SportBrio

Category: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

  • Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα…

    Ιράν:Ο φόβος οδήγησε στο ψέμα…

    Το ποδόσφαιρο, εδώ και δεκάδες χρόνια είναι, πέρα από σπορ, ένα κοινωνικό φαινόμενο.Μπορεί να διαμορφώνει καταστάσεις και εκτός αγωνιστικών χώρων και να επηρεάζει ακόμα και την…πολιτική πλευρά ενός τόπου.

    Όταν μάλιστα μιλάμε για κράτη που είναι πιο αυστηρά σε κάποιους τομείς όπως το Ιράν τότε μπορεί να δικαιολογηθεί ακόμα και η παρακάτω απίστευτη πραγματικά ιστορία…

    3 ομάδες για πρωτάθλημα…

    Ας δούμε από την αρχή τι συνέβη λοιπόν…

    Το πρωτάθλημα του Ιράν βρισκόταν στην τελευταία αγωνιστική και αναμενόταν σκληρή μάχη για 3 ομάδες οι οποίες διεκδικούσαν τον τίτλο.Αυτές ήταν οι Tractor Sazi, Naft Tehran και Sepahan.Όπως στα περισσότερα πρωταθλήματα του κόσμου, έτσι και στο Ιράν όλοι οι αγώνες της τελευταίας αγωνιστικής γινόντουσαν την ίδια ώρα για ευνόητους λόγους.

    Στην μάχη του πρωταθλήματος οι δύο διεκδικήτριες (Tractor Sazi και Naft Tehran) έπαιζαν μεταξύ τους, ενώ η τρίτη (Sepahan) απέναντι σε μια αδιάφορη ομάδα.

    Η Tractor Sazi προηγούνταν με 3-1 στο σκορ μέχρι και το 75ο λεπτό, όταν η Naft Tehran μείωσε αρχικά στο 76′ και ισοφάρισε στο 81ο λεπτό. Την ίδια ώρα η Sepahan νικούσε με 2-0 και έδειχνε να βγαίνει πρωταθλήτρια απ’όλη αυτήν την διαδικασία.Σε μια συνηθισμένη περίπτωση θα είχαμε σκυθρωπά πρόσωπα στο ένα γήπεδο και πανηγύρια στο άλλο.Όμως τότε συνέβη το απίστευτο…

    Κυβερνητική παρέμβαση και τελικά επεισόδια…

    Στο γήπεδο της Tractor Sazi υπήρχαν 90.000 θεατές ενώ η χωρητικότητα του ήταν για 70.000.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του Ιράν, φοβούμενη τυχόν επεισόδια που θα “γεννιόντουσαν” από την απώλεια του πρωταθλήματος, να “κόψει” κάθε είδους επικοινωνία είτε από σταθερά είτε από κινητά.Στόχος ήταν να ειπωθούν από τα μεγάφωνα του σταδίου ψέμματα ότι δήθεν η ομάδα της Sazi κατέκτησε το πρωτάθλημα…

    Στην αρχή ο κόσμος πανηγύρισε νομίζοντας ότι η Sepahan είχε “στραβοπατήσει”.Όμως, όπως είναι λογικό σε τέτοιες περιπτώσεις, η πίκρα “πολλαπλασιάζεται” αν αποκαλυφθεί μετά η αλήθεια.Και επειδή τίποτα δεν μένει κρυφό, όταν αυτή έγινε γνωστή, ο κόσμος άρχισε να σπάει καθίσματα οργισμένος και για την απώλεια του πρωταθλήματος αλλά και για την παραπλάνηση…

    Την επόμενη φορά οι ιθύνοντες θα το σκεφτούν καλύτερα, αυτό είναι σίγουρο…

    Πραγματικά απίστευτη ιστορία.

  • Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από τις ομάδες που και μόνο το άκουσμα του ονόματος τους προκαλεί δέος.Αποτελεί μαζί με την Λίβερπουλ την κορυφαία ομάδα στο “Νησί” έχοντας στο πλούσιο παλμαρέ της και 3 Τσάμπιονς Λιγκ.

    Μισητός της αντίπαλος είναι η “συμπολίτισσα” της Μάντσεστερ Σίτι. Και όμως η μοίρα της είχε παίξει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι την σεζόν 1973-74.

    Άλλωστε πόσο ποιο άσχημο θα μπορούσε να είναι όταν έχει να κάνει με υποβιβασμό και μάλιστα μέσω ήττας από την μισητή αντίπαλο που προήλθε με γκολ ενός “δικού της παιδιού”…

    Η δύσκολη μέρα του Ντένις Λο…

    “Δήμιος λοιπόν των “κόκκινων διαβόλων” έμελλε να είναι ο Ντένις Λο, ποδοσφαιριστής που ανδρώθηκε με την Γιουνάιτεντ αγωνιζόμενος σε αυτήν για 11 χρόνια(1962-1973) έχοντας πάντως πριν “περάσε锨για ένα χρόνο και από την Σίτι(1961).

    Ο Ντένις Λο έχει μόλις σημειώσει το γκολ που έστειλε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Β’ Εθνική.

    Ήταν ο παίκτης που την σεζόν 1973-74 στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην παλιά του αγάπη σκόραρε μέσα στο Ολντ Τράφορντ και την έριξε οριστικά στην Β’εθνική μετά από 36 χρόνια(είχε υποβιβαστεί πάλι το 1937).

    Βέβαια κάτι τέτοιο πιθανόν να είχε συμβεί και χωρίς το γκολ αυτό καθώς παράλληλα έπρεπε να χάσει και η Μπέρμιγχαμ σε ματς που γινόταν αργότερα, κάτι που δεν έγινε αλλά εκείνη την στιγμή αυτό δεν ήταν γνωστό.

    “Δεν έχω νιώσει τόση κατάθλιψη στη ζωή μου όσο εκείνο το Σαββατοκύριακο. Δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Πόσο κράτησε το συναίσθημα; Για πόσο μετά το παιχνίδι; Για τριάντα χρόνια. Αυτή είναι η απάντηση. Το θέμα πάντα ανακύπτει. Είναι πάντα εκεί και το θυμάμαι. Είναι κρίμα”

    είχε πει αργότερα ο Σκωτσέζος επιθετικός, ο οποίος (και σωστά) δεν χαρίστηκε στην πρώην ομάδα του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aXpF2v0Kgvk?w=728

    Εισβολή αγανάκτησης και άγαλμα του “δήμιου”

    Εκείνο το γκολ πάντως έγινε αφορμή να διακοπεί οριστικά το παιχνίδι καθώς οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν άντεχαν να βλέπουν την πριν από λίγα χρόνια πρωταθλήτρια Ευρώπης να υποβιβάζεται.

    Μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο σαν μια κίνηση απόγνωσης και στεναχώριας μέσα σε έντονη συναισθηματική φόρτιση.

    Πάντως η μεγάλη αυτή ομάδα δεν “κράτησε κακία” στον Λο και αναγνώρισε την μεγάλη του προσφορά φτιάχνοντας και άγαλμα προς τιμήν του έξω από το Ολντ Τράφορντ…

    Το άγαλμα του Ντένις Λο έξω από το Όλντ Τράφορντ, ανάμεσα στον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Τζορτζ Μπεστ.

  • Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Όσο και αν ψάξουμε στο χρονοντούλαπο της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα βρούμε περίπτωση Έλληνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο εξωτερικό, έγινε σύνθημα σε χείλη ξένων οπαδών, βγήκε πρώτος σκόρερ σε μια σεζόν και για χάρη του σε κάθε γκολ παιζόταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου….συρτάκι…

    Και όμως ο μεγάλος Νίκος Μαχλάς κατάφερε όλα τα παραπάνω μέσα σε μια μόνο σεζόν.

    ΟΦΗ και Εθνική

    Το κοπέλι της Κρήτης ξεκίνησε την καριέρα του στο ΟΦΗ το 1990 σε ηλικία 17 χρονών(γεν.1973).Σύντομα “έκλεψε τις καρδιές” των φιλάθλων με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του και πολλά κρίσιμα γκολ που πετύχαινε(π.χ. εναντίον της Ατλέτικο το 1993).

    Υπό τις οδηγίες του Ευγένιου Γκέραρντ(Ολλανδός και προπονητής στον ΟΦΗ για 15 χρόνια) γινόταν χρόνο με τον χρόνο όλο και καλύτερος.

    Με την φανέλα της εθνικής κατάφερε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994 και μάλιστα πέτυχε το γκολ στο νικηφόρο 1-0 επί της Ρωσίας στην τελευταία αγωνιστική των προκριματικών.Είχε όλα τα φόντα για ψηλότερα.

    Ολλανδία και Φίτεσε

    Το 1996 κατάφερε να πάρει μεταγραφή σε μια αρκετά καλή ομάδα της Ολλανδίας, την Φίτεσε από το Άρνεμ.Μέχρι τότε το να αγωνιζόταν Έλληνας στο εξωτερικό δεν ήταν συνηθισμένο και οι περιπτώσεις ήταν μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού(π.χ.Δώνης, Τσάρτας).

    Αυτές οι λίγες περιπτώσεις μάλιστα δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα όχι λόγω ικανοτήτων αλλά γιατί για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί στους ρυθμούς του εξωτερικού.Ο Μαχλάς όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει την διαφορά.

    Η σεζόν 1996-97 ήταν “αναγνωριστική” για τον Κρητικό και οι εμφανίσεις του αρκετά καλές.Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε την επόμενη χρονιά.

    1998:Συρτάκι,”χρυσό παπούτσι” και απόλυτη αναγνώριση

    Την σεζόν 1997-98 ο Μαχλάς “ανάγκασε¨ μια ολόκληρη Ευρώπη να ασχολείται μαζί του.Σκόραρε κατά βούληση και μάλιστα πετύχαινε γκολ που έδιναν νίκες στην ομάδα του Άρνεμ.Ο κόσμος της ομάδας, από ένα σημείο και μετά χόρευε συρτάκι σε κάθε γκολ του και ο ίδιος ζούσε το απόλυτο όνειρο.

    Στο τέλος της σεζόν πέτυχε κάτι μοναδικό έως σήμερα για Έλληνα ποδοσφαιριστή.34 γκολ σε 32 αγώνες και κατάκτηση “χρυσού παπουτσιού”, που σήμαινε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη…Ήταν η πρώτη φορά ένας Έλληνας παίκτης ακούστηκε τόσο πολύ στην Ευρώπη και έγινε διακαής πόθος αρκετών ομάδων.

    Το τελευταίο του μάλιστα γκολ το πέτυχε επί της πανίσχυρης Φέγενορντ στην νίκη της ομάδας του με 2-1 την 3η μέρα του Μάη 1998.

    Στον μεγάλο Άγιαξ…

    ΤΟ καλοκαίρι του 1999 “εξαργύρωσε” τις φοβερές εμφανίσεις του με μεταγραφή στον μεγάλο Άγιαξ, έναντι πολλών εκατομμυρίων…

    Οι εμφανίσεις του με τον “Αίαντα” δεν ήταν τόσο “λαμπερές” αλλά και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να αγωνιστεί σε μια ομάδα που την δεκαετία του ’70 “μάγεψε” τα πλήθη με το “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο”, κατακτώντας 3 σερί κύπελλα Πρωταθλητριών(με τον Γιόχαν Κρόιφ αρχηγό…)ήταν από μόνο του ιστορικό και σπουδαίο.

    Κατάφερε πάντως να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2002 ενώ σε 74 αγώνες πέτυχε 38 γκολ, απολογισμός καθόλου κακός…

    Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος και τέλος…

    Μετά από το πρωτάθλημα που κατέκτησε πήγε δανεικός στην Σεβίλλη, φεύγοντας από την Ολλανδία μετά από 7 “γεμάτα” χρόνια.. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον αγαπημένο του ΟΦΗ από τον οποίο όμως αποχώρησε πικραμένος το 2007 λόγω κακών σχέσεων με τον τότε πρόεδρο, Φανούρη Βατσινά.

    Τελικά αγωνίστηκε έναν ακόμα χρόνο στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον ΑΠΟΕΛ για να “κρεμάσει” τα παπούτσια του σε ηλικία 38 χρονών.

    Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι εμφανίσεις του Μαχλά στην Φίτεσε βοήθησαν στο να δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ξένοι σύλλογοι στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, κάτι που έγινε ακόμα πιο “δυνατό” με την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N78L36eTZOY?w=728

  • Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Το έμβλημα κάθε ομάδας έχει μια ιστορία και προέρχεται από κάποια έμπνευση. Όπως και να χει όμως λίγες είναι οι ομάδες μέχρι σήμερα που “ενσαρκώνουν” το έμβλημα τους και το χρησιμοποιούν ως θέαμα προς τέρψιν των φιλάθλων τους.

    Η Μπενφίκα και η Λάτσιο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς κυριολεκτικά “ζωντανεύουν” το σήμα τους το οποίο είναι κοινό και αποτελείται από έναν αετό…

    Οι “Αετοί της Λισαβώνας”

    Μπενφίκα

    Ίσως η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας, η Μπενφίκα, φροντίζει να επιβεβαιώσει το προσωνύμιο της μέσω ενός θηλυκού αετού που ονομάζεται Águia Vitória (στα ελληνικά σημαίνει “Νικητής Αετός”).

    Το συμπαθές πτηνό κάνει μια πτήση πριν από κάθε αγώνα της Μπενφίκα στο Ντα Λουζ(έδρα της)αλλά έχει “ρόλο” και στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων μεταγραφικών αποκτημάτων είτε την καλοκαιρινή είτε τη χειμερινή περίοδο,με τους παίκτες να βγάζουν κάθε φορά φωτογραφία μαζί του.

    Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αετού είναι πως έχει λευκό κεφάλι, ενώ η λατινική του ονομασία είναι Haliaeetus leucocephalus.

    Όσον αφορά το πώς εκπαιδεύεται, ο αρμόδιος τοποθετεί ένα μπολ με κρέας σ’ ένα ομοίωμα αετού όμως πριν επιτρέψει να πλησιάσει ο αληθινός αετός, τον καθοδηγεί κουνώντας τα χέρια του, προκειμένου το πουλί να πετάει πότε δεξιά, πότε αριστερά και γενικά να αποκτάει ευελιξία στο πέταγμα.

    Ο αετός της Μπενφίκα

    Ο “ζωηρός” αετός της Λάτσιο και ο τραυματισμός του…

    Λάτσιο

    Όπως και η Μπενφίκα έτσι και η Λάτσιο έχει τον δικό της αετό, ο οποίος πραγματοποιεί τις δικές του πτήσεις πάνω από το “Ολύμπικο” και ονομάζεται “Aquila Olympia”. Ωστόσο, έχοντας μάλλον το ιταλικό ταμπεραμένο το συμπαθές πτηνό έχει “καρδιοχτυπήσει” τους υπεύθυνους του συλλόγου δύο φορές.

    Η πρώτη ήταν όταν το έσκασε από τον εκπαιδευτή του και παρέμεινε μακριά του για μερικές ώρες πετώντας σε ένα δάσος κοντά στο προπονητικό κέντρο όπου προετοιμάζεται η Λάτσιο. ( μετά από αρκετές ώρες τον εντόπισαν και κατάφεραν να τον πιάσουν).

    Την δεύτερη φορά το σήμα-κατατεθέν της Λάτσιο δέχθηκε επίθεση από κοράκι στον ουρανό της ιταλικής πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη ενός αγώνα των “λατσιάλι”.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι και η ΑΕΚ, μέσω δηλώσεων του προέδρου της Γιάννη Μελισσανίδη σκέφτεται όταν φτιαχτεί το νέο γήπεδο να αποκτήσει και εκείνη τον δικό της αετό ώστε να ενσαρκώσει και αυτή τον “δικέφαλο” στο σήμα της.

    Ο αετός της Λάτσιο

    Το πέταγμα των αετών…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dpJfDvtJuOU?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qdIqKSNBzmI?w=728

  • Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Ο πρώτος διεθνής αγώνας ποδοσφαίρου

    Όταν ακούμε την λέξη “ποδόσφαιρο” σε πάρα πολλούς το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι η Αγγλία. Μπορεί οι Άγγλοι διεθνώς να έχουν μια μόνο επιτυχία(κατάκτηση Μουντιάλ 1966), ωστόσο από την χώρα τους ξεκίνησε την διαδρομή του το δημοφιλέστερο σπορ του κόσμου. Είναι λοιπόν λογικό και ο πρώτος διεθνής αγώνας να είχε την συμμετοχή της.

    Επισήμως 1872…

    Αντίπαλος σ’αυτήν την ιστορική αναμέτρηση ήταν η “αιώνια αντίπαλος” Σκωτία και ο αγώνας διεξήχθη το 1872 στην Γλασκόβη στο γήπεδο Hamilton Crescent της ομάδας κρίκετ West of Scotland Cricket Club στο Πέρτικ.

    Ο αγώνας αρχικά ήταν να γίνει 14:00 αλλά καθυστέρησε 20 λεπτά λόγω ομίχλης. Οι Άγγλοι φορούσαν λευκή εμφάνιση και καπέλο, ενώ οι Σκωτσέζοι μπλέ σκούρα εμφάνιση με κεντημένο γαϊδουράγκαθο και κόκκινη κουκούλα.

    Μπορεί το ματς να έγινε το 1872 ωστόσο είχαν γίνει και κάποιες άλλες αναμετρήσεις λίγο νωρίτερα.Η διαφορά ήταν ότι σ’αυτές την ομάδα της Σκωτίας δεν την αποτελούσαν ντόπιοι Σκωτσέζοι παίκτες.

    Συγκεκριμένα: η πρώτη αναμέτρηση (ισόπαλη 1-1) ανάμεσα στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Αγγλία και την Σκωτία έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου του 1870 στο γήπεδο κρίκετ The Oval, στο Λονδίνο.

    Ακολούθησαν άλλες τέσσερις σαββατιάτικες αναμετρήσεις στο ίδιο γήπεδο: 19 Νοεμβρίου 1870 (1-0), 25 Φεβρουαρίου 1871 (1-1), 18 Νοεμβρίου 1871 (2-1) και 24 Φεβρουαρίου 1872 (1-0).

    Όλοι οι παίκτες που επιλέχθηκαν για την πλευρά της Σκωτίας ήταν από την περιοχή του Λονδίνου. Ο μόνος παίκτης συνδεδεμένος με Σκωτσέζικο σύλλογο ήταν ο Ρόμπερτ Σμιθ (Robert Smith) από την ομάδα Queen’s Park F.C., της Γλασκώβης.

    Αυτός ήταν και ο λόγος που οι παραπάνω αναμετρήσεις έμειναν στην ιστορία σαν “δοκιμαστικές” πριν την πρώτη επίσημε που έγινε το 1872.Ο αγώνας έμελλε να λήξει χωρίς τέρματα.

    Βίντεο του αγώνα δεν νομίζουμε να περιμένατε….

    Όλοι οι παίκτες της Σκωτίας ήταν από την Κουϊνς Παρκ. Η ενδεκάδα : Γκάρντνερ (αρχηγός), Κερ, Τέιλορ, Τόμσον, Τζέιμς Σμιθ, Ρόμπερτ Σμιθ, Λέκι, Ριντ, Μακ Κίνον, Γουέιρ, Γουόδερσπουν.

    Για την Αγγλία αγωνίστηκαν παίκτες κυρίως από την Νοτς Κάουντι, την Σέφιλντ Γουέντ., την Κρίσταλ Πάλας, την Μπαρνς κ.α.

    Η ενδεκάδα ήταν: Μπάρκερ, Γκρίνχαλ, Γουέλς, Τσάπελ, Μέιναρντ, Μπρόκμπανκ, Κλεγκ, Κίρκε, Όταγουεϊ (αρχηγός), Τσένερι, Μόρις.

    Τον ιστορικό αγώνα παρακολούθησαν περίπου 4.000 θεατές και ο διαιτητής ήταν ο Σκωτσέζος Κί.Η τιμή του εισιτηρίου ήταν μια λίρα.

  • Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

    Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!


    Αποτελεί την έννοια της λέξης “πιστός φίλαθλος”.Ο 87χρονος Μπίλυ Ίνγκαμ (Billy Ingham) έχει κυριολεκτικά ταυτίσει την ζωή του με τους αγώνες της Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ.

    Όταν άλλωστε εδώ και 80 χρόνια δεν έχει χάσει ούτε ένα ματς των “ζαχαρωτών” σε αυτό το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μας αφήνει περιθώρια να πούμε κάτι λιγότερο από την λέξη “φίλαθλος-τοτέμ”

    “Story about passion” (“Μία ιστορία πάθους”)

    Με αυτόν τον τίτλο που έδωσε η Barcleys (επίσημος σπόνσορας της Premier League) σε ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για τη ζωή του ακούραστου Μπίλυ, καταλαβαίνουμε απόλυτα όλα τα παραπάνω.

    Άλλωστε τόσο πιστή σχέση σε μια ομάδα δεν βρίσκεται κάθε μέρα…Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχει θέση “ρεζερβέ” στο Γκούντισον Παρκ ως κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας.

    Επιπλέον Τα λεγόμενα του στο ντοκυμαντέρ μας ανατριχιάζουν και δείχνουν πόση αγάπη μπορεί να έχει κάποιος για την ομάδα του:

    “Η Έβερτον σημαίνει τα πάντα για μένα. Όταν φτάνω στο στάδιο και βλέπω αυτό τον αγωνιστικό χώρο έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα. Ανυπομονώ για το κάθε ματς. Η Έβερτον είναι το πάθος μου και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ”.

    Η ιστορία της Έβερτον στα μάτια του…

    Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ο επονομαζόμενος “Billy the blue”(το ψευδώνυμο του) έχει δει πολλούς και σπουδαίους παίκτες που αποτέλεσαν την “ζωντανή ιστορία” της Έβερτον.( Ντίξι Ντιν, Ντέιβ Χίκσον, Γκάρι Λίνεκερ, Πολ Γκασκόιν ).

    Έχει πανηγυρίσει επίσης με τα “ζαχαρωτά” 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Αγγλίας, 7 Σούπερ Καπ Αγγλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων.

    Και διαφήμιση και αναγνώριση…

    Η αναγνωρισιμότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια για το πρωτάθλημα της Premier League με τίτλο “Thank You”.Σχεδόν όλοι πια τον βλέπουν και τον χαιρετάνε.Ο ίδιος το αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό και λέει:

    “Όλα αυτά μου φαίνονται απίστευτα. Με το που φτάνω στα τουρνικέ για να μπω στο γήπεδο ο κόσμος με βλέπει και μου λέει “Είσαι ο Μπίλι που παίζει στο διαφημιστικό, εσύ δεν είσαι;”

    Η απόλυτη αναγνώριση πάντως για την υποστήριξή του στην ομάδα ήρθε στις 24 Αυγούστου 2013 μέσα σε ένα κατάμεστο Γκούντισον Παρκ και στο ματς απέναντι στην Γουέστ Μπρομ.

    Εκεί όλο το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά “στο πόδι” και προσέφερε ένα φοβερό standing ovation όταν ο Μπίλυ Ίνγκαμ βρέθηκε στο χορτάρι…

    Το υπέροχο σποτ…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=edCr1s_8DKw?w=728

    Παντοτινή αγάπη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=0vE4EPKsUDs?w=728

  • Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Ο ύμνος του Champions League και η ιστορία του

    Είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι στον χώρο του ποδοσφαίρου. Στο άκουσμά του ολόκληρα γήπεδα “σηκώνονται” στο πόδι και όλοι (φίλαθλοι και παίκτες) στέκονται προσοχή.

    Ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τα λόγια του αλλά όταν ηχεί νιώθει μια μεγάλη ανατριχίλα. Μιλάμε ασφαλώς για τον ύμνο του Champions League, ο οποίος παίζεται πριν από κάθε αγώνα και συνοδεύεται από το κούνημα ενός σεντονιού με αστέρια στο κέντρο του γηπέδου.

    Πρώτο άκουσμα το 1992…

    Ο ύμνος δημιουργήθηκε το 1992 από τον Τόνι Μπρίτεν. Ο ίδιος δηλώνει:

    “Πρέπει να πω ότι εκπλήσσομαι σχετικά με το πόσο έχει αντέξει στο χρόνο και πόσο δημοφιλής έχει γίνει. Για να είμαι ειλικρινής όταν ανέλαβα τη δημιουργία του ύμνου, ήταν απλώς άλλη μια δουλειά για μένα. Η όλη διαδικασία κράτησε περίπου ένα μήνα».

    Πηγή έμπνευσης του Μπρίτεν αποτέλεσε ένα άσμα 300 ετών, το «Zadok the priest», το οποίο είχε γραφτεί για την ενθρόνιση του Άγγλου βασιλιά Γεωργίου Β’ το 1727.

    Παρά λίγο…”We are the champions”

    Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί αυτός ο ύμνος, συνοδεία πολλών και “δυνατών” οργάνων, είναι πάντα δυνατή. Άλλωστε το γεγονός ότι για χάρη του άσματος απορρίφτηκε το ιστορικό “We are the Champions” των Queen, δείχνει και το πόση σημασία έδωσαν οι υπεύθυνοι της UEFA στο να δώσουν κάτι το ξεχωριστό στο κοινό.

    Η στιγμή που ακούγεται ο ύμνος του Champions League και κυματίζει το σεντόνι στη σέντρα.

    Και χορωδία και πολύγλωσσο

    Ο ύμνος του Champions League αποτελείται από 3 γλώσσες: αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά και σύμφωνα με εντολή της UEFA θα έπρεπε να αποδοθεί από χορωδία.

    Ο Μπρίτεν λοιπόν πήρε την εισαγωγή του παλιού ύμνου κι άρχισε να δουλεύει προσθέτοντας τους στίχους. Αυτό που έκανε ήταν να γράψει μια λίστα με επίθετα, να τα μεταφράσει στις άλλες δύο γλώσσες και να δει αν το αποτέλεσμα ταιριάζει.

    Έπειτα από πολλές δοκιμές κατέληξε στο ρεφρέν. Το γνωστό πια “The Champions”. Η ηχογράφηση έγινε στο Λονδίνο με τη συμμετοχή της Βασιλικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας και ακούστηκε στα γήπεδα πρώτη φορά την σεζόν στην έναρξη της σεζόν 1992-93. Ο Μπρίτεν δήλωσε:

    “Δεν ήθελα να κάνω τέχνη αλλά να δημιουργήσω ένα κομμάτι κατάλληλο για τη δουλειά που προοριζόταν να κάνει».

    Ύμνος-λατρεία

    Σύμφωνα με έρευνα της TEAM, ο ύμνος του Champions League είναι αναγνωρίσιμος από το 98% των ευρωπαίων πολιτών και αποτελεί το τονωτικό των ποδοσφαιριστών.

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του σούπερσταρ Ιταλού τερματοφύλακα Τζιανλουίτζι Μπουφόν στην οποία παραδέχτηκε πως όταν η Γιουβέντους έμεινε δύο σεζόν εκτός Champions League, αυτό που του έλειπε περισσότερο ήταν η ανάκρουση του ύμνου. Όπως είπε γεμάτος παράπονο:

    «Τον άκουγα από τον καναπέ του σπιτιού μου και σκεφτόμουν ότι αυτό δεν είναι δίκαιο»

    Οι στίχοι και ο ύμνος του Champions League

    Ce sont les meilleures equipes
    Es sind sie allerbesten Mannschaften
    The main event
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    Une grande reunion
    Eine große sportliche Veranstaltung
    The main event
    Ils sont les meilleurs
    Sie sind die Besten
    These are the champions
    Die Meister
    Die Besten
    Les grandes equipes
    The champions!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=BgomX3qD-iA?w=728

    Ακόμα και ο Ρονάλντο τον τραγούδησε…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VTSsLcd4UBc?w=728

  • Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Όταν μια χώρα όπως το Κατάρ αποφασίζει να διοργανώσει Μουντιάλ(2022) και αναλαμβάνει αυτήν την μεγάλη ευθύνη, τότε σίγουρα το στοίχημα είναι μεγάλο κυρίως λόγω των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί.

    Επίσης, πρέπει η ίδια η χώρα να αποδεικνύει σε όλο τον πλανήτη ότι στον τομέα “ποδόσφαιρο” φέρεται επαγγελματικά και έχει την κατάλληλη υποδομή να στηρίξει ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα.

    Με τον όρο “υποδομή” δεν εννοούμε μόνο την τεχνολογία και τον εξοπλισμό αλλά επίσης την νοοτροπία και τον επαγγελματισμό των παραγόντων. Σίγουρα στην περίπτωση του πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Αμπντεσλάμ Ουαντού κάτι τέτοιο δεν φάνηκε.

    “Ήμουν σκλάβος…”

    Με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει ο Ουαντού βγάζει όλον τον πόνο που βίωσε όσο βρισκόταν στο Κατάρ, στο οποίο, κατά τον ίδιο υπήρχαν συνθήκες σκλαβιάς.

    “Νομίζουν ότι με τα λεφτά που έχουν μπορούν να αγοράσουν τα πάντα, ακόμα και ανθρώπους.Εγώ ήμουν ένας σκλάβος γι’αυτούς…”

    Ο Ουαντού βρέθηκε στο Κατάρ, φεύγοντας από το γαλλικό πρωτάθλημα και την Νανσί το 2010.Όσο βρισκόταν στην Γαλλία είχε πέσει και θύμα ρατσιστικής επίθεσης το 2008. Αλλά αυτό το περιστατικό ίσως να του φάνηκε ασήμαντο μπροστά σε αυτά που έμελλε να περάσει στο Κατάρ.

    Η αρχή πάντως δεν ήταν καθόλου άσχημη, καθώς η ομάδα στην οποία πήγε, η Lekhwiya Sports Club, τον πρώτο χρόνο κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο ίδιος όμως είπε:

    “Φαινομενικά όλα ήταν καλά με εξαίρεση το γεγονός ότι κανείς δεν υπολόγιζε την γνώμη του προπονητή για την ενδεκάδα. Το αφεντικό της ομάδας, έχει και την Paris Saint-Germain και ήταν ευτυχισμένος με την επιτυχία, τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του συλλόγου του Κατάρ. Γύρισα στην πατρίδα μου για διακοπές, αλλά, ξαφνικά έμαθα ότι τα συμβόλαια δεν έχουν αξία στο Κατάρ. Αν δε σε θέλουν σε αλλάζουν με συνοπτικές διαδικασίες. Γι’αυτούς είσαι ένα τίποτα.”

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ. – Στην αρχή όλα έδειχναν ρόδινα…

    “Ότι πει ο Πρίγκιπας”…

    Μέσα σε όλα αυτά προσθέτει και το γεγονός ότι μέσα σε ένα βράδυ αποφάσισαν να τον διώξουν και επειδή αυτό έγινε με “εντολή του Πρίγκιπα”. Δεν δέχτηκαν καν να συζητήσουν μαζί του…

    Ο ίδιος αναγκάστηκε να αλλάξει ομάδα και να πάει στην Qatar SC. Τελικά η ομάδα του τερμάτισε στην όγδοη θέση στο πρωτάθλημα ενώ η Lekhwiya κατέκτησε τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της. Τότε συνέβη και δεύτερο σκηνικό που “ξεχείλισε το ποτήρι” της υπομονής του Ουαντού.

    Μετά από τις διακοπές του στην Γαλλία, ο παίκτης γύρισε στο Κατάρ κι εκεί, την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας, του είπαν

    “Έχεις συμβόλαιο έως τον Ιούλιο του 2013, αλλά, πρέπει να φύγεις τώρα. Θα πάρεις μία μικρή αποζημίωση και θα αποχωρήσεις άμεσα. Αυτό είναι τελεσίδικο”.

    Αυτή την φορά αρνήθηκε, αλλά, μπήκε σε περιπέτειες…

    Η τιμωρία του “ανυπάκουου”…

    Αρχικά, τον έβγαλαν από τη λίστα με τους παίκτες οι οποίοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα ενώ στις προπονήσεις τον έβαζαν να προπονείται με τους αναπληρωματικούς.

    «Υπάκουα σε όλα, αν και προσπαθούσαν να με απομονώσουν, να με αποθαρρύνουν. Στη συνέχεια, με έβαζαν να προπονούμαι μόνος μου, 2 φορές την ημέρα με 40 και 50 βαθμούς θερμοκρασία. Ήθελαν να λυγίσω. Μου έλεγαν εκβιαστικά ότι αυτά θα τελείωναν αν έφευγα. Αυτά γινόντουσαν και αλλού. Τελικά τον Ιούλιο του 2012, κατέφυγα στην FIFA»

    δηλώνει γεμάτος αγανάκτηση…

    Η FIFA τελικά διαβίβασε την υπόθεση στην Ομοσπονδία, n οποία στη συνέχεια ενημέρωσε την ομάδα. Αλλά τελικά ο Ουαντού έπρεπε να βάλει τα μεγάλα “μέσα”…

    Επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

    “Για να παίξεις ποδόσφαιρο στο Qatar, πρέπει να έχεις ντόπιο μάνατζερ. Ο μάνατζερ μου, που ήταν μέλος της Lekhwiya, μου είπε ότι αν ήθελα να πάρω άδεια για να φύγω από τη χώρα, θα έπρεπε να αποσύρω την καταγγελία μου στην FIFA.

    Τους είπα ότι ήμουν έτοιμος να προσφύγω στην Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Αυτό τους τρόμαξε κάπως, με αποτέλεσμα να μου δώσουν την βίζα μου και να φύγω τον Νοέμβρη του 2013 από το Κατάρ. Μου είπαν όμως, ότι έχουν επιρροή στην FIFA και ότι θα πρέπει να περιμένω 4 με 5 χρόνια για να πάρω τα χρήματα μου…

    Πολλοί παίκτες έχουν τα ίδια προβλήματα με εμένα. Δεν μπορώ να συγχωρέσω όλους εκείνους, οι οποίοι δε με σεβάσθηκαν. Γνωρίζω ότι έχουν δύναμη, αλλά, θα πληρώσουν το τίμημα για τη συμπεριφορά τους απέναντι μου. Ήθελαν να με λυγίσουν, όμως, δε το κατάφεραν. Θα φθάσω μέχρι το τέλος. Κανείς, δεν πρόκειται να κλέψει τη ζωή μου”.

    Εν τέλει….δικαίωση…

    Τελικά τον Φεβρουάριο του 2014 ο Αμπντεσλάμ Ουαντού δικαιώθηκε στη δικαστική του διαμάχη με την πρώην ομάδα του στο Κατάρ, καταφέρνοντας να εισπράξει τις οφειλές του συμβολαίου του και να πάρει και επισήμως βίζα εξόδου από την χώρα.

    “Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την απόφαση”,

    δήλωσε ο Ουαντού στην ιστοσελίδα της παγκόσμιας ένωσης επαγγελματιών ποδοσφαιριστών (FIFPro) μετά τη δικαίωσή του από την επιτροπή επίλυσης διαφορών της FIFA.

    “Πλέον ο κόσμος στο Κατάρ ξέρει πως δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ανεξέλεγκτα, ακόμη κι αν έχουν πολλά λεφτά. Ήταν θέμα αρχών. Πάλευα για τα δικαιώματά μου και γι’ αυτό χαίρομαι τόσο για τη νίκη μου…”

    Γενικά…

    Σίγουρα δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την επιτυχία ή όχι του Μουντιάλ που θα γίνει το 2022.

    Όμως καλό θα είναι οι αρμόδιοι της χώρας όσον αφορά το ποδόσφαιρο να προβληματιστούν από την περίπτωση Ουαντού και να προσπαθήσουν να διαφημίσουν αυτό το μεγάλο γεγονός με τον τρόπο και την “λάμψη” που του αξίζει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HGBs6U3nhNY?w=728

  • Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών

    Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών


    \nTo Κύπελλο Πάσχα αποτελούσε άλλη μια διοργάνωση η οποία γινόταν με κυριότερο σκοπό να μπορούν οι ομάδες να αυξάνουν τα έσοδα τους, (όπως άλλωστε και το Κύπελλο Χριστουγέννων).Άλλωστε στα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό έπρεπε κάπως οι ομάδες να βρουν τρόπο να συντηρούνται.

    Συμπαράσταση ΠΑΟ και ΑΕΚ στον Ολυμπιακό…

    Η συγκεκριμένη διοργάνωση ξεκίνησε με έναν τρόπο λίγο περίεργο καθώς προήλθε από την συμμαχία των τριών μεγάλων της Αθήνας(Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ).

    Συγκεκριμένα, ο 1927-28 η ΕΠΟ ήθελε να διοργανώσει το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των τριών ιδρυτικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας.Για άγνωστους λόγους, λίγο πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τιμώρησε τον Ολυμπιακό και έδωσε εντολή σε όλα τα σωματεία να μην αγωνίζονται μαζί του ούτε σε φιλικό.

    Τα παραπάνω προκάλεσαν την αντίδραση των ΠΑΟ και ΑΕΚ που πήραν το μέρος του Ολυμπιακού και αποφάσισαν να διοργανώσουν μαζί του φιλικούς αγώνες.(δημιουργήθηκε έτσι το γνωστό ΠΟΚ)

    Οι αγώνες αυτοί πήραν την μορφή διοργάνωσης με τις ονομασίες “Κύπελλο Χριστουγέννων” και “Κύπελλο Πάσχα” και συμμετείχαν σ΄αυτές ομάδες από Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία.

    Η οικονομική επιτυχία των αγώνων ήταν μεγάλη καθώς προκαλούσαν το ενδιαφέρον πολλών φιλάθλων.

    Το Κύπελλο Πάσχα και το τσούγκρισμα των αυγών στην σέντρα…

    Το πρώτο Κύπελλο Πάσχα διοργανώθηκε το 1928. Προσκλήθηκαν επίσης, με στόχο τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων, η Μπεογκράτσκι Γιουκοσλαβίας και μία μικτή παικτών της πρώην πρωταθλήτριας Ρουμανίας, Βένους και της Σπάρτα, αμφότερες από το Βουκουρέστι.

    Συνολικά διοργανώθηκε 23 φορές με την τελευταία αν είναι το 1964.

    Πρώτος σε κατακτήσεις ήταν ο Ολυμπιακός με 11 κύπελλα, ακολούθησαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με 4, ενώ από μία κατάκτηση είχαν οι Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου, Κολονία, Άρης Θεσσαλονίκης και Εθνικός Πειραιώς.

    “Νεκρό” διάστημα αποτέλεσε η περίοδος 1930-36 όπου διεξήχθη μία μόνο φορά, καθώς υπήρξαν αυξημένες υποχρεώσεις των τριών σωματείων του ΠΟΚ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (1932 και 1936).

    Τις χρονιές που δεν διεξαγόταν την θέση των επίσημων ομάδων έπαιρναν μικτές ομάδες προκειμένου να μην “σβήσει” ο θεσμός.

    Στα αξιοσημείωτα ήταν το γεγονός ότι πριν από την έναρξη των αγώνων, οι αρχηγοί των δύο ομάδων πήγαιναν στη σέντρα και τσούγκριζαν αβγά.Ο “νικητής” είχε δικαίωμα να διαλέξει εστία(όπως γίνεται με το κέρμα).

    Οι αγώνες γινόντουσαν πάντα στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συμμετείχαν συνήθως έως 4 ομάδες (οι 3 του ΠΟΚ και άλλη μια ) και αν δεν βρισκόταν ομάδα από το εξωτερικό, η τετράδα συμπληρωνόταν από μια αντίστοιχη ελληνική.

    Οι κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα

    \n1928: Ολυμπιακός
    \n1929: Ολυμπιακός
    \n1930-1935: Δε διεξήχθη
    \n1936: Ολυμπιακός
    \n1937: Εθνικός Πειραιώς
    \n1938: ΑΕΚ
    \n1939: Δεν διεξήχθη λόγω επανέναρξης του Κυπέλλου Ελλάδος
    \n1940: Παναθηναϊκός
    \n1941: Δεν διεξήχθη λόγω του πολέμου
    \n1942: Δεν διεξήχθη λόγω της Κατοχής
    \n1943: Ολυμπιακός
    \n1944: ΑΕΚ
    \n1945: Ολυμπιακός
    \n1946: Ολυμπιακός
    \n1947: Παναθηναϊκός
    \n1948: Άρης Θεσσαλονίκης
    \n1949: Ολυμπιακός
    \n1950: Δεν διεξήχθη
    \n1951: Ολυμπιακός
    \n1952: Παναθηναϊκός
    \n1953: Ολυμπιακός
    \n1954: Παναθηναϊκός
    \n1955: ΑΕΚ
    \n1956: Κολονία (Γερμανία)
    \n1957: Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου (Ρουμανία)
    \n1958: ΑΕΚ
    \n1959: Ολυμπιακός
    \n1960-1963: Δεν διεξήχθη
    \n1964: Ολυμπιακός

  • Άαρον Ράμσεϊ. Κάθε γκολ και θάνατος!!

    Άαρον Ράμσεϊ. Κάθε γκολ και θάνατος!!

    Είναι μερικές φορές που ακόμα και αυτοί που δεν πιστεύουν στην μοίρα και στις “διαβολικές” συμπτώσεις έρχονται στο σημείο να αναρωτηθούν αν τελικά “κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία”.

    Η περίπτωση του ποδοσφαιριστή της Άρσεναλ Άαρον Ράμσεϊ είναι σίγουρα μια από αυτές που μπορούν να δημιουργήσουν μια “ανατριχίλα” στον καθένα για τα παιχνίδια που μπορεί μερικές φορές να παίξει η τύχη.

    Ας γίνουμε πιο σαφείς και μάλλον θα συμφωνήσετε μαζί μας…

    Κάθε γκολ του Ράμσεϊ και…θάνατος επωνύμου…

    Ούτε στόχο να είχε βάλει ο επιθετικός της Άρσεναλ διάσημους ανθρώπους… Εδώ και περίπου 3 χρόνια, μερικά γκολ που έχει σκοράρει έχουν “συνοδευτεί” και από τον θάνατο κάποιου ανθρώπου παγκόσμιας φήμης, που η απώλεια του συγκλόνισε τον κόσμο για διάφορους λόγους.

    Αυτό όπως θα δείτε συμβαίνει κατά διαστήματα και έχει χαρακτηριστεί από τα μίντια ως “η κατάρα του Ράμσεϊ”.Διαβάστε και μόνοι σας:

    2 Μαΐου 2011

    Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν πέφτει νεκρός. Μια μέρα πριν ο Ουαλός είχε βάλει γκολ στο ντέρμπι με τη Γιουνάιτεντ.

    2 Οκτωβρίου 2011

    Ο Ράμσεϊ σκοράρει ξανά απέναντι στην Τότεναμ και δύο 24ωρα μετά πεθαίνει ο Στιβ Τζομπς.

    20 Οκτωβρίου 2011

    Σκοτώνεται ο Καντάφι από αντικαθεστωτικούς, ενώ μια μέρα πριν ο Ράμσεϊ είχε σκοράρει κόντρα στη γαλλική Μαρσέιγ.

    11 Φεβρουαρίου 2012

    Σκοράρει απέναντι στην Σάντερλαντ και την ίδια ώρα η είδηση ότι η Γουίτνεϊ Χιούστον έφυγε από την ζωή κυριαρχεί στον παγκόσμιο τύπο.

    30 Νοεμβρίου 2013

    \nO Ράμσεϊ έβαλε δύο γκολ, ενώ λίγες ώρες μετά σκοτώθηκε ο Paul Walker με το φίλο του.2 γκολ 2 θάνατοι!!!

    11 Αυγούστου 2014

    Ο Άαρον Ράμσεϊ άρχισε τη σεζόν με δυναμικό τρόπο, οδηγώντας την Άρσεναλ σε νίκη 3-0 επί της Μάντσεστερ Σίτι για το σούπερ καπ, με τον ίδιο να σημειώνει το 2ο γκολ της ομάδας του.Μία ημέρα αργότερα, στις 11 Αυγούστου, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού Ωκεανού, ο ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς δίνει τέλος στην ζωή του…

    Άαρον Ράμσεϊ

    Δεν ξέρουμε αν έχει κάποιο κουκλάκι βουντού ο Ράμσεϊ αλλά καλό θα είναι στο επόμενο του γκολ να προσέχουν όλοι οι επώνυμοι και να βρίσκονται…κλεισμένοι στα σπίτια τους…

    Άλλωστε είδαμε ότι και οι θάνατοι προέκυψαν από διαφορετικά αίτια αλλά με κοινό σημείο τα γκολ του παίκτη της Άρσεναλ… Ένας οπαδός της ομάδας μάλιστα είπε:

    “Φοβάμαι ότι τα πράγματα θα βγουν εκτός ελέγχου όταν ξανασκοράρει”.

     

    Υ.Γ. Το άρθρο είναι έως ένα βαθμό χιουμοριστικό προς αποφυγή παρεξηγήσεων.Και λέμε “έως ένα βαθμό” γιατί ο θάνατος δεν είναι κάτι αστείο-το εντελώς αντίθετο-, αλλά αυθόρμητα τέτοιες συμπτώσεις μπορεί και να προκαλέσουν ένα μικρό…μειδίασμα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kdRd45qgwew
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=WVbgn56AS34