SportBrio

Category: Κόσμος

  • Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Εθνική Ελλάδος – Τσέλσι. Βίοι παράλληλοι…

    Στο ποδόσφαιρο, όπως και στον αθλητισμό γενικότερα, παρατηρείται αρκετές φορές και από διάφορες ομάδες η λεγόμενη “κοιλιά”, δηλαδή το να φτάνει η απόδοση της από τα ψηλά στα χαμηλά. Συνήθως οφείλεται στην κούραση, όταν όμως είναι προσωρινή.

    Υπάρχουν και περιπτώσεις ομάδων που μέσα σε λίγο καιρό έφτασαν από την απόλυτη καταξίωση στην αντίστοιχη απαξίωση (όπως λέμε “από το ζενίθ στο ναδίρ”) και μπορούμε να πούμε ότι οι αιτίες είναι σίγουρα πολύ περισσότερες και πιο σύνθετες.

    Οι πορείες της Εθνικής Ελλάδος και της Τσέλσι, που έκαναν αυτήν την διαδρομή μέσα σε λίγους μήνες, έχουν πολλά κοινά σημεία και είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει μια ομάδα όταν είναι στο ζενίθ της…

    Εθνική Ελλάδος. Η καλή μέρα φάνηκε από τα..ξημερώματα…

    Τον Ιούνιο του 2014 η Εθνική μας έφτασε ένα βήμα πριν τα προημιτελικά του Μουντιάλ της Βραζιλίας, χάνοντας την στα πέναλντυ με την Κόστα Ρίκα. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία μετά το “έπος” της Πορτογαλίας το 2004 και οι “οιωνοί” έμοιαζαν ιδανικοί για νέες επιτυχίες καθώς η κλήρωση για τα τελικά του EURO 2016 ήταν “λουκούμι” (Φερόε, Β. Ιρλανδία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Φιλανδία με τους 2 πρώτους να προκρίνονται απ’ ευθείας).

    Η προδιαγεγραμμένη αποχώρηση του Σάντος συνοδεύτηκε από την πρόσληψη του πολύ γνωστού Ιταλού Κλαούντιο Ρανιέρι, ενώ χρέη τεχνικού διευθυντή ανέλαβε ο Γιώργος Καραγκούνης που μόλις είχε αποσυρθεί. Όλα αυτά έδειχναν ότι η ΕΠΟ ήθελε να κρατήσει ψηλά την ομάδα-όαση του ελληνικού ποδοσφαίρου.

    Ξαφνικά όμως τα πάντα άλλαξαν… Αγωνιστικά η Εθνική μας δεν μπορούσε όχι νίκη να “σταυρώσει” αλλά ούτε καν να πετύχει γκολ. Έχασε εντός έδρας από Β. Ιρλανδία (0-2), Φιλανδία (0-1), Ρουμανία (0-1) και… Φερόε (0-1) σε έναν αγώνα που συζητήθηκε σε όλη την Ευρώπη σαν μια από τις μεγαλύτερες “βόμβες”. Εκτός ηττήθηκε πάλι από Β. Ιρλανδία και Φερόε (δεύτερη φορά…) μαζεύοντας τελικά μόλις 6 βαθμούς και με μία μόλις (!!) νίκη επί της Ουγγαρίας στην αυλαία και όταν όλα είχαν χαθεί…

    Στην διάρκεια της τραγικής αυτής πορείας συνέβησαν πολλά και εκτός αγωνιστικού χώρου. Παραιτήθηκε ο Καραγκούνης, άλλαξε ο προπονητής 2 φορές (Μαρκαριάν αντί Ρανιέρι και μετά Τσάνας) ενώ οι παίκτες πολλές φορές έκαναν δηλώσεις αγανάκτησης που “φωτογράφιζαν” την ΕΠΟ και το παρασκήνιο που παιζόταν όσον αφορά τις επιλογές, αλλά κάνοντας και οι ίδιοι παράλληλα τραγικές εμφανίσεις. Ο “κύκνος έγινε ασχημόπαπο” μέσα σε μόλις λίγους μήνες…

    Φυσικά η μπάλα δεν ξεχάστηκε· ωστόσο, όπως είπαμε, μια τέτοια πτώση έχει πολλές παραμέτρους που πιθανόν να πρέπει να εξεταστούν για να μην έχουμε τέτοιες αποτυχίες στο εγγύς μέλλον…

    Τσέλσι. Η “αποκαθήλωση” του Μουρίνιο

    Παρόμοια πορεία με την Εθνική μας διανύει και μια άλλη ομάδα ντυμένη στα “μπλε”, η Τσέλσι.

    Πρωταθλήτρια το 2015 κάνοντας σχεδόν περίπατο και με τον “special one” Μουρίνιο στο “τιμόνι”, οι Λονδρέζοι ξεκίνησαν την φετινή χρονιά για την διαφύλαξη του “στέμματος”. Και εκεί όμως μέσα σε λίγους μήνες και με έναν γύρο να έχει σχεδόν συμπληρωθεί, όχι μόνο είναι εκτός διεκδίκησης αλλά βρίσκονται και στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, δημιουργώντας “ψιθύρους” ακόμα και για υποβιβασμό!!

    Όπως και στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος, και εδώ από το καλοκαίρι οι οιωνοί δεν ήταν καλοί… Στην αρχή του πρωταθλήματος υπήρξε ένα επεισόδιο μεταξύ του Μουρίνιο και της γιατρού της ομάδας Έβας Καρνέιρο για την απόφαση της τελευταίας να παράσχει τις πρώτες βοήθειες σε παίκτη της Τσέλσι, προκαλώντας την οργή του Πορτογάλου που δεν τις θεωρούσε απαραίτητες αλλά αντίθετα καθυστερήσεις σε βάρος της ομάδας του. Οι σεξιστικές εκφράσεις που χρησιμοποίησε εναντίον της και οι αντιδράσεις που προκάλεσαν σε αρκετό κόσμο ήταν η αρχή (όπως αποδείχτηκε) του τέλους του στους “μπλε”. Η γενικότερη συμπεριφορά του επίσης απέναντι στους παίκτες και ο ανεξήγητος εκνευρισμός έκαναν την ομάδα να “μικραίνει” αγωνιστικά και να χάνει παντού.

    Είναι φανερό ότι το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν το χειρότερο δυνατό, αλλά ο Μουρίνιο έμενε στην ομάδα λόγω στήριξης κάποιων φιλάθλων που εκφραζόταν δημόσια με πανό (“ένας από εμάς” κοκ). Τελικά έφτασε σε σημείο να απολυθεί για πρώτη φορά στην καριέρα του μεσούσης της περιόδου ενώ κάμερα τον “συνέλαβε” να προσπαθεί να “καλύψει” το πρόσωπο του από τις κάμερες την ώρα που αποχωρούσε.

    Η δυναμική του “special one” φάνηκε από την αντίθετη πλευρά αυτήν την φορά… Προπονητές σαν τον Μουρίνιο άλλωστε μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα σε όλη την επιφάνεια της (από αυτόν που κουβαλάει τις πετσέτες μέχρι τον πρόεδρο…).

    Τουλάχιστον δώσαμε χαρά σ’ αυτούς…

    https://www.youtube.com/watch?v=e-15REqW4Jw

    Η “επική” αποχώρηση του Μουρίνιο απ’ την Τσέλσι…

    https://www.youtube.com/watch?v=Fzlj-eKi2Sg

  • Ντρογκμπά:”παιχταράς” εντός και εκτός γηπέδου

    Ντρογκμπά:”παιχταράς” εντός και εκτός γηπέδου

    Ένας ποδοσφαιριστής παγκοσμίου κλάσεως, πολλές φορές παρασύρεται από το lifestyle, τον πλούσιο τρόπο ζωής και ίσως να μην πολυενδιαφέρεται για τα τεκταινόμενα που συμβαίνουν γύρω του. Αυτό βέβαια παρατηρείται πάνω-κάτω σε πολλές περιπτώσεις που κάποιος πλουτίζει απότομα με αποτέλεσμα να ξεχνάει από που ξεκίνησε. Υπάρχουν όμως και παραδείγματα προς μίμηση, τα οποία αποδεικνύουν πως η “ανθρωπιά” και η”ευαισθησία” δεν μαθαίνονται αλλά είναι έμφυτα. Ο μεγάλος Ντιντιέ Ντρογκμπά μας ο υπενθυμίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο..

    “Πυροσβέστης” σε εμφύλιο

    Γεννημένος το 1978 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού, φυσικά προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με μεγάλη καριέρα στην Τσέλσι η οποία το 2004 ξόδεψε 24 εκατομμύρια λίρες για να ον αποκτήσει από την Μαρσέιγ, κάνοντας τον τον πιο ακριβό Ιβοριανό ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.Περιττό να πούμε ότι αποτελεί ποδοσφαιρικό είδωλο για την χώρα του η οποία τον έχει σαν “Θεό”.Ίσως αυτή η προσωπικότητα που είχε να βοήθησε στο να αποφευχθεί ένας παρολίγον εμφύλιος.

    Συγκεκριμένα to 2006 η χώρα ήταν διασπασμένη σε Βόρειους και Νότιους.Οι πρώτοι αποτελούνταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό από μετανάστες που έψαχναν δουλειά σε φυτείες.Αυτό εξόργιζε τους Νότιους καθώς πολλοί από τους μετανάστες δεν είχαν ιθαγένεια και το αποτέλεσμα της οργής αυτής ήταν εξεγέρσεις και από τις δύο πλευρές που ξεκίνησαν το 2000 μαστίζοντας το αφρικανικό κράτος.

    Επίσης τα γαλλικά συμφέροντα που αφορούσαν το κακάο, στο οποίο η Ακτή Ελεφαντοστού είναι πρώτη σε παραγωγή στον κόσμο, πυροδότησαν νέες συμπλοκές καθώς οι γαλλικές εταιρίες είχαν ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά της Ακτής, δεν πλήρωναν φόρους και έπαιρναν και όλα τα κέρδη, ενώ οι κυβερνώντες δεν έκαναν κάτι ουσιαστικό για ν’αλλάξει αυτή η κατάσταση, καθώς είχαν ακόμα και μεταξύ τους διαφωνίες για την πολιτική που θα ακολουθούσαν, όντας βέβαια σε διαφορετικά στρατόπεδα(Βόρειοι και Νότιοι όπως είπαμε…)
    Το 2006, η Ακτή Ελεφαντοστού προκρίθηκε για πρώτη φορά σε τελική φάση Μουντιάλ με τον εμφύλιο να συνεχίζεται ακατάπαυστα και ο Ντρογκμπά αποφάσισε να λειτουργήσει σαν “πυροσβέστης”.

    Μόλις τελείωσε το τελευταίο παιχνίδι της προκριματικής φάσης(νίκη επί του Σουδάν με 3-1)ο μεγάλος Ντιντιέ πήρε το μικρόφωνο μπροστά από τις κάμερες, γονατιστός έβγαλε έναν συγκινητικό και ενωτικό λόγο, προτρέποντας να σταματήσουν οι εχθροπραξίες και να γίνουν εκλογές.

    Το ίδιο έκανε και μερικές μέρες μετά στην πόλη Μπουακέ, στο βόρειο τμήμα, όπου πήγε με το βραβείο του καλύτερου παίκτη της Αφρικανικής ηπείρου για το 2006, εκφωνίζοντας έναν αντίστοιχο δυναμικό λόγο στον οποίο κύριο χαρακτηριστικό ήταν η δύναμη της ψυχής που κατέθετε για να συγκινήσει το πλήθος.

    Τα παραπάνω είχαν ουσιαστικό αποτέλεσμα καθώς οι μάχες περιορίστηκαν από τότε με αποτέλεσμα στις 4 Μαρτίου του 2007 να υπογραφεί μια πρώτη συνθήκη παύσης μαχών μεταξύ Βορείων και Νοτίων.Ήταν μια πρώτη αρχή για να έχει η Ακτή Ελεφαντοστού πιο ήρεμες μέρες και οφειλόταν στον Ντρογκμοά εξ’ολοκλήρου.Δεν λύθηκαν βέβαια όλα τα προβλήματα αλλά άρχισε να επικρατεί πνεύμα ενότητας…

    Φιλάνθρωπος Ντρογκμπά και ΟΗΕ…

    Η δράση του δεν περιορίστηκε εκεί.Χάρισε ένα εκατομμύριο ευρώ από το υστέρημά του στις οικογένειες των θυμάτων ενός ανθρακωρυχείου της Τουρκίας στην οποία αγωνίστηκε με την Γαλατά την σεζόν 2013-14 .
    Επίσης σε συνεργασία με την εταιρία HOM, δημιούργησε δική του σειρά μαγιό και εσωρούχων, όπου μέρος από τα έσοδα πάνε στο ίδρυμα που έχει φτιάξει και μέσω του οποίου βοηθάει την χώρα του.
    Από το 2007 ακόμα έχει ανακηρυχθεί Πρέσβης Καλής Θελήσεως του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Το 2010 το αμερικανικό περιοδικό TIME τον είχε αναδείξει ως έναν από τους 100 ανθρώπους που μπορούν να επηρεάσουν γεγονότα σε μια χώρα
    Τέλος έχει χρηματοδοτήσει την κατασκευή ενός νοσοκομείου στην πατρίδα του, στην οποία λατρεύεται πιο πολύ από κάθε άλλο επίσημο πρόσωπο…

    https://www.youtube.com/watch?v=gDlxtPnHWl0

  • Ιταλία και Euro. 2 φορές σε “σενάρια”

    Ιταλία και Euro. 2 φορές σε “σενάρια”

    Στον χώρο του ποδοσφαίρου πολλές φορές παρατηρούμε γεγονότα που επαναλαμβάνονται κατά ”διαβολική σύμπτωση”, όχι πάντα όμως με το ίδιο αποτέλεσμα.Όπως λένε και Γάλλοι “deja vu” δηλαδή. Κάποιο γκολ στο ίδιο λεπτό μεταξύ 2 ίδιων ομάδων σε 2 διαφορετικούς αγώνες, κάποια νίκη ή ήττα με ίδιο τρόπο είναι μερικά παραδείγματα. Αυτό που συνέβη όμως με την Ιταλία σε 2 Euro(2004, 2012), ήταν ίσως από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα και περιελάμβανε “θεωρίες συνομωσίας” και “ψιθύρους”. Όχι άδικα πάντως…

    “Σκανδιναβική” συμμαχία και “Ciao Italia”(2004)

    Το Euro 2004 σίγουρα μας φέρνει στο μυαλό την πιο “γλυκιά” ποδοσφαιρική ανάμνηση με την κατάκτηση του από την Εθνική μας.Στους Ιταλούς πάντως σίγουρα φέρνει θυμό καθώς η ομάδα τους θεωρούν (όχι άδικα), ότι αποκλείστηκε από έναν αγώνα-συμμαχία μεταξύ Σουηδίας και Δανίας.

    Συγκεκριμένα είχαμε φτάσει στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων και, ως γνωστόν, τα παιχνίδια διεξαγόντουσαν την ίδια ώρα.Η Ιταλία είχε ως αντιπάλους τις Δανία, Σουηδία και Βουλγαρία.Δανία και Σουηδία είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και η Βουλγαρία μηδέν.

    Βάσει των κριτηρίων της ΟΥΕΦΑ, σε περίπτωση ισοβαθμίας δύο ή περισσοτέρων ομάδων, το πρώτο κριτήριο ήταν οι μεταξύ τους αγώνες, μετά η διαφορά τερμάτων και τρίτο η καλύτερη επίθεση.Σε περίπτωση λοιπόν που Σουηδία και Δανία έφερναν ισοπαλία από 2-2 και πάνω, ότι και να έκανε η Ιταλία θα έμενε έξω.Λογικό λοιπόν να δημιουργηθούν καταστάσεις καχυποψίας και “ψίθυροι” για στήσιμο.

    Τα παραπάνω, όπως ήταν λογικό, έγιναν “κραυγές” μετά τους αγώνες.Κάτι απόλυτα φυσιολογικό καθώς το “2-2” ήρθε.Μάλιστα το γκολ της ισοφάρισης προήλθε από τους Σουηδούς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα και ενώ παράλληλα η Ιταλία σκόραρε το 2-1 επί της Βουλγαρίας.Χαρά που τελικά μετατράπηκε σε λύπη, ενώ οι Σκανδιναβοί πανηγύριζαν αμφότεροι την πρόκριση τους στην 8αδα.

    Ποτέ πάντως δεν αποδείχτηκε κάτι περί στησίματος αλλά η “γεύση” της καχυποψίας που έμεινε ήταν πικρή και για την ΟΥΕΦΑ και για το φίλαθλο κοινό.

    Παρεμπιπτόντως το γήπεδο που έγινε ο αγώνας λεγόταν “Μπέσα”, αλλά στον αγώνα, η ελληνικώς εννούμενη μπέσα μάλλον πήγε περίπατο.

    Τα γκολ: Τόμασσον 28’και 66′ (Δανία), Λάρσον 47′(πεν), Γιόνσον 89′

    ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Μάρκους Μερκ (Γερμανία)

    ΚΙΤΡΙΝΕΣ: Έντμαν, Κάλστρομ

    ΔΑΝΙΑ: Σόρενσεν, Χέλβεγκ, Λάουρσεν, Χένρικσεν, Νίκλας Γένσεν (46 Μπόγκελουντ), Γκράβεσεν, Τόμασον, Ντανιέλ Γένσεν (65 Πούλσεν), Γκρόνκιερ, Σαντ, Γιόργκενσεν (57 Ρόμενταλ)

    ΣΟΥΗΔΙΑ: Ίσακσον, Νίλσον, Μέλμπεργκ, Γιάκομπσον, Έντμαν, Αντερσον (81 Αλμπακ), Κάλστρομ (72 Βίλχελμσον), Γιόνσον, Λιούνγκμπεργκ, Ιμπραΐμοβιτς, Λάρσον

    2012:Ίδιο σενάριο, άλλη κατάληξη για την Ιταλία

    Ίδιο ακριβώς σενάριο υπήρξε και το 2012, αλλά αυτήν την φορά η κατάληξη ήταν θετική για την “σκουάντρα ατζούρα”.Συγκεκριμένα, ήταν πάλι η τελευταία αγωνιστική των ομίλων και όλα τα παιχνίδια διεξάγονταν παράλληλα.Ο όμιλος περιελάμβανε τις Ισπανία, Κροατία, Ιταλία και Έιρε.Οι δύο πρώτες είχαν από 4 βαθμούς, η Ιταλία 2 και το Έιρε 0.
    Το σενάριο ήταν ακριβώς το ίδιο με το 2004, καθώς Ισπανία και Κροατία,με ισοπαλία 2-2 περνούσαν αμφότερες.Πάντως αυτά που έγιναν το 2004 ίσως να επηρέασαν τους πάντες καθώς η Ισπανία κέρδισε με 1-0 με γκολ του Χέσους Νάβας στο 88′ και πέρασε στον επόμενο γύρο με την Ιταλία που κέρδισε το Έιρε.Υπήρξε με λίγα λόγια κάποια έμμεση αποκατάσταση για τις καταστάσεις του 2004.
    Η ΟΥΕΦΑ είχε κάνει κάποιες σκέψεις για αλλαγή κριτηρίων στις ισοβαθμίες, προκειμένου να μην συμβαίνον τέτοια φαινόμενα, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν ήταν απαραίτητα.

    Σκόρερ: 88′ Χεσούς Νάβας
    Γήπεδο: “PGE Arena”, Γκντανσκ
    Διαιτητής: Βόλφγκανγκ Σταρκ (Γερμανία)

    ΚΡΟΑΤΙΑ: Πλετίκοσα, Βίντα (66′ Γέλαβιτς), Τσόρλουκα, Σίλντενφελντ, Στρίνιτς, Βουκόγεβιτς (81′ Εντουάρντο), Ράκιτιτς, Σρνα, Πράνιτς (66′ Πέρισιτς), Μόντριτς, Μάντζουκιτς.
    ΙΣΠΑΝΙΑ: Κασίγιας, Αρμπελόα, Πικέ, Σέρχιο Ράμος, Τζόρντι Άλμπα, Μπουσκέτς, Τσάβι (89′ Νεγκρέδο), Τσάμπι Αλόνσο, Νταβίντ Σίλβα (73′ Φάμπρεγκας), Ινιέστα, Τόρες (61′ Χεσούς Νάβας).

    *Κίτρινες κάρτες: 27′ Τσόρλουκα, 44′ Σρνα, 53′ Στρίνιτς, 90′ Μάντζουκιτς, 91′ Γέλαβιτς, 93′ Ράκιτιτς
    **Κόκκινες κάρτες:

    https://www.youtube.com/watch?v=3VimnEBIwNw

  • Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί…

    Calcio Storico. Ποδόσφαιρο & Ξύλο πάνε μαζί…

    Όταν ακούμε για τα λεγόμενα “βίαια αθλήματα” ο νους μας είναι σχεδόν βέβαιο ότι πάει στις πολεμικές τέχνες(μποξ, kick-boxing, καράτε κοκ) ή σε κάνα άλλο τύπου ράγκμπυ.Προφανώς σε λίγους είναι γνωστό το βιαιότερο ίσως άθλημα που έχει υπάρξει ποτέ και κάνει όλα τα παραπάνω να μοιάζουν με “σπορ παιδικής χαράς”.

    Είναι το λεγόμενο “Ιστορικό Ποδόσφαιρο” (Calcio Storico)…

    Καταγωγή και μονοπώλιο στην Φλωρεντία

    Το calcio storiko είναι μια μορφή ποδοσφαίρου που συνδυάζει την επίτευξη του τέρματος με πολύ βία και ξύλο. Αγώνες διοργανώνονται μόνο στην Φλωρεντία της Ιταλίας.

    Τέσσερις ομάδες με 27(!!!) παίκτες η καθεμία αποτελούν τις εκπροσώπους αντίστοιχων ιστορικών γειτονιών της ιταλικής πόλης και αγωνίζονται για να τις δοξάσουν.Τα ονόματα των 4 (κυριολεκτικά)”μονομάχων είναι τα εξής:Σάντα Κρότσε, Σάντα Μαρία Νοβέλα, Σάντο Σπίριτο και Σαν Τζόβανι

    Καμία διακοπή εκτός από…θάνατο

    Οι αγώνες διοργανώνονται τον Ιούνιο, έχουν διάρκεια 50 λεπτών(ευτυχώς μόνο…) και δεν υπάρχουν διακοπές ακόμα και σε περίπτωση τραυματισμών.Το μόνο που παραμένει ίδιο είναι ο στόχος, δηλαδή να μπει η μπάλα τα δίχτυα αλλά εδώ ισχύει κυριολεκτικά το “ματώστε για να σκοράρετε”.

    Οι κανονισμοί προέρχονται κυριολεκτικά απ’τον Μεσαίωνα(1580) και επιτρέπεται το κάθετι (μπουνιές, κλωτσιές, κουτουλιές κοκ) εκτός από τα…πισώπλατα χτυπήματα αφού το πνεύμα του αθλήματος είναι μάχη πρόσωπο με πρόσωπο(πάλι καλά..)

    Τελικός και…σφαγείο

    Φέτος ο τελικός έγινε στις 24 Ιουνίου την πλατεία Santa Croce με αντιπάλους την “λευκή ομάδα” του Σάντο Σπίριτο και πράσινη ομάδα του Σαν Τζοβάνι.Καλύτερη στο ξύλο αναδείχτηκε η πρώτη και οι παίκτες-πολεμιστές της έστησαν ένα τρελό πανηγύρι στο τέλος.

    Η “κούπα” για τον νικητή αξίζει να σημειωθεί ότι κάποτε ήταν μια αγελάδα που είχε σφαχτεί αλλά τελικά αυτό δεν συνεχίστηκε…

    Γενικά

    Οι αγώνες αυτού του…περίεργου αθλήματος διεξάγονται σε γήπεδο άμμου στην πλατεία Santa Croce με χιλιάδες οπαδούς να θέλουν να παρακολουθήσουν το θέαμα.
    Στον αγώνα δεν υπάρχουν αλλαγές ακόμα και αν τραυματιστεί κάποιος παίκτης ενώ αξιοπερίεργο για την φύση του αθλήματος είναι η ύπαρξη ενός διαιτητή, έξι(!!!) βοηθών και ενός κριτή εκτός γηπέδου.

    Αξιοσημείωτη είναι η δήλωση ενός παίκτη που δίνει ίσως με τον καλύτερο τρόπο την εικόνα:”Η μητέρα μου δεν έχει έρθει ποτέ στην πλατεία, ούτε η γυναίκα μου, ούτε η κόρη μου ή ο πατέρας μου. Εάν ήξερα ότι η μητέρα μου υπέφερε στις εξέδρες, βλέποντας τον γιο της να πληγώνεται ή να πληγώνει αντιπάλους του, θα με σκότωνε”
    Επιτρέψτε μας να πούμε ότι δεν θα ήταν η μόνη…

    Πάρτε μια γεύση…

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=9et-QUMBHXM?w=728

  • Μουρίνιο. Ξεχωριστές στιγμές του “Special One”…!

    Μουρίνιο. Ξεχωριστές στιγμές του “Special One”…!

    Στον “μαγικό” κόσμο του ποδοσφαίρου, υπάρχουν αρκετές φορές περιπτώσεις προπονητών που προκαλούν πολλών ειδών συναισθήματα στους φιλάθλους, είτε για τον τρόπο που κοουτσάρουν είτε για την συμπεριφορά τους κατά την διάρκεια ενός αγώνα αλλά και… έξω απ’αυτόν.Τα συναισθήματα αυτά δεν έχουν να κάνουν πάντα με την επιτυχία ή την αποτυχία του εκάστοτε προπονητή αλλά με το γενικότερο προφίλ του.

    Στα παραπάνω, δεν θα μπορούσε να αναφερθεί καλύτερο παράδειγμα από αυτό του “special one”(ο ένας και ξεχωριστός ελληνιστί…) Ζοσέ Μουρίνιο, ο οποίος,όντας 15 χρόνια(από το 2000) στους πάγκους, πέρα από τις τεράστιες επιτυχίες του(2 Champions league με Πόρτο και Ίντερ, ένα ΟΥΕΦΑ με την Πόρτο και πολλούς εγχώριους τίτλους σε όποια ομάδα και να δούλεψε…), έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τους δημοσιογράφους, τους φιλάθλους, ακόμα και τους παράγοντες ομάδων, με τις ατάκες του, τις κινήσεις του κατά την διάρκεια ενός αγώνα, αλλά και πολλές συνεντεύξεις του.Μερικοί τον “μισούν”, άλλοι τον “λατρεύουν”, άλλοι “λατρεύουν να τον μισούν” αλλά ένα είναι βέβαιο…

    Όλοι σχεδόν τον “ξεχωρίζουν”(το ψευδώνυμό του τα λέει όλα…)

    2004:Η “γέννηση” του “special one”

    Το καλοκαίρι του 2004 μπαίνει στον χώρο των “μεγάλων κλαμπς” ως πρωταθλητής Ευρώπης από την Πόρτο, με μεταγραφή στην Τσέλσι του δισεκατομμυριούχου Ρόμαν Αμπράμοβιτς, ο οποίος εκείνο το καλοκαίρι αποφάσισε να την κάνει υπερδύναμη.
    Στην παρουσίαση του “δείχνει τα δόντια του” και αυτοχαρακτηρίζεται ως “special one” , κάτι που πιθανόν ούτε ο ίδιος να περίμενε ότι θα τον ¨ακολουθούσε” στην μετέπειτα καριέρα του.
    “Ήρθα εδώ ως πρωταθλητής Ευρώπης νικώντας τα μεγαλύτερα κλαμπ και όπως και αν ακουστεί είμαι ο “ξεχωριστός” ” ήταν ένα το απόσπασμα της “ποδοσφαιρικής αυτοβάφτισής του…

    https://www.youtube.com/watch?v=pybQAg2YUxY?w=728

    Αστειάκια από Ίμπρα

    Πολλοί παίκτες έχουν εκτιμήσε τον μεγάλο Ζοζέ.Ακόμα και ο ιδιόρρυθμος Ιμπρήμοβιτς που του κάνει “αστειάκια” αν και η ομάδα του Παρί είχε ηττηθεί…

    https://www.youtube.com/watch?v=t5jVVGXIN8w?w=728

    Τα δάκρυα…

    Και οι σκληροί λυγίζουν…ο Ζοσέ την στιγμή που θα έφευγε από την Ίντερ (κατακτώντας τα πάντα)”ξεσπάει” σε δάκρυα όταν αγκαλιάζεται με τον Ματεράτσι…

    https://www.youtube.com/watch?v=-vQADoGc_UI?w=728

    Ο “γύρος του θριάμβου” στο Παλάου Μπλάου Γκράνα

    Έχοντας κάνει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, αποκλείοντας την Μπαρτσελόνα του Μέσι στα ημιτελικά με την Ίντερ, κάνει προσωπικό “γύρο του θριάμβου” με σπριντ που κάθε δρομέας θα ζήλευε…

    https://www.youtube.com/watch?v=eC7Rxy0G4U8?w=728

    “Σεξιστικές ύβρεις” στην γιατρό της Τσέλσι

    Το άλλο πρόσωπο του Μουρίνιο όταν επιτέθηκε φραστικά με “άσχημες και σεξιστικές εκφράσεις” (σύμφωνα με την ίδια) γιατρό της ομάδας της Τσέλσι Εύα Καρνέιρο όταν η τελευταία έκρινε ότι έπρεπε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες σε παίκτη, ενώ ο Ζοσέ έκρινε πως δεν χρειαζόταν και αυτό γιατί μετά θα έπρεπε να βγει εκτός αγωνιστικού χώρου και να μείνει η Τσέλσι με παίκτη λιγότερο σε κρίσιμο σημείο του αγώνα.Η εν λόγω διαμάχη τους οδήγησε στα δικαστήρια

    https://www.youtube.com/watch?v=EsXkQ1_lu0o?w=728

    “Δεν έχω τίποτα να πω…”

    Παρά την επιμονή δημοσιογράφου να εξηγήσει ο Μουρίνιο τον “κατήφορο” της Τσέλσυ ο “special one” επέμενε: “I have nothing to say”(δεν έχω τίποτα να πω…)

    https://www.youtube.com/watch?v=ygB7P7rg8u4?w=728

    “Κάποτε θα χάσει…”

    Οργισμένος αντίπαλος προπονητής με δηλώσεις του “special one”…και ας μην υπάρχει Μουρίνιο στο βίντεο…

    https://www.youtube.com/watch?v=uNEdYHd3psQ?w=728

    Μερικά ακόμα από τον ξεχωριστό “special one” Ζοσέ

    Έχετε κλήση…

    https://www.youtube.com/watch?v=RC0vIgxHekY?w=728

    Δεν καταλαβαίνει τίποτα…

    https://www.youtube.com/watch?v=O73CxD-nZRM?w=728

    “Μέσι βρωμάς…”

    https://www.youtube.com/watch?v=YPn6lTUjSRE?w=728

  • Φαν Μπάστεν: Το ιστορικό γκολ

    Φαν Μπάστεν: Το ιστορικό γκολ

    Πολλές φορές, όταν ακούμε το όνομα ενός ποδοσφαιριστή, το συνδέουμε αυτόματα με κάποια γεγονότα που μπορεί να είναι ξεχωριστά και να έχουν μείνει στην ιστορία για διάφορους λόγους.

    Ένα ωραίο γκολ, μια ασίστ, μια απόκρουση, ένας τραυματισμός ή ακόμα και ένας καυγάς (βλ. Ζιντάν-Ματεράτσι στον τελικό του Μουντιάλ το 2006) μπορούν να είναι μερικοί από αυτούς.Στην περίπτωση του μεγάλου Μάρκο Φαν Μπάστεν σίγουρα ο πρώτος λόγος ξεχωρίζει αν και η καριέρα του εμπεριείχε και άλλους…

    Καριέρα “γεμάτη” αλλά και τραυματισμοί…

    Ο Μάρκο Φαν Μπάστεν γεννήθηκε το 1964 στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας.Αγωνίστηκε στον Άγιαξ από το 1981 έως το 1987 ενώ η δεύτερη(και τελευταία) ομάδα του ήταν η Μίλαν (1987-1995)Στην εθνική Ολλανδίας αγωνίστηκε από το 1983 έως το 1992.

    Με την ομάδα της Ολλανδίας Ήταν πρώτος σκόρερ για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν (από 1984 ως το 1987), πετυχαίνοντας 117 γκολ σε 112 αγώνες ενώ στην τελευταία του χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων, σημειώνοντας στον τελικό το νικητήριο γκολ απέναντι στην Λοκομοτίβ Λειψίας.

    Το 1987 ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι τον έφερε στη ΑΚ Μίλαν και το 1988 τον ακολούθησαν οι συμπατριώτες του Ρούουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ.Στην πρώτη του χρονιά, έχοντας τραυματισμό στον αστράγαλο, έπαιξε σε 11 μόνο παιχνίδια και δεν μπόρεσε να χαρεί όσο θα ήθελε την κατάκτηση του πρωταθλήματος.Το ίδιο καλοκαίρι όμως έμελλε να τον αποζημιώσει…

    “Γκολ” ποίημα και κατάκτηση Euro

    Έχοντας μαζέψει όλη του την ενέργεια από την άτυχη χρονιά με την Μίλαν, ο Φαν Μπάστεν ακολούθησε την αποστολή της εθνικής Ολλανδίας στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας όπου θα διεξαγόταν το Euro του 1988.Ο ίδιος πέτυχε συνολικά 5 γκολ και η ομάδα του κατέκτησε το τρόπαιο.Όμως το γκολ που πέτυχε στον τελικό με την Σοβιετική Ένωση αποτελεί ένα από τα πιο θεαματικά όχι μόνο στην ιστορία των Euro αλλά και γενικά στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

    Ο αγώνας θα γινόταν στις 25 Ιουνίου στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου. Ο Γκούλιτ είχε ανοίξει το σκορ για τους “οράνιε” στο 32′, με τον Φαν Μπάστεν να “κλειδώνει” την νίκη με ένα γκολ στο οποίο άγγιξε την μπάλα από διαγώνια θέση με το δεξί, στέλνοντάς την κατευθείαν στην απέναντι γωνία του Σοβιετικού τερματοφύλακα Ντασάεφ, ο οποίος απλά παρακολουθούσε το “μοιραίο”.

    Αυτό το γκολ έγινε σήμα κατατεθέν και πολλές φορές, όταν μπουν πανομοιότυπα, χρησιμοποιείται η φράση “α λα Φαν Μπαστεν”.

    Χρυσή Μπάλα και οι καταραμένοι αστράγαλοι

    Αυτό το καλοκαίρι ο Φαν Μπάστεν έφτασε στο τοπ της καριέρας του με αποτέλεσμα να κερδίσει από την FIFA το βραβείο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη, ενώ τις επόμενες χρονιές, με κεκτημένη ταχύτητα, έκανε σπυδαίες εμφανίσεις με την Μίλαν.

    Η ευαισθησία όμως που είχε στον αστράγαλο του έφερνε όλο και περισσότερους τραυματισμούς με αποτέλεσμα τελικά να αποσυρθεί στις 18 Αυγούστου του 1995 σε φιλική αναμέτρηση με την Γιουβέντους που έγινε προς τιμήν του, προλαβαίνοντας πάντως να αφήσει ανεξίτηλα το σημάδι του στον “βασιλιά των σπορ”…

    Ατομικές διακρίσεις

    Παίχτης της χρονιάς ΦΙΦΑ: 1992
    Παίχτης της χρονιάς (περιοδικό WorldSoccer): 1988, 1992
    Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς: 1988, 1989, 1992
    Χρυσό παπούτσι Ευρώπης: 1986
    Πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1988
    Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ιταλίας: 1990, 1992
    Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ολλανδίας: 1984, 1985, 1986, 1987
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZscEK9MwnGY?w=728

  • Υποβιβασμός “θηρίων” της Ευρώπης…

    Υποβιβασμός “θηρίων” της Ευρώπης…

    Στον χάρτη του ποδοσφαίρου της Ευρώπης υπάρχουν κάποιες ομάδες που και μόνο στο άκουσμα τους ο μέσος φίλαθλος θα αισθανθεί δέος και σεβασμό.Άλλωστε όταν μιλάμε για ονόματα όπως Γιουβέντους, Μίλαν, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κ.α. η παραπάνω αντίδραση φαίνεται λογική.

    Είναι ακόμα πιο σίγουρο όμως ότι αν, διαβάζοντας την ιστορία αυτών των ομάδων, διαπιστώσει ότι κάποτε είχαν υποβιβαστεί στα πρωταθλήματα των χωρών τους, η έκπληξη θα είναι πολύ μεγαλύτερη.Το sportbrio κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν και σας θυμίζει ιστορικές ομάδες που πέρασαν το “μαρτύριο” του υποβιβασμού και μάλιστα όχι πάντα για αγωνιστικούς λόγους.(μαρτύριο που πέρασε και η “δική” μας ΑΕΚ για 2 χρόνια…)

    1974, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Aπό τα σαλόνια στα αλώνια…

    Το “μεγαθήριο” της Αγγλίας υποβιβάστηκε το 1974 στην Β εθνική.Οι λόγοι ήταν καθαρά αγωνιστικοί αλλά για την πρωταθλήτρια Ευρώπης του 1968 έπρεπε να γίνουν πολλά λάθη για να έρθει σε αυτό το σημείο(σ.σ. να σημειωθεί ότι η Γιουνάιτεντ είχε υποβιβαστεί και τις χρονιές 1894 1922, 1931 και 1934 αλλά μεταπολεμικά είχε περάσει σε άλλο επίπεδο…)

    Η κυριότερη αιτία ήταν η αποχώρηση του “εμβληματικού” προπονητή Ματ Μπάσμπι, “πρωτομάστορα” της ομάδας των “μπέμπηδων” που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα to 1958 και της ομάδας που κατέκτησε το Πρωταθλητριών το 1968.

    Λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν πόσο εύκολα μπορεί μια ομάδα της Αγγλίας να φτάσει από το ζενίθ στο ναδίρ, τότε καταλαβαίνουμε γιατί αυτή η αποχώρηση ήταν τόσο καθοριστική.

    Προσθέστε στα παραπάνω και τον Τζορτζ Μπεστ που επίσης είχε αποτελέσει παρελθόν και θα καταλάβετε γιατί η Γιουνάιτεντ υποβιβάστηκε το 1974 και μάλιστα από γκολ ενός πρώην παίκτη της του Ντένις Λο, που αγωνιζόταν στην “μισητή” συμπολίτισσα Μάντσεστερ Σίτυ…

    1981, Μίλαν, σκάνδαλο “Totonero”. Υποβιβασμός εις διπλούν…

    Ο υποβιβασμός της Μίλαν ήταν ίσως ο πρώτος μεγάλης ομάδας που οφειλόταν σε σκάνδαλο.Συγκεκριμένα, αιτία ήταν το σκάνδαλο “Totonero”, στο οποίο “αρχηγοί” ήταν δύο Ρωμαίοι μικροεπιχειρηματίες, ο Άλβαρο Τρίνκα και ο Μάσιμο Κρουτσιάνι, οι οποίοι αρχικά είχαν επαφές με παίκτες της Λάτσιο, σε ένα εστιατόριο που διατηρούσε ο πρώτος, για να κάνουν παράνομο στοιχηματισμό.

    Στην συνέχεια όμως, σ’αυτό το “πανηγύρι” ενεπλάκησαν και άλλες ομάδες, μέσα σε αυτές και η Μίλαν, της οποίας, όταν αποκαλύφθηκαν τα πάντα, ο πρόεδρος Φελίτσε Κολόμπο απεβλήθη δια βίου από τον χώρο του ποδοσφαίρου.

    Η Μίλαν υποβιβάστηκε στην Serie B και μάλιστα με -5 βαθμούς.Κέρδισε την άνοδο της αλλά, όντας καταβεβλημένη από τα οικονομικά προβλήματα, υποβιβάστηκε δεύτερη φορά το 1982, για να επιστρέψει πάλι στην Serie A μια και καλή την σεζόν 1983-84 όπου κατέλαβε την έκτη θέση και άρχισε την αντεπίθεση της στα επόμενα χρόνια για να ξαναγίνει μεγάλη στην Ευρώπη…

    1994, Μαρσέιγ: Από την κορυφή της Ευρώπης στην Β κατηγορία…

    Η ομάδα της Μαρσέιγ βρισκόταν, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 στην καλύτερη “φάση” της ιστορίας της, καθώς είχε κερδίσει 4 σερί πρωταθλήματα (1989, 1990, 1991, 1992) και το Τσάμπιονς Λιγκ(στην νέα του μορφή) το 1993.Το πρωτάθλημα που “κέρδισε” όμως την ίδια σεζόν ήταν η αιτία που έπεσε στην δεύτερη κατηγορία…

    Συγκεκριμένα, πρωταγωνιστής ήταν ο τότε πανίσχυρος πρόεδρος των “Μασσαλών” Μπερναρ Ταπί, με εντολές του οποίου ο παίκτης της γαλλικής ομάδας Ζαν Ζακ Εϊντελί θέλησε να δωροδοκήσει τον αμυντικό της Βαλενσιέν, Ζακ Γκλασμάν άλλους δύο συμπαίκτες του, τους Χόρχε Μπουσουτσάγα και Κριστόφ Ρομπέρ.

    Αιτία ήταν το γεγονός ότι η Μαρσέιγ έπαιζε με την Βαλενσιέν παιχνίδι-τίτλου και δεν ήθελε ο πρόεδρος Ταπί να τραυματιστεί κάποιος ενόψει του τελικού με την Μίλαν για το Τσάμπιονς Λιγκ.Τελικά η Μαρσέιγ πήρε και τα δύο..Έτσι νόμιζε τουλάχιστον…

    Κατόπιν ομολογίας του Γκλασμάν, αφαιρείται από την Μαρσέιγ ο τίτλος του 1993 και αποβάλεται ο Ταπί από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα. Τον Φεβρουάριο του 1994,ο “κύκλος της καταστροφής” για την Μαρσέιγ “κλείνει” όταν οι Εϊντελί και Πρίμορατς γίνονται μάρτυρες κατηγορίας για διαφθορά και δωροδοκία εναντίον του Ταπί, με αποτέλεσμα η ομάδα να υποβιβαστεί στην Β κατηγορία.

    Ναι μεν κέρδισε την άνοδο της αγωνιστικά το 1995 αλλά τα οικονομικά προβλήματα μετά την αποχώρηση του Ταπί την “άφησαν” άλλη μια σεζόν εκεί για να επανέλθει οριστικά το 1997…

    2006, Γιουβέντους: Ο “εφιάλτης” του calciopolis…

    Ίσως το μεγαλύτερο σκάνδαλο στον χώρο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, το calciopolis, ήταν η αφορμή που η “Μεγάλη Κυρία” έζησε την σεζόν 2006-07 τον “εφιάλτη” της Serie B.Επικεφαλής του ήταν ο ο γενικός διευθυντής της Γιουβέντους, Λουτσιάνο Μότζι και το σκάνδαλο είχε σχέση με επικοινωνία παραγόντων πολλών ομάδων με διαιτητές και προσπάθεια να τους επηρεάσουν στο πώς θα σφύριζαν σε κάποιους αγώνες.

    Εκατοντάδες τηλεφωνικές συνομιλίες υποκλάπηκαν και η εισαγγελία της Νάπολης έκανε ατελείωτες αναλύσεις προσπαθώντας να βγάλει συμπεράσματα.

    Τελικά οι “καμπάνες” χτύπησαν για πολλές ομάδες, ανάμεσα τους φυσικά και η Γιουβέντους η οποία υποβιβάστηκε στην Serie B και της αφαιρέθηκαν τα πρωταθλήματα 2005 και 2006.

    Μάλιστα την σεζόν στην Serie b την ξεκίνησε με -9 βαθμούς, ωστόσο παίκτες όπως οι Αλεσάντρο ντελ Πιέρο, Τζιανλουίτζι Μπουφόν και Πάβελ Νέντβεντ βοήθησαν στα μέγιστα ώστε να σβήσει αυτή η “κακή παρένθεση” και να επανέλθει η Γιουβέντους εκεί που άξιζε άμεσα…

    2012, Ρέηντζερς. Την “έπνιξαν” τα χρέη…

    Πιο πρόσφατη περίπτωση “τρανταχτού” υποβιβασμού είναι αυτή της ιστορικής ομάδας της Σκωτίας, Ρέηντζερς.Μοιάζει απίστευτο αν αναλογιστούμε ότι είναι η πιο πετυχημένη ομάδα του σκοτσέζικου ποδοσφαίρου, με 54 πρωταθλήματα, 33 κύπελλα, 27 λιγκ καπ και ένα Κύπελλο UEFA (1972).

    Το πιο συγκλονιστικό όμως είναι ότι τα οικονομικά προβλήματα που είχε την οδήγησαν κατευθείαν στην…4η κατηγορία, αφήνοντας την Σέλτικ, που είναι το αντίπαλο δέος, “μόνη”…Τα προβλήματα αυτά “ταλαιπωρούσαν” τους διαμαρτυρόμενους για πολλά χρόνια ωστόσο “ήρθαν στην επιφάνεια” μια και καλή το 2012….

    Τον Απρίλιο εκείνου του έτους αποκαλύφθηκε ότι το συνολικό χρέος της ομάδας ήταν περίπου 156 εκατομμύρια ευρώ.Ήταν επόμενο λοιπόν να πρέπει το κλαμπ να μπει σε “σχέδιο ειδικής εκκαθάρισης”, κάτι που προέβλεπε ότι όλη η περιουσία του συλλόγου (γήπεδο κτλ) έπρεπε να περάσει σε χέρια άλλων και η ομάδα μετονομάστηκε σε “Rangers Football Club Ltd”.

    Αποτέλεσμα φυσικά ήταν να ενταχθεί στην 4η κατηγορία και να ξεκινήσει από το μηδέν.Φέτος ανέβηκε στην τρίτη και όλοι ελπίζουν σε 2 χρόνια η μεγάλη αυτή ομάδα να επανέλθει στην “πρώτη γραμμή”, έχοντας φυσικά την αμέριστη στήριξη των φιλάθλων της που, σαν γνήσιοι Σκωτσέζοι, δεν την εγκαταλείπουν ποτέ..
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=8rzG_j_flw8?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=XzcOdTLFBy8?w=728

  • Λίβερπουλ-Έβερτον. Το ντέρμπι των Merseyside.

    Λίβερπουλ-Έβερτον. Το ντέρμπι των Merseyside.

    Το ντέρμπι του Merseyside αποτελεί το παλαιότερο τοπικό ντέρμπι στο Νησί, μεταξύ των δύο ιστορικών ομάδων του μεγάλου λιμανιού: της Λίβερπουλ (Anfield) και της Έβερτον (Goodison Park). Η Έβερτον ιδρύθηκε το 1878 και από το 1884 είχε ως έδρα το Anfield, ιδιοκτησίας John Houlding, ο οποίος ήταν επίσης και πρόεδρος της ομάδας.

    Λόγω πολιτικών διαφορών, το 1892, τα περισσότερα μέλη του ΔΣ αποχώρησαν και αγόρασαν την έκταση του Goodison Park, στην απέναντι πλευρά του πάρκου Stanley όπου και επανεγκαταστάθηκε η ομάδα της Έβερτον. Ο Houlding παρέμεινε στο Anfield και για τη συνέχιση της χρησιμοποίησης του χώρου, ίδρυσε τη Liverpool.

    Στη δεκαετία του 60, οι αναμετρήσεις είχαν χαρακτήρα «φιλικού», κυρίως λόγω του γεγονότος ότι στις οικογένειες υπήρχαν οπαδοί και των δύο ομάδων. Αποκορύφωμα ο τελικός του Charity Shield το καλοκαίρι του 1984, όπου 100.000 οπαδοί σε ένα πολύχρωμο (κόκκινο και μπλε) Wembley τραγουδούσαν

    “Merseyside, Merseyside”

    και

    “Are you watching Manchester?”.

    Από το 1985 και μετά τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν και η ένταση στους μεταξύ τους αγώνες είναι πλέον τόσο μεγάλη που από καταβολής Premier League η κόκκινη κάρτα αποτελεί κανόνα και όχι εξαίρεση.

    Αντίθετα με ό,τι συνεπάγεται ο όρος «ντέρμπι», δεν υπάρχουν σαφείς πολιτικοί, κοινωνικοί ή θρησκευτικοί διαχωρισμοί μεταξύ των οπαδών. Ακόμα και τα γήπεδα απέχουν λιγότερο από 2 χιλιόμετρα. Οι σχέσεις μεταξύ των οπαδών δεν ήταν ιδιαίτερα «εχθρικές» μέχρι την τραγωδία του Haysel (1985), οπότε και οι οπαδοί των «ζαχαρωτών» κατηγόρησαν αυτούς των «κόκκινων» για την μη συμμετοχή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ η εν μέρει αποκατάστασή τους έλαβε χώρα μετά την τραγωδία του Hillsborough (1989), όπου όλο το Merseyside συμμετείχε στο (δικαιολογημένο όπως προσφάτως αποδείχτηκε) μποϊκοτάζ της εφημερίδας The Sun.

    Επίσης, χαρακτηριστικά που δύσκολα συναντά κανείς σε άλλες περιπτώσεις είναι ότι όχι μόνο πολλοί παίκτες της μίας ομάδας μετεγγράφηκαν στην άλλη, αλλά και παίκτες της μίας δήλωναν στην παιδική τους ηλικία οπαδοί της άλλης! Τρανά παραδείγματα «αλλαξοπιστίας» (Έβερτον σε Λίβερπουλ) οι Michael Owen, Steve McManaman, Robbie Fowler, Adam Lallana, ο τεράστιος Ian Rush και ο εμβληματικός υπαρχηγός Jamie Carragher. Την αντίθετη διαδρομή έχουν κάνει σαφώς λιγότεροι με πιο πρόσφατους τους Nick Barmby και Phil Jevons.

    Από πλευράς Λίβερπουλ, ο Ian Rush έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ (25) και ακολούθως ο Steven Gerrard με 10 και ο Harry Chambers με 8. Για την Έβερτον 19 γκολ έχει πετύχει ο Dixie Dean και 12 ο Alex “Sandy” Young. Ο Ian Rush κρατάει ακόμη μια πρωτιά για τη Λίβερπουλ, με 36 συμμετοχές σε ντέρμπι (1980-96), ενώ για την Έβερτον πρώτος σε συμμετοχές είναι ο τερματοφύλακας Neville Southall με 41 (1981-98).

    Οι αναμετρήσεις μεταξύ τους είχαν πάντα ειδικό ενδιαφέρον

    Από τις αρχές της δεκαετίας του 70, παρότι οι πορείες των ομάδων ήταν αντίθετες, η Λίβερπουλ δυσκολευόταν πάντα στις αναμετρήσεις με τη γειτόνισσά της, ιδιαιτέρως όμως κατά την επόμενη δεκαετία οι νίκες μοιράζονταν, για όλες τις εγχώριες διοργανώσεις, χωρίς τις περισσότερες φορές να παίζει ρόλο η έδρα.

    Παρά τη μη συστηματική διεκδίκηση των εγχώριων τίτλων από τις δύο ομάδες από το 1991 και ύστερα, θεωρούνται από τα ιστορικότερα και σημαντικότερα σωματεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, με την Έβερτον να έχει κατακτήσει συνολικά 24 τίτλους (9 πρωταθλήματα Αγγλίας, 5 FA cups, 9 Community Shields και 1 κύπελλο Κυπελλούχων Ομάδων Ευρώπης), ενώ η Λίβερπουλ συνολικά 59 τίτλους (18 πρωταθλήματα Αγγλίας, 7 FA cups, 15 Community Shields, 8 League Cups, 3 Κύπελλα UEFA και 3 Ευρωπαϊκά Super Cup).

    Τα 5 Κύπελλα Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης έχουν κατατάξει τη Λίβερπουλ στην παγκόσμια ελίτ των ποδοσφαιρικών κλαμπ, με ορόσημο τον τελικό του 2005 της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των τελικών του θεσμού.

    Διοργάνωση Παιχνίδια Νίκες Λίβερπουλ Ισοπαλίες Νίκες Έβερτον Γκολ Λίβερπουλ Γκολ Έβερτον
    Football League Division One 146 54 44 48 203 181
    Premier League 46 19 18 9 61 43
    FA Cup 23 10 6 7 37 27
    League Cup 4 2 1 1 2 1
    Charity Shield 3 1 1 1 2 2
    Screen Sport Super Cup 2 2 0 0 7 2
    Σύνολα 224 88 70 66 312 256

     

    Dixie Dean

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=hMYsD5KtJAg?w=728

    Ian Rush

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=mQpT5V6hKG8?w=728

    Merseyside derby days

    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=VIjZ-waklJo?w=728

  • Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: θέαμα και υιός Κρόιφ

    Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: θέαμα και υιός Κρόιφ

    Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το πρόγραμμα του αγώνα

    Ένας τελικός στο ποδόσφαιρο σίγουρα από μόνος του αποτελεί ένα μεγάλο γεγονός καθώς είναι το “επιστέγασμα” των προσπαθειών 2 ομάδων να κατακτήσουν την κορυφή.

    Υπάρχουν όμως τελικοί οι οποίοι μπορούν να “χαραχθούν” στην μνήμη του μέσου φιλάθλου για διάφορους λόγους που δεν έχουν απαραίτητα σχέση με τον νικητή(ήττα του φαβορί, ανατροπή, ένα φοβερό γκολ κτλ), καθώς τα φλας και οι κάμερες αποθανατίζουν το καθετί εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.

    Η μάχη του 2001 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ μεταξύ Λίβερπουλ και Αλαβές σίγουρα είναι από αυτές που δεν ξεχνιούνται εύκολα…

    Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Το εισιτήριο του αγώνα

    Ματς θρίλερ, πανδαισία γκολ και…Ζόρντι Κρόιφ.

    Με τον Στήβεν Τζέραρντ(αρχηγός για χρόνια μέχρι το 2015 που αποχώρησε από την ομάδα) στην “τρυφερή” ηλικία των 20 ετών και προπονητή τον Ζεράρ Ουγιέ (βοηθό προπονητή του Εμέ Ζακέ στην κατάκτηση του Μουντιάλ από την Γαλλία το 1998) η Λίβερπουλ, ιστορική ομάδα της Αγγλίας, αντιμετώπισε την πρωτάρα σε τέτοιο αγώνα Αλαβές της Ισπανίας, προσπαθώντας να κατακτήσει έναν ακόμα τίτλο στην Ευρώπη και ας μην είχε αυτός την λάμψη του Τσάμπιονς Λιγκ(το κατέκτησε 4 χρόνια μετά, το 2005).Ήταν το φαβορί αλλά ποτέ κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει μια ισπανική ομάδα…

    Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο Στήβεν Τζέραρντ(αριστερά) ήταν μόλις 20 χρονών

    Στην σύνθεση της Αλαβές βρισκόταν ο γιος του μεγάλου Γιόχαν Κρόιφ, Ζόρντι, ο οποίος ήθελε να κάνει την Ευρώπη να ασχοληθεί για άλλη μια φορά με το επώνυμο “Κρόιφ”, ξέροντας ο ίδιος ασφαλώς πόσο “βαρύ φορτίο” κουβάλαγε.

    Ο αγώνας διεξήχθη στο “ΒεστφάλενΣτάντιον” που ήταν το γήπεδο της Ντόρτμουντ. Η εξέλιξή του ήταν συναρπαστική καθώς η Λίβερπουλ προηγήθηκε 2 φορές με 2 γκολ (2-0 και 3-1) αλλά τελικά ο αγώνας πήγε στην παράταση με τελικό σκορ…4-4. Το τελευταίο γκολ της κανονικής διάρκειας το πέτυχε ο Κρόιφ με κεφαλιά από κόρνερ, καταφέρνοντας εκείνο το βράδυ να κάνει περήφανο τον πατέρα του…

    Τελικά η Λίβερπουλ νίκησε με το(τότε) “χρυσό” αυτογκολ(!!!) στο 116′ του Χέλι και κατέκτησε το ΟΥΕΦΑ. Ήταν μια χρονιά καταπληκτική για τους “κόκκινους διαβόλους” καθώς είχαν ήδη κατακτήσει Λιγκ Καπ και Κύπελλο Αγγλίας, θυμίζοντας ότι η Λίβερπουλ υπάρχει για να πρωταγωνιστεί.

    Όσον αφορά τον Κρόιφ-τζούνιορ, ο ίδιος δεν κατάφερε κάτι σπουδαίο στην συνέχεια της καριέρας του, ωστόσο εκείνος ο τελικός θα θυμίζει ότι η οικογένεια Κρόιφ είχε ένα ακόμα μέλος στα ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα…

    Τελικός ΟΥΕΦΑ 2001: Ο ασπασμός του γιού Ζόρντι με τον πατέρα Γιόχαν, ο οποίος ήταν στην απονομή!

    Οι συνθέσεις…

    Αλαβές: Χερέρα, Έγκεν (22 Αλόνσο), Κόντρα, Καρμόνα, Τέλεζ, Χέλι, Κρόιφ, Τόμιτς, Ντέσιο, Αστουδίγιο (46 Μάνιο), Χάβι Μορένο (64 Πάμπλο).

    Λίβερπουλ: Βέστερφελντ, Γκάραχερ, Ανσό (54 Σμίτσερ), Χίπια, Μπάμπελ, Τζέραρντ, ΜακΑλιστερ, Χάμαν, Μέρφι , Χέσκεϊ (64 Φάουλερ), Όουεν (78 Μπέργκερ)

    Οι σκόρερ…

    Λίβερπουλ: Μπάμπελ 3′, Τζέραρντ 16′, Μακάλιστερ 40′(πεν.), Φάουλερ 72′, Χέλι 116′(αυτ.)

    Αλαβές: Αλόνσο 26′, Μορένο 47′ και 49′, Κρόιφ 88′
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=LjEE9K3nc5E?w=728

  • Η ευαίσθητη πλευρά του Κριστιάνο Ρονάλντο…

    Η ευαίσθητη πλευρά του Κριστιάνο Ρονάλντο…

    Το να είναι κάποιος μεγάλος αθλητής και παγκοσμίως γνωστός συνεπάγεται ότι παρακολουθείται από πολύ κόσμο ο οποίος θέλει να τον θαυμάσει και να τον μιμηθεί(όσο μπορεί).Είναι αναμφισβήτητα ένα πρότυπο τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων καθώς η ζωή του δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.”Φροντίζουν” γι’αυτό άλλωστε ο Τύπος και οι “κατάσκοποι” του.

    Από τo παραπάνω δεν θέλουμε να βγει ως συμπέρασμα ότι αναφερόμαστε μόνο στην προσωπική ζωή ενός αθλητή και στο πόσες γυναίκες έχουν περάσει από την ζωή του, αλλά και σε άλλα πολύ πιο σημαντικά γεγονότα…

    Ένα από αυτά είναι και οι φιλανθρωπίες που μπορεί να έχει κάνει, αποδεικνύοντας ότι είναι και μεγάλος χαρακτήρας.Σ’αυτήν την περίπτωση θα μιλήσουμε για τον Κριστιάνο Ρονάλντο…

    Οι δύο όψεις του Κριστιάνο

    Σαν αθλητής ο Κριστιάνο είναι αναγνωρισμένος σχεδόν απ’όλο τον πλανήτη(πάντα θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις), με την απίστευτη ταχύτητα του και την έφεση στο σκοράρισμα. Όμως εξίσου αντιπαθής έχει καταφέρει να γίνει σε πολλούς με την αλαζονική συμπεριφορά που δείχνει πολλές φορές ακόμα και σε συμπαίκτες του καθώς η κάμερα τον έχει “συλλάβει” να μην πανηγυρίζει γκολ που σκοράρουν εκείνοι, από “τσαντίλα” που δεν σκόραρε ο ίδιος. Γενικά ως συμπεριφορά μέσα στο γήπεδο δεν τον λες και υπόδειγμα…

    Φιλανθρωπικό Έργο

    Αυτά όμως, κατά την γνώμη μας, είναι ασήμαντα μπροστά στην ευαισθησία που έχει δείξει ο Ρονάλντο όσον αφορά θέματα που έχουν σχέση με φιλανθρωπικές ενέργειες.Αξίζει να θυμηθούμε κάποιες…

    1. Πούλησε “Χρυσό Παπούτσι” που έχει κερδίσει έναντι 1 περίπου εκατ.ευρώ και δώρησε όλο το ποσό σε φτωχούς στην Αφρική,
    2. Πρόσφερε 7 εκατομμύρια ευρώ στην οργάνωση “Save the children” για βοήθεια στους σεισμόπληκτους του Νεπάλ.Το νούμερο ήταν 7 επειδή αυτό φοράει στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Εθνική Πορτογαλίας, ενώ έχει καλέσει μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Twitter τον κόσμο να στηρίξει τις προσπάθειες της οργάνωσης Save The Children στο Νεπάλ.
    3. Έχει επισκεφτεί παιδάκια που πάσχουν από καρκίνο σε νοσοκομείο και τους έχει δώσει ελπίδα.
    4. Έχει πληρώσει όλα τα έξοδα για νεαρό φίλαθλο της Ρεάλ, προκειμένου ο τελευταίος να υποβληθεί σε εγχείρηση εγκεφάλου…

    Από τα παραπάνω δεν νομίζω να χωράει αμφιβολία για το ανθρώπινο πρόσωπο του μεγάλου(ανθρώπου και αθλητή) Ρονάλντο.Είμαστε σίγουροι ότι θα κάνει και άλλα…

    Δείτε τα βίντεο…Αξίζει…
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=DVJMeZwE6ZI?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=r_sBELTPHTo?w=728
    \nhttps://www.youtube.com/watch?v=wapf3AEfiVU?w=728