Tag: αλκοολ

  • Οι τροφές που μας γερνάνε

    Οι τροφές που μας γερνάνε

     

     
    Η γήρανση είναι μια φυσιολογική διαδικασία, η οποία όμως συχνά επιταχύνεται, με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την εξωτερική μας εμφάνιση. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και κυρίως η διατροφή είναι υπεύθυνα για τα επιπλέον χρόνια που αποτυπώνονται στο πρόσωπό μας. Ποιες είναι, λοιπόν, οι τροφές που μας γερνάνε;

    Το αλάτι

    Το αλάτι βρίσκεται κρυμμένο σε πολλές τροφές, πέρα από εκείνο που προσθέτουμε εμείς οι ίδιοι στη σαλάτα ή στο φαγητό μας. Παρόλο που δεν μας παχαίνει, προκαλεί έντονη κατακράτηση υγρών στο σώμα μας και κατά συνέπεια αφυδάτωση, μια κατάσταση η οποία σχετίζεται με τη γήρανση του δέρματος.

    Σύμφωνα με μελέτες, μια διατροφή με χαμηλή πρόσληψη αλατιού μπορεί να επιβραδύνει τη διαδικασία της γήρανσης. Αξίζει, λοιπόν, τον κόπο να προσπαθήσουμε να το περιορίσουμε.

    Το αλκοόλ

    Κάθε ποτό που πίνουμε συμβάλλει στην επιτάχυνση της διαδικασίας της γήρανσης, υποστηρίζουν οι ερευνητές. Γι’ αυτό, η κατανάλωση αλκοόλ πρέπει να γίνεται με μέτρο. Καλό είναι να προτιμάμε αλκοολούχα ποτά που, χάρη στα αντιοξειδωτικά που περιέχουν, δρουν προστατευτικά απέναντι στα αγγεία, αντί για τα λεγόμενα «σκληρά ποτά» (π.χ. ουίσκι, βότκα).

    Οι ειδικοί συστήνουν την κατανάλωση μέχρι 2 αλκοολούχων ποτών την εβδομάδα για τις υγιείς γυναίκες και μέχρι 3 για τους υγιείς άνδρες (1 ποτό αντιστοιχεί σε 1 ποτήρι μπίρα ή 1/2 δόση «σκληρών ποτών» για τις γυναίκες και σε 2 μπίρες ή 1 δόση «σκληρών ποτών» για τους άνδρες).

    Εξαίρεση αποτελεί το κρασί, το οποίο μπορούμε να καταναλώνουμε καθημερινά αν περιοριζόμαστε στο 1 ποτηράκι.

    Η ζάχαρη

    Συμβάλλει στην πρόωρη γήρανση, επειδή διαδραματίζει τον σπουδαιότερο ρόλο σε μια διαδικασία που ονομάζεται γλυκοζυλίωση.

    Όταν η ζάχαρη περάσει στην κυκλοφορία του αίματος, προσκολλάται στις πρωτεΐνες και αρχίζει να σχηματίζει μόρια, γνωστά ως τελικά προϊόντα γλυκοζυλίωσης (ή όπως εύστοχα αποκαλούνται στα αγγλικά «AGEs»: Advanced Glycation End Products), τα οποία καταστρέφουν τις 2 πρωτεΐνες που είναι κυρίως υπεύθυνες για τη διατήρηση της ελαστικότητας και σταθερότητας του δέρματος: το κολλαγόνο και την ελαστίνη.

    Περιορίζοντας, λοιπόν, την κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων και έτοιμων σνακ, που έχουν αυξημένη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, μπορούμε να καθυστερήσουμε την πρόωρη γήρανση στο δέρμα μας.

    Η έλλειψη νερού

    Με την ίδια σχεδόν λογική που δρα το αλάτι, μπορεί να δράσει και η έλλειψη νερού, προκαλώντας αφυδάτωση. Χάρη στο νερό, η επιδερμίδα μας διατηρείται λαμπερή, υγιής και ελαστική, ενώ παράλληλα το νερό αποτελεί και ένα μέσο απομάκρυνσης άχρηστων και τοξικών ουσιών από τα κύτταρα.

    Γι’ αυτό, καλό είναι να καταναλώνουμε επαρκείς ποσότητες και να διατηρούμαστε ενυδατωμένοι αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε μια όμορφη και λαμπερή επιδερμίδα.

     

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΗΛΙΑΝΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ, MSc, κλινική διαιτολόγο-διατροφολόγο.

     

    Μυρτώ Παπαδοδημητράκη,
    Οι τροφές που μας γερνάνε\nvita.gr
     

     

  • Ρόι Τάρπλεϊ. Ήταν τεράστιος! Τον “έφαγαν” τα ναρκωτικά & οι μπύρες!

    Ρόι Τάρπλεϊ. Ήταν τεράστιος! Τον “έφαγαν” τα ναρκωτικά & οι μπύρες!

    Όταν ακούς το όνομα Ρόι Τάρπλεϊ, σίγουρα δυο πράγματα σου έρχονται στο μυαλό: Mεγάλο ταλέντο και Nαρκωτικά. Είναι αλήθεια ότι αυτά τα 2 στοιχεία, όσο αντιφατικά και να είναι, συνέθεταν σε γενικές γραμμές το προφίλ ενός παίκτη που μπορούσε να γράψει την δική του ιστορία στον χώρο του NBA αλλά τελικά, λόγω των κακών συνηθειών του, κατέληξε να αγωνίζεται μέχρι τα 40 του σε χαμηλό επίπεδο προκειμένου να βγάλει τα προς το ζειν… Το ταλέντο του πάντως ήταν αναμφισβήτητο.

    1986-1988:Τo “καταραμένο” ντραφτ του 1986 και το πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα

    Ρόι Τάρπλεϊ εναντίον Κ.Α Τζαμπάρ

    Μετά από κάποια χρόνια στο κολλέγιο του Μίτσιγκαν, ο Τάρπλεϊ, έχοντας ανακηρυχτεί 3 φορές MVP, επιλέγεται από του Ντάλας Μάβερικς ως No 7 στο ”καταραμένο” ντραφτ του 1986.

    Ρόι Τάρπλεϊ εναντίον Μάτζικ Τζόνσον

    Χαρακτηρίστηκε έτσι γιατί οι 4 από τους 10 πρώτους εκείνου του ντραφτ αντιμετώπισαν στην συνέχεια πολλά προβλήματα με τα ναρκωτικά. (δυστυχώς ήταν και ο Ρόι ένας από αυτούς…)

    Τα πρώτα 2 χρόνια πάντως ήταν εξαιρετικά ελπιδοφόρα για τον ίδιο, καθώς τον πρώτο χρόνο ψηφίστηκε στην all-rookie team ενώ την σεζόν 87-88 ανακηρύσσεται καλύτερος 6ος παίκτης και συμβάλλει αποφασιστικά στην πορεία των Ντάλας μέχρι τους τελικούς της Δύσης(ηττήθηκαν 4-3 από τους Λέηκερς του Μάτζικ).

    Όμως εκεί κάπου φάνηκαν τα πρώτα ”σύννεφα”…

    1988-1992: Oι κακές συνήθειες και ο διετής αποκλεισμός από το NBA…

    \nTo 1988 ο Τάρπλεϊ αρχίζει να ”πέφτει” στα ”νύχια” του αλκοόλ και των ναρκωτικών. Παρά το γεγονός ότι μίλαγε σε ειδικό για το πρόβλημά του, ο ίδιος δεν κατάφερε ουσιαστικά να το ξεπεράσει με αποτέλεσμα τον Γενάρη του 1989 να αποβληθεί από την υπόλοιπη σεζόν λόγω χρήσης ουσιών.Είχαν επίσης αρχίσει και τα πρώτα προβλήματα τραυματισμών με τα γόνατά του, συνέπεια της πολυτάραχης ζωής του.

    Αγωνίστηκε σε πολύ λίγα παιχνίδια τις σεζόν 1990 και 1991 αλλά στις 17 Οκτωβρίου 1991 το NBA τον απέβαλλε οριστικά όταν αρνήθηκε να εξεταστεί σε drug test, στο οποίο είχε βρεθεί θετικός τα 2 προηγούμενα χρόνια… Απουσίες από αγώνες, οδήγηση υπό την επήρεια μέθης και πολλά άλλα παρόμοια περιστατικά συνέθεταν την ζωή του Ρόι εκείνη την περίοδο.

    1992-93:Ευρώπη και Άρης

    Έχοντας πλέον διαγραφεί από τις λίστες του NBA, ο Τάρπλεϊ αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στον Άρη, σε μια προσπάθεια να βρει τον παλιό του εαυτό. Η σεζόν 1992-93 ήταν καλή στην αρχή, καθώς ο Ρόι κάνει ”πράγματα και θαύματα” και οδηγεί τον Άρη στην κατάκτηση του Κυπελλούχων απέναντι στην Έφες Πίλσεν.

    Ένας τραυματισμός που είχε μεσούσης της περιόδου επηρεάζει τον Άρη, που φτάνει στα πλέη οφ ως 5ος αντιμετωπίζοντας με μειονέκτημα έδρας τον Ολυμπιακό.Το πρώτο ματς έγινε στην Χαλκίδα λόγω τιμωρίας των Πειραιωτών και έμελλε να είναι το τελευταίο του Τάρπλεϊ στον Άρη. Ο λόγος ήταν η μαρτυρία ενός υπαλλήλου του ξενοδοχείου που έμενε η αποστολή του Άρη ότι βρήκε κάτω από το κρεβάτι του Ρόι κουτιά μπύρας.

    Μετά από αυτό ο Τάρπλεϊ έφυγε για την πατρίδα του και δεν ξαναγύρισε στον Άρη, έχοντας παράλληλα τσακωθεί και με τον τότε προπονητή Σβι Σερφ… Οι κακές συνήθειες δεν έλεγαν να τον αφήσουν…

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ στην 1η χρονιά του στην Ελλάδα με τη φανέλα του Άρη

    1993-94:Ολυμπιακός και το ”μοιραίο” επεισόδιο με Παπαδάκη

    Την επόμενη σεζόν εντάσσεται στο δυναμικό του τότε πρωταγωνιστή Ολυμπιακού, με εισήγηση του Ιωαννίδη, που ήθελε τον Αμερικάνο για να αποτελέσει ένα πανίσχυρο δίδυμο με τον Ζάρκο Πάσπαλι. Η σεζόν που ακολουθεί είναι ”ονειρική” για την ομάδα αλλά και για τον ίδιο.

    Ο Ολυμπιακός φτάνει στον τελικό του Πρωταθλητριών και είναι το φαβορί απέναντι στην Μπανταλόνα του Ομπράντοβιτς. Ο Τάρπλεϊ έχει βοηθήσει τα μέγιστα. Γι άλλη μια φορά όμως θα γίνει αρνητικός πρωταγωνιστής εκτός γηπέδου, αφού παραμονές του τελικού στο Τελ Αβίβ, τσακώνεται με τον Μπάμπη Παπαδάκη και φεύγει από το ξενοδοχείο.

    Τον βρίσκουν μετά από λίγες ώρες μεθυσμένο σε ένα μπαρ. Την επόμενη ”παραπατάει” στον τελικό και ο Ολυμπιακός χάνει το τρόπαιο. Τελικά θα κατακτήσει το νταμπλ με την ομάδα του Πειραιά, μπαλώνοντας κάπως την κατάσταση, με καλές εμφανίσεις που του έδιναν ελπίδες για ακόμα μια ευκαιρία στο NBA…

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ με τη φανέλα του Ολυμπιακού

    1994-96:Η τρίτη και φαρμακερή…(NBA)

    Το 1994 γυρνάει στο NBΑ και οι Μάβερικς τον ”αγκαλιάζουν” προσφέροντάς του συμβόλαιο αξίας 20 εκ. δολλαρίων(!!). Όμως το NBA του είχε περάσει το μήνυμα ότι στο πρώτο παράπτωμα θα τον απέβαλλε οριστικά και αμετάκλητα. Εκείνη η χρονιά κύλησε αρκετά καλά για τον Τάρπλεϊ, ο οποίος τελείωσε την σεζόν με περίπου 13 πόντους και 8 ριμπάουντ μ.ο..

    Ο Ρόι Τάρπλεϊ στο 2ο πέρασμά του από τους Ντάλας Μάβερικς

    Το ξεκίνημα της σεζόν 1995-96 όμως ήταν και το τελευταίο για τον ίδιο, καθώς τιμωρήθηκε από την Λίγκα επειδή απέτυχε να περάσει ένα αλκοοτεστ. Ο ίδιος θεώρησε άδικη αυτή την απόφαση καθώς υποστήριζε ότι η ποσότητα αλκοόλ που βρέθηκε στο αίμα του ήταν, μέσα στα νόμιμα όρια. Αλλά με το κακό παρελθόν που είχε και όλο το κλίμα που είχε δημιουργηθεί εις βάρος του, κανείς σχεδόν δεν τον πίστευε.’Ηταν το τέλος του αμερικάνικου ονείρου για τον Ρόι…

    1995-2006:περιπλάνηση στον κόσμο και αίτημα επανένταξης στο ΝΒΑ(2003)

    Η τελευταία δεκαετία της καριέρας του ήταν ένας δρόμος χωρίς προορισμό. Ο Ρόι περιπλανήθηκε σε Ελλάδα(Ηρακλής,Έσπερος),Κίνα και Ρωσία ενώ αγωνιζόταν έως τα 40 του σε ομάδες της Αμερικής από το CBA και το USBL, προσπαθώντας να κερδίζει χρήματα για να ζήσει. ΤΟ 2003 έκανε αίτημα επανένταξης στο NBA, όντας 39 ετών, σε μια προσπάθεια να ”καθαρίσει” το όνομά του πριν αποσυρθεί. Του ζητήθηκε να περνά κάθε βδομάδα drug test και αλκοοτεστ, κάτι που ο ίδιος το έπραξε αλλά τελικά η επιθυμία του δεν πραγματοποιήθηκε…

    Γενικά ο Ρόι Τάρπλεϊ είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ταλέντου που χάθηκε από εξωαγωνιστικούς λόγους και από κακές συνήθειες. Υπήρξε ”ευλογία” και κατάρα για τις ομάδες που αγωνίστηκε καθώς η πορεία του ποτέ δεν ήταν σταθερή. Πέθανε στις 9/1/2015, σε ηλικία 50 ετών, στην κλινική που νοσηλευόταν από πρόβλημα στο συκώτι, αφήνοντας μια σπουδαία ιστορία που θα μπορούσε όμως να είναι πολύ μεγαλύτερη και ενδοξότερη από κάθε άποψη.

    Αιωνία σου η μνήμη Ρόι…!

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xF5Vje2qD44
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Hw74PMToyBs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hsuhQn6_Uyg
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=npgnIcg9gLc

  • Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζόρτζ Μπεστ: Κέρδισε τα πάντα. Έχασε από το Αλκοόλ

    Τζορτζ Μπεστ

    Ο Τζόρτζ Μπεστ αποτέλεσε μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτοκαταστροφικού ποδοσφαιριστή.Ακροβατώντας συνεχώς μεταξύ ζωής και θανάτου, επιχείρησε να συνδυάσει μια σύντομη καριέρα με την ατίθαση ζωή ενός hippie.

    Δεν το κατάφερε, ωστόσο έμεινε η ”σφραγίδα” του τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στον τρόπο ζωής του εκτός γηπέδων.

    Ο Τζορτζ Μπεστ έχασε τη μάχη με την ζωή στις 25 Νοεμβρίου του 2005. Το ποτό που τόσο λάτρεψε τον οδήγησε μοιραία σε αυτό το μονοπάτι…

     

    Γενικά για τον Μπεστ

    \n17 ετών δοκιμάστηκε από τον σερ Ματ Μπάσμπι στην μεγάλη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σε δέκα χρόνια είχε στο ενεργητικό του 466 εμφανίσεις με τους “κόκκινους διαβόλους” και 178 γκολ.

    Τζορτζ Μπεστ – Πελέ

    Ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ευρώπης του 1968 γεννήθηκε στην Βόρεια Ιρλανδία κάτι που τον εμπόδισε να συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις.

    Εν τούτοις, αυτό δεν απέτρεψε τον Πελέ να τον χαρακτηρίσει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που έχει δει…

    Επίσης, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα δήλωσε  ότι ήταν το ίνδαλμά του. Ο Μπεστ στάθηκε η αιτία να ”γεννηθούν” σκέψεις για μία Ενωμένη Ιρλανδία σε ποδοσφαιρικό επίπεδο, όπως συμβαίνει στο ράγκμπι και το χόκεϊ, έτσι ώστε η χώρα να μην είναι ο ”κομπάρσος” της Μεγάλης Βρετανίας.

    Εκτός όμως από τα παραπάνω,υπήρξε και η ”άλλη όψη του νομίσματος”. Έχοντας κατακτήσει τα πάντα σε ηλικία 22 ετών, σταμάτησε το ποδόσφαιρο στα 27 του χρόνια.Οι καταχρήσεις αλκοόλ, το πάθος του με τις γυναίκες και ο τζόγος τον οδήγησαν σε ένα τέλος που κανένας άνθρωπος δεν θα ήθελε…

    Η αρχή…

    Γεννημένος στο Μπέλφαστ, στις 22 Μαΐου του 1946, ο Τζορτζ Μπεστ πέρασε αρκετά δύσκολα παιδικά χρόνια. Η οικογένειά του άνηκε στο εργατικό στρώμα του Κρέγκαφ, στο κέντρο της πρωτεύουσας της Βόρειας Ιρλανδίας και τα χρήματα που έβγαζε ήταν πολύ λίγα.

    Στο σχολείο ήταν από τους καλύτερους μαθητές στην τάξη του και έδειξε από νωρίς το πάθος του για μπάλα αφού την ώρα της γυμναστικής έπαιζε ποδόσφαιρο, κάτι που αργότερα, οι καθηγητές του στο γυμνάσιο “Γκρόσβενορ” δεν του επέτρεπαν επειδή το σχολείο ήταν γραμματικό.

    Τζορτζ Μπεστ 17 ετών

    Ο πεισματάρης Μπεστ, για να μπορέσει να συνεχίσει το χόμπι του, γράφτηκε στον τοπικό σύλλογο. Σε ένα παιχνίδι της Κρέγκαφ με την Μπόιλαντ (ομάδα γεμάτη με 18χρονους), ο 15χρονος Μπεστ σκόραρε δύο φορές και οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 4-2. Για καλή του τύχη, τον αγώνα παρακολούθησε ο σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπομπ Μπίσοπ, ο οποίος στην συνέχεια επικοινώνησε με τον ”θρυλικό” Ματ Μπάσμπι…

    Ο τεχνικός των “κόκκινων διαβόλων“, ο οποίος επιθυμούσε να οδηγήσει την ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης μέσα σε δέκα χρόνια από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου (1958), δέχτηκε να δοκιμάσει τον Μπεστ. Ωστόσο έχοντας να ανταγωνιστεί ”ιερά τέρατα”, όπως ο Μπόμπι Τσάρλτον και ο Χάρι Γκρεγκ (ο τερματοφύλακας της πατρίδας του), δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει.

    Ωστόσο λίγο αργότερα επέστρεψε στο Μάντσεστερ και το πείσμα του τον οδήγησε στο να αποτελέσει, σε ηλικία 17 ετών, μια από τις επιλογές του Μπάσμπι.

     

    Οι μέρες δόξας

    Ο Τζορτζ Μπεστ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 14 Σεπτεμβρίου του 1963, σε ηλικία 17 ετών και 4 μηνών, κόντρα στην Γουέστ Μπρομ. Λίγο πριν συμπληρώσει τα 18 του χρόνια, ο Μπεστ συμμετείχε για πρώτη φορά και σε αγώνα με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, τη Βόρεια Ιρλανδία. …

    Η Θρυλική επίθεση της Μάντσεστερ

    Ο δεξιοπόδαρος μεσοεπιθετικός, όντας μόλις 50 κιλά στην αρχή, αναγκάστηκε να αναπτύξει σε τεράστιο βαθμό ορισμένα προσόντα τα οποία θα τον άφηναν στην ιστορία. Ελαστικότητα, εκρηκτικότητα, ντρίμπλα και ευελιξία στις κινήσεις ήταν τα ατού του Μπεστ, με τα οποία ”γλιστρούσε” ανάμεσα από τους αντιπάλους.

    Ήταν στις 29 Δεκεμβρίου του 1963, σε παιχνίδι απέναντι στην Μπέρνλι στο “Ολντ Τράφορντ“, σκόραρε το πρώτο του γκολ στην νίκη της Γιουνάιτεντ με 5-1.

    Με το τέλος της σεζόν 1963-64, η Μάντσεστερ είχε μια φοβερή επίθεση που την αποτελούσαν οι. Μπεστ, Λόου, Χερντ, Τσάρλτον και Κόνελι, υπό τις  οδηγίες του Μπάσμπι, με αποτέλεσμα να κατακτήσει  τον τίτλο του πρωταθλητή το 1965 και το 1967. Το 1966, στον προημιτελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών κόντρα στην μεγάλη Μπενφίκα, η Μάντσεστερ κέρδισε με 5-1, με τον Μπεστ να σημειώνει δύο γκολ και να πραγματοποιεί ίσως την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του.

    Τζορτζ Μπεστ – Χρυσή Μπάλα 1968

    Τελικά το 1968 η επιθυμία του Μπάσμπι πραγματοποιήθηκε. Η Μάντσεστερ κέρδιζε στον τελικό του Πρωταθλητριών την Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο με 4-1 και στέφτηκε πρωταθλήτρια αφιερώνοντας τον τίτλο στα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας του 1958.Ο Μπεστ πέτυχε το δεύτερο γκολ της αναμέτρησης, πραγματοποιώντας ένα σόλο, περνώντας και τον τερματοφύλακα.

    Το τέλος της σεζόν βρίσκει τον Τζορτζ Μπεστ να κατακτά τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή… Μάλιστα, ο ίδιος ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 28 γκολ, αν και δεν ήταν “καθαρόαιμος” επιθετικός.

    Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα χριζόταν κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου. Το 1970, σε αγώνα κόντρα στην Νορθάμπτον για το κύπελλο Αγγλίας , σημειώνει έξι γκολ και η ομάδα του κερδίζει με 8-2. Έτσι, έγινε ο μοναδικός παίκτης του συλλόγου με 6 τέρματα σε ένα ματς.

    Η εμφάνιση της τηλεόρασης και η εικόνα του Μπεστ να ξεπερνάει τους αντιπάλους σαν σταματημένους, γρήγορα τον απογείωσε στο φίλαθλο κοινό.Η πτώση όμως ήταν κοντά…

    O Τζορτζ Μπεστ όταν μεσουρανούσε – Στα 22 του είχε κατακτήσει τα πάντα…

     

    Η κατάρρευση του θρύλου…

    Το παρατσούκλι του ήταν “ο πέμπτος Beatle” κάτι που οφειλόταν στο όμορφο παρουσιαστικό του. Ήταν μόλις 22 ετών, και είχε ήδη αποκτήσει όλα όσα θα επιθυμούσε κανείς.

    Χρήματα, γυναίκες, αλκοόλ και τζόγος ήταν στην πρώτη γραμμή της ζωής του…. Ο Μπεστ ήταν είδωλο, πια, για άτομα κάθε φύλου και κάθε ηλικίας. Αυτή η εικόνα του pop-symbol που φρόντιζε να διατηρεί, κατάφερε τελικά να τον καταστρέψει.

    Τζορτζ Μπεστ – Το αλκοόλ έρεε πάντα άφθονο

    Στο επίκεντρο της προσοχής κάθε στιγμή, ο Μπεστ άρχισε να μην μπορεί να αποδώσει αγωνιστικά. Ορισμένες επιχειρηματικές κινήσεις του(άνοιγμα καταστημάτων και νυχτερινών μαγαζιών) δεν πήγαν όπως περίμενε και γνώρισε αμέσως την πρώτη αποτυχία. Στην ερωτική του ζωή άλλαζε τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα πηγαίνοντας με διάσημες και άσημες.

    Με την αποχώρηση του Μπάσμπι από την προπονητική το 1969, κανείς πλέον δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον Μπεστ. Οι Φρανκ Ο’ Φάρελ και Τόμι Ντόχερτι που τον διαδέχθηκαν δεν είχαν την υπομονή του Μπάσμπι και τον τρόπο να “χαλιναγωγήσουν” τον Μπεστ, ο οποίος αντιδρούσε με συχνές απουσίες από τις προπονήσεις.

    Το 1970 αποκλείεται από την εθνική Βόρειας Ιρλανδίας, με αφορμή λάσπη που πέταξε σε έναν διαιτητή. Από το 1972 άρχισε η σταδιακή αποχώρησή του από την Μάντσεστερ αφού άλλοτε αγωνιζόταν και άλλοτε όχι. Τελικά η συμμετοχή του Μπεστ στην ήττα της Γιουνάιτεντ από την ΚΠΡ με 3-0 το 1974, έμελλε να είναι η τελευταία του…

    Σε ηλικία 27 ετών, ο Μπεστ ήταν ένα φθαρμένο είδωλο. Αν και δεν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, την επόμενη δεκαετία περιπλανήθηκε στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία σαν να ήταν ένας απλός γυρολόγος, σε ομάδες δευτεροκλασάτες. Τελικώς, το 1983, σε ηλικία 37 ετών, σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο.

    Δεν σταμάτησε όμως το αλκοόλ, που τον οδήγησε και σε άλλα προβλήματα όπως το 1984, που καταδικάστηκε σε τρεις μήνες φυλάκιση, επειδή οδηγούσε μεθυσμένος και πρόσβαλε αστυνομικό… Οι συναναστροφές του με άτομα του αντίθετου φύλου παρέμειναν πολλές και έντονες. Τα λογικά του Μπεστ άρχισαν πια να μην υπάρχουν…

    Το μετέπειτα…

    Τζορτζ Μπεστ

    Τον Οκτώβριο του 2003 ο Μπέστ πούλησε το τρόπαιο του καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης που είχε κερδίσει το 1968, αλλά δεν κατάφερε να πουλήσει και αυτό του MVP που του είχαν απονείμει οι δημοσιογράφοι της Βρετανίας την ίδια σεζόν. Σκοπός του ήταν να συγκεντρώσει χρήματα ώστε να αγοράσει σπίτι στην Κέρκυρα κάτι που δεν έγινε.

    Το 2002 κάνει μεταμόσχευση ήπατος αντικαθιστώντας το κατεστραμμένο του συκώτι από το αλκοόλ…

    Το 2003, η νέα σύζυγός του, Άλεξ, συμμετέχει σε ριάλιτι, αποκαλύπτοντας άσχημες πτυχές της σχέσης της με τον Μπεστ. Στις 3 Ιανουαρίου του 2004 καταδικάζεται και πάλι για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και του αφαιρείται το δίπλωμα οδήγησης. Τον Απρίλιο του 2004 χωρίζει με την Άλεξ.

    Τον Ιούνιο του 2005 συνελήφθη με την κατηγορία ότι παρενόχλησε ένα ανήλικο κορίτσι και χτύπησε μία ενήλικη αλλά αθωώθηκε.  Λίγους μήνες μετά, στις 25 Νοεμβρίου φεύγει από την ζωή λόγω κύρωσης του ήπατος, ολοκληρώνοντας αυτόν τον θλιβερό κύκλο…

    Ατάκες του Τζωρτζ Μπεστ…

    για το πάθος του, το αλκοόλ:

    “Έχω σταματήσει να πίνω, αλλά μόνο όταν κοιμάμαι.”

    “Το 1969 εγκατέλειψα τις γυναίκες και το αλκοόλ. Ήταν τα χειρότερα 20 λεπτά τις ζωής μου.”

    “Ξόδεψα το 90% των χρημάτων μου σε ποτά, κορίτσια και γρήγορα αυτοκίνητα. Τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα.”

    για τον Ερίκ Καντονά:

    “Θα έδινα όλη την σαμπάνια που έχω πιει στη ζωή μου για να έπαιζα μαζί του σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα στο Ολντ Τράφορντ.”

    για το Ντέιβιντ Μπέκαμ:

    “Δεν έχει καλό αριστερό πόδι, δεν έχει καλή κεφαλιά, δεν μαρκάρει και δεν σκοράρει συχνά. Κατά τα άλλα είναι καλός παίκτης.”

    για τον Πολ Γκασκόιν:

    “Είχα πει κάποτε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του Γκασκόιν ήταν μικρότερος από τον αριθμό της φανέλας του και αυτός με ρώτησε: “Τι είναι δείκτης νοημοσύνης;”

    για τον εαυτό του:

    “Αν είχα γεννηθεί άσχημος κανείς δεν θα ήξερε τον Πελέ.”

     

    O Τζορτζ Μπεστ

    Απολαύστε λίγη από τη μαγεία του Τζορτζ Μπεστ όταν ήταν στην κορυφή της καριέρας του…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Pp7cTlvHgUQ\nhttps://www.youtube.com/watch?v=jYU0KsGLuxE\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HQdSpwVZ2MM\nhttps://www.youtube.com/watch?v=FcPeaeJ0Id4

  • Η τραγωδία του Χέιζελ 1985

    Η τραγωδία του Χέιζελ 1985

    Έχει χαρακτηριστεί μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και όχι άδικα, καθώς 39 άτομα έχασαν τη ζωή τους το απόγευμα της 29ης Μαΐου 1985, στο στάδιο «Χέιζελ» των Βρυξελλών. Μια τραγωδία όμως που άλλαξε μια για πάντα την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού από τους Άγγλους, με πρωτοβουλία της Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία έλαβε δραστικά μέτρα αντιμετώπισής τους. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

    Το χρονικό της τραγωδίας…

    Απόγευμα 29ης Μαΐου 1985. και η Γιουβέντους αντιμετωπίζει τη Λίβερπουλ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Περισσότεροι από 60 τηλεοπτικοί σταθμοί μετέφεραν στις χώρες τους την εικόνα του αγώνα.  Οι οπαδοί και των δύο ομάδων είχαν δημιουργήσει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα με την αστυνομία έτοιμη να παρέμβει σε περίπτωση που θα χρειαζόταν.

    Στις 5 το απόγευμα είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 60.000 οπαδοί στο στάδιο, με τους περισσότερους Άγγλους όμως να βρίσκονται υπό κατάσταση μέθης. Ο τομέας «Ζ» ήταν δίπλα στους φανατικούς  της Λίβερπουλ. Αυτές οι θέσεις ανήκαν στους ουδέτερους φιλάθλους. Εκεί είχαν καθίσει και αρκετοί Ιταλοί, φίλοι της Γιουβέντους, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στις Βρυξέλες για να δουν τον τελικό. Οι πιο πολλοί από αυτούς ήταν άνθρωποι με οικογένειες και μικρά παιδιά..

    Στις 7 το απόγευμα είχε καθοριστεί η ώρα έναρξης του αγώνα. Η κατάσταση είχε ήδη αρχίσει να γίνεται εκρηκτική από τα συνθήματα των οπαδών των 2 ομάδων. Ο τομέας «Ζ» βρισκόταν δίπλα στους Άγγλους χούλιγκαν και οι οπαδοί που βρίσκονταν εκεί καλύπτονταν από ελάχιστη αστυνομική δύναμη. Στις τάξεις των Άγγλων φιλάθλων, είχαν εισχωρήσει αρκετοί χούλιγκαν χωρίς εισιτήριο και έχοντας καταναλώσει πολύ αλκοόλ. Η κατάσταση “μύριζε μπαρούτι”.

    Περίπου μια ώρα πριν από τη σέντρα του αγώνα, οι οπαδοί της Λίβερπουλ πέρασαν χωρίς πρόβλημα το διαχωριστικό και επιτέθηκαν με ορμή στους Ιταλούς που βρίσκονταν στον τομέα «Ζ». Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των τελευταίων και για αρκετή ώρα καθίσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα εκτοξεύονταν εκατέρωθεν. Ωστόσο, οι Άγγλοι συνέχιζαν να έρχονται κατά δεκάδες στον τομέα «Ζ» αναγκάζοντας σχεδόν όλους τους Γιουβεντίνους να κάνουν άτακτη υποχώρηση.

    Αρκετοί Ιταλοί στριμώχθηκαν σε έναν τοίχο στο τέλος της εξέδρας, ο οποίος κατέρρευσε από την πίεση των σωμάτων. Δεκάδες άνθρωποι παγιδεύτηκαν κάτω από τα συντρίμμια και ποδοπατήθηκαν από πολλούς που έτρεχαν να ξεφύγουν από την μανία των Άγγλων. Απολογισμός;

    39 άνθρωποι νεκροί(32 Ιταλοί, τέσσερις Βέλγοι, δύο Γάλλοι και ένας Ιρλανδός), περισσότεροι από 350 τραυματίες , και μια κατάσταση πανικού που είχε ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση των πρώτων βοηθειών.

    Υπήρχε και συνέχεια όμως…

    Την ώρα που δεκάδες ανθρώπινα σώματα βρίσκονταν στο έδαφος, ορισμένοι Ιταλοί εξοργισμένοι έτρεξαν προς το μέρος των φιλάθλων της Λίβερπουλ. Η Αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει αυτήν την επίθεση και οι μάχες που ακολούθησαν καταγράφηκαν από τις κάμερες.

    Η μαρτυρία ενός από τους επιζώντες δείχνει το δράμα σε όλο του το μεγαλείο.

    Σώματα ήταν πεσμένα κάτω και δεν αντιδρούσαν. Πολλά από τα μικρά παιδιά πέθαναν από ασφυξία αφού τα είχαν πατήσει. Εγώ δεν πρόκειται ποτέ πια να έχω φυσιολογική ζωή. Κάθε μέρα, κάθε βράδυ, σε κάθε όνειρο μου βλέπω τους ανθρώπους εκείνους που πέθαιναν. Βλέπω τα παιδάκια που δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα.

    Και πολλοί άλλοι σίγουρα ένιωθαν έτσι…

    Η μη αναβολή του αγώνα, το άδικο πέναλτι και ο “φάουλ” πανηγυρισμός του Πλατινί…

    Η τραγωδία μεταδόθηκε ζωντανά σε όλο τον κόσμο μέσω των τηλεοπτικών σταθμών. Ο αγώνας φυσικά δεν είχε αρχίσει. Η UEFA και οι Βέλγοι απέφυγαν να αποκαλύψουν την πραγματική τραγωδία. Οι δημοσιογράφοι που προσπαθούσαν να δουν τι ακριβώς είχε συμβεί δεν μπορούσαν να βγάλουν άκρη, καθώς δεν υπήρχε καν ενημέρωση για την ύπαρξη ή μη νεκρών. Οι διοργανωτές προσπάθησαν να κρύψουν από τους ποδοσφαιριστές αυτά που είχαν πραγματικά συμβεί.

    Τελικά, οι αρχηγοί των δύο ομάδων, Ο Νιλ και ο Σιρέα, πήραν το μικρόφωνο του σταδίου, καλώντας τα πλήθη να ηρεμήσουν, ανακοινώνοντας παράλληλα ότι το παιχνίδι θα γινόταν κανονικά. Εξάλλου, οι εντολές της UEFA, απαιτούσαν το παιχνίδι να διεξαχθεί κανονικά.

    Τελικά η σέντρα έγινε στις 21.40. Αρκετοί υποστήριξαν ότι το ματς δεν έπρεπε να γίνει. Τελικά όμως έγινε. Ίσως ενδεχόμενη αναβολή του να δημιουργούσε περαιτέρω προβλήματα. Το ίδιο πάντως το ματς ξεχάστηκε τελείως όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι.

    Για την ιστορία η Γιουβέντους κέρδισε 1-0 με ανύπαρκτο πέναλτι που εκτέλεσε ο Πλατινί και  το οποίο το έδωσε ο διαιτητής θέλοντας ίσως να κατευνάσει λίγο τον πόνο των Ιταλών… Αρνητικά σχολιάστηκε πάντως ο έξαλλος πανηγυρισμός του Πλατινί, ο οποίος έδειξε να μην έχει καταλάβει το δράμα που είχε παιχτεί.

    Το “μετά” της τραγωδίας και η παρέμβαση της Θάτσερ…

    Η νίκη της Γιουβέντους, έστω και άδικη, ίσως να ήταν η επιθυμητή από την από την πλειοψηφία προκειμένου να μην υπάρξουν άλλα επεισόδια. Δεν είναι λίγοι που υποστηρίζουν ότι ο διαιτητής πήρε οδηγίες για να “εξασφαλίσει” την νίκη της Γιουβέντους. Το ποδόσφαιρο, όμως, έχασε πολλά περισσότερα εκείνο το βράδυ…

    Την επόμενη μέρα, ο παρατηρητής της ΟΥΕΦΑ, Γκούντερ Σνάιντερ, επιρρίπτει ευθύνες αποκλειστικά στους οπαδούς της Λίβερπουλ, αθωώνοντας παράλληλα τους διοργανωτές του αγώνα, τους αρμόδιους του γηπέδου, τη βελγική αστυνομία και τους φιλάθλους της Γιουβέντους.

    Η Λίβερπουλ έπρεπε να υποστεί εξοντωτικές ποινές. Στις 31 Μαΐου, η πρωθυπουργός της Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, πιέζει για την αποβολή όλων των αγγλικών ομάδων από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

    Τελικά, σε συνεννόηση της με την ΟΥΕΦΑ, θα “πετύχει” την απαγόρευση της συμμετοχής τους για 5 χρόνια ενώ για την Λίβερπουλ η απαγόρευση θα ισχύσει για ένα χρόνο παραπάνω… Ήταν βέβαια και ένα καθοριστικό χτύπημα της Θάτσερ απέναντι στον χουλιγκανισμό που βρισκόταν τότε στο αποκορύφωμά του και δημιουργούσε πολλά προβλήματα και στην Πρέμιερ Λιγκ.

    Η Βρετανική Αστυνομία εξέτασε από την πλευρά της το βίντεο του αγώνα και συνέλαβε 27 άτομα με την υποψία της ανθρωποκτονίας, πλειοψηφία εξ αυτών, γνωστοί χούλιγκαν της Λίβερπουλ.

    Το στάδιο της καταστροφής, το “Χέιζελ“, συνέχισε να λειτουργεί για περίπου δέκα χρόνια, φιλοξενώντας, όμως, αθλητικά γεγονότα άσχετα με το ποδόσφαιρο.

    Οι άτυχοι οπαδοί

    Ρόκο Ατσέρα (29), Μπρούνο Μπάλι (50), Αλφονς Μπος, Τζιανκάρλο Μπρουσκέρα (21), Αντρέα Καζούλα (11), Τζιοβάνι Καζούλα (44), Νίνο Τσερούλο (24), Βίλι Σιέλενς, Τζιουζεπίνα Κόντι (17), Ντιρκ Ντενέκι, Ντιονίζιο Φάμπρο (51), Ζακ Φρανσουά, Εουτζένιο Γκαλιάνο (35), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Φραντσέσκο Γκάλι (25), Τζιανκάρλο Γκονέλι (20), Αλμπέρτο Γκουαρίνι (21), Τζιοβαίνιο Λαντίνι (50), Ρομπέρτο Λορεντίνι (31), Μπάρμπαρα Λούσι (58), Φράνκο Μαρτέλι (46), Λόρις Μεσόρε (28), Τζιάνι Μαστρολάκο (20), Σέρτζιο Μπαστίνο Ματσίνο (20), Λουτσιάνο Ρόκο Παπαλούκα (38), Λουίτζι Πιντόνε (31), Μπέντο Πιστολάτο (50), Πάτρικ Ράντκλιφ, Ντομένικο Ραγκάτσι (44), Αντόνιο Ρανιανέζε (29), Κλοντ Ρομπέρ, Μάριο Ρόνκι (43), Ντομένικο Ρούσο (28), Ταρτσίζιο Σάλβι (49), Τζιανφράνκο Σάρτο (47), Αμεντέο Τζιουζέπε Σπαλαόρε (55), Μάριο Σπάνου (41), Ταρτσίζιο Βεντουρίν (23), Ζαν Μισέλ Βαλά, Κλαούντιο Τζαβαρόνι (28)

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ClegJGD2zfE
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=q1npxg9szPY

  • Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Σώκρατες. Ιατρική, Καταχρήσεις, Πολιτική και Μπάλα…

    Στις 19 Φεβρουαρίου του 1954 γεννήθηκε στο Μπέλεμ της Βραζιλίας ένας ακόμα παίκτης που έμελλε να γράψει την δική του ιστορία στο βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο και να βαδίσει στα χνάρια των Πελέ, Ριβελίνο, Τοστάο Ζάιρζίνιο και σία.Τ’όνομα αυτού Σώκρατες… Αρχαιοελληνικό και διαλεγμένο από τον πατέρα του, ο οποίος την εποχή που γεννήθηκε διάβαζε την Πολιτεία του Πλάτωνα και έτσι έδωσε στον γιό του τ’όνομα του αρχαίου φιλόσοφου( δύο αδέρφια του Σώκρατες ονομάστηκαν Σωσθένης και Σοφοκλής,παίρνοντας και αυτά αρχαιοελληνικά ονόματα.).

    Από μικρή ηλικία και σε αντίθεση με πολλά παιδιά της ηλικίας του, ο Σώκρατες δεν είχε κάποιο ίνδαλμα από τον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά θαύμαζε άτομα από την πολιτική και καλλιτεχνική σκηνή όπως ο Τσε Γκεβάρα, ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τζον Λένον. Άνθρωπος των γραμμάτων, σπούδασε ιατρική (απέκτησε το παρατσούκλι ”Δρ Σώκρατες”)ενώ, παράλληλα, έγραφε άρθρα σε εφημερίδες πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου.

    Παρά την ιατρική ο Σώκρατες έπινε και κάπνιζε σε υπερβολικό βαθμό,τα φυσικά του προσόντα όμως ήταν τέτοια που του επέτρεψαν να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και το 1974 υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Μποταφόγκο.Τέσσερα χρόνια μετά, σε μια Βραζιλία που υπήρχε το δικτατορικό πολίτευμα, ο Σώκρατες, όντας και αριστερός, μεταγράφηκε στην Κορίνθιανς, στην οποία εφαρμοζόταν η κορινθιακή Δημοκρατία και προέβλεπε συμμετοχή των παικτών σε αγωνιστικά και διοικητικά ζητήματα.

    Η παραπάνω μεταγραφή ήταν ότι καλύτερο για τον Σώκρατες, ο οποίος έμεινε στην ιστορία  τόσο για την υψηλή του τεχνική κατάρτιση(βρίσκεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα ονόματα του βραζιλιάνικου και παγκόσμιου ποδοσφαίρου) όσο και για τα πολιτικά μηνύματα που προσπαθούσε να περάσει, κυρίως μέσω μιας κορδέλας που φόραγε στο κεφάλι του και έγραφε ”Ελευθερία και Δικαιοσύνη” ή ”Οι άνθρωποι χρειάζονται δικαιοσύνη”.

    Αγωνιστικά διατήρησε το υψηλό του επίπεδο για πάρα πολλά χρόνια. Πέρα από τις βραζιλιάνικες ομάδες, πέρασε έναν χρόνο από την Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ιταλική Φιορεντίνα. Με την φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας  εντυπωσίασε την υφήλιο στα Μουντιάλ του 1982 και του 1986, άσχετα αν δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο από αυτά.(το κατάφερε μερικά χρόνια αργότερα, το 1994, ο μικρότερος αδερφός του Ράι).

    Το 2004 επέστρεψε για ένα μήνα στην δράση σε μια ερασιτεχνική ομάδα της Αγγλίας (Garforth) και εργάστηκε ως παίκτης-προπονητής. Ήταν η τελευταία ”σάμπα” του μεγάλου Βραζιλιάνου, οποίος το 2011 άφησε την τελευταία του πνοή στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Σάο Πάολο Άλμπερτ Άινστάιν, από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, που ήταν άλλωστε και το πάθος του-κατά τα άλλα- εξαιρετικού αθλητή και ανθρώπου Σώκρατες…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XcqAD697Cbk