Tag: μπασκετ

  • ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…

    ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…


     
    Ολυμπιακός και ΠΑΟ έχουν κατακτήσει έως σήμερα 9 φορές την Ευρωλίγκα (3 και 6 αντίστοιχα).Ωστόσο, ανεξάρτητα την ομάδα που υποστηρίζει ο κάθε Έλληνας, η πρώτη φορά για τα ελληνικά χρώματα ήταν στις 11 Απριλίου του 1996 και σίγουρα “μένει” στο μυαλό σαν η πρώτη εμπειρία.Ειδικά όταν ο τόπος που συνέβη αυτό λέγεται Παρίσι ή “Πόλη του Φωτός”, όπου κυριολεκτικά το ελληνικό μπάσκετ “είδε το φως του”.

    Αποτυχημένες απόπειρες και “Μεσσίας” Ντομινίκ

    Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει κατακτήσει το “ιερό δισκοπότηρο” νωρίτερα αλλά δεν τα κατάφερε λόγω απειρίας ή ατυχίας αν θέλετε. Χαρακτηριστικές ήταν οι περιπτώσεις του Άρη το 1989 και ο ημιτελικός με την Μακάμπι (όπου ο Άρης κέρδιζε 68-60 μέχρι που ο Γιαννάκης να τσακωθεί με τον συγχωρεμένο Μαγκί και το επεισόδιο αυτό να αποσυντονίσει τον Άρη που τελικά ηττήθηκε 99-86), του ΠΑΟΚ το 1993(στον ημιτελικό με την Μπενετόν στο ΣΕΦ που έχασε με καλάθι στην εκπνοή) και ο Ολυμπιακός το 1994(ήττα στον τελικό από το αουτασάιντερ Μπανταλόνα με τον Τάρπλευ να μην βοηθάει καθόλου).

    Η τύχη και η μοίρα χρωστούσε λοιπόν στην Ελλάδα αυτήν την κατάκτηση.Ο μεγάλος σταρ του NBA Ντομινίκ Ουίλκινς που ήρθε το καλοκαίρι στον ΠΑΟ έμελλε να είναι αυτός που θα αποτελούσε τον “Μεσσία” για το ελληνικό μπάσκετ και θα ολοκλήρωνε αυτό που άφησαν στην μέση οι προηγούμενες περιπτώσεις.

    “Πύργος του Άιφελ” ο Βράνκοβιτς…

    ΠΑΟ 1996.Πάντα θα έχουμε το Παρίσι…

    Φυσικά ο Ουίλκινς δεν κατέκτησε μόνος του την κορυφή.”Κλειδί” για να πραγματοποιηθεί αυτή η επιτυχία ήταν ο μεγάλος Στόγιαν Βράνκοβιτς.2 τάπες του έχουν μείνει στην ιστορία…Η πρώτη ήταν αυτή που “έριξε” στον Ρέμπρατσα στον 3ο προημιτελικό απέναντι στην Μπενετόν και έδωσε την νίκη-πρόκριση στην ομάδα του με 65-64 μέσα στην Ιταλία.

    Η δεύτερη ήταν αυτή που τον άφησε για πάντα “στις καρδιές” των φιλάθλων και ήταν απέναντι στον Μοντέρο στον τελικό, όπου “μετατράπηκε” σε κατοστάρης προκειμένου να τον προλάβει.Ήταν 2 στιγμές που αν είχαν άλλη εξέλιξη πιθανόν το πρώτο πρωτάθλημα Ευρώπης να είχε χαθεί για άλλη μια φορά στις λεπτομέρειες…
     

     

    Οι διαμαρτυρίες των “Καταλανών” και το κολλημένο χρονόμετρο

    Το “τριφύλλι” μπορούσε να έχει “καθαρίσει” την υπόθεση-νίκη πολύ νωρίτερα στον τελικό με την Μπαρτσελόνα αλλά πολλά απανωτά λάθη το έκαναν να χάσει μια διαφορά 13 πόντων που είχε πάρει 8 λεπτά πριν το τέλος.Φτάσαμε έτσι προς το τέλος με το ματς στην “κόψη του ξυραφιού”.

    Πρέπει να αναφέρουμε ότι στην μείωση της διαφοράς μέτρησαν και κάποια σφυρίγματα υπέρ των “Καταλανών” με αποκορύφωμα ένα καθαρό φάουλ στο 67-63 ένα λεπτό πριν το τέλος του αγώνα στον Οικονόμου που δεν σφυρίχτηκε με αποτέλεσμα στον αιφνιδιασμό να μειωθεί η διαφορά στον πόντο με γκολ-φάουλ του Γκαλιλέα.

    Στην τελευταία φάση η Μπαρτσελόνα κλέβει την μπάλα με το χρονόμετρο να κολλάει στα 4,9″.Ο Μοντέρο είναι έτοιμος να σκοράρει ανενόχλητος αλλά εκεί εμφανίζεται ως “από μηχανής Θεός” ο Βράνκοβιτς και τον κόβει χαρίζοντας την κούπα στην Ελλάδα.Οι “Καταλανοί” διαμαρτυρήθηκαν ότι το κόψιμο ήταν αντικανονικό.Η αλήθεια είναι ότι η φάση ήταν οριακή ωστόσο αν το χρονόμετρο δεν είχε κολλήσει, ακόμα και να σκόραρε ο Μοντέρο το καλάθι θα ήταν εκπρόθεσμο.

    Συνολικά λοιπόν η νίκη του ΠΑΟ ήταν πανάξια και αν χανόταν αυτό το κύπελλο θα ήταν μεγάλη αδικία για την ομάδα του Μάλκοβιτς, που “έγραψε” την πρώτη μεγάλη “χρυσή σελίδα” στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ffWyVaAQZv8?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ycvSDtDjTsw?w=728
     

  • Πίπεν. Ο “Εφιάλτης” του Κούκοτς λόγω Κράουζε

    Πίπεν. Ο “Εφιάλτης” του Κούκοτς λόγω Κράουζε

    Το να σταθεί ένας παίκτης από την Ευρώπη στον ”μαγικό κόσμο” του NBA ήταν πάντοτε πολύ δύσκολο. Ειδικά στην δεκαετία του ’90 όμως το να παίξει κάποιος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ήταν μεγάλο κατόρθωμα, καθώς εκείνη την εποχή αγωνιζόντουσαν πάρα πολλά από τα ”ιερά τέρατα”.

    Για τον Κροάτη Τόνι Κούκοτς αυτό το ταξίδι, που έμελλε στην συνέχεια να τον καταξιώσει και να του χαρίσει τίτλους δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν, ξεκίνησε πριν καλά-καλά ”πατήσει” το πόδι του στο NBA…

    Επιλογή του Γενικού Διευθυντή Τζέρι Κράουζε

    Στα χρόνια που αγωνιζόταν στην Ευρώπη ο Τόνι Κούκοτς ”έλαμπε” δίπλα σε άλλους μελλοντικούς αστέρες του NBA(π.χ. Ράτζα) με τα χρώματα της Γιουγκοπλάστικα με την οποία κατέκτησε 3 σερί Πρωταθλητριών(1989, 1990, 1991).

    Το 1990 επελέγη στο ντραφτ από τον Γενικό Διευθυντή των Σικάγο Μπουλς, Τζέρι Κράουζε, αλλά ο ίδιος θέλησε να μείνει στην Ευρώπη μέχρι το 1993 για να ”ωριμάσει” περισσότερο μπασκετικά. Όπως είπαμε η επιλογή παικτών από την Ευρώπη δεν ήταν ακόμα συνηθισμένη…

    Ο Κούκοτς στο μάτι του κυκλώνα!

    Για την κορυφαία ομάδα του NBA εκείνη την εποχή, η παραπάνω είδηση αποτελούσε και μίνι-έκπληξη. Αυτό όμως που προκάλεσε την οργή των Τζόρνταν-Πίπεν δεν ήταν το γεγονός ότι ο Κράουζε ήθελε να φέρει Ευρωπαίο.
    \nO Πίπεν που είχε εξελιχθεί σε σούπερσταρ-παίχτη, δεσμευόταν ακόμα με το αρχικό συμβόλαιο των $750,000 και προσπαθούσε να το επαναδιαπραγματευτεί ώστε να πάρει τα χρήματα που αναλογούσαν στην προσφορά του.

    Ο Κράουζε όμως ήταν ανένδοτος, καθώς οι Μπουλς ήταν μόλις $1.5 εκ. κάτω από το όριο του Salary Cup και ήθελε να κάνει χώρο για τον “άσημο” νεαρό Κούκοτς που έπαιζε στην Ιταλία και του έδινε “γη και ύδωρ” και κατά συνέπεια και μεγαλύτερο συμβόλαιο από τον Πίπεν, ο οποίος αν και σούπερσταρ πλέον, παρέμενε με το αρχικό.

    Ο Κράουζε, όπως γράψαμε στο άρθρο “Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η Μεγάλη Κόντρα!“, ήταν “κόκκινο πανί” για τον Τζόρνταν και τους προσκείμενους σε αυτόν(πχ. Πίπεν) ήδη από το 1988, οπότε αυτό ήταν κάτι που το δίδυμο Τζόρνταν-Πίπεν δεν μπορούσε να το δεχτεί με τίποτα!!

    Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Μάικλ Τζόρνταν για το γεγονός:

    “Ο Κράουζε φέρθηκε σαν πατέρας που ξαφνικά αποκτάει ένα καινούργιο παιδί και του δείχνει μεγαλύτερη αγάπη απ’ότι στα άλλα”.

    “Ήταν απαίσιο! Ο Σκότι έχει αποδείξει τι μπορεί να προσφέρει στο NBA, ενώ ο Κούκοτς όχι!”

    Τελικά, όταν ήταν οριστικό ότι ο Κούκοτς θα παρέμενε στην Ιταλία, ο Κράουζε δέχτηκε να επαναδιαπραγματευτεί και ο Πίπεν πήρε τα χρήματα που του άξιζαν, κάπου $3 εκ. τον χρόνο.

    Η τιμωρία του Κράουζε στο πρόσωπο του Κούκοτς

    Για κακή τύχη του Κούκοτς, η μοίρα έμελλε να τους φέρει αντίπαλους. Το 1992 η ανίκητη ομάδα των ΗΠΑ (Ντριμ-Τιμ Ι) αντιμετώπισε την Κροατία στην φάση των ομίλων, στα πλαίσια της Ολυμπιάδας της Βαρκελώνης.

    Εκείνος ο αγώνας ήταν μια καλή ευκαιρία για τους δύο σούπερσταρ να ”βγάλουν τα απωθημένα τους” και να δείξει ο Πίπεν στον Κράουζε ότι εκτίμησε λάθος.

    Ο Σκότι Πίπεν δήλωσε πριν το ματς:

    “Θα τον μαρκάρουμε ακόμα και στον πάγκο”

    “Θα του προσφέραμε την χειρότερη εμπειρία της ζωής του”

    Ο σκοπός ήταν ένας: Ο Κούκοτς να μην βάλει πόντο και να του δείξουν (και κατ’επέκταση στον Κράουζε) ποιος είναι το “αφεντικό”!

    Τι έγινε τελικά

    Ο αγώνας έληξε με διαφορά 33 πόντων υπέρ των ΗΠΑ αλλά αυτό ήταν αναμενόμενο. Ο Κούκοτς είχε ίσως τη χειρότερη μπασκετική του εμπειρία και δεν μπορούσε σχεδόν ούτε να ακουμπήσει την μπάλα.

    Παρόλα αυτά όμως, κατάφερε να σκοράρει 4 πόντους, κάτι που ξενέρωσε λίγο το δίδυμο, αλλά με 2/11 σουτ και 7 λάθη, αποτέλεσμα της εξοντωτικής άμυνας.

    Το ”φιλμ” του αγώνα αντικατοπτρίζεται στις παρακάτω δηλώσεις…

    Μάτζικ Τζόνσον:

    ”Τους έβλεπα και τους δύο να διψάνε για αίμα όταν έβλεπαν τον Κούκοτς”

    Καρλ Μαλόουν:

    “Από την αρχή τσακωνόντουσαν ποιος θα τον πρωτομαρκάρει”

    Σκότι Πίππεν:

    ”Θέλαμε να τον ”μάθουμε” τι σημαίνει NBA”

    “Ήμουν αγχωμένος πριν το παιχνίδι. Ήθελα να τον κρατήσω στο μηδέν και να τον ντροπιάσω. Δυστυχώς δεν μπορώ να φέρω στο παρκέ τον Κράουζε. Του έδωσα το χέρι (σ.σ του Κούκοτς) πριν και μετά το παιχνίδι. Δεν υπάρχει κάτι προσωπικό μεταξύ μας.”

    “Ήθελα όλος ο πλανήτης να μας δει αντιμέτωπους. Έπρεπε να του παραγγείλω(σ.σ του Κράουζε) μια τεράστια ΤV για να το δει.”

    Μάικλ Τζόρνταν:

    ”Είμαι σίγουρος ότι ο Σκότι θα πάρει το φιλμ του αγώνα και θα το στείλει στον Τζέρι. Είμαι σίγουρος ότι ο Τζέρι είναι κάπου και παρακολουθεί.”

    Τόνι Κούκοτς:

    ”Νόμιζα ότι ήθελαν να με πετάξουν έξω από το γήπεδο. Εκείνο το βράδυ κατάλαβα για τα καλά το NBA…”

    Πάντως εκείνη η βραδιά μακροπρόθεσμα έκανε καλό στον Κούκοτς. Ο ίδιος αποτέλεσε άνα πολύ σημαντικό κομμάτι της δεύτερης δυναστείας των Μπουλς (1996-98) και δίπλα στους ( συμπαίκτες πια…) Τζόρνταν-Πίπεν έγραψε με ”χρυσά γράμματα” την δική του ιστορία στο NBA…

    Το “μάθημα”

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=s2k2yTOpcQ8?w=728

    Κούκοτς και Μπουλς

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=6nIk9XiHrMI?w=728

  • Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η μεγάλη κόντρα!

    Μάικλ Τζόρνταν-Τζέρι Κράουζε.Η μεγάλη κόντρα!


     
    Λένε πως μια ομάδα για να οδηγηθεί στην επιτυχία πρέπει να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη μηχανή με την χημεία μεταξύ των γραναζιών να είναι άψογη. Αυτό δεν ίσχυε στην περίπτωση της ιστορικής ομάδας των Σικάγο Μπουλς που πήρε 6 πρωταθλήματα σε 8 χρόνια, μιας και ο Γενικός Διευθυντής Τζέρι Κράουζε και το μεγάλο αστέρι της ομάδας Μάικλ Τζόρνταν ήταν “στα μαχαίρια”.

    Η κόντρα μάλιστα δεν έμεινε μόνο μεταξύ τους αλλά επεκτάθηκε και στα άτομα που ήταν προσκείμενα στο Michael Jordan, όπως ο Scottie Pippen και ο coach Phil Jackson !

    Το περιστατικό που δημιούργησε την κόντρα

    Ο Τζέρι Κράουζε με τους νεαρούς Οάκλεϊ και Πίπεν

    Το χρονικό της μεγάλης έχθρας του Μάικλ Τζόρνταν με τον Γενικό Διευθυντή των Σικάγο Μπουλς, Τζέρι Κράουζε, έχει τις ρίζες του στο μακρινό 1988, όταν ο τελευταίος πραγματοποίησε μια ανταλλαγή που εξόργισε τον Jordan, ο οποίος ήταν κάθετα αντίθετος.

    Εκείνη την εποχή ήταν ξεκάθαρο πως οι ανερχόμενοι Μπουλς είχαν μεγάλη ανάγκη για σέντερ, αν ήθελαν να πρωταγωνιστήσουν και να διεκδικήσουν κάποιο τίτλο. Ο Κράουζε κανόνισε και πέτυχε την ανταλλαγή, δίνοντας τον Charles Oakley στους New York Nicks για να πάρει τον σέντερ Bill Cartwright.
    \nO Oakley, ο οποίος τύχαινε να είναι και ο καλύτερος φίλος του Jordan στην ομάδα, ήταν ένας εξαιρετικά σκληροτράχηλος παίχτης, ειδικά σε ό,τι αφορούσε την άμυνα και όταν οι Μπουλς έδιναν μονομαχίες με τα “κακά παιδιά” των Pistons, ο Oakley ήταν ο σωματοφύλακας του Jordan μέσα στο παιχνίδι.

    Μάικλ Τζόρνταν – Τσαρλς Οάκλεϊ

     

    Τι απέδειξε ο Cartwright

    Ο Cartwright ήταν ένας αληθινός center, σε αντίθεση με τον power forward Oakley, αλλά πολύ μεγαλύτερος ηλικιακά. Παρ’ότι ο Cartwright δεν είχε την φήμη του Oakley ως αμυντικός, ήταν πάρα πολύ αποτελεσματικός στο να αποτρέπει τους αντίπαλους σέντερ να κυριαρχήσουν στο παιχνίδι τους, καθώς και ήταν πολύ ικανός σκόρερ μέσα στη ρακέτα.

    Μπιλ Κάρτραϊτ – Πάτρικ Γιούινγκ

    Ο Jordan ήταν κάθετα αντίθετος και πριφρονούσε την ανταλλαγή, όχι μόνο λόγω των εμπλεκόμενων παιχτών, αλλά κι επίσης λόγω του τρόπου με τον οποίο το έμαθε: από την τηλεόραση, όταν ο Oakley κι εκείνος ήταν καθ’οδόν για το Las Vegas όπου θα παρακολουθούσαν έναν αγώνα του Mike Tyson!

    Ο Cartwright τελικά, αποδείχτηκε ότι ήταν ακριβώς ό,τι χρειάζονταν οι Μπουλς, δίνοντας βροντερό παρόν και στα τρία πρωταθλήματα των Μπουλς μεταξύ 1991-1993 και με μεγάλο μερίδιο από την επιτυχία να του πιστώνεται.

    Ίσως το πιο σημαντικό ήταν ότι ο Cartwright αποδείχτηκε ο πιο αποτελεσματικός σέντερ του πρωταθλήματος στην αντιμετώπιση του Patrick Ewing, ο οποίος δέσποζε κάτω από την ρακέτα, εκείνη την εποχή και ήταν ο παίχτης-κλειδί και το αστέρι των New York Knicks, του πιο σημαντικού αντίπαλου των Μπουλς στις αρχές του ’90.

    Η συνέχεια

    Ο Jordan μετά από χρόνια παραδέχτηκε ότι μπορεί να έκανε λάθος και ο Κράουζε να είχε δίκιο για την ανταλλαγή, αλλά παρόλα αυτά, δεν άλλαξε τίποτα στην έλλειψη εμπιστοσύνης και το μίσος του για τον Κράουζε.

    Αυτά τα αίσθηματα ξαναήρθαν στην επιφάνεια στην πάροδο των ετών με ποικίλους τρόπους, μεταξύ των οποίων και με το παρατσούκλι “Crumbs” (ψίχουλα) που κόλλησε ο Jordan στον Κράουζε, χλευάζοντας τη νοσογόνο παχυσαρκία από την οποία έπασχε ο Κράουζε και την ακατάστατη εμφάνισή του.

    Ο Κράουζε παρουσιάζει τον Κούκοτς

    Ένας ακόμα τρόπος όπου εκδηλώθηκε η κόντρα ήταν το περιστατικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, όταν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των ΗΠΑ(Dream Team) αντιμετώπισε τον τελικό την Κροατία του νεαρού τότε Τόνι Κούκοτς, στον οποίο τότε ο Κράουζε έταζε “γη και ύδωρ” προκειμένου να τον ντύσει στα κόκκινα των Μπουλς.

    Οι Τζόρνταν και Πίππεν ξέσπασαν με μένος ενάντια στον Κούκοτς, ο οποίος δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε. Ο βιογράφος του Τζόρνταν, Ντέιβιντ Χάλμπερσταμ είπε χαρακτηριστικά:

    “Έμοιαζαν να παίζουν εντάντια στον Κούκοτς σα να είχαν βεντέττα”.

    Λεπτομέρειες του γεγονότος θα βρείτε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο.

    Ο Τζέρι Κράουζε με τον Μάικλ Τζόρνταν

  • 5+1 “Μεγάλοι” κοντοί μπασκετμπολίστες !

    5+1 “Μεγάλοι” κοντοί μπασκετμπολίστες !


     
    Είναι γνωστό από την γέννηση του ότι το μπάσκετ “απαιτεί” μεγάλα ύψη. Όμως κατά καιρούς έχουμε δει περιπτώσεις παικτών που ναι μεν δεν είχαν αυτό το προσόν, αλλά με το ταλέντο και την θέληση που έδειξαν κατάφεραν να επιβιώσουν στον “κόσμο των ψηλών” με μεγάλη μάλιστα επιτυχία.

    Είναι αυτό που λέμε “τα καλά αρώματα πάνε σε μικρά μπουκαλάκια”.Ας θυμηθούμε μερικές περιπτώσεις…

    1)Μάγκσυ Μπόουγκς. H έννοια του κοντού…

    Σίγουρα αυτό το όνομα είναι το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό όταν μιλάμε για κοντούς μπασκετμπολίστες.Είναι ο πιο κοντός παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με ύψος μόλις 1.60 μέτρα και μια από τις πιο αξιοσημείωτες φιγούρες του NBA και των Charlotte Hornets.

    Ο Μάγκσι Μπόγκς δίπλα στους ψηλότερους της ιστορίας του NBA, Yao Ming, Manute Bol, George Muresan

     

    Είναι πρώτος σε ασίστ και κλεψίματα για την ομάδα του Σάρλοτ, στην οποία έμεινε για 10 χρόνια ενώ υπήρξε και συμπαίκτης με τον συγχωρεμένο Manute Bol(2.31m) όταν αγωνίστηκε στους Bullets. Έχει καταφέρει και να καρφώσει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=lOGj8qM6hQ0&w=720

    2)Calvin Murphy. Hall of famer…

    Ο πιο κοντός παίκτης που μπήκε στο Hall of Fame το 1993 της παρέας ήταν ένας από τους καλύτερους πλέι μέικερ του ΝΒΑ στη δεκαετία του ’70 με μ.ο. πόντων πάνω από 20 ενώ είναι και δεύτερος σκόρερ στην ιστορία των Ρόκετς.Το 1978 πέτυχε 57 πόντους σε έναν αγώνα(!!).
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=AlwcHpHAmMg&w=720

    3) Earl Boykins. Kορυφαίος κοντός παγκίτης

    Στα “κυβικά” του Μπόουγκσς με ύψος 1.65 μέτρα,κατάφερε να πετύχει 32 πόντους στις 11 Νοεμβρίου του 2004 με την φανέλα των Νάγκετς, κάτι που δεν έχει καταφέρει άλλος σε αυτό το ύψος ενώ το 2006 ήταν ο πρώτος σκόρερ στην κατηγορία των παικτών που ερχόντουσαν από τον πάγκο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=x4Krx9L0BFM&w=720
     

     

    4)Anthony Spud Webb. Nικητής απέναντι στον Ουίλκινς

    Με ύψος 1.68 κατάφερε το 1986 να κερδίσει τον διαγωνισμό καρφωμάτων και μάλιστα σε βάρος του συμπαίκτη του στου Χοκς, Ντομινίκ Ουίλκινς.Αυτό από μόνο του τον βάζει στους κορυφαίους κοντούς.Περιττό να πούμε ότι είναι ο πιο κοντός παίκτης που κερδίζει τέτοιον διαγωνισμό.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kv335KZ0ZR8&w=720

    5)Nate Robinson. Θρασύτατος…

    Λίγο πιο ψηλός από τον Webb(1.75), κέρδισε 3 φορές τον διαγωνισμό καρφωμάτων(2006, 2009, 2010) ενώ τα έχει βάλει κυριολεκτικά με τα θηρία, ταπώνοντας τον…Γιάο Μίνγκ(2.29!!!).Από θράσος άλλο τίποτα δηλαδή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=RjDmyW4RJ64&w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kt5pOPn_0Ik&w=720

    6)Τζον Κόρφας.

    Καλό το NBA αλλά μην ξεχνάμε και τα δικά μας παιδιά…Ο Τζον Κόρφας αγωνίστηκε για χρόνια στην μεγάλη ομάδα του ΠΑΟΚ την δεκαετία του ’90 και έμεινε στην ιστορία για την ευστοχία του και μάλιστα χρησιμοποιώντας…το ένα χέρι. Στην ιστορία έμεινε και ένα κρίσιμο τζάμπολ που κέρδισε με αντίπαλο την Μπολόνια το 1993…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=f2S7jIuVX3Q&w=720
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=2x4dvR559O4&w=720

    Το συμπέρασμα είναι λοιπόν ένα:”κότσια να έχεις και όλα γίνονται…”
     

     

  • Τίτλοι τέλους για τον Στιβ Νας. Αποσύρθηκε στα 41!

    Τίτλοι τέλους για τον Στιβ Νας. Αποσύρθηκε στα 41!

    Το να αγωνίζεται κάποιος στο NBA αποτελεί από μόνο του την μέγιστη τιμή για τον ίδιο και την καριέρα του. Το να καταφέρει όμως να αγωνιστεί για περίπου μια εικοσαετία και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο, ξεπερνώντας τραυματισμούς και εν τέλει να αποσυρθεί στα 41 του χρόνια είναι κάτι που αν μη τι άλλο δε το συναντάμε και πολύ συχνά.

    Ο Καναδός Στιβ Νας ήταν από τους λίγους που πέτυχαν όλα τα παραπάνω και νομίζουμε αξίζει ένα άρθρο προκειμένου να θυμηθούμε την σπουδαία καριέρα του…

    Γνωριμία το 1994…

    Ο Νας γεννήθηκε το 1974 στον Καναδά. Σαν Έλληνες τον γνωρίσαμε για πρώτη φορά το 1994 στο Μουντομπάσκετ του Καναδά και συγκεκριμένα σ’έναν αγώνα που έκρινε την πρόκριση της Εθνικής μας στην τετράδα για πρώτη φορά στην ιστορία της και έσπασε καρδιές.

    Η εικόνα του απογοητευμένου Νας στο τέλος μας θυμίζει ότι κάποτε πικράναμε αυτόν τον μεγάλο αθλητή…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=qVC_W2lmAEw

    Τα πρώτα βήματα στον “μαγικό κόσμο” του NBA

    Στιβ Νας – Σάντα Κλάρα

    Το πρώτο σοκ όμως τον πείσμωσε. Μετά από 4 χρόνια φοίτησης στο κολέγιο Σάντα Κλάρα(1992-96) ξεκίνησε το μακρύ του ταξίδι στο NBA. Πρώτος του σταθμός ήταν η Αριζόνα και οι Φοίνιξ Σανς οι οποίοι βρίσκονταν σε μεταβατικό στάδιο καθώς έμπαιναν στην μετά-Μπάρκλεϊ εποχή.

    Βρισκόταν στην 15η θέση του ντραφτ εκείνης της χρονιάς αλλά τα δύο χρόνια που αγωνίστηκε εκεί έπεσε πάνω σε ”θηρία” της εποχής όπως οι Κέβιν Τζόνσον, Σαμ Κασέλ και Τζέησον Κιντ με αποτέλεσμα ο ρόλος του να είναι συμπληρωματικός, παίρνοντας πάντως κάποιες πρώτες εμπειρίες…

    Ντάλας Μάβερικς και συμπαίκτης με Νοβίτσκι, Φίνλεϊ

    Το 1998 μετακομίζει στο Ντάλας.Την πρώτη χρονιά που έγινε το λοκ-άουτ, πέτυχε 7.9 πόντους και 5.5 ασίστ μ.ο..

    Ωστόσο η δεύτερη τον ”σημάδεψε” από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο που του ”κόστισε” απουσία από 25 αγώνες.

    Πάντως αυτή η σεζόν του άφησε κάτι θετικό και δεν ήταν άλλο από την προσθήκη του μεγάλου Ντιρκ Νοβίτσκι που σε συνδυασμό με την παρουσία του έμπειρου Μάικλ Φίνλεϊ, διαμόρφωνε τις κατάλληλες συνθήκες για να εξελιχθεί και ο ίδιος.

    Στιβ Νας – Ντάλας Μάβερικς

    Δεν άργησε να φανεί αυτό… Τα επόμενα χρόνια(μέχρι το 2004) ο Στιβ Νας σκόραρε πάνω από 15 πόντους μ.ο. και έδινε πάνω από 7 ασίστ ανά παιχνίδι ενώ το 2002 συμμετείχε στο All-star game.

    Μαζί με τους Νοβίτσκι και Φίνλεϊ αποτελούσαν τους-τότε- ”Big-Three” του ΝΒΑ…

    Επιστροφή στο Φοίνιξ…

    Το 2004 προαπάθησε να πετύχει ένα καλό συμβόλαιο με τους Ντάλας κάνοντας διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο Μαρκ Κούμπαν. Το γεγονός όμως ότι είχε συμπαίκτες τους Νοβίτσκι-Φίνλεϊ αυτή την φορά δεν τον ευνόησε καθώς ο Κούμπαν έδωσε τα περισσότερα χρήματα για να τους κρατήσει, καθώς επιπλέον, ήθελε ειδικά γύρω από τον νεαρό Νοβίτσκι να ”χτίσει” την ομάδα τα επόμενα χρόνια.

    Έτσι ο Νας γύρισε στο μέρος που άρχισε το ταξίδι του στο NBA, δηλαδή στο Φοίνιξ, όπου θα έβρισκε τους νεαρούς Σον Μάριον και Αμάρε Στουνταμάιρ και προπονητή τον έμπειρο Μάικ Ντ’Αντόνι, ο οποίος ήθελε στην ομάδα του ”κοντούς” παίκτες για να τρέχουν και να σουτάρουν. Αυτό το στυλ ”βόλευε” τον Νας που ανέβασε τις επιδόσεις του κατακόρυφα με πάνω από 10 ασίστ μ.ο και ποσοστά ευστοχίας πάνω από 50%.

    Στιβ Νας – Φοίνιξ Σανς

    Το 2005 κέρδισε το βραβείο του MVP .Την ίδια χρονιά οδήγησε τους Σανς στους τελικούς της Δύσης (πρώτη φορά μετά το 1993)αποκλείοντας μάλιστα τους Ντάλας Μάβερικς και παίρνοντας μια ”εκδίκηση” από τον Κούμπαν. Εκεί ηττήθηκε από τους μετέπειτα πρωταθλητές Σπερς.

    Στιβ Νας – All-Star Game

    Τα επόμενα χρόνια είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και κατά καιρούς πετύχαινε μεγάλες διακρίσεις.Μια από αυτές ήταν την σεζόν 2006-2007 όπου πέτυχε 18 πόνους και 11 ασίστ μ.ο. φτάνοντας το ρεκόρ του μεγάλου Μάτζικ Τζόνσον το 1991.

    Επίσης την ίδια χρονιά συμμετείχε στην πρώτη πεντάδα του All-Star game μαζί με τον Στουνταμάιρ. (μόλις δεύτερη φορά συνέβαινε παίκτες από την ίδια ομάδα να συμμετάσχουν στην πρώτη πεντάδα μετά το δίδυμο Σακίλ-Κόμπι Μπράιαντ το 2004).

    Όσον αφορά πάντως την ομάδα δεν κατέκτησε κάποιο τίτλο καθώς δεν είχε πάντα τους κατάλληλους συμπαίκτες.Έπαιξε πάντως και με τον Σακίλ Ο’Νιλ για δύο χρόνια(2008,2009).

    Λέικερς, τραυματισμοί και τέλος στα 41…

    Το 2012 πήγε στους Λος Άντζελες Λέικερς προσπαθώντας με συμπαίκτη τον Κόμπι Μπράιαντ και προπονητή τον Φιλ Τζάκσον να τελειώσει την καριέρα του με κάποιον τίτλο. Έπεσε όμως πάνω σε δύο εμπόδια που ήταν οι συνεχείς τραυματισμοί και το Μαϊάμι των ”Big three” της εποχής (Λεμπρόν Τζέημς, Ντουϊέιν Γουέιντ και Κρις Μπος) που κατέκτησε 2 σερί τίτλους ενώ έχασε το three-peat στους τελικούς του 2014 από το Σαν Αντόνιο.Έτσι ο Νας έμεινε με το απωθημένο.

    Στιβ Νας – Λέικερς

    Γενικά πάντως ήταν από τους παίκτες που ”ένωσαν” διαφορετικές γενιές παικτών, καταφέρνοντας και οι ίδιοι να προσαρμοστούν στις εξελίξεις και αφήνοντας το προσωπικό τους στίγμα…

    Διεθνής καριέρα

    Αν και χρόνια στις ΗΠΑ παρέμεινε πιστός στρατιώτης της εθνικής ομάδας του Καναδά με την οποία όμως απέτυχε να συμμετάσχει σε 2 Ολυμπιάδες(2000,2004).Ειδικά ο αποκλεισμός το 2000 στο Προολυμπιακό, όπου ο Καναδάς έχασε από την Γαλλία τον πλήγωσε και με δάκρυα στα μάτια δήλωσε:

    “Πονάει πολύ, νιώθω ότι τους έριξα όλους”.

    Δηλώσεις που δείχνουν πόσο πατριώτης ήταν παρά το γεγονός ότι ήταν καταξιωμένος σταρ…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=TSCk8nWM6xE
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=Y52sQoSAr6g

    Συνέντευξη αποχώρησης…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZPOijfsUMvE

  • Η μεγάλη του Ολάζουον σχολή. Το μυστικό των superstars

    Η μεγάλη του Ολάζουον σχολή. Το μυστικό των superstars

    Ανάμεσα σε τόσα ”ιερά τέρατα” που έγραψαν την δική τους ιστορία στο NBA, ο Χακίμ Ολάζουον είναι αυτός που ξεχώρισε και όλοι παραδέχονται για την υψηλή τεχνική του.

    Χακίμ Ολάζουον

    Άλλωστε, στην δεκαετία του ’90 όπου οι περισσότεροι σέντερ είχαν δύναμη, αλλά όχι ευλυγισία, ο άλλοτε σέντερ των Ρόκετς είχε το δικό του (πλουσιότατο) ρεπερτόριο κινήσεων μέσα και έξω από το καλάθι, χρησιμοποιώντας πάρα πολύ τα πόδια του, κάνοντας τους αντιπάλους σέντερ ”έρμαιο” στις διαθέσεις του (σε επόμενο άρθρο θα δείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όταν κυριάρχησε του τότε MVP, Ντέιβιντ Ρόμπινσον).

    Ήταν ο κύριος λόγος που οι Ρόκετς κατέκτησαν σχεδόν από το πουθενά 2 σερί τίτλους(1994,1995) και έμειναν στην ιστορία με την φράση του προπονητή Τομζάνοβιτς, μετά την κατάκτηση του δεύτερου:

    ”Ποτέ μην υποτιμάς την καρδιά του πρωταθλητή”

    Κινήσεις (Post Moves) για…σεμινάριο σε σχολή!

    Όταν τελείωσε την καριέρα του ως παίκτης, ο Ολάζουον δεν ασχολήθηκε ούτε με την προπονητική ούτε αγόρασε κάποια ομάδα, αλλά αποφάσισε να κάνει κάτι μέσω του οποίου θα είχε πιο άμεση επαφή με το αγαπημένο του άθλημα.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Έχοντας ακόμα τη ”φλόγα” του παίκτη, αλλά και την ιστορία που έγραψε με τις ασύλληπτες κινήσεις του, αποφάσισε να μεταδώσει τις γνώσεις του σε ‘‘αστέρες” της σύγχρονης ιστορίας του NBA, κάτι που δείχνει ακόμα περισσότερο το πόσο μπροστά ήταν από την εποχή του, καθώς δεν είναι λίγο πράγμα να θέλουν να τον μιμηθούν περίπου 20 χρόνια μετά και σε ένα άθλημα στο οποίο τα πάντα αλλάζουν(από τακτικές, προπονήσεις έως και το αγωνιστικό στιλ του κάθε παίκτη).

    Το μήνυμα του μεγάλου Χακίμ είναι το εξής:

    “Αυτές είναι οι κινήσεις μου, πάρτε τες χρησιμοποιήστε τες και πιθανόν να έχετε τις επιτυχίες που είχα εγώ…”

    Με αυτό θέλει να τονίσει πως η συγκεκριμένη ”σχολή” φέρει αποκλειστικά την προσωπική του σφραγίδα και όποιος πάει εκεί θα πρέπει να θέλει να γίνει ”ένας σύγχρονος Ολάζουον” ή έστω να βάλει πολλά στοιχεία του στο παιχνίδι.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Μπορούν οι κινήσεις του να χρησιμοποιηθούν σήμερα;

    Ολάζουον εναντίον Σακίλ Ο’ Νιλ

    Όπως είπαμε, σαν όλα τα πράγματα, έτσι και το NBA αλλάζει.

    Είναι εύλογο λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς αν οι κινήσεις του Ολάζουον μπορούν να φέρνουν αποτελέσματα την σημερινή εποχή.

    Όταν αγωνιζόταν ο ίδιος το NBA ήταν κάτι παραπάνω από μάχη ένας με έναν. Ο κανόνας του ”illegal defense”(δεν επιτρεπόταν ένας παίκτης να μαρκάρει περιοχή παρά μόνο αντίπαλο) τον οδήγησαν στο να αντιμετωπίσει λιγότερο σύνθετες άμυνες.

    Διδάσκοντας τον Ντουάιτ Χάουαρντ

    Η δημιουργικότητα ήταν πολύ πιο σημαντική γιατί ο κάθε παίκτης έπρεπε να σκεφτεί πώς θα αντιμετωπίσει τον αντίπαλο που είχε απέναντι του.

    Στην σημερινή εποχή οι ομάδες στηρίζονται πάρα πολύ στην ”κίνηση με την μπάλα” στην επίθεση, που σημαίνει πιο ομαδικό πνεύμα, ενώ οι άμυνες στοχεύουν στην απομόνωση ενός παίκτη(isolation)και είναι πιο επιθετικές.

    Γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι το να έχεις το ρεπερτόριο του Ολάζουον μπορεί να αποβεί χρήσιμο ακόμα και σήμερα καθώς οι κινήσεις που διδάσκει έχουν μεγάλη ποικιλία και βοηθάνε στο να ”καταστραφούν” πολλά αμυντικά συστήματα…

    Το αντιπαράδειγμα του Λεμπρόν

    Υπάρχουν βέβαια όπως είπαμε και περιπτώσεις άμυνας που δεν αντιμετώπισε ο Ολάζουον. Επιβεβαίωση αυτού αποτελεί ο Λεμπρόν Τζέιμς ο οποίος πάντα αντιμετωπίζει ”άμυνες με πλοκάμια” που σημαίνει ότι όλη η αντίπαλη άμυνα είναι προσαρμοσμένη πάνω του με διάφορους τρόπους.

    Ένα παράδειγμα είναι ο αμυντικός που ελέγχει τους αγκώνες του Λεμπρόν προσπαθώντας να αποτρέψει μια ενδεχόμενη διείσδυσή από το κέντρο της μπασκέτας και ένας ”ψηλός” που θα βοηθάει μέσα στο καλάθι.

    Τέτοια σύνθετη άμυνα δεν είχε ποτέ αντιμετωπίσει ποτέ ο Ολάζουον οπότε και ο τρόπος ”ξεκλειδώματος” της δεν περιλαμβάνεται στα καθημερινά του μαθήματα.

    Παρόλα αυτά όμως, ο Λεμπρόν Τζέιμς θεώρησε πολύ χρήσιμα τα σεμινάρια, καθώς, όπως θα δείτε στα βίντεο στο τέλος του άρθρου, είναι από τους superstars που ανήκουν στο περίφημο group μαθητών του Χακίμ Ολάζουον.

    Με το αζημίωτο….

    Σε γενικές γραμμές οι συμβουλές του Ολάζουον και οι προπονήσεις που κάνει στους παίκτες έχουν μια συγκεκριμένη βάση που ξεκινά από τις τρομερές του γνώσεις γύρω από το άθλημα. Ακόμα και αν κάποια πράγματα μοιάζουν ξεπερασμένα μπορούν να εξελιχθούν έχοντας το ”πνεύμα” που μεταδίδει ο μεγάλος Χακίμ και να ενσωματωθούν στη σημερινό παιχνίδι.

    Διδάσκοντας τους Στούντεμαιρ & ΜακΓκι

    Άλλωστε, ο ίδιος φροντίζει να κάνει τους ”μαθητές” του να νιώθουν ότι έχουν πάρει από αυτόν το ”κάτι παραπάνω”. Να σημειωθεί ότι όλα αυτά δεν γίνονται…τσάμπα...

    Παράδειγμα αποτελεί ο Αμάρε Στουνταμάιρ που πλήρωσε 100.000 δολάρια προκειμένου να εκπαιδευτεί από τον ”θρύλο” του NBA ενώ πολλοί ακόμα (π.χ. Λεμπρόν Τζέιμς, Καρμέλο Άντονυ, Κόμπι Μπράιαντ) είναι πρόθυμοι και να πληρώνουν τέτοια ποσά και να αφιερώσουν χρόνο από τις καθημερινές προπονήσεις τους για να μάθουν δίπλα στον Χακίμ…

    Ο δάσκαλος και οι μαθητές….

    Λεμπρόν Τζέιμς

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=bwKwiftfVmA&w=720

    Καρμέλο Άντονυ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=QF8Q5bwCLyE&w=720

    Τζέιμς Χάρντεν

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=CDrwLog5RkU&w=720

    Κόμπι Μπράιαντ

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=vQF3hWds-Vw&w=720

    Αμάρε Στουνταμάιρ & Τζαβαλ ΜακΓκι

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=xv0CdAF5jUc&w=720

    Ο μεγάλος Χακίμ στα χρόνια της δόξας του…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=F3Kv_-RJj7g&w=720

  • ΠΑΟΚ: Η κατάκτηση του Κόρατς το 1994…

    ΠΑΟΚ: Η κατάκτηση του Κόρατς το 1994…

    Το Κύπελλο Κόρατς ήταν μια διοργάνωση που πήρε το όνομα του μεγάλου Γιουγκοσλάβου μπασκετμπολίστα Ραντιβόι Κόρατς.Κράτησε 30 χρόνια (1972-2002) και αν και ήταν η τρίτη τη τάξει διοργάνωση στα κύπελλα Ευρώπης, προσέλκυε το ενδιαφέρον σε αρκετά μεγάλο βαθμό, ειδικά την δεκαετία του ’90 όπου το μπάσκετ βρισκόταν στην πλήρη ακμή του.

    Το γεγονός αυτό έκανε ακόμα πιο μεγάλο το κατόρθωμα που πέτυχε ο ΠΑΟΚ το 1994, όταν και κατάφερε να το κατακτήσει απέναντι σε πάρα πολύ δυνατές ομάδες.’Ηταν μάλιστα η πρώτη κατάκτηση αυτής διοργάνωσης για την Ελλάδα, η οποία μέχρι τότε είχε 3 Κυπελλούχων από ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Άρη.

    Δεν αποτέλεσε πάντως έκπληξη καθώς ο ΠΑΟΚ είχε μια από τις μεγαλύτερες ομάδες στην ιστορία του, παρά το γεγονός ότι την προηγούμενη χρονιά έχασε τον Φασούλα που πήγε στον Ολυμπιακό.

    Άλλωστε το κενό του καλύφθηκε με τον Ζόραν Σάβιτς ενώ ο Ουόλτερ Μπέρι θα βοηθούσε στο να δημιουργηθεί μια πανίσχυρη φροντ-λάιν.Προσθέστε Γαλακτερό, Πρέλεβιτς, Κόρφα, Μπουντούρη και Ρεντζιά και θα καταλάβετε γιατί το αποτέλεσμα ήταν φυσιολογικό.Πάντως δεν ήρθε και εύκολα καθώς αρκετές φορές χρειάστηκε να δείξει…επτάψυχος.

    Αρχή στην παγωμένη Ρωσία και όμιλοι

    Το “ταξίδι” του ΠΑΟΚ ξεκίνησε απέναντι στην ρωσική Σαμάρα την οποία κέρδισε με 81-77 στην Ρωσία και διέλυσε με 101-56 στο Αλεξάνδρειο, δείχνοντας από νωρίς τις ”ορέξεις”του.

    Ο όμιλος δεν ήταν και ότι ευκολότερο καθώς περιελάμβανε την ιταλική Ρεκοάρο Μιλάνο, την κροατική ΚΚ Ζάγκρεμπ και την ισπανική Κάχα Σαν Φερνάντο.

    Ο ΠΑΟΚ όμως ήταν ασταμάτητος και κατέλαβε την πρώτη θέση με 5 νίκες-1 ήττα, περνώντας στα προημιτελικά…

    Διασυρμός και θρίαμβος

    Εκεί θα αντιμετώπιζε την Σκαβολίνι Πέζαρο, μια ομάδα ”πονοκέφαλο” για τις ελληνικές ομάδες εκείνη την δεκαετία.Μάλιστα την προηγούμενη χρονιά την είχε αντιμετωπίσει στο Πρωταθλητριών έχοντας μια νίκη και μια ήττα.

    Η εμφάνιση στην Ιταλία ήταν τραγική και ο ”δικέφαλος” ηττήθηκε με 82-66, ένα αποτέλεσμα που φάνηκε να τον οδηγεί σε πρόωρο αποκλεισμό.Κάνοντας όμως μια ”επική” εμφάνιση στο ”καυτό΄΄ Αλεξάνδρειο κατάφερε έναν ιστορικό θρίαμβο με 96-58, που στην ουσία του έδωσε το τελικό έναυσμα για φτάσει στην κορυφή…Μπέρι, Πρέλεβις και Σάβιτς ήταν ασταμάτητοι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=FQX5rrSuhLc&w=720

    Πρώτος εμφύλιος ever και επτάψυχος εις διπλούν…

    Στον ημιτελικό θα αντιμετώπιζε τον Πανιώνιο, σ’ένα ιστορικό παιχνίδι καθώς αυτό το ματς ήταν ο πρώτος ”εμφύλιος” στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Μέσα στο γεμάτο κλειστό γήπεδο του Πανιωνίου στην Αρτάκης, ο ΠΑΟΚ βρήκε απέναντί του μια από τις καλύτερες ομάδες που είχε ποτέ η ομάδα της Νέας Σμύρνης και την αποτελούσαν οι Χριστοδούλου, Γιαννάκης(μόλις είχε φύγει από τον Άρη), Στόουκς και ο φοβερός και τρομερός Τέρνερ.

    Ο Αμερικανός πέτυχε 30(!!) πόντους στο πρώτο ημίχρονο και ο Πανιώνιος προηγήθηκε με 46-29.Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε 57-57 αλλά και πάλι ο Πανιώνιος πήρε προβάδισμα 13 πόντων(78-65)..Όμως ήταν ”πολύ σκληρός για να πεθάνει”…

    Με μια αντεπίθεση διαρκείας πήρε την νίκη με 85-83 και έγινε το μεγάλο φαβορί για να πάει στον τελικό.
    Αυτό το επιβεβαίωσε λίγα βράδια μετά όπου στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο νίκησε με 82-64(αν και στο ημίχρονο έχανε 31-34) παίρνοντας την πρόκριση μέσα σε ξέφρενους πανηγυρισμούς.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=_ZXxxtzZPro&w=720

    Διπλός θρίαμβος και κατοστάρα απέναντι στον…Μποντιρόγκα

    Το τελευταίο εμπόδιο για την κορυφή ήταν άλλη μια ιταλική ομάδα.Η Στεφανέλ Τριέστε των Μποντιρόγκα(στα πρώτα του βήματα),Τζεντίλε, Φούτσκα και Λάμπλει έμοιαζε αρκετά επικίνδυνη.Ο ΠΑΟΚ όμως είχε πάρει ”τον αέρα” των Ιταλών…

    Στο πρώτο ματς κέρδισε μέσα στο Αλεξάνδρειο με 75-66 αφήνοντας ”ανοιχτούς λογαριασμούς” για την Τεργέστη.

    Ο επαναληπτικός της 16ης Μαρτίου του 1994 είχε αρκετή αγωνία.Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε να χάνει με 66-60 10 περίπου λεπτά πριν το τέλος.Με ”σεληνιασμένους” όμως τους Μπέρι και Πρέλεβιτς (26 και 30 πόντους αντίστοιχα) το κύπελλο ήταν αδύνατο να χαθεί.

    Ο θρίαμβος με 91-100 ήταν γεγονός και τα πανηγύρια στον Λευκό Πύργο είχαν ξεκινήσει.Ήταν κατά κάποιον τρόπο μια ”εκδίκηση” του ”δικεφάλου” απέναντι στο ιταλικό μπάσκετ για τον μεγάλο χαμένο ημιτελικό του Πρωταθλητριών το 1993 απέναντι στην Μπενετόν Τρεβίζο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=V_Vl0cNYMTs&w=720

  • Ο Shaq γίνεται 43! Θυμηθείτε τα νιάτα του σε 14 μοναδικές φωτό

    Ο Shaq γίνεται 43! Θυμηθείτε τα νιάτα του σε 14 μοναδικές φωτό

    Σαν σήμερα, 6 Μαρτίου 1972, γεννήθηκε ο γίγαντας (2,16μ) και κορυφαία προσωπικότητα του NBA, Shaquille O’Neal ή Shaq, όπως ήταν το προσωνύμιό του. Θυμηθείτε 14 μοναδικές φωτογραφίες από το ξεκίνημα και τα πρώτα χρόνια του Shaq στο NBA!

    #1. 1991: Όταν άρχισαν όλα…

    Ο Shaquille O’Neal ποζάρει με τη φανέλα #33 των Orlando Magic μόλις έχει γίνει #1 draft το 1991. (Photo by Nathaniel S. Butler/NBAE via Getty Images)

    #2. 1995 Φορώντας ένα t-shirt με τον εαυτό του

    Ορλάντο – 22/3/1995. Ο Shaq οδηγεί το αυτοκίνητό του φορώντας ένα t-shirt με τον εαυτό του σε καρικατούρα. (Photo by Andrew D. Bernstein/NBAE via Getty Images)

    #3. Απολαμβάνοντας ένα… ελαφρύ σνακ

    Ορλάντο – 1995. Ο Shaq προσπαθεί να δαγκώσει μια μπάλα μπάσκετ για τις ανάγκες μιας φωτογράφισης (Photo by Garrett Ellwood/NBAE via Getty Images)

    #4. Ποζάροντας με την φοβερή φανέλα του All-Star Game 1995

    Φοίνιξ – 12/2/1995. Ο Shaq δείχνει να το απολαμβάνει και χαρίζει ένα μοναδικό χαμόγελο στην κάμερα φορώντας τη φανέλα της Ανατολής στο All-Star Game 1995 (Photo by Andrew D. Bernstein/NBAE via Getty Images)

    #5. Σηκώνοντας τον Hakeem Olajuwon

    ΗΠΑ – 1995: Ο Hakeem Olajuwon #34 των Houston Rockets και ο Shaquille O’Neal #34 των Orlando Magic, ποζάρουν για μια πολύ ιδιαίτερη φωτογραφία. (Photo by Andrew D. Bernstein/NBAE via Getty Images)

    #6. Το 5.000 ετών τζίνι Καζάαμ

    Αξέχαστη η συμμετοχή του στην ταινία Καζάαμ, ως το ομώνυμο 5.000 ετών τζίνι…

    #7. Μέλος της Dream Team

    \n14 Αυγούστου 1994: Ο Center των ΗΠΑ, Shaquille O”Neal πανηγυρίζει τη νίκη των ΗΠΑ με 137-91, μετά από έναν αγώνα με την αξιόμαχη Ρωσία στο Hamilton του Ontario.

    #8. Μέλος της σχολικής ομάδας Cole High School Cougars (baby Shaq!)

    Σαν Αντόνιο – 2 Μαρτίου: Ο Shaquille O”Neal, #33 των Cole High School Cougars μιλάει στα ΜΜΕ μετά το παιχνίδι. (Photo by Bob Daemrich/Getty Images)

    #9. Καρφώνοντας δυνατά μπροστά στο βλέμμα του Charles Barkley

    Φοίνιξ– 12/2/1995: Ο Shaquille O’Neal πραγματοποιεί ένα εντυπωσιακά δυνατό κάρφωμα κατά τη διάρκεια του κανονικού αγώνα του All-Star Game, 1995 στο Φοίνιξ της Αριζόνα. Το βλέμμα του ανήμπορου να αντιδράσει, Charles Barkley, τα λέει όλα… (Photo by Nathaniel S. Butler/NBAE via Getty Images)

    #10. Κάνοντας μακροβούτια με μάσκα στο μέγεθός του

    \n1994 : Ο Shaq ποζάρει χαμογελαστός μέσα στη θάλασσα. (Photo by Andrew D. Bernstein/NBAE via Getty Images)

    #11. Κάνοντας το σήμα της νίκης ξαπλωμένος στην Orlando Arena

    Ορλάντο, Φλόριντα – 1993: Ο Shaquille O’Neal κάνει το σήμα της νίκης ξαπλωμένος στην Orlando Arena. (Photo by Barry Gossage/NBAE via Getty Images)

    #12. Καρφώνοντας εντυπωσιακά από τα χρόνια του στο LSU.

    Μινεάπολις, 14/3/1991. Ο 19χρονος Shaq κρεμιέται από το στεφάνι μετά από ένα χαρακτηριστικό κάρφωμά του κατά τη διάρκεια ενός αγώνα απέναντι στο University of Connecticut για το NCAA. (AP Photo/Bill Waugh)

    #13. Ποζάροντας επιδεικτικά με τα “ποντίκια” του

    Ορλάντο – 1993. (Photo by Barry Gossage/NBAE via Getty Images)

    #14. Ο νεαρός Shaq προσπαθεί να ραπάρει…

     

    Στιγμές άφθονου γέλιου από τον Shaq

    Δείτε το βίντεο στο YouTube

  • Ολυμπιακός στην Ευρωλίγκα. 10 αξέχαστες στιγμές…

    Ολυμπιακός στην Ευρωλίγκα. 10 αξέχαστες στιγμές…


     
    Πριν από λίγες μέρες ο Ολυμπιακός συμπλήρωσε 500 αγώνες στην Ευρωλίγκα(ή Κύπελλο Πρωταθλητριών όπως λεγόταν παλιά).Σ’αυτήν την μεγάλη διαδρομή, που ξεκίνησε το 1961, υπήρξαν στιγμές που έμειναν στην ιστορία και φέρνουν διαφόρων ειδών συναισθήματα σε όποιον τις θυμάται.

    Εμείς σαν sportbrio ξεχωρίσαμε τις (κατά την άποψή μας) 10 και σας τις παρουσιάζουμε κάνοντας ένα ταξίδι αναμνήσεων με την μηχανή του χρόνου.Απολαύστε…

    10 μοναδικές στιγμές που μας χάρισε ο Ολυμπιακός

    #10. 1979 και πρόκριση στο final 6

    Στην τρίτη του μόλις συμμετοχή στην Ευρωλίγκα, ο Ολυμπιακός των Γιατζόγλου, Καστρινάκη πανηγυρίζει την πρόκρισή του στις 6 κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης παίζοντας με ομάδες ”θηρία” (Μπόσνα Σαράγεβο που κατέκτησε και τον τίτλο εκείνη την χρονιά, Ρεάλ Μαδρίτης, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Μπανταλόνα, Βαρέζε)

    Ο μεγάλος Στηβ…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=dUY7SXnMAHM

    #9. 1993:Η ”καταραμένη” γραμμή

    Στο τρίτο και καθοριστικό παιχνίδι με την Λιμόζ, όπου ο νικητής θα προκρινόταν στο final 4, ο Ολυμπιακός του Ιωαννίδη χάνει στις λεπτομέρειες, από μια άτυχη στιγμή του Πάσπαλι, που πατάει γραμμή λίγο πριν την τελευταία επίθεση…

    Στο 57.15 η άτυχη στιγμή…\nhttps://www.youtube.com/watch?v=xbWpHnTfgLQ

    #8. 1995:Το άδειασμα του Αμπτσί Ιπεκτσί

    Ο ”τουρκοφάγος” Γιάννης Ιωαννίδης, που σχεδόν ποτέ δεν έχανε στην Τουρκία, διαλύει την Εφές Πίλσεν στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας το 1995 και με έναν Ολυμπιακό να αναγκάζει του Τούρκους φιλάθλους να αδειάσουν νωρίς το γήπεδο.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=YOH6Y5idxIE

    #7. 1994:Νάκιτς at the buzzer…

    Μεγάλη και καθοριστική νίκη για πρόκριση στο final 4 επί της Ρεάλ του Σαμπόνις με τον Φράνκο Νάκιτς να σκοράρει στην εκπνοή προκαλώντας ”ντελίριο” στους φιλάθλους στο ΣΕΦ, που με την λήξη του αγώνα εισβάλλουν στον αγωνιστικό χώρο…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=82LXGpvsrCA

    #6. Σιγάλας at the buzzer no2

    Πάλι με την Ρεάλ, την ίδια χρονιά, μόνο που αυτή την φορά το καλάθι του Σιγάλα ακριβώς με την λήξη του αγώνα δίνει την πρώτη νίκη του Ολυμπιακού στην ιστορία του μέσα στην Μαδρίτη.Ίσως η μεγαλύτερη μέχρι τότε…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VjUOgts-l0Y
     

     

    #5. 1994:η αυτοκτονία στο Γιαντ Ελιάου…

    Μπορεί να κέρδισε εκείνη την χρονιά δυο φορές την Ρεάλ αλλά στον πρώτο τελικό ελληνικάς ομάδας στην Ευρωλίγκα, ο Ολυμπιακός χάνει μεγάλη ευκαιρία να τον κατακτήσει κάνοντας το χειρότερο δυνατό του παιχνίδι…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=kE1m0FEhz

    #4. 1997:Η άλωση του ΟΑΚΑ

    Η μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού επί του ”αιωνίου” αντιπάλου του και πρωταθλητή Ευρώπης την προηγούμενη χρονιά, και μάλιστα με 20 πόντους εκτός έδρας, αποτελεί αγώνα-κλειδί για την μετέπειτα κατάκτηση της Ευρωλίγκας εκείνη την χρονιά…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XX_QtzatLgc

    #3. 1997:”Σόου Ρίβερς” και ”κατακτητές της κορυφής”

    Με έναν φοβερό Ρίβερς ο Ολυμπιακός ”καταπίνει” την Μπαρτσελόνα στον τελικό της Ρώμης και φτάνει στην κατάκτηση της πρώτης Ευρωλίγκας στην ιστορία του…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=oL9u0YCxWvU

    #2. 2013: 100άρα στον τελικό και repeat…

    Πετυχαίνοντας 90 πόντους σε 3 δεκάλεπτα(!!) και ανατρέποντας τον -17 της πρώτης περιόδου ο Ολυμπιακός ισοπεδώνει την Ρεάλ με 100-88 και κατακτάει την δεύτερη συνεχόμενη Ευρωλίγκα.
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wQLNGEVX_dM

    #1. 2012:Κατάθεση ψυχής…

    Όσο και να προσπαθήσαμε δεν μπορούσαμε να βρούμε άλλη κορυφαία στιγμή.Ο τελικός της Πόλης το 2012, με τα νεαρά παιδιά του Ίβκοβιτς απέναντι στο απόλυτο φαβορί, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Κιριλένκο, θα μείνει πάντα χαραγμένος στο μυαλό.Η ανατροπή από το -19 στο 28′(53-34) και το buzzer-beater του Πρίντεζη από την ασίστ του Σπανούλη θα προκαλούν πάντα ”ανατριχίλα” και δυνατά συναισθήματα για την αυταπάρνηση που έδειξε εκείνη η ομάδα…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wXhwr87NF2w
     

     

  • Όταν ο Ουίλτ Τσάμπερλεν “έτρεξε” με 100…

    Όταν ο Ουίλτ Τσάμπερλεν “έτρεξε” με 100…


     
    Την σημερινή εποχή το να βρίσκουμε στο NBA παίκτη με ύψος 2.15 είναι κάτι αν όχι συνηθισμένο, τουλάχιστον όχι σπάνιο. Πριν 50 χρόνια όμως τέτοιο ύψος αποτελούσε την εξαίρεση και όποιος το είχε μπορούσε να κάνει καριέρα στον μαγικό κόσμο του μπάσκετ, έχοντας φυσικά και κάποιο ταλέντο.

    Στην περίπτωση του Ουίλτ Τσάμπερλεν υπήρχε ένας φοβερός συνδυασμός και των δύο με αποτέλεσμα ο ”γίγαντας” των Φιλαντέλφεια Γουόριορς(σημερινοί Σίξερς) να αποτελεί το απόλυτο φόβητρο για τα αντίπαλα καλάθια.

    Πολλές ομάδες βάζαν ακόμα και 4 παίκτες να τον μαρκάρουν μην μπορώντας να πάρουν…σκάλα…Κάτι τέτοιο επιχείρησαν να κάνουν στις 2 Μαρτίου του 1962 και οι Νιου Γιορκ Νικς.

    Δεν τα κατάφεραν πάντως…πολύ καλά καθώς εκείνος ο αγώνας πέρασε στην ιστορία για το ασύλληπτο ρεκόρ 100 πόντων που πέτυχε ο απόλυτος σταρ της εποχής…

    O Ουίλτ Τσάμπερλεν ήταν ασταμάτητος…

    Ο Τσάμπερλεν είχε την τύχη να έχει τα απόλυτα σωματικά προσόντα που τον οδηγούσαν στο να ”βλέπει από ψηλά” όλους τους αντιπάλους του και οι κόντρες του με αυτούς να θυμίζουν πολλές φορές μάχη μεταξύ άντρα και έφηβου.

    Τα πολλά ριμπάουντ, τα καρφώματα και οι πολλοί πόντοι ήταν ”καρφιτσωμένα” στα στατιστικά του σχεδόν σε κάθε αγώνα. Μπορεί να κέρδισε μόνο 2 φορές το δαχτυλίδι του πρωταθλητή (1967 Γουόριορς,1972 Λέηκερς) αλλά έγραψε την δική του ιστορία με τις ”ασύλληπτες” επιδόσεις του, που ακόμα και σήμερα προκαλούν ”ίλιγγο”.

    Αυτό που πέτυχε όμως στον αγώνα της 2ας Μαρτίου του 1962 αναμένεται να μην καταρριφθεί ποτέ…

     

    Το ιστορικό παιχνίδι…

    Η κανονική σεζόν έφτανε στο τέλος της και ο αγώνας μεταξύ των Νικς και των Γουόριορς ήταν σχεδόν αδιάφορος. Κανείς δεν περίμενε ότι τελικά θα έμενε στην ιστορία λόγω ενός παίκτη…

    Ο Τσάμπερλεν, αν και ξενυχτισμένος λόγω ενός πάρτι, αποφασίζει να στήσει και ένα δικό του εντός αγωνιστικού χώρου. Ανεβάζοντας σταδιακά την απόδοση του σκοράρει, ως συνήθως το ένα καλάθι πίσω από το άλλο, με αποτέλεσμα οι θεατές να αρχίζουν δείχνουν παραπάνω ενδιαφέρον για το που θα σταματήσει.

    Το ενδιαφέρον αυτό ”απογειώνεται” όταν 7 λεπτά πριν το τέλος φτάνει στο ατομικό ρεκόρ των 79 πόντων.

    Είναι η στιγμή που και οι συμπαίκτες του διαπιστώνουν ότι μπορούν να βοηθήσουν στο να γραφτεί μια ιστορική μέρα για το NBA. Αποτέλεσμα αυτού είναι να του δίνουν όλες τις πάσες προκειμένου να φτάσει όσο περισσότερους πόντους γίνεται…

    Το παραπάνω έχει αποτέλεσμα και 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος ο ”γίγαντας” φτάνει τους 98 πόντους. Εκείνη την στιγμή ο συμπαίκτης του Τσάμπερλεν, Ράκλικ του βγάζει μια πάσα ”άλεϊ-ουπ” την οποία εκμεταλλεύεται και σκοράρει τον 100ο πόντο του…

    O Ουίλτ Τσάμπερλεν μόλις σημείωσε 100 πόντους!

    Ντελίριο και δηλώσεις…

    Ακολουθούν σκηνές έκστασης με φιλάθλους να μπαίνουν μέσα στο γήπεδο προκειμένου να αγκαλιάσουν τον μεγάλο Τσάμπερλεν. Τα τελευταία 46 δευτερόλεπτα ποτέ δεν έγινε γνωστό αν παίχτηκαν καθώς δεν υπήρχε κάμερα στο παιχνίδι. Οι Γουόριορς κέρδισαν πάντως με 169-147 αλλά αυτό λίγη σημασία είχε.

    Η ιστορία είχε γραφτεί και μάλιστα με επίλογο μια φωτογραφία που δείχνει τον Τσάμπερλεν να κρατάει ένα χαρτί με το νούμερο ”100”(ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων των Γουόριορς, Χάρβεϊ Πόλαν το έγραψε όταν μπήκε στα αποδυτήρια).

    Μερικές δηλώσεις μείναν και αυτές στην ιστορία από τον ίδιο άλλους που ήταν παρόντες…

    Ουίλτ Τσάμπερλεν:

    “Είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρας μου. Όχι όμως το κορυφαίο. Αυτόν τον τίτλο τον απονέμω σε εκείνο το ματς που είχα κατεβάσει 55 ριμπάουντ (επίσης απόλυτο ρεκόρ του ΝΒΑ) απέναντι στον Bill Russell“.

    “Αυτό που μου αρέσει περισσότερο σε αυτό το ματς είναι πως δεν υπάρχει βίντεο. Υπάρχει μόνο μυστήριο και μύθος γύρω από αυτό. Ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο έχω συναντήσει τουλάχιστον 10.000 (!) ανθρώπους που μου είπαν πως είχαν δει ζωντανά το ματς των 100 πόντων στο Madison Square Garden (!). Δεν πειράζει όμως, έχω συνηθίσει πια”.

    Μαρβ Άλμπερτ(τηλεσχολιαστής αγώνων):

    “Ο μεγαλύτερος χαβαλές γινόταν με τον σέντερ των Knicks, τον Darrell Imhoff, ο οποίος φημιζόταν για τις αμυντικές του ικανότητες. Μετά από αυτό το παιχνίδι όλοι τον αποκαλούσαν ως τον άνθρωπο που κράτησε τον Τσάμπερλεϊν στους 100 πόντους!”

    Χάρβευ Πόλακ (υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων των Γουόριορς):

    “Το μυθικό αυτού του παιχνιδιού είναι πως ο Ουίλτ έβαλε ακριβώς 100 πόντους, ούτε λιγότερους, ούτε περισσότερους. Και το ματς τελείωσε με το που μπήκε ο 100ος πόντος, παρόλο που απέμεναν ακόμα 46 δευτερόλεπτα. Αυτά δεν πρόκειται να ξαναγίνουν ποτέ”.

    \nhttp://www.youtube.com/watch?v=LxMeEzhvNRs?w=728

    Πηγή: “Wilt scores 100”, Sport24