Το ”περίφημο” Financial fair play που συχνά πυκνά διαβάζουμε έδωσε κάποιες σοβαρές οικονομικές λύσεις ”επιβίωσης” σε πολλές ομάδες που είχαν φτάσει στο σημείο να ξοδεύουν πιο πολλά από αυτά που κέρδιζαν.”Έμπνευση” της ΟΥΕΦΑ τον Σεπτέμβρη του 2009, αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε αποτελώντας και ”σανίδα σωτηρίας” εν και καιρώ κρίσης
Στην ανακοίνωση αυτού του εγχειρήματος, ο Πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ Μισέλ Πλατινί δήλωσε τα παρακάτω:
Οι μισές ομάδες περίπου κέρδιζαν λιγότερα απ’όσα ξόδευαν με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.Με αυτό το μέτρο δεν θέλουμε να ”σκοτώσουμε” τις ομάδες που συμμετέχουν στις διοργανώσεις μας, αλλά να τις βοηθήσουμε να βγουν δυναμικά στις αγορές.Οι ίδιες αποδέχτηκαν αυτό το νέο μέτρο.Οι ιδιοκτήτες τους το ζητάνε επίμονα καθώς καταλαβαίνουν ότι όσο πιο πολλά λεφτά τοποθετείς στην ομάδα, τόσο δυσκολότερα θα έχεις κέρδος…
Σε γενικές γραμμές η ΟΥΕΦΑ προσπαθεί να πετύχει τα παρακάτω:
1. Καταπολέμηση “μαύρου” χρήματος και διαφάνεια στα βιβλία
Όλες οι ομάδες έχουν το καθήκον να δίνουν αναλυτική αναφορά εσόδων – εξόδων, να δικαιολογούν τα έξοδά τους από τα έσοδα της κάθε οικονομικής χρήσης και να παρουσιάζουν το αναλυτικό μπάτζετ της επόμενης χρονιάς προκειμένου να πιστοποιούν τη φερεγγυότητά τους ως εταιρίες και εφόσον τα πληρούν να παίρνουν άδεια συμμετοχής στις διοργανώσεις. Το ”μαύρο χρήμα” δεν δικαιολογείται πλέον…
2. Υγιείς επενδυτές προοπτικής και έλεγχος στο κατά πόσο οι ομάδες ξοδεύουν με τα ίδια κριτήρια
Με το financial fair play η ΟΥΕΦΑ φιλοδοξεί ότι σε βάθος χρόνου θα “καθαρίσει” από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο τους επενδυτές σκοπιμότητας ή αλλιώς της ”αρπαχτής”,καθώς θα είναι υποχρεωμένοι, κάθε χρόνο, να καλύπτουν εμπράκτως τη ζημία που προκάλεσαν στην προηγούμενη σεζόν ( μέχρι 45 εκατ. ευρώ για την πρώτη τριετία και 30 για τις επόμενες), ενώ ο νέος κανονισμός ευνοεί τα έξοδα για γήπεδο, προπονητικό κέντρο και Ακαδημίες καθώς ενθαρρύνει κάποιον που θέλει να επενδύσει χρήματα στην ομάδα του σε έργα υποδομής τα οποία θα μείνουν στην ιδιοκτησία της ομάδας άσχετα με τον ιδιοκτήτη της…
3. “‘Εμμεσο” Σάλαρι Καπ…
Έτσι χαρακτηρίστηκε το financial fair play και από τον Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε και από τον Τζιάνι Ινφαντίνο στην τελική του παρουσίαση στη Νιόν. Και αυτό είναι λογικό αφού από μόνος του ο νέος κανονισμός θα μειώσει το κόστος και των μεταγραφών αλλά και των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών. Η απλή μαθηματική λογική λέει ότι αποκλείεται μια ομάδα να έχει οικονομική ισορροπία όταν τα χρήματα για μισθούς και συμβόλαια υπερβαίνουν κατά πολύ το 50% των εσόδων της.(μια χώρα στην οποία οι ομάδες βγαίνουν κερδισμένες από αυτό είναι η Γερμανία)
4. Εφαρμογή των νόμων για όλους
«Τέλος στις επιτυχίες επί πιστώσει» ήταν η ατάκα του Μισέλ Πλατινί όταν για πρώτη φορά παρουσίασε την ιδέα του νέου κανονισμού. Η κεντρική ιδέα του financial fair play ήταν, δηλαδή, κάθε ομάδα να στηρίζεται στις δικές τις δυνάμεις και άμεση ανάγκη, παράλληλα, να μειωθεί η φούσκα των ολοένα και διογκούμενων χρεών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. «Αν οι ομάδες μάθουν να ξοδεύουν όσα εισπράττουν , στο ποδόσφαιρο θα επιστρέψει το σχέδιο και ο προγραμματισμός» ήταν η βασική άποψη ..
5. Καλύτερη οργάνωση
«Τι σόι ποδόσφαιρο είναι αυτό όταν οι ομάδες λίγο πριν την καταστροφή περιμένουν να έρθει ο ιππότης πάνω στο άσπρο άλογο και να αρχίζει να μοιράζει λεφτά;» αναρωτήθηκε ο Τζιάνι Ινφαντίνο στην πρόσφατη παρουσίαση της ΟΥΕΦΑ, επικαλούμενος το παράδειγμα του άψογα οργανωμένου οικονομικού μοντέλου της Άρσεναλ και της Μπουντεσλίγκα. Και μόνο που οι ομάδες θα είναι υποχρεωμένες να ενημερώνουν μέσω διαδικτύου την ΟΥΕΦΑ για τα οικονομικά τους σε όλη τη διάρκεια μίας σεζόν, θα τους αναγκάσει να βάλουν σε τάξη το χάος που επικρατεί στα περισσότερα λογιστήρια αυτών.