Στον αθλητισμό, πέρα από το ταλέντο και τις δυνατότητες, αυτό που μετράει επίσης πάρα πολύ είναι η θέληση και η αγάπη γι’αυτόν.Αν κάποιος την έχει τότε μπορεί να ξεπεράσει οποιεσδήποτε δυσκολίες βρει μπροστά του και να διακριθεί στο άθλημα που αγαπά ή τουλάχιστον να μπορεί να ασχολείται μ’αυτό σε καθημερινή βάση.
Η θέληση όμως πρέπει να πολλαπλασιάζεται σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας γιατί τότε είναι η περίπτωση που ο άνθρωπος πρέπει να φτάνει στα όρια του και καμιά φορά να τα ξεπερνάει.Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο παράδειγμα για τα παραπάνω από αυτό της αθλήτριας Κάιλα Μοντγκόμερι…
Λιποθυμία “προγραμματισμένη”
Η 19χρονη Αμερικανίδα ξέρει ότι στο τέλος κάθε αγώνα θα λιποθυμήσει. Ο προπονητής της το ξέρει και είναι έτοιμος κάθε φορά να την πιάσει στα χέρια του και να της ρίξει κρύο νερό. Η αιτία για τις λιποθυμίες της είναι το γεγονός ότι πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας, κάτι που της διαγνώσθηκε πριν 5 χρόνια.
“Κάθε φορά που τρέχω νομίζω ότι θα είναι η τελευταία μου γιατί εύκολα θα μπορούσα την επόμενη μέρα να μην μπορώ να κουνηθώ…Αυτό που έχω επηρεάζει τον εγκέφαλο μου με αποτέλεσμα αυτός να επηρεάζει με την σειρά του τον έλεγχο που έχω στο πώς να κινώ τα πόδια μου.Έτσι, κάθε φορά που τρέχω τα συμπτώματα λιποθυμίας εμφανίζονται.Είναι κάτι που δεν μπορείς να συνηθίσεις “
δηλώνει η ίδια…
Ο χρόνος που χρειάζεται για να επανέλθει μετά από κάθε αγώνα η Κάιλα είναι περίπου 10 λεπτά, διάστημα στο οποίο πραγματικά υποφέρει…
H Κάιλα Μοντγκόμερι λιποθυμάει στο τέλος κάθε αγώνα
Το θέλει πολύ
Παρά το πρόβλημα η θέληση της και η αγάπη της για το άθλημα την κάνει να μην τα παρατάει.Το περίεργο είναι ότι με τον καιρό καλυτερεύουν οι επιδόσεις της, καθώς σήμερα είναι πιο γρήγορη από ποτέ.Άλλωστε, την εποχή που οι γιατροί προσπαθούσαν να βρουν τι έχει, μέσα στις “υποψήφιες ασθένειες” ήταν και ο καρκίνος, οπότε τουλάχιστον απέφυγε τα χειρότερα…
Όταν πάντως διαγνώστηκε το πρόβλημα, η ψυχολογία της αρχικά ήταν πολύ πεσμένη.Δεν ήθελε να συζητάει το πρόβλημα με τους γονείς της ενώ στο σχολείο της κανείς δεν το ήξερε.
“Τα πρώτα 2 χρόνια μετά την διάγνωση ήταν η σκοτεινότερη περίοδος στην ζωή μου”
Αξίζει να σημειωθεί ότι η περίπτωσή της ήταν σπάνια για την ηλικία της καθώς η σκλήρυνση κατά πλάκας συνήθως εντοπίζεται σε άτομα 20-40 ετών, γεγονός που συνέβαλλε στο να σοκαριστεί ακόμα περισσότερο.
Το τρέξιμο πάντως ήταν για εκείνη κάτι σαν λύτρωση.Μετά από ένα μικρό διάστημα που ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή, αποφάσισε να ακολουθήσει το πάθος της.Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν…
Όλο επιτυχίες…
Αρχικά, περυσι κέρδισε τους σχολικούς αγώνες της North Carolina(το σχολείο της) στα 3.200 μ. ενώ έκανε τον 21ο γρηγορότερο χρόνο στις ΗΠΑ.Επίσης ήταν ο αρχηγός στο Mount Tabor High School κάνοντας πολλά ρεκόρ βάσει ηλικίας.
Σήμερα είναι φοιτήτρια στο Nashville’s Lipscomb University και σπουδάζει μοριακή βιολογία με απώτερο στόχο της να γίνει ένας λαμπρός επιστήμονας…Όμως το τρέξιμο δεν το εγκαταλείπει.
“Είναι ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα στην ζωή μου.Το λατρεύω και θα συνεχίζω να τρέχω όσο μπορώ”
Εντατικές προπονήσεις…
Η Μοντγκόμερι προπονείται 3 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την βδομάδα και καλύπτει 60-75 μίλια. Επειδή έχει αδύναμα πόδια λόγω της ασθένειας βρήκε μια νέα μέθοδο να προπονείται, στηρίζοντας τις κινήσεις της στους ώμους.
Η ίδια κατάφερε μέσω αυτών να κάνει τον προπονητή της να ¨σκίσει” τα πτυχία του καθώς της έλεγε ότι θα ήταν τυχερή αν απλά μπορεί να σταθεί.Αυτά τα λόγια όμως ήταν για την ίδια “εφαλτήριο” ώστε να του αποδείξει το εντελώς αντίθετο, κάτι που και ο προπονητής της ήθελε να πετύχει.
“Θα τρέχω όσο μπορώ και όσο τρέχω θα ξέρω ότι είμαι καλά”
δηλώνει όλο πάθος και πείσμα…
\nKeep running Kayla….
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kpA-FsKLA6A?w=728