Tag: φεντερερ

  • Αντρέ Αγκάσι – Πιτ Σάμπρας. Μεγάλη αντιπαλότητα αλλά και σεβασμός

    Αντρέ Αγκάσι – Πιτ Σάμπρας. Μεγάλη αντιπαλότητα αλλά και σεβασμός


    Όλα τα αθλήματα έχουν τους δικούς τους “σούπερσταρ”.Πολύς κόσμος λοιπόν είναι εύλογο να αναρωτιέται πώς μπορεί να είναι οι σχέσεις μεταξύ τους κυρίως εκτός αγωνιστικών χώρων.(π.χ. πόσες και πόσες φορές δεν διαβάζουμε για την σχέση Ρονάλντο-Μέσι, σούπερσταρ του παρόντος…)

    Άλλωστε το οτιδήποτε συμβαίνει μεταξύ 2 ή και περισσοτέρων αθλητών παγκοσμίου φήμης απασχολεί και τον Τύπο αφού “πουλάει” καλύτερα. Στο άθλημα του τένις σίγουρα ένα τέτοιο ερώτημα θα αφορούσε το δίδυμο Αγκάσι-Σάμπρας, δύο αστέρια που “έλαμψαν” την δεκαετία του ’90 και προσέφεραν πολλές συγκινήσεις στις μεταξύ τους αναμετρήσεις.

    Αγκάσι και Σάμπρας αντίπαλοι στις αρχές των 90’s

    Αγώνες παγκοσμίου ενδιαφέροντος

    Οι δύο “σούπερσταρ” του τένις αναμετρήθηκαν συνολικά 34 φορές από το 1989 έως το 2002 με τις νίκες να είναι 20-14 υπέρ του Σάμπρας.Η πρώτη τους συνάντηση έγινε το 1990 στον τελικό του US Open, ενώ συνολικά έπαιξαν 5 τελικούς με τον Σάμπρας να κερδίζει τους 4.

    Στην δεκαετία που “έλαμψαν” βρέθηκαν κατά καιρούς και οι δύο στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης(ο Σάμπρας για 286 βδομάδες συνεχόμενα ενώ ο Αγκάσι για 101).

    Σχέσεις αδιάφορες…

    Οι σχέσεις τους ήταν καθαρά τυπικές όσο αγωνίζονταν αλλά πάντα με αμοιβαίο σεβασμό και χωρίς “φτηνές” προκλήσεις. Πάντα αγωνίζονταν με πάθος καθώς οι αναμετρήσεις τους γινόντουσαν πρωτοσέλιδα στον παγκόσμιο τύπο και ήθελαν αμφότεροι να αποδεικνύουν συνεχώς ποιος είναι ο καλύτερος, πάντα όπως είπαμε μέσα σε αθλητικά πλαίσια.

    Δεν ήταν όμως με τίποτα “άσπονδοι φίλοι” καθώς ποτέ δεν προσποιήθηκαν φιλικές σχέσεις…

    Ο πιγκουίνος και ο τσιγκούνης…

    Τον Μάρτιο του 2010 συνέβη ένα περιστατικό που παραλίγο να τους οδηγήσει “στα γεράματα” στο να μην ξαναμιλήσουν ποτέ.

    Παίζοντας διπλό σε αγώνα φιλανθρωπικού σκοπού στην Καλιφόρνια για τους σεισμόπληκτους της Αϊτης, έχοντας παρτενέρ τους Ρότζερ Φέντερερ και Ραφαέλ Ναδάλ, τα αίματα άναψαν όταν o Σάμπρας έκανε ένα πολύ δυνατό σερβίς, ο Αγκάσι διαμαρτυρήθηκε και ακολούθησαν σκηνές απείρου κάλλους…

    Ο Σάμπρας άρχισε να βαδίζει σαν πιγκουΐνος μιμούμενος το ιδιαίτερο περπάτημα του Αγκάσι με αποτέλεσμα ο Άντρε να “απαντήσει”, γυρνώντας προς τα έξω τις τσέπες του σορτς του για να τονίσει το πόσο τσιγκούνης ήταν ο Σάμπρας.

    Όμως αυτό ήταν ίσως το τελευταίο περιστατικό οποιασδήποτε μορφής κόντρας είχαν…

    Το διπλό Ναδάλ-Αγκάσι με Σάμπρας-Φέντερερ

    Αντίπαλοι ξανά ως παλαίμαχοι και σχέση φιλίας…

    Το 2011 συμμετείχαν σε αγώνες παλαιμάχων.Εκεί ουσιαστικά φάνηκε να γνωρίζονται για πρώτη φορά σαν απλοί άνθρωποι και όχι υπεραθλητές…

    “Είμαστε και οι δύο γονείς και σύζυγοι και αυτό έχει επηρεάσει θετικά τη ζωή μας. Δεν είχαμε σχέσεις όταν παίζαμε επαγγελματικά. Τώρα όμως έχουμε τον χρόνο να γνωριστούμε. Πλέον βλέπω τον Πιτ βλέπω με άλλο μάτι και θέλω να τον μάθω καλύτερα”

    δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αγκάσι. Η δήλωση αυτή βρήκε απόλυτα σύμφωνο τον Σάμπρας ο οποίος συμπλήρωσε

    “Όταν αρχίσαμε να μιλάμε για τα παιδιά μας διαπιστώσαμε ότι έχουμε πολλά κοινά, τα οποία δεν είχαμε καταλάβει πριν”.

    Aντίπαλοι στα νιάτα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Bvis7gAArVk?w=728

    Aντίπαλοι και στα γεράματα

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VKWI5RcvzIs?w=728

  • Και με πιάνουν τα κλάματα….

    Και με πιάνουν τα κλάματα….

    Είναι φορές που μεγάλοι αθλητές, όσο έμπειροι, σκληροί ή επαγγελματίες και να είναι, ”λυγίζουν” και ξεσπάνε σε κλάματα είτε κατά την διάρκεια συνεντεύξεων είτε μετά από έναν αγώνα.Τα δάκρυα αυτά είναι άλλοτε από χαρά, άλλοτε από λύπη, άλλοτε από την ένταση ενός αγώνα αλλά η ουσία είναι μία :και οι άντρες κλαίνε…Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις…

    Κριστιάνο Ρονάλντο (αμέσως μετά την λήξη του τελικού με την Ελλάδα το 2004)

    ”Συμβολικό” έχει μείνει πια το κλάμα του τότε νεαρού Ρονάλντο, ο οποίος δεν άντεξε την ”ταπείνωση” της χώρας του από την Ελλάδα μέσα στην έδρα της.Ο Κριστιάνο συγκαταλέγεται σ’αυτούς που το κλάμα το έχουν εύκολο καθώς αρκετές φορές μετά ο φακός τον έπιασε να ξεσπάει σε λυγμούς.Ωστόσο η πρώτη φορά μένει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QUc3NJdTEBU

     

    Ρότζερ Φέντερερ (κατά την διάρκεια της απονομής του πρώτου Αυστραλιανού Όπεν που κέρδισε το 2006 απέναντι στον Κύπριο Παγδατή)

    Το ”ελβετικό ρολόι” του τέννις συγκαταλέγεται και αυτός στους ”ευαίσθητους” παρά την ”ψυχράδα” που δείχνει όταν αγωνίζεται.Συνήθως βέβαια είναι από χαρά επειδή,σχεδόν πάντα κέρδιζε.Αποκορύφωμα ήταν το 2006, όταν κέρδισε για πρώτη φορά το Αυστραλιανό Όπεν και μάλιστα δύσκολα απέναντι στον Παγδατή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=EQM9RMRN8pI

    Τζιοβάνι (σε ραδιοφωνική εκπομπή στην επιστροφή του στην Ελλάδα)

    Ο λατρεμένος ”μάγος” του Ολυμπιακού ”λυγίζει” on-air σε μήνυμα Αεκτζή που του εκφράζει τον θαυμασμό του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iZpLqWzn6aQ

     

    Ριβάλντο (2006 σε συνέντευξη αποχώρησης από τον Ολυμπιακό)

    Ο Ριβάλντο ξεσπάει σε λυγμούς όταν ανακοινώνει ότι θα αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό.Τα δάκρυα αυτά περιλαμβάνουν και πίκρα του ίδιου που ισχυρίζεται ότι ”ο Ολυμπιακός δεν τήρησε τον λόγο του σε όσα είχαν συμφωνήσει για το νέο του συμβόλαιο”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VbSSEZ6AlRE

    Σέρχιο Κόκε (κατά την συνέντευξη αποχώρησής του από τον Άρη)

    Ο αγαπημένος παίκτης των Αρειανών, έχοντας δεθεί πολύ με την ομάδα, βάζει τα κλάματα κατά την διάρκεια της συνέντευξης, δηλώνοντας ότι ”έχει βαθιά συναισθήματα για την ομάδα”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=fCkQIZkWIcg

    Άιβερσον (συνέντευξη επιστροφής του στους Φιλαντέλφεια)

    Ο”σκληρός” των Σίξερς βάζει τα κλάματα κατά την διάρκεια της συνέντευξης στην οποία δηλώνει την επιστροφή του στην ομάδα, απολογούμενος για το ”κακό” παρελθόν του και τονίζοντας ότι ”έκανε λάθη που δεν τον αντιπροσώπευαν”.Μια πραγματική κατάθεση ψυχής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9qifFB0jcOU

     

    Στήβεν Τζέραρντ(αμέσως μετά τον αγώνα Λίβερπουλ-Σίτυ)

    Ο μεγάλος αρχηγός της Λίβερπουλ κλαίει ασταμάτητα κατά την διάρκεια των πανηγυρισμών για την μεγάλη νίκη της ομάδας του επί της Μάντσεστερ Σίτυ, νίκη που παραλίγο να έδινε τίτλο.(Που να φανταζόταν ότι λίγες μέρες μετά ένα δικό ου γλίστρημα στον αγώνα με την Τσέλσι θα του έβγαζε ”ξινά” τα δάκρυα χαράς…)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=NjR9w5z-veM

     

  • Jimmy Jump. Ο Ειρηνικός Εισβολέας των Γηπέδων…

    Jimmy Jump. Ο Ειρηνικός Εισβολέας των Γηπέδων…

    Συνήθως η εισβολή ενός φιλάθλου(ή οπαδού αν προτιμάτε) σε αγωνιστικό χώρο δεν γίνεται για καλό σκοπό. Ειδικά αν περιλαμβάνει περισσότερα άτομα τότε μπορεί να οδηγήσει και σε εκτεταμένα επεισόδια με συνέπεια την διακοπή αυτού.Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που ένα τέτοιο περιστατικό μπορεί να προκαλέσει γέλιο και γενική ευθυμία ακόμα και στους παίκτες. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Jimmy Jump.

    Με την φράση “το άλμα μου είναι ο θησαυρός μου, η φήμη μου, η ελευθερία μου, ο νόμος μου η δύναμη μου και η πατρίδα μου”, ο γεννημένος στο Σάμπατελ της Καταλονίας και συμπαθέστατος Τζίμυ έχει στρέψει κατά καιρούς τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του με τον φοβερό τρόπο που βρίσκει πάντα να ξεφεύγει από τα χέρια των σεκιούριτι και να εισβάλλει με τεράστια άλματα στον αγωνιστικό χώρο προκειμένου να περάσει το δικό του μήνυμα, το οποίο είναι σε γενικές γραμμές χιουμοριστικό και γίνεται με αγνές προθέσεις.

    Ο Jimmy Jump θέτει πάντα στόχους για το που θα “χτυπήσει” και μερικές φορές το δηλώνει δημόσια όπως έκανε και πριν τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (Μίλαν-Λίβερπουλ)στην Αθήνα το 2007, όπου τελικά εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο και έδωσε στον τερματοφύλακα της Λίβερπουλ Ρέινα ένα καπελάκι της Μπαρτσελόνα. Άλλωστε, όντας οπαδός της ομάδας, πολλές ενέργειές του έχουν κάποια σχέση με αυτήν, όπως το 2004 που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο λίγο πριν το τέλος του τελικού Ελλάδα-Πορτογαλία(τότε τον μάθαμε καλύτερα…) και πέταξε στον Φίγκο ένα κασκόλ της Μπαρτσελόνα (θυμίζοντας του την “προδοσία” του να πάει στην Ρεάλ το 2000), το 2005 που εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο κατά την διάρκεια του ισπανικού “Ελ Κλάσικο” και το 2006 στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ Άρσεναλ και Βιγιαρεάλ(πλησίασε τον Ανρί και του έδωσε μια φανέλα της Μπαρτσελόνα με το όνομά του, μιας και τότε αποτελούσε μεταγραφικό της στόχο).

    Ο Jimmy Jump περνούσε και πολιτικά μηνύματα(;) καθώς, κατά την διάρκεια του αγώνα Τουρκία-Σλοβενία για το EURO 2008 όρμησε στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας μια σημαία που έγραφε “Το Θιβέτ δεν είναι η Κίνα”.

    Η δράση του πάντως δεν περιοριζόταν στο ποδόσφαιρο….

    Το 2005 ακολούθησε τα αυτοκίνητα του Γκραν Πρι της Ισπανίας. Μπήκε ακόμα σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι καθώς και σε τελικό κυπέλλου πόλο στην Ισπανία. Το 2009, στον τελικό του Ρολάντ Γκαρός προσπάθησε να φορέσει έναν σκούφο στον Ρότζερ Φέντερερ. Τέλος, φαίνεται να έχει και “καλλιτεχνικές ανησυχίες” καθώς το 2010 εισέβαλε στον τελικό της Γιουροβίζιον στην Νορβηγία, την ώρα που εκτελούσε η Ισπανία το κομμάτι της. .Πάντως, λίγο πριν το Μουντιάλ της Βραζιλίας το 2014, δήλωσε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει την ”δράση του” καθώς φαίνεται ότι η οικονομική κρίση επηρέασε και τον ίδιο. Ας ελπίσουμε ο Τζίμυ να βρει τρόπο να ”υπερπηδήσει” και αυτό το εμπόδιο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ByimNDeCtOc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=acutX8V9NME
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7uWCTeIv-Tc