Tag: ΕΠΟ

  • Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Στο ποδόσφαιρο, όπως και στον αθλητισμό γενικότερα, παρατηρείται αρκετές φορές και από διάφορες ομάδες η λεγόμενη “κοιλιά”, δηλαδή το να φτάνει η απόδοση της από τα ψηλά στα χαμηλά. Συνήθως οφείλεται στην κούραση, όταν όμως είναι προσωρινή.

    Υπάρχουν και περιπτώσεις ομάδων που μέσα σε λίγο καιρό έφτασαν από την απόλυτη καταξίωση στην αντίστοιχη απαξίωση (όπως λέμε “από το ζενίθ στο ναδίρ”) και μπορούμε να πούμε ότι οι αιτίες είναι σίγουρα πολύ περισσότερες και πιο σύνθετες.

    Οι πορείες της Εθνικής Ελλάδος και της Τσέλσι, που έκαναν αυτήν την διαδρομή μέσα σε λίγους μήνες, έχουν πολλά κοινά σημεία και είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια ομάδα όταν είναι στο ζενίθ της…


    Εθνική Ελλάδος. Η καλή μέρα φάνηκε από τα..ξημερώματα…

    Τον Ιούνιο του 2014 η Εθνική μας έφτασε ένα βήμα πριν τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας, χάνοντας την στα πέναλντυ με την Κόστα Ρίκα. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία μετά το “έπος” της Πορτογαλίας το 2004 και οι “οιωνοί” έμοιαζαν ιδανικοί για νέες επιτυχίες καθώς η κλήρωση για τα τελικά του EURO 2016 ήταν “λουκούμι” (Φερόε, Β. Ιρλανδία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία με τους 2 πρώτους να προκρίνονται απ’ ευθείας).

    Η προδιαγεγραμμένη αποχώρηση του Σάντος συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του πολύ γνωστού Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι, ενώ χρέη τεχνικού διευθυντή ανέλαβε ο Γιώργος Καραγκούνης που μόλις είχε αποσυρθεί. Όλα αυτά έδειχναν ότι η ΕΠΟ ήθελε να κρατήσει ψηλά την ομάδα-όαση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

    Ξαφνικά όμως τα πάντα άλλαξαν… Αγωνιστικά η Εθνική μας δεν μπορούσε όχι νίκη να “σταυρώσει” αλλά ούτε καν να πετύχει γκολ. Έχασε εντός έδρας από Β. Ιρλανδία (0-2), Φιλανδία (0-1), Ρουμανία (0-1) και… Φερόε (0-1) σε έναν αγώνα που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη σαν μια από τις μεγαλύτερες “βόμβες”. Εκτός ηττήθηκε πάλι από Β. Ιρλανδία και Φερόε (δεύτερη φορά…) μαζεύοντας τελικά μόλις 6 βαθμούς και με μία μόλις (!!) νίκη επί της Ουγγαρίας στην αυλαία και όταν όλα είχαν χαθεί…

    Στην διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας συνέβησαν πολλά και εκτός αγωνιστικού χώρου. Παραιτήθηκε ο Καραγκούνης, άλλαξε ο προπονητής 2 φορές (Μαρκαριάν αντί Ρανιέρι και μετά Τσάνας) ενώ οι παίκτες πολλές φορές έκαναν δηλώσεις αγανάκτησης που “φωτογράφιζαν” την ΕΠΟ και το παρασκήνιο που παιζόταν όσον αφορά τις επιλογές, αλλά κάνοντας και οι ίδιοι παράλληλα τραγικές εμφανίσεις. Ο “κύκνος έγινε ασχημόπαπο” μέσα σε μόλις λίγους μήνες…

    Φυσικά η μπάλα δεν ξεχάστηκε· ωστόσο, όπως είπαμε, μια τέτοια πτώση έχει πολλές παραμέτρους που πιθανόν να πρέπει να εξεταστούν για να μην έχουμε τέτοιες αποτυχίες στο εγγύς μέλλον…


    Τσέλσι. Η “αποκαθήλωση” του Μουρίνιο

    Παρόμοια πορεία με την Εθνική μας διανύει και μια άλλη ομάδα ντυμένη στα “μπλε”, η Τσέλσι.

    Πρωταθλήτρια το 2015 κάνοντας σχεδόν περίπατο και με τον “special one” Μουρίνιο στο “τιμόνι”, οι Λονδρέζοι ξεκίνησαν την φετινή χρονιά για την διαφύλαξη του “στέμματος”. Και εκεί όμως μέσα σε λίγους μήνες και με έναν γύρο να έχει σχεδόν συμπληρωθεί, όχι μόνο είναι εκτός διεκδίκησης αλλά βρίσκονται και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, δημιουργώντας “ψιθύρους” ακόμα και για υποβιβασμό!!

    Όπως και στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος, και εδώ από το καλοκαίρι οι οιωνοί δεν ήταν καλοί… Στην αρχή του πρωταθλήματος υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μουρίνιο και της γιατρού της ομάδας Έβας Καρνέιρο για την απόφαση της τελευταίας να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε παίκτη της Τσέλσι, προκαλώντας την οργή του Πορτογάλου που δεν τις θεωρούσε απαραίτητες αλλά αντίθετα καθυστερήσεις σε βάρος της ομάδας του. Οι σεξιστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε εναντίον της και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν σε αρκετό κόσμο ήταν η αρχή (όπως αποδείχτηκε) του τέλους του στους “μπλε”. Η γενικότερη συμπεριφορά του επίσης απέναντι στους παίκτες και ο ανεξήγητος εκνευρισμός έκαναν την ομάδα να “μικραίνει” αγωνιστικά και να χάνει παντού.

    Είναι φανερό ότι το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν το χειρότερο δυνατό, αλλά ο Μουρίνιο έμενε στην ομάδα λόγω στήριξης κάποιων φιλάθλων που εκφραζόταν δημόσια με πανό (“ένας από εμάς” κοκ). Τελικά έφτασε σε σημείο να απολυθεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μεσούσης της περιόδου ενώ κάμερα τον “συνέλαβε” να προσπαθεί να “καλύψει” το πρόσωπο του από τις κάμερες την ώρα που αποχωρούσε.

    Η δυναμική του “special one” φάνηκε από την αντίθετη πλευρά αυτήν την φορά… Προπονητές σαν τον Μουρίνιο άλλωστε μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα σε όλη την επιφάνεια της (από αυτόν που κουβαλάει τις πετσέτες μέχρι τον πρόεδρο…).


    Τουλάχιστον δώσαμε χαρά σ’ αυτούς…

    https://www.youtube.com/watch?v=e-15REqW4Jw

    Η “επική” αποχώρηση του Μουρίνιο απ’ την Τσέλσι…

    https://www.youtube.com/watch?v=Fzlj-eKi2Sg

  • Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

    Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

    Ο μεγάλος Βασίλης Χατζηπαναγής(ή ”Βάσσια’) άφησε την δική του ιστορία στο ”φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι φοβερές του ντρίπλες, ο τρόπος με τον οποίο ”μαγνήτιζε” την μπάλα και η μαεστρία με την οποία ”παρέσερνε” τους αντιπάλους στο διάβα του τον έκαναν να μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

    Μπορούμε να πούμε ”ο μεγαλύτερος” καθώς το 2003, σε γκάλοπ που έκανε η ΕΠΟ για τα 50 χρόνια της ΟΥΕΦΑ, του αποδόθηκε αυτός ο τίτλος. Και όμως….Αυτός ο μεγάλος παίκτης ποτέ δεν φόρεσε την φανέλα της εθνικής Ελλάδος.Ας δούμε το γιατί…

    Η συμμετοχή του ‘Βάσσια’ στο προολυμπιακό με την Σοβιετική Ένωση

    Ο Βασίλης Χατζηπαναγής, γεννημένος το 1954 στην Σοβιετική Ένωση από Έλληνες μετανάστες, άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Παχτακόρ και σε ηλικία 17 ετών κλήθηκε στην εθνική κάτω των 19 ετών, έχοντας δείξει από νωρίς τα σπουδαία του αθλητικά προσόντα.Το 1975 συμμετέχει με την προολυμπιακή ομάδα στους αγώνες πρόκρισης για την Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ, όπου και πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις οδηγώντας την στα τελικά.Το καλοκαίρι του 1976 έρχεται η μεταγραφή στον Ηρακλή.

    Όνειρο ημι-εκπληρωμένο

    Ο πόθος του Χατζηπαναγή, δηλαδή να αγωνιστεί σε ελληνικό έδαφος είχε εκπληρωθεί.Μάλιστα συμμετείχε και σε έναν αγώνα με την εθνική Ελλάδος(φιλικό με Πολωνία στην Λεωφόρο).Ο ίδιος ένιωσε ότι είχε επιστρέψει για τα καλά στον τόπο των γονιών του και η διάθεσή του φαινόταν στο γήπεδο όπου με τις φανταστικές ενέργειές του καθήλωνε τους φιλάθλους όλων των ομάδων, οι οποίοι είχαν φτάσει σε σημείο να πληρώνουν εισιτήριο μόνο για να δουν το σόου του. Δυστυχώς για τον ”Νουρέγεφ” του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτή η χαρά μετριάστηκε όταν ο ίδιος έμαθε ότι δεν μπορούσε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελλάδας.

    Ο λόγος ήταν η συμμετοχή του στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ με την ομάδα Νέων της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι που βάσει κανονισμών του επέτρεπε να αγωνιστεί μόνο με την αντίστοιχη των Aντρών. Ο ίδιος όμως ήθελε να εξαντλήσει τα περιθώρια…

    Εξηγήσεις από την Σοβιετική Ομοσπονδία και ελληνική κωλυσιεργία

    Πολλές φορές ζήτησε εξηγήσεις από την Ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες και είχε δικαίωμα να αγωνιστεί στην Ελλάδα.Η απάντηση που έπαιρνε όμως ήταν ότι το εμπόδιο στο αίτημα του ήταν ένα χαρτί που ζήταγε η ΕΠΟ από την Σοβιετική Ομοσπονδία με το οποίο η τελευταία θα παραδεχόταν ότι λανθασμένα τον χρησιμοποίησε στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ, κάτι που αν γινόταν θα έπρεπε να της αφαιρεθεί το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στην Ολυμπιάδα, καθώς ο Χατζηπαναγής είχε αγωνιστεί βασικός στα προκριματικά.

    Υπήρχε πάντως άλλη μια διέξοδος για να αγωνιζόταν ο ΄΄Βάσσια” στην εθνική Ελλάδος και αφορούσε ένα ειδικό δικαστήριο που έπρεπε να γίνει και να αποδείκνυε ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες.Δεν έγινε όμως ποτέ για άγνωστους λόγους.Ο ίδιος πάντως είχε δηλώσει ότι

    ”πιθανόν να έπαιξαν ρόλο και τα πολιτικά φρονήματα του πατέρα του που ήταν αριστερός…”

    Συμμετοχή ως… παλαίμαχος

    Ο Χατζηπαναγής κατάφερε πάντως να συμμετάσχει το 1984 σε φιλικό με την Μεικτή Κόσμου που διοργάνωσε η UNICEF στην Νέα Υόρκη.Όσον αφορά την εθνική μας έδωσε ένα ματς 8 χρόνια μετά την απόσυρσή του, το 1999, με αντίπαλο την Γκάνα, σε ένα φιλικό που έγινε προς τιμήν του.Ας ήταν να γίνει και έτσι για τον μεγάλο ”Νουρέγεφ”…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=BClSYEP0K1E

    Ο μοναδικός τίτλος που κατέκτησε με τον Ηρακλή στον οποίο αγωνίστηκε όλη του την καριέρα\nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk

    Η συνέντευξή του Βάσσια στην εκπομπή “Καρντάσιανς”\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5dxnU4Q3P_o#t=538

  • Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

    Κάποτε, στις μακρινές δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι αγώνες των ελληνικών ομάδων με ξένες ήταν πολύ σπάνιες, καθώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε τελείως ερασιτεχνικό επίπεδο.Επίσης, όπως και σήμερα, δεν γινόντουσαν αγώνες μέσα στις γιορτές.Έτσι οι 3 μεγάλοι του κέντρου που αποτελούσαν το ΠΟΚ (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΑΕΚ) αποφάσισαν κάτι πολύ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή.

    Η ιδέα αφορούσε την διεξαγωγή αγώνων μεταξύ τους αλλά και με ξένες ομάδες κατά την διάρκεια των γιορτών.Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν τελικά ένα τουρνουά με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”και είχε μεγάλη επιτυχία, τόσο σε εμπορικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα χρόνια που διοργανώθηκε.

    Η κόντρα Ολυμπιακού – ΕΠΟ ως αρχή ίδρυσης του ΠΟΚ

    Το 1927 είχε ξεσπάσει μια κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΕΠΟ που είχε ως συνέπεια η τελευταία να απαγορεύσει την συμμετοχή της ομάδας του Πειραιά στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά και την διεξαγωγή φιλικών της αγώνων με άλλες ελληνικές ομάδες.

    Ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ υποστήριξαν τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα, αρχικά να τιμωρηθούν με τετράμηνο αποκλεισμό και στην συνέχεια να διαγραφούν από την Ομοσπονδία.Αυτές οι κόντρες όμως είχαν ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ΠΟΚ(ΠΑΟ Ολυμπιακός, Κωνσταντινούπολη) από αυτές τις 3 ομάδες και την διεξαγωγή φιλικών αγώνων μεταξύ τους.

    Για να γίνει μάλιστα και πιο επίσημη αυτή η συνεργασία υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των τριών που προέβλεπε πρόστιμο 50.000 δραχμών για όποιον δεν τηρούσε τους όρους. Απώτερος στόχος ήταν να πιέσουν την ΕΠΟ να δεχτεί κάποιους όρους που είχαν θέσει.Μάλιστα προσπάθησαν να κάνουν δικό τους πρωτάθλημα αλλά δεν τους ακολούθησαν πολλές ομάδες ώστε κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.

    Προσθήκη και άλλων ομάδων και…εγένετο Κύπελλο Χριστουγέννων

    Οι σχέσεις των ομάδων του ΠΟΚ με την ΕΠΟ βελτιώθηκαν το καλοκαίρι του 1928 άλλα η ένωση παρέμεινε και μάλιστα μεγάλωσε με τις προσθήκες των Απόλλωνα, Αθηναϊκού και του Εθνικού. Τον Ιανουάριο του 1930 διαλύθηκε για λίγο λόγω αποχώρησης του ΠΑΟ, ως διαμαρτυρία για επεισόδια που έγιναν από οπαδούς του Ολυμπιακού στην Λεωφόρο σ’έναν αγώνα με την ΑΕΚ. Με την άμεση επανίδρυσή της άρχισαν και τα φιλικά με ξένες ομάδες εντός και εκτός Ελλάδας.

    Το 1943 οι αγώνες αυτοί πήραν πιο επίσημη μορφή με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”.Ο θεσμός κράτησε για περίπου 20 χρόνια (1943-1962)και καταργήθηκε λόγω της ίδρυσης της Α’Εθνικής το 1959, που είχε ως αποτέλεσμα την συμμετοχή ελληνικών ομάδων σε επίσημες διοργανώσεις της Ευρώπης.

    Συμμαχία ΟΣΦΠ – ΠΑΟ κατά ΕΠΟ

    Το Κύπελλο Χριστουγέννων οδήγησε στην διεξαγωγή 2 ακόμα διοργανώσεων:του Κυπέλλου Πάσχα και του Κυπέλλου Σεπτεμβρίου. Μέσω αυτών οι σχέσεις μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ έγιναν πιο δυνατές καθώς και το μέτωπο που είχαν ανοίξει με την ΕΠΟ να αποδεχτεί ορισμένα αιτήματά τους.

    Συμφώνησαν επίσης μεταξύ τους ”άτυπα”, να μην υπάρχουν ”αρπαγές” παικτών εκατέρωθεν…Άλλες εποχές άλλα ήθη…

  • Ελληνικό ποδόσφαιρο και Εθνική ώρα μηδέν…

    Ελληνικό ποδόσφαιρο και Εθνική ώρα μηδέν…

    Παρασκευή 14-11-2014 περίπου ένα τέταρτο πριν τα μεσάνυχτα.Το ματς Ελλάδα-Νησιά Φερόε έχει μόλις τελειώσει. Η ήττα με 0-1 μέσα στην έδρα μας έρχεται να ”σφραγίσει” μια από τις πιο ντροπιαστικές – αν όχι την πιο ντροπιαστική – ήττες της Εθνικής μας στην ιστορία της.Αυτή η ομάδα που 3 μήνες πριν, για ελάχιστα, δεν κατάφερε να προκριθεί στην 8άδα του Μουντιάλ, ταπεινωνόταν με τον χειρότερο τρόπο, μένοντας παράλληλα τελευταία στον όμιλό της με 1 βαθμό.

    Το πρωί της ίδιας μέρας είχαμε τον ξυλοδαρμό του αναπληρωτή προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας Χριστόφορου Ζωγράφου από αγνώστους… Θα μου πείτε ότι τα δύο γεγονότα είναι άσχετα μεταξύ τους και ότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ότι αφορούν το ποδόσφαιρο… Εν μέρει θα συμφωνήσω… Δεν μπορείς να συγκρίνεις τον ξυλοδαρμό ενός ανθρώπου με μια αγωνιστική ήττα. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο ΑΛΛΑ…

    Είναι σε γενικές γραμμές αποδεδειγμένο ότι εφόσον κάτι δεν λειτουργεί σωστά σε κάποιον τομέα, τότε αναπόφευκτα θα παρασύρει μαζί του και άλλα παρακλάδια αυτού. Και εξηγώ… Όταν καθημερινά υπάρχει έκρυθμη κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο με ανακοινώσεις κατά της διαιτησίας, δηλώσεις οργής, αλλά και δυσπιστία γενικότερη τότε πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα βρουν αφορμή να ξεσπάσουν σε όποιον θεωρούν υπεύθυνο, με όπλο την βία.

    Στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Ζωγράφος, αύριο πιθανόν να είναι κάποιος άλλος και μεθαύριο μπορεί και να θρηνήσουμε θύματα. Παράλληλα, στον αγωνιστικό τομέα, η Εθνική κάθε χώρας είναι αυτή που μπορεί να κρατήσει ψηλά το όνομά της στον ποδοσφαιρικό χάρτη.

    Η δική μας για 10 χρόνια(2004-2014) είχε ξεφύγει από την μιζέρια του ελληνικού ποδοσφαίρου και έδειχνε να λειτουργεί αυτόνομα προσφέροντας μας χαρές που δεν είχαμε ζήσει ποτέ στο παρελθόν. Δεν γίνεται όμως μια ζωή να συμβαίνει αυτό.

    Είναι επόμενο, κάποια στιγμή, οι παίκτες της Εθνικής να επηρεαστούν από την γενικότερη ατμόσφαιρα. Μετά την αποχώρηση του Σάντος(ο οποίος με τα όποια λάθη του είχε φτιάξει έναν σταθερό και υγιή κορμό) ήρθε η “λαίλαπα” Ρανιέρι για τον οποίον το άρθρο του συναδέλφου μου Γιάννη Λαίνου τα λέει όλα.

    Εμένα δουλειά μου δεν είναι να κρίνω τον πρόεδρο της ΕΠΟ κο Σαρρή που τον έφερε γιατί θα γινόμουν μετά Χριστόν προφήτης. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι ήταν μια επιπόλαιη κίνηση, η οποία θα έπρεπε να γίνει πιο προσεκτικά και με σεβασμό σε αυτό το συγκρότημα που μας έκανε τόσες φορές να αισθανθούμε περήφανοι.

    Είχα γράψει το καλοκαίρι ένα άρθρο που είχε ως “έμβλημα” την φράση “Λίγο ακόμα να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα…” Αφορούσε κυρίως την Εθνική αλλά και μια ακόμα ευκαιρία που μας δινόταν, μετά το 2004, να ανέβουμε γενικότερα και σε συλλογικό επίπεδο. Δυστυχώς μέσα σε 4 μήνες μείναμε όλοι να αναπολούμε τις μέρες του Μουντιάλ λες και πέρασαν 20 χρόνια από τότε.

    Η προσπάθεια να δείξει ο καθένας ότι δεν ευνοείται από την διαιτησία, η μανία κάποιου άλλου να φωνάζει ότι όλα είναι στημένα και οι αναλύσεις κάθε Κυριακής για τα ”εξωγηπεδικά”, εμφανίζονται πια με μορφή ”χιονοστιβάδας” .Σε αυτό βοηθάει και η κρίση που δημιουργεί οικονομικές δυσκολίες στις ομάδες και τις κάνει να προσπαθούν να ρίξουν το “ανάθεμα” σε όποιον βρουν μπροστά τους, προκειμένου να καλύψουν τις αδυναμίες τους.

    Πλέον είναι πολύ δύσκολο να προτείνει κάποιος μια λύση. Ακόμα και η έλευση του Σκωτσέζου Χιού Ντάλας ως αρχιδιαιτητή, δεν φαίνεται να έλυσε κάποιο πρόβλημα σε αυτόν τον τομέα, αλλά αντιθέτως, ο ίδιος έφτασε σε σημείο να θέλει να παραιτηθεί από τον ορισμό διαιτητών.

    Και χρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα για να τονίσω ότι έτσι όπως έχει γίνει η κατάσταση και ο Θεός να κατέβαινε στην γη δεν θα μπορούσε να βγάλει εύκολα άκρη. Τι να κάνει άλλωστε όταν αναβάλλονται αγώνες λόγω θανάτου οπαδού του Εθνικού, δέρνονται διαιτητές και κοιτάζει ο ένας να “βγάλει τα μάτια του άλλου” .

    Όπως θα έλεγε και ο Κούρκουλος : “ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ”

     

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΕΣΒΑΝΗΣ\ngresvanis@sportbrio.gr

     

    Υ.Γ Δεν πιστεύω να περιμένετε να σχολιάσω για το αγωνιστικό θέαμα…

    .

  • Οι “περγαμηνές” του Κλαούντιο Ρανιέρι

    Οι “περγαμηνές” του Κλαούντιο Ρανιέρι

    Καλοκαίρι 2014. Η Εθνική μας είναι στο Μουντιάλ της Βραζιλίας υπό τις οδηγίες του Πορτογάλου τεχνικού Φερνάντο Σάντος ο οποίος είναι γνωστό πως μετά το τέλος της διοργάνωσης αποχωρεί από την Εθνική. Η πορεία του κρίνεται πολύ επιτυχημένη και το έργο του επάξια συνέχεια του έργου του Όττο Ρεχάγκελ που οδήγησε σε άλλα δεδομένα την ομάδα με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Euro το 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όλοι επιζητούν πλέον έναν αντίστοιχο διάδοχο και άξιο συνεχιστή του Φερνάντο Σάντος και η ομοσπονδία τον έχει βρει στο πρόσωπο του “έμπειρου” Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι.

    Τα media όποτε αναφέρονται στον Κλαούντιο Ρανιέρι αναφέρονται με σεβασμό. Ο Ρανιέρι φαίνεται πως παρακολουθεί στενά την προσπάθεια της Εθνικής στη Βραζιλία και κάνει “μεγάλες δηλώσεις” μετά τα συγχαρητήριά του για την πρόκριση στους 16, περί ανάγκης για σκληρή δουλειά ώστε να υπάρξει συνέχεια κλπ. και όλοι οι Έλληνες περιμένουν τον “μεγάλο” προπονητή που έρχεται.

    7/9/2014. Ο Ρανιέρι κάνει ντεμπούτο στον πάγκο της Εθνικής στον εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2016, απέναντι στη Ρουμανία με ήττα 0-1. Νέος προπονητής, νέα ομάδα, νέα φιλοσοφία, συγχωρείται το αποτέλεσμα.

    11/10/2014. Η Εθνική κάνει μια μετριότητη εμφάνιση και αποσπά το 1-1 από την υποδεέστερη Φινλανδία εκτός.

    14/10/2014. Η ανάγκη για τη νίκη είναι πλέον επιτακτική. Όλοι περιμένουν το ξέσπασμα της ομάδας του Ρανιέρι. Η Εθνική όμως, χειρότερη από ποτέ, απογοητεύει για 3η συνεχόμενη φορά καθώς χάνει ξανά εντός έδρας με 0-2 από τη Βόρεια Ιρλανδία πραγματοποιώντας εμφάνιση που παραπέμπει σε πολλά χρόνια πίσω κι ο κόσμος έχει αρχίσει ήδη να ζητάει την αποπομπή του “μεγάλου” Ρανιέρι.

    Η ΕΠΟ στηρίζει τις “περγαμηνές” του “μεγάλου” Ρανιέρι (και το σχήμα με τους 4 επιθετικούς!) και χρεώνει την αποτυχία στους παίχτες…

    Μετά από όλα αυτά, στο SportBrio.gr θελήσαμε να ψάξουμε λίγο παραπάνω για να δούμε ποιες είναι αυτές οι “περγαμηνές” και σας τις παραθέτουμε παρακάτω:
    \n1. Ξεκίνησε πριν από 10 περίπου χρόνια από την Τσέλσι, όπου συνήθιζε να αλλάζει πολύ συχνά πρόσωπα και διάταξη από παιχνίδι σε παιχνίδι, με τους Άγγλους να του χρεώνουν το προσωνύμιο “Tinkerman” εξαιτίας αυτής της επιλογής του. Οι Λονδρέζοι μετά από 4 χρόνια (είχε προσληφθεί το 2000) συνεργασίας του έδειξαν την πόρτα της εξόδου το 2004, ενώ ακόμη είχε άλλα τρία χρόνια συμβόλαιο με τον σύλλογο έναντι 2,5 εκ. ευρώ ετησίως. Είχε τερματίσει 2ος στην Premier League, φτάνοντας ως τα ημιτελικά του Champions League. Για τον Αμπράμοβιτς αυτό θεωρήθηκε αποτυχία και τον απέλυσε. Η Τσέλσι θα πλήρωνε πολλά αλλά την έσωσε ο… Ράφα Μπενίτεθ που πήγε στην Λίβερπουλ και ο Κλάουντιο Ρανιέρι τον αντικατέστησε στον πάγκο της Βαλένθια. Έτσι οι “μπλε” πλήρωσαν μόλις 1,3 εκ. ευρώ αποζημίωση στον Ιταλό τεχνικό.
    \n2. Ούτε με τις “νυχτερίδες” βρήκε άκρη όμως ο Ρανιέρι. Μετά τον αποκλεισμό – σοκ στο UEFA από την Στεάουα Βουκουρεστίου, η διοίκηση της Βαλένθια συνεδρίασε εκτάκτως αποφασίζοντας να μην συνεχίσει με τον συγκεκριμένο προπονητή μόλις 8 μήνες μετά την πρόσληψη του. Η αποζημίωση έφτασε τα 5 εκ. ευρώ και για τον Ρανιέρι θα ακολουθούσε μια περίοδος σχεδόν δύο χρόνων χωρίς ουσιαστικά να δουλέψει.
    \n3. Το κάλεσμα της Πάρμα ήταν αρκετό για να επιστρέψει στους πάγκους, σε μια σεζόν που η ιταλική ομάδα βρισκόταν με το ενάμιση πόδι στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας. Ωστόσο πέτυχε ένα μικρό θαύμα καταφέρνοντας να διατηρήσει την Πάρμα στην Serie A στο τέλος της περιόδου 2006-07. Πέντε μήνες διήρκεσε η θητεία του στους “παρμέντσι”, αφού παραιτήθηκε για να αναλάβει την Γιουβέντους.
    \n4. Οι “μπιανκονέρι” μόλις είχαν επανέλθει στην μεγάλη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος και ο Ρανιέρι κατόρθωσε να τους οδηγήσει μέχρι και την 3η θέση της βαθμολογίας. Η δεύτερη σεζόν (2008 – 09) του στην Γιουβέντους δεν εξελίχθηκε καλά και σε έκτακτο διοικητικό συμβούλιο αποφασίστηκε να μην συνεχίσουν μαζί. Με την αποζημίωση του υπήρξε ένα θέμα αλλά κατόπιν συμβιβασμού δέχθηκε να πάρει περίπου 1,3 εκ. ευρώ.
    \n5. Το ξεκίνημα του με την Ρόμα την επόμενη χρονιά ήταν αρκετά ελπιδοφόρο, όχι όμως και η συνέχεια. Μια σειρά άσχημων αποτελεσμάτων τον Φλεβάρη του 2011, στοίχισε στον Ρανιέρι την θέση του στον πάγκο των “τζαλορόσι”.
    \n6. Η Ίντερ ήταν αυτή που αποφάσισε να εμπιστευτεί τις τύχες της στα χέρια του Ιταλού τεχνικού αλλά γρήγορα άλλαξε γνώμη. Μόλις έξι μήνες μετά την συνεργασία των “νερατζούρι” με τον Ρανιέρι, οι δρόμοι τους χώρισαν. Μια μόλις νίκη έπειτα από δέκα ματς ήταν ένας φτωχός απολογισμός που καθήλωνε την ομάδα του Μιλάνου στην 8η θέση της Serie A και μακριά από τις θέσεις της Ευρώπης.
    \n7. Επόμενος σταθμός η Μονακό. Η άνοδος από την δεύτερη κατηγορία θα συνοδευτεί από την 2η θέση στο Championnat την επόμενη σεζόν και την έξοδο στο Champions League. Όμως αυτό δεν στάθηκε αρκετό για τον Ρανιέρι, καθώς οι Μονεγάσκοι ήθελαν να προσπεράσουν την Παρί ΣΖ στην κούρσα του τίτλου και έτσι αποφάσισαν να αποζημιώσουν τον Ιταλό τεχνικό με σχεδόν 5 εκ. ευρώ και να του δείξουν την πόρτα της εξόδου τον περασμένο Μάιο.

    Τελικός απολογισμός:

    Ο Ιταλός τεχνικός έχει απολυθεί 5 φορές τα τελευταία 10 χρόνια, κερδίζοντας περισσότερα από 12 εκατομμύρια ευρώ ή για την ακρίβεια περίπου 10 εκατομμύρια βρετανικές λίρες!!!

    Η ΕΠΟ δεσμεύεται με συμβόλαιο μέχρι το 2016… Τα συμπεράσματα δικά σας…

     

    (Πηγή: Dailymail)

    ΥΓ. Εγώ (ο γράφων) μετά από αυτήν την έρευνα, θα αναζητήσω το μάνατζέρ του και θα του δώσω όσα θέλει για να με αναλάβει προσωπικά…