Tag: ιωαννιδης

  • Ιωαννίδης – Κόκκαλης. Σχέση οργής και στοργής

    Ιωαννίδης – Κόκκαλης. Σχέση οργής και στοργής

    Γιάννης Ιωαννίδης – Σωκράτης Κόκκαλης

    Πολλές φορές στον αθλητισμό οι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων θυμίζουν αυτές ενός ζευγαριού που μπορεί μια να είναι αγαπημένο, μια να τσακώνεται, μια να χωρίζει, μια να τα ξαναβρίσκει κοκ.Σε πολλές περιπτώσεις βέβαια τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σύνθετα καθώς πίσω από μια ταραχώδης επαγγελματική σχέση υπάρχουν συμφέροντα, φίλαθλοι και πολύ παρασκήνιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η σχέση Κόκκαλης – Ιωαννίδης, η οποία χωρίς υπερβολή, έχει περάσει από τα “χίλια κύματα”.

    Η αρχή της γνωριμίας και η εξύψωση του Ολυμπιακού…

    Το 1991 ο ποδοσφαιρικός Ολυμπιακός βρισκόταν στην μέση των “πέτρινων χρόνων” του, ενώ το ελληνικό μπάσκετ βρισκόταν στο απόγειο του, 4 χρόνια μετά το “χρυσό” 1987 και την κατάκτηση της Ευρώπης από την Εθνική μας ομάδα.Ήταν μια ευκαιρία λοιπόν για τον αντίστοιχο μπασκετικό Ολυμπιακό να “βγει απ’την αφάνεια” και να δώσει χαρά στους “πληγωμένους” ποδοσφαιρικά Πειραιώτες.

    Η ανάληψη της ΚΑΕ από τον Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ίσως το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα.Έπρεπε όμως να συνοδευτεί και από έναν καλό “καπετάνιο” για τα αγωνιστικά της ομάδας.Δεν θα μπορούσε λοιπόν να υπάρξει καλύτερη επιλογή από τον Γιάννη Ιωαννίδη, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια είχε φτιάξει την αξέχαστη αυτοκρατορία του Άρη.

    Η απόφαση του “ξανθού” να έρθει στον Πειραιά και στον ανυπόληπτο τότε μπασκετικά Ολυμπιακό ενώ είχε πρόταση από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος τότε ήταν η δεύτερη δύναμη πίσω από τον Άρη, ήταν αρκετά δύσκολη αλλά τελικά το όνομα της ομάδας και η πίεση ανθρώπων του Ολυμπιακού έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να μετακομίσει ο πολυνίκης κόουτς στην Αθήνα.Βρέθηκε στα γραφεία της INTRACOM, μίλησε με τον Κόκκαλη και σε πολύ λίγη ώρα συμφώνησαν, μέσα σε πολύ καλό κλίμα, ξεκινώντας παράλληλα μια άψογη σχέση συνεργασίας και αμοιβαίας εκτίμησης και σεβασμού.

    Από τότε ξεκίνησε μια πενταετία θριάμβων για τον Ολυμπιακό που κυριολεκτικά “εκτοξεύτηκε” και στην Ευρώπη, ενώ το δίδυμο Κόκκαλη – Ιωαννίδη συνεργαζόταν με “κλειστά μάτια”.

    1995, 1996:Τα νερά που “πρωτοδηλητηρίασαν” την σχέση και το επεισόδιο στην Μαδρίτη

    Το 1995 ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπζιε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας σε 3ο παιχνίδι που θα έκρινε στην πρόκριση στο Final 4 της Σαραγόσα.Παραμονές του αγώνα 5 παίκτες των Ρώσων παθαίνουν δηλητηρίαση από μολυσμένα νερά που ήπιαν και έτι η ΤΣΣΚΑ αποδεκατίζεται. Ο Ιωαννίδης ζητάει την αναβολή του αγώνα από την ΦΙΜΠΑ, ωστόσο αυτό δεν γίνεται αποδεκτό. Όλα αυτά όμως, μαζί με τους “ψιθύρους” ότι πίσω από αυτήν την ιστορία κρύβονταν άνθρωποι του Ολυμπιακού, ενόχλησαν τον Κόκκαλη και διατάραξαν για πρώτη φορά τις σχέσεις του με τον Ιωαννίδη.

    Έναν χρόνο μετά πάλι σε τρίτο αγώνα του Ολυμπιακού με την Ρεάλ στην Μαδρίτη για πρόκριση στο Final four του Παρισιού, είχαμε το δεύτερο και καθοριστικό επεισόδιο για την οριστική τότε ρήξη στις σχέσεις μεταξύ των 2 αντρών. Αρχικά ο Ιωαννίδης, που ήταν προληπτικός, εξέφρασε την “ενόχληση” του,μεταξύ σοβαρού και αστείου, για την παρουσία στην αποστολή συνεργάτη του Σωκράτη Κόκκαλη, τον οποίο ο “ξανθός” θεωρούσε “γκαντέμη”. Αυτό εξόργισε τον Κόκκαλη, ο οποίος ακόμα και διαφορετικό αεροπλάνο από τον Ιωαννίδη χρησιμοποίησε για να γυρίσει πίσω.

    Το “κερασάκι στην τούρτα” ήταν δηλώσεις που έκανε στο αεροδρόμιο ο Ιωαννίδης για “σέρβικο λόμπυ” στο μπάσκετ και είχαν ως κύριο στόχο τον πρόεδρο της ΦΙΜΠΑ Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς. Αυτές βρήκαν κάθετα αντίθετο τον Κόκκαλη και σε συνδυασμό με τα προηγούμενα οδήγησαν στο να χωρίσου οι δύο πλευρές το καλοκαίρι του 1996, μετά από 5 σερί κατακτημένα πρωταθλήματα, καθώς η διαφορά φιλοσοφίας ήταν πια εμφανής..

    1999-2000. Επιστροφή “με το ζόρι” και δικαστήρια

    Το καλοκαίρι του 1999, ο Ολυμπιακός είχε χάσει το δεύτερο σερί πρωτάθλημα και μάλιστα μέσα στο ΣΕΦ από τον ΠΑΟ.Ο Ίβκοβιτς, που είχε έρθει το 1996 ως “διάδοχος” του Ιωαννίδη, φεύγει και ο Κόκκαλης ψάχνει τον αντικαταστάτη του.Οι επιλογές πολλές, μεταξύ αυτών και ο Ομπράντοβιτς.Τελικά μπορούμε να πούμε ότι εκείνο το καλοκαίρι υπερίσχυσε το “θέλω” του κόσμου των “ερυθρολεύκων”, ο οποίος “απαιτούσε” την επιστροφή Ιωαννίδη στο “λιμάνι”

    Ο Κόκκαλης αυτήν την φορά δεν ήταν διατεθειμένος να “δώσει” εξ’ολοκλήρου τα “κλειδιά” στον Ιωαννίδη, καθώς ήθελε να αποδείξει ότι μπορούσε να ξαναπάει ο Ολυμπιακός στην κορυφή χωρίς την ουσιαστική συμβολή του “ξανθού”.Αποτέλεσμα ήταν να μην κάνει όλα τα χατίρια στον κόοουτς και να παίρνει και ο ίδιος, έμμεσα, αποφάσεις για τα αγωνιστικά.

    Με μια τέτοια σχέση ήταν λογικό η χρονιά να μην κλείσει με επιτυχία καθώς ο Ολυμπιακός τερμάτισε 3ος.Είχαμε όμως και το “αποκορύφωμα” που ήταν η διαμάχη μεταξύ των δύο αντρών και είχε να κάνει με την αποζημίωση του Ιωαννίδη, κάτι που τους οδήγησε μέχρι τα δικαστήρια…

    Η εξομάλυνση των σχέσεων

    Η διαμάχη κράτησε έως το 2007.Μετά όμως οι σχέσεις των δύο αποκαταστάθηκαν,Οι κόντρες ξεχάστηκαν καθώς, μετ το πέρασμα του χρόνου εκτιμήθηκε η γενική συνεργασία που είχαν και αποφασίστηκε από κοινού τα “κακώς κείμενα” να ξεχαστούν.

    Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Ιωαννίδης βρέθηκε στην συνέντευξη αποχώρησης του Κόκκαλη από την ΠΑΕ το 2010 ενώ εθεάθησαν να κάθονται δίπλα-δίπλα στην παρουσίαση βιβλίου του παλαίμαχου τερματοφύλακα Αντώνη Νικοπολίδη το 2012…

  • Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

    Η Α1, από την χρονιά ίδρυσης της(1992-93) και την καθιέρωση των πλέη-οφ, έχει “αφήσει” στις μνήμες των φιλάθλων μερικούς τελικούς που για διάφορους λόγους ήταν λίγο παραπάνω αξιοσημείωτοι.

    Την “μερίδα του λέοντος” έχουν οι τελικοί μεταξύ των δύο “αιωνίων” της Αθήνας, αφού την χρονιά που ξεκίνησε η Α1 το μπάσκετ και τα μεγάλα μπάτζετ μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και πλέον τα ντέρμπι για τον τίτλο ήταν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ(παίρνοντας την σκυτάλη από τα ιστορικά παιχνίδια του Αλεξανδρείου μεταξύ Άρη-ΠΑΟΚ…).

    Πειραιώτες και Αθηναίοι έχουν αναμετρηθεί στους 14 από τους 22 τελικούς που έχουν γίνει.Ας θυμηθούμε γενικά μερικά γεγονότα…

    1993:Η ανολοκλήρωτη σειρά…

    Η πρώτη χρονιά των πλέη-οφ ήταν επεισοδιακή.Ολυμπιακός και ΠΑΟ βρισκόντουσαν στο 2-1 στις νίκες, με τους Πειραιώτες του Πάσπαλιε να θέλουν άλλη μια μέσα στο ΣΕΦ για να στεφθούν πρωταθλητές(για πρώτη φορά από το 1978) απέναντι στον ΠΑΟ του Γκάλη.

    Ο αγώνας όμως δεν έγινε ποτέ καθώς ο ιδιοκτήτης του “τριφυλλιού” Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατέβασε την ομάδα στον 4ο τελικό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία στον προηγούμενο αγώνα στην Γλυφάδα.

    Αποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που πήγαν στο γήπεδο να δουν μόνο απονομή και ένα …οικογενειακό διπλό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE?w=728

    1994:Τα “αιώνια” 2,5 δευτερόλεπτα και χωρίς…κάλτσες

    Οι τελικοί του 1994 έγιναν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ. Η σειρά ήταν συναρπαστική και θα κρινόταν σε 5ο παιχνίδι στο ΣΕΦ.

    Λίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 68-65 υπέρ των γηπεδούχων, ο Σιγάλας κλέβει την μπάλα από τον Πρέλεβιτς και στον αιφνιδιασμό δέχεται ένα σκληρό φάουλ από τον Μπέρι 2.5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος.

    Ακολουθεί ένα “μείγμα” πανηγυρισμών και επεισοδίων που οδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ στο να τρέξουν στα αποδυτήρια.Τελικά, αφού ηρέμησαν τα πνεύματα, επέστρεψαν ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι και να μην μηδενιστεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης.

    Χαρακτηριστικό ήταν ότι οι 5 που μπήκαν στο γήπεδο δεν φόραγαν καν κάλτσες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mY64KQJw15o?w=728

    1995:Κλέψιμο Σιγάλα και…3ο πρωτάθλημα…

    Άλλη μια σειρά συναρπαστικών αγώνων μεταξύ των αιωνίων που κρίθηκε στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ και συγκεκριμένα στην τελευταία φάση όπου ο Σιγάλας έκλεψε την μπάλα από τον Σοκ, δίνοντας το 3ο σερί πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jRzhsM8eXAM?w=728

    1996:Αντίο του Ιωαννίδη με 35αρα….

    Το τελευταίο πρωτάθλημα του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό επισφραγίστηκε σε 5ο πάλι αγώνα στο ΣΕΦ και μάλιστα με θρίαμβο επί του πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ(που αγωνίστηκε σε εκείνο το ματς χωρίς το αστέρι του Ντομινίκ Ουίλκινς, ο οποίος είχε φύγει τις προηγούμενες μέρες για άγνωστους λόγους…) με το ιστορικό 73-38…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EBvL-fiduZU?w=728

    1998:Επιστροφή στην κορυφή για ΠΑΟ…

    Μετά από 14 χρόνια(1984) ο ΠΑΟ επέστρεψε στην κορυφή το 1998, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 νίκες.

    Στον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ είχαμε ιστορικούς πανηγυρισμούς με τον Ράτζα να ανεβαίνει στο τραπέζι της γραμματείας και τον προπονητή Λευτέρη Σούμποτιτς να κρατάει ένα ψεύτικο κύπελλο.

    Όλα αυτά 7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZD_JP_HvNY0?w=728

    1999:”Άλωση” του ΣΕΦ…

    ΤΟ δεύτερο σερί πρωτάθλημα του ΠΑΟ ήρθε με τον πιο “γλυκό” τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι στον 5ο τελικό κέρδισαν τον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τους Ράτζα και Μποντιρόγκα.

    Ήταν το πρωτάθλημα “κλειδί” για τα επόμενα που θα κατακτούσε η ομάδα του “τριφυλλιού”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=SyrRIoa42Lk?w=728

    2002:Η επική ανατροπή της ΑΕΚ…

    Η ΑΕΚ στέφεται πρωταθλήτρια μετά από 32 χρόνια(1970 η τελευταία φορά) νικώντας στους τελικούς τον Ολυμπιακό με τρόπο εκπληκτικό καθώς “γυρίζει” μια χαμένη σειρά από 0-2 σε 3-2…”Κλειδί” ήταν η νίκη της μέσα στο ΣΕΦ με 60-61…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=aIlF7MBJCWk?w=728

    2010 και 2013:διακοπές αγώνων και πρωταθλήματα στον ΠΑΟ

    Το 2010 και το 2013 οι σειρές μεταξύ των “αιωνίων” της Αθήνας δεν ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Την πρώτη φορά έγινε διακοπή αγώνα στον 4ο τελικό στο ΣΕΦ 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος και με το σκορ να είναι 69-76 υπέρ του ΠΑΟ(που είχε προβάδισμα στις νίκες με 2-1).

    Το ίδιο συνέβη και στον τρίτο τελικό του 2013 με τον ΠΑΟ να προηγείται 76-72 1.26” πριν την λήξη(στις νίκες κέρδιζε με 2-0).
    Δύο άσχημες στιγμές που θύμισαν την ανολοκλήρωτη σειρά του 1993…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2C34Y0QO0pg?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=N6MhDqdfkv0?w=728

  • Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

    Άρης 1988. Το πρώτο ελληνικό φάιναλ-φορ

    Το ελληνικό μπάσκετ, από το 1987 με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ από την εθνική μας ομάδα, μας έχει προσφέρει χαρές που ποτέ δεν φανταζόμασταν.Κύπελλα, διακρίσεις, πανευρωπαϊκός σεβασμός και πολλά ακόμα είναι αυτά που η πορτοκαλί μπάλα μας χαρίζει διαρκώς.

    Όμως, όπως σε όλους τους τομείς της ζωής, οι πρώτες επιτυχίες είναι αυτές που “μένουν” ανεξίτηλα στην μνήμη αυτών που τις έζησαν αλλά και στους νεαρότερους που τις μαθαίνουν με το πέρασμα του χρόνου.

    Κανείς λοιπόν που ασχολείται σοβαρά με το μπάσκετ δεν γίνεται να μην γνωρίζει την πρώτη παρουσία ελληνικής ομάδας σε Φάιναλ-φορ.Ειδικά όταν αυτή ήταν ο Άρης των Γκάλη, Γιαννάκη και Ιωαννίδη…

    Άρης, 1988. Πρώτη ελληνική συμμετοχή σε φάιναλ-φορ

    Ένα χρόνο μετά το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ, το “νερό” είχε ήδη “μπει στο αυλάκι” για περισσότερες επιτυχίες καθώς η δυναμική του μπάσκετ στην Ελλάδα αυξήθηκε στο κατακόρυφο.

    Η υλοποίηση αυτών των προσδοκιών δεν θα μπορούσε παρά να έρθει μέσω του μεγάλου Άρη ο οποίος είχε ήδη δώσει τα προηγούμενα χρόνια κάποια δείγματα με αποκορύφωμα την πρόκριση στα ημιτελικά του Κόρατς το 1985.

    Με την ομάδα να έχει τον βασικό κορμό (Γκάλης, Γιαννάκης, Φιλίππου, Ρωμανίδης) σταθερό και με καθοδηγητή τον νεαρό και φιλόδοξο Γιάννη Ιωαννίδη οι συνθήκες για μια μεγάλη πορεία στην Ευρώπη φάνταζαν ιδανικές.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη η χρονιά ήταν η πρώτη που καθιερώθηκε ο θεσμός του Φάιναλ-φορ και έχει μείνει έτσι έως σήμερα.(πριν γινόταν απλά ένας τελικός σε μια προκαθορισμένη έδρα).

    Η διαφορά ήταν ότι τότε συμμετείχαν 8 ομάδες που έπαιζαν όλες μεταξύ τους εντός-εκτός έδρας και οι 4 πρώτες πήγαιναν στην τελική φάση που ήταν φυσικά το Φάιναλ-φορ το οποίο θα διεξαγόταν σε μια συγκεκριμένη πόλη.Ο Άης ήταν μια από αυτές.

    Πορεία-όνειρο και οι “Άγιες Πέμπτες”…

    Η πρώτες μάχες του πρωτόπειρου Άρη απέναντι στα παραδοσιακά “μεγαθήρια” ήταν το κεντρικό θέμα όλης της Ελλάδας.Επειδή οι αγώνες γινόντουσαν Πέμπτη, εκείνη την ημέρα στην Θεσσαλονίκη γινόταν κάτι σαν “ανεπίσημη αργία”, με τα θέατρα και τους κινηματογράφους να μην ανοίγουν την ώρα που έπαιζε ο Άρης.Ήταν άλλωστε περιττό αφού σχεδόν κανείς δεν θα άφηνε την παρέα των Γκάλη-Γιαννάκη για να δει κάτι άλλο…

    Στα προκριματικά ο Άρης είχε αποκλείσει με δύο νίκες την Ελβετική Πιγί, νικώντας την με σκορ 127-125 εκτός έδρας και 113-94 μέσα στο Αλεξάνδρειο.Στην τελική φάση των “8” θα αντιμετώπιζε την πανίσχυρη Τρέισερ (των Μάκαντου, Ντ’αντόνι, Μενεγκίν και κάτοχο του τίτλου την προηγούμενη χρονιά), την “αυτοκράτειρα” του Ισραήλ Μακάμπι Τελ Αβίβ, την Ισπανική Μπαρτσελόνα, την Γιουγκοσλάβικη Παρτιζάν Βελιγραδίου(των νεαρών Ντίβατς, Τζόρτζεβιτς,Πάσπαλιε και πολλών ακόμα…), την Γαλλική Ορτέζ, την Δυτικογερμανική Σατούρν Κολωνίας και την αδύναμη Ντεν Μπος από την Ολλανδία.

    Ο δρόμος ήταν πολύ δύσκολος λοιπόν για να μπει η ομάδα της Θεσσαλονίκης στην πρώτη τετράδα.Κι όμως η ίδια διέψευσε όλα τα προγνωστικά…

    Ο Άρης τερμάτισε στην 2η θέση έχοντας απολογισμό 9 νίκες και 5 ήττες πετυχαίνοντας εντυπωσιακούς θριάμβους όπως στο Αλεξάνδρειο με την Παρτίζαν (96-87), την Τρέισερ Μιλάνο (120-95),= και τη Μακάμπι(93-77).

    Πέτυχε επίσης και ιστορική νίκη στην Ισπανία επί της Μπαρτσελόνα με 88-89 ενώ ο Γκάλης αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 479 πόντους(34 πόντους μ.ο.!!)

    Γάνδη:απειρία, Ιωαννίδης και 4η θέση…

    Στην Γάνδη ο Άρης ταξίδεψε με ενθουσιασμό που ενισχυόταν από τους 5000 φίλους του που τον ακολούθησαν.Η απειρία όμως από τέτοιες διοργανώσεις φάνηκε πριν καν ο Άρης πατήσει το παρκέ του Flanders Expo(έτσι ονομαζόταν το γήπεδο).

    Ο Ιωαννίδης, που είχε μεγάλο μερίδιο στην επιτυχημένη πορεία ου Άρη, στην ουσία απομόνωσε τους παίκτες του και τους απαγόρευσε να επικοινωνούν με τον οποιονδήποτε φορτώνοντας του με άγχος σαν να μην υπήρχε “αύριο”.

    Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ένιωθαν όλοι το “βαρύ φορτίο” που κουβαλούσαν, έδρασε καταλυτικά στον τομέα “ψυχολογία”. Όταν μάλιστα ο αντίπαλος ήταν η έμπειρη Τρέησερ, τα πράγματα δυσκόλευαν περισσότερο.

    Ο Άρης πάντως έδωσε μια μεγάλη μάχη αλλά ηττήθηκε με 90-84, ενώ στον μικρό τελικό ηττήθηκε από την νεαρή ομάδα της Παρτιζάν που έδειξε να θέλει πιο πολύ την 3η θέση από τον απογοητευμένο Άρη.

    Οι φίλαθλοι του Άρη αλλά και όλης της Ελλάδας, δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι έκλαιγαν για αυτές τις δύο ήττες όμως το ελληνικό μπάσκετ είχε ήδη ανέβει ένα ακόμα σκαλοπάτι προς τις μελλοντικές επιτυχίες και καταξιώσεις που θα ερχόντουσαν…

    Mε τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τ’άλλα παιδιά…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FwjQD2PqODc?w=728

    O δρόμος προς την Γάνδη…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=U3G_2epK5Bs?w=728

  • Οι γοητευτικοί. Γιατί στους άντρες μετρά η γοητεία…

    Οι γοητευτικοί. Γιατί στους άντρες μετρά η γοητεία…


     
    Μεγάλο είναι το δίλημμα των γυναικών όσον αφορά τους άνδρες: γοητεία ή ομορφιά; Ο νέος είναι ωραίος, αλλά όπως θα δείτε παρακάτω ο παλιός –και γοητευτικός -είναι αλλιώς!

    10 γοητευτικοί πρώην και νυν αθλητές!

    ΝΟΥΜΕΡΟ 10. ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΚΚΑΣ

    Ο Γιαννάκης ή Γιάννης Οκκάς, είναι παλαίμαχος Κύπριος ποδοσφαιριστής που έπαιζε στη θέση του επιθετικού, με καριέρα στο κυπριακό, ελληνικό και ισπανικό πρωτάθλημα. Σήμερα είναι προπονητής στην ομάδα ποδοσφαίρου Ερμής. Είναι 38 ετών και θεωρείται ένας από τους πιο γοητευτικούς πρώην ποδοσφαιριστές.

    Γιάννης Οκκάς

    ΝΟΥΜΕΡΟ 9. ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

    Ο Γιάννης Ιωαννίδης είναι πρώην  Έλληνας βουλευτής, Υφυπουργός Αθλητισμού, καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Αυτό που τον κάνει γοητευτικό είναι όχι μόνο το βλέμμα του αλλά και η αυστηρότητα με την οποία –όσο ήταν προπονητής- επιβάλλονταν στους παίκτες και έπαιρνε μόνο νίκες!

    Γιάννης Ιωαννίδης

    ΝΟΥΜΕΡΟ 8. ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

    Ο 43χρονος πια Γιώργος Γεωργιάδης είναι πλέον προπονητής στην ομάδα ποδοσφαίρου του Π.Α.Ο.Κ., ενώ υπήρξε διεθνής ποδοσφαιριστής. Μπορεί να μην έχει υψηλό ανάστημα –είναι 1.73 cm-, ωστόσο ο κ. Γεωργιάδης έχει αυτές τις έντονες γωνίες στο πρόσωπό του , που τον κάνουν να κερδίζει μια θέση στη χρυσή δεκάδα των γοητευτικών!

    Γιώργος Γεωργιάδης

    ΝΟΥΜΕΡΟ 7. ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, είναι καθηγητής της Φυσικής Αγωγής και έχει διατελέσει προπονητής στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Φέτος  έχουμε τη χαρά να τον βλέπουμε ως προπονητή στην ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Είναι σοβαρός, λιτός και αρκετά ικανός!

    Γιώργος Σφαιρόπουλος

    ΝΟΥΜΕΡΟ 6. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος είναι 38 ετών και υπήρξε τερματοφύλακας σε διάφορες ελληνικές και ιταλικές ομάδες. Πού θα τον δούμε σήμερα; Όχι στον Πειραιά απ’ όπου κατάγεται ,αλλά στον Βόλο καθώς είναι  προπονητής στον Ολυμπιακό Βόλου.

    Μας αρέσουν ιδιαίτερα τα «λακκάκια» στο πρόσωπό του όταν χαμογελά!

    Δημήτρης Ελευθερόπουλος
     

     

    ΝΟΥΜΕΡΟ 5. ΤΡΑΪΑΝΟΣ ΔΕΛΛΑΣ

    Στο κέντρο της δεκάδας «φιγουράρει» ο Τραϊανός Δέλλας , παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. και νυν προπονητής. Ενώ στα νιάτα του δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, σήμερα ο σύζυγος της Γωγώς Μαστροκώστα έχει «γκριζάρει» λίγο και μας αρέσει!

    Τρσϊανός Δέλλας

     ΝΟΥΜΕΡΟ 4. ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

    Ο Κύπριος Μιχάλης Κωνσταντίνου  είναι 37 ετών και αγωνίζεται με τη φανέλα της ΑΕΛ Λεμεσού. Σε μικρότερη ηλικία –όταν αγωνιζόταν με τη φανέλα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού -, ήταν ένα όμορφο αγόρι. Σήμερα έχοντας περάσει στην ωριμότητα, συνεχίζει να γοητεύει τις γυναίκες!

    Μιχάλης Κωνσταντίνου

     

    ΝΟΥΜΕΡΟ 3. ΙΛΙΑ ΙΒΙΤΣ

    Πόσο καιρό έχουμε να δούμε τον Ίλια Ίβιτς; Πολύ..! Ο ευτυχισμένος και τυχερός μπαμπάς και σύζυγος- είναι παντρεμένος με την ωραιότερη γυμνάστρια Ελένη Πετρουλάκη-, είναι σήμερα 44 ετών και πιο γοητευτικός από ποτέ!

    Ίλια Ίβιτς

    ΝΟΥΜΕΡΟ 2. ΜΙΤΣΕΛ ΓΚΟΝΘΑΛΕΘ

    Θα μπορούσε άνετα να καταλάβει την πρώτη θέση, αλλά έρχεται με μικρή διαφορά δεύτερος. Ο κ. Μίτσελ από την πρώτη στιγμή που ήρθε στην Ελλάδα και ανέλαβε χρέη προπονητή για λογαριασμό των «ερυθρόλευκων» έκλεψε τις καρδιές των γυναικών κάθε ηλικίας. Τι να πρωτοσχολιάσουμε;; Το γοητευτικό του χαμόγελο; Τη σπιρτάδα που διακρίνεται αμέσως στο βλέμμα του; Ή τα υπέροχα κοστούμια του που δεν τον «έριξαν» ποτέ στα μάτια μας; Κύριε Μίτσελ μας λείπετε……!

    Μίτσελ Γκονζάλες

    ΝΟΥΜΕΡΟ 1. ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ

    Όταν γίνεται αναφορά σε γοητευτικούς αθλητές , ένα όνομα έρχεται στο μυαλό όλων σχεδόν των γυναικών( υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις στον κανόνα): Αντώνης Νικοπολίδης. Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας μας θυμίζει το παλιό καλό κρασί .. όσο παλιώνει τόσο πιο νόστιμο γίνεται! Και να σας πω και κάτι;;; Τον προτιμώ από τον George Clooney…!!!

    Αντώνης Νικοπολίδης
     

     

  • Ολυμπιακός στην Ευρωλίγκα. 10 αξέχαστες στιγμές…

    Ολυμπιακός στην Ευρωλίγκα. 10 αξέχαστες στιγμές…


     
    Πριν από λίγες μέρες ο Ολυμπιακός συμπλήρωσε 500 αγώνες στην Ευρωλίγκα(ή Κύπελλο Πρωταθλητριών όπως λεγόταν παλιά).Σ’αυτήν την μεγάλη διαδρομή, που ξεκίνησε το 1961, υπήρξαν στιγμές που έμειναν στην ιστορία και φέρνουν διαφόρων ειδών συναισθήματα σε όποιον τις θυμάται.

    Εμείς σαν sportbrio ξεχωρίσαμε τις (κατά την άποψή μας) 10 και σας τις παρουσιάζουμε κάνοντας ένα ταξίδι αναμνήσεων με την μηχανή του χρόνου.Απολαύστε…

    10 μοναδικές στιγμές που μας χάρισε ο Ολυμπιακός

    #10. 1979 και πρόκριση στο final 6

    Στην τρίτη του μόλις συμμετοχή στην Ευρωλίγκα, ο Ολυμπιακός των Γιατζόγλου, Καστρινάκη πανηγυρίζει την πρόκρισή του στις 6 κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης παίζοντας με ομάδες ”θηρία” (Μπόσνα Σαράγεβο που κατέκτησε και τον τίτλο εκείνη την χρονιά, Ρεάλ Μαδρίτης, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Μπανταλόνα, Βαρέζε)

    Ο μεγάλος Στηβ…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dUY7SXnMAHM

    #9. 1993:Η ”καταραμένη” γραμμή

    Στο τρίτο και καθοριστικό παιχνίδι με την Λιμόζ, όπου ο νικητής θα προκρινόταν στο final 4, ο Ολυμπιακός του Ιωαννίδη χάνει στις λεπτομέρειες, από μια άτυχη στιγμή του Πάσπαλι, που πατάει γραμμή λίγο πριν την τελευταία επίθεση…

    Στο 57.15 η άτυχη στιγμή…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=xbWpHnTfgLQ

    #8. 1995:Το άδειασμα του Αμπτσί Ιπεκτσί

    Ο ”τουρκοφάγος” Γιάννης Ιωαννίδης, που σχεδόν ποτέ δεν έχανε στην Τουρκία, διαλύει την Εφές Πίλσεν στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας το 1995 και με έναν Ολυμπιακό να αναγκάζει του Τούρκους φιλάθλους να αδειάσουν νωρίς το γήπεδο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YOH6Y5idxIE

    #7. 1994:Νάκιτς at the buzzer…

    Μεγάλη και καθοριστική νίκη για πρόκριση στο final 4 επί της Ρεάλ του Σαμπόνις με τον Φράνκο Νάκιτς να σκοράρει στην εκπνοή προκαλώντας ”ντελίριο” στους φιλάθλους στο ΣΕΦ, που με την λήξη του αγώνα εισβάλλουν στον αγωνιστικό χώρο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=82LXGpvsrCA

    #6. Σιγάλας at the buzzer no2

    Πάλι με την Ρεάλ, την ίδια χρονιά, μόνο που αυτή την φορά το καλάθι του Σιγάλα ακριβώς με την λήξη του αγώνα δίνει την πρώτη νίκη του Ολυμπιακού στην ιστορία του μέσα στην Μαδρίτη.Ίσως η μεγαλύτερη μέχρι τότε…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VjUOgts-l0Y
     

     

    #5. 1994:η αυτοκτονία στο Γιαντ Ελιάου…

    Μπορεί να κέρδισε εκείνη την χρονιά δυο φορές την Ρεάλ αλλά στον πρώτο τελικό ελληνικάς ομάδας στην Ευρωλίγκα, ο Ολυμπιακός χάνει μεγάλη ευκαιρία να τον κατακτήσει κάνοντας το χειρότερο δυνατό του παιχνίδι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kE1m0FEhz

    #4. 1997:Η άλωση του ΟΑΚΑ

    Η μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί του ”αιωνίου” αντιπάλου του και πρωταθλητή Ευρώπης την προηγούμενη χρονιά, και μάλιστα με 20 πόντους εκτός έδρας, αποτελεί αγώνα-κλειδί για την μετέπειτα κατάκτηση της Ευρωλίγκας εκείνη την χρονιά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XX_QtzatLgc

    #3. 1997:”Σόου Ρίβερς” και ”κατακτητές της κορυφής”

    Με έναν φοβερό Ρίβερς ο Ολυμπιακός ”καταπίνει” την Μπαρτσελόνα στον τελικό της Ρώμης και φτάνει στην κατάκτηση της πρώτης Ευρωλίγκας στην ιστορία του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=oL9u0YCxWvU

    #2. 2013: 100άρα στον τελικό και repeat…

    Πετυχαίνοντας 90 πόντους σε 3 δεκάλεπτα(!!) και ανατρέποντας τον -17 της πρώτης περιόδου ο Ολυμπιακός ισοπεδώνει την Ρεάλ με 100-88 και κατακτάει την δεύτερη συνεχόμενη Ευρωλίγκα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQLNGEVX_dM

    #1. 2012:Κατάθεση ψυχής…

    Όσο και να προσπαθήσαμε δεν μπορούσαμε να βρούμε άλλη κορυφαία στιγμή.Ο τελικός της Πόλης το 2012, με τα νεαρά παιδιά του Ίβκοβιτς απέναντι στο απόλυτο φαβορί, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Κιριλένκο, θα μείνει πάντα χαραγμένος στο μυαλό.Η ανατροπή από το -19 στο 28′(53-34) και το buzzer-beater του Πρίντεζη από την ασίστ του Σπανούλη θα προκαλούν πάντα ”ανατριχίλα” και δυνατά συναισθήματα για την αυταπάρνηση που έδειξε εκείνη η ομάδα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wXhwr87NF2w
     

     

  • Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών”…

    Τα Τάιμ-Άουτ των Στεναγμών”…

    Το τάιμ-άουτ είναι, ως γνωστόν, μια διακοπή του αγώνα από κάποιον προπονητή, ο οποίος βλέπει τα ”κακώς κείμενα” της ομάδας του και θέλει να τα διορθώσει είτε δίνοντας οδηγίες είτε κόβοντας τον ρυθμό των αντιπάλων. Λογικό είναι, κατά την διάρκεια αυτής της διακοπής να υπάρχει ένταση, νεύρα αλλά και βιασύνη καθώς μέσα σε ένα λεπτό πρέπει ο προπονητής να ”εμφυσήσει” στους παίκτες του τι παραπάνω θέλει.

    Ως αποτέλεσμα έχουμε πολλές φορές ακραίες, έντονες και αστείες καταστάσεις που παρατηρούνται στους πάγκους όταν ο κάμεραμαν έχει κέφια…

    Ας θυμηθούμε μερικές…

    Γιάννης Ιωαννίδης(1989 ΠΑΟΚ-Άρης Κύπελλο)

    Ο ”ξανθός” σε ξέσπασμα ψυχής, ξεχνώντας για λίγο τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=k1dvKvC9iWI

    Ντούσαν Ίβκοβιτς (γενικά)

    Οπτικά φαίνεται ήρεμος…Όμως ο ”σοφός” Ντούντα ξέρει πότε πρέπει να τα”ψάλλει” και όταν το κάνει το κάνει πολύ μα πάρα πολύ καλά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=X2ro8nvNe-c\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SwR71Efwtjw\nhttp://www.gazzetta.gr/basketball/article/686828/o-ivkovits-trelathike-vid#.VKmz6IZkJEg.facebook

    Μπόζινταρ Μάλκοβιτς(Εθνική Σλοβενίας)

    Το τι μπορεί να πάθει κάποιος που δεν προσέχει τον ”Μπόζα” φαίνεται ξεκάθαρα στο παρακάτω βίντεο…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CnjKYZAaIMQ

    Ντέηβηντ Μπλατ (Μακάμπι)

    Απόλυτος εκνευρισμός ”made in USA” από τον ήρεμο συνήθως Μπλατ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CmlXPip1D1Q

    Σέρτζιο Σκαριόλο(Αρμάνι Μιλάνο)

    Ο συμπαθής Σέρτζιο δίνει οδηγίες για ολοκληρωμένη επίθεση ξεχνώντας ότι η ομάδα του είχε μόνο 10 δευτερόλεπτα…Ζαλάδα α λα ιταλικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=lR1Crd30sdM

    Γιώργος Μπαρτζώκας(Ολυμπιακός)

    Κλείνουμε όπως αρχίσαμε δηλαδή με ελληνικό ταμπεραμέντο και Μπαρτζώκας στα χνάρια του Ιωαννίδη…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=fo32gFik4Og

     

  • Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Μπάσκετ Α1: Μοναδικές Στιγμές 90’s που Δεν Ξεθωριάζουν…

    Η δεκαετία του ’90, δηλαδή αυτή που άρχισε λίγα χρόνια μετά το ”χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987, ήταν η χρονιά της απόλυτης εκτόξευσης του ελληνικού μπάσκετ, το οποίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως ”το καλύτερο της Ευρώπης”.Τότε μπορούμε να πούμε ότι ”εξαργυρώσαμε” με ευρωπαικές κούπες τις τρομερές βραδιές του Άρη, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έφτασε σε 3 final-four αλλά δεν κατέκτησε κανένα.Έβαλε όμως γερά θεμέλια για τα χρόνια που ακολούθησαν.

    Επίσης, ”εντός των τειχών” είχαμε πολλές ενδιαφέρουσες στιγμές με πάθος, ένταση και ενέργεια, οι οποίες ήταν ενδεικτικές του κλίματος και του ανταγωνισμού που επικρατούσε στο ελληνικό πρωτάθλημα.Αξίζει να θυμηθούμε κάποιες…

    Άρης-ΠΑΟΚ, τελικοί 1991:”Πότε ποτέ ποτέ”

    Το 1991 ήταν η τελευταία φορά, μέχρι σήμερα, που βρέθηκαν αντίπαλοι στους τελικούς οι Άρης και ΠΑΟΚ.Μετά από τις αλησμόνητες κόντρες τους στο ‘Παλέ’ την δεκαετία του ’80, προστέθηκε ακόμα μια το 1991 που ήταν κάτι σαν ”αποχαιρετισμός στα όπλα” στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, καθώς μετά ξεκίνησε η κυριαρχία των 2 ”αιωνίων” της Αθήνας, ΟΣΦΠ και ΠΑΟ.Ο Άρης για μια ακόμα φορά αναδείχτηκε πρωταθλητής με τρόπο απίθανο και δείχνοντας το ΄΄μέταλλο” που είχε ως ομάδα.Με το σκορ στις νίκες να είναι 2-2 (τότε η σειρά κρινόταν στις 4 νίκες) πήρε τα δύο τελευταία παιχνίδια κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

    Το 3-2 έγινε με ανατροπή του σκορ από 81-85 σε 86-85 μέσα σε 20” (με τον Γιαννάκη να σκοράρει στην εκπνοή) και το 4-2 με ανατροπή από 76-80 σε 81-80.Χαρακτηριστικό ήταν ότι και στις δύο ανατροπές συνέβαλλαν αντίστοιχα ”παιδικά λάθη” των παικτών του ΠΑΟΚ, που έδειξαν να μην πιστεύουν στον τίτλο και ”ενέπνευσαν” τους Αρειανούς να φωνάξουν στις εξέδρες ”Ποτέ ,ποτέ, ποτέ.Η ”χρυσή” δεκαετία δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MWOkFx6yfV0\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Cp0FNl4KyY8

    Το σακάκι του ”Ξανθού”, η μη εμφάνιση του ΠΑΟ και το ”ερυθρόλευκο” οικογενειακό διπλό…(1993)

    Όταν τελείωσε η αυτοκρατορία του Άρη και αφού μεσολάβησε ένα πρωτάθλημα του συμπολίτη του ΠΑΟΚ το 1992, άρχισε μια άλλη και είχε χρώμα ”ερυθρόλευκο”.Ο Ολυμπιακός, με τον Ιωαννίδη στον πάγκο του, ξεκίναγε ένα πενταετές σερί(1993-1997) κατάκτησης πρωταθλημάτων.Αυτό το σερί πάντως άρχισε κάπως περίεργα, καθώς στους τελικούς του 1993 νίκησε τον ΠΑΟ ΜΕ 3-1. Ο τελευταίος όμως δεν κατέβηκε στο 4ο ματς στο ΣΕΦ λόγω διαμαρτυρίας για την διαιτησία στο 3ο παιχνίδι στην Γλυφάδα.Έτσι οι φίλαθλοι που πήγαν στο ΣΕΦ εκείνο το απόγευμα(δεν ήταν σίγουρο ότι δεν θα γίνει το ματς)παρακολούθησαν ένα ”οικογενειακό” διπλό μεταξύ των παικτών του Ολυμπιακού και εν συνεχεία την φιέστα.

    Εκείνη την σεζόν έμεινε στην ιστορία και η κίνηση του Ιωαννίδη, σε έναν αγώνα ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ στο ΣΕΦ, να βγάλει το σακάκι του και να το ”δώσει” στους διαιτητές λέγοντάς τους:

    ‘Μας τα πήρατε όλα πάρτε και αυτό…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=t3VzupQ7Qjw\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE

    Πανιώνιος-ΠΑΟ,1994:Το απίστευτο σόου του Τέρνερ και το κερδισμένο…στοίχημα

    Ο Χένρι Τέρνερ που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο την σεζόν 1993-94 αποτέλεσε αναμφισβήτητα έναν από τους κορυφαίους Αμερικανούς την ιστορία της Α1.Προσέφερε θεαματικά καρφώματα, τάπες και γενικά ”έφερε” το NBA στην Ελλάδα.Κανείς όμως δεν θα ξεχάσει 2 φάσεις που έκανε στον αγώνα του πρώτου γύρου με τον ΠΑΟ στην Νέα Σμύρνη.

    Η πρώτη ήταν ένα κάρφωμα μπροστά στον θηριώδη Βράνκοβιτς και η δεύτερη, ακόμα πιο σημαντική , μια τάπα στον Νίκο Γκάλη στο τέλος του αγώνα, την ώρα που ο τελευταίος ετοιμαζόταν να σκοράρει και να δώσει την νίκη στον ΠΑΟ.Ο Τέρνερ έτρεξε σαν ”άνεμος” και πηδώντας σχεδόν από την βολή τον έκοψε καθαρά και έδωσε την νίκη στην ομάδα του.Πριν από τον αγώνα μάλιστα είχε βάλει στοίχημα με παράγοντα του Πανιωνίου ένα γεύμα ότι θα κάρφωνε μπροστά στον Βράνκοβιτς και θα τάπωνε τον Γκάλη. Το κέρδισε πανηγυρικά…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=xxNY7rdMS6A

    1997-98:O ”ήρωας” Καρνισόβας και ο Ράτζα πάνω στην γραμματεία…

    Η σεζόν 1997-98 ήταν η έναρξη μιας ”νέας αυτοκρατορίας”, αυτή του ΠΑΟ.Έχοντας κατακτήσει 2 χρόνια πριν την κορυφή της Ευρώπης, το ”τριφύλλι”, ενισχυόμενο με τους Ράτζα, Σκοτ, έβαλε ως στόχο να ”σπάσει” την 5ετή κυριαρχία του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Πειραιά ξεκίνησε εντυπωσιακά εκείνη την χρονιά κάνοντας 16 νίκες σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά τελικά λύγισε από του πολλούς τραυματισμούς.

    Δύο στιγμές που θα θυμόμαστε από την σεζόν πάντως είναι το νικητήριο καλάθι του Καρνισόβας στο ντέρμπι των αιωνίων(ο οποίος, παίζοντας με μπανταρισμένο πόδι, πήρε το ριμπάουντ μετά από ένα χαμένο σουτ του Πέττα και σκόραρε με την λήξη) και το ”πάθος” του ”χορτασμένου” από επιτυχίες Ράτζα, ο οποίος στον 5ο τελικό με τον ΠΑΟΚ, με το ματς να έχει κριθεί, ανέβηκε στο τραπέζι της γραμματείας και πανηγύρισε έξαλλα τον τίτλο.Το πάθος ενός τέτοιου παίκτη δείχνει την αξία που είχε η κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=DvjpF0B4HfE

    Το σκαρφάλωμα του Ράτζα στο 1.25.00

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GdaEDJKNB5c

  • Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Το παρασκήνιο της χαμένης ευκαιρίας στο Τελ Αβίβ, το 1994

    Είναι από τις φορές που μπορείς να πεις ότι σου μένουν βαθιά χαραγμένες στην μνήμη.Από αυτές που σε πληγώνουν και σε κάνουν να νιώθεις ότι για ένα τσακ χάθηκε μια μεγάλη στιγμή δόξας.Γιατί όπως και να το κάνουμε η πρώτη φορά είναι πάντα πιο γλυκιά…

    Από το “καταραμένο” ματς του Ολυμπιακού στον τελικό του πρωταθλητριών το 1994 με την Μπανταλόνα που διεξήχθη στο Τελ Αβίβ πέρασε πάνω από μια εικοσαετία.Από τότε ο Ολυμπιακός συμμετείχε σε πολλά φάιναλ φορ και κατέκτησε τα τρία από αυτά. Και όμως αν ρωτήσεις τους σημερινούς 30άρηδες και 40άρηδες φίλους του Ολυμπιακού για εκείνον τον αγώνα θα διακρίνεις ότι η πίκρα παραμένει. Αφενός γιατί ο Ολυμπιακός θα γινόταν η πρώτη ομάδα που κατακτούσε ευρωπαικό(τελικά έγινε ο ΠΑΟ το 1996 στο Παρίσι)αφετέρου γιατί εκείνη η πανίσχυρη “αρμάδα” του Γιάννη Ιωαννίδη(που έμεινε με τον καημό της κατάκτησης ενός πρωταθλητριών) άξιζε πέρα ως πέρα να γράψει το όνομά της με χρυσά γράμματα.Οι λόγοι ήταν πολλοί, αγωνιστικοί και μη…

    Ο ημιτελικός εκείνου του Φάιναλ Φορ βρήκε αντιμέτωπους για πρώτη φορά τους “αιώνιους” Ολυμπιακό και ΠΑΟ σε ευρωπαικό παιχνίδι. Ο νικητής θα γινόταν η πρώτη ελληνική ομάδα που θα αγωνιζόταν σε τελικό Πρωταθλητριών.Αυτό από μόνο του αποτελούσε τεράστιο κίνητρο,πέρα από την παραδοσιακή κόντρα των δύο ομάδων.Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 77-72 σ’ένα ματς που ο Σιγάλας “έσβησε” τον Νίκο Γκάλη και τον κράτησε στους 8 πόντους.Η νίκη πάντως σ’εκείνο το ματς έκανε τους παίκτες του Ολυμπιακού να αισθανθούν ήδη πρωταθλητές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στον τελικό θα έβρισκαν την-θεωρητικά-αδύναμη Μπανταλόνα(ομάδα του νέου-τότε-Ομπράντοβιτς που είχε πάει στο Φάιναλ Φορ έχοντας αποκλείσει την Ρεάλ του Σαμπόνις αλλά με τους παίκτες της τελευταίας να απεργούν σε αυτά τα παιχνίδια).

    Η παραπάνω σιγουριά, η οποία ειδικά σε αγώνες 2 ημερών αποδεικνύεται καταστροφική και ειδικά στον τομέα της προετοιμασίας, δεν ήταν ο μόνος λόγος. Παραμονές του τελικού ο Ολυμπιακός είχε να αντιμετωπίσει και τις ιδιορρυθμίες του ,σούπερσταρ μεν αυτοκαταστροφικού δε, Ρόι Τάρπλευ. Ο Αμερικανός, αφού πριν το Φάιναλ Φορ είχε δημιουργήσει γκρίνια για κάποια χρωστούμενα πριμ και με απειλή αποχώρησης από την ομάδα(το θέμα λύθηκε με παρέμβαση του προέδρου Σωκράτη Κόκκαλη) ξαναχτύπησε και πριν τον τελικό, καθώς παραλίγο να έρθει στα χέρια για ασήμαντη αφορμή με τον  συμπαίκτη του Τζορτζ Παπαδάκο. Μετά τον καβγά έφυγε από το ξενοδοχείο(για την ακρίβεια το έσκασε) και βρέθηκε από το τιμ της ομάδας σ’ένα κοντινό μπαρ,έχοντας καταναλώσει κάμποσες μπύρες. Ο Ιωαννίδης δεν μπορούσε καν να σκεφτεί ότι δεν θα αγωνιζόταν ο Ρόι στον τελικό καθώς θεωρούσε ότι ήταν ένα από τα πιο σημαντικά βαρόμετρα της ομάδας.

    Την μέρα του αγώνα,καθώς το πούλμαν κατευθυνόταν στο γήπεδο, ο Τάρπλευ κοιμόταν βαθιά και ξύπνησε λίγο πριν βάλει την φόρμα του και βγει στον αγωνιστικό χώρο σε κακή κατάσταση.Αγωνιστικά άντεξε ένα ημίχρονο ενώ στο δεύτερο δεν μπορούσε ούτε να ακολουθήσει τον “βαρύ” Κορνήλιους Τόμπσον κάτι που φάνηκε και στην φάση που ο τελευταίος σκόραρε το “μοιραίο” τρίποντο, με τον Τάρπλευ σχεδόν να τον κοιτά. Σε αυτά του Τάρπλευ προσθέστε και το γεγονός ότι ο Ζάρκο Πάσπαλι εκείνη την χρονιά είχε άθλιο ποσοστό στις ελεύθερες βολές και όταν κέρδισε φάουλ στα 4” πριν το τέλος με το σκορ στο 59-57 δεν είχε καν την ψυχολογία να τις βάλει(ο ίδιος δήλωσε αργότερα ότι “ήξερε το αποτέλεσμα των βολών πριν καν πάει στην γραμμή…”)

    Σ’όλα τα παραπάνω προσθέστε και το γεγονός ότι τα τελευταία 7 λεπτά, με το σκορ στο 57-52 υπέρ του, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να βάλει ούτε πόντο,δείγμα του άγχους αλλά και την κακή ψυχολογική προετοιμασία από πλευράς Ιωαννίδη, ο οποίος “κουβαλώντας” τις κακές συνήθειες που είχε από τα Φάιναλ Φορ με τον Άρη(απομόνωση παικτών, άγχος σαν να μην υπάρχει αύριο κτλ.) είχε και αυτός κάποιες ευθύνες που αυτό το -κατά τα άλλα-τέλειο δημιούργημά του δεν κατέκτησε τον ευρωπαϊκό “θρόνο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kE1m0FEhz8I

     

  • Το Παλαί της αγάπης και του μίσους…(για τον Άρη )

    Το Παλαί της αγάπης και του μίσους…(για τον Άρη )

    Είναι σχεδόν σε όλους γνωστό ότι ο Άρης της δεκαετίας του ’80 ήταν η “ομάδα όλων των Ελλήνων”, αυτή που έκανε όλη την Ευρώπη να μας μάθει ΚΑΙ σε συλλογικό επίπεδο μετά την επιτυχία της Εθνικής το 1987. Συμμετοχές σε 3 σερί φάιναλ-φορ (1988,89,90), 7 σερί πρωταθλήματα (1984-91) και ρεκόρ 80 συνεχόμενων νικών στην Α1 ήταν μερικά από τα επιτεύγματα του “κίτρινου αυτοκράτορα”.

    Χωρίς αμφιβολία οι ”ακρογωνιαίοι λίθοι” αυτών των επιτυχιών ήταν τρεις. Ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και ο προπονητής Γιάννης Ιωαννίδης. Το πάθος του κόσμου του Άρη και η αγάπη του γι’αυτά τα 3 πρόσωπα ήταν κάτι σαν θρησκεία. Είναι γνωστό όμως ότι όσο πιο πολύ αγαπάς κάποιον, τόσο πιο πολύ θα τον μισήσεις αν νιώσεις ότι σε πρόδωσε. Όσο και αν υπάρχει επαγγελματισμός, λοιπόν, σε τέτοιες καταστάσεις μια μετακίνηση σε άλλο στρατόπεδο, εκλαμβάνεται πολλές φορές από τους φιλάθλους ως προδοσία (άδικο αλλά είπαμε η αγάπη από το μίσος δεν απέχουν πολύ…).

    Εξαίρεση δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα τρία “ιερά τέρατα” του Άρη. Η σταδιακή τους αποχώρηση (1991 ο Ιωαννίδης στον Ολυμπιακό, 1992 ο Γκάλης στον ΠΑΟ, 1993 ο Γιαννάκης στον Πανιώνιο) δημιούργησε την σταδιακή πτώση της αυτοκρατορίας του Άρη και την αλλαγή του μπασκετικού χάρτη στην Ελλάδα (από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα). Βέβαια η ευθύνη για τις αποχωρήσεις των τριών πέφτει σε πολύ μεγάλο ποσοστό στις εκάστοτε διοικήσεις του Άρη (αλλά αυτό θα το αναλύσουμε σε άλλο άρθρο).

    Η πρώτη επίσκεψη του καθενός ξεχωριστά στο Παλαί, ως αντίπαλος, ήταν αρκετά ψυχοφθόρα. Στην περίπτωση του Ιωαννίδη υπήρξαν αποδοκιμασίες, αλλά δεν ξέφυγαν από τα όρια (συνδεσμίτης του Άρη, του είχε πει να ξεχάσει όλα όσα θα άκουγε στην λήξη του αγώνα και πολλοί φίλθλοι του Άρη δεν πήγαν στο γήπεδο γιατί δεν άντεχαν την κόντρα με τον πρώην αγαπημένο τους κόοουτς). Σ’αυτήν του Γκάλη υπήρχαν ανάμεικτες αντιδράσεις καθώς μερικοί τον προέτρεπαν να “αλλάξει φανέλα” και μερικοί άλλοι τον έβριζαν. Η χειρότερη αντίδραση ήταν απέναντι στον Γιαννάκη, καθώς πολλοί Αρειανοί δεν του συγχώρεσαν το γεγονός ότι ακόμα και όταν έφυγε, διεκδίκησε όλα τα χρήματά του (!!) Κοινό γνώρισμα και των τριών περιπτώσεων, ότι και οι τρεις έφυγαν ηττημένοι…

    Στο πέρασμα του χρόνου όμως όλα ”γιατρεύτηκαν και οι σχέσεις μεταξύ των Αρειανών και των 3 ”σωματοφυλάκων” αποκαταστάθηκαν, καθώς μετά ”την τρικυμία έρχεται η γαλήνη” και ειδικά σε περιπτώσεις τέτοιες που βοήθησαν μια ομάδα (και ένα έθνος κατ’επέκταση) να γράψει την δικιά της ”χρυσή” ιστορία.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MRSXQM1jC9M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=lRnhlNOfJIQ
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=rxI5rTkPdSI