SportBrio

Category: NBA

  • Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Ο, για πολλούς, απόλυτος “θεός” του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, ελάχιστες φορές μπορούσε να σταματηθεί από κάποιον αντίπαλο. Ειδικά όταν έπαιζε τελικούς με τους Μπουλς ήταν πιο παθιασμένος απ’ότι σε όλη την σεζόν. Άλλωστε αποτελούσε το απόλυτο βαρόμετρο και τον κύριο λόγο που η ομάδα του Σικάγο κατέκτησε 6 τίτλους. Και όμως ο τίτλος του 1997 θα μπορούσε να είχε χαθεί από μια πίτσα…

    Ήταν Ιούνιος του 1997 και 2 μέρες πριν διεξαχθεί ο 5ος τελικός μεταξύ Μπουλς και Τζαζ, με την σειρά να βρίσκεται στο 2-2 και τον πέμπτο αγώνα να γίνεται στην έδρα των τελευταίων (Delta Center). Η αποστολή των Μπουλς βρισκόταν σ’ένα ξενοδοχείο στην Γιούτα. Κάποια στιγμή τον Τζόρνταν τον έπιασε πείνα και, καθώς η ώρα ήταν περασμένη και το room-service δεν λειτουργούσε, αποφάσισε, παρουσία του γυμναστή της ομάδας Tim Grover και κάποιων άλλων παικτών που βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο να παραγγείλει πίτσα. Ο Grover, όπως ο ίδιος δήλωσε, “είχε κακό προαίσθημα γι’αυτήν την παραγγελία” μιας και τότε δεν υπήρχαν στην Γιούτα πολλά ξενοδοχεία και όλοι ήξεραν που έμενε η αποστολή των Μπουλς”. Τελικά η πίτσα ήρθε και έφαγε μόνο ο Τζόρνταν. Λίγες ώρες μετά όμως, αισθανόμενος έντονη αδιαθεσία, κάλεσε τον γυμναστή και τον γιατρό στο δωμάτιο του. Η διάγνωση ήταν δηλητηρίαση….

    Τις επόμενες 2 μέρες, ο Τζόρνταν δεν πήγε καν στις προπονήσεις και γενικά ήταν σε χάλια κατάσταση. Οι γιατροί του είχαν πει να μείνει στο κρεβάτι αλλά την μέρα του αγώνα αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε ν’αφήσει την ομάδα μόνη της. Έβαλε την φόρμα και ακολούθησε την αποστολή στο γήπεδο.Στην πρώτη περίοδο ήταν σχεδόν άφαντος, στην δεύτερη ανέκαμψε πετυχαίνοντας 17 πόντους και όταν τελείωσε πήγε στα αποδυτήρια με την βοήθεια ανθρώπων τις ομάδας, οι οποίοι του έδιναν υγρά και του έβαζαν κρύες πετσέτες στο κεφάλι για να μην αφυδατωθεί. Το πρόβλημα όμως ήταν σοβαρό και ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση…

    Στην τρίτη περίοδο ο Τζόρνταν ξεκίνησε νωθρά αλλά όταν οι Τζαζ προηγήθηκαν με 77-69, έτρεξε ένα σχεδόν δικό του 10-0 και έβαλε τους Μπουλς μπροστά. Τελικά ο μεγάλος Τζόρνταν τα κατάφερε ξανά. Βάζοντας τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας του στην 4η περίοδο και κάνοντας με δικό του καλάθι το 88-85 λίγο πριν το τέλος, οι Μπουλς νίκησαν με 90-88 κι έκαναν το 3-2 στη σειρά, παίρνοντας τελικά τον τίτλο στην έδρα τους. Ο Τζόρνταν εκείνη τη βραδιά σταμάτησε στους 38 πόντους(!) και το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως “The Flu Game” και η σκηνή που ο Τζόρνταν, στο τέλος του αγώνα, πάει προς τα αποδυτήρια υποβασταζόμενος από τον Πίπεν έμεινε στην ιστορία…

    Μετά το ματς ο ίδιος δήλωσε ότι “αν είχε χάσει θα ένιωθε συντετριμμένος” και χαρακτήρισε το ματς ως “μάχη με τον εαυτό του”. Από την μεριά του, ο προπονητής των Μπουλς, Φιλ Τζάκσον αποθέωσε τον Τζόρνταν λέγοντας ότι “βάσει συγκυριών ήταν το κορυφαίο ματς στην ιστορία του και μια ηρωική προσπάθεια που απογείωσε ακόμα πιο ψηλά τον θρύλο του”. Ο Air Τζόρνταν ήταν και πάλι νικητής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YIzrYcgfOH4#t=90

    Στιγμιότυπα του Αγώνα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2os-hfXSUlA

  • NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    NBA 2014-15. Ξεκινάει το θέαμα… (Part I – Δύση)

    Ο μαγικός κόσμος του NBA ανοίγει ξανά τις πόρτες του! Οι πρωταθλητές San Antonio Spurs ξεκινάνε ως φαβορί για το repeat, όμως φέτος, το πράγματα δεν φαντάζουν τόσο εύκολα για το ποιες ομάδες θα αναμετρηθούν για το δαχτυλίδι. Ποιες λοιπόν είναι οι ομάδες που μπορούν να φτάσουν στους τελικούς κάθε περιφέρειας; Ποιες μπορούν να αποτελέσουν έκπληξη και ποιες πιθανόν να απογοητεύσουν;

    Από τη Δυτική περιφέρεια, οι San Antonio Spurs δεν προέβησαν ως συνήθως σε πολλές αλλαγές και με τους γνωστούς “Big Three” Parker, Ginobili και Duncan θα προσπαθήσουν να επαναλάβουν τον περσινό τους θρίαμβο. Οι Leonard και Green θα δώσουν την απαραίτητη ταχύτητα και αμυντική σταθερότητα στη περιφέρεια ενώ ο Boris Diaw θα λειτουργήσει και πάλι ως post playmaker. Οι Spitter και Mills συμπληρώνουν τον κορμό αυτής της ομάδας – μοντέλο του κορυφαίου coach Popovich, του οποίου το αγωνιστικό πλάνο δεν θα αλλάξει ούτε φέτος, αφού στα 38 του, ο απίστευτος Tim Duncan συνεχίζει να αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο.

    Ποια ομάδα θ’ ακολουθήσει τους πρωταθλητές στον τελικό της Δύσης; Η απάντηση δεν είναι εύκολη καθώς τρεις τουλάχιστον ομάδες θα μπορούσαν να βρεθούν στη θέση αυτή. Oι Oklahoma City Thunder, των Durant (MVP της περσινής σεζόν) και Westbrook, αξίζουν τον τίτλο σύμφωνα με πολλούς, οι Houston Rockets των Harden, Howard και του δικού μας Κώστα Παπανικολάου ή οι LA Clippers των παραγωγών θεάματος Paul, Griffin και D. Jordan; Εάν μπορούσαμε να επιλέξουμε βάσει πιθανοτήτων και μόνο, θα επιλέγαμε τους Thunder. Επειδή όμως οι τελευταίες δεν παίζουν μπάσκετ, τα πράγματα ίσως είναι λίγο διαφορετικά. Αν δούμε την ιστορία των playoff περισσότερο προχώρησαν οι ομάδες με ενέργεια, ικανό προπονητή και ανοιχτό rotation. Παράδειγμα η αναπάντεχες για πολλούς πορείες των Blazers και Warriors, ομάδες που έφτασαν στους ημιτελικούς της Δύσης του 2013 και 2014 αντίστοιχα.

    Προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι το ζευγάρι στους τελικούς της Δύσης θα είναι Spurs – Clippers με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων. Οι Clippers έχουν την τύχη να διαθέτουν ένα από τα τρία κορυφαία playmaker του πρωταθλήματος (Chris Paul) και ένα πολύ δυνατό και αλληλοσυμπληρούμενο ζευγάρι ψηλών (Blake Griffin, DeAndre Jordan). Ακόμη και οι ηλικίες των σταρ αυτής της ομάδας φαντάζουν ιδανικές (29-25-26). Πολύτιμες λύσεις θα δώσει ως συνήθως ο Crawford ενώ δυνατό χαρτί αποτελεί και ο coach Doc Rivers (πρωταθλητής με τους Celtics το 2008).
    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=u9jJSbdSC2A\nhttp://www.youtube.com/watch?v=K0RjRHnrDWE\nhttp://www.youtube.com/watch?v=bDAlNYMsnLI\nhttp://www.youtube.com/watch?v=4Qeq4segELc\nhttp://www.youtube.com/watch?v=WcSeBuS9Iao

  • McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.

    Το NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…

    Το McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.

    Συμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).

    Αν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).

    Να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)

    Παρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs

  • Ο “μαγικός” αριθμός 24 που έσωσε το NBA…

    Ο “μαγικός” αριθμός 24 που έσωσε το NBA…

    Ο μαγικός κόσμος του NBA ανέκαθεν αποτελούσε το όνειρο κάθε μπασκετμπολίστα. Η εμπειρία και μόνο να βρεθεί κάποιος στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου είναι πιο σημαντική ίσως και από την κατάκτηση κάποιου τίτλου στην Ευρώπη ή κάποια ατομική διάκριση. Κι όμως ακόμα και το ΝΒΑ ,πολλά χρόνια πριν, κινδύνευσε να εξαφανιστεί και να υπάρχει σήμερα ως μακρινή ανάμνηση..

    Ο λόγος δεν ήταν ούτε οικονομικός ,ούτε είχε να κάνει με έλλειψη πρώτων υλών( γήπεδα ,προπονητήρια κοκ). Ήταν πολύ πιο απλός και αφορούσε τον χρόνο επίθεσης που είχε κάθε ομάδα στην διάθεση της.

    Για πόσο χρόνο μιλάμε όμως όταν στην δεκαετία του 50 κάθε ομάδα που έκανε επίθεση δεν είχε περιορισμό στο πόσο θα κρατούσε την μπάλα και ,πολύ απλά,η επίθεσή της τελείωνε μόνο αν έκλεβε την μπάλα η αντίπαλη ομάδα. Κάτι τέτοιο συνέβη στις 22 Νοεμβρίου 1950 ,όταν οι Λέικερς αντιμετώπισαν τους Φορτ Γουέιν Πίστονς.

    Οι τελευταίοι, όντας απόλυτο αουτσάιντερ, ακολούθησαν την τακτική του ”κλεφτοπόλεμου” κρατώντας την μπάλα στην κατοχή τους όσο το δυνατόν περισσότερο ,ώστε οι Λέικερς να μην μπορούν να σκοράρουν!!! Τελικό σκορ 19-18(!) υπέρ των Πίστονς.

    Οι παράγοντες του ΝΒΑ όμως ήξεραν ότι με τέτοια ματς, το ΝΒΑ δεν θα υπήρχε στο μέλλον ούτε σαν ιδέα. Οι θεατές ολοένα και άδειαζαν τα γήπεδα ενώ και οι ομάδες σταδιακά αποχωρούσαν. Κάποιες αλλαγές απόγνωσης (επέκταση της ρακέτας από το 1.80 στα 3.60 μέτρα) δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Στο τέλος της σεζόν 1953-54 είχαν μείνει στο ΝΒΑ μόνο 9 ομάδες.

    Ο πρόεδρος της μιας εξ αυτών , ο Ντάνι Μπιάζον( πρόεδρος των σημερινών 76ers ,τότε Σίρακιουζ Νάσιοναλς) έμελλε να γίνει ο σωτήρας του αθλήματος με μια πολύ έξυπνη μαθηματική σκέψη. Υπολόγισε ότι σε κάθε αγώνα γίνονται συνολικά περίπου 120 σουτ (60 από κάθε ομάδα). Η διάρκεια ενός αγώνα ήταν 48 λεπτά δηλαδή 2880 δευτερόλεπτα. Μ’αυτό το σκεπτικό διαίρεσε τα 2880 δευτερόλεπτα με τα 120 σουτ και κατέληξε στον ”σωτήριο” αριθμό 24 που θα αποτελούσε το νούμερο των δευτερολέπτων μιας επίθεσης.

    Η παρακάτω σκέψη εφαρμόστηκε στο ΝΒΑ ,στις 30 Οκτωβρίου 1954 στον αγώνα Μπόστον Σέλτικς-Ρότσεστερ Ρόγιαλς(σημερινοί Σακραμέντο Κινγκς). Το τελικό σκορ ήταν 98-95 υπέρ των τελευταίων. Μέχρι και το 1959 όλες οι ομάδες είχαν φτάσει τον μέσο όρο τους πάνω από 100 πόντους. Ο Μπιαζόν και η ιδέα του είχαν σώσει οριστικά το ΝΒΑ…

     

  • Λεμπρόν. Εκτός από μεγάλος αστέρας, είναι και χαζομπαμπάς

    Λεμπρόν. Εκτός από μεγάλος αστέρας, είναι και χαζομπαμπάς

    Ο Λεμπρόν Τζέιμς δεν είναι μόνο μεγάλος αστέρας του NBA ή ο, κατά πολλούς, καλύτερος παίχτης στον κόσμο, είναι κι ένας πατέρας που παρακολουθεί στενά το γιο του και τον συμβουλεύει στα πρώτα του βήματα στο μπάσκετ. Ο μικρός συμμετέχει και δοκιμάζεται στο AAU tournament αυτές τις μέρες με τον Λεμπρόν δίπλα του να του δίνει συμβουλές και να πωρώνεται και να ζητωκραυγάζει την κάθε του κίνηση.

    Το μήλο κάτω απ’τη μηλιά; Πολύ πιθανόν. Αφού ο μικρός δεν τα πήγε καθόλου άσχημα σκοράροντας 11 πόντους στη νίκη της ομάδας του Miami City Ballers ενάντια στους Mississipi DMG με 51-46 για το Εθνικό Πρωτάθλημα Τετάρτης Δημοτικού(AAU Fourth Grade National Championship), μεταξύ των οποίων και κάποιους πολύ κρίσιμους.

    Απολαύστε το βίντεο:
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQKf79kEJ5w

  • Η μέρα που ο Κόμπι γελάει και οι Χόρνετς θέλουν να ξεχάσουν!

    Η μέρα που ο Κόμπι γελάει και οι Χόρνετς θέλουν να ξεχάσουν!

    1 Ιουλίου 1996 και τα ντραφτ του NBA έχουν μόλις ολοκληρωθεί. Τη 13η επιλογή έχουν οι Σάρλοτ Χόρνετς και ο παίχτης που έχει την τιμητική είναι ένας νεαρός με όνομα Κόμπι Μπράιαντ(…). Αμέσως μετά τα ντραφτ,ο περιχαρής 17χρονος για την επιλογή του, ακούει τους Χόρνετς να του λένε πως δε βρίσκουν χρήση γι’αυτόν και πως θα επιδιώξουν ανταλλαγή. Πράγματι, σε λιγότερο από μια εβδομάδα γίνεται η συμφωνία με τους Λος Αντζελες Λέικερς και ο Κόμπι ανταλλάσσεται με τον Βλάντε Ντίβατς. Ο νεαρός Κόμπε τον οποίο οι Χόρνετς δεν ήξεραν πως να αξιοποιήσουν, έκατσε μέχρι σήμερα 18 χρόνια στους Λέικερς, κέρδισε 5 πρωταθλήματα, 1 φορά MVP σεζόν, 2 φορές MVP τελικών, 16 φορές στο All-Star Game και πολλά ρεκόρ, μεταξύ άλλων και 4ος σκόρερ στην ιστορία του NBA !!!

    Ο Κόμπι, ανήμερα, θέλησε να τους τρολάρει λίγο γράφοντας στο twitter: “On this day 18yrs ago the hornets told me right after they drafted me that they had no use for me and were going to trade me” (“Σαν σήμερα, πριν 18 χρόνια, οι Χόρνετς μου είπαν αφού με έκαναν ντραφτ ότι δε βρίσκουν χρήση για μένα και πως θα με αντάλλαζαν”)

    Εμείς θα κρατήσουμε 4 λέξεις. “no use for me”… (δε βρίσκουν χρήση για μένα)

    Θαυμάστε εδώ τις 10 ίσως καλύτερες φάσεις της καριέρας του:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=jhyANGHDDH8

    Κι αν έχετε διάθεση, δείτε εδώ τις 150 καλύτερες φάσεις της καριέρας του Κόμπι:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=TZfJJwsRaiE

    Κι εδώ τους 81 πόντους που σημείωσε στον αγώνα ενάντια στους Τορόντο Ράπτορς, στις 22/1/2006:\nhttp://www.youtube.com/watch?v=FeXZY4eVLlo

  • Όταν ο “θεός” Μάικλ Τζόρνταν δάκρυσε…

    Όταν ο “θεός” Μάικλ Τζόρνταν δάκρυσε…

    Το 1996, στους τελικούς του NBA αναμετρήθηκαν οι φοβεροί Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν (εκείνη την χρονιά έκαναν ρεκόρ νικών με 72-10(!) στη κανονική σεζόν) με τους Σηάτλ Σουπερσόνικς του Σων Κεμπ. Η σειρά κρίθηκε, μετά από 6 αγώνες, υπέρ των Μπουλς, οι οποίοι επικράτησαν με 4-2 νίκες και πήραν το πρώτο πρωτάθλημα από τη στιγμή που ο Τζόρνταν επέστρεψε (είχε αποσυρθεί προσωρινά το 1993 λόγω του θανάτου του πατέρα του από ληστές, θέλοντας να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπέιζμπολ και να εκπληρώσει έτσι την επιθυμία που είχε ο συγχωρεμένος να τον δει σε αυτό το σπορ).

    Η μέρα του 6ου τελικού που έγινε στο Σικάγο, συνέπεσε με τη μέρα “γιορτής του πατέρα”. Αυτό φόρτισε συναισθηματικά τον Μάικλ Τζόρνταν, ο οποίος, με το που τελείωσε το ματς, έπεσε στο έδαφος και ξέσπασε σε κλάματα αφού θυμήθηκε τον συγχωρεμένο γονέα του. Στη συνέχεια πήγε στα αποδυτήρια όπου συνέχισε αυτήν την προσωπική του στιγμή με ακόμα μεγαλύτερη ένταση, έχοντας τη μπάλα του τελικού αγκαλιά. Ήταν μια από τις πιο έντονες στιγμές στην ιστορία του NBA και σίγουρα η πιο δυνατή για τον “θεό” του μπάσκετ…!!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GG5xXWHyq9g

  • Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    https://www.youtube.com/watch?v=-vCn-eXCu1o

    Το 1993 τέθηκαν αντιμέτωποι στους τελικούς του ΝΒΑ οι φοβεροί Σικάγο Μπουλς του Τζόρνταν με τους Φοίνιξ Σανς του Μπάρκλευ. Οι ”ταύροι”, με τον Τζόρνταν ”σεληνιασμένο’,’ και μετά από 6 φοβερούς αγώνες (π.χ. το 3ο παιχνίδι κρίθηκε σε 3 παρατάσεις ενώ το 6ο από σουτ σχεδόν στη λήξη του αγώνα) επικράτησαν με 4-2 νίκες (με μειονέκτημα έδρας) και κατέκτησαν το πρώτο ”three-peat” της ιστορίας τους (3 σερί πρωταθλήματα). To αξιοσημείωτο της σειράς ήταν ότι στα 5 από τα 6 παιχνίδια νίκησε ο φιλοξενούμενος. Ήταν και μια ”απάντηση” του Τζόρνταν στην κριτική επιτροπή του ΝΒΑ, η οποία είχε δώσει τον τίτλο του MVP στον Μπάρκλευ. Οι Μπουλς πήραν τα 2 πρώτα παιχνίδια στο Φοίνιξ, απάντησαν οι Σανς με 2 νίκες σε 3 παιχνίδια στο Σικάγο και στο 6ο παιχνίδι πήραν τον τίτλο οι Μπουλς πάλι μέσα στο Φοίνιξ με τρίποντο του Τζον Πάξον στην εκπνοή.

     

    Δείτε παρακάτω τα τελευταία 14″ του 6ου παιχνιδιού Φοίνιξ-Σικάγο και το τρίποντο του Τζον Πάξον που έδωσε τον 3ο συνεχόμενο τίτλο στους Μπουλς:

    https://www.youtube.com/watch?v=GnAr4I3-Z48

  • Όταν ο ”γιός του διαβόλου” πήγε στο παράδεισο….

    Όταν ο ”γιός του διαβόλου” πήγε στο παράδεισο….

    Πριν από 21 χρόνια(7 Ιουνίου 1993) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 29 χρονών ο ”Μότσαρτ” του ευρωπαϊκού μπάσκετ Ντράζεν Πέτροβιτς. Η γλιστερή άσφαλτος του Ντένκενντορφ της Γερμανίας έμελλε να στείλει στον ουρανό μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μορφές της Ευρώπης και τον πρώτο Ευρωπαίο παίκτη που αγωνίστηκε στο ΝΒΑ. Προσωπικότητα που λάτρευες να μισείς καθώς ο, πολλές φορές, προκλητικός χαρακτήρας του συνοδευόταν από ένα τεράστιο μπασκετικό ταλέντο στο οποίο ο καθένας υποκλινόταν.Αγωνίστηκε στις: Σιμπένκα(Κροατία), Τσιμπόνα(Κροατία) και Ρεάλ(Ισπανία), ενώ διέπρεψε στο ΝΒΑ με τις φανέλες των New Jersey Nets και Portland Trail Blazers. Λίγες μέρες πριν φύγει από τη ζωή υπήρχε φημολογία ότι ήταν έτοιμος να υπογράψει στον Παναθηναϊκό. Με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε τα πάντα(Ευρωπαϊκό 1989 1991, Παγκόσμιο 1990, αργυρό στους Ολυμπιακούς της Σεούλ 1988). Στο βίντεο βλέπουμε την ιστορική μονομαχία του με τον Οσκάρ Σμιντ (ιερό τέρας του βραζιλιάνικου μπάσκετ) στο τελικό του Κυπελλούχων ανάμεσα στη Ρεάλ και τη Σναϊτέρο το 1989 στο ΣΕΦ. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη φράση του μεγαλύτερου μπασκετμπολίστα όλων των εποχών Μάικλ Τζόρνταν: ”o Ντράζεν ήταν ο μόνος που με κοίταζε στα μάτια χωρίς να φοβάται”…

  • Συγχαρητήρια στον Γιάννη Αντετοκούνμπο που επιλέχθηκε στη 2η καλύτερη 5άδα των Rookies του NBA

    Συγχαρητήρια στον Γιάννη Αντετοκούνμπο που επιλέχθηκε στη 2η καλύτερη 5άδα των Rookies του NBA

    Συγχαρητήρια στο Γιάννη Αντετοκούνμπο που επιλέχθηκε στη 2η καλύτερη 5άδα των Rookies του NBA

    Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο επιλέχθηκε στη 2η πεντάδα των rookies του NBA και μας έκανε όλους τους Έλληνες περήφανους !

    Πολλά μπράβο! Και του χρόνου ακόμα καλύτερος !

    Αναλυτικά οι 2 πεντάδες:

    2013-14 All-Rookie First Team\nPlayer | Team | First (2 points) | Second (1 point) | Total points\nMichael Carter-Williams | Sixers | 125 | 250 total\nVictor Oladipo | Magic | 124 | — | 248 total\nTrey Burke | Jazz | 108 | 14 | 230 total\nMason Plumlee | Nets | 95 | 24 | 214 total\nTim Hardaway Jr. | Knicks | 87 | 30 | 204 total

    2013-14 All-Rookie Second Team\nPlayer | Team | First (2 points) | Second (1 point) | Total points\nKelly Olynyk | Celtics | 19 | 81 | 119 total
    Giannis Antetokounmpo | Bucks | 15 | 86 | 116 total\nGorgui Dieng | Timberwolves | 21 | 54 | 96 total\nCody Zeller | Hornets | 3 | 61 | 67 total\nSteven Adams | Thunder | 9 | 47 | 65 total

    (πηγή: nba.com)