Έφτασε λοιπόν η μεγάλη στιγμή… Αύριο το βράδυ στις 11 η Εθνική μας κοντράρεται με τη Κόστα Ρίκα με στόχο μια θέση στην 8άδα του κόσμου και το γράψιμο μιας ακόμα “χρυσής” σελίδας στην ιστορία της την τελευταία δεκαετία (από το 2004 και μετά). Όλοι οι Έλληνες περιμένουν να πάρουν άλλη μια εφήμερη χαρά και να βγουν στους δρόμους, ξεχνώντας για λίγο τα καθημερινά προβλήματά τους. Νομίζετε…
Τα παραπάνω θα ίσχυαν στο απόλυτο αν πολύ απλά βρισκόμασταν σε κάποια άλλη χώρα στην οποία πολλοί άνθρωποι δε θα ήταν σύγχρονες “Μήδειες” (η Μήδεια ως πρόσωπο της αρχαιότητας σκότωσε τα παιδιά της) και δεν θα έβρισκαν διάφορες ευκαιρίες να μηδενίσουν, να ισοπεδώσουν και να ειρωνευτούν μια ενδεχόμενη ήττα της Εθνικής (ειδικά τώρα που θεωρητικά είμαστε φαβορί). Η κακοπροαίρετη κριτική είναι “βούτυρο στο ψωμί” τους.
Όλα αυτά δεν τα γράφω τυχαία. Στα 20 χρόνια που παρακολουθώ ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα την Εθνική μας έχω να πω ότι νιώθω ευλογημένος που έχω ζήσει 2 συμμετοχές σε Μουντιάλ και άλλες 3 σε EURO. Γενιές και γενιές που πέρασαν δε πρόλαβαν να δουν τίποτα από όλα αυτά. Και όμως μέχρι και χτες (ειδικά μετά την ήττα από τη Κολομβία)διάβαζα, έβλεπα και άκουγα σχόλια τύπου “έλα μωρέ τους άχρηστους”, “μας ξεφτίλισαν”, “να γυρίσουν όλοι πίσω” κτλ. Να διευκρινίσω λοιπόν κάτι. Κριτική ΠΡΕΠΕΙ να γίνεται παντού και σε όλους. Εδώ όμως μπαίνει ένα “αλλά” το οποίο αφορά το είδος της. Και εγώ έκρινα κάποια πράγματα που δε μου άρεσαν (επεισόδιο Μανιάτη-Τζαβέλλα, συμμετοχή Κατσουράνη και κάποια ακόμα). ΠΟΤΕ όμως δε συμφώνησα με κακοπροαίρετες, αστήριχτες κριτικές από ανθρώπους-“ξερόλες”, οι οποίοι, ως γνήσιοι “κωλοτούμπες” μετά τη πρόκριση της Εθνικής πήραν πρώτη θέση στα πανηγύρια (ευκαιριακοί πανηγυρτζίδες για μένα). Βέβαια υπάρχει και η κατηγορία αυτών που ακόμα και μετά την επιτυχία, μη μπορώντας να αντέξουν το βάρος μιας μη κακοπροαίρετης κριτικής, ασχολήθηκαν με το δήθεν “αμφισβητούμενο πέναλτι” του Σαμαρά που αποδείχτηκε σωστό(σημείωση SportBrio:δείτε τη φάση εδώ) και το πόσο ντροπή ένιωσαν σαν Έλληνες. (σκέψου να ζούσαν το Μουντιάλ που πήρε η Αγγλία το 1966 με το αμφισβητούμενο γκολ του Χαρστ ή το χέρι του Μαραντόνα).
Κύριοι συγγνώμη αν σας “χαλάει τη μαγιά” η καλή πορεία της Εθνικής. Να έχετε έτοιμη την κριτική και μετά τον αγώνα με την Κόστα Ρίκα και όταν δε θα έχετε άλλη χολή να βγάλετε, να μετατραπείτε και εσείς σε “περήφανους Έλληνες” και ευκαιριακούς πανηγυρτζίδες. Το χε πει και πριν χρόνια η αείμνηστη Βλαχοπούλου (“τα λιοντάρια έγιναν κρέατα και τα κρέατα λιοντάρια…”), δείτε το απόσπασμα και στο βίντεο πιο κάτω…
Γιώργος Ρεσβάνης\ngresvanis@sportbrio.gr
\nhttp://youtu.be/cQ1DtZi0ar8