Tag: αιματα

  • Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Ουάσινγκτον-Τομτζάνοβιτς: Η Μπουνιά που Συγκλόνισε το NBA!

    Η 9η Δεκέμβρη του 1977 αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του NBA και σίγουρα κάτι που όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν, παρόντες και μη.Αιτία αποτέλεσε μια μπουνιά του παίκτη των Λος Άντζελες Λέηκερς, Κέρμιτ Ουάσινγκτον, στον αντίστοιχο των Ρόκετς(και μετέπειτα προπονητή τους) Ρούντι Τομτζάνοβιτς.

    Ο λόγος ήταν μια παρεξήγηση. Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Ξύλο και των “γονέων”

    Σε μια φάση του αγώνα,ο Κέρμιτ Ουάσιγκτον και ο Κέβιν Κάνερτ(Kevin Kunnert) διεκδίκησαν ένα ριμπάουντ. Στην συνέχεια ο Κάνερτ άρχισε μια νέα επίθεση αλλά είδε τον Ουάσιγκτον να του έχει πιάσει το σορτσάκι. Αυτό τον οδήγησε στο να ρίξει αγκωνιά στον Ουάσινγκτον με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τον χτυπήσει.

    Εκείνη την στιγμή ο Τομτζάνοβιτς έτρεξε προς το μέρος του καυγά θέλοντας να κατευνάσει την κατάσταση. Όμως ο Ουάσινγκτον νόμισε, ενστικτωδώς, πως έτρεχε να του επιτεθεί και του έριξε “στην κόντρα” μια ασύλληπτη μπουνιά στο πρόσωπο!

    Καρίμ-Αμπντουλ Τζαμπάρ: “Σαν να σκάει πεπόνι στο τσιμέντο”

    Ο σέντερ των Λέηκερς, Καρίμ-Αμπντούλ Τζαμπάρ, ήταν ανάμεσα στους παίκτες και δήλωσε μετά από καιρό:

    Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον θόρυβο που έκανε η μπουνιά. Ήταν σαν να σκάει πεπόνι σε τσιμέντο!

    Αμέσως έτρεξαν όλοι να δουν την κατάσταση του Τομτζάνοβιτς, καθώς ο ίδιος βρισκόταν στο πάτωμα σε μια λίμνη αίματος. Πραγματικά σοκαριστική στιγμή!

    Η…αντίδραση του Τομτζάνοβιτς και το ραγισμένο κρανίο

    Ο Τομτζάνοβιτς πάντως, για κάποιο λόγο, δεν ήταν αναίσθητος. Μάλιστα μετά το τέλος του αγώνα, προσπάθησε να επιτεθεί στον Ουάσινγκτον αλλά το σώμα του δεν τον υπάκουε.
    \nEίχε πάθει διάσειση και είχε σπάσει κόκκαλα, σαγόνι και μύτη ενώ το κρανίο του είχε ελαφρώς ραγίσει τόσο, ώστε υγρά του εγκεφάλου έτρεχαν στο στόμα του!

    Όλα αυτά θα μπορούσαν να τον έχουν οδηγήσει στον θάνατο. Ο ίδιος δήλωσε:

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την γεύση. Δεν κατάλαβα τι έγινε, νόμιζα ότι είχε πέσει στο κεφάλι μου το scoreboard του γηπέδου!

    Ο γιατρός του ήταν εντυπωσιασμένος πως ο Τομτζάνοβιτς είχε επιζήσει μετά από τέτοιο τραυματισμό και μάλιστα χωρίς να του μείνει κάποια μόνιμη βλάβη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:

    Σε πολλές περιπτώσεις, αθλητές πέθαναν από λιγότερο ισχυρά χτυπήματα. Στην περίπτωση του Ρούντι, έμοιαζε με προσπάθεια συγκόλλησης αυγού…

    (αναφερόμενος στο ραγισμένο κρανίο του Τομτζάνοβιτς).

    Η μετάνοια του Ουάσιγκτον

    Ο Ουάσιγκτον, σε μια προσπάθεια να ζητήσει συγγνώμη, δήλωσε:

    Πανικοβλήθηκα όταν είδα τον Τομτζάνοβιτς να έρχεται καταπάνω μου γι’αυτό αντέδρασα έτσι. Η αντίδρασή αυτή δεν ήμουν εγώ.Ήμουν χειρότερος και από το χειρότερο τέρας του Χόλυγουντ

    Η τιμωρία και το ”μετά” στην καριέρα Τομτζάνοβιτς-Ουάσινγκτον

    Τομτζάνοβιτς

    Όλος ο κόσμος πάντως είχε παγώσει από το παραπάνω περιστατικό ενώ ο Ουάσινγκτον είχε καταλάβει ότι παραλίγο θα γινόταν δολοφόνος. Η λίγκα τον τιμώρησε για 60 μέρες, χάνοντας 26 αγώνες και πληρώνοντας πρόστιμο 10.000 δολαρίων που εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο.

    Υπήρξαν πάντως αντιδράσεις από ανθρώπους που ήθελαν πιο αυστηρή τιμωρία.

    Τομτζάνοβιτς

    Όσον αφορά την καριέρα του Τομτζάνοβιτς, αυτή πήρε την κατιούσα καθώς έμεινε 5 μήνες εκτός δράσης και τα τραύματα έκαναν αρκετό καιρό να επουλωθούν. Όταν επέστρεψε δεν κατάφερε ποτέ να βρει τον παλιό του εαυτό και αποχώρησε νωρίς όντας μόνο 33 ετών.

    Όταν αποσύρθηκε πάντως οι Ρόκετς απέσυραν το νούμερο 45 προς τιμήν του, ενώ και ο ίδιος έγινε ένας σπουδαίος προπονητής, οδηγώντας την ομάδα του Χιούστον σε 2 σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων(1994,1995)…

    Η άφεση αμαρτιών του Τομτζάνοβιτς στον Ουάσιγκτον και η φιλία τους

    Με το πέρασμα του χρόνου πάντως, οι ”πληγές” έκλεισαν και όσον αφορά τις σχέσεις των 2 αντρών. Μάλιστα συναντήθηκαν το 2002 στο Πόρτλαντ για να μιλήσουν στην USA Today για το βιβλίο του John Feinstein “The Punch” που αναφέρεται στο συγκεκριμένο γεγονός… Εκεί ο Τομτζάνοβιτς χαρακτήρισε ”αδερφό” του τον Ουάσινγκτον και συμπλήρωσε ότι:

    Ό,τι έγινε είναι παρελθόν, πλέον δεν υπάρχει κάτι να μας χωρίζει…

    Σ’εκείνη την συνέντευξη, οι δύο άντρες μίλησαν αναλυτικά για εκείνο το περιστατικό και τα συναισθήματά τους εκείνο το βράδυ. Ο Τομτζάνοβιτς μάλιστα έδειχνε τόσο άνετος και μιλούσε αναλυτικά σαν να μην είχε συμβεί κάτι σοβαρό που παραλίγο θα του είχε στοιχίσει την ζωή.

    Μάλιστα όταν τους ζητήθηκε να βγουν φωτογραφία μαζί, χάρισαν στον κόσμο το καλύτερό τους χαμόγελο, επιβεβαιώνοντας ότι η κακή στιγμή είχε ξεχαστεί.

    Μάθημα και για το NBA

    Το ίδιο το NBA, μετά από εκείνο το περιστατικό, έδωσε μεγάλη σημασία στην συμπεριφορά των παικτών. Συνειδητοποιώντας τι μπορεί να συμβεί από μαι κακιά στιγμή επέβαλλε μέτρα τα οποία προέβλεπαν αυστηρές ποινές για τους λεγόμενους ‘‘εντός γηπέδου ταραξίες” όπως αποκλεισμό από αγώνες ή μεγάλα χρηματικά πρόστιμα.

    Ήταν μια προσπάθεια να αποφεύγονται καβγάδες που στιγματίζουν το άθλημα και δίνουν το κακό παράδειγμα σε όσους το παρακολουθούν. Τα μέτρα αυτά είχαν μεγάλη αποτελεσματικότητα από τότε, καθώς με ελάχιστες εξαιρέσεις, η συμπεριφορές των αθλητών είναι άψογες…

    Ο φιλάνθρωπος Ουάσινγκτον

    Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ουάσινγκτον, χρόνια μπλεγμένος σε ιστορίες με αλκοόλ και κακής ζωής, έχει αφιερώσει την ζωή του στις φιλανθρωπίες, δείχνοντας σε όλους πως όταν κάποιος πάρει μια δεύτερη ευκαιρία(όπως η συγχώρεση του Τομτζάνοβιτς) μπορεί να αλλάξει…

    Ουάσινγκτον

    Δείτε σε βίντεο τη φάση από τη θρυλική μπουνιά !
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=jgqUZ1IAA_8

  • “Ματωμένη” πισίνα…(Ουγγαρία-ΕΣΣΔ 1956)

    “Ματωμένη” πισίνα…(Ουγγαρία-ΕΣΣΔ 1956)

     

     
    Το πόλο είναι ένα άθλημα στο οποίο πολλά χτυπήματα μπορούν να ξεφύγουν της προσοχής ενός διαιτητή καθώς γίνονται κάτω από το νερό. Πολλές φορές έχουμε αντιαθλητικές ενέργειες οι οποίες δεν τιμωρούνται όπως θα έπρεπε. Γενικά όμως δεν μπορούμε να πούμε ότι παρατηρούμε συχνά διαπληκτισμούς μεταξύ των παικτών.

    Όταν όμως γίνονται μπορούν να γίνουν για τα καλά.Τρανό παράδειγμα ο ημιτελικός μεταξύ Ουγγαρίας και Σοβιετικής Ένωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1956. Ένας αγώνας του οποίου η ατμόσφαιρα είχε ηλεκτριστεί επικίνδυνα μέρες πριν ξεκινήσει.Ας θυμηθούμε τι έγινε τότε…

    Η σοβιετική εισβολή και η δύσκολη προετοιμασία των Ούγγρων

    Την 1η Νοεμβρίου του 1956, ο σοβιετικός στρατός και τανκς μπήκαν στην Βουδαπέστη και κατέστειλαν μια επανάσταση που έκαναν οι Ούγγροι, προσπαθώντας να αποτινάξουν τον σοβιετικό ζυγό. Ως αποτέλεσμα είχαμε πολλούς νεκρούς και τραυματίες ενώ πολλοί Ούγγροι εγκατέλειψαν την χώρα.

    Παράλληλα, η εθνική ομάδα πόλο της Ουγγαρίας βρισκόταν σε ένα προπονητικό κέντρο λίγο έξω από την Βουδαπέστη και προσπαθούσε να κάνει προπονήσεις ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Μελβούρνης. Με τους αγώνες να αρχίζουν σε 2 μήνες, οι πολίστες δεν μπορούσαν να συγκεντρωθούν εν μέσω πολεμικών σειρήνων και έτσι, ταξίδεψαν στην Τσεχοσλοβακία για να ολοκληρώσουν την προετοιμασία τους.

    Όταν η αποστολή έφτασε στο Ντάργουιν (πρώτο σταθμό τους στην Αυστραλία), τότε έμαθαν όλοι οι παίκτες τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους και ως αποτέλεσμα ένιωθαν έντονη ανησυχία για τα συγγενικά τους πρόσωπα, παράλληλα όμως, το πάθος τους να πετύχουν για την χώρα τους μεγάλωνε καθώς ήταν πια γι’αυτούς ζήτημα τιμής.

    “Αισθανθήκαμε ότι παίζαμε για όλη την Ουγγαρία”

    δήλωσε ο Έρβιν Ζάντορ – Μαγυάρος πολίστας .

    Η αποθέωση των Ούγγρων και η αγωνιστική υπεροχή τους

    Όλα αυτά που γινόντουσαν στην Ουγγαρία είχαν κάνει όλον τον κόσμο να αποθεώνει τους Ούγγρους όπου εμφανιζόντουσαν, σαν ένδειξη συμπαράστασης στην Εθνική Ουγγαρίας. Η ίδια η ομάδα έδειχνε την δίψα της για διάκριση μέσα στην πισίνα  κάνοντας δυο νίκες σε ισάριθμα ματς στον όμιλο (6-1 την Μεγάλη Βρετανία και 6-2 τις ΗΠΑ) και στην επόμενη φάση κέρδισε 4-0 τους Ιταλούς και 4-0 τους Γερμανούς, φτάνοντας για περιπάτου στον ημιτελικό όπου θα αντιμετώπιζε τη Σοβιετική Ένωση.
     

     

    Η μέρα της “ναυμαχίας” με τα “σοβιετικά υποβρύχια”

    Στις 6 Δεκεμβρίου, λίγο πριν την μεγάλη αναμέτρηση, η ομάδα των Μαγυάρων συγκεντρώθηκε στο εστιατόριο του ξενώνα που διέμεναν για να συζητήσουν περί τακτικής. Το κλίμα ήταν σαν να πηγαίναν σε πόλεμο, δίνοντας βάση, πέρα από την τακτική, στο πώς θα “διέλυαν” ψυχολογικά τους Σοβιετικούς. Ο ίδιος ο Ζάντορ δήλωσε:

    “Θέλαμε να τους εκνευρίσουμε ώστε να τους κάνουμε να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους”.

    Η πολεμική ατμόσφαιρα φάνηκε από την αρχή,όπου τα αντιαθλητικά χτυπήματα έδιναν και έπαιρναν. Η κατάσταση ξέφυγε τελείως όταν ο αρχηγός της Ουγγρικής ομάδας, Ντέζο Γκιαρμάτι, έριξε ένα πολύ δυνατό χτύπημα στο πρόσωπο ενός αντιπάλου και ενώ όλο το γήπεδο τον αποθέωνε. Παράλληλα οι Ούγγροι κυριαρχούσαν και αγωνιστικά και όλη η εξέδρα φώναζε :

    “Hajra Magyarok!” (πάμε Ούγγροι).

    Παίκτης ”κλειδί” ήταν και ο τερματοφύλακας των Μαγυάρων ο οποίος δεν δεχόταν γκολ με τίποτα. Μπαίνοντας στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού και ενώ το σκορ ήταν  4-0 υπέρ της Ουγγαρίας, ο Ζάντορ ανέλαβε την εξουδετέρωση του Βαλεντίν Προκόποφ.

    “Είσαι ένας χαμένος…”

    Ο ψυχολογικός πόλεμος που του έκανε ήταν ιδιαίτερα δυνατός .

    ”Είσαι ένας χαμένος, το ίδιο και η μάνα σου, το ματς έχει τελειώσει, λούζερς”

    ήταν μερικά από αυτά που του έσουρε.

    Όπως ήταν λογικό αυτό προκάλεσε την αντίδραση του Σοβιετικού, ο οποίος, σε μια στιγμή που ο Ζάντορ αφαιρέθηκε γυρνώντας στον διαιτητή, του έριξε μια γροθιά, προκαλώντας του τραύμα πάνω και κάτω από το δεξί μάτι. Ο Ζάντορ εγκατέλειψε τον αγώνα για να του προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες ενώ το, ήδη, εξοργισμένο πλήθος, “κόχλαζε”, απειλώντας τους Σοβιετικούς. Ως αποτέλεσμα είχαμε την παρέμβαση της αστυνομίας, την διακοπή του αγώνα 1 λεπτό πριν το τέλος και την εκκένωση του γηπέδου.

    Τελικά, η Ουγγαρία πέρασε στον τελικό όπου κέρδισε με 2-1 την Γιουγκοσλαβία και πήρε το χρυσό μετάλλιο εν μέσω αποθέωσης από όλο τον κόσμο.

    50 χρόνια μετά…(η συγκινητική συνάντηση των “εχθρών”)

    Το 2006, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την Ουγγρική επανάσταση, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο “Freedom’s Fury” (Λύσσα για ελευθερία), το οποίο παρουσίασε τα περιστατικά εκείνου του αγώνα. Παραγωγός ήταν ο Κουεντίν Ταραντίνο ενώ την αφήγηση ανέλαβεο Μαρκ Σπιτς, ο Αμερικανός Ολυμπιονίκης της κολύμβησης με τα 7 χρυσά μετάλλια στο Μόναχο, του οποίου προπονητής ήταν και ο Ζάντορ.

    Στα αξιοσημείωτα του ντοκιμαντέρ, ήταν όταν συγκεντρώθηκαν οι εν ζωή πολίστες εκείνου του αγώνα και σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα, όλοι τους κάθισαν συμφιλιωμένοι στο ίδιο τραπέζι, αναπολώντας τις δύσκολες στιγμές που είχαν περάσει την εποχή που αναμετρήθηκαν και κατανοώντας όλοι ότι είχαν επηρεαστεί από τις τότε συνθήκες…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MLoA5yLZ4l4?w=728