SportBrio

Tag: τζορνταν

  • Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Μάικλ Τζόρνταν. Δεν τον σταμάτησαν ούτε με δηλητηρίαση… (The Flu Game)

    Ο, για πολλούς, απόλυτος “θεός” του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, ελάχιστες φορές μπορούσε να σταματηθεί από κάποιον αντίπαλο. Ειδικά όταν έπαιζε τελικούς με τους Μπουλς ήταν πιο παθιασμένος απ’ότι σε όλη την σεζόν. Άλλωστε αποτελούσε το απόλυτο βαρόμετρο και τον κύριο λόγο που η ομάδα του Σικάγο κατέκτησε 6 τίτλους. Και όμως ο τίτλος του 1997 θα μπορούσε να είχε χαθεί από μια πίτσα…

    Ήταν Ιούνιος του 1997 και 2 μέρες πριν διεξαχθεί ο 5ος τελικός μεταξύ Μπουλς και Τζαζ, με την σειρά να βρίσκεται στο 2-2 και τον πέμπτο αγώνα να γίνεται στην έδρα των τελευταίων (Delta Center). Η αποστολή των Μπουλς βρισκόταν σ’ένα ξενοδοχείο στην Γιούτα. Κάποια στιγμή τον Τζόρνταν τον έπιασε πείνα και, καθώς η ώρα ήταν περασμένη και το room-service δεν λειτουργούσε, αποφάσισε, παρουσία του γυμναστή της ομάδας Tim Grover και κάποιων άλλων παικτών που βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο να παραγγείλει πίτσα. Ο Grover, όπως ο ίδιος δήλωσε, “είχε κακό προαίσθημα γι’αυτήν την παραγγελία” μιας και τότε δεν υπήρχαν στην Γιούτα πολλά ξενοδοχεία και όλοι ήξεραν που έμενε η αποστολή των Μπουλς”. Τελικά η πίτσα ήρθε και έφαγε μόνο ο Τζόρνταν. Λίγες ώρες μετά όμως, αισθανόμενος έντονη αδιαθεσία, κάλεσε τον γυμναστή και τον γιατρό στο δωμάτιο του. Η διάγνωση ήταν δηλητηρίαση….

    Τις επόμενες 2 μέρες, ο Τζόρνταν δεν πήγε καν στις προπονήσεις και γενικά ήταν σε χάλια κατάσταση. Οι γιατροί του είχαν πει να μείνει στο κρεβάτι αλλά την μέρα του αγώνα αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε ν’αφήσει την ομάδα μόνη της. Έβαλε την φόρμα και ακολούθησε την αποστολή στο γήπεδο.Στην πρώτη περίοδο ήταν σχεδόν άφαντος, στην δεύτερη ανέκαμψε πετυχαίνοντας 17 πόντους και όταν τελείωσε πήγε στα αποδυτήρια με την βοήθεια ανθρώπων τις ομάδας, οι οποίοι του έδιναν υγρά και του έβαζαν κρύες πετσέτες στο κεφάλι για να μην αφυδατωθεί. Το πρόβλημα όμως ήταν σοβαρό και ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση…

    Στην τρίτη περίοδο ο Τζόρνταν ξεκίνησε νωθρά αλλά όταν οι Τζαζ προηγήθηκαν με 77-69, έτρεξε ένα σχεδόν δικό του 10-0 και έβαλε τους Μπουλς μπροστά. Τελικά ο μεγάλος Τζόρνταν τα κατάφερε ξανά. Βάζοντας τους 15 από τους 23 πόντους της ομάδας του στην 4η περίοδο και κάνοντας με δικό του καλάθι το 88-85 λίγο πριν το τέλος, οι Μπουλς νίκησαν με 90-88 κι έκαναν το 3-2 στη σειρά, παίρνοντας τελικά τον τίτλο στην έδρα τους. Ο Τζόρνταν εκείνη τη βραδιά σταμάτησε στους 38 πόντους(!) και το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως “The Flu Game” και η σκηνή που ο Τζόρνταν, στο τέλος του αγώνα, πάει προς τα αποδυτήρια υποβασταζόμενος από τον Πίπεν έμεινε στην ιστορία…

    Μετά το ματς ο ίδιος δήλωσε ότι “αν είχε χάσει θα ένιωθε συντετριμμένος” και χαρακτήρισε το ματς ως “μάχη με τον εαυτό του”. Από την μεριά του, ο προπονητής των Μπουλς, Φιλ Τζάκσον αποθέωσε τον Τζόρνταν λέγοντας ότι “βάσει συγκυριών ήταν το κορυφαίο ματς στην ιστορία του και μια ηρωική προσπάθεια που απογείωσε ακόμα πιο ψηλά τον θρύλο του”. Ο Air Τζόρνταν ήταν και πάλι νικητής…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YIzrYcgfOH4#t=90

    Στιγμιότυπα του Αγώνα:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2os-hfXSUlA

  • McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.

    Το NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…

    Το McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.

    Συμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).

    Αν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).

    Να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)

    Παρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs

  • Η πραγματική ”ομάδα-όνειρο” (Dream Team).

    Η πραγματική ”ομάδα-όνειρο” (Dream Team).

    Πριν 22 χρόνια ,στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, έμελλε να μάθουμε για πρώτη φορά τον όρο ”ομάδα-όνειρο”(Dream Team) και να τον καταλάβουμε και στην πράξη. Συγκεκριμένα, το NBA, μετά από κάποιες αποτυχίες των ΗΠΑ (Ολυμπιακοί Σεούλ 1988, Παγκόσμιο 1990) αποφάσισε μια και καλή η ομάδα να αποτελείται από επαγγελματίες και όχι από κολλεγιόπαιδα. Έτσι μάζεψε όλη την ”αφρόκρεμα” εκείνης της εποχής και την έστειλε στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992.

    Η ”αφρόκρεμα αυτή έμελλε να αποτελείται από 12 παίκτες ,10 εκ των οποίων αργότερα μπήκαν στο Hall of Fame του NBA. Τζόρνταν, Τζόνσον, Μπέρντ,  Μπάρκλευ,  Γιούινγκ, Ρόμπινσον, Ντρέξλερ, Στόκτον, Μούλιν ,Μαλόουν,Πίπεν και ο ρούκι εκείνης της χρονιάς Λέτνερ (είχε πάρει την θέση του Αιζαια Τόμας , ο οποίος ”πλήρωσε” μια κόντρα του με τον Τζόρνταν κατά την διάρκεια της σεζόν). Εύλογα καταλαβαίνει κανείς ότι αυτή η ομάδα έπρεπε απλά να εμφανιστεί στο παρκέ για να κερδίσει.

    Μπορούμε να πούμε ότι ήταν και η πρωταγωνίστρια εκείνων των αγώνων και όπου εμφανιζόταν το λεωφορείο που τη μετέφερε γινόταν πανικός. Ακόμα και μέσα στο γήπεδο πολλοί παίκτες αντίπαλων ομάδων ζητούσαν απεγνωσμένα ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία με τους αγαπημένους τους σταρ ,τους οποίους τότε τους έβλεπαν μόνο από την τηλεόραση.(χαρακτηριστικό στιγμιότυπο στον αγώνα ΗΠΑ-Λιθουανία όπου ο ,γνωστός από τη θητεία του στον Ολυμπιακό, Καρνισόβας είχε κάτσει στη γωνία του πάγκου και τράβαγε φωτό τις καλύτερες φάσεις του αγώνα)

    Όσον αφορά το αγωνιστικό σκέλος τι να πούμε και τι να αναλύσουμε.. Νίκες κατά σειρά με Αγκόλα, Κροατία, Βραζιλία ,Γερμανία και Ισπανία (όλες με πάνω από 30 πόντους διαφορά και με μ.ο. επίθεσης περίπου 110 ανά παιχνίδι) .Στα προημιτελικά επικράτησε επί του Πουέρτο Ρίκο ενώ στον ημιτελικό διέλυσε την Λιθουανία του Σαμπόνις με 127-76. Στον τελικό με την Κροατία του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, του Ράτζα και του μελλοντικού αστεριού των Μπούλς, Κούκοτς (τον οποίο ”περιποιήθηκαν” καλά οι Τζόρνταν-Πίπεν για να του δώσουν μια γεύση στο τι θα αντιμετώπιζε στο ΝBA) , αν και στο 10 λεπτό βρέθηκαν πίσω 25-23 εντούτοις η κατάληξη ήταν ακόμα μια 30άρα και τελικό σκορ 117-85.

    Από τότε πολλές ομάδες με επαγγελματίες παίκτες των ΗΠΑ έλαβαν μέρος σε Ολυμπιάδες και Μουντομπάσκετ. Κατά γενική ομολογία όμως , την ”ανατριχίλα” που προκάλεσε  εκείνη η ομάδα ,καμία δεν μπόρεσε καν να την ”ακουμπήσει” ,όπως και τα ρεκόρ (117 μ.ο. πόντων και 33 πόντοι μ.ο. διαφοράς στο τουρνουά)
    \nhttp://youtu.be/ATvVtuf9I7g
    \nhttp://youtu.be/Hhnj-kr9_Zs
    \nhttp://youtu.be/lgLVkcecP8g

    Υ.Γ. στην ιστορία έμεινε η δήλωση του Μπάρκλευ πριν από τον πρώτο αγώνα με την Αγκόλα (”δε γνωρίζω τους παίκτες της Αγκόλα αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι έχουν μπλέξει άσχημα)

  • Όταν ο “θεός” Μάικλ Τζόρνταν δάκρυσε…

    Όταν ο “θεός” Μάικλ Τζόρνταν δάκρυσε…

    Το 1996, στους τελικούς του NBA αναμετρήθηκαν οι φοβεροί Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν (εκείνη την χρονιά έκαναν ρεκόρ νικών με 72-10(!) στη κανονική σεζόν) με τους Σηάτλ Σουπερσόνικς του Σων Κεμπ. Η σειρά κρίθηκε, μετά από 6 αγώνες, υπέρ των Μπουλς, οι οποίοι επικράτησαν με 4-2 νίκες και πήραν το πρώτο πρωτάθλημα από τη στιγμή που ο Τζόρνταν επέστρεψε (είχε αποσυρθεί προσωρινά το 1993 λόγω του θανάτου του πατέρα του από ληστές, θέλοντας να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπέιζμπολ και να εκπληρώσει έτσι την επιθυμία που είχε ο συγχωρεμένος να τον δει σε αυτό το σπορ).

    Η μέρα του 6ου τελικού που έγινε στο Σικάγο, συνέπεσε με τη μέρα “γιορτής του πατέρα”. Αυτό φόρτισε συναισθηματικά τον Μάικλ Τζόρνταν, ο οποίος, με το που τελείωσε το ματς, έπεσε στο έδαφος και ξέσπασε σε κλάματα αφού θυμήθηκε τον συγχωρεμένο γονέα του. Στη συνέχεια πήγε στα αποδυτήρια όπου συνέχισε αυτήν την προσωπική του στιγμή με ακόμα μεγαλύτερη ένταση, έχοντας τη μπάλα του τελικού αγκαλιά. Ήταν μια από τις πιο έντονες στιγμές στην ιστορία του NBA και σίγουρα η πιο δυνατή για τον “θεό” του μπάσκετ…!!
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GG5xXWHyq9g

  • Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    Φιλοξενούμενοι στο ίδιο τους το σπίτι….

    https://www.youtube.com/watch?v=-vCn-eXCu1o

    Το 1993 τέθηκαν αντιμέτωποι στους τελικούς του ΝΒΑ οι φοβεροί Σικάγο Μπουλς του Τζόρνταν με τους Φοίνιξ Σανς του Μπάρκλευ. Οι ”ταύροι”, με τον Τζόρνταν ”σεληνιασμένο’,’ και μετά από 6 φοβερούς αγώνες (π.χ. το 3ο παιχνίδι κρίθηκε σε 3 παρατάσεις ενώ το 6ο από σουτ σχεδόν στη λήξη του αγώνα) επικράτησαν με 4-2 νίκες (με μειονέκτημα έδρας) και κατέκτησαν το πρώτο ”three-peat” της ιστορίας τους (3 σερί πρωταθλήματα). To αξιοσημείωτο της σειράς ήταν ότι στα 5 από τα 6 παιχνίδια νίκησε ο φιλοξενούμενος. Ήταν και μια ”απάντηση” του Τζόρνταν στην κριτική επιτροπή του ΝΒΑ, η οποία είχε δώσει τον τίτλο του MVP στον Μπάρκλευ. Οι Μπουλς πήραν τα 2 πρώτα παιχνίδια στο Φοίνιξ, απάντησαν οι Σανς με 2 νίκες σε 3 παιχνίδια στο Σικάγο και στο 6ο παιχνίδι πήραν τον τίτλο οι Μπουλς πάλι μέσα στο Φοίνιξ με τρίποντο του Τζον Πάξον στην εκπνοή.

     

    Δείτε παρακάτω τα τελευταία 14″ του 6ου παιχνιδιού Φοίνιξ-Σικάγο και το τρίποντο του Τζον Πάξον που έδωσε τον 3ο συνεχόμενο τίτλο στους Μπουλς:

    https://www.youtube.com/watch?v=GnAr4I3-Z48