1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

1987."Κύριοι" Σοβιετικοί - Unfair Γιουγκοσλάβοι...

\n\nΠολλά πράγματα έχουν γραφτεί για το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987 που εκτόξευσε το ελληνικό μπάσκετ στα ύψη…Ως γνωστόν, για να φτάσει η Ελλάδα εκεί νίκησε τα “μεγαθήρια” της εποχής, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση.\n\nΥπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε επικεντρωθεί ιδιαίτερα λόγω προφανώς του ότι όταν ακούμε “Ευρωμπάσκετ 1987” μας έρχεται στο μυαλό μόνο ο θρίαμβος και ίσως οι “χρυσές” βολές του Καμπούρη…\n\nΣ’αυτό το άρθρο, έτσι για να αναφερθεί και κάτι καινούργιο, θα θέλαμε να αναφέρουμε το πώς αντιμετώπισαν Γιουγκοσλάβοι και Σοβιετικοί τις ήττες τους από την Εθνική και την συμπεριφορά που έδειξαν, όντας σε πιο χαμηλά σκαλοπάτια στο βάθρο απέναντι στην ασήμαντη τότε μπασκετικά Ελλάδα…\n

“Υπεροψία” και παραδοχή…

\nΝα σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν η πρώτη “επαφή” των Ελλήνων φιλάθλων με τα “αστέρια” του ευρωπαϊκού μπάσκετ.Έως τότε δεν είχαν γίνει μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα και επομένως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά αλλά και ανυπομονησία να δουν οι Έλληνες από κοντά μεγάλους παίκτες.\n\nΗ εθνική μας έπαιξε 2 φορές με την Γιουγκοσλαβία και άλλες τόσες με την Σοβιετική Ένωση.Αγωνιστικά τα ξέρουμε(3 νίκες “πολυτραγουδισμένες” και μια ήττα).Μέσα στα παιχνίδια όμως φάνηκε η διαφορά συμπεριφοράς των 2 ομάδων…\n\nΟι Γιουγκοσλάβοι, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας πολλών(Ντράζεν Πέτροβιτς,Βράνκοβιτς,Ράτζα, Κούκοτς κ.α.)ήταν πιο “θερμοί” στον τρόπο που αγωνίζονταν αλλά σε βαθμό που έφταναν να γίνονται προκλητικοί.\n\nΣτον ημιτελικό ο Ντράζεν Πέτροβιτς, σε μια φάση που σφυρίχτηκε υπέρ του φάουλ από τον Γιαννάκη , πέταξε στον “δράκο” προκλητικά την μπάλα πάνω του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αντιδράσεις και συνθήματα.\n\nΕπίσης, στον ίδιο αγώνα, όταν κάποια στιγμή οι Γιουγκοσλάβοι “ξέφυγαν” άρχισαν να φέρονται υπεροπτικά κάτι που φαινόταν ακόμα και όταν “κόλλαγαν” τα χέρια…Γενικά η συμπεριφορά τους δεν συμβάδιζε με τις αγωνιστικές τους δυνατότητες…\n\nΑντίθετα, οι Σοβιετικοί ήταν πάντα “μαζεμένοι”, αγωνίζονταν σοβαρά και δεν προκαλούσαν.Ακόμα και μετά τον τελικό που τον έχασαν στις λεπτομέρειες, αποχώρησαν κύριοι και παραδέχτηκαν την ήττα τους…\n

Απονομή, αποθέωση και…γιούχες…

\nΤο “τίμημα” των παραπάνω “εισπράχτηκε” για τον καθένα στην απονομή, όπου ο κόσμος αποθέωσε τους Σοβιετικούς και αποδοκίμασε τους Γιουγκοσλάβους(ειδικά όταν αναφέρθηκαν τα ονόματα των αδερφών Πέτροβιτς…).Οι αποδοκιμασίες δεν επεκτάθηκαν περισσότερο λόγων προτροπής των ψυχραιμότερων για να μην χαλάσει η απονομή…\n

Δηλώσεις-καθρέφτης…

\nΆλλωστε πριν τον τελικό με τους Σοβιετικούς ο αδερφός του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, Αλέξάντερ είχε δηλώσει:\n

“Η Σοβιετική Ένωση είναι καλύτερη και της εύχομαι καλή επιτυχία…”

\n(δήλωση για την οποία χρόνια μετά είπε ότι μετάνιωσε…)\n\nΠολλά χρόνια μετά τον τελικό ένας Σοβιετικός, ο μεγάλος Βαλερί Τιχονένκο είχε πει :\n

“Την επόμενη μέρα του τελικού αποφασίσαμε όλη η ομάδα να κάνουμε βόλτα στην Ακρόπολη. Όταν πήγαμε να πάρουμε σουβενίρ οι καταστηματάρχες μας αγκάλιαζαν και μας χάριζαν ότι θέλαμε.Τότε καταλάβαμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο για την Ελλάδα…”

\nΟ ίδιος ο Γιαννάκης είπε:\n

“Μας είχε αφήσει άφωνους η συμπεριφορά των Σοβιετικών οι οποίοι μόνο που δεν πανηγύριζαν μαζί μας. Με πολλά από αυτά τα παιδιά μετά γίναμε φίλοι…”

\n

Εξαίρεση…οι προπονητές

\nΊσως φανεί περίεργο αλλά στις δηλώσεις των 2 προπονητών δεν φάνηκαν τα παραπάνω… Η “σοβιετική αλεπού” Αλεξάντερ Γκομέλσκι είπε το ιστορικό:\n

“Με τέτοια διαιτησία θα κέρδιζε και η Μαυριτανία”.

\nΑντίθετα ο μεγάλος(κυρίως ως παίκτης γιατί σαν προπονητής δεν κατάφερε πολλά) Γκρέζιμιρ Τσόσιτς είπε:\n

“Συγχαρητήρια στην Ελλάδα αποθεώνοντας τον κόσμο που την οδήγησε στην νίκη”.

\nΗ εξαίρεση πάντως επιβεβαιώνει τον κανόνα και τα εξωαγωνιστικά συμπεράσματα τότε γι’αυτές τις δύο μεγάλες σχολές βγήκαν…\n

Δείτε την απονομή και θα καταλάβετε…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cNTcDIGbhE?w=728?t=2h10m0s\n\n

Το “θαύμα στον πάγο” ! Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980.

Το "θαύμα στον πάγο" ! Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980.

\n \nΟ αγώνας χόκεϊ επί πάγου, ΗΠΑ – ΕΣΣΔ το 1980, έμεινε στην ιστορία ως “θαύμα στον πάγο” και θεωρείται ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του αθλητισμού!\n\n \n\nΠεριπτώσεις αθλητισμού όπου η ψυχή “νικάει” τις φυσικές ικανότητες έχουμε δει αρκετές φορές. Μερικές φορές όμως χρειάζεται κάτι παραπάνω και από αυτό προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, ακόμα και αυτό που λέμε “να συνωμοτήσουν τα άστρα”.\n\nΣτην περίπτωση της ομάδας χόκεϊ των ΗΠΑ το 1980 κάτι τέτοιο μπορούμε να πούμε ότι συνέβη και τελικά έγινε και…ταινία.\n

Ερασιτέχνες εναντίον “Ρώσικης αρκούδας”

\nΗ ομάδα χόκεϊ των ΗΠΑ θα αντιμετώπιζε την ομάδα της Σοβιετική Ένωσης στα πλαίσια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980, στο Λέικ Πλάσιντ, Νέα Υόρκη .\n\nΓια τον ρόλο του φαβορί δεν υπήρχε αμφιβολία καθώς οι Αμερικανοί ήταν ταλαντούχοι μεν – ερασιτέχνες σε συλλογικό επίπεδο δε, ενώ οι Σοβιετικοί είχαν κατακτήσει 6 χρυσά στις προηγούμενες 7 Ολυμπιάδες (4 σερί από το 1964) έχοντας 27 νίκες 1 ισοπαλία και μια ήττα.\n\nΤο μόνο πλεονέκτημα που είχαν οι ΗΠΑ ήταν η υποστήριξη της εξέδρας καθώς ο αγώνες γινόντουσαν στην Νέα Υόρκη…\n

Αγώνας στην σκιά του ”ψυχρού πολέμου” και αγωνιστικά…προεόρτια.

\nΤο παιχνίδι ήταν μια καλή ευκαιρία για τους Σοβιετικούς να πετύχουν έναν θρίαμβο απέναντι στους Αμερικανούς και να πάρουν μια εκδίκηση για το μποϊκοτάζ που ετοίμαζαν οι τελευταίοι στους Ολυμπιακούς που θα γινόντουσαν το καλοκαίρι στην Μόσχα(λόγω της Σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβρη του 1979).\n\nΉταν άλλη μια κόντρα στα πλαίσια του ”ψυχρού πολέμου” μεταξύ των 2 χωρών. Στις 9 Δεκεμβρίου μάλιστα τους διέλυσαν σε φιλικό που έγινε στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης με 10-3.\n \n \n \n

Το ”θαύμα στον πάγο”

\nΠριν πάντως από το επίσημο παιχνίδι που θα γινόταν στις 22 Φεβρουαρίου στο Olympic Center της Νέας Υόρκης, οι Αμερικάνοι είχαν δείξει ότι διαθέτουν σθένος και πάθος καταφέρνοντας να φτάσουν στην “ζώνη των μεταλλίων”(κέρδισαν το φαβορί της 2ης θέσης Τσεχοσλοβακία και κατά σειρά τις Νορβηγία, Ρουμανία και Δυτική Γερμανία).\n\n

Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980. Το
Χόκεϊ, ΗΠΑ-ΕΣΣΔ,1980. Το “θαύμα στον πάγο” !
\n\nΌλοι ήταν ευχαριστημένοι αλλά οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής τους Χέρμπ Μπρουκς έκρυβαν την μεγαλύτερη έκπληξη που δεν μπορούσε να φανταστεί ούτε ο πιο αισιόδοξος απέναντι στους Σοβιετικούς.\n\nΑκολουθώντας πιστά τις οδηγίες του κόουτς (παιχνίδι σε ανοιχτό γήπεδο με αρκετή σωματική επαφή) κατάφεραν να αποσυντονίσουν την “αρκούδα” και να αντέξουν στο ανελέητο “σφυροκόπημα”.\n\nΠροηγήθηκαν 4-3 δέκα λεπτά πριν το τέλος και παρά την απειρία τους άντεξαν μέχρι το τέλος. Η νίκη ήταν απίστευτη και έμεινε στην ιστορία ως “θαύμα στον πάγο”.\n\nΟι δηλώσεις του κόουτς Μπρουκς το αποδεικνύουν:\n

“Για ένα σύνολο κολεγιόπαιδων, το να νικούν την κορυφαία ομάδα που έπαιξε ποτέ χόκεϊ επί πάγου, ήταν το καλύτερο συναίσθημα. Αν παίζαμε δέκα φορές κόντρα σε εκείνη την ομάδα, θα χάναμε και τις δέκα. Εκείνο το βράδυ έγινε σύζευξη αστέρων”

\nΆλλη μια απόδειξη ήταν το γεγονός ότι έγινε και ταινία για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=qYscemhnf88&w=728\n

Η ταινία για το “θαύμα στον πάγο” !

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mkCOgwJ_dMY&w=728\n \n \n 

Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

Βασίλης Χατζηπαναγής. Γιατί Δεν Φόρεσε το Εθνόσημο!

Ο μεγάλος Βασίλης Χατζηπαναγής(ή ”Βάσσια’) άφησε την δική του ιστορία στο ”φτωχό” ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι φοβερές του ντρίπλες, ο τρόπος με τον οποίο ”μαγνήτιζε” την μπάλα και η μαεστρία με την οποία ”παρέσερνε” τους αντιπάλους στο διάβα του τον έκαναν να μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.\n\nΜπορούμε να πούμε ”ο μεγαλύτερος” καθώς το 2003, σε γκάλοπ που έκανε η ΕΠΟ για τα 50 χρόνια της ΟΥΕΦΑ, του αποδόθηκε αυτός ο τίτλος. Και όμως….Αυτός ο μεγάλος παίκτης ποτέ δεν φόρεσε την φανέλα της εθνικής Ελλάδος.Ας δούμε το γιατί…\n

Η συμμετοχή του ‘Βάσσια’ στο προολυμπιακό με την Σοβιετική Ένωση

\nΟ Βασίλης Χατζηπαναγής, γεννημένος το 1954 στην Σοβιετική Ένωση από Έλληνες μετανάστες, άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Παχτακόρ και σε ηλικία 17 ετών κλήθηκε στην εθνική κάτω των 19 ετών, έχοντας δείξει από νωρίς τα σπουδαία του αθλητικά προσόντα.Το 1975 συμμετέχει με την προολυμπιακή ομάδα στους αγώνες πρόκρισης για την Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ, όπου και πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις οδηγώντας την στα τελικά.Το καλοκαίρι του 1976 έρχεται η μεταγραφή στον Ηρακλή.\n

Όνειρο ημι-εκπληρωμένο

\nΟ πόθος του Χατζηπαναγή, δηλαδή να αγωνιστεί σε ελληνικό έδαφος είχε εκπληρωθεί.Μάλιστα συμμετείχε και σε έναν αγώνα με την εθνική Ελλάδος(φιλικό με Πολωνία στην Λεωφόρο).Ο ίδιος ένιωσε ότι είχε επιστρέψει για τα καλά στον τόπο των γονιών του και η διάθεσή του φαινόταν στο γήπεδο όπου με τις φανταστικές ενέργειές του καθήλωνε τους φιλάθλους όλων των ομάδων, οι οποίοι είχαν φτάσει σε σημείο να πληρώνουν εισιτήριο μόνο για να δουν το σόου του. Δυστυχώς για τον ”Νουρέγεφ” του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτή η χαρά μετριάστηκε όταν ο ίδιος έμαθε ότι δεν μπορούσε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελλάδας.\n\nΟ λόγος ήταν η συμμετοχή του στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ με την ομάδα Νέων της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι που βάσει κανονισμών του επέτρεπε να αγωνιστεί μόνο με την αντίστοιχη των Aντρών. Ο ίδιος όμως ήθελε να εξαντλήσει τα περιθώρια…\n

Εξηγήσεις από την Σοβιετική Ομοσπονδία και ελληνική κωλυσιεργία

\nΠολλές φορές ζήτησε εξηγήσεις από την Ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες και είχε δικαίωμα να αγωνιστεί στην Ελλάδα.Η απάντηση που έπαιρνε όμως ήταν ότι το εμπόδιο στο αίτημα του ήταν ένα χαρτί που ζήταγε η ΕΠΟ από την Σοβιετική Ομοσπονδία με το οποίο η τελευταία θα παραδεχόταν ότι λανθασμένα τον χρησιμοποίησε στο προολυμπιακό του Μόντρεαλ, κάτι που αν γινόταν θα έπρεπε να της αφαιρεθεί το χάλκινο μετάλλιο που κατέκτησε στην Ολυμπιάδα, καθώς ο Χατζηπαναγής είχε αγωνιστεί βασικός στα προκριματικά.\n\nΥπήρχε πάντως άλλη μια διέξοδος για να αγωνιζόταν ο ΄΄Βάσσια” στην εθνική Ελλάδος και αφορούσε ένα ειδικό δικαστήριο που έπρεπε να γίνει και να αποδείκνυε ότι οι γονείς του ήταν Έλληνες.Δεν έγινε όμως ποτέ για άγνωστους λόγους.Ο ίδιος πάντως είχε δηλώσει ότι\n

”πιθανόν να έπαιξαν ρόλο και τα πολιτικά φρονήματα του πατέρα του που ήταν αριστερός…”

\n

Συμμετοχή ως… παλαίμαχος

\nΟ Χατζηπαναγής κατάφερε πάντως να συμμετάσχει το 1984 σε φιλικό με την Μεικτή Κόσμου που διοργάνωσε η UNICEF στην Νέα Υόρκη.Όσον αφορά την εθνική μας έδωσε ένα ματς 8 χρόνια μετά την απόσυρσή του, το 1999, με αντίπαλο την Γκάνα, σε ένα φιλικό που έγινε προς τιμήν του.Ας ήταν να γίνει και έτσι για τον μεγάλο ”Νουρέγεφ”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=BClSYEP0K1E\n\nΟ μοναδικός τίτλος που κατέκτησε με τον Ηρακλή στον οποίο αγωνίστηκε όλη του την καριέρα\nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk\n\nΗ συνέντευξή του Βάσσια στην εκπομπή “Καρντάσιανς”\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5dxnU4Q3P_o#t=538

Τα “αιώνια” 3 δευτερόλεπτα του Μονάχου…(ΕΣΣΔ-ΗΠΑ)

Το 1972 ο τελικός του μπάσκετ των Ολυμπιακών αγώνων του Μονάχου βρήκε αντιμέτωπες τα 2 μπασκετικά ”μεγαθήρια” της εποχής, ΕΣΣΔ-ΗΠΑ. Οι τελευταίοι, έως τότε, δεν είχαν χάσει κανένα ματς στους Ολυμπιακούς Αγώνες,έχοντας 7 σερί χρυσά αλλά και γενικότερα 62 σερί νίκες…\n\nΣ’εκείνο τον τελικό, η Σοβιετική Ένωση ήταν μπροστά σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα ,αλλά οι ΗΠΑ, με την στόφα της ανίκητης ομάδας ,πέρασαν μπροστά με 2 βολές του Νταγκ Κόλινς, 50-49 1 δευτερόλεπτο(αρχικά) πριν το τέλος. Τότε συνέβησαν όλα όσα έμειναν στην ιστορία και έβαλαν αυτόν τον αγώνα στο ”πάνθεον” του παγκόσμιου μπάσκετ…\n\nΑρχικά οι Σοβιετικοί, μετά τις βολές του Κόλινς, επανέφεραν άτσαλα την μπάλα με αποτέλεσμα να λήξει ο χρόνος και οι Αμερικανοί να αρχίσουν τα πανηγύρια.Ο διαιτητής του αγώνα ,όμως, έδωσε εντολή να επαναληφθεί η φάση, καθώς, όπως είπε, δεν είχε σφυρίξει την επαναφορά. Η φάση επαναλήφθηκε και η κόρνα της λήξης ακούστηκε όταν δόθηκε η πρώτη πάσα. Τότε ο γενικός γραμματέας της FIBA, Ουίλιαμ Τζόουνς, διέταξε την επανάληψη της φάσης για 3η φορά, με το χρονόμετρο να γυρίζει στα 3 δευτερόλεπτα. Αυτή η φορά ήταν η φαρμακερή… Η μακρινή πάσα του Ιβάν Εντέσκο βρήκε τον ”θρυλικό” Αλεξάντερ Μπέλοφ, ο οποίος σημείωσε το τελικό 51-50 και έδωσε τέλος στη απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ.Την επόμενη μέρα οι ΗΠΑ , σ’ένδειξη διαμαρτυρίας ,δεν παρέλαβαν τα ασημένια μετάλλια ,τα οποία έως σήμερα παραμένουν στο Μόναχο.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=r_5W0yrk39k\n\n

Οι ΗΠΑ διαμαρτύρονται μετά το χαμένο τελικό. Μόναχο 1972
Οι ΗΠΑ διαμαρτύρονται μετά το χαμένο τελικό.

Το τελευταίο παγκόσμιο “ταγκό” από την Ενωμένη Γιουγκοσλαβία…

Το 1990 ,στο Μουντομπάσκετ που έγινε στην Αργεντινή (συμμετείχε και η Εθνική μας ,η οποία χωρίς τον Γκάλη λόγω τραυματισμού, πήρε την 6η θέση) έγινε αισθητή σε όλο τον κόσμο η κυριαρχία της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας με τρόπο τόσο δυναμικό ώστε να ακουστεί ,για πρώτη φορά τόσο εμφατικά, ο όρος ”μεγάλη των πλάβι σχολή”..\n\nΠράγματι, ήταν η πρώτη φορά που μια ομάδα από την Ευρώπη κέρδιζε με τόσο χαρακτηριστική άνεση το Μουντομπάσκετ(ακόμα και η Σοβιετική Ένωση, το αντίπαλον δέος, ποτέ δεν είχε καταφέρει να εντυπωσιάσει κυρίως με τον τρόπο παιχνιδιού της)και να συνδυάσει και θέαμα α λα ΝΒΑ. Είναι λογικό άλλωστε καθώς όταν έχεις στην σύνθεσή σου Ντράζεν Πέτροβιτς, Ράτζα, Κούκοτς , Ντίβατς, Πάσπαλιε, τότε μόνο το ΝΒΑ και οι επαγγελματίες παίκτες του μπορούν να σε σταματήσουν(βλ. Dream Team το 1992)\n\nΜε μαέστρο τον γνωστό μας Ίβκοβιτς και πεισμωμένη από τον άτυχο ημιτελικό στο Μουντομπάσκετ του 1986 (βλέπε αφιέρωμα από SportBrio.gr), οι ”πλάβι”, έχοντας παράλληλα κατακτήσει την προηγούμενη χρονιά το Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ(αντιμετώπισαν στον τελικό την Εθνική μας και την νίκησαν 98-77) ξεκίνησαν με 2 νίκες απέναντι σε Βενεζουέλα και Αγκόλα (92-84 και 92-79 αντίστοιχα) αλλά στον τελευταίο αγώνα της πρώτης φάσης έχασαν από το Πουέρτο Ρίκο με 82-75 προκαλώντας κάποια ερωτηματικά. Αυτά όμως κράτησαν πολύ λίγο καθώς στην δεύτερη φάση έκαναν περίπατο (νίκες με Βραζιλία και Σοβιετική Ένωση με 105-86 και 100-77 αντίστοιχα και νίκη με την αξιόμαχη Εθνική μας με 77-67).Από αυτό το σημείο και μετά ,αποκτώντας μεγάλη αυτοπεποίθηση μετά την κατοστάρα με την Σοβιετική Ένωση, έκαναν περίπατο στον ημιτελικό (ρεβάνς με το Πουέρτο Ρίκο 98-82) και επιβεβαίωσαν απέναντι και πάλι στην Σοβιετική Ένωση στον τελικό (νίκη με 92-75) ότι ήταν τα νέα αφεντικά της Ευρώπης ,αλλά και του κόσμου ολόκληρου.Ένα χρόνο μετά ,η ”χρυσή” τριετία των πλάβι ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ που έγινε στην Ιταλία( στον τελικό νίκησε την οικοδέσποινα με 88-73). Ήταν η τελευταία διοργάνωση στην οποία η Γιουγκοσλαβία εμφανίστηκε ενωμένη. Μετά ήρθε η διάσπαση αλλά ποιός ξέρει,αν αυτή είχε αργήσει λίγο,τι θα γινόταν αν βλέπαμε στην Βαρκελώνη(1992)αντιπάλους την Γιουγκοσλαβία με την ”μυθική” Ντριμ-Τιμ” 1…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=JIBaRgJDqZ8

Ο Εκτελεστής Βάλτερς απ’τη Σοβιετική και ο άπειρος Ντίβατς…

Σαν σήμερα, πριν από 28 χρόνια (17 Ιουλίου 1986), έγινε ίσως ο συναρπαστικότερος ημιτελικός Μουντομπάσκετ που έχουμε δει ποτέ, ανάμεσα σε 2 παραδοσιακά “μεγαθήρια”, τη Σοβιετική Ένωση και τη Γιουγκοσλαβία. Ένας γαλαξίας αστέρων βρέθηκε στο παρκέ για να δώσει μια ακόμα μάχη με έπαθλο τον τελικό όπου περίμεναν οι Αμερικανοί (τότε η Αμερική έπαιζε με κολλεγιόπαιδα).

\n

Το ματς ήταν συναρπαστικό από την αρχή έως το τέλος με μόνο μελανό σημείο τη μεροληπτική διαιτησία υπέρ των Γιουγκοσλάβων (άλλωστε αφεντικό της ΦΙΜΠΑ ήταν τότε ο συμπατριώτης τους Στάνκοβιτς) και την ανοχή σε πολλές προκλήσεις από τον “συγχωρεμένο”  Ντράζεν Πέτροβιτς. Το σκορ είχε φτάσει στο 85-76 υπέρ των “πλάβι” 2 λεπτά πριν το τέλος και όλα έδειχναν ότι είχαν κριθεί. Τότε όμως συνέβησαν πράγματα που έμειναν χαραγμένα στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ. Η Σοβιετική Ένωση με 2 τρίποντα του Βάλτερς και 1 του Σαμπόνις ισοφάρισε σε 85-85 και έστειλε το ματς στην παράταση, στην οποία, έχοντας τη ψυχολογία με το μέρος της, επικράτησε με 91-90. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ το σκορ ήταν 85-82 με 17 δευτερόλεπτα για το τέλος, οι Γιουγκοσλάβοι είχαν την μπάλα στην κατοχή τους και το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να την κρατήσουν και να μην την χάσουν από λάθος ή κλέψιμο (τότε οι ομάδες είχαν σε κάθε φάουλ που γινόταν εκτός σουτ την επιλογή για “μία συν μία” ή την επαναφορά από πλάγια γραμμή). Το λάθος όμως έγινε από τον τότε άπειρο Ντίβατς, ο οποίος υπέπεσε σε νταμπλ-ντριμπλ και έδωσε ευκαιρία στους Σοβιετικούς να ισοφαρίσουν ακριβώς με τη λήξη. (όλη η παραπάνω δράση 1.05.50-1.09.40). Στον τελικό οι Σοβιετικοί ηττήθηκαν από τους Αμερικάνους, αλλά ο ημιτελικός “σημάδεψε” εκείνο το Μουντομπάσκετ που έγινε στην Ισπανία.

\n

 
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=b6-ijqR1hTk
\n 

‘Οταν έγινε ”της Κορέας”…

https://www.youtube.com/watch?v=73Tf6tGNOe0\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=agmUnnjM8eQ\n\nΤο 1966 , στο Μουντιάλ της Αγγλίας , μια ομάδα από την Ασία έμελλε να γράψει τη δική της ιστορία…Ο λόγος για τη Βόρεια Κορέα η οποία , συμμετέχοντας σε έναν όμιλο με Σοβιετική Ένωση ,Ιταλία και Χιλή , αποτελούσε ένα από τα σίγουρα ”φαβορί” για πρόωρη επιστροφή στη πατρίδα…Στον πρώτο αγώνα με τη Σοβιετική Ένωση έχασε με 3-0 , επιβεβαιώνοντας αρχικά τα παραπάνω προγνωστικά. Η ισοπαλία απέναντι στη Χιλή (1-1)  αναπτέρωσε κάποιες ελπίδες των Κορεατών για κάτι καλύτερο..Πράγματι….Λίγες μέρες μετά, απέναντι στη πανίσχυρη Ιταλία των Ματσόλα , Ριβέρα και Φακέτι, η ,”’ταπεινή” (ποδοσφαιρικά) Κορέα, πέτυχε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στη ιστορία του θεσμού, κερδίζοντας με 1-0 και πέρασε στα προημιτελικά μαζί με τους Σοβιετικούς. Εκεί τη περίμενε η Πορτογαλία του Εουσέμπιο…Οι Κορεάτες , με ”φόρα” από την ιστορική νίκη επί των Ιταλών , προηγήθηκαν με 3-0 στο 25′(!!!!)…Όμως μετά ανέλαβε δράση ο μεγάλος Εουσέμπιο ο οποίος με 4 γκολ έδωσε τέλος σε αυτήν την ”εξωπραγματική” πορεία των Ασιατών..(5-3 τελικό σκορ για τη Πορτογαλία)..Οι Κορεάτες ,πάντως , όταν επέστρεψαν στην χώρα τους έγιναν δεκτοί με ”τιμές” ηρώων (και όχι άδικα..).\n\n