SportBrio

Tag: ολυμπιακος

  • Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αττίλιο. Η Θρυλική Τρομπέτα!

    Αποτελούσε αναμφισβήτητα μια ηγετική μορφή της εξέδρας του Ολυμπιακού. Στο σάλπισμά του κανείς δεν έπρεπε να κάθεται κάτω γιατί θα αντιμετώπιζε την ”οργή” του.’Ηθελε να κάνει όλους τους Ολυμπιακούς μια γροθιά που θα υπεράσπιζε τον Ολυμπιακό και θα γινόταν κάτω από τους ήχους μιας τρομπέτας.Ο λόγος για τον θρυλικό Αττίλιο ή κατά κόσμον Βασίλη Δουρίδα…

    Γεννημένος το 1942 στην κατεχόμενη Αθήνα, μάζευε ότι λεφτά του έδιναν για να μπορεί να είναι δίπλα στην ομάδα του Πειραιά.Σπούδαζε Ιατρική αλλά στο 4ο έτος παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.Παρολίγον συνάδελφοί του γιατροί του έλεγαν να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο γιατί κινδύνευε η υγεία του αλλά αυτός απαντούσε:

    Εγώ ζω για τον Ολυμπιακό!

    Την δεκαετία του ’90 είχε γίνει στόχος επιθέσεων 2 φορές από αγνώστους που του έστησαν καρτέρι και τον χτύπησαν άσχημα. Επίσης, η άστατη ζωή που έκανε επιβάρυνε ακόμα περισσότερο την υγεία του και τελικά πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 1994 από πνευμονικό οίδημα…

    Ο χαρακτήρας του και το ”ψευδώνυμό” του

    Ο Αττίλιο ανήκε στους λεγόμενους ”αγνούς” οπαδούς. Απλός σεμνός και πράος στην καθημερινή του ζωή, άνθρωπος με χιούμορ αλλά και φανατικός με τον Ολυμπιακό, ήταν αγαπητός σε όλο τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπως προαναφέραμε.Δούλευε υπάλληλος σε μια τράπεζα αίματος στην Αθήνα.

    Όσον αφορά το γιατί τον φωνάζανε Αττίλιο η ιστορία έχει ως εξής: ένα απόγευμα και ενώ ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καραισκάκη, ο Βασίλης Δουρίδας είχε αργήσει να πάρει την θέση του δίπλα από τα κάγκελα της θύρας 7 και σε λίγο ο αγώνας θα άρχιζε. Τρέχοντας να προλάβει έσπρωξε άθελα του μερικούς φιλάθλους που κάθονταν και ένας από αυτούς του φώναξε:

    Σιγά ρε φίλε, ποιός είσαι; Ο Αττίλιο;

    Ο Αττίλιο που εννοούσε ήταν ένας παλαιστής της εποχής, αλλά από κείνη την στιγμή και μετά έγινε και το ”ψευδώνυμο” αυτού του θρυλικού φιλάθλου…

    Ολυμπιακός και “ξερό ψωμί”…

    Ο Αττίλιο ακολουθούσε τον Ολυμπιακό σχεδόν σε όλα τα σπορ, εντός και εκτός έδρας.Περνούσε έτσι τους ήχους της τρομπέτας του σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν η ομάδα του Πειραιά.Ακόμα και με την οικογένειά του είχε προβλήματα καθώς πιο πολύ βρισκόταν στο γήπεδο παρά μαζί της.

    Έγινε το απόλυτο ”τοτέμ” της εξέδρας στο Καραϊσκάκη. Μόλις ακουγόταν η «θρυλική» τρομπέτα, οι πάντες σιωπούσαν. Τα χέρια σηκώνονταν στον αέρα και οπαδοί κάθε ηλικίας, έχοντας λάβει λάβει το μουσικό παράγγελμά του,χτυπούσαν συντονισμένα τα χέρια αποτελώντας έτσι τον κινητήριο μοχλό του Ολυμπιακού. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό “πολεμικό” παιάνα και τον ”συνόδευαν” έπειτα οι οπαδοί με το γνωστό «Ο-λυ-μπιακός, Ο-λυ-μπιακός».

    Ο Αττίλιο κοντραρίστηκε ακόμα και με την χούντα όταν μετά το τέλος ενός αγώνα με τον Ολυμπιακό Βόλου παρότρυνε το πλήθος έξω από την θύρα 1 να μην διαλυθεί παρά το αντίθετο που έλεγε η αστυνομία. Αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και να οδηγηθεί στο Τριμελές Πρωτοδικείο του Πειραιά, το οποίο στην αρχή τον καταδίκασε σε 4 μήνες φυλάκιση,αλλά κατόπιν έφεσης που έκανε αφέθηκε ελεύθερος.Συνήγορός του ήταν ο Αντρέας Υδραίος, δικηγόρος του ιστορικού προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή.

    Μπορούμε να πούμε ότι ήταν ”Ολυμπιακός μέχρι θανάτου” καθώς το γεγονός ότι συνεχώς αγνοούσε τις συμβουλές των γιατρών(του είχαν πει ότι ακόμα και το δυνατό φύσημα της τρομπέτας μπορούσε να τον επηρεάσει αρνητικά)και η αδιαφορία γενικότερα για την υγεία του οφείλονταν στο ότι θα θυσίαζε τα πάντα γι’αυτήν την ομάδα.

    Η κηδεία του Αττίλιο

    Τελικά η κατάληξη ήταν μοιραία και το 1994 πέθανε. Η σωρός του μπήκε σε κόκκινο φέρετρο(κατόπιν τελευταίας του επιθυμίας) ενώ στην κηδεία του πήγαν πολλοί επώνυμοι ανάμεσα στους οποίους και ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.Μαζί του πήρε για πάντα το θρυλικό σάλπισμα αλλά ο ήχος αυτός θα παραμένει για πάντα η ”κινητήρια” δύναμη του Ολυμπιακού…

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=UsVkxnFEQdM

     

  • Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Είναι το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης; Το BBC ερευνά…

    Με αφορμή τον αγώνα της Κυριακής 26/10/2014, το BBC έκανε ένα αφιέρωμα στο ελληνικό ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός και αναρωτιέται αν είναι αυτό το πιο επικίνδυνο ντέρμπι της Ευρώπης…
    (Olympiakos-Panathinaikos: Europe’s maddest derby?)

    Παρακάτω σας παραθέτουμε το άρθρο μεταφρασμένο για να δούμε τι εικόνα έχουν στην Αγγλία για τη “μητέρα όλων των μαχών” και κατά συνέπεια τις συνθήκες στο ελληνικό πρωτάθλημα.

    Δείτε τι αναφέρει το άρθρο χαρακτηριστικά:
    Βόμβες Μολότωφ, φωτοβολίδες, κροτίδες και μάχες. Και αυτό είναι μόνο στον αγωνιστικό χώρο…

    Καλώς ήρθατε στο ντέρμπι της Αθήνας, όπου σε πρόσφατες συναντήσεις μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είδαμε τους οπαδούς να ανάβουν φωτιές στις κερκίδες και να προσπαθούν να κάψουν τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας. 
    Αναστασίου – Ντέρμπι Ολυμπιακός Παναθηναϊκός
    Την τελευταία φορά που δύο μεγάλες δυνάμεις στην Ελλάδα συναντήθηκαν, το Μάρτιο, ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού, Γιάννης Αναστασίου, έπεσε κάτω για λίγα λεπτά αφού χτυπήθηκε από αντικείμενο που εκτοξεύτηκε από το πλήθος.

    Η τελευταία διοργάνωση του ντέρμπι που είναι γνωστό ως το «ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων»  λαμβάνει χώρα αυτή την Κυριακή και θα μπορούσε να έχει μια αγγλική γεύση, αν αγωνιστεί ο πρώην τερματοφύλακας των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάρνσλεϊ και νυν του Παναθηναϊκού Luke Steele.

    Ο 30χρονος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτειρά του, Peterborough, υπέγραψε για τον Παναθηναϊκό αυτό το καλοκαίρι, μετά από έξι χρόνια σε Μπάρνσλεϊ κι έχει ήδη μια γεύση του τι να περιμένουμε. Ο Στηλ δήλωσε στο BBC Sport:

    Το ντεμπούτο μου ήταν σε μια ισοπαλία κυπέλλου με μια ομάδα που ονομάζεται Ολυμπιακός Βόλου, με έδρα αρκετά μακριά από την Αθήνα. Αν ήταν εχθρική; Υπήρχαν πολλές φωτοβολίδες και φοβήθηκα πολύ όταν το πρώτο πυροτέχνημα προσγειώθηκε κοντά μου, αλλά σύντομα συνηθίζεις… Είναι κάτι περισσότερο από ποδόσφαιρο για τους οπαδούς, είναι σχεδόν σαν μια θρησκεία. Αλλά είμαι έτοιμος για αυτό. Θέλω μόνο να παίξω όσα παιχνίδια περισσότερο μπορώ.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    10 χιλιόμετρα χωρίζουν την Αθήνα(πόλη του Παναθηναϊκού) από το λιμάνι του Πειραιά (έδρα του Ολυμπιακού).

    Το αβυσσαλέο μίσος των οπαδών είναι τόσο μεγάλο που εκτείνεται επίσης σε Μπάσκετ, Βόλεϊ και Πόλο.

    Τον Μάρτιο 2007, ένος οπαδός του Παναθηναϊκού πέθανε κατά τη διάρκεια επεισοδίων μεταξύ των δύο ομάδων πριν από έναν αγώνα σε βόλεϊ γυναικών. Δέκα μήνες αργότερα, ένας οπαδός μαχαιρώθηκε θανάσιμα κι ένας άλλος τραυματίστηκε μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 4-0.

    Τον Μάιο του 2009, τα ΜΑΤ κλήθηκαν καθώς οπαδοί του Ολυμπιακού πέταξαν μια φωτοβολίδα, πλαστικά μπουκάλια και άλλα αντικείμενα στον πάγκο του Παναθηναϊκού κατά τη διάρκεια ενός τάιμ-άουτ σε έναν αγώνα μπάσκετ.

    Χιλιάδες αστυνομικοί καλούνται να καταστείλουν ταραχές ανάμεσα στους οπαδούς, ακόμη και αν υπάρχει απαγόρευση μετακίνησης οπαδών. Δεν είναι να απορεί αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ντέρμπι της Ευρώπης.

    Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα γενικότερα

    λέει ο Έλληνας δημοσιογράφος Πάνος Πολυζωίδης.

    Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, σκοτώθηκε ένας οπαδός σε αγώνα τρίτης κατηγορίας, αν και υπήρχαν μόνο 200 άτομα.

    Αλλά είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα σαφές μίσος, όταν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός συναντιούνται και δεν έχει σημασία αν πρόκειται για ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ ή πόλο.

    Όσον αφορά το κοινωνικό υπόβαθρο μεταξύ των δύο συλλόγων, ο Παναθηναϊκός ήταν ανώτερη μεσαία τάξη, όταν σχηματίστηκε 106 χρόνια πριν. Ο Ολυμπιακός σχηματίστηκε 17 χρόνια αργότερα σε ένα βιομηχανικό κέντρο και θεωρήθηκε ως ένα εργατικό σωματείο.

    Και οι δύο είναι τόσο μεγάλοι τώρα που προσελκύουν οπαδούς από όλα τα κοινωνικά στρώματα της κοινωνίας. Το πρόβλημα συνεχίζει όμως.

    Στο γήπεδο, ο Ολυμπιακός είναι η κυρίαρχη δύναμη, έχοντας κερδίσει 41 τίτλους πρωταθλήματος, τους τέσσερις τελευταίους σερί. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει τον τίτλο από το 2010, όταν στέφθηκε πρωταθλητής της Ελλάδας για 20η φορά.

    Φωτιά σε Ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός

    Σοβαρές διαταραχές εκδηλώθηκαν το Μάρτιο του 2012, όταν ο Παναθηναϊκός, που έπαιζε τους εντός έδρας αγώνες στο Ολυμπιακό Στάδιο, καθώς το μέλλον της κανονικής του έδρας( γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης) ήταν στον αέρα, νίκησε τον Ολυμπιακό 1-0. Η έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου καθυστέρησε κατά 45 λεπτά, καθώς οπαδοί πέταξαν στην αστυνομία βόμβες μολότοφ, φωτοβολίδες και ρουκέτες, και το παιχνίδι στη συνέχεια διακόπηκε εντελώς.

    Είκοσι αστυνομικοί τραυματίστηκαν κι έγιναν πάνω από 50 συλλήψεις, ενώ τρία πυροσβεστικά οχήματα κλήθηκαν για να σβήσουν τις φλόγες, όπως εκατοντάδες οπαδοί έφευγαν από τις κερκίδες. Ο Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 5 βαθμών και 4 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών.

    Δύο χρόνια νωρίτερα, ένα νικητήριο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα από τον πρώην παίκτη της Μπλάκμπερν, Ματ Ντέρμπισαϊρ, έκανε τους οπαδούς του Παναθηναϊκού να προσπαθήσουν να βάλον φωτιά στον προπονητη των φιλοξενούμενων.
    Ντέρμπισαϊρ, που οι εφημερίδες του έδωσαν το παρατσούκλι “Ο Άγγλος Εκτελεστής” γι’αυτό το γκολ, δήλωσε στο BBC Sport:

    Οι οπαδοί είναι φανατικοί. Σε μια εβδομάδα ντέρμπι, σου λένε ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ. Και αν δεν μπορείς να νικήσεις, ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ. Πιστεύουν ότι, ακόμα κι αν η ομάδα δεν κερδίσει τίτλους, αυτό πρέπει να το κερδίσει οπωσδήποτε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το γκολ στον Παναθηναϊκό. Η μπάλα πέρασε στην περιοχή και κατευθύνθηκε προς το τέρμα. Ο τερματοφύλακας απέκρουσε και το έβαλα στην επαναφορά. Ακόμα δέχομαι μηνύματα από οπαδούς του Ολυμπιακού γι’αυτό το γκολ

    Ο Στηλ εύχεται μια μέρα χωρίς περιστατικά αφού αρνήθηκε τις προτάσεις συλλόγων άλλων χωρών για να μεταβεί στην Ελλάδα με διετές συμβόλαιο μετά τον υποβιβασμό της Μπάρνσλεϊ στο τέλος της περσινής σεζόν:

    Ήρθα εδώ με μόνο μία τσάντα για συνομιλίες, αλλά συμφώνησα πολύ γρήγορα

    πρόσθεσε ο πρώην παίκτης της Γουέστ Μπρομ, ο οποίος ζει δίπλα στο Αιγαίο Πέλαγος στην Αθήνα, στο προάστιο της Γλυφάδας, σε σπίτι κατά καιρούς, πολλών εκατομμυριούχων, υπουργών και προσωπικοτήτων στην Ελλάδα.

    Είναι μια όμορφη χώρα κι εγκαταστάθηκα καλά, έχω μαθήματα ελληνικών μία φορά την εβδομάδα. Είχα μια-δυο άλλες προσφορές από συλλόγους του πρωταθλήματος, αλλά ο Παναθηναϊκός μου φάνηκε η πιο σωστή επιλογή. Ήμουν ήδη στη Μπάρνσλεϊ για έξι χρόνια και ήμουν κάπως βολεμένος, ήθελα να αισθανθώ κάποιο φόβο και να βγω έξω από τα νερά μου λίγο.

    Την Κυριακή στο Στάδιο Καραϊσκάκη πρέπει να δούμε αν πραγματοποιηθεί η ευχή του Στηλ…

     

    (Πηγή: BBC Sport)

     

  • Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1964: Η συμμαχία των οπαδών

    Είναι γνωστό ότι ένα ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού μπορεί να αποτελείται από πάθος, ένταση και, δυστυχώς αρκετές φορές, από επεισόδια. Την δεκαετία του ’60 βέβαια δεν υπήρχε χουλιγκανισμός άρα δεν υπήρχαν και τα λεγόμενα “εκτεταμένα επεισόδια” τα οποία οδηγούν σε διακοπή αγώνα, υλικές ζημιές, τραυματισμούς κτλ κτλ. Αντί αυτού υπήρχε η απλή “καζούρα” που γινόταν μεταξύ των φιλάθλων, η οποίοι καθόντουσαν και στις ίδιες εξέδρες, πράμα που σήμερα ακούγεται ως “σενάριο επιστημονικής φαντασίας”.

    Και όμως ακόμα και τότε υπήρξε ένας αγώνας με επεισόδια και υλικές καταστροφές αλλά για λόγους εντελώς διαφορετικούς από τους σημερινούς.

    Στις 17 Ιουνίου 1964 Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός αναμετρήθηκαν στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας για τον ημιτελικό του κυπέλλου. Με το τότε σύστημα δεν υπήρχε η διαδικασία των πέναλτι και σε περίπτωση που και στην παράταση το ματς έληγε ισόπαλο, οι δύο ομάδες θα έπαιζαν ξανά μεταξύ τους. Αυτό θα σήμαινε την έκδοση νέων εισιτηρίων και περισσότερα έσοδα για τις ομάδες, αφού εκείνη την εποχή, λόγω απουσίας διαφημίσεων και χορηγών, τα εισιτήρια αποτελούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό οικονομικών εισπράξεων για τις ομάδες.

    Το ματς έληξε στην κανονική διάρκεια 1-1 και στην παράταση δεν έδειχνε να αλλάζει τίποτα. Μάλιστα πολλοί οπαδοί είχαν αρχίσει την “μουρμούρα”, καθώς θεωρούσαν ότι οι παίκτες ήθελαν σκόπιμα να τελειώσουν το ματς ισόπαλοι για τους παραπάνω λόγους.

    Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία ενός θεατή:

    Σε όλο το παιχνίδι άλλαζαν πάσες μεταξύ τους και σέρνονταν στο γήπεδο. Καμία ομάδα δεν έδειχνε διάθεση να βγει στην επίθεση. Από το πρώτο κιόλας ημίχρονο το ματς “μύριζε” στημένο. Στα τελευταία λεπτά του κανονικού αγώνα και καθ’όλη την διάρκεια της παράτασης, από την αγανάκτηση, το γήπεδο έμοιαζε με καζάνι που βράζει. Τα συνθήματα υπέρ των ομάδων είχαν σταματήσει εκατέρωθεν και μια ενιαία έντονη ιαχή “Θα μπούμε μέσα” δονούσε όλο το γήπεδο. Ο κόσμος είχε πιάσει και κούναγε τα κάγκελα από τα κιγκλιδώματα κι από το μεταλλικό θόρυβο γινόταν χαμός! Κάποια στιγμή σε μια επίθεση πρέπει να ήταν ο Δομάζος, ενώ έφτασε μια ανάσα πριν το τέρμα, ανεξήγητα γύρισε μόνος του πίσω τη μπάλα, σαν να μην ήθελε να βάλει το γκολ… Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο κόσμος εξαγριωμένος άρχισε να σπάει ό,τι έβρισκε μπροστά του κι όρμησε μέσα να λιτζάρει τους παίχτες!!

    Λίγο πριν την λήξη της παράτασης, συγκεκριμένα στο 112′, η μουρμούρα μετατράπηκε σε αγανάκτηση και οι οπαδοί των 2 ομάδων, ενώ σε όλο το ματς ήταν αντίπαλοι, συμμάχησαν και, αφού έσπασαν το κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους παίκτες και τον αγωνιστικό χώρο, μπήκαν στο γήπεδο και έσπαγαν ότι έβλεπαν μπροστά τους, κυνηγώντας παράλληλα και τους παίκτες. Ξηλώθηκαν καθίσματα, πετάχτηκαν πέτρες ενώ κάποιοι πιο ανεξέλεγκτοι πετούσαν μέσα στα αποδυτήρια καμένες εφημερίδες με στόχο τους παίκτες.

    Το ενδεχόμενο μιας ακόμα επανάληψης αγώνα Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είχε προκαλέσει “αμοκ” στους οπαδούς οι οποίοι ένιωθαν “κορόιδα”.

    Ο απολογισμός αυτής της “λεηλασίας” ήταν ένα κατεστραμμένο γήπεδο και 5 τραυματίες αστυνομικοί. Οι παίκτες, προκειμένου να γλιτώσουν, φυγαδεύτηκαν σαν κατάδικοι και με διάφορα μέσα προσπάθησαν να “αποδράσουν” (πολλοί μεταμφιέστηκαν σε υπαλλήλους του γηπέδου για να περάσουν απαρατήρητοι από το πλήθος). Τελικά επαναληπτικός δεν έγινε ποτέ και κυπελλούχος εκείνη την χρονιά στέφτηκε η νρια του άλλου ημιτελικού, ΑΕΚ.

    Λίγα χρόνια μετά, ο μεγάλος στρατηγός του Παναθηναϊκού, Μίμης Δομάζος, θα δηλώσει ότι “δεν υπήρξε κανένα συνεννοημένο παιχνίδι αλλά οι συνθήκες διεξαγωγής εκείνου του αγώνα (καλοκαίρι με 40 βαθμούς) ήταν αυτές που έκαναν τους ποδοσφαιριστές να μην μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα”. Η ιστορία πάντως έγραψε ότι εκείνη την ημέρα οι οπαδοί των 2 “αιωνίων” συμμάχησαν για πρώτη και τελευταία, έως σήμερα, φορά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ikF8lNPR0KE

  • McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    McDonald’s Open. Όταν η FIBA συναντούσε το NBA!

    Οι συναντήσεις ομάδων του NBA με αντίστοιχες της Ευρώπης είχαν πάντα ενδιαφέρον όσον αφορά τα σχόλια που ακολουθούσαν του τύπου περί του πόσο κοντά έχει έρθει η Ευρώπη στο ΝΒΑ και ποιοί παίκτες από την Ευρώπη είναι ικανοί να παίξουν σ’αυτό.

    Το NBA EUROPE LIVE TOUR (περιοδεία ομάδων του ΝΒΑ στην Ευρώπη), που διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια, μας δείχνει ότι οι ομάδες της Ευρώπης μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτές του ΝΒΑ και κάποιες φορές να τις νικήσουν. Έστω και αν οι τελευταίες υστερούν σε προετοιμασία, η αξία των νικών αυτών δεν μειώνεται αν λάβουμε υπόψιν μας τους αγώνες των McDonald’s Open…

    Το McDonald’s Open, όπως λεγόταν λόγω του χορηγού, την ομώνυμη εταιρία φαστ-φουντ, ξεκίνησε το 1987 και διεξήχθη τελευταία φορά το 1999 μετά από 9 διοργανώσεις. Σε σύγκριση με το NBA EUROPE LIVE TOUR είχε πιο επίσημο χαρακτήρα με την μορφή τουρνουά σε σύστημα νοκ-άουτ αγώνων.

    Συμμετείχε συνήθως μια ομάδα από το ΝΒΑ (σχεδόν πάντα ο πρωταθλητής), κάποιες εμπορικές ομάδες της Ευρώπης, κάποιες της Λατινικής Αμερικής και στις δύο πρώτες διοργανώσεις συμμετείχαν 2 εθνικές ομάδες (ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία). Οι ομάδες του ΝΒΑ κατέκτησαν όλα τα τουρνουά αήττητες και απειλήθηκαν πολύ λίγες φορές (ο τελικός του 1991 ανάμεσα στους Λέϊκερς του Μάτζικ και την Μπανταλόνα του Βιγιακάμπα ήταν μια από αυτές).

    Αν και δεν ήταν σε φουλ φόρμα οι διαφορές ήταν εμφανείς, κάτι που όμως ισοσκελιζόταν κάπως από το γεγονός ότι οι κανονισμοί ήταν του ΝΒΑ (π.χ τέσσερα 12λεπτα, 24″ επίθεση και 7.25μ. ή 6,75μ. το τρίποντο).

    Να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς (1993), καθιερώθηκε το “Drazen Petrovic Trophy” ως το βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη του τουρνουά. (η εικόνα του Τζόρνταν να το κρατάει στα χέρια του μετά το τέλος του αγώνα Chicago Bulls-Ολυμπιακός, στην μοναδική συμμετοχή ελληνικής ομάδας, είναι από τις εικόνες που έμειναν στο πάνθεον αυτού του θεσμού)

    Παρά την εμπορικότητα του θεσμού όμως, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας οδήγησε στην σταδιακή απαξίωσή του και τελικά οδήγησε στην κατάργησή του το 1999. Στην χώρα μας δεν διεξήχθη ποτέ, καθώς τότε δεν υπήρχαν πολλά καταστήματα McDonald’s στην Ελλάδα και έτσι δεν θα είχε απήχηση η διαφήμιση του χορηγού.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LLuASIeEgTc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GxiaQwRfH5M
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=GWF9yTwrHKs

  • Οι τέσσερις χαμένοι τελικοί του βόλεϊ και ο ιταλικός “εφιάλτης”(Πρωταθλητριών).

    Οι τέσσερις χαμένοι τελικοί του βόλεϊ και ο ιταλικός “εφιάλτης”(Πρωταθλητριών).

    Στην χώρα μας, αναμφισβήτητα, το άθλημα που μας έχει προσφέρει τις πιο πολλές χαρές σε συλλογικό επίπεδο είναι το μπάσκετ.(κατακτήσεις Ευρωλίγκας, Κυπελλούχων, Κόρατς κτλ). Όμως το βόλεϊ, αν και πάντα ήταν ερασιτεχνικό, κατά καιρούς μας χάριζε επιτυχίες και μάλιστα 4 φορές παραλίγο να μας οδηγήσει στην κορυφή τη Ευρώπης. Ένα άθλημα λίγο προβεβλημένο στην χώρα μας αλλά με διαχρονικές επιτυχίες και και σεβασμό των συλλόγων μας στην Ευρώπη. Ας θυμηθούμε τις 4 παρ’ολίγον κατακτήσεις της ευρωπαϊκής κορυφής.
    \n1992 final four στο ΣΕΦ

    Σ’εκείνο το final four το ΣΕΦ θύμισε κάτι από τις μαγικές βραδιές του 1987 (κατάκτηση Ευρωμπάσκετ από την Εθνική). Πολλοί φίλοι του βόλεϊ και περισσότεροι του Ολυμπιακού κατέκλυσαν το φαληρικό στάδιο με σκοπό να δούνε τον Ολυμπιακό να φτάνει στην κορυφή της Ευρώπης. Στον ημιτελικό αυτή η αισιοδοξία γιγάντωσε καθώς ο Ολυμπιακός των Μουστακίδη, Τριανταφυλλίδη, Ντράγκοβιτς και του μεγάλου Ράιμοντς Βίλντε απέκλεισε δια περιπάτου την ΤΣΣΚΑ Μόσχας η οποία είχε κατακτήσει 13 φορές το Πρωταθλητριών. Στον τελικό όμως, ο τραυματισμός του Βίλντε δεν του επέτρεψε να διεκδικήσει κάτι καλό απέναντι στην παγκοσμίου κλάσεως ιταλική Μεσατζέρο Ραβένα των Αντρέα Γκαρντίνι και των, χρυσών Αμερικανών στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988, Κίραλι και Στιβ Τίμονς.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=dLyWkHoWb38
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=NJ5dGiD75uc
    \nFinal four 2002 Οπόλε (Πολωνία)

    Το 2002 ο Ολυμπιακός φτάνει σ’έναν ακόμα τελικό αποκλείοντας στα ημιτελικά την διοργανώτρια Μόστοσταλ. Η ατυχία όμως χτύπησε γι’άλλη μια φορά την πόρτα των “ερυθρόλευκων”, καθώς σ’εκείνο το ματς η ομάδα του Ντανιέλε Ρίτσι έχασε με τραυματισμό τον Γκιούρδα, ο οποίος πάτησε άτσαλα στο παρκέ μετά από μια φάση διαρκείας. Επόμενο ήταν στον τελικό να ηττηθεί από την Ιταλική Ματσεράτα, η οποία στον ημιτελικό είχε αποκλείσει τον Ηρακλή.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=t6Jon44DLJE
    \n2005 Final Four Θεσσαλονίκη

    Το 2005 χάθηκε ίσως η μεγαλύτερη ευκαιρία για ελληνική ομάδα να γίνει πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ο μεγάλος Ηρακλής του κόουτς Αλέκου Λεώνη, έχοντας στην σύνθεσή του τους Μπάεφ, Κράβαρικ, Στάνλευ, Γκιούρδα και πολλών άλλων κερδίζει στον ημιτελικό την τότε δις-πρωταθλήτρια Λοκομοτίβ Μπέλγκοροντ (του ιδιόρρυθμου προέδρου-προπονητή Τσιπούλιν) και είναι το απόλυτο φαβορί στον τελικό με την γαλλική Τουρ. Μπροστά σ’ένα κολασμένο κοινό του κλειστού της Πυλαίας ο Ηρακλής κατακτά το πρώτο σετ αλλά μετά πληρώνει” την κούραση του στον ημιτελικό και χάνει εύκολα με 3-1 χάνοντας παράλληλα μια μοναδική ευκαιρία να γίνει η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά το Πρωταθλητριών…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=MwNU4By1sK8
    \n2006 Final four Τρεβίζο

    Ένα χρόνο μετά πάλι ο Ηρακλής, έχοντας σχεδόν την ίδια ομάδα, φτάνει σε ακόμα ένα φάιναλ φορ. Στον τελικό αντιμετώπισε την διοργανώτρια Σίσλευ του Αλεσσάντρο Φέη. Αν και πάλεψε και είχε την συμπαράσταση πολλών φιλάθλων, ο “γηραιός” λύγισε με 3-1 και έτσι για 3η φορά σε 4 συμμετοχές μια ιταλική ομάδα μας “έφραξε” τον δρόμο για την κορυφή της Ευρώπης.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=7m6AkJUMBZI

     

  • Όταν ο “Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ” – Οι εκπλήξεις στο Κύπελλο…

    Όταν ο “Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ” – Οι εκπλήξεις στο Κύπελλο…

    Το Κύπελλο Ελλάδος, παραδοσιακά, αποτελεί τον θεσμό των εκπλήξεων. Κατά καιρούς, οι μεγάλες ομάδες της Ελλάδας έχουν πέσει θύματα μικρότερων και μάλιστα με οποιοδήποτε σύστημα (νοκ-άουτ, διπλούς αγώνες ). Το σημαντικό είναι ότι σε όλες σχεδόν τις εκπλήξεις που θα αναφέρουμε, οι “μεγάλοι” αγωνίστηκαν με τις κανονικές τους ομάδες,κάτι που έδωσε μεγαλύτερη αξία στους εκάστοτε νικητές.

    Η πρώτη ομάδα που θα αναφέρουμε είναι η ΑΕΚ, η οποία έχει αποκλειστεί από ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας 5 φορές. Η πρώτη το 1972 από την Λαμία (Β’εθνική), η δεύτερη το 1973 από την Καλαμαριά (Β’εθνική), η τρίτη το 1984 πάλι από την Λαμία (Γ’εθνική), η τέταρτη το 1999 από την Μηχανιώνα (Γ’εθνική) και η πέμπτη το 2006 από το Χαιδάρι (Β’εθνική).
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=SaITl4LufhY
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=SLWRqzgvdmM

    Ο Ολυμπιακός έχει αποκλειστεί ,σε διπλό μάλιστα αγώνα , το 2007 από τα Γιάννενα (Β’εθνική) χάνοντας στην Ήπειρο με 2-0 και κερδίζοντας μόλις 2-1 στον Πειραιά στην παράταση(κ.α. 2-0 ). Επίσης , το 1976 έχασε τον τελικό με τον Ηρακλή του φοβερού Χατζηπαναγή (τελικό σκορ 4-4 ,ήττα στα πέναλτυ με 5-6) του οποίου όμως η παρουσία  δεν αφαιρούσε από τον Ολυμπιακό τον τίτλο του “φαβορί”.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=4TW_CbK4yr4
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk

    Ο ΠΑΟ έχει χάσει 2 τελικούς ,όντας το απόλυτο φαβορί . Το 1998 κόντρα στον Πανιώνιο (δεύτερο κύπελλο για την ομάδα της Νέας Σμύρνης μετά το 1979)και το 2007 απέναντι στην Λάρισα, η οποία μετά από πολλά χρόνια ξαναστέφθηκε κυπελλούχος (η πρώτη της φορά ήταν το 1985).Επίσης αποκλείστηκε το 2006 από τον Εργοτέλη (Β’εθνική τότε) και  το 2009 σε διπλούς αγώνες από τον Πανσερραικό( νεοφώτιστο τότε στην Α’εθνική)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=AMigm8g4Gtw
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=syCUbbpJjbw
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=daBn22813wc

    Τέλος, Ο ΠΑΟΚ  έχει πέσει θύμα έκπληξης το 1994-95 όταν αποκλείστηκε σε διπλή αναμέτρηση από τον Αγ.Νικόλαο(Γ’εθνική), το 1995-96 από τον Απόλλωνα στον ημιτελικό (1-3 ήττα στην Τούμπα όπου πρωτοακούσαμε τον Ντέμη Νικολαίδη), το 2006 στα πέναλτυ από τον Αγροτικό Αστέρα και το 2008 από τον Θρασύβουλο. Επίσης ,ο ”δικέφαλος του Βορρά” αποτέλεσε το πρώτο θύμα μεγάλης έκπληξης ,αφού ηττήθηκε 2-0 αό τον Αβέρωφ Ιωαννίνων.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=81eM_X8U988

    Αξίζει να αναφέρουμε και τον τελικό-έκπληξη του 1980 ανάμεσα σε Καστοριά και Ηρακλή ,όπου οι μεγάλοι δεν φτάνουν ούτε στα προημιτελικά. (το κύπελλο πήρε η Καστοριά).
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=o6dCahgzMXE

  • Το Βαλκανικό κύπελλο και οι έξι ελληνικές κατακτήσεις.

    Το Βαλκανικό κύπελλο και οι έξι ελληνικές κατακτήσεις.

    Το Βαλκανικό κύπελλο υπήρξε ένας θεσμός που κράτησε 34 χρόνια και κατά καιρούς με διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής(όμιλοι,νοκ άουτ ή και συνδυασμός των δύο). Αποτέλεσε ,αρχικά,ιδέα της τουρκικής Φενερμπαχτσέ, η οποία το 1934 πρότεινε την διεξαγωγή του Βαλκανικού κυπέλλου με συμμετοχές των πρωταθλητριών ομάδων από τις βαλκανικές χώρες, σαν κάτι αντίστοιχο του τότε Μιτρόπα Καπ(προπομπός των σημερινών διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ) στο οποίο συμμετείχαν οι πρωταθλητές των κεντροευρωπαικών κρατών. Τελικά συνάντησε την άρνηση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας ,η οποία τότε είχε καταφέρει να εξασφαλίσει την συμμετοχή της πρωταθλήτριας ομάδας της στο Μιτρόπα Καπ .

    Τελικά , το Βαλκανικό κύπελλο πρωτοδιεξήχθη το 1960 με την συμμετοχή των δευτεραθλητριών ομάδων, αλλά σταδιακά υποβαθμίστηκε .Από το 1966 συμμετείχαν ομάδες που είχαν χαμηλότερες θέσεις στα πρωταθλήματά τους και συγκεκριμένα πιο κάτω από τις ομάδες που έβγαιναν στο ΟΥΕΦΑ, Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 πολλές ομάδες αρνιόντουσαν την συμμετοχή τους και αποχωρούσαν. Η πλήρης πτώση του Βαλκανικού έγινε την δεκαετία του ’90 ,όπου σ’αυτό συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες της δεύτερης κατηγορίας ή αυτές που απλά κέρδιζαν την άνοδό τους. Τελικά το 1994 καταργήθηκε ,έπειτα απ΄π την διεξαγωγή 28 διοργανώσεων.

    Οι ελληνικές ομάδες κατέκτησαν το Βαλκανικό κύπελλο 6 φορές. Την αρχή έκανε ο Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην δεύτερη διοργάνωση (ξεκίνησε τον Δεκέμβρη 1961 και τελείωσε Σεπτέμβρη του 1963!).Σ’αυτήν συμμετείχαν 8 δευτεραθλήτριες χωρισμένες σε 2 ομίλους .Οι νικητές των δύο ομίλων πήγαν τελικό. Εκεί ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας και χρειάστηκαν 3 παιχνίδια για να αναδειχθεί τελικά η ομάδα του Πειραιά κυπελλούχος. (τότε δεν υπήρχε παράταση και πέναλτυ) Στα δύο πρώτα παιχνίδια σε Πειραιά και Σόφια επικράτησαν οι γηπεδούχοι με 1-0 και στο τρίτο ματς που έγινε στην Κωνσταντινούπολη νικητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός με γκολ του Στεφανάκου στο 87′.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=iwdeAf_1EYk

    Η επόμενη κατάκτηση προήλθε το 1971 από τον Πανιώνιο , ο οποίος στον τελικό νίκησε την Αλβανική με συνολικό σκορ 3-2 (2-1 στην Ελλάδα, 1-1 στην Αλβανία). 6 χρόνια μετά,το 1977,  ήταν η σειρά του ΠΑΟ , ο οποίος ,στον τελικό αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας ,όπως ο Ολυμπιακός το 1963 και την νίκησε με συνολικό σκορ 2-1 (0-0 στην Σόφια και 2-1 στην Αθήνα).

    Οι τρεις επόμενες κατακτήσεις ήταν από τον Ηρακλή το 1985 (τελικό με την ρουμανική Πιτέτσι ,νίκη με 4-1 στην Θεσσαλονίκη και ήττα με 1-3 στην Ρουμανία) ,από τον ΟΦΗ το 1989 (νίκη σε μονό τελικό επί της γιουγκοσλαβικής  Ραντίνσκι με 3-1 στις Σέρρες και από τον Εδεσσαικό το 1993(νίκη στον τελικό επί της βουλγαρικής Τάρνοβο με συνολικό σκορ 3-2 ,ήττα 1-0 στην Βουλγαρία και νίκη στην Έδεσσα με 3-1).

     

     

     

  • Ολυμπιακός-Φιναλίστ Champion’s League: 4-1

    Ολυμπιακός-Φιναλίστ Champion’s League: 4-1

    Ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό αφορά τις αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με φιναλίστ προηγούμενης χρονιάς. Με μια ματιά στο παρελθόν, θα διαπιστώσει κανείς πως ο Ολυμπιακός έχει αναμετρηθεί 5 φορές στην έδρα του με περσινή φιναλίστ του Champion’s League, δημιουργώντας μια καλή παράδοση αφού έχει κερδίσει 4 φορές και έχει χάσει μόλις μία. Μάλιστα, σε μία εξ’αυτών, την αναμέτρηση με τη Μπάγερν Λεβερκούζεν, πραγματοποίησε τη νίκη με τα περισσότερα γκολ σε αγώνα, σημειώνοντας 6, στο ιστορικό 6-2.

     

    Αναλυτικά οι αναμετρήσεις Ολυμπιακός-Φιναλίστ Champion’s League:
    \n25/10/2000: Ολυμπιακός – Βαλένθια: 1-0
    \n18/9/2002: Ολυμπιακός – Μπάγερν Λεβερκούζεν: 6-2
    \n30/9/2003: Ολυμπιακός – Γιουβέντους: 1-2
    \n3/11/2004:  Ολυμπιακός – Μονακό: 2-1
    \n16/9/2014: Ολυμπιακός – Ατλέτικο Μαδρίτης: 3-2

     
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Hpe39aydAzA
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=O_-Ra24HhTM
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=uWq5mXqtTsY

  • Ελλάδα-Ατλέτικο σημειώσατε άσο…

    Ελλάδα-Ατλέτικο σημειώσατε άσο…

    Η Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν και θα είναι πάντα μια από τις κορυφαίες ομάδες της Ισπανίας. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ,κάθε φορά που θα συναντούσε ομάδες από το ”ταπεινό” ελληνικό πρωτάθλημα, να είχε την καθολική υπεροχή. Κι όμως η Ατλέτικο κάθε άλλο παρά κυρίαρχη είναι σ’αυτούς τους αγώνες που κατά καιρούς έχει παίξει. Ας θυμηθούμε τους λόγους που η ισπανική ομάδα ”ακούει Ελλάδα και τρέχει”.

    Η αρχή έγινε ,πολύ παλιά, την σεζόν 1971-72 όταν ο,δευτεραθλητής την προηγούμενη χρονιά, Πανιώνιος αντιμετώπισε την Ατλέτικο (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ φάση των 64), η οποία  είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια το 1970. Ο Πανιώνιος ,με τον 17χρονο τότε Θωμά Μαύρο, πήρε πολύ καλό αποτέλεσμα στην Ισπανία χάνοντας 2-1. Στην ρεβάνς που έγινε στο Καραισκάκη μπροστά σε 14000 θεατές, η ομάδα της Νέας Σμύρνης επικράτησε με 1-0 (52′ με πέναλτυ ο Ίντζογλου) και ”άνοιξε τον χορό”  των αποκλεισμών της Ατλέτικο από ελληνικές ομάδες.

    Το επόμενο ταξίδι της Ατλέτικο στην Ελλάδα  έγινε το 1993 για την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό (προημιτελικά Κυπελλούχων). Αυτήν την φορά ήταν η σειρά της να πανηγυρίσει πρόκριση καθώς απέσπασε 1-1 στον Πειραιά και νίκησε 3-1 στην Ισπανία.  Έναν χρόνο μετά, ο ΟΦΗ  έγινε ο επόμενος ελληνικής καταγωγής ”δήμιος” της Ατλέτικο ,ο οποίος ανέτρεψε στην  Κρήτη το 1-0 που είχε χάσει στην Ισπανία κερδίζοντας με 2-0 και καταφέρνοντας ίσως την μεγαλύτερη ,έως τώρα, διάκρισή του στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XKEvYw8sWIc
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qo03xk91W5w

    Την σεζόν 1997-98 με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ , η ισπανική ομάδα συνέτριψε τον δικέφαλο στην Ισπανία με 5-2  ,ενώ το ματς της Τούμπας έληξε ισόπαλο 4-4 (εκείνη την χρονιά ο ΠΑΟΚ είχε αποκλείσει στον προηγούμενο γύρο του ΟΥΕΦΑ την πανίσχυρη Άρσεναλ). Το 2009 όμως , ο συμπολίτης του Άρης πήρε ρεβάνς για λογαριασμό της συμπρωτεύουσας ,καθώς, στην φάση των ομίλων του Europa league, αφού την κέρδισε στο ΄΄Κλεάνθης Βικελίδης” με 1-0 , πήγε στην Ισπανία για να παίξει έναν αγώνα στον οποίο ήθελε μόνο νίκη για να προκριθεί. Σε μια ιστορική βραδυά για τον ίδιο και όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Άρης έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κέρδισε σε ισπανικό έδαφος και μάλιστα αφού βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-1 (νίκησε με 2-3) Ήταν μια σαφής ένδειξη του κατά πόσο διαχρονικά ,οι ελληνικές ομάδες ”παίρνουν τον αέρα” της Ατλέτικο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=lUEZjofqJSs
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=pdwyAHJKU3o

    Η τελευταία νίκη ελληνικής ομάδας επί της Ατλέτικο είναι αυτή που πέτυχε ο Ολυμπιακός στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την σεζόν 2014-15 ,αντιμετωπίζοντάς την ως εν ενεργεία πρωταθλήτρια Ισπανίας και φιναλίστ του Τσαμπιονς Λιγκ την προηγούμενη χρονιά. (3-2 στον Πειραιά) ενώ,τέλος, η ισπανική ομάδα έχει νικήσει σε ένα αδιάφορο ματς τον ΠΑΟ ,για τους ομίλους του ΟΥΕΦΑ την σεζόν 2007- 2008 (2-1)
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hazpJj1UUiU

     

  • Ποιος θυμάται τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς ;

    Ποιος θυμάται τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς ;

    Το χρονικό της μεταγραφής

    Καλοκαίρι του 1999. Οι «ερυθρόλευκοι» μόλις έχουν ολοκληρώσει μια επική χρονιά που λίγο ήθελε να τους φέρει στα ημιτελικά του Champions League. Ο Σωκράτης Κόκκαλης, έχει αποφασίσει να τινάξει τα πάντα στον αέρα και σκορπάει απλόχερα τα χρήματα που του προσέφερε τότε ο Alpha Digital. Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς το εκμεταλλεύεται.

    Όταν λοιπόν τον ρωτάει ο πρόεδρος, ποιο δεκάρι θέλει στην ομάδα του, εκείνος δεν διστάζει… Αυτόν, λέει και δείχνει τον Ζλάτκο Ζάχοβιτς, τον παίκτη που δύο σερί χρόνια, είχε αφήσει τον κόσμο του Ολυμπιακού με ανοιχτό το στόμα στις αναμετρήσεις του Champions League με την Πόρτο. Ο Κόκκαλης, ακόμα πιο… παρορμητικός, απαντάει… Πες ότι τον έχεις… Αυτό ήταν!

    Οι διαπραγματεύσεις του Ολυμπιακού με την Πόρτο είχαν ήδη ξεκινήσει. Η μάχη, κάτι παραπάνω από σκληρή, καθώς ο Κόκκαλης, έκλεισε πολύ ποιο εύκολα και… σύντομα τη μετεγγραφή του Ζιοβάνι, παρά εκείνη του Ζάχοβιτς. Η υπόσχεση όμως, ήταν υπόσχεση και ο Σωκράτης Κόκκαλης ήξερε πώς να τις εκπληρώνει.

    Οι Πειραιώτες λοιπόν, φρόντισαν με το καλημέρα να μιλήσουν με την Πόρτο και να προσφέρουν τα χρήματα που χρειαζόταν, προκειμένου να αποσπάσουν το μεγάλο ναι των «Δράκων». 13.500.000 Ευρώ.

    Τόσο κοστολογούσε ο Πίντο Ντα Κόστα τον Σλοβένο μέσο, με τον Σωκράτη Κόκκαλη να λέει άμεσα το ναι και μετά να ξεκινάει ο πραγματικά δύσκολος αγώνας. Πώς να πείσεις τον Ζάχοβιτς να έρθει Ελλάδα; Και πώς να το κάνεις αυτό, όταν ο παίκτης έχει ήδη δώσει τα χέρια του με την Βαλένθια, του Έκτορ Ραούλ Κούπερ, που καιγόταν για την απόκτησή του;

    Την απάντηση, δεν την έδωσε ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ούτε ο Μπάγεβιτς που ήθελε τον Ζλάτκο. Η απάντηση, ήρθε από τον Πίντο Ντα Κόστα:

    «Στη μονομαχία με τη Βαλένθια για το θέμα Ζάχοβιτς εγώ είμαι ο νικητής. Ο ποδοσφαιριστής έχει υπογράψει μαζί μας τριετές συμβόλαιο, όμως είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε οποιαδήποτε πρόταση μας γίνει, πέρα απ’ αυτήν της Βαλένθια»,

    είχε δηλώσει στη Marca ο δαιμόνιος πρόεδρος της Πόρτο.

    «Όμως εγώ, όμως εγώ είμαι τρελός», έλεγαν τα Παιδιά από την Πάτρα και ο Ζάχοβιτς το απέδειξε… Πήγε μπροστά στον Ντα Κόστα, και… έδωσε το τελεσίγραφό του:

    «Προτιμώ τη Βαλένθια γιατί από μικρός ήθελα να παίξω στην Ισπανία. Τι να κάνω εγώ στην Ελλάδα, θα θαφτώ σ’ ένα τέτοιο πρωτάθλημα. Εγώ στην Ελλάδα δεν πάω».

    Κάπου εκεί όμως, ο Ντα Κόστα που… δεν σηκώνει και πολλά πολλά, φρόντισε να κλείσει το θέμα με τον απόλυτα δημοκρατικό του τρόπο:

    «Ή πας στον Ολυμπιακό ή μένεις εδώ τα υπόλοιπα δύο χρόνια του συμβολαίου σου και θα βλέπεις τα παιχνίδια απ’την εξέδρα».

    Κάπου εκεί, η πίεση του Ντα Κόστα έπιασε τόπο και σε συνδυασμό με τα τρελά λεφτά που θα έπαιρνε ο Ζάχοβιτς για την τότε εποχή (500.000.000 δραχμές τον χρόνο), έκαναν τον Σλοβένο να πει το μεγάλο ναι και να… αρχίσει το ταξίδι του για την Ελλάδα, στην οποία οι οπαδοί του Ολυμπιακού, έστησαν τρελό γλέντι για την υποδοχή του, λίγες ημέρες μετά από την υποδοχή του Ζιοβάνι.

    Ο Ζάχοβιτς στον Ολυμπιακό

    Με τα πολλά, ο Ζάχοβιτς παίρνει μετεγγραφή για τον Ολυμπιακό και η μάχη ξεκινάει από εκείνο το σημείο. Νινιάδης, Καραπιάλης, Λουτσιάνο, Ζάχοβιτς, δεν χωρούσαν στην ίδια ενδεκάδα και με τον Τζόρτζεβιτς να παίζει ακόμη και αριστερό μπακ για να καλύψει το κενό του Γεωργάτου (που πριν φύγει για την Ίντερ, έκανε και μια… πλάκα στον Σλοβένο), ο Μπάγεβιτς είχε ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο.

    Κάπου εκεί, έρχεται και ο εγωισμός του Ζάχοβιτς. Βλέπετε, ο Ζιοβάνι είχε ξεκινήσει πάρα πολύ δυνατά, με αποτέλεσμα οι συμπαίκτες του να του πασάρουν συνεχώς την μπάλα, περιορίζοντας σε ρόλο παρατηρητή τον οργανωτή Ζλάτκο.

    Ο Ολυμπιακός, έμοιαζε με καζάνι που βράζει, καθώς ο Μπάγεβιτς, σωστά σκεπτόμενος, αποφάσισε να κάνει rotation, προκειμένου να έχει ξεκούραστους όλους του τους παίκτες, αλλά και να προφυλάξει τα πόδια των Ζιοβάνι και Ζάχοβιτς, καθώς ο κάθε… τσουρουκάς αμυντικός που υπήρχε στην Α’ Εθνική, επιχειρούσε το ένα μετά το άλλο τα αντιαθλητικά τάκλιν. Το λάθος του Μπάγεβιτς όμως, ήταν ότι ποτέ δεν ενημέρωσε κανέναν γι’ αυτό, με αποτέλεσμα οι βεντέτες της ομάδας να εκτιμούν πως ο Ντούσκο τους έκανε καψόνια.

    Το καζάνι, έβραζε ολοένα και περισσότερο για τον Ολυμπιακό, με την πορεία στο Champions League να μην είναι αυτή που όλοι περίμεναν (παρά το εκπληκτικό 3-3 με την Ρεάλ και το μαγικό γκολ του Ζάχοβιτς ), γεγονός που αποδυνάμωνε ακόμη περισσότερο τον Μπάγεβιτς. Με τούτα και με κείνα, φτάνουμε στις 8/11/1999. Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ ο αγώνας και οι Πειραιώτες κάνουν πάρτι απέναντι στον «δικέφαλο», με το σκορ στο ημίχρονο να είναι 4-0.

    Ο Μπάγεβιτς, για πολλοστή φορά κάνει το… λογικό, δηλαδή να αντικαταστήσει τον Ζάχοβιτς, προκειμένου να τον ξεκουράσει αλλά και να τον προφυλάξει. Ο Σλοβένος όμως δεν αντέχει. Η σταγόνα ξεχειλίζει, το ποτήρι σπάει και… «λούζει» τον Μπάγεβιτς με διάφορα κοσμητικά επίθετα, την στιγμή που πετάει τη φανέλα του στο γήπεδο. Το θέμα φτάνει πλέον στον πρόεδρο του Ολυμπιακού.

    Ο Σωκράτης Κόκκαλης, είναι εξοργισμένος από την ήττα εκτός έδρας της ομάδας του από την Μόλντε (το 0-2 έγινε 3-2, λόγω… μαγικών του Μπάγεβιτς) και ο Σέρβος, ζητάει από τον πρόεδρο την παραδειγματική τιμωρία (διακοπή συμβολαίου), στην πιο ακριβή μετεγγραφή όλων των εποχών στην Ελλάδα. Ο Κόκκαλης αρνείται και ζητάει από τον Μπάγεβιτς να τα βρει με τον Ζάχοβιτς.

    Εκείνος, λέει το επικό… Η εγώ ή αυτός! Αυτός, απαντάει ο Κόκκαλης και το ίδιο απόγευμα, ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε τη συμφωνία με τον Αλμπερτίνο Μπιγκόν.

    Την ίδια στιγμή που Κόκκαλης και Μπάγεβιτς μιλούσαν για το θέμα Ζάχοβιτς, ο ίδιος ο Σλοβένος μάζευε τα πράγματά του και έφευγε για την πατρίδα του, προκειμένου να δώσει το παρών σε αγώνα της Εθνικής του. Η επιστροφή του, είχε προγραμματιστεί για τις 18/11, ωστόσο από το Μάριμπορ, ο Ζάχοβιτς, ξεκαθάριζε πως…

    «Δεν επιστρέφω στην Ελλάδα, θέλω μεταγραφή».

    Πέρα από αυτά, ο Ζάχοβιτς φρόντισε να ρίξει ακόμη περισσότερο λάδι στη φωτιά, δείχνοντας την οργή που είχε μαζέψει, λόγω της «βασιλείας» του Ζιοβάνι:

    «Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές δεν είναι καλοί επαγγελματίες, δεν έχουν το μυαλό τους στο ποδόσφαιρο, είναι τεμπέληδες και κοροϊδεύουν στην προπόνηση».

    Ο Ζάχοβιτς, συνέχισε το αντάρτικο με τον Ολυμπιακό, να παίρνει τη μεγάλη απόφαση, ενόψει της χειμερινής μετεγγραφικής περιόδου που… άνοιγε. «Φέρε πρόταση και φύγε», του διεμήνυσε τότε ο Γιώργος Λούβαρης, με τον Ζάχοβιτς να μην μπορεί να φέρει από την Ισπανία τα χρήματα που απατούσε ο Ολυμπιακός, ενώ παράλληλα το μήνυμα της FIFA, που δεν του επέτρεπε να αγωνιστεί σε άλλο σύλλογο, σε συνδυασμό με το Euro 2000, στο οποίος είχε πάρει την πρόκριση η Σλοβενία, τον έκαναν να ρίξει νερό στο κρασί του και… τον Ιανουάριο να ανακοινώσει την επιστροφή του στους Πειραιώτες.

    Ο Σωκράτης Κόκκαλης, οδηγεί τον Αλμπερτίνο Μπιγκόν στο να υποδεχθεί μετά βαΐων και κλάδων τον Ζάχοβιτς, ενώ σε μια κίνηση πέρα από κάθε λογική και αξιοπρέπεια, αναγκάζει τον μεγάλο αρχηγό των «ερυθρολεύκων», Κυριάκο Καραταϊδη, να ζητήσει συγγνώμη από τον Σλοβένο.

    Οι μέρες… Μπιγκόν

    Ο Ζιοβάνι, λόγω του τάκλιν του Λάζαρου Σέμου, είχε τεθεί εκτός μάχης, με αποτέλεσμα ο σχεδόν αγύμναστος Ζάχοβιτς, να αποτελεί πλέον την ηγετική μορφή του Ολυμπιακού, με τον Μπιγκόν να έχει «ρουφήξει» κάθε νότα επιθετικότητας από την ομάδα.

    Το ταλέντο του Ζλάτκο όμως, ήταν αυτό που μιλούσε και έτσι ο πρώην άσος της Πόρτο, με προσωπικά του τέρματα, κρατούσε τον Ολυμπιακό δυνατά στην μάχη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, το οποίο και θα κρινόταν στο μεγάλο ντέρμπι του ΟΑΚΑ, με τον Παναθηναϊκό. Φτάνουμε στις 26 Μαρτίου του 2000 και οι «πράσινοι» φιλοξενούνται από τους «ερυθρόλευκους».

    Οι Πειραιώτες, ωστόσο δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με την ομάδα του Γιάννη Κυράστα και το σκορ βρίσκεται στο 1-1. Τότε, ο Μπιγκόν, στο 62’ κάνει την απόλυτη κίνηση… Μέσα ο Αλεξανδρής, έξω ο Ζάχοβιτς.

    Ο Σλοβένος αποχωρεί από τον αγώνα και η ελληνική τηλεόραση για πρώτη φορά στην ιστορία της, συλλαμβάνει ποδοσφαιριστή να χώνει τόσα πολλά «γαλλικά» σε προπονητή, ενώ ταυτόχρονα ο Αλμπερτίνο Μπιγκόν δεν έδινε σημασία.

    Ο Αλεξανδρής λίγο αργότερα(80′), πετύχαινε το 2-2 ,1 λεπτό μετά το γκολ του Λυμπερόπουλου που είχε κάνει το 1-2,και έδινε ουσιαστικά το πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό, ωστόσο το τέλος είχε έρθει…

    Ο Ολυμπιακός, τιμώρησε τον Ζάχοβιτς με δύο μήνες διακοπής συμβολαίου (ό,τι είχε ζητήσει ο Μπάγεβιτς από την αρχή) και 20.000.000 πρόστιμο. Όπως είναι λογικό, ο παίκτης αποχώρησε άμεσα από την Ελλάδα για την πατρίδα του και άπαντες υποστήριζαν πως η καριέρα του στον Ολυμπιακό είχε τελειώσει, με τον Κόκκαλη να δείχνει έτοιμος να του «κρεμάσει» το δελτίο.

    Το διαζύγιο

    Ο Ζάχοβιτς έδωσε κανονικά το παρών στο Euro 2000 εκείνο το καλοκαίρι, με τους πάντες στον Ολυμπιακό να ελπίζουν σε καλές εμφανίσεις του, προκειμένου να βρεθεί ο… άγιος που θα τον αγόραζε.

    Και ευτυχώς για όλους, οι ελπίδες πήραν σάρκα και οστά, με τον Ζάχοβιτς να πετυχαίνει τα 3 από τα 4 τέρματα της Σλοβενίας στον θεσμό και να αποχωρεί χαμογελαστός. Η λύτρωση για τους Πειραιώτες, ήρθε λίγες εβδομάδες αργότερα. Η Φούλαμ, κατέθεσε πρόταση για την αγορά του, ωστόσο ο Σλοβένος την απέρριψε πριν καν ακούσει για το ποσό που θα έπαιρνε ως αμοιβή, καθώς ήθελε μετεγγραφή για την Ισπανία.

    Τελικά, η Βαλένθια, επέστρεψε στην διεκδίκησή του και έναντι 8.000.000 Ευρώ τον απέκτησε εκείνο το καλοκαίρι, δίνοντας τέλος στα βασανιστήρια των «ερυθρολεύκων». Λίγους μήνες μετά, ο Σλοβένος παραχώρησε συνέντευξη, κατά την διάρκεια της οποίας φρόντισε να τρελάνει για μία ακόμη φορά τον κόσμο της ομάδας.

    «Μπορεί να συμπεριφέρθηκα περίεργα, αλλά ήμουν περήφανος που αγωνιζόμουν στον Ολυμπιακό και θα είμαι οπαδός της ομάδας μέχρι το τέλος της ζωής μου. Ποτέ δεν μετάνιωσα που υπέγραψα στον Ολυμπιακό. Στο τέλος της καριέρας μου δεν θα αποφύγω να αναφέρω ότι μέσα στις μεγάλες ομάδες που αγωνίστηκα ήταν και ο Ολυμπιακός»,

    τόνισε στην εφημερίδα «Τα Νέα», καταφέρνοντας πλέον να δώσει σε όλους να καταλάβουν το… πρόβλημά του. Αυτή, ήταν η καριέρα του Ζλάτκο Ζάχοβιτς στην Ελλάδα. Τα καλά και τα κακά του Σλοβένου. Το θέμα είναι όμως πως σε ένα διαζύγιο, ποτέ δεν μπορεί να φταίει μόνο ο ένας.

    Ο Ζάχοβιτς, δεν θέλησε να μιλήσει ποτέ για τους παίκτες που εννοούσε όταν έλεγαν ότι κοροϊδεύουν στην προπόνηση. Στο τέλος μάλιστα, παραλίγο να έλεγε ότι… ήθελε να γυρίζει. Η ιστορία όμως γράφει πως ένας απίστευτα χαρισματικός παίκτης, πέρασε από τον Ολυμπιακό και… δεν ακούμπησε!

    (Πηγή: Olympiacos FC – The Legend )

    Το μαγικό γκολ του Ζάχοβιτς στο εκπληκτικό 3-3 με την Ρεάλ:

    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=v9L66EQuaOo?w=728