SportBrio

Tag: κοσμος

  • Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Ντένις Λο. Ο δήμιος της Μάντσεστερ που έγινε άγαλμα

    Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από τις ομάδες που και μόνο το άκουσμα του ονόματος τους προκαλεί δέος.Αποτελεί μαζί με την Λίβερπουλ την κορυφαία ομάδα στο “Νησί” έχοντας στο πλούσιο παλμαρέ της και 3 Τσάμπιονς Λιγκ.

    Μισητός της αντίπαλος είναι η “συμπολίτισσα” της Μάντσεστερ Σίτι. Και όμως η μοίρα της είχε παίξει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι την σεζόν 1973-74.

    Άλλωστε πόσο ποιο άσχημο θα μπορούσε να είναι όταν έχει να κάνει με υποβιβασμό και μάλιστα μέσω ήττας από την μισητή αντίπαλο που προήλθε με γκολ ενός “δικού της παιδιού”…

    Η δύσκολη μέρα του Ντένις Λο…

    “Δήμιος λοιπόν των “κόκκινων διαβόλων” έμελλε να είναι ο Ντένις Λο, ποδοσφαιριστής που ανδρώθηκε με την Γιουνάιτεντ αγωνιζόμενος σε αυτήν για 11 χρόνια(1962-1973) έχοντας πάντως πριν “περάσε锨για ένα χρόνο και από την Σίτι(1961).

    Ο Ντένις Λο έχει μόλις σημειώσει το γκολ που έστειλε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Β’ Εθνική.

    Ήταν ο παίκτης που την σεζόν 1973-74 στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην παλιά του αγάπη σκόραρε μέσα στο Ολντ Τράφορντ και την έριξε οριστικά στην Β’εθνική μετά από 36 χρόνια(είχε υποβιβαστεί πάλι το 1937).

    Βέβαια κάτι τέτοιο πιθανόν να είχε συμβεί και χωρίς το γκολ αυτό καθώς παράλληλα έπρεπε να χάσει και η Μπέρμιγχαμ σε ματς που γινόταν αργότερα, κάτι που δεν έγινε αλλά εκείνη την στιγμή αυτό δεν ήταν γνωστό.

    “Δεν έχω νιώσει τόση κατάθλιψη στη ζωή μου όσο εκείνο το Σαββατοκύριακο. Δεν ήθελα να συμβεί κάτι τέτοιο. Πόσο κράτησε το συναίσθημα; Για πόσο μετά το παιχνίδι; Για τριάντα χρόνια. Αυτή είναι η απάντηση. Το θέμα πάντα ανακύπτει. Είναι πάντα εκεί και το θυμάμαι. Είναι κρίμα”

    είχε πει αργότερα ο Σκωτσέζος επιθετικός, ο οποίος (και σωστά) δεν χαρίστηκε στην πρώην ομάδα του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aXpF2v0Kgvk?w=728

    Εισβολή αγανάκτησης και άγαλμα του “δήμιου”

    Εκείνο το γκολ πάντως έγινε αφορμή να διακοπεί οριστικά το παιχνίδι καθώς οι φίλαθλοι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν άντεχαν να βλέπουν την πριν από λίγα χρόνια πρωταθλήτρια Ευρώπης να υποβιβάζεται.

    Μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο σαν μια κίνηση απόγνωσης και στεναχώριας μέσα σε έντονη συναισθηματική φόρτιση.

    Πάντως η μεγάλη αυτή ομάδα δεν “κράτησε κακία” στον Λο και αναγνώρισε την μεγάλη του προσφορά φτιάχνοντας και άγαλμα προς τιμήν του έξω από το Ολντ Τράφορντ…

    Το άγαλμα του Ντένις Λο έξω από το Όλντ Τράφορντ, ανάμεσα στον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Τζορτζ Μπεστ.

  • Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Νίκος Μαχλάς:”μπαλωθιές” στην Ολλανδία…

    Όσο και αν ψάξουμε στο χρονοντούλαπο της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου, δύσκολα θα βρούμε περίπτωση Έλληνα ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε στο εξωτερικό, έγινε σύνθημα σε χείλη ξένων οπαδών, βγήκε πρώτος σκόρερ σε μια σεζόν και για χάρη του σε κάθε γκολ παιζόταν από τα μεγάφωνα του γηπέδου….συρτάκι…

    Και όμως ο μεγάλος Νίκος Μαχλάς κατάφερε όλα τα παραπάνω μέσα σε μια μόνο σεζόν.

    ΟΦΗ και Εθνική

    Το κοπέλι της Κρήτης ξεκίνησε την καριέρα του στο ΟΦΗ το 1990 σε ηλικία 17 χρονών(γεν.1973).Σύντομα “έκλεψε τις καρδιές” των φιλάθλων με τις εκπληκτικές εμφανίσεις του και πολλά κρίσιμα γκολ που πετύχαινε(π.χ. εναντίον της Ατλέτικο το 1993).

    Υπό τις οδηγίες του Ευγένιου Γκέραρντ(Ολλανδός και προπονητής στον ΟΦΗ για 15 χρόνια) γινόταν χρόνο με τον χρόνο όλο και καλύτερος.

    Με την φανέλα της εθνικής κατάφερε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994 και μάλιστα πέτυχε το γκολ στο νικηφόρο 1-0 επί της Ρωσίας στην τελευταία αγωνιστική των προκριματικών.Είχε όλα τα φόντα για ψηλότερα.

    Ολλανδία και Φίτεσε

    Το 1996 κατάφερε να πάρει μεταγραφή σε μια αρκετά καλή ομάδα της Ολλανδίας, την Φίτεσε από το Άρνεμ.Μέχρι τότε το να αγωνιζόταν Έλληνας στο εξωτερικό δεν ήταν συνηθισμένο και οι περιπτώσεις ήταν μετρημένες στα δάχτυλα ενός χεριού(π.χ.Δώνης, Τσάρτας).

    Αυτές οι λίγες περιπτώσεις μάλιστα δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα όχι λόγω ικανοτήτων αλλά γιατί για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί στους ρυθμούς του εξωτερικού.Ο Μαχλάς όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει την διαφορά.

    Η σεζόν 1996-97 ήταν “αναγνωριστική” για τον Κρητικό και οι εμφανίσεις του αρκετά καλές.Τίποτα όμως δεν προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε την επόμενη χρονιά.

    1998:Συρτάκι,”χρυσό παπούτσι” και απόλυτη αναγνώριση

    Την σεζόν 1997-98 ο Μαχλάς “ανάγκασε¨ μια ολόκληρη Ευρώπη να ασχολείται μαζί του.Σκόραρε κατά βούληση και μάλιστα πετύχαινε γκολ που έδιναν νίκες στην ομάδα του Άρνεμ.Ο κόσμος της ομάδας, από ένα σημείο και μετά χόρευε συρτάκι σε κάθε γκολ του και ο ίδιος ζούσε το απόλυτο όνειρο.

    Στο τέλος της σεζόν πέτυχε κάτι μοναδικό έως σήμερα για Έλληνα ποδοσφαιριστή.34 γκολ σε 32 αγώνες και κατάκτηση “χρυσού παπουτσιού”, που σήμαινε πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη…Ήταν η πρώτη φορά ένας Έλληνας παίκτης ακούστηκε τόσο πολύ στην Ευρώπη και έγινε διακαής πόθος αρκετών ομάδων.

    Το τελευταίο του μάλιστα γκολ το πέτυχε επί της πανίσχυρης Φέγενορντ στην νίκη της ομάδας του με 2-1 την 3η μέρα του Μάη 1998.

    Στον μεγάλο Άγιαξ…

    ΤΟ καλοκαίρι του 1999 “εξαργύρωσε” τις φοβερές εμφανίσεις του με μεταγραφή στον μεγάλο Άγιαξ, έναντι πολλών εκατομμυρίων…

    Οι εμφανίσεις του με τον “Αίαντα” δεν ήταν τόσο “λαμπερές” αλλά και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να αγωνιστεί σε μια ομάδα που την δεκαετία του ’70 “μάγεψε” τα πλήθη με το “ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο”, κατακτώντας 3 σερί κύπελλα Πρωταθλητριών(με τον Γιόχαν Κρόιφ αρχηγό…)ήταν από μόνο του ιστορικό και σπουδαίο.

    Κατάφερε πάντως να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 2002 ενώ σε 74 αγώνες πέτυχε 38 γκολ, απολογισμός καθόλου κακός…

    Ισπανία, Ελλάδα, Κύπρος και τέλος…

    Μετά από το πρωτάθλημα που κατέκτησε πήγε δανεικός στην Σεβίλλη, φεύγοντας από την Ολλανδία μετά από 7 “γεμάτα” χρόνια.. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενος για έναν χρόνο στον Ηρακλή και έπειτα για δυο χρονιές στον αγαπημένο του ΟΦΗ από τον οποίο όμως αποχώρησε πικραμένος το 2007 λόγω κακών σχέσεων με τον τότε πρόεδρο, Φανούρη Βατσινά.

    Τελικά αγωνίστηκε έναν ακόμα χρόνο στην Κύπρο και συγκεκριμένα στον ΑΠΟΕΛ για να “κρεμάσει” τα παπούτσια του σε ηλικία 38 χρονών.

    Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι εμφανίσεις του Μαχλά στην Φίτεσε βοήθησαν στο να δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ξένοι σύλλογοι στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, κάτι που έγινε ακόμα πιο “δυνατό” με την κατάκτηση του Euro 2004 από την Εθνική μας…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N78L36eTZOY?w=728

  • Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Ο αετός των Μπενφίκα-Λάτσιο

    Το έμβλημα κάθε ομάδας έχει μια ιστορία και προέρχεται από κάποια έμπνευση. Όπως και να χει όμως λίγες είναι οι ομάδες μέχρι σήμερα που “ενσαρκώνουν” το έμβλημα τους και το χρησιμοποιούν ως θέαμα προς τέρψιν των φιλάθλων τους.

    Η Μπενφίκα και η Λάτσιο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς κυριολεκτικά “ζωντανεύουν” το σήμα τους το οποίο είναι κοινό και αποτελείται από έναν αετό…

    Οι “Αετοί της Λισαβώνας”

    Μπενφίκα

    Ίσως η δημοφιλέστερη ομάδα της Πορτογαλίας, η Μπενφίκα, φροντίζει να επιβεβαιώσει το προσωνύμιο της μέσω ενός θηλυκού αετού που ονομάζεται Águia Vitória (στα ελληνικά σημαίνει “Νικητής Αετός”).

    Το συμπαθές πτηνό κάνει μια πτήση πριν από κάθε αγώνα της Μπενφίκα στο Ντα Λουζ(έδρα της)αλλά έχει “ρόλο” και στο πλαίσιο της παρουσίασης νέων μεταγραφικών αποκτημάτων είτε την καλοκαιρινή είτε τη χειμερινή περίοδο,με τους παίκτες να βγάζουν κάθε φορά φωτογραφία μαζί του.

    Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αετού είναι πως έχει λευκό κεφάλι, ενώ η λατινική του ονομασία είναι Haliaeetus leucocephalus.

    Όσον αφορά το πώς εκπαιδεύεται, ο αρμόδιος τοποθετεί ένα μπολ με κρέας σ’ ένα ομοίωμα αετού όμως πριν επιτρέψει να πλησιάσει ο αληθινός αετός, τον καθοδηγεί κουνώντας τα χέρια του, προκειμένου το πουλί να πετάει πότε δεξιά, πότε αριστερά και γενικά να αποκτάει ευελιξία στο πέταγμα.

    Ο αετός της Μπενφίκα

    Ο “ζωηρός” αετός της Λάτσιο και ο τραυματισμός του…

    Λάτσιο

    Όπως και η Μπενφίκα έτσι και η Λάτσιο έχει τον δικό της αετό, ο οποίος πραγματοποιεί τις δικές του πτήσεις πάνω από το “Ολύμπικο” και ονομάζεται “Aquila Olympia”. Ωστόσο, έχοντας μάλλον το ιταλικό ταμπεραμένο το συμπαθές πτηνό έχει “καρδιοχτυπήσει” τους υπεύθυνους του συλλόγου δύο φορές.

    Η πρώτη ήταν όταν το έσκασε από τον εκπαιδευτή του και παρέμεινε μακριά του για μερικές ώρες πετώντας σε ένα δάσος κοντά στο προπονητικό κέντρο όπου προετοιμάζεται η Λάτσιο. ( μετά από αρκετές ώρες τον εντόπισαν και κατάφεραν να τον πιάσουν).

    Την δεύτερη φορά το σήμα-κατατεθέν της Λάτσιο δέχθηκε επίθεση από κοράκι στον ουρανό της ιταλικής πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη ενός αγώνα των “λατσιάλι”.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι και η ΑΕΚ, μέσω δηλώσεων του προέδρου της Γιάννη Μελισσανίδη σκέφτεται όταν φτιαχτεί το νέο γήπεδο να αποκτήσει και εκείνη τον δικό της αετό ώστε να ενσαρκώσει και αυτή τον “δικέφαλο” στο σήμα της.

    Ο αετός της Λάτσιο

    Το πέταγμα των αετών…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dpJfDvtJuOU?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qdIqKSNBzmI?w=728

  • Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!

    Μπίλλυ Ίνγκαμ. Ο φίλαθλος-τοτέμ της Έβερτον!


    Αποτελεί την έννοια της λέξης “πιστός φίλαθλος”.Ο 87χρονος Μπίλυ Ίνγκαμ (Billy Ingham) έχει κυριολεκτικά ταυτίσει την ζωή του με τους αγώνες της Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ.

    Όταν άλλωστε εδώ και 80 χρόνια δεν έχει χάσει ούτε ένα ματς των “ζαχαρωτών” σε αυτό το γήπεδο τότε σίγουρα δεν μας αφήνει περιθώρια να πούμε κάτι λιγότερο από την λέξη “φίλαθλος-τοτέμ”

    “Story about passion” (“Μία ιστορία πάθους”)

    Με αυτόν τον τίτλο που έδωσε η Barcleys (επίσημος σπόνσορας της Premier League) σε ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για τη ζωή του ακούραστου Μπίλυ, καταλαβαίνουμε απόλυτα όλα τα παραπάνω.

    Άλλωστε τόσο πιστή σχέση σε μια ομάδα δεν βρίσκεται κάθε μέρα…Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία 70 χρόνια έχει θέση “ρεζερβέ” στο Γκούντισον Παρκ ως κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας.

    Επιπλέον Τα λεγόμενα του στο ντοκυμαντέρ μας ανατριχιάζουν και δείχνουν πόση αγάπη μπορεί να έχει κάποιος για την ομάδα του:

    “Η Έβερτον σημαίνει τα πάντα για μένα. Όταν φτάνω στο στάδιο και βλέπω αυτό τον αγωνιστικό χώρο έχω πάντα τα ίδια συναισθήματα. Ανυπομονώ για το κάθε ματς. Η Έβερτον είναι το πάθος μου και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ”.

    Η ιστορία της Έβερτον στα μάτια του…

    Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ο επονομαζόμενος “Billy the blue”(το ψευδώνυμο του) έχει δει πολλούς και σπουδαίους παίκτες που αποτέλεσαν την “ζωντανή ιστορία” της Έβερτον.( Ντίξι Ντιν, Ντέιβ Χίκσον, Γκάρι Λίνεκερ, Πολ Γκασκόιν ).

    Έχει πανηγυρίσει επίσης με τα “ζαχαρωτά” 4 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Αγγλίας, 7 Σούπερ Καπ Αγγλίας και 1 Κύπελλο Κυπελλούχων.

    Και διαφήμιση και αναγνώριση…

    Η αναγνωρισιμότητα του εκτοξεύτηκε στα ύψη όταν πρωταγωνίστησε σε διαφημιστική καμπάνια για το πρωτάθλημα της Premier League με τίτλο “Thank You”.Σχεδόν όλοι πια τον βλέπουν και τον χαιρετάνε.Ο ίδιος το αντιμετωπίζει με ενθουσιασμό και λέει:

    “Όλα αυτά μου φαίνονται απίστευτα. Με το που φτάνω στα τουρνικέ για να μπω στο γήπεδο ο κόσμος με βλέπει και μου λέει “Είσαι ο Μπίλι που παίζει στο διαφημιστικό, εσύ δεν είσαι;”

    Η απόλυτη αναγνώριση πάντως για την υποστήριξή του στην ομάδα ήρθε στις 24 Αυγούστου 2013 μέσα σε ένα κατάμεστο Γκούντισον Παρκ και στο ματς απέναντι στην Γουέστ Μπρομ.

    Εκεί όλο το γήπεδο ήταν κυριολεκτικά “στο πόδι” και προσέφερε ένα φοβερό standing ovation όταν ο Μπίλυ Ίνγκαμ βρέθηκε στο χορτάρι…

    Το υπέροχο σποτ…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=edCr1s_8DKw?w=728

    Παντοτινή αγάπη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=0vE4EPKsUDs?w=728

  • Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ

    Όταν μια χώρα όπως το Κατάρ αποφασίζει να διοργανώσει Μουντιάλ(2022) και αναλαμβάνει αυτήν την μεγάλη ευθύνη, τότε σίγουρα το στοίχημα είναι μεγάλο κυρίως λόγω των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί.

    Επίσης, πρέπει η ίδια η χώρα να αποδεικνύει σε όλο τον πλανήτη ότι στον τομέα “ποδόσφαιρο” φέρεται επαγγελματικά και έχει την κατάλληλη υποδομή να στηρίξει ένα τέτοιο μεγάλο εγχείρημα.

    Με τον όρο “υποδομή” δεν εννοούμε μόνο την τεχνολογία και τον εξοπλισμό αλλά επίσης την νοοτροπία και τον επαγγελματισμό των παραγόντων. Σίγουρα στην περίπτωση του πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Αμπντεσλάμ Ουαντού κάτι τέτοιο δεν φάνηκε.

    “Ήμουν σκλάβος…”

    Με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει ο Ουαντού βγάζει όλον τον πόνο που βίωσε όσο βρισκόταν στο Κατάρ, στο οποίο, κατά τον ίδιο υπήρχαν συνθήκες σκλαβιάς.

    “Νομίζουν ότι με τα λεφτά που έχουν μπορούν να αγοράσουν τα πάντα, ακόμα και ανθρώπους.Εγώ ήμουν ένας σκλάβος γι’αυτούς…”

    Ο Ουαντού βρέθηκε στο Κατάρ, φεύγοντας από το γαλλικό πρωτάθλημα και την Νανσί το 2010.Όσο βρισκόταν στην Γαλλία είχε πέσει και θύμα ρατσιστικής επίθεσης το 2008. Αλλά αυτό το περιστατικό ίσως να του φάνηκε ασήμαντο μπροστά σε αυτά που έμελλε να περάσει στο Κατάρ.

    Η αρχή πάντως δεν ήταν καθόλου άσχημη, καθώς η ομάδα στην οποία πήγε, η Lekhwiya Sports Club, τον πρώτο χρόνο κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ο ίδιος όμως είπε:

    “Φαινομενικά όλα ήταν καλά με εξαίρεση το γεγονός ότι κανείς δεν υπολόγιζε την γνώμη του προπονητή για την ενδεκάδα. Το αφεντικό της ομάδας, έχει και την Paris Saint-Germain και ήταν ευτυχισμένος με την επιτυχία, τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του συλλόγου του Κατάρ. Γύρισα στην πατρίδα μου για διακοπές, αλλά, ξαφνικά έμαθα ότι τα συμβόλαια δεν έχουν αξία στο Κατάρ. Αν δε σε θέλουν σε αλλάζουν με συνοπτικές διαδικασίες. Γι’αυτούς είσαι ένα τίποτα.”

    Αμπντεσλάμ Ουαντού. Απόδραση από το Κατάρ. – Στην αρχή όλα έδειχναν ρόδινα…

    “Ότι πει ο Πρίγκιπας”…

    Μέσα σε όλα αυτά προσθέτει και το γεγονός ότι μέσα σε ένα βράδυ αποφάσισαν να τον διώξουν και επειδή αυτό έγινε με “εντολή του Πρίγκιπα”. Δεν δέχτηκαν καν να συζητήσουν μαζί του…

    Ο ίδιος αναγκάστηκε να αλλάξει ομάδα και να πάει στην Qatar SC. Τελικά η ομάδα του τερμάτισε στην όγδοη θέση στο πρωτάθλημα ενώ η Lekhwiya κατέκτησε τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της. Τότε συνέβη και δεύτερο σκηνικό που “ξεχείλισε το ποτήρι” της υπομονής του Ουαντού.

    Μετά από τις διακοπές του στην Γαλλία, ο παίκτης γύρισε στο Κατάρ κι εκεί, την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας, του είπαν

    “Έχεις συμβόλαιο έως τον Ιούλιο του 2013, αλλά, πρέπει να φύγεις τώρα. Θα πάρεις μία μικρή αποζημίωση και θα αποχωρήσεις άμεσα. Αυτό είναι τελεσίδικο”.

    Αυτή την φορά αρνήθηκε, αλλά, μπήκε σε περιπέτειες…

    Η τιμωρία του “ανυπάκουου”…

    Αρχικά, τον έβγαλαν από τη λίστα με τους παίκτες οι οποίοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα ενώ στις προπονήσεις τον έβαζαν να προπονείται με τους αναπληρωματικούς.

    «Υπάκουα σε όλα, αν και προσπαθούσαν να με απομονώσουν, να με αποθαρρύνουν. Στη συνέχεια, με έβαζαν να προπονούμαι μόνος μου, 2 φορές την ημέρα με 40 και 50 βαθμούς θερμοκρασία. Ήθελαν να λυγίσω. Μου έλεγαν εκβιαστικά ότι αυτά θα τελείωναν αν έφευγα. Αυτά γινόντουσαν και αλλού. Τελικά τον Ιούλιο του 2012, κατέφυγα στην FIFA»

    δηλώνει γεμάτος αγανάκτηση…

    Η FIFA τελικά διαβίβασε την υπόθεση στην Ομοσπονδία, n οποία στη συνέχεια ενημέρωσε την ομάδα. Αλλά τελικά ο Ουαντού έπρεπε να βάλει τα μεγάλα “μέσα”…

    Επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

    “Για να παίξεις ποδόσφαιρο στο Qatar, πρέπει να έχεις ντόπιο μάνατζερ. Ο μάνατζερ μου, που ήταν μέλος της Lekhwiya, μου είπε ότι αν ήθελα να πάρω άδεια για να φύγω από τη χώρα, θα έπρεπε να αποσύρω την καταγγελία μου στην FIFA.

    Τους είπα ότι ήμουν έτοιμος να προσφύγω στην Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Αυτό τους τρόμαξε κάπως, με αποτέλεσμα να μου δώσουν την βίζα μου και να φύγω τον Νοέμβρη του 2013 από το Κατάρ. Μου είπαν όμως, ότι έχουν επιρροή στην FIFA και ότι θα πρέπει να περιμένω 4 με 5 χρόνια για να πάρω τα χρήματα μου…

    Πολλοί παίκτες έχουν τα ίδια προβλήματα με εμένα. Δεν μπορώ να συγχωρέσω όλους εκείνους, οι οποίοι δε με σεβάσθηκαν. Γνωρίζω ότι έχουν δύναμη, αλλά, θα πληρώσουν το τίμημα για τη συμπεριφορά τους απέναντι μου. Ήθελαν να με λυγίσουν, όμως, δε το κατάφεραν. Θα φθάσω μέχρι το τέλος. Κανείς, δεν πρόκειται να κλέψει τη ζωή μου”.

    Εν τέλει….δικαίωση…

    Τελικά τον Φεβρουάριο του 2014 ο Αμπντεσλάμ Ουαντού δικαιώθηκε στη δικαστική του διαμάχη με την πρώην ομάδα του στο Κατάρ, καταφέρνοντας να εισπράξει τις οφειλές του συμβολαίου του και να πάρει και επισήμως βίζα εξόδου από την χώρα.

    “Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την απόφαση”,

    δήλωσε ο Ουαντού στην ιστοσελίδα της παγκόσμιας ένωσης επαγγελματιών ποδοσφαιριστών (FIFPro) μετά τη δικαίωσή του από την επιτροπή επίλυσης διαφορών της FIFA.

    “Πλέον ο κόσμος στο Κατάρ ξέρει πως δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ανεξέλεγκτα, ακόμη κι αν έχουν πολλά λεφτά. Ήταν θέμα αρχών. Πάλευα για τα δικαιώματά μου και γι’ αυτό χαίρομαι τόσο για τη νίκη μου…”

    Γενικά…

    Σίγουρα δεν μπορούμε να καταδικάσουμε την επιτυχία ή όχι του Μουντιάλ που θα γίνει το 2022.

    Όμως καλό θα είναι οι αρμόδιοι της χώρας όσον αφορά το ποδόσφαιρο να προβληματιστούν από την περίπτωση Ουαντού και να προσπαθήσουν να διαφημίσουν αυτό το μεγάλο γεγονός με τον τρόπο και την “λάμψη” που του αξίζει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=HGBs6U3nhNY?w=728

  • Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί…

    Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί…


     
    Είναι γνωστό, από τότε που δημιουργήθηκε το ποδόσφαιρο, ότι ο απώτερος στόχος του κάθε παίκτη είναι να στείλει την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα.Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

    Το πώς πανηγυρίζει όμως ο καθένας μια επιτυχία του είναι κάτι εντελώς ατομικό και αυθόρμητο.Δείχνει πολλά για το πώς ένας ποδοσφαιριστής αντιμετωπίζει την επιτυχία του και το πόσο σημαντική είναι για εκείνον.

    Κατά καιρούς έχουμε δει στα γήπεδα πολλών ειδών πανηγυρισμούς που έχουν αποτυπωθεί στην μνήμη μας και μας έχουν έχουν δημιουργήσει διαφόρων ειδών συναισθήματα. Το SportBrio κάνει μια μικρή αναδρομή και θυμάται…

    10 Ιδιαίτεροι πανηγυρισμοί

    1)Δεν πας για ψάρεμα?

    Κυριολεκτικά έβαλαν το γκολ και πήγαν για ψάρεμα
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QieyCqOVb-M?w=720

    2)Ώρα για μπάνιο

    Μετά το γκολ αραλίκι και μπανάκι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9mjz5c4iO_o?w=720

    3)”Εκρηκτικό” γκολ

    Το ηφαίστειο που μπορεί να ξυπνήσει όταν μπει η μπάλα στα δίχτυα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CGo4PBBMi78?w=720

    4)Ai se tu pego

    Ο γνωστός χορός made by ΠΑΟ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EOyxCoFFRLQ?w=720

    5)Τα ίδια και από Ρονάλντο-Νειμάρ

    Αποφασίστε ποιός τον χορεύει καλύτερα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=epBilo5buQU?w=720
     

     

    6)Οι κωλοτούμπες

    Πιο πολύ ενέργεια για να πανηγυρίσουν παρά για το γκολ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LJfc3KaFJRE?w=720

    7)Και γκολ και μπόουλινγκ…

    Ο συγκεκριμένος έχει διπλό ταλέντο.Να το κοιτάξει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Drz4GbV5n3Q?w=720

    8)I want to ride my bicycle…

    Αυτό θα πει να κάνεις την ζωή του αντιπάλου ποδήλατο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CN4gIHtfhpY?w=720

    9)Να σας ζήσει…

    Ο ιστορικός πανηγυρισμός του Μπεμπέτο στο Μουντιάλ του 1994 για να ”τιμήσει” την γέννηση του παιδιού του…(”πηγή” έμπνευσης για πολλούς…)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=sbhaDnd-5kg?w=720

    10)Μόνο για κορίτσια…

    Έτοιμος για διαγωνισμό body-building ο Κριστιάνο και το δείχνει περίτρανα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Rui3FfWsyCY?w=720
     

     

  • Fair Play. 5 Περιπτώσεις – παράδειγμα!

    Fair Play. 5 Περιπτώσεις – παράδειγμα!

    Όταν το 1987 η FIFA καθιέρωνε το ”FIFA Fair Play Award”, δηλαδή το βραβείο που έπαιρνε κάποιος παίκτης ή κάποια ομάδα λόγω ανθρώπινης και αθλητικής συμπεριφοράς, είχε ως στόχο να παρακινήσει όλους τους φορείς του ποδοσφαίρου στο να αντιμετωπίσουν το άθλημα πιο ανθρώπινα και πιο συναδελφικά, με σεβασμό στον αντίπαλο και μην έχοντας ως μοναδικό στόχο την νίκη με κάθε μέσο.

    Αυτό φαίνεται να έχει κατά καιρούς αποτέλεσμα καθώς ακόμα και σήμερα που παίζονται μεγάλα κέρδη και συμβόλαια, παρατηρούμε ενέργειες που τιμούν την έννοια ”fair play” και μας ”διδάσκουν” την ανθρώπινη πλευρά του αθλητισμού.

    Ας θυμηθούμε μερικές πραγματικά αξιοσημείωτες…
    \n1) Ο Πάολο Ντι Κάνιο αρνείται να σκοράρει γιατί ένας αντίπαλος έχει πέσει κάτω τραυματίας… (κατέκτησε το βραβείο ”FIFA fair play” το 2001 γι’αυτήν την ενέργεια)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UPxRtKTM2AU&w=720
    \n2) 2 περιπτώσεις όπου ομάδες σκοράρανε κατά λάθος και το διόρθωσαν με τον πιο αθλητικό τρόπο(Ολλανδία, Νορβηγία και Τουρκία)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Pro7ZY-Xab8&w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=G4yML7tI1qo&w=720
    \n3)Fair play εις διπλούν όπου παίκτης δένει τα κορδόνια αντίπαλου τερματοφύλακα και μετά πετάει την μπάλα έξω σε φάουλ που έδωσε ο διαιτητής, επειδή ο τερματοφύλακας βγήκε εκτός περιοχής να τον ευχαριστήσει για το δέσιμο…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Geflf0y0zT4&w=720
    \n4)Άρνηση παίκτη να εκτελέσει πέναλτυ…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=sIpsbLeZw8k&w=720
    \n5)Άλλη μια περίπτωση α λα Ντι Κάνιο…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Hgs1wy0MLns&w=720

    Πολλά ακόμα βίντεο θα μπορούσαμε να δείξουμε.Μια όμως διαπίστωση που μπορεί να γίνει είναι ότι πολλά fair play γίνονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

    Αυτό δείχνει ότι, με το να τονίζονται τέτοιες ενέργειες και να επιβραβεύονται, πολλοί ποδοσφαιριστές ”παρασύρονται”(με την καλή έννοια) και είναι πρόθυμοι να ”μιμηθούν” συναδέλφους τους που κατά καιρούς έγιναν οι ”καλοί πρωταγωνιστές” σε κάποιον αγώνα.

  • Πάολο Ντι Κάνιο. Fair play & Ναζιστικός Χαιρετισμός

    Πάολο Ντι Κάνιο. Fair play & Ναζιστικός Χαιρετισμός

    Όταν είσαι ποδοσφαιριστής και μάλιστα διάσημος, είναι αναπόφευκτο να έχεις πάνω σου πολλά βλέμματα είτε μέσα στο γήπεδο είτε από την τηλεόραση, η οποία έχει την δύναμη να καταγράφει την κάθε λεπτομέρεια.

    Αυτή η ”έκθεση” ενός ανθρώπου μπορεί να δημιουργήσει και απόψεις όσον αφορά τον χαρακτήρα του και εκτός αγωνιστικών χώρων, πράγμα που βέβαια είναι πολύ παρακινδυνευμένο πολλές φορές, ειδικά στην περίπτωση που τα δείγματα είναι αντιφατικά.

    Ένα τρανό παράδειγμα είναι κάποιες ενέργειες του Ιταλού παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Πάολο Ντι Κάνιο, ενός ατόμου ”εκρηκτικού” που απασχόλησε τα ΜΜΕ περισσότερο για άλλα θέματα παρά για τις αγωνιστικές επιδόσεις του.

    Αντιπαθής και ευέξαπτος

    Ως ποδοσφαιριστής ο Ντι Κάνιο δεν ήταν αυτό που λέμε ”υπόδειγμα επαγγελματία”.Πολύ συχνά τσακωνόταν με τους προπονητές των ομάδων που αγωνιζόταν.

    Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ήρθε στα χέρια με τον Φάμπιο Καπέλο κατά τη διάρκεια μιας τουρνέ στην Ασία με τη Μίλαν και έσπρωξε δυνατά τον Τζιοβάνι Τραπατόνι στο τέλος ενός φιλικού αγώνα της Γιουβέντους με το Παλέρμο(πράγματα που τα αφηγείται ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του).

    Σαν παίκτης γενικά ήταν ένας αρκετά καλός επιθετικός που αγωνίστηκε σε Ιταλία και Αγγλία. Όμως με τις ενέργειες που έκανε πάντα δίχαζε τις γνώμες γι’αυτόν ειδικά όταν αγωνιζόταν στην πατρίδα του.

    ”Επαγγελματίας εγκληματίας”…

    Το 1997 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο ”Νησί” με την φανέλα της Σέφιλντ Γουένσντεϊ. Μέσα σε έναν χρόνο όμως δεν άργησε να δείξει στους Άγγλους το ”μεσογειακό του ταμπεραμέντο”.

    Συγκεκριμένα, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1998 χαρακτηρίστηκε ως ”επαγγελματίας εγκληματίας” σπρώχνοντας και ρίχνοντας στο έδαφος τον διαιτητή Πολ Αλκοκ που τον απέβαλε κατά τη διάρκεια του αγώνα της ομάδας του με την Άρσεναλ.
    Δείτε το βίντεο στο YouTube

    Ο χαρακτηρισμός αυτός ήταν πολύ εύκολος να αποδοθεί από τον αγγλικό τύπο που σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις είναι αμείλικτος. Όμως 2 χρόνια μετά ο ίδιος έφερε όλη τα ”πάνω κάτω” όσον αφορά την αντιμετώπισή του…

    Από εγκληματίας, ήρωας…

    Στις 16 Δεκεμβρίου του 2000, όντας πια παίκτης της Γουέστ Χαμ, πρωταγωνίστησε σε μια φάση που έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα fair-play και ανέδειξαν την ανθρώπινη πλευρά του Ντι Κάνιο.

    Συγκεκριμένα στο τελευταίο λεπτό του αγώνα Εβερτον – Γουέστ Χαμ, δέχτηκε την μπάλα μέσα στην μικρή περιοχή και είχε την ευκαιρία να σκοράρει και να δώσει την νίκη στην ομάδα του την στιγμή όμως που ο τερματοφύλακας της Έβερτον ήταν ”εξουδετερωμένος” λόγω τραυματισμού.

    Τελικά ο Ντι Κάνιο αντί να σουτάρει και να επιτύχει γκολ, σταμάτησε την μπάλα με τα χέρια, για να μπορέσουν να μπουν στο γήπεδο οι γιατροί και οι φυσιοθεραπευτές και να βοηθήσουν τον αντίπαλο.Ο ίδιος δήλωσε:

    «Είχα τον χρόνο να σκεφθώ.Εάν η φάση εξελισσόταν πολύ πιο γρήγορα, θα σούταρα και εκεί θα τελείωνε το θέμα. Μεταξύ του τραυματισμού του τερματοφύλακα και της στιγμής που έφθασε η μπάλα σε εμένα, πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα, αρκετά για να με κάνουν να σκεφτώ ότι θα έπρεπε να σταματήσω το παιχνίδι. Ο δύστυχος ο τερματοφύλακας βρισκόταν στο έδαφος, υπέφερε και νομίζω ότι θα ήταν απάνθρωπο εγώ να στείλω την μπάλα στα δίχτυα».

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

    Όσον αφορά τον αγγλικό τύπο, ο ίδιος που ”έκραζε” τον Ντι Κάνιο πριν δύο χρόνια, ο ίδιος τον ”μεταμόρφωσε” σε ”ήρωα”… Ενδεικτικά μερικοί τίτλοι:

    «Της εισόδου του στο γήπεδο θα έπρεπε να προηγηθούν ήχοι από σάλπιγγες» (έγραψε η «Mirror».)

    «Είναι μια κλάση καλύτερος από όλους τους άλλους ξένους που αγωνίζονται στο πρωτάθλημά μας» («Daily Mail»).

    «Είναι ένας βιρτουόζος του οποίου οι εκτελέσεις μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις πιο γνωστές άριες» («Sun»).

    Εννοείται πως βραβεύτηκε από τον σπόνσορα της Πρέμιερ Λιγκ και λίγο αργότερα έλαβε μια επιστολή από τον πρόεδρο της FIFA Ζεπ Μπλάτερ, γεμάτη θαυμασμό και ευχαριστίες για το αθλητικό παράδειγμα προς μίμηση που χάρισε σε όλο τον κόσμο του ποδοσφαίρου.

    Ναζιστικός χαιρετισμός εις τριπλούν και ”λάτρης του Μουσολίνι”

    Όταν γύρισε στην πατρίδα του το 2004 πήγε στην Λάτσιο. Η επιλογή μάλλον δεν ήταν τυχαία καθώς ο ίδιος δήλωνε ”θαυμαστής του Μουσολίνι” κάτι το οποίο τον έκανε ιδιαίτερα ”δημοφιλή” στους Λατσιάλι, γνωστούς ”Μουσολινικούς”.

    Στη διάρκεια ενός ντέρμπι με αντίπαλο της Ρόμα, την αιώνια αντίπαλο, ο Ντι Κάνιο χαιρέτησε φασιστικά το κοινό. Η χειρονομία αυτή επαναλήφτηκε άλλες δύο φορές απέναντι στην Λιβόρνο και Γιουβέντους, και τιμωρήθηκε με χρηματικό πρόστιμο ύψους 10 000 ευρώ και ποινή αποκλεισμού ενός αγώνα από την πειθαρχική επιτροπή της Ιταλική Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

    Ο ίδιος ο Ντι Κάνιο πάντως, δημιουργώντας για άλλη μια φορά διχογνωμία ανακοίνωσε στον τύπο :

    “Είμαι φασίστας, αλλά όχι ρατσιστής. Κάνω τον ρωμαϊκό χαιρετισμό για να χαιρετίσω τους κολλητούς μου και αυτούς που μοιράζονται τις ιδέες μου. Το τεντωμένο αυτό χέρι δεν αποτελεί προτροπή για βία ή για φυλετικό μίσος.”

    Πραγματοποίησε στη διάρκεια της καριέρας του αρκετούς φασιστικούς χαιρετισμούς και άλλα σύμβολα του φασισμού.Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ντι Κάνιο φέρει τα αρχικά DVX σε τατουάζ στο χέρι του, που σημαίνουν Ντούτσε στα λατινικά.

    Σαν sportbrio ένα έχουμε να πούμε: “Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου”…

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

     

  • Όταν η Θάτσερ διέλυσε τον χουλιγκανισμό…

    Όταν η Θάτσερ διέλυσε τον χουλιγκανισμό…

    Την σημερινή εποχή, στο αγγλικό ποδόσφαιρο, επεισόδια εντός αγωνιστικών χώρων βλέπουμε σπάνια έως καθόλου.Το γεγονός ότι η Αγγλία είναι η ”γενέτειρα” του χουλιγκανισμού δεν υπενθυμίζεται σε καμία περίπτωση και αυτό μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει αν παρακολουθήσει ακόμα και ένα ντέρμπι κορυφής, όπου θα δει στις εξέδρες μικρά παιδάκια και οικογένειες και τους παίκτες της αντίπαλης ομάδας να είναι σε απόσταση βολής από τους θεατές χωρίς να φοβούνται μήπως δεχτούν κανέναν αντικείμενο στο κεφάλι.

    Μπορεί πολλές φορές να παρατηρούνται άσχημα φαινόμενα εκτός σταδίων από μεθυσμένους Άγγλους ή κάποιους μεμονωμένους ταραξίες αλλά όλα αυτά είναι πταίσματα μπροστά στο τι γινόταν μέχρι την τραγωδία του Χέιζελ το 1985, όπου ο αγγλόφερτος χουλιγκανισμός έφερε τον θάνατο 50 ανθρώπων στον τελικό πρωταθλητριών μεταξύ Γιουβέντους-Λίβερπουλ.

    Πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα παραπάνω διαδραμάτισε η αποφασιστικότητα της ”Σιδηράς Κυρίας” της Αγγλίας, Μάργκαρετ Θάτσερ η οποία μπορεί να αμφισβητήθηκε γενικά για την πολιτική της και τις προθέσεις της όσον αφορά το γιατί καταπολέμησε τους χούλιγκανς(ευαισθησία ή να μην ”πλήγεται” η εικόνα της Αγγλίας στο εξωτερικό), αλλά το αποτέλεσμα επί της ουσίας την δικαίωσε…

    Χέιζελ η αφορμή και 5ετής αποκλεισμός από την Ευρώπη

    Όπως είπαμε πριν η τραγωδία του Χέιζελ(για την οποία έχουμε γράψει τι έγινε στο άρθρο “Η τραγωδία του Χέιζελ 1985”) ήταν ο κυριότερος λόγος που η Θάτσερ αποφάσισε να πάρει δραστικά μέτρα εναντίον των χούλιγκανς καθώς το γεγονός ότι αυτοί είχαν αρχίσει να επεκτείνονται εκτός συνόρων επί της θητείας της ήταν κάτι που την ενοχλούσε ιδιαίτερα.

    Αυτό που ”ξίνισε” σε κάποιους ήταν το γεγονός ότι η Θάτσερ δεν προσπάθησε να προωθήσει αλλαγές και όσον αφορά την ασφάλεια των γηπέδων. Η ίδια πάντως ήταν αποφασισμένη να ”βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο”

    Το 1986 έδωσε συνέντευξη που εξηγούσε αναλυτικά τα μέρα. Αυτά που θα ανακοίνωνε εκείνη την ημέρα εφαρμόζονταν σταδιακά και η τελική τους μορφή πάρθηκε το 1989 με την τραγωδία του Χίρλσμπορο που είχε ως συνέπεια τον θάνατο 96 ανθρώπων λόγω υπεράριθμων θεατών σε εξέδρα.

    Τα μέτρα της Θάτσερ ήταν πρωτοφανή και δραστικά.

    Η Θάτσερ πήρε μεταξύ άλλων 2 πολύ σημαντικά μέτρα:
    \n1)Επιβεβλημένη χρήση της κάμερας στο γήπεδο, κατάργηση των θέσεων για όρθιους θεατές, απαγόρευση πώλησης αλκοόλ στο γήπεδο, κάρτα φιλάθλου και υποχρέωση κάθε συλλόγου έπρεπε να γνωρίζει τα πλήρη στοιχεία των οπαδών που ανήκαν σε συνδέσμους.

    Σε περίπτωση που γινόντουσαν φασαρίες οι υπαίτιοι κινδύνευαν μέχρι και σε φυλάκιση ενώ στην καλύτερη γι’αυτούς έπρεπε να παρουσιαστούν σε αστυνομικό τμήμα πριν τον αγώνα και να μείνουν εκεί έως την λήξη του.
    \n2)Αποβολή όλων των αγγλικών ομάδων από την Ευρώπη για 5 χρόνια. Μια απόφαση που μπορούμε να πούμε ότι ”άφησε” την Θάτσερ ατην ”ιστορία” και έγινε προκειμένου να σταματήσουν οι χούλιγκανς να δυσφημίζουν την χώρα στο εξωτερικό αλλά και να ”παίρνουν” ζωές.

    Μετά την τραγωδία του Χίρλσπμορο το 1989, που δεν οφειλόταν σε επεισόδια, η Θάτσερ προχώρησε σε νέες νομοθετικές ρυθμίσεις με την ονομασία ”Πράξη για τους Θεατές του Ποδοσφαίρου”( «Football Spectators Act»), την οποία εισηγήθηκε ο Λόρδος Τέιλορ.

    Συνεργάστηκαν για πρώτη φορά κράτος, αστυνομία και ποδοσφαιρική ομοσπονδία προκειμένου να έχουν επιτυχή αποτελέσματα και όσον αφορά την ασφάλεια στα γήπεδα και την αποφυγή ατυχημάτων

    Γενικά…

    Από τότε έως σήμερα η εικόνα των γηπέδων έχει αλλάξει εντελώς και τίποτα δεν θυμίζει τις καταστάσεις του παρελθόντος.Μπορεί γενικά η Θάτσερ να αμφισβητήθηκε από πολλούς αλλά το όνομά της έμεινε συνώνυμο με την ριζική καταπολέμηση της βίας, κάτι που είναι λογικό να έχει και πολιτικό κόστος αλλά και να χρειάζεται τόλμη και αποφασιστικότητα για να επιτευχθεί καθώς τα παρακλάδια του χουλιγκανισμού είναι σύνθετα και επιφανειακή αντιμετώπιση του είναι το λιγότερο επιπόλαιη…