Τρέξιμο, τόσο απλό και τόσο ευεργετικό…

Τρέξιμο, τόσο απλό και τόσο ευεργετικό...

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε, ο κάθε άνθρωπος ψάχνει μια “διέξοδο” που θα τον βοηθήσει να ξεφύγει έστω και λίγο από την καθημερινότητα και θα του ανεβάσει την ψυχολογία.Άλλος πάει σινεμά, άλλος γήπεδο(όπως έλεγε και ο Καρβέλας στο τραγούδι “Α ρε Εθνικάρα” την δεκαετία του ’80…), άλλος μπορεί να βρει κάτι άλλο. Προσωπικά, ο δικός μου τρόπος διαφυγής, σε καθημερινή βάση, είναι μια λέξη: Τρέξιμο!\r\n\r\nμια “αγάπη” που ξεκίνησε στα 18 μου και “φούντωνε” χρόνο με τον χρόνο για να βρίσκεται σήμερα σταθερά μέσα στην ζωή μου. Σίγουρα δεν είμαι ο μόνος αλλά ίσως στο παρακάτω άρθρο, πολλοί “συναθλητές” μου να βρουν κοινά σημεία που χαρακτηρίζουν την σχέση τους με αυτήν την απλή αλλά τόσο ευεργετική γυμναστική…\r\n

Η γέννηση του έρωτα με το τρέξιμο

\r\nΣτα 18 μου, αφού τελείωσα το σχολείο, διαπίστωσα απότομα ότι είχα ξεφύγει όσον αφορά τα κιλά μου.Ήμουν 1.85 και ζύγιζα κοντά στα 120.Πάντα ήμουν υπέρβαρος αλλά σ’εκείνη την ηλικία είχα ξεφύγει για τα καλά.Κάτι οι Πανελλήνιες, κάτι η λαιμαργία που αυξανόταν, κάτι η αδιαφορία για την εμφάνιση μου(τότε μ’ενδιέφερε να παίζω παιχνιδομηχανές και κάνα μπάσκετ με τους φίλους μου, με την διαφορά ότι όταν γύριζα σπίτι έτρωγα διπλάσια ποσότητα για να καλύψω της θερμίδες…).με οδήγησαν σ’αυτό το διόλου τιμητικό τριψήφιο νούμερο.\r\n\r\nΚάποια στιγμή, όταν διαπίστωσα ότι με μαθηματική ακρίβεια δεν θα έβρισκα ούτε παντελόνι, μου συνέβη αυτό που λένε “γύρισε ο διακόπτης”. Αποφάσισα ότι πρέπει να “σουλουπωθώ”. Η αρχή έγινε μεταξύ Νέας Σμύρνης και Αμπελοκήπων. Ήταν η απόσταση που έκανε σχεδόν σε καθημερινή βάση για να πάω στην σχολή μου και μάλιστα εις διπλούν, καθώς γύριζα κιόλας ο βράδυ.\r\n\r\nΒέβαια δεν πήγαινα τρέχοντας, αλλά με σταθερό ρυθμό περπατήματος, κάτι που με οδήγησε στο να ανακαλύψω την χαρά της κίνησης.Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πρόσεχα την διατροφή μου και έβλεπα ότι άρχισα να χάνω βάρος, η αγάπη αυτή όλο και μεγάλωνε…\r\n

Συνήθεια που έγινε λατρεία αλλά με όρια…

\r\nΜε τον καιρό, το περπάτημα έγινε σταθερό τρέξιμο, όταν όμως είχα ελεύθερο χρόνο και ήμουν ντυμένος με αθλητική αμφίεση.Μπορώ να πω ότι μου είχε γίνει κάτι σαν εξάρτηση, καθώς πολλές φορές έτρεχα και 2 φορές την ημέρα.Εκεί κάπου υπάρχει μια ένσταση και ένα λάθος το οποίο εγώ ο ίδιος έκανα και δεν συνιστώ σε κανέναν λάτρη του τρεξίματος.\r\n\r\nΚαταρχάς το τρέξιμο βοηθάει στο να χάνεις βάρος, αλλά όπως και το καθετί, έτσι και σ’αυτήν την περίπτωση, η υπερβολή πάντα μπορεί να βλάψει.Προσωπικά, ήμουν τυχερός που συνειδητοποίησα έγκαιρα ότι το να φοράς 2 και τρεις μπλούζες ενώ τρέχεις προκειμένου να ιδρώσεις πιο πολύ και να χάσεις(μέγα λάθος!!)βάρος είναι “εγκληματικό”.Μ’αυτόν τον τρόπο, πέρα από την διπλάσια ταλαιπωρία του σώματος, “καίγονται” οι μυς και γίνεται ατροφικό το σώμα.Μπορούμε να το παρομοιάσουμε με μια συνήθεια των Γιαπωνέζων, που έδεναν με γύψο τα πόδια των γυναικών, ώστε αυτά να μην αναπτύσσονται όσο πρέπει, προκειμένου οι ίδιες τελικά να κάνουν μικρά βηματάκια.Αυτό έκανα και εγώ λοιπόν και είχα φτάσει σε σημείο να κάνω αυτή την απόλαυση “μαρτύριο”.\r\n\r\nΚατά τ’άλλα η λατρεία για το τρέξιμο μεγάλωνε, παράλληλα όμως ωρίμαζε και ο τρόπος που το έκανα, καθώς η σωστή μέση ενδυμασία πρέπει να διαμορφώνεται βάσει των καιρικών συνθηκών και προς Θεού, να μην γίνονται υπερβολές και να ξεπερνιούνται τα όρια γιατί τότε από τον στίβο, μπορεί κάποιος να βρεθεί στο νοσοκομείο με ορό ή μακροπρόθεσμα να δημιουργήσει προβλήματα στον εαυτό του(υπερβολική εφίδρωση, καταπόνηση ποδιών και μυών κοκ)\r\n

Και μόνος και με παρέα και με άλλα μονοπάτια…

\r\nΑπό τότε που ξεκίνησα το τρέξιμο, πάντα κοιτάω να το βάζω στην καθημερινότητα μου σε καθημερινή βάση(με εξαίρεση μια, δυο μέρες την βδομάδα για ξεκούραση των μυών).Το σημαντικό είναι πως όχι απλά δεν το βαριέμαι, αλλά το έχω σαν το κατάλληλο τονωτικό για την μέρα μου(όπως π.χ.ο καφές).\r\n\r\nΣε περίπτωση όμως που σε κάποιον αρέσει το τρέξιμο αλλά νιώθει κάποιες φορές ότι πλήττει και είναι στο μεταίχμιο του πάω-δεν πάω, τότε θα συνιστούσα να προσθέσει κάποιες αλλαγές στις συνθήκες.Είτε λοιπόν να βάλει ακουστικά και να ακούει μουσική, είτε να πάρει κάποιο φίλο του και να τρέχουν παρέα, είτε ακόμα καλύτερα να αλλάξει διαδρομή.\r\n\r\nΕιδικά το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό, καθώς η αλλαγή παραστάσεων ενώ τρέχεις, κάνει μετατρέπει την ενδεχόμενη μονοτονία, σε μια καινούργια εμπειρία.(άλλο να τρέχεις σε στίβο, άλλο σε διάδρομο, άλλο στο ύπαιθρο και άλλο μέσα σε ένα πράσινο άλσος)\r\n

Παντού, πάντα και καλή ψυχολογία…

\r\nΤο τρέξιμο είναι η γυμναστική που είναι πολύ απλή στην εφαρμογή της.Με μια φόρμα, μια πετσέτα και ένα μπουκαλάκι νερό είσαι έτοιμος.Ακόμα και σε διακοπές μπορείς να βρεις ένα μονοπάτι και να αφιερώσεις χρόνο σ’αυτό το σπουδαίο σπορ.\r\n\r\nΑν σου γίνει και συνήθεια, είναι σίγουρο ότι θα σε βοηθήσει πολύ και ψυχολογικά, καθώς μετά την άσκηση απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα όλε οι τοξίνες, καθαρίζει το μυαλό και δημιουργείται θετική σκέψη.Εύκολο λοιπόν να καταλάβει κάποιος ότι τα ωφέλη του τρεξίματος είναι και εσωτερικά και εξωτερικά(το ότι γυμνάζεται το σώμα είναι δεδομένο).Η επιτομή του\r\n

Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ…

\r\nΈνα βίντεο για “έμπνευση”…\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=gF0rrpMH-Jo

Τρέξιμο. 17 λόγοι για να το αγαπήσετε!

Τρέξιμο. 17 λόγοι για να το αγαπήσετε!

\n\nΗ ομορφιά του τρεξίματος είναι ότι σχεδόν όλοι μπορούν να τρέξουν και να πετύχουν σε ένα σπορ που έχει τη δύναμη να αλλάξει τη ζωή μας. Δείτε ορισμένους λόγους που θα σας πείσουν να αρχίσετε να τρέχετε.\n

#1. Για να περάσετε χρόνο μόνοι

\nΑν δεν θέλετε να τρέχετε με άλλους μπορεί να θέλετε να τρέξετε μόνοι και να χρησιμοποιήσετε το χρόνο για να σκεφτείτε.\n

#2. Επειδή μπορεί να ζήσετε περισσότερο

\nΑν και το περισσότερο δεν είναι πάντα καλύτερο υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η μέτρια ρουτίνα τρεξίματος θα προσθέσει χρόνια στη ζωή σας ακόμα και αν ασχολείστε λίγα λεπτά την ημέρα.\n

#3. Για να πετύχετε ένα στόχο

\nΔεν χρειάζεται να σας πούμε ότι είναι ωραίο να θέτετε ένα στόχο και στη συνέχεια να τον πετυχαίνετε. Αν πάντα θέλατε να τρέχετε τώρα είναι η ώρα να αρχίσετε και να το βγάλετε από τη λίστα- είτε στο μαραθώνιο είτε γύρω από το τετράγωνο.\n

#4. Για να κάνετε νέους φίλους

\nΜπορείτε να βρείτε ή να σχηματίσετε ομάδα για να τρέχετε μαζί και να κάνετε φίλους.\n

#5. Επειδή μπορείτε να το κάνετε παντού

\nΠιθανόν μπορείτε να τρέχετε παντού. ‘Οταν πηγαίνετε στη δουλειά σας μπορείτε να πάτε για τρέξιμο. Αν είστε στις διακοπές μπορείτε να τρέξετε επίσης. Αν χιονίζει και βρέχει; Ναι, μπορείτε να το κάνετε.\n

#6. Για να κάψετε θερμίδες

\nΑν και δεν συνιστούμε την άσκηση μόνο για να κάψετε θερμίδες- υπάρχουν τόσα άλλα οφέλη- δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το τρέξιμο καίει θερμίδες. Το ατομικό σας κάψιμο θερμίδων εξαρτάται από το φύλο, το βάρος, το επίπεδο δραστηριότητας και το πόσο μακριά και γρήγορα τρέχετε αλλά μπορείτε να περιμένετε ότι θα κάψετε περίπου 50% περισσότερες θερμίδες ανά χιλιόμετρο σε σχέση με αν περπατούσατε την ίδια απόσταση.\n

#7. Για να θυμάστε

\nΗ εκμάθηση μιας γλώσσας δεν είναι ο μόνος τρόπος να κρατήσετε το μυαλό σας σε καλή κατάσταση. Έρευνες υποδεικνύουν ότι η σωματική δραστηριότητα είναι ακόμα πιο σημαντική στην πρόληψη της νοητικής εξασθένησης.\n

#8. Επειδή θα κοιμηθείτε καλύτερα

\nΌσοι ασκούνταν τακτικά ανέφεραν σημαντικά καλύτερο ύπνο σε σχέση με όσους έκαναν καθιστική ζωή, σε έρευνα του 2013. Ωστόσο, το πιο υποσχόμενο εύρημα ήταν ότι η πρόσθεση 10 λεπτών άσκησης βοήθησε όσους δεν ασκούνταν τους βοήθησε να κοιμούνται καλύτερα.\n\n \n\n

#9. Για να χαλαρώσετε

\nΟι χημικές ουσίες που φέρνουν ευεξία μπορούν επίσης να μειώσουν το στρες, ακόμα και αν η άσκηση αποτελεί παράγοντα στρες για το σώμα.\n

#10. Για την καρδιά σας

\nΗ Αμερικανική Ένωση Καρδιολόγων συνιστά 40 λεπτά μέτριας έως έντονης αερόβιας άσκησης- όπως τρέξιμο- 3 έως 4 φορές την εβδομάδα για να βοηθήσει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης.\n

#11. Για να αισθάνεστε μεγαλύτερη ενέργεια

\nΜπορεί ενδεχομένως να σκεφτείτε ότι το τρέξιμο θα σας εξαντλήσει μετά από μακριά ημέρα αλλά η άσκηση χρησιμεύει για να έχετε ενέργεια, ίσως ακόμα καλύτερα από ένα σύντομο ύπνο.\n

#12. Για τα χαμόγελα

\nΧημικές ουσίες που απελευθερώνονται στον οργανισμό και φέρνουν ευεξία είναι το αποτέλεσμα του τρεξίματος και ο αθλητής αισθάνεται ανεβασμένος.\n

#13. Επειδή μπορεί να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου

\nΣύμφωνα με το National Cancer Institute υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η άσκηση οδηγεί σε χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου στο μαστό και στο παχύ έντερο. Νέες έρευνες υποδεικνύουν ότι η άσκηση δίνει κάποιο όφελος έναντι των καρκίνων ενδομητρίου, πνεύμονα και προστάτη, επίσης.\n

#14. Επειδή περνάτε περισσότερο χρόνο έξω

\nΛίγον επιπλέον χρόνος στη φύση σας διατηρεί ήρεμους, ευτυχισμένους και με ενέργεια.\n

#15. Προστατεύετε τα οστά

\nΤο τρέξιμο είναι σημαντικό για το χτίσιμο ισχυρών και υγιών οστών και επιβραδύνει την οστική απώλεια. Επίσης δεν οδηγεί σε αρθρίτιδα.\n

#16. Για να αποφύγετε κρυολογήματα

\nΜπορείτε να αποφύγετε την περίοδο γρίπης αν συνηθίζετε να τρέχετε. Μέτρια ποσότητα άσκησης φαίνεται να ενισχύει την ικανότητα του ανοσοποιητικού να αποφεύγει τους ιούς.\n

#17. Για να δείτε νέα μέρη

\nΔεν υπάρχει κάτι το κακό με τη συνήθη περιδιάβαση στη νέα γειτονιά σας, στον τόπο διακοπών αλλά μπορείτε να δείτε περισσότερα μέρη σε γρηγορότερο ρυθμό αν τρέχετε.\n\n \n\nΠηγή: iatronet.gr\n\n

Είναι καλό να κουνάμε τα χέρια μας όταν τρέχουμε ή όχι;

Είναι καλό να κουνάμε τα χέρια μας όταν τρέχουμε ή όχι;

\n

Κι όμως πρέπει να κουνάμε τα χέρια μας όταν τρέχουμε!

\nΝα γιατι:\n\nΟ τρόπος με τον οποίο κρατάμε τα χέρια μας επηρεάζει το πώς τρέχουμε, αλλά ίσως όχι με τον τρόπο που οι περισσότεροι από εμάς θα περίμεναν, σύμφωνα με νέα έρευνα πάνω στη βιο-μηχανική του άνω μέρους του σώματος. Η ιδανική αιώρηση των χεριών μπορεί να είναι αυτή που ήδη χρησιμοποιείς, καταλήγει η έρευνα.\n\nΤο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων είναι δραστηριότητα που απαιτεί μεγάλα αποθέματα ενέργειας. Σχεδόν κάθε λεπτομέρεια της δραστηριότητας προσθέτει στη δαπάνη ενέργειας, όπως κρατώντας στητό το σώμα και μετρονομικά αιωρώντας πρώτα το ένα πόδι και μετά το άλλο προς τα εμπρός και προς το έδαφος.\n\nΠαρ’ όλα αυτά, οι επιστήμονες και κάποιοι προπονητές έχουν παρατηρήσει ότι κρατώντας σφιγμένα τα χέρια, παρότι απαιτεί ενέργεια, μειώνει τη συνολική μεταβολική δαπάνη ενέργειας του τρεξίματος επειδή βοηθά στην ισορροπία του κινούμενου σώματος, αυξάνει την πρόσθια ώθηση ή, πιθανώς, παρέχει μία μικρή αναπήδηση, η οποία μας βοηθά με κάθε διασκελισμό να σηκωθούμε από το έδαφος. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η αιώρηση των χεριών κάνει το τρέξιμο πιο εύκολο.\n\nΑυτή η ιδέα, όσο λογική και αν ακούγεται, δεν είχε ποτέ αποδειχθεί πειραματικά. Ετσι λοιπόν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπούλντερ, σε έρευνά τους που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο επιστημονικό περιοδικό «The Journal of Experimental Biology», ζήτησαν από 13 έμπειρους ενήλικες δρομείς να φορέσουν τα αγαπημένα τους αθλητικά παπούτσια και να επισκεφθούν το Εργαστήριο Κίνησης του πανεπιστημίου.\n\nΚατά τη διάρκεια της πρώτης τους επίσκεψης, οι δρομείς φόρεσαν μάσκες στο πρόσωπο οι οποίες μετρούσαν πόσο οξυγόνο έπαιρναν κατά την εισπνοή τους και πόσο διοξείδιο του άνθρακα έβγαζαν κατά την εκπνοή τους. Αυτές οι μετρήσεις καταδεικνύουν την κατανάλωση ενέργειας.\n\n

Είναι καλό να κουνάμε τα χέρια μας όταν τρέχουμε ή όχι;
Είναι καλό να κουνάμε τα χέρια μας όταν τρέχουμε ή όχι;
\n

Τέσσερις θέσεις

\nΑρχικά οι δρομείς έμειναν στάσιμοι για επτά λεπτά ώστε οι επιστήμονες να προσδιορίσουν το σημείο αναφοράς για τον καθένα. Στη συνέχεια, άρχισαν να τρέχουν σε διαδρόμους γυμναστικής με άνετη ταχύτητα διατηρώντας τα χέρια τους σε κανονική θέση ή σε μία από τις τρεις παρακάτω ανορθόδοξες θέσεις.\n\nΣτη μία περίπτωση κρατούσαν τα χέρια τους χαλαρά πίσω από την πλάτη τους, στην άλλη τα χέρια τους ήταν σταυρωμένα στο στήθος τους, όπως στις μούμιες, και στην τελευταία, τα χέρια τους βρίσκονταν πίσω από το κεφάλι με τα δάχτυλα μπλεγμένα.\n\nΣε κάθε μία από αυτές τις παραλλαγές, οι εθελοντές έτρεξαν για επτά λεπτά, με μία περίοδο ξεκούρασης ανάμεσα στις παραλλαγές. Η αναπνοή τους καταγραφόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.\n\nΣε επόμενη επίσκεψη στο εργαστήριο, οι δρομείς φόρεσαν ανακλαστικά σήματα στους ώμους, τον κορμό και τα πόδια και επανέλαβαν τις παραπάνω τέσσερις εκδοχές τρεξίματος, ενόσω οι ερευνητές κατέγραφαν την κίνησή τους με κάμερες τρισδιάστατης απεικόνισης.\n \nΟπως αναμενόταν, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εθελοντές κατανάλωναν την ελάχιστη ενέργεια και ήταν πιο αποδοτικοί όταν έτρεχαν φυσιολογικά με τα χέρια τους να αιωρούνται δίπλα στο σώμα τους.\n\nΜε κάθε αλλαγή στη θέση των χεριών, η απόδοσή τους έπεφτε. Κρατώντας τα χέρια τους πίσω από την πλάτη απαιτούσε 3% περισσότερη ενέργεια από το φυσιολογικό τρέξιμο, σταυρώνοντας τα χέρια στο στήθος χρησιμοποιούσαν 9% περισσότερη ενέργεια και τοποθετώντας τα χέρια πίσω από το κεφάλι κατανάλωναν 13% περισσότερη ενέργεια.\n\nΟι μαγνητοσκοπήσεις βοήθησαν στο να εξακριβωθεί γιατί οι εκκεντρικές θέσεις των χεριών ήταν τόσο αναποτελεσματικές.\n\nΟταν οι δρομείς δεν αιωρούσαν τα χέρια τους, οι βιο-μηχανικές μετρήσεις έδειξαν ότι δυσκολεύονταν να αντισταθμίσουν την κίνηση εκκρεμούς που έκαναν τα πόδια. To άνω σώμα άρχιζε να ταλαντώνεται, αυξάνοντας την κίνησή του και έτσι και τη δαπάνη ενέργειας.\n\nΕπίσης, όταν οι δρομείς δεν κινούσαν τα χέρια τους, η προς τα επάνω ορμή τους δεν άλλαζε, με αποτέλεσμα να διαψεύδεται η ιδέα ότι η αιώρηση των χεριών προσδίδει αναπήδηση στο σώμα.\n\nΟυσιαστικά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα χέρια είναι ένα χρήσιμο αξεσουάρ των δρομέων.\n

«Η φυσική αιώρηση των χεριών είναι, από ενεργειακής άποψης, ένας πολύ πιο οικονομικός τρόπος για να αντισταθμιστεί η κίνηση των ποδιών από ό,τι όταν χρησιμοποιούνται οι μύες του κορμού»

\nλέει ο βασικός επιστήμονας πίσω από αυτή την έρευνα, Κρίστοφερ Αρελάνο, και ερευνητής των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο Μπράουν.\n

«Αυτό το συμπέρασμα, αν και προβλέψιμο, χρειάζονταν να αποδειχθεί πειραματικά»

\nλέει ο Ρότζερ Κραμ, καθηγητής Ολοκληρωμένης Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και επικεφαλής της παραπάνω ερευνητικής ομάδας.\n

«Προφανώς και δεν είναι σύνηθες κάποιος να τρέχει με τα χέρια πίσω από το κεφάλι, θέλαμε όμως να διαπιστώσουμε τι θα συνέβαινε σε περίπτωση που κάποιος το έκανε»

\nλέει ο δρ Κραμ. Το αποτέλεσμα είναι ότι κάθε διασκελισμός γίνεται όλο και πιο κοπιαστικός.\n\nΤην ίδια στιγμή, τα αποτελέσματα της έρευνας προσφέρουν απροσδόκητο κουράγιο σε όσους αιωρούν τα χέρια τους με κάπως ιδιόμορφο τρόπο.\n\n«Υπήρχε τεράστια ποικιλομορφία όσον αφορά τη φυσιολογική αιώρηση των χεριών των εθελοντών»\n\nλέει ο δρ Αρελάνο. Ολοι λύγιζαν τους αγκώνες τους, αλλά εκτός αυτού, άλλοι ήταν πιο δύσκαμπτοι και θύμιζαν ρομπότ, ενώ άλλοι ήταν πιο μαλακοί στις κινήσεις τους. Οι περισσότεροι, αλλά όχι όλοι, περνούσαν τα χέρια τους ελάχιστα μπροστά από το στήθος τους σε κάθε αιώρηση. Η απόδοσή τους επηρεάζεται ελάχιστα από αυτές τις διαφορές, καταλήγουν οι ερευνητές.\n

«Αυτό αποτελεί καλό νέο. Υπάρχει η τάση να υπαγορεύουμε στους δρομείς να κρατούν τα χέρια τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ή να μην ξεφεύγουν από την ευθεία τους στήθους τους»,

\nλέει ο δρ Κραμ. Αντίθετα, τα αποτελέσματα της έρευνας υπογραμμίζουν ότι εφόσον αιωρείς τα χέρια σου δεν υπάρχει ένας ιδανικός τρόπος αιώρησης, λέει ο δρ Κραμ.\n

«Οι περισσότεροι άνθρωποι καταλήγουν σε εκείνη την αιώρηση χεριών που τους καθιστά πιο αποδοτικούς».

\n(Πηγή: runningnews.gr)\n\n