Ιταλία και Euro. 2 φορές σε “σενάρια”

Euro και Ιταλία. 2 φορές σε "Σενάρια"

Στον χώρο του ποδοσφαίρου πολλές φορές παρατηρούμε γεγονότα που επαναλαμβάνονται κατά ”διαβολική σύμπτωση”, όχι πάντα όμως με το ίδιο αποτέλεσμα.Όπως λένε και Γάλλοι “deja vu” δηλαδή. Κάποιο γκολ στο ίδιο λεπτό μεταξύ 2 ίδιων ομάδων σε 2 διαφορετικούς αγώνες, κάποια νίκη ή ήττα με ίδιο τρόπο είναι μερικά παραδείγματα. Αυτό που συνέβη όμως με την Ιταλία σε 2 Euro(2004, 2012), ήταν ίσως από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα και περιελάμβανε “θεωρίες συνομωσίας” και “ψιθύρους”. Όχι άδικα πάντως…\r\n

“Σκανδιναβική” συμμαχία και “Ciao Italia”(2004)

\r\nΤο Euro 2004 σίγουρα μας φέρνει στο μυαλό την πιο “γλυκιά” ποδοσφαιρική ανάμνηση με την κατάκτηση του από την Εθνική μας.Στους Ιταλούς πάντως σίγουρα φέρνει θυμό καθώς η ομάδα τους θεωρούν (όχι άδικα), ότι αποκλείστηκε από έναν αγώνα-συμμαχία μεταξύ Σουηδίας και Δανίας.\r\n\r\nΣυγκεκριμένα είχαμε φτάσει στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων και, ως γνωστόν, τα παιχνίδια διεξαγόντουσαν την ίδια ώρα.Η Ιταλία είχε ως αντιπάλους τις Δανία, Σουηδία και Βουλγαρία.Δανία και Σουηδία είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και η Βουλγαρία μηδέν.\r\n\r\nΒάσει των κριτηρίων της ΟΥΕΦΑ, σε περίπτωση ισοβαθμίας δύο ή περισσοτέρων ομάδων, το πρώτο κριτήριο ήταν οι μεταξύ τους αγώνες, μετά η διαφορά τερμάτων και τρίτο η καλύτερη επίθεση.Σε περίπτωση λοιπόν που Σουηδία και Δανία έφερναν ισοπαλία από 2-2 και πάνω, ότι και να έκανε η Ιταλία θα έμενε έξω.Λογικό λοιπόν να δημιουργηθούν καταστάσεις καχυποψίας και “ψίθυροι” για στήσιμο.\r\n\r\nΤα παραπάνω, όπως ήταν λογικό, έγιναν “κραυγές” μετά τους αγώνες.Κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς το “2-2” ήρθε.Μάλιστα το γκολ της ισοφάρισης προήλθε από τους Σουηδούς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα και ενώ παράλληλα η Ιταλία σκόραρε το 2-1 επί της Βουλγαρίας.Χαρά που τελικά μετατράπηκε σε λύπη, ενώ οι Σκανδιναβοί πανηγύριζαν αμφότεροι την πρόκριση τους στην 8αδα.\r\n\r\nΠοτέ πάντως δεν αποδείχτηκε κάτι περί στησίματος αλλά η “γεύση” της καχυποψίας που έμεινε ήταν πικρή και για την ΟΥΕΦΑ και για το φίλαθλο κοινό.\r\n\r\nΠαρεμπιπτόντως το γήπεδο που έγινε ο αγώνας λεγόταν “Μπέσα”, αλλά στον αγώνα, η ελληνικώς εννούμενη μπέσα μάλλον πήγε περίπατο.\r\n\r\nΤα γκολ: Τόμασσον 28’και 66′ (Δανία), Λάρσον 47′(πεν), Γιόνσον 89’\r\n\r\nΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Μάρκους Μερκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΙΤΡΙΝΕΣ: Έντμαν, Κάλστρομ\r\n\r\nΔΑΝΙΑ: Σόρενσεν, Χέλβεγκ, Λάουρσεν, Χένρικσεν, Νίκλας Γένσεν (46 Μπόγκελουντ), Γκράβεσεν, Τόμασον, Ντανιέλ Γένσεν (65 Πούλσεν), Γκρόνκιερ, Σαντ, Γιόργκενσεν (57 Ρόμενταλ)\r\n\r\nΣΟΥΗΔΙΑ: Ίσακσον, Νίλσον, Μέλμπεργκ, Γιάκομπσον, Έντμαν, Αντερσον (81 Αλμπακ), Κάλστρομ (72 Βίλχελμσον), Γιόνσον, Λιούνγκμπεργκ, Ιμπραΐμοβιτς, Λάρσον\r\n

2012:Ίδιο σενάριο, άλλη κατάληξη για την Ιταλία

\r\nΊδιο ακριβώς σενάριο υπήρξε και το 2012, αλλά αυτήν την φορά η κατάληξη ήταν θετική για την “σκουάντρα ατζούρα”.Συγκεκριμένα, ήταν πάλι η τελευταία αγωνιστική των ομίλων και όλα τα παιχνίδια διεξάγονταν παράλληλα.Ο όμιλος περιελάμβανε τις Ισπανία, Κροατία, Ιταλία και Έιρε.Οι δύο πρώτες είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και το Έιρε 0.\r\nΤο σενάριο ήταν ακριβώς το ίδιο με το 2004, καθώς Ισπανία και Κροατία,με ισοπαλία 2-2 περνούσαν αμφότερες.Πάντως αυτά που έγιναν το 2004 ίσως να επηρέασαν τους πάντες καθώς η Ισπανία κέρδισε με 1-0 με γκολ του Χέσους Νάβας στο 88′ και πέρασε στον επόμενο γύρο με την Ιταλία που κέρδισε το Έιρε.Υπήρξε με λίγα λόγια κάποια έμμεση αποκατάσταση για τις καταστάσεις του 2004.\r\nΗ ΟΥΕΦΑ είχε κάνει κάποιες σκέψεις για αλλαγή κριτηρίων στις ισοβαθμίες, προκειμένου να μην συμβαίνον τέτοια φαινόμενα, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν ήταν απαραίτητα.\r\n\r\nΣκόρερ: 88′ Χεσούς Νάβας\r\nΓήπεδο: “PGE Arena”, Γκντανσκ\r\nΔιαιτητής: Βόλφγκανγκ Σταρκ (Γερμανία)\r\n\r\nΚΡΟΑΤΙΑ: Πλετίκοσα, Βίντα (66′ Γέλαβιτς), Τσόρλουκα, Σίλντενφελντ, Στρίνιτς, Βουκόγεβιτς (81′ Εντουάρντο), Ράκιτιτς, Σρνα, Πράνιτς (66′ Πέρισιτς), Μόντριτς, Μάντζουκιτς.\r\nΙΣΠΑΝΙΑ: Κασίγιας, Αρμπελόα, Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Άλμπα, Μπουσκέτς, Τσάβι (89′ Νεγκρέδο), Τσάμπι Αλόνσο, Νταβίντ Σίλβα (73′ Φάμπρεγκας), Ινιέστα, Τόρες (61′ Χεσούς Νάβας).\r\n\r\n*Κίτρινες κάρτες: 27′ Τσόρλουκα, 44′ Σρνα, 53′ Στρίνιτς, 90′ Μάντζουκιτς, 91′ Γέλαβιτς, 93′ Ράκιτιτς\r\n**Κόκκινες κάρτες:\r\n\r\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3VimnEBIwNw

2004-2014. Εθνική-Ελληνικό Ποδόσφαιρο: Βίοι Αντίθετοι…

10 χρόνια πέρασαν λοιπόν… 10 χρόνια από τον μεγαλύτερο θρίαμβο του ελληνικού ποδοσφαίρου και ίσως τη μεγαλύτερη έκπληξη στην παγκόσμια ιστορία του αθλήματος. 10 χρόνια πέρασαν από εκείνες τις μαγικές βραδιές που μας χάρισε η Εθνική μας στα γήπεδα της Πορτογαλίας, βγάζοντάς μας στους δρόμους ξανά και ξανά. Ήταν αναμφισβήτητα το “καλοκαίρι της Ελλάδας” (το οποίο ολοκληρώθηκε με τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων).Τ ο πώς η Εθνική μας έφτασε στο θρίαμβο έχει γραφτεί χιλιάδες φορές. Σκοπός του άρθρου αυτού ,όμως, είναι να δούμε αν αυτή η δεκαετία που μεσολάβησε “απέφερε καρπούς” για το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα, αλλά και για την ίδια την Εθνική.\n\nΌσον αφορά το πρώτο κομμάτι, δυστυχώς, ο απολογισμός δεν ήταν θετικός… Χρόνο με το χρόνο παρατηρείται από τον μέσο φίλαθλο Έλληνα μια δυσπιστία και μια αυξανόμενη απαξίωση για το ελληνικό πρωτάθλημα. Κακό θέαμα, σκάνδαλα για στημένους αγώνες, άδεια γήπεδα είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία τα οποία, μετά το 2004, αυξήθηκαν. Η κρίση επίσης, η οποία ξέσπασε από το 2009, επιδείνωσε αυτή τη κατάσταση, και πλέον πολλές ομάδες δε μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε τη βασική άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα, πράγμα που ακόμα και εν καιρώ κρίσης δε θα είχε συμβεί αν οι ίδιες είχαν πιο γερά θεμέλια. Επίσης, παρατηρείται ολοένα και περισσότερο έλλειψη ανταγωνισμού και πρωτάθλημα 3 ταχυτήτων (μια ή δυο ομάδες διεκδικούν πρωτάθλημα, 3-4 έξοδο στην Ευρώπη και οι υπόλοιπες μάχονται να μείνουν στη κατηγορία) κάτι που πάντα υπήρχε, αλλά πλέον η “ψαλίδα” έχει μεγαλώσει τόσο πολύ και αυτό οδηγεί τον μέσο φίλαθλο σε σταδιακή αποχώρηση από τα γήπεδα. Υπάρχουν βέβαια και κάποια θετικά μέσα σε αυτή τη δεκαετία, όπως η (έστω και αναγκαστικά λόγω κρίσης) εμπιστοσύνη πολλών ομάδων σε νεαρούς Έλληνες παίκτες και η ανάδειξη κάποιων ομάδων της επαρχίας, οι οποίες στηρίζονται στη δίψα τους να αφήσουν κάτι στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.\n\nΓια την Εθνική τώρα μπορούμε να πούμε τα εντελώς αντίθετα. Μετά το 2004, ακολούθησαν 5 συμμετοχές σε τελικές φάσεις ποδοσφαιρικών τουρνουά (3 EURO και 2 Μουντιάλ, απουσίασε μόνο από το Μουντιάλ του 2006) ενώ μέχρι τότε, σε όλη της την ιστορία είχε μόνο 2 (Μουντιάλ 1994 και EURO 1980) χωρίς να πετύχει καν νίκη. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι αυτή η ομάδα έχει χαράξει τον δικό της δρόμο, μακρυά από την γενικότερη νοοτροπία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πλέον, ο κάθε αθλητής την σέβεται και θέλει να αγωνιστεί σε αυτήν. Ο σεβασμός αυτός ενισχύεται και από ξένες ομάδες οι οποίες πλέον, ξέρουν ότι έχουν να κάνουν με μια σκληροτράχηλη ομάδα που μπορεί από παιχνίδι  σε παιχνίδι και από διοργάνωση σε διοργάνωση να παρουσιάζεται βελτιωμένη και με νέα στοιχεία στο παιχνίδι της. Επίσης, η αγάπη των Ελλήνων για την Εθνική έχει αυξηθεί καθώς την θεωρούν πλέον ως μια ομάδα ικανή για μεγάλα πράγματα!\n\nΑπό όλα τα παραπάνω λοιπόν γίνεται κατανοητό ότι εφόσον το παράδειγμα της Εθνικής το ακολουθήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο σε επίπεδο συλλόγων, τότε το ένα θα φέρει το άλλο και είναι σίγουρο ότι και οι σύλλογοι θα μπορέσουν να κάνουν το κόσμο να γυρίσει στα γήπεδα. Εύκολο δεν είναι αλλά έστω και αργά ,μακάρι να αλλάξουν κάποια πράγματα ώστε να μη περιμένουμε μόνο τα καλοκαίρια για να πάρουμε κάποια χαρά από την Εθνική μας…\n \n \nΓιώργος Ρεσβάνης\ngresvanis@sportbrio.gr\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wZDHLltOeVc