεσε μαύρη στολή με άσπρη λεπτομέρεια ενώ το 1947 πρότεινε στην Αγγλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τα σημαιάκια των εποπτών να έχουν κόκκινο και κίτρινο χρώμα ώστε να είναι διακριτά υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. (μέχρι τότε είχαν τα χρώματα της φανέλας της γηπεδούχου ομάδας). Τέλος,η χρησιμοποίηση αναπληρωματικού και τέταρτου διαιτητή καθώς και η πινακίδα αλλαγών ήταν και αυτές δικές του εμπνεύσεις.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=uOtL1m1o_ok#t=60

  • Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Στις 19 Φεβρουαρίου του 1954 γεννήθηκε στο Μπέλεμ της Βραζιλίας ένας ακόμα παίκτης που έμελλε να γράψει την δική του ιστορία στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο και να βαδίσει στα χνάρια των Πελέ, Ριβελίνο, Τοστάο Ζάιρζίνιο και σία.Τ’όνομα αυτού Σώκρατες… Αρχαιοελληνικό και διαλεγμένο από τον πατέρα του, ο οποίος την εποχή που γεννήθηκε διάβαζε την Πολιτεία του Πλάτωνα και έτσι έδωσε στον γιό του τ’όνομα του αρχαίου φιλόσοφου( δύο αδέρφια του Σώκρατες ονομάστηκαν Σωσθένης και Σοφοκλής,παίρνοντας και αυτά αρχαιοελληνικά ονόματα.).

    Από μικρή ηλικία και σε αντίθεση με πολλά παιδιά της ηλικίας του, ο Σώκρατες δεν είχε κάποιο ίνδαλμα από τον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά θαύμαζε άτομα από την πολιτική και καλλιτεχνική σκηνή όπως ο Τσε Γκεβάρα, ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τζον Λένον. Άνθρωπος των γραμμάτων, σπούδασε ιατρική (απέκτησε το παρατσούκλι ”Δρ Σώκρατες”)ενώ, παράλληλα, έγραφε άρθρα σε εφημερίδες πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου.

    Παρά την ιατρική ο Σώκρατες έπινε και κάπνιζε σε υπερβολικό βαθμό,τα φυσικά του προσόντα όμως ήταν τέτοια που του επέτρεψαν να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και το 1974 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Μποταφόγκο.Τέσσερα χρόνια μετά, σε μια Βραζιλία που υπήρχε το δικτατορικό πολίτευμα, ο Σώκρατες, όντας και αριστερός, μεταγράφηκε στην Κορίνθιανς, στην οποία εφαρμοζόταν η κορινθιακή Δημοκρατία και προέβλεπε συμμετοχή των παικτών σε αγωνιστικά και διοικητικά ζητήματα.

    Η παραπάνω μεταγραφή ήταν ότι καλύτερο για τον Σώκρατες, ο οποίος έμεινε στην ιστορία  τόσο για την υψηλή του τεχνική κατάρτιση(βρίσκεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα ονόματα του βραζιλιάνικου και παγκόσμιου ποδοσφαίρου) όσο και για τα πολιτικά μηνύματα που προσπαθούσε να περάσει, κυρίως μέσω μιας κορδέλας που φόραγε στο κεφάλι του και έγραφε ”Ελευθερία και Δικαιοσύνη” ή ”Οι άνθρωποι χρειάζονται δικαιοσύνη”.

    Αγωνιστικά διατήρησε το υψηλό του επίπεδο για πάρα πολλά χρόνια. Πέρα από τις βραζιλιάνικες ομάδες, πέρασε έναν χρόνο από την Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ιταλική Φιορεντίνα. Με την φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας  εντυπωσίασε την υφήλιο στα Μουντιάλ του 1982 και του 1986, άσχετα αν δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο από αυτά.(το κατάφερε μερικά χρόνια αργότερα, το 1994, ο μικρότερος αδερφός του Ράι).

    Το 2004 επέστρεψε για ένα μήνα στην δράση σε μια ερασιτεχνική ομάδα της Αγγλίας (Garforth) και εργάστηκε ως παίκτης-προπονητής. Ήταν η τελευταία ”σάμπα” του μεγάλου Βραζιλιάνου, οποίος το 2011 άφησε την τελευταία του πνοή στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Σάο Πάολο Άλμπερτ Άινστάιν, από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, που ήταν άλλωστε και το πάθος του-κατά τα άλλα- εξαιρετικού αθλητή και ανθρώπου Σώκρατες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XcqAD697Cbk

  • Οι απειλές του Μουσολίνι στο Μουντιάλ του 1938

    Οι απειλές του Μουσολίνι στο Μουντιάλ του 1938

    Στο Μουντιάλ του 1938 που έγινε στην Γαλλία, οι καταστάσεις ήταν πολύ ”’εύθραυστες” καθώς, με πρωτάρη τον δικτάτορα της Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι, ο εθνικισμός βρισκόταν στο απόγειό του, ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος προ των πυλών και κάθε νίκη σε οποιοδήποτε τομέα ήταν επιβεβλημένη για την προβολή μιας χώρας. Το Μουντιάλ λοιπόν δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

    Στις 19 Ιουνίου 1938 βρέθηκαν στον τελικό του Μουντιάλ η Ουγγαρία με την Ιταλία.Η δεύτερη, έχοντας κατακτήσει το Μουντιάλ του 1934, επιδίωκε την επανάληψη του θριάμβου. Ο λόγος όμως αυτή την φορά δεν ήταν μόνο ποδοσφαιρικός. Παραμονές του τελικού, ο Μουσολίνι έστειλε ένα τηλεγράφημα στην αποστολή της Εθνικής Ιταλίας που περιείχε τρεις λέξεις: VINCERE OR MORIRE που σήμαινε ”ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ” . Δεν ήταν διευκρινισμένο αν κυριολεκτούσε αλλά είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα μπορούσε να είναι βέβαιος για τις προθέσεις ενός φασίστα, ο οποίος δεν έδινε λόγο σε κανέναν.Ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς το τρόπαιο ώστε να αυξήσει την ισχύ του μέσω αυτού (άλλωστε πάντα πολιτική και μπάλα συμβαδίζουν…).

    Το τηλεγράφημα μπορεί να άγχωσε τους παίκτες της Ιταλίας. Τελικά όμως το ένστικτο της επιβίωσης αποδείχτηκε πιο δυνατό και η ”σκουάντρα ατζούρα” επιβλήθηκε των Ούγγρων με 4-2. Αίσθηση προκάλεσε μια δήλωση του τερματοφύλακα της Ουγγαρίας, Αντάλ Τσαμπό, ο οποίος είπε: ”Μπορεί να άφησα να μπουν 4 γκολ αλλά αισθανόμουν ότι έτσι έσωζα τις ζωές των Ιταλών” (βέβαια στο βίντεο που παραθέτουμε κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν να αποκρούσει το οποιοδήποτε από τα 4 αλλά τέλος πάντων…). Ο φασιστικός χαιρετισμός των Ιταλών πριν τον αγώνα πάντως ήταν μια μαύρη στιγμή του αθλητισμού και έδειχνε το τεταμένο κλίμα της εποχής που, όπως είπαμε, φαινόταν ότι θα οδηγούσε σε πόλεμο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=cwGdFmwMGSM