Tag: ατυχημα

  • Άλεξ Ζανάρντι. Δύναμη ψυχής – παράδειγμα προς μίμηση…

    Άλεξ Ζανάρντι. Δύναμη ψυχής – παράδειγμα προς μίμηση…

    Πολλές φορές στην ζωή πολλοί άνθρωποι φτάνουν στην δυσάρεστη θέση να πρέπει να αντιμετωπίσουν μια τραγική κατάσταση η οποία δεν μπορεί να αλλάξει. Πέρα από τον θάνατο αυτή μπορεί να είναι και ένα ατύχημα που να τους αφήσει μια μόνιμη βλάβη(αναπηρία,τύφλωση κτλ).

    Πολλοί από αυτούς δυστυχώς δεν αντέχουν το βάρος της νέας αυτής κατάστασης και καταρρέουν ψυχολογικά. Η συγκινητική περίπτωση όμως του πρώην οδηγού της Φόρμουλα 1, Άλεξ Ζανάρντι, μας αφήνει άφωνους και μας ”διδάσκει” πόση δύναμη κρύβει μέσα στην ψυχή του ένας άνθρωπος όταν χάσει και τα δύο του πόδια και ”καταδικαστεί” στο να μείνει σε αναπηρικό καροτσάκι για μια ζωή…

    Το τραγικό συμβάν…

    Το ατύχημα Άλεξ Ζανάρντι

    Στις 15 Σεπτέμβρη του 2001 στη Γερμανία ο Ζανάρντι συμμετείχε σε μια πολύ ανταγωνιστική κούρσα δείχνοντας όμως ότι ήταν αποφασισμένος.Στον δεύτερο γύρο κατάφερε να βρεθεί στην πρώτη θέση, την οποία διατήρησε μέχρι την στιγμή που μπήκε στα πιτ, 13 γύρους πριν το τέλος.

    Την στιγμή όμως που πήγε να ξαναμπεί στην πίστα έπεσε πάνω στο αμάξι του το αντίστοιχο του συμπατριώτη του Άλεξ Ταλιάνι με 240 χιλιόμετρα την ώρα.Το αποτέλεσμα ήταν να διαλυθεί το αμάξι του ενώ ο ίδιος κειτόταν σε μια λίμνη αίματος, καθώς τα πόδια του είχαν κοπεί από το γόνατο και κάτω.

    Μάλιστα οι γιατροί, βλέποντας την αιμορραγία πίστευαν ότι δεν θα καταφέρει να ζήσει πάνω από 5 λεπτά. Έκαναν πάντως υπεράνθρωπες προσπάθειες και τελικά κατάφεραν να τον μεταφέρουν ζωντανό στο νοσοκομείο, όπου έμεινε σε κώμα για 7 μέρες.

    Του έγιναν 15 επεμβάσεις ωστόσο δεν ήταν αρκετές να τον γλυτώσουν από την αναπηρία. Όταν ξύπνησε από το κώμα η γυναίκα του τον ενημέρωσε γι’αυτό το τραγικό γεγονός.

    Το τραγικό ατύχημα του Άλεξ Ζανάρντι

    ”Ευχαριστώ το Θεό που σώθηκα, συνεχίζω”

    Η αντίδρασή του ήταν ίσως η έννοια της ψυχραιμίας και της δύναμης του ανθρώπου. Αφού ”ευχαρίστησε τον Θεό που δεν πέθανε”, είδε το περιστατικό ως μια δεύτερη ευκαιρία για ζωή έστω και με αυτά τα δεδομένα.

    Με πολλές φυσιοθεραπείες κατάφερε τελικά να προσαρμοστεί στο ειδικό αναπηρικό καροτσάκι με το οποίο μπορούσε να κάνει ένα είδος περπατήματος.Το κατάφερε μέσα σε 3 μήνες! Βλέποντας μάλιστα το βίντεο του ατυχήματος δήλωσε:

    ‘Είναι πίσω μου. Τελείωσε. Η ζωή συνεχίζεται’.

    Μάλιστα το 2003 οδήγησε ξανά ολοκληρώνοντας του 13 γύρους που δεν είχε καταφέρει την μέρα του ατυχήματος…

    Ο Άλεξ Ζανάρντι ρίχνει το εναρκτήριο λάκτισμα, με τεχνητά μέλη, σε φιλανθρωπικό αγώνα το 2002, υπό το βλέμμα του Μ. Σουμάχερ.

    Διακρίσεων συνέχεια…

    Δεν σταμάτησε όμως εκεί…Τον Αύγουστο του 2005, έγινε ο πρώτος άνθρωπος με αναπηρία που κέρδισε παγκόσμιο πρωτάθλημα σε αγώνα αυτοκινήτου.Το κατόρθωμα αυτό το επανέλαβε στην Κωνσταντινούπολη 2 φορές (2006, 2007) και το 2009 στην Τσεχία.

    Η δύναμη θέλησης τον έκανε να ασχοληθεί και με την ποδηλασία κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

    O Άλεξ Ζανάρντι με το χρυσό μετάλιο στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου 2012

    Η απόλυτη όμως κορύφωση της ψυχικής δύναμης αυτού του ”μεγάλου”(από κάθε άποψη) ανθρώπου ήταν το 2014 όταν έλαβε μέρος σε αγώνα τρίαθλου με την ονομασία ”Ironman” και μάλιστα σε αυτόν με την μεγαλύτερη δυσκολία που έγινε στην Χαβάη.

    Ο Ζανάρντι τερμάτισε σε χρόνο μικρότερο των 10 ωρών καλύπτοντας τη συνολική απόσταση των 226.255 χιλιομέτρων σε εννιά ώρες, 47 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα( Ο νικητής, ο Γερμανός Σεμπάστιαν Κλένλε έκανε 8 ώρες, 14 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα).
    \nKατετάγη 247ος σε σύνολο 2,187 αθλητών που τερμάτισαν.Ήταν ένας από τους 10 μόλις αθλητές με αναπηρία που συμμετείχαν.Τα μέσα του ήταν τα παρακάτω:αγωνίστηκε στην ποδηλασία με το handbike, στο τρέξιμο χρησιμοποίησε το αναπηρικό καροτσάκι, ενώ στην κολύμβηση είχε να βασιστεί μόνο στα χέρια του..

    “Θα κρατήσω αυτή τη μέρα για πάντα στην καρδιά μου. Είμαι υπερήφανος για το αποτέλεσμα.”

    δήλωσε λάμποντας από χαρά…

    Πολλά συγχαρητήρια.. Ironman…

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

    πηγή:mixanitouxronou.gr, sport24

  • Σουμάχερ. Δεν άξιζε σε αυτόν τον υπεροδηγό αυτή η μοίρα

    Σουμάχερ. Δεν άξιζε σε αυτόν τον υπεροδηγό αυτή η μοίρα

    Ο Μίκαελ Σουμάχερ, υπήρξε ένας εξαιρετικός οδηγός. ένας υποδειγματικός πατέρας και σύζυγος και ένα εξόχως χαρακτηριστικό παράδειγμα daredevil. Σήμερα -την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- είναι σε αναπηρικό καροτσάκι σε μια μακρά και αμφίβολη διαδικασία αποκατάστασης στο σπίτι του. Όσο βρισκόταν στο νοσοκομείο της Γκρενόμπλ, οι tifosi είχαν στήσει κάθε είδους πανό με μηνύματα συμπαράστασης προς το πρόσωπό του.

    Ο Σουμάχερ ήταν ο οδηγός που όλοι αγαπούσαν να μισούν, αλλά όλοι μένουν σιωπηλοί σήμερα, καθώς ακόμα δίνει την πιο μεγάλη μάχη της ζωής του. Μετά από πολλές μέρες σε τεχνητό κώμα και καταστολή και με ξεκάθαρα σημάδια πως ο εγκέφαλός του έχει πειραχτεί, ο Σουμάχερ αν και ξύπνησε δεν είναι ο Σουμάχερ που ξέραμε. Ούτε είναι ο Σουμάχερ που ο ίδιος γνώριζε… Αν ο εγκέφαλός του λειτουργεί αλλά έχασε την δυνατότητα ελέγχου του κορμιού και επικοινωνίας με τον κόσμο και με τους γιατρούς, ο ίδιος θα ζει ένα απίστευτο βουβό δράμα. Αν αυτή είναι, η τελική έκβαση, είμαι σίγουρος πως ο ίδιος εύκολα θα αποφάζιζε να κάνει μια υπερβολική δόση πεθιδίνης στον εαυτό του και θα πήγαινε να συναντήσει τον Αύρτον Σένα.

    Πολλά γράφτηκαν για τους λόγους που τον ώθησαν να ρισκάρει σε μια αχαρτογράφητη περιοχή και τελικά να υποστεί μια τόσο μεγάλη ζημιά σε ένα ανόητο ατύχημα. Η πραγματικότητα βέβαια καθώς κατακάθεται η σκόνη των άσχετων χιλιάδων δημοσιογράφων που ασχολήθηκαν με το θέμα, είναι διαφορετική.

    Μίκαελ Σουμάχερ

    Ο Σουμάχερ είχε κόψει ταχύτητα. Άλλοι λένε πως βοήθησε κάποιο παιδί -οι πτώσεις είναι κάτι συνηθισμένο- σε ένα ξεκάθαρα άγριο και γεμάτο κρυμένες πέτρες σημείο και προφανώς, το ότι έπεσε και χτύπησε τόσο άσχημα, ήταν ένα εντελώς τυχαίο γεγονός που καμμιά σχέση δεν είχε με τα ρίσκα που συνήθιζε να παίρνει ο Σουμάχερ. Αυτός ήταν ακριβώς, ο λόγος του ατυχήματος. Ένας τόσο έμπειρος οδηγός, με οτιδήποτε κι αν καταπιάνεται συνεχώς υπολογίζει το ρίσκο. Συνεχώς το μυαλό του αναλύει τα δεδομένα.
    -Αν γίνει αυτό, τότε οι επιλογές μου είναι αυτές…
    -Αν γίνει εκείνο τότε θα κάνω αυτό…

    Συνεχώς το μυαλό του αναλύει δεδομένα, είτε γυρίζει σε πίστα με μονοθέσιο, είτε με μοτοσικλέτα, είτε κουτρουβαλάει μια πίστα του σκι…
    Στο συγκεκριμένο σημείο με μηδέν χιλιόμετρα, το αναλυτικό του ραντάρ δεν είχε πάρει ακόμα εμπρός. Βοήθησε ίσως το κοριτσάκι να σηκωθεί, όπως θα έκανε κάθε gentleman-μπαμπάς και ξεκίνησε από αυτό το δύσκολο σημείο την καθοδό του και… μπαμ.

    Μίκαελ Σουμάχερ

    Ήταν απλώς μια κακή στιγμή. Από αυτές που γίνονται συνεχώς στις πίστες σκι όλου του κόσμου. Συνήθως οι άτυχοι είναι άπειροι ή risk takers και την βγάζουν με ρήξεις συνδέσμων στο γόνατο ή μερικά κατάγματα, που ναι μεν είναι σοβαρά ατυχήματα αλλά όχι τόσο σοβαρά όσο στην περίπτωση του Σουμάχερ. O Μichael υπήρξε άτυχος. Απέκτησε όλα όσα βλέπουν στον ύπνο τους οι πιο αισιόδοξοι οδηγοί αγώνων x 7. Η πουτάνα η τύχη του έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι με κακό τέλος. Ή πολύ κακό τέλος αν τελικά δεν πεθάνει.

    Προσωπικά θα προτιμούσα να ήταν νεκρός. Θα είχε μείνει αθάνατος… Μου είναι αδύνατον να φανταστώ έναν Μίκαελ Σουμάχερ σε αναπηρικό καροτσάκι να του σκουπίζουν τα σάλια. Ήταν πολλά πράγματα ο Σουμάχερ, αλλά πάντοτε ήταν για όλους τους συναθλητές του και για όλους εμάς, η αναφορά στην αποφασιστικότητα, στην επιμονή, στην εργατικότητα, στη ραδιουργία, στην θέληση για νίκη. Και έτσι θα παραμείνει στη μνήμη μας…

     

    Γιώργος Βαρίνος,
    “Stairway to heaven “,\ngazzetta.gr

  • “Στη Θύρα 7 των Ουρανών θα Καταθέσω Στεφάνι”

    “Στη Θύρα 7 των Ουρανών θα Καταθέσω Στεφάνι”

    Αποτελεί την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τραγωδία στον ελληνικό χώρο και πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, συγκρινόμενη μόνο με πολύνεκρες τραγωδίες όπως αυτές του Χέιζελ(1985) και του Χίρλσμπορο(1989).
    \n21 άτομα έχασαν την ζωή τους από μια αμέλεια, από μια κλειστή πόρτα και από το μεγάλο πάθος τους να αποθεώσουν την αγαπημένη τους ομάδα μετά από έναν μεγάλο θρίαμβο.Η τραγωδία στην θύρα 7 στις 8-2-81 έχει μείνει ανεξίτηλη στις μνήμες όσων την έζησαν τότε αλλά και των επόμενων γενεών που μαθαίνουν από τις προηγούμενες τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μοιραίο απόγευμα…

    Θρίαμβος του Ολυμπιακού

    Η Κυριακή της 8ης Φεβρουαρίου του 1981 ήταν μια ηλιόλουστη μέρα με καιρό ιδανικό για να παιχτεί ποδόσφαιρο.Ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε την ΑΕΚ, σ’έναν αγώνα κρίσιμο που αν τον κέρδιζε θα βρισκόταν μια ανάσα από το πρωτάθλημα.

    Το Καραισκάκη θύμιζε ”Μαρακανά” και ο ενθουσιασμός ”ξεχείλιζε”.Η ομάδα του Ολυμπιακού φρόντισε να πολλαπλασιάσει τα ”ντεσιμπέλ” της χαράς καθώς με μια επιβλητική εμφάνιση συνέτριψε την ΑΕΚ με 6-0(σκόρερ οι Γαλάκος με χατ-τρικ, Κουσουλάκης, Ορφανός και Βαμβακούλας).

    Αν όμως ήξεραν οι παίκτες το τι θα ακολουθούσε από την ”απόλυτη έκσταση” που προσέφεραν απλόχερα στους οπαδούς τους σίγουρα θα εύχονταν να είχαν χάσει εκείνο το ματς…

    Θύρα 7

    Τα πανηγύρια μετατράπηκαν σε οδύνη καθώς ο Χάρος παραμόνευε…

    Το να κερδίζεις έναν μεγάλο αντίπαλο με τέτοιο τρόπο αναμφίβολα μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις παρορμητικές και χωρίς πολύ σκέψη και οργάνωση.Ειδικά για τους φιλάθλους της ”θύρας 7”, οι οποίοι είναι και οι πιο παθιασμένοι…

    Με την επίτευξη του 6ου γκολ λοιπόν πολλοί από αυτούς θέλησαν πάνω στην χαρά τους να πάνε από την θύρα 7 στην 1 καθώς από εκεί θα είχαν την ευκαιρία να αποθεώσουν τους ”ήρωες” τους.Την ώρα που κατέβαιναν τα σκαλοπάτια ένας από αυτούς γλίστρησε ενώ αυτοί που βρίσκονταν πίσω του άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο σαν ”ντόμινο”.

    Θύρα 7, 1981

    Η πόρτα της θύρας ήταν μισάνοιχτη.Πάνω σε όλο αυτό το κλίμα ευφορίας κανείς δεν άκουγε τις κραυγές απόγνωσης με αποτέλεσμα κόσμος να συνεχίσει να συρρέει σε αυτό το σημείο και μάλιστα αυτοί που βρίσκονταν πίσω να φωνάζουν μην γνωρίζοντας ότι μπροστά γινόταν μακελειό:

    Άντε τι θα γίνει; Άντε να βγούμε!!

    Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια ”ανθρώπινη μάζα” μέσα στην οποία 19 άτομα δεν άντεξαν και πέθαναν από ασφυξία ενώ τουλάχιστον 60 τραυματίστηκαν.Η τραγωδία θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη αν, με παρέμβαση της αστυνομίας, δεν ξηλωνόταν ένα τουρνικέ της θύρας(τα τουρνικέ ανοίγανε να περνάει ένας-ένας φίλαθλος στον έλεγχο των εισιτηρίων)…

    Οδύνη και σπαραγμός στο Τζάνειο

    Θύρα 7, 1981

    Οι σκηνές που ακολούθησαν θύμιζαν ταινία τρόμου.Εκατοντάδες ασθενοφόρα εισέρχονταν στο στάδιο Καραισκάκη για να μεταφέρουν τραυματίες στο Τζάνειο νοσοκομείο ενώ οι δρόμοι γύρω από το στάδιο είχαν αποκλειστεί για να περνάνε τα ασθενοφόρα πιο εύκολα.

    Στην μεταφορά των τραυματιών βοηθούσαν και τα διερχόμενα ΙΧ. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ενός οδηγού:

    Πέρναγα έξω από το Καραισκάκη και έβλεπα σκηνές πανικού χωρίς να ξέρω τι έχει γίνει, ώσπου ξαφνικά 2 άτομα μου ανοίγουν την πόρτα, μου βάζουν έναν αιμόφυρτο άντρα μέσα και μου λένε να τον πάω γρήγορα στο Τζάνειο.

    Στην είσοδο του νοσοκομείου η αγωνία των συγγενών αυξανόταν λεπτό με λεπτό καθώς δεν υπήρχε ενημέρωση για τα ονόματα των θυμάτων.Πολλοί από αυτούς τρέχαν πανικόβλητοι στους διαδρόμους ψάχνοντας ανάμεσα στους τραυματίες και στους νεκρούς μπας και αναγνωρίσουν το δικό τους πρόσωπο.

    Γιατρός που είχε υπηρεσία εκείνο το απόγευμα είπε το εξής ανατριχιαστικό:

    Δεν είχαμε ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.Μας έφερναν πτώματα και τραυματίες μαζί και έπρεπε να ξεχωρίσουμε ποιός ζούσε και ποιός πέθανε με τρόπο αστραπιαίο.Το μόνο που κάναμε ήταν να βλέπουμε με μια πρόχειρη ματιά αν ανέπνεαν και όποιος ήταν νεκρός τον βάζαμε σ’έναν θάλαμο για να ασχοληθούμε με αυτούς που χαροπάλευαν.

    Πολλοί άνθρωποι που αναγνώριζαν τους νεκρούς τους δεν άντεχαν και κατέρρεαν. Η αναγνώριση γινόταν πολλές φορές από τα αντικείμενα που είχαν πάνω τους τα θύματα, καθώς πολλών τα πρόσωπα είχαν αλλοιωθεί στο έπακρο από την ασφυξία.

    Θύρα 7, 1981

    Παίκτες στο Τζάνειο, Λόλα Νταιφά, συμβολή Παύλου Γιαννακόπουλου και το δράμα του Αναστόπουλου…

    Οι παίκτες του Ολυμπιακού, αμέσως μόλις πληροφορήθηκαν το γεγονός, έτρεξαν στο Τζάνειο για να συμπαρασταθούν στους άτυχους φιλάθλους. Μάλιστα οι Καραβίτης και Κυράστας προσέφεραν αίμα ενώ ο Μάικ Γαλάκος ευχόταν:

    Να μην είχε βάλει ποτέ τα 3 γκολ που οδήγησαν στο κύμα ενθουσιασμού και εν τέλει σ’αυτήν την τραγωδία.

    Ανάμεσα σ’αυτούς και η ”σιδηρά κυρία” του Ολυμπιακού Λόλα Νταιφά η οποία ανάφερε το εξής περιστατικό:

    Ένα από τα παιδιά που επισκέφτηκα, ο Στράτος Λούπος, μόλις με αντίκρισε με αναγνώρισε και με ρώτησε πως θα τα πάει ο Ολυμπιακός την άλλη Κυριακή. Εγώ τον χάιδεψα και του έδωσα κουράγιο. Πέντε ώρες μετά με πήραν από το Τζάνειο και μου ανακοίνωσαν τον θάνατό του.

    Αυτό ήταν το εικοστό θύμα της θύρας 7 ενώ ο τραγικός αριθμός έκλεισε 6 μήνες μετά με τον θάνατο ενός ακόμα φιλάθλου που δεν ξύπνησε ποτέ από το κώμα στο οποίο είχε ”πέσει”.Άξια θαυμασμού πάντως ήταν η κίνηση του βιομήχανου φαρμάκων κ.Παύλου Γιαννακόπουλου να προσφέρει όλο το πλάσμα αίματος που χρειαζόταν το νοσοκομείο.

    Ανατριχίλα προκαλεί το γεγονός ότι 2 από τα θύματα της θύρας 7, ο Μιχάλης Μάρκου και η αρραβωνιαστικιά του Ζωγραφιά Χαιρατίδου, είχαν προμηθευτεί εισιτήριο από τον Νίκο Αναστόπουλο, καθώς ο πρώτος ήταν προσωπικός του φίλος.Ο ίδιος ο Αναστόπουλος δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό που του έδωσε ήταν ένα…

    Εισιτήριο χωρίς επιστροφή.

    Τρίτη και μοιραία

    Θύρα 7, 1981

    Η θύρα 7 του σταδίου Καραισκάκη είχε και στο παρελθόν χαρακτηριστεί ως ”παγίδα θανάτου”. Η κατασκευή της ήταν ένας μακρύς σκοτεινός διάδρομος που στο τελείωμα του είχε σκαλοπάτια τα οποία οδηγούσαν στην έξοδο.

    Δεξιά και αριστερά από τις σκάλες δεν υπήρχαν στηρίγματα για αυτούς που κατέβαιναν ενώ και η ορατότητα μέχρι την έξοδο ήταν περιορισμένη λόγω της έλλειψης φωτισμού.

    Στο παρελθόν το καμπανάκι του κινδύνου είχε χτυπήσει άλλες δύο φορές και μάλιστα Φλεβάρη μήνα.Συγκεκριμένα στις 6-2-1980 στον αγώνα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ όπου δέκα θεατές τραυματίστηκαν κατά την έξοδο τους από την μοιραία θύρα, και στις 14-2-1973 στον φιλικό αγώνα Ολυμπιακού-Άγιαξ όπου οι αντίστοιχοι τραυματίες ήταν 34…

    Δυστυχώς την τρίτη φορά είχαμε και θύματα…

    Ταινία και μηνύσεις

    Η θύρα 7 έγινε και ταινία το 1983 από τον Φώσκολο, αλλά δεν προβλήθηκε για πολύ καιρό, καθώς το περιεχόμενό της δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να ακολουθήσουν μηνύσεις και τελικά να αποσυρθεί από τους κινηματογράφους (προσωπική κρίση:απόλυτα δίκαια καθώς σε τέτοια γεγονότα δεν χωράει εμπορική εκμετάλλευση)

    Έγκλημα δίχως τιμωρία και ο ”Γολγοθάς των οικογενειών”

    Τρία χρόνια μετά την τραγωδία της Θύρας 7 έγινε το πρώτο δικαστήριο. Κατηγορούμενοι ήταν πέντε φύλακες του γηπέδου και πέντε αστυνομικοί. Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν στο δικαστήριο ήταν πολύ ”δυνατές”.

    Θύρα 7, 1981

    Οι κατηγορούμενοι φώναζαν ότι ήταν αθώοι ενώ οι συγγενείς των θυμάτων ζητούσαν τιμωρία των ενόχων.

    Τα κύρια ερωτήματα της δίκης ήταν αν οι πόρτες ήταν ανοικτές, αν είχαν απομακρυνθεί τα τουρνικέ και αν οι θυρωροί και οι αστυνομικοί βρίσκονταν στις θέσεις που προβλέπονταν. Τα κατασκευαστικά λάθη του γηπέδου, που είχε εντοπίσει ο τότε Αττικάρχης, Γιώργος Παντελάκης, δεν απασχόλησαν το δικαστήριο.

    Τα αδικήματα είχαν χαρακτηριστεί πλημμελήματα και έτσι παραγράφηκαν λόγω παρέλευσης της πενταετίας από την κατασκευή του γηπέδου. Κάποιοι ακόμα και σήμερα λένε ότι εάν είχαν αποδοθεί κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, δεν θα υπήρχε παραγραφή και οι κατασκευαστές του γηπέδου θα κάθονταν στο εδώλιο.Πολλοί ακόμα υποστήριζαν ότι στην θύρα 7 οι οπαδοί ήταν υπεράριθμοι και έμπαιναν μέσα χωρίς έλεγχο.

    Τελικά η υπόθεση έκλεισε στις 21 Φεβρουαρίου του 1986 με την απόφαση σοκ:

    Άπαντες αθώοι

    Θύρα 7, 1981

    Ενώ τα αίτια αποδόθηκαν στην ”κακιά στιγμή”. Ήταν μια δεύτερη μαχαιριά στις καρδιές των συγγενών των θυμάτων.
    Πολλά σπίτια πάντως εκείνο το μοιραίο απόγευμα ”έκλεισαν΄΄ καθώς πολλά από τα θύματα ήταν απλά παιδιά του μεροκάματου και μάλιστα αρκετά από αυτά συντηρούσαν πολυμελείς οικογένειες.

    Αλλά κάτι τέτοιο πέρασε στα ψιλά για πολλούς που ανακατεύτηκαν με την δίκη της θύρας 7.Το μόνο που εισέπραξαν οι οικογένειες ήταν κάποιες αποζημιώσεις και κάποια χρήματα από έρανο των φιλάθλων που πλήρωναν λίγο πιο ακριβά το εισιτήριο σαν φόρο εισφοράς σ’αυτές.

    Νέο Καραισκάκη και ”δεν ξεχνιούνται ποτέ”

    Από τότε έως σήμερα η 8η Φεβρουαρίου είναι ”ημέρα πένθους” για την οικογένεια του Ολυμπιακού. Μνημόσυνα τελούνται κάθε χρόνο και συνοδεύονται με κατάθεση στεφάνων από ομάδες και παράγοντες του αθλητικού και πολιτικού χώρου.

    Θύρα 7, 1981

    Η πιο συγκινητική στιγμή είναι το ”προσκλητήριο νεκρών” που εκφωνείται συνήθως από έναν συγγενή κάποιου νεκρού.

    Ειδική τελετή έγινε το 2003 όταν γκρεμίστηκε το παλιό Καραισκάκη, προκειμένου να φτιαχτεί το καινούργιο, καθώς η θύρα 7 κατεδαφίστηκε τελευταία, προς τιμήν των θυμάτων.
    Πολλά συνθήματα έχουν φτιαχτεί για τους νεκρούς με χαρακτηριστικότερο το:

    ”Θρύλε θυμήσου Πρωταθλητή σε θέλουνε ακόμα και οι νεκροί σου”.

    Θύρα 7, 1981

    Τέλος, στο Νέο Καραισκάκη, 21 καθίσματα στην θύρα 7 έχουν μαύρο χρώμα και μένουν πάντα κενά…

    Θύρα 7 – Νέο Καραϊσκάκη

    Τα ονόματα των θυμάτων

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (41 ετών-εκδότης περιοδικού)
    ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΜΙΤΣΗΣ (18 ετών- κάτοικος Περιστερίου, οπαδός ΑΕΚ)
    ΣΠΥΡΟΣ ΑΝΔΡΙΩΤΗΣ (24 ετών-μαρμαράς)
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΛΥΝΑΣ (20 ετών-γιος αναπληρωτή διευθυντή Υπουργείου Γεωργίας)
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (18 ετών-μαθητής Λυκείου)
    ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΣ (26 ετών-ναυτικός)
    ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ (34 ετών-βιβλιοδέτης)
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (21 ετών-σπουδαστής)
    ΣΠΥΡΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΚΗΣ (18 ετών-κάτοικος Χαλανδρίου)
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΡΚΟΥ (27 ετών- ιδ. υπάλληλος)
    ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΧΑΣ (20 ετών-αρτοποιός)
    ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΙΛΑΣ (28 ετών-γυψαδόρος)
    ΗΛΙΑΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ (17 ετών-μαθητής σχολής Ηλεκτρολόγων)
    ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΙΣΤΟΛΗΣ (30 ετών)
    ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΟΥΠΟΣ (20 ετών)
    ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΛΑΒΟΥΝΗΣ (16 ετών-μαθητής Λυκείου)
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (19 ετών-ηλεκτρονικός)
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΟΥΜΑΝΙΔΗΣ (14 ετών-μαθητής)
    ΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ (19 ετών-υδραυλικός)
    ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ (34 ετών-εκτελωνιστής)
    ΖΩΓΡΑΦΟΥΛΑ ΧΑΪΡΑΤΙΔΟΥ (23 ετών-οικονομολόγος)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LgtClvIWFOo
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2sbNQZhsAsE
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9K23zptY6eI

    Η απαράδεκτη(ως προς το γεγονός) ταινία\nhttps://www.youtube.com/watch?v=egiDbCd0_V4