Έχει χαρακτηριστεί μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και όχι άδικα, καθώς 39 άτομα έχασαν τη ζωή τους το απόγευμα της 29ης Μαΐου 1985, στο στάδιο «Χέιζελ» των Βρυξελλών. Μια τραγωδία όμως που άλλαξε μια για πάντα την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού από τους Άγγλους, με πρωτοβουλία της Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία έλαβε δραστικά μέτρα αντιμετώπισής τους. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Το χρονικό της τραγωδίας…
Απόγευμα 29ης Μαΐου 1985. και η Γιουβέντους αντιμετωπίζει τη Λίβερπουλ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Περισσότεροι από 60 τηλεοπτικοί σταθμοί μετέφεραν στις χώρες τους την εικόνα του αγώνα. Οι οπαδοί και των δύο ομάδων είχαν δημιουργήσει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα με την αστυνομία έτοιμη να παρέμβει σε περίπτωση που θα χρειαζόταν.
Στις 5 το απόγευμα είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 60.000 οπαδοί στο στάδιο, με τους περισσότερους Άγγλους όμως να βρίσκονται υπό κατάσταση μέθης. Ο τομέας «Ζ» ήταν δίπλα στους φανατικούς της Λίβερπουλ. Αυτές οι θέσεις ανήκαν στους ουδέτερους φιλάθλους. Εκεί είχαν καθίσει και αρκετοί Ιταλοί, φίλοι της Γιουβέντους, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στις Βρυξέλες για να δουν τον τελικό. Οι πιο πολλοί από αυτούς ήταν άνθρωποι με οικογένειες και μικρά παιδιά..
Στις 7 το απόγευμα είχε καθοριστεί η ώρα έναρξης του αγώνα. Η κατάσταση είχε ήδη αρχίσει να γίνεται εκρηκτική από τα συνθήματα των οπαδών των 2 ομάδων. Ο τομέας «Ζ» βρισκόταν δίπλα στους Άγγλους χούλιγκαν και οι οπαδοί που βρίσκονταν εκεί καλύπτονταν από ελάχιστη αστυνομική δύναμη. Στις τάξεις των Άγγλων φιλάθλων, είχαν εισχωρήσει αρκετοί χούλιγκαν χωρίς εισιτήριο και έχοντας καταναλώσει πολύ αλκοόλ. Η κατάσταση “μύριζε μπαρούτι”.
Περίπου μια ώρα πριν από τη σέντρα του αγώνα, οι οπαδοί της Λίβερπουλ πέρασαν χωρίς πρόβλημα το διαχωριστικό και επιτέθηκαν με ορμή στους Ιταλούς που βρίσκονταν στον τομέα «Ζ». Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των τελευταίων και για αρκετή ώρα καθίσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα εκτοξεύονταν εκατέρωθεν. Ωστόσο, οι Άγγλοι συνέχιζαν να έρχονται κατά δεκάδες στον τομέα «Ζ» αναγκάζοντας σχεδόν όλους τους Γιουβεντίνους να κάνουν άτακτη υποχώρηση.
Αρκετοί Ιταλοί στριμώχθηκαν σε έναν τοίχο στο τέλος της εξέδρας, ο οποίος κατέρρευσε από την πίεση των σωμάτων. Δεκάδες άνθρωποι παγιδεύτηκαν κάτω από τα συντρίμμια και ποδοπατήθηκαν από πολλούς που έτρεχαν να ξεφύγουν από την μανία των Άγγλων. Απολογισμός;
39 άνθρωποι νεκροί(32 Ιταλοί, τέσσερις Βέλγοι, δύο Γάλλοι και ένας Ιρλανδός), περισσότεροι από 350 τραυματίες , και μια κατάσταση πανικού που είχε ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση των πρώτων βοηθειών.
Υπήρχε και συνέχεια όμως…
Την ώρα που δεκάδες ανθρώπινα σώματα βρίσκονταν στο έδαφος, ορισμένοι Ιταλοί εξοργισμένοι έτρεξαν προς το μέρος των φιλάθλων της Λίβερπουλ. Η Αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει αυτήν την επίθεση και οι μάχες που ακολούθησαν καταγράφηκαν από τις κάμερες.
Η μαρτυρία ενός από τους επιζώντες δείχνει το δράμα σε όλο του το μεγαλείο.
Σώματα ήταν πεσμένα κάτω και δεν αντιδρούσαν. Πολλά από τα μικρά παιδιά πέθαναν από ασφυξία αφού τα είχαν πατήσει. Εγώ δεν πρόκειται ποτέ πια να έχω φυσιολογική ζωή. Κάθε μέρα, κάθε βράδυ, σε κάθε όνειρο μου βλέπω τους ανθρώπους εκείνους που πέθαιναν. Βλέπω τα παιδάκια που δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα.
Και πολλοί άλλοι σίγουρα ένιωθαν έτσι…
Η μη αναβολή του αγώνα, το άδικο πέναλτι και ο “φάουλ” πανηγυρισμός του Πλατινί…
Η τραγωδία μεταδόθηκε ζωντανά σε όλο τον κόσμο μέσω των τηλεοπτικών σταθμών. Ο αγώνας φυσικά δεν είχε αρχίσει. Η UEFA και οι Βέλγοι απέφυγαν να αποκαλύψουν την πραγματική τραγωδία. Οι δημοσιογράφοι που προσπαθούσαν να δουν τι ακριβώς είχε συμβεί δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη, καθώς δεν υπήρχε καν ενημέρωση για την ύπαρξη ή μη νεκρών. Οι διοργανωτές προσπάθησαν να κρύψουν από τους ποδοσφαιριστές αυτά που είχαν πραγματικά συμβεί.
Τελικά, οι αρχηγοί των δύο ομάδων, Ο Νιλ και ο Σιρέα, πήραν το μικρόφωνο του σταδίου, καλώντας τα πλήθη να ηρεμήσουν, ανακοινώνοντας παράλληλα ότι το παιχνίδι θα γινόταν κανονικά. Εξάλλου, οι εντολές της UEFA, απαιτούσαν το παιχνίδι να διεξαχθεί κανονικά.
Τελικά η σέντρα έγινε στις 21.40. Αρκετοί υποστήριξαν ότι το ματς δεν έπρεπε να γίνει. Τελικά όμως έγινε. Ίσως ενδεχόμενη αναβολή του να δημιουργούσε περαιτέρω προβλήματα. Το ίδιο πάντως το ματς ξεχάστηκε τελείως όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι.
Για την ιστορία η Γιουβέντους κέρδισε 1-0 με ανύπαρκτο πέναλτι που εκτέλεσε ο Πλατινί και το οποίο το έδωσε ο διαιτητής θέλοντας ίσως να κατευνάσει λίγο τον πόνο των Ιταλών… Αρνητικά σχολιάστηκε πάντως ο έξαλλος πανηγυρισμός του Πλατινί, ο οποίος έδειξε να μην έχει καταλάβει το δράμα που είχε παιχτεί.
Το “μετά” της τραγωδίας και η παρέμβαση της Θάτσερ…
Η νίκη της Γιουβέντους, έστω και άδικη, ίσως να ήταν η επιθυμητή από την από την πλειοψηφία προκειμένου να μην υπάρξουν άλλα επεισόδια. Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι ο διαιτητής πήρε οδηγίες για να “εξασφαλίσει” την νίκη της Γιουβέντους. Το ποδόσφαιρο, όμως, έχασε πολλά περισσότερα εκείνο το βράδυ…
Την επόμενη μέρα, ο παρατηρητής της ΟΥΕΦΑ, Γκούντερ Σνάιντερ, επιρρίπτει ευθύνες αποκλειστικά στους οπαδούς της Λίβερπουλ, αθωώνοντας παράλληλα τους διοργανωτές του αγώνα, τους αρμόδιους του γηπέδου, τη βελγική αστυνομία και τους φιλάθλους της Γιουβέντους.
Η Λίβερπουλ έπρεπε να υποστεί εξοντωτικές ποινές. Στις 31 Μαΐου, η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, πιέζει για την αποβολή όλων των αγγλικών ομάδων από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Τελικά, σε συνεννόηση της με την ΟΥΕΦΑ, θα “πετύχει” την απαγόρευση της συμμετοχής τους για 5 χρόνια ενώ για την Λίβερπουλ η απαγόρευση θα ισχύσει για ένα χρόνο παραπάνω… Ήταν βέβαια και ένα καθοριστικό χτύπημα της Θάτσερ απέναντι στον χουλιγκανισμό που βρισκόταν τότε στο αποκορύφωμά του και δημιουργούσε πολλά προβλήματα και στην Πρέμιερ Λιγκ.
Η Βρετανική Αστυνομία εξέτασε από την πλευρά της το βίντεο του αγώνα και συνέλαβε 27 άτομα με την υποψία της ανθρωποκτονίας, πλειοψηφία εξ αυτών, γνωστοί χούλιγκαν της Λίβερπουλ.
Το στάδιο της καταστροφής, το “Χέιζελ“, συνέχισε να λειτουργεί για περίπου δέκα χρόνια, φιλοξενώντας, όμως, αθλητικά γεγονότα άσχετα με το ποδόσφαιρο.
Οι άτυχοι οπαδοί
Ρόκο Ατσέρα (29), Μπρούνο Μπάλι (50), Αλφονς Μπος, Τζιανκάρλο Μπρουσκέρα (21), Αντρέα Καζούλα (11), Τζιοβάνι Καζούλα (44), Νίνο Τσερούλο (24), Βίλι Σιέλενς, Τζιουζεπίνα Κόντι (17), Ντιρκ Ντενέκι, Ντιονίζιο Φάμπρο (51), Ζακ Φρανσουά, Εουτζένιο Γκαλιάνο (35), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Αλμπέρτο Γκουαρίνι (21), Τζιοβαίνιο Λαντίνι (50), Ρομπέρτο Λορεντίνι (31), Μπάρμπαρα Λούσι (58), Φράνκο Μαρτέλι (46), Λόρις Μεσόρε (28), Τζιάνι Μαστρολάκο (20), Σέρτζιο Μπαστίνο Ματσίνο (20), Λουτσιάνο Ρόκο Παπαλούκα (38), Λουίτζι Πιντόνε (31), Μπέντο Πιστολάτο (50), Πάτρικ Ράντκλιφ, Ντομένικο Ραγκάτσι (44), Αντόνιο Ρανιανέζε (29), Κλοντ Ρομπέρ, Μάριο Ρόνκι (43), Ντομένικο Ρούσο (28), Ταρτσίζιο Σάλβι (49), Τζιανφράνκο Σάρτο (47), Αμεντέο Τζιουζέπε Σπαλαόρε (55), Μάριο Σπάνου (41), Ταρτσίζιο Βεντουρίν (23), Ζαν Μισέλ Βαλά, Κλαούντιο Τζαβαρόνι (28)
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ClegJGD2zfE
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=q1npxg9szPY
