Tag: ζαγκαλο

  • Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

    Ρονάλντο. Tο μυστήριο του τελικού(1998)

     

     
    Το 1998 η Βραζιλία τέθηκε αντιμέτωπη με την Γαλλία στον τελικό του Μουντιάλ που διοργάνωνε η τελευταία. Η ”σελεσάο”, έχοντας στο ρόστερ της πολλά αστέρια καθώς και τον καλύτερο παίκτη του κόσμου(για πολλούς)εκείνη την εποχή, το”φαινόμενο” Ρονάλντο, ήταν το φαβορί απέναντι στην Γαλλία του Ζιντάν.

    Η ήττα της με 3-0 και μάλιστα με τον τρόπο που ήρθε(σχεδόν με κατεβασμένα χέρια) ”σόκαρε” όλον τον πλανήτη και δημιούργησε πολλά ερωτηματικά που αφορούσαν τον Ρονάλντο, τα οποία έως σήμερα παραμένουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό καλυμμένα κάτω από ένα ”πέπλο μυστηρίου”, παρά το γεγονός ότι πολύς κόσμος θέλησε να μάθει την αλήθεια μέσω του Τύπου.

    Ήταν ή όχι αναίσθητος;

    Σύμφωνα με κοινώς αποδεκτές μαρτυρίες, λίγο πριν η ομάδα αναχωρήσει για το ”Σταντ Ντε Φρανς”(στάδιο που θα γινόταν ο τελικός) ακούγονται οι φωνές του Ρομπέρο Κάρλος έξω από το δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ο Ρονάλντο, ο οποίος καλούσε απεγνωσμένα σε βοήθεια.

    Η αιτία ήταν ότι είχε δει το ”φαινόμενο” ξαπλωμένο στο κρεβάτι του να βγάζει αφρούς από το στόμα του. Πρώτοι έσπευσαν οι Εντμούντο και Σαμπάιο που έμεναν στο διπλανό δωμάτιο.

    Στην συνέχεια ήρθε και ο γιατρός της ομάδας Λίντιο Τολέδο, ο οποίος υποστήριξε, σε αντίθεση με άλλες φήμες, ότι Ο Ρονάλντο είχε τις αισθήσεις του απλά είχε σάλια γύρω από το στόμα.πολλοί μίλησαν για ”κρίση επιληψίας”…
     

     

    ”Θα παίξει ή όχι;”

    Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Ρονάλντο ήταν το μεγάλο ”αστέρι” έπρεπε το τεχνικό τιμ και ο προπονητής Μάριο Ζαγκάλο να σκεφτούν τι θα κάνουν μιας και δεν θα μπορούσε να αγωνιστεί.

    Επίσης πώς θα το έλεγαν στον Τύπο και τι αντιδράσεις θα προκαλούσε μια τέτοια απώλεια…Εδώ υπάρχει σενάριο που γράφει ότι ο Ζαγκάλο είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τον Εντμούντο κάτι που το ανήγγειλε στους παίκτες του λίγο πριν την αναχώρηση για το γήπεδο.

    Τελικά όμως όταν η αποστολή έφτασε στα γήπεδο, μέσα στα αποδυτήρια υπήρξε μια συνάντηση του Ζαγκάλο με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας και τον γιατρό.Μόλις οι 3 άντρες βγήκαν από εκεί τους άφησαν όλους με ”ανοικτό το στόμα καθώς ανακοίνωσαν ότι ο ”Ρονάλντο θα αγωνιζόταν κανονικά…”

    Κλάμα για την Βραζιλία…

    Ο τελικός ήταν ότι χειρότερο είχε ζήσει η Βραζιλία μετά τον χαμένο τελικό στο Μαρακανά το 1950.Η ”σελεσάο”, εμφανώς επηρεασμένη από την γενική ατμόσφαιρα, ηττάται από την παρέα του Ζιντάν με το ”εκκωφαντικό” 3-0.(!!).

    Ο Ρονάλντο απλά δεν υπάρχει στο γήπεδο ενώ μαζί του καταρρέει και όλη η ομάδα.Άλλωστε όπως είπε και ο ίδιος σε συνέντευξη του πολλά χρόνια μετά:

    ”το να χάνει η Βραζιλία σε τελικό είναι ίδια αποτυχία σαν να μην έχει περάσει ούτε τον πρώτο γύρο…”

    Ήταν λογικό λοιπόν αυτή η ήττα να δημιουργήσει στον κόσμο επιπλέον απαιτήσεις για να μάθει ”τι έγινε με τον Ρονάλντο.”

    Nike, Σουζάνα Βέρνερ, Fifa

    Αν λάβουμε υπόψιν μας ότι οι μετοχές του Βραζιλιάνου σταρ ήταν στα ύψη τότε, καταλαβαίνουμε ότι για τους ”σεναριογράφους” ο παραπάνω αγώνας ήταν ”βούτυρο στο ψωμί τους”.Ακούστηκαν και γράφτηκαν πάρα πολλά αλλά θεωρούμε καλό να αναφέρουμε αυτά που πιθανόν αν συνέβησαν να ”γύριζαν τον κόσμο ανάποδα”…

    Το πρώτο έχει να κάνει με την NIKE η οποία, έχοντας συμβόλαιο με την βραζιλιάνικη ομοσπονδία, την υποχρέωνε να χρησιμοποιήσει τον Ρονάλντο(που τον διαφήμιζε άλλωστε…) στον τελικό όπως και να χει…

    Επίσης δεν θα μπορούσαν να λείψουν και τα σενάρια ”ερωτικής απογοήτευσης” που έφερναν τον Ρονάλντο να έχει πέσει ψυχολογικά μιας και η τότε κοπέλα του Σουζάνα Βέρνερ είχε συνάψει δεσμό με έναν Βραζιλιάνο δημοσιογράφο

    Το πιο ”χοντρό ” όμως που ακούστηκε ήταν ότι η Βραζιλία ”πούλησε” το Μουντιάλ στην Γαλλία για 23 εκατ. δολάρια προκειμένου ο γαλλικός λαός να ξεχαστεί από τα καθημερινά του προβλήματα.

    Μάλιστα ως επιπλέον ανταλλάγματα θα ήταν η κατάκτηση του Μουντιάλ 2002 και η διοργάνωση ενός εκ των επόμενων..Τα δύο τελευταία συνέβησαν ωστόσο ποτέ δεν αποδείχτηκε αν οφείλονταν στα παραπάνω σενάρια καθώς αποδείξεις δεν υπήρξαν ποτέ(ούτε καν ενδείξεις…)

    Γενικά πάντως στην ιστορία έμεινε ότι ο Ρονάλντο πέρασε μια κρίση επιληψίας και απλά ότι η χρησιμοποίησή του ήταν λάθος υπολογισμός.Αλλά όταν έχεις να κάνεις με τελικό Μουντιάλ είναι επόμενο η απλή εξήγηση να μην αποτελεί μονόδρομο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=zjyiNGwOuEM?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=C-I25588h9o?w=728
     

     

  • Γκαρίντσα: O Aυτοκαταστροφικός “Aνταγωνιστής” του Πελέ

    Γκαρίντσα: O Aυτοκαταστροφικός “Aνταγωνιστής” του Πελέ

    Ο Φραντσίσκο Ντος Σάντος(ή Γκαρίντσα, ψευδώνυμο που σήμαινε ένα είδος πουλιού, τον τρυποφράκτη) αποτέλεσε παράδειγμα ποδοσφαιριστή που κάποιος έπρεπε να το μιμηθεί μόνο εντός αγωνιστικού χώρου και να κάνει τα αντίθετα εκτός.

    Αυτό γιατί ο μεγάλος Γκαρίντσα άφησε μεν το στίγμα του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο με τις μαγικές του ντίμπλες, την ταχύτητα και την φαντασία που διέθετε αλλά από την άλλη η εξωγηπεδική του ζωή ήταν τόσο άστατη που αποδείχτηκε τελικά μοιραία.

    Όπως και να έζησε όμως, έμεινε στην ιστορία σαν ισάξιος παίκτης με τον Πελέ και μάλιστα ψηφίστηκε από την ΦΙΦΑ ως 7ος καλύτερος παίκτης όλων των εποχών κατακτώντας με την εθνική Βραζιλίας 2 Μουντιάλ, με τον τεράστιο Πελέ να δηλώνει:

    Χωρίς αυτόν δε θα μπορούσα να κατακτήσω αυτά που κατάκτησα…

    Πελέ – Γκαρίντσα

    Η επιμονή και το δύσκολο ξεκίνημα κόντρα στην φύση

    Ο Γκαρίντσα γεννήθηκε το 1933 στην πόλη Πάου Γκράντε του Ρίο Ντε Τζανέιρο.Κάποια προβλήματα που είχε εκ γενετής παραλίγο να μην του επιτρέψουν ποτέ να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο.

    Η σπονδυλική του στήλη ήταν παραμορφωμένη ενώ το αριστερό του πόδι ήταν κατά έξι πόντους κοντύτερο από το δεξί.

    Η επιμονή του όμως να κλωτσήσει το τόπι ήταν τεράστια. Βρήκε το κουράγιο να υποβληθεί σε μια σειρά επεμβάσεων για να μπορεί να περπατάει φυσιολογικά, ενώ παράλληλα πήγε κόντρα στους γιατρούς που τον απέτρεψαν από το να γίνει ποδοσφαιριστής.

    Τα προβλήματα που είχε πάντως του δημιούργησαν επιπλέον εμπόδια καθώς πολλές ομάδες δεν τον ήθελαν λόγω αυτών. Τελικά η Μποταφόγκο αποφάσισε το 1953 να του δώσει μια ευκαιρία.Ο Γκαρίντσα δεν μπορούσε παρά να την ”πιάσει” από τα μαλλιά.

    Από τους πρώτους αγώνες άρχισε να δείχνει μέσα στο γήπεδο τις εκπληκτικές αρετές του(ντρίμπλα, ταχύτητα, άψογη τεχνική κατάρτιση) ενώ ένα από τα δυνατά του σημεία ήταν και οι ελιγμοί που είχε στο ένας με έναν και οι οποίοι οφείλονταν παραδόξως στην δυσμορφία της σπονδυλικής του στήλης(!!).

    Ο τρόπος που ξεγέλαγε τους αμυντικούς ”οδήγησε” κάποιους να τον ”βαφτίσουν”

    Ο Τσάπλιν του ποδοσφαίρου

    Γκαρίντσα

    Εθνική Βραζιλίας και άξιος αντικαταστάτης του Πελέ

    Πελέ – Γκαρίντσα

    Με την εθνική Βραζιλίας έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Σεπτεμβρίου 1955. Ήταν η αρχή μιας χρυσής 7ετίας γι’αυτόν και την ίδια. Το 1958 κατέκτησε το Μουντιάλ στην Σουηδία παρέα με τον 17χρονο Πελέ και άλλα ”ιερά τέρατα” όπως οι Ντίντι, Ζαγκάλο.

    Ωστόσο το αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν το 1962 όπου στο Μουντιάλ της Χιλής πήρε ”στις πλάτες του” όλη την εθνική καθώς ο μεγάλος Πελέ τραυματίστηκε στο ξεκίνημα των αγώνων.

    Πελέ – Γκαρίντσα

    Με 4 γκολ αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του Μουντιάλ, το οποίο τελικά κατέκτησε κερδίζοντας και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη.Ήταν τότε που για πρώτη φορά βρέθηκε ένας παίκτης που να ”συναγωνίζεται” τον Πελέ και μάλιστα πολλοί να τον θεωρούν και ισάξιο.

    Τελευταία διοργάνωση που συμμετείχε ήταν το Μουντιάλ της Αγγλίας το 1966, στο οποίο όμως κινήθηκε στην μετριότητα όπως και όλη η Βραζιλία που αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο.Ο ίδιος πέτυχε ένα γκολ.Συνολικά σε 12 αγώνες τελικής φάσης Μουντιάλ έβαλε 5 γκολ.

    Μποταφόγκο και άστατη ζωή

    Σε επίπεδο συλλόγων αγωνίστηκε 12 χρόνια στην Μποταφόγκο με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Καριόκα στο Ρίο (1957, 1961, 1962) και δύο πρωταθλήματα Ρίο/Σάο Πάουλο (1962, 1964) σκοράροντας 249 γκολ σε 579 αγώνες.Εν συνεχεία αγωνίστηκε σε Κορίνθιανς(κατακτώντας ένα ακόμα πρωτάθλημα), Ατλέτικο Τζούνιορ(Κολομβία), Φλαμένγκο και έκλεισε την καριέρα του σε ηλικία 40 ετών στην Ολαρία το 1973.

    Γκαρίντσα

    Όσον αφορά την προσωπική ζωή του, δεν έκανε και το καλύτερο. Ήταν αλκοολικός και η μέθη του τον οδηγούσε στο να καυγαδίζει αρκετά συχνά. Τα χρήματα που κέρδιζε τα σπαταλούσε σε γυναίκες, αλκοόλ αλλά και γενικότερα στις γειτονιές.

    Σε αντίθεση με το πείσμα που έδειξε όταν θέλησε να αντιμετωπίσει τα εκ φύσεως προβλήματα και να παίξει μπάλα, δεν έκανε καμία προσπάθεια να ζήσει μια ήρεμη ζωή.Παντρεύτηκε σε ηλικία 19 ετών, απέκτησε 8 παιδιά αλλά μετά τον πρώτο γάμο του διατηρούσε περιστασιακούς δεσμούς με διάφορες γυναίκες.

    Η γενικά κλονισμένη υγεία του φαινόταν και στα τελευταία βήματα της καριέρας του ενώ προς το τέλος τη ζωής του αντιμετώπισε και ψυχολογικά προβλήματα που είχαν ως συνέπεια να επιζητά την απομόνωση και να ”βυθίζεται” στην μελαγχολία.

    Τελικά πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 1983 από κύρωση του ήπατος, αφήνοντας πάντως πίσω του μια τεράστια ποδοσφαιρική κληρονομιά γεμάτη ντίμπλες, θέαμα και μαγεία. Στην Μπραζίλια υπάρχει το γήπεδο ”Μανε Γκαρίντσα’‘ που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του…

    Πελέ – Γκαρίντσα

    O ”μάγος” Γκαρίντσα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=JeYyx87NWrU

    H σύγκριση των δύο ”γιγάντων”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=0p2w01BWLsQ