Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

Ντάρκο Μίλισιτς. Από τα Καλάθια στα Ρινγκ

Πόσοι θυμάστε τον Ντάρκο Μίλισιτς και τον εκρηκτικό χαρακτήρα του; Σίγουρα κάποιοι λάτρεις της Εθνικής μας θα τον θυμούνται από το ”ιστορικό” ξέσπασμά του μετά από τον αγώνα Ελλάδας-Σερβίας για το Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία.\n\nΑυτά που είπε τότε μπορεί να ήταν για ”τερματισμό καριέρας” από αυστηρή τιμωρία, αλλά έδειξαν ότι ο Ντάρκο Μίλισιτς είχε ”συσσωρευμένη ενέργεια μέσα του”.\n\nΠού θα την έβγαζε καλύτερα λοιπόν από το kickboxing…;\n

Η καριέρα του

\n

Ντάρκο Μίλισιτς
Ντάρκο Μίλισιτς
\n\nΟ Μίλισιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 και αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2003.Στην συνέχεια μεταπήδησε στο NBA, στους Ντιτρόιτ Πίστονς σε ηλικία 18 ετών και έγινε ο νεαρότερος παίκτης που πρωτόπαιξε εκεί.\n\nΜάλιστα αποτελούσε μια μεγάλη ελπίδα και κάτι τέτοιο το επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ομάδας, Τζόε Ντούμαρς, όταν δήλωσε ότι:\n

”μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στην ομάδα”

\nΕντούτοις τα προγνωστικά διαψεύστηκαν καθώς ο Ντάρκο Μίλισιτς παρέμεινε σ μια σταθερή πορεία και χωρίς να βελτιωθεί ιδιαίτερα σε κάποιον τομέα. Έμεινε στους Πίστονς μέχρι το 2006 με 1.5 πόντους μ.ο.\n\nΣτην συνέχεια έγινε ”γυρολόγος” αγωνιζόμενος σε 5 διαφορετικές ομάδες(Μάτζικ, Γκρίζλις, Νικς, Τίμπεργουλβς, Σέλτικς) έως το 2013 που ανακοίνωσε για μυστήριους λόγους την απόσυρση του…\n

2014:Το μυστήριο λύθηκε, kickboxιng η αιτία…

\nΤελικά ο λόγος της απόσυρσης του Ντάρκο ήταν ότι ο ίδιος ήθελε να αφοσιωθεί σε μια άλλη του αγάπη που δεν ήταν άλλη από το Kickboxing.Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, το νεύρο που έδειχνε στους αγώνες μπάσκετ και η σωματική υποδομή που είχε αποκτήσει από αυτό, κυρίως λόγω NBA, ήταν οι καλύτερες βάσεις για ένα τέτοιο ξεκίνημα.\n\nΟ ίδιος φρόντισε να ξεκινήσει και τους αγώνες δίνοντας αγώνα επίδειξης απέναντι στον Ράντοβαν Ράντοτσιν.\n

“Θα επιστρέψω”

\nΟ αγώνας έγινε στις 19 Δεκεμβρίου στην Σερβία, αλλά ο Ντάρκο Μίλισιτς έδειξε λίγο τρακαρισμένος και ηττήθηκε.Ο ίδιος, γνήσιος Σέρβος και γνωστός για την μαχητική ψυχή του, δήλωσε:\n

Θα επιστρέψω δριμύτερος, ήταν μόνο η αρχή…!

\n

Για να δούμε αν το άθλημα απέκτησε ”νέο αίμα”…

\n

Το απίστευτο ξέσπασμα του Μίλισιτς μετά τον αγώνα με την Ελλάδα

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=woWqSmichOo\n

Το ντεμπούτο του στην “δεύτερη καριέρα”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aMBADEPoiTk

Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

Ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ στην εμπόλεμη Σερβία.

\n \nΕίναι γνωστές εδώ και πολλά χρόνια οι καλές σχέσεις Ελλάδας και Σερβίας σε όλα τα επίπεδα.Οι δύο χώρες εκδηλώνουν αυτήν την φιλία με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο.Ένας από αυτούς είναι και ο αθλητισμός, μέσω του οποίου 2 χαρακτηριστικές φορές στο παρελθόν φάνηκε το πόσο κοντά είναι η Ελλάδα και η Σερβία, ειδικά όταν η τελευταία αντιμετώπισε καταστάσεις πολέμου.”Εμπνευστές” αυτής της αλληλεγγύης ήταν η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός…\n\n

Ο Ολυμπιακός στα “χαρακώματα” του Βελιγραδίου…

\n\nΣτις 12 Νοεμβρίου του 1994 ο Ολυμπιακός του Τάις Λίμπρεχτς βρέθηκε στην εμπόλεμη Σερβία για να παίξει φιλικό φιλανθρωπικού χαρακτήρα με τον Ερυθρό Αστέρα.Το κλίμα ήταν βαρύ στην αποστολή από την προηγούμενη μέρα καθώς είχε μαθευτεί ο θάνατος του Αττίλιο στο αεροδρόμιο και έγινε ακόμα πιο βαρύ όταν ο Ολυμπιακός έφτασε στην Σερβία, η οποία τότε ”υπέφερε” από τις μάχες που έδινε στα συντρίμμια της Γιουγκοσλαβίας.\n\nΠριν το παιχνίδι ο Πέτρος Κόκκαλης και ο γιατρός της ομάδας Χρήστος Δάρρας επισκέφτηκαν τραυματίες του πολέμου και προσέφεραν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ δεσμεύτηκαν και για περαιτέρω ενίσχυση.Επίσης, λίγο πριν την σέντρα, οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων έβαλαν ένα πανό στο κέντρο του γηπέδου που έγραφε ”Ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους-Ειρήνη στα Βαλκάνια”.\n\nΤο ματς, για την ιστορία, έληξε 4-1 υπέρ του Ερυθρού Αστέρα αλλά αυτό ελάχιστα ενδιέφερε τον οποιονδήποτε.Η ουσία ήταν ότι, με αφορμή αυτόν τον αγώνα, η ομάδα της Σερβίας επέστρεψε στους αγώνες της Ευρώπης το 1995.Επίσης ήταν και η αρχή μιας μεγάλης φιλίας μεταξύ των δύο ομάδων που οδήγησε στην αδελφοποίησή τους.Ο στόχος του Ολυμπιακού είχε επιτευχθεί και με το παραπάνω…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=TRGGfnLfaTE?w=728\n\n \n \n \n

Η σειρά της ΑΕΚ…

\n\nΣτις 7 Απριλίου του 1999, η ΑΕΚ, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη, ταξίδεψε στο Νόβισαντ της Σερβίας για άλλο ένα φιλικό συμπαράστασης στον Σέρβικο λαό ,που τότε υπέφερε από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στην Παρτιζάν. Η αποστολή της ΑΕΚ έγινε δεκτή με ψωμί και αλάτι, κατά το σέρβικο έθιμο, ενώ την συνόδεψαν και εκπρόσωποι κομμάτων όπως οι Γλέζος και Κατσιφάρας. Επίσης την αποστολή υποδέχτηκε συγκινημένος ο Πρόεδρος της Σερβίας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς.\n\nΤο γήπεδο που θα γινόταν ο ιστορικός αυτός αγώνας ήταν χωρητικότητας 40000 θέσεων και είχε σημειωθεί sold-out,ωστόσο πήγαν ,μόλις 15000 φίλαθλοι καθώς λόγω του πολέμου δεν υπήρχαν αρκετά καύσιμα που θα διευκόλυναν την μετακίνηση των υπολοίπων.Επίσης εκείνη την ημέρα δεν ακούστηκαν καθόλου σειρήνες πολέμου, δείγμα του κλίματος που επικρατούσε.\n\nΟ αγώνας έληξε 1-1 αλλά δεν ολοκληρώθηκε καθώς διεκόπη στο 61ο λεπτό από την εισβολή Σέρβων και Ελλήνων φιλάθλων στο γήπεδο με σκοπό να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τους παίκτες των 2 ομάδων…Μια συγκινητική στιγμή που συνοδεύτηκε από την δωρεά κόκκινων αυγών, λαμπάδων και τσουρεκιών από τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ στους συναδέλφους τους…\n\nΗ παραπάνω κίνηση της ΑΕΚ σχολιάστηκε από μεγάλα μέσα του τύπου σε όλη την Ευρώπη όπως η γερμανική Bild(”αγώνας με σύνθημα έξω ο πόλεμος από την Γιουγκοσλαβία”), η ισπανική MARCA(”απίστευτο που μια ομάδα αγωνίστηκε στα χαρακώματα”) και η ιταλική Gazzetta(”παιχνίδι παρένθεση στον πόλεμο”). Πέρασε έτσι το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι η ΑΕΚ ”αγωνίστηκε” και ”πέρασε” το δικό της αντι-πολεμικό μήνυμα…\n \n \nhttps://www.youtube.com/watch?v=es5bgSJLlEs?w=728

Γιουγκοσλαβία-ΗΠΑ top 5…

Η Γιουγκοσλαβία και οι ΗΠΑ αποτελούν ,αναμφισβήτητα, τις δύο κορυφαίες μπασκετικές σχολές στον πλανήτη. Η ”μεγάλη των πλάβι” σχολή, ακόμα και μετά την διάσπασή της Γιουγκοσλαβίας το 1991 και την μη συμμετοχή της σε καμία διοργάνωση έως το 1995, εξακολουθεί να αποτελεί την ”γενέτειρα” ταλέντων που πολλές φορές καταλήγουν στον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ. Από την άλλη οι ΗΠΑ θα είναι πάντα στην κορυφή του μπασκετικού χάρτη γιατί πολύ απλά αποτελούν το όνειρο κάθε μπασκετμπολίστα στον κόσμο. Τα παραπάνω αποτυπώνονται ,με τον καλύτερο τρόπο,μέσω των Εθνικών ομάδων τους .οι οποίες έχουν κατακτήσει 10 παγκόσμια στο σύνολο (5 η καθεμία). Οι συναντήσεις τους σε Εθνικό επίπεδο είχαν πάντα ξεχωριστό ενδιαφέρον είτε όταν οι ΗΠΑ παίζαν με κολλεγιόπαιδα (έως το 1992 που άρχισαν να στέλνουν επαγγελματίες) και η Γιουγκοσλαβία αγωνιζόταν ως ενωμένη, είτε όταν η τελευταία διασπάστηκε και αγωνίστηκε ως Σερβία ενώ ταυτόχρονα οι ΗΠΑ αγωνίζονταν με επαγγελματίες.Ας θυμηθούμε 5 χαρακτηριστικές αναμετρήσεις.\n\n1)Το 1967  η ενωμένη Γιουγκοσλαβία του μεγάλου Ραντιβόι Κόρατς(προς τιμήν του πήρε και την ονομασία το παλιό κύπελλο Κόρατς,σημερινό Eurochallenge) κερδiζει τις ΗΠΑ με 73-72 στο Μουντομπάσκετ του Μοντεβιδέο. Ο αγώνας δεν ήταν νοκ-άουτ καθώς τότε ίσχυε το σύστημα της βαθμολογίας αλλά με αυτήν την νίκη οι Γιουγκοσλάβοι ”έσβησαν”’ κάθε μαθηματική ελπίδα των Αμερικάνων.(λίγες μέρες μετά έχασαν στο αποφασιστικό παιχνίδι από την Σοβιετική Ένωση και τελικά τερμάτισαν δεύτεροι ενώ οι Σοβιετικοί πήραν το χρυσό)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=eWCi20Fnyog\n\n2)Το 1990 , η μεγάλη Γιουγκοσλαβία των Πέτροβιτς,Ντίβατς ,Κούκοτς και σία αντιμετώπισαν τα κολλεγιόπαιδα των ΗΠΑ(του τότε νεαρού Αλόνζο Μόρνινγκ) στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ της Αργεντινής. Νικήτρια ήταν γι’άλλη μια φορά η Γιουγκοσλαβία με 99-91 , η οποία στον τελικό νίκησε την Σοβιετική Ένωση και πήρε το χρυσό.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8VbiIgXMDJo\n\n3)Στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα το 1996, η ,διασπασμένη πλέον Γιουγκοσλαβία αντιμετώπισε τις ΗΠΑ (ή αλλιώς Dream-Team 3) στον τελικό. Αν και όλοι περίμεναν εύκολη επικράτηση των επαγγελματιών του ΝΒΑ (Ολάζουον,Ρόμπινσον,Ο’Νιλ, Πίπεν και δεν συμμαζεύεται..) εντούτοις οι ηρωικοί Σέρβοι πάλεψαν σαν λιοντάρια μέχρι και το 28′ (σκορ 47-50) αλλά η τραβηγμένη αποβολή του Ντίβατς με 5 φάουλ έκρινε οριστικά το παιχνίδι υπέρ των ΗΠΑ ΜΕ 95-69.Σ’εκείνο το ματς ξεχώρισαν οι Πάσπαλιε και Μποντίρογκα για το θράσος τους απέναντι στους ΝΒΑερς…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7G366oiUals\n\n4)Στ0 Μουντομπάσκετ που έγινε στην Ινδιανάπολις το 2002, η Γιουγκοσλαβία, με τον μεγάλο Ντίβατς να κάνει την τελευταία του εμφάνιση , νίκησε τις ΗΠΑ στα προημιτελικά με 81-78 αν και είχε βρεθεί πίσω με 10 πόντους. Ήταν το δεύτερο σοκ σ’εκείνη την διοργάνωση (και το καθοριστικό καθώς πρώτη φορά επαγγελματική ομάδα του ΝΒΑ δεν θα έπαιρνε καν μετάλλιο)για τους επαγγελματίες του ΝΒΑ, καθώς είχε προηγηθεί η ήττα από την Αργεντινή. Ήταν επίσης και ο τελυταίος τίτλος της Σερβίας σε οποιαδήποτε διοργάνωση.\n\n5)Τέλος, η μοναδική φορά που αυτές οι δύο ομάδες τέθηκαν αντιμέτωπες σε τελικό ,έμελλε να γίνει το 2014 στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 2014. Σ’εκείνο το ματς η διαφορά κλάσης ήταν τεράστια και οι ΗΠΑ κέρδισαν με το εντυπωσιακό 129-92 την πολλά υποσχόμενη Σερβία ,η οποία έδειξε ότι στο μέλλον μπορεί να θυμίσει κάτι από τα παλιά…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8n8H_JabvdY\n\n \n\n \n\n \n\n 

Υπάρχει ελπίδα γι’αυτήν την Εθνική….

Άλλη μια διοργάνωση έλαβε τέλος λοιπόν για την Εθνική μας..Για ακόμα μια φορά ,από το 2009, δεν καταφέραμε να κερδίσουμε ένα νοκ-άουτ παιχνίδι…Για ακόμα μια φορά οι προσδοκίες μας δεν επαληθεύτηκαν… Είναι γεγονός ότι από την χρυσή 4ετία μεταξύ 2005 – 2009 μοιάζει να έχει περάσει πολύς καιρός μιας και από τότε αποτυγχάνουμε συνεχώς να μπούμε έστω στην τετράδα σε οποιαδήποτε διοργάνωση. Όπως και να το κάνουμε από την ”επίσημη αγαπημένη” έχουμε απαιτήσεις. Ίσως όμως ,μετά και το χτεσινό πατατράκ από τους Σέρβους, να πρέπει να δούμε τα πράγματα με ψυχραιμία χωρίς ούτε να καταστροφολογήσουμε αλλά ούτε και να κάνουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα.\n\nΕίναι γεγονός ότι σε ένα ακόμα ματς νοκ-άουτ η Εθνική μας έδειξε να μην μπορεί να διαχειριστεί το άγχος που την διακατείχε ,όντας θεωρητικά φαβορί. Αποψή μου είναι ότι ,επειδή σαν λαός είμαστε παρορμητικοί και εύκολα αποθεώνουμε ή αποδοκιμάζουμε, πιστέψαμε περισσότερο απ’όσο έπρεπε σ’αυτήν την ομάδα και υπερτιμήσαμε τις εμφανίσεις που έκανε στον πρώτο γύρο. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να μειώσω αυτές τις επιτυχίες και το πολύ ωραίο μπάσκετ που παίξαμε. Αλλά για να μπορέσει μια ομάδα να ”ανδρωθεί” και να ορθοποδήσει στο παγκόσμιο στερέωμα πρέπει να δείχνει την απαιτούμενη ψυχραιμία όταν η μπάλα ”καίει” ή όταν ένα παιχνίδι ”στραβώνει”. Αυτό συνέβη και με την Αργεντινή ,όπου εκεί αντιδράσαμε ψύχραιμα, με την διαφορά ότι και να χάναμε αυτό το παιχνίδι δεν θα μέναμε έξω. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι οι Σέρβοι ήταν ”εκνευριστικά” εύστοχοι αλλά αν μείνουμε εκεί χάνουμε το δάσος. Το γεγονός είναι ότι ήταν γενικά καλύτερα προετοιμασμένοι, με παίκτες που ”μάσαγαν σίδερα” και μας αποσυντόνισαν από την αρχή έως το τέλος.\n\nΣτα παραπάνω να προσθέσουμε ότι πιθανόν να ξεγελαστήκαμε από το γεγονός ότι οι Σέρβοι πέρασαν οριακά τον πρώτο γύρο ,μην έχοντας υπόψιν ότι έχασαν από ομάδες οι οποίες απέκλεισαν όλες τις αντίστοιχες του δικού μας ομίλου (Βραζιλία,Γαλλία,Ισπανία τις Αργεντινή,Κροατία και Σενεγάλη αντίστοιχα), δείγμα του πόσο δυνατός ήταν ο όμιλός της. Όλα αυτά όμως δεν  θα πρέπει να να μείνουν έτσι αλλά να προβληματίσουν τους πάντες εν όψει των επόμενων διοργανώσεων(από προπονητή μέχρι τον φροντιστή της ομάδας)\n\nΣίγουρα υπάρχουν αποτυχίες και αποτυχίες. Πέρυσι στο Ευρωμπάσκετ της Ιταλίας ,η Εθνική ήταν ένα μπασκετικό ”συνονθύλευμα”, με καλούς παίκτες αλλά χωρίς συνοχή και μ’έναν προπονητή επιεικώς μέτριο (Τρινκέρι). Φέτος μπορεί το αποτέλεσμα να ήταν σχεδόν ίδιο αλλά τα παιδιά αυτά έδειξαν ότι έχουν τις δυνατότητες να ξαναφτάσουν την Εθνική ψηλά. Μην ξεχνάμε τα ”πέτρινα χρόνια” 1999-2004 τα οποία εν συνεχεία έφεραν την 5ετή εκτόξευση που αναφέραμε. (με αποκορύφωμα την νίκη επί των ΗΠΑ το 2006).\n\nΚλείνοντας, να τονίσω ότι δεν θέλω να σταθώ σε ονόματα,ούτε όσον αφορά ποιοί βοήθησαν και ποιοί όχι, ούτε όσον αφορά ποιοί μπορούν να εξελιχθούν παραπάνω. Αυτά είναι δουλειά άλλων να την κάνουν.Θα επιμείνω όμως στο ότι στην Εθνική πρέπει να παίζουν αυτοί που ”γουστάρουν”, να τα δίνουν όλα και ας ελπίσουμε να είναι και οι κατάλληλοι.Ταλέντο υπάρχει αλλά μένει να το ξαναδούμε στο παρκέ. Άλλωστε μέσα από τις αποτυχίες δυναμώνεις…\n\nΓιώργος Ρεσβάνης\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=eYqd5Vg6RB8

Ελλάς-Σερβία μπασκετική ιστορία…

Μπορεί Ελλάδα και Σερβία να είχαν πάντα άριστες σχέσεις σαν χώρες ,ωστόσο ,ειδικά στο μπάσκετ, οι κόντρες των 2 ομάδων περιείχαν πάντα πάθος,ένταση και σκληρές μάχες σώμα με σώμα(καμιά φορά και ακραίες καταστάσεις όπως το αλησμόνητο ”ξύλο” στο υποτιθέμενο φιλικό το 2010). Η αλήθεια είναι ότι οι Σέρβοι έχουν την μερίδα του λέοντος σε αυτήν την μεγάλη βαλκανική κόντρα, ειδικά τα χρόνια που αγωνίζονταν ως ενωμένη Γιουγκοσλαβία,καθώς τότε μόνο η Σοβιετική Ένωση και οι ΗΠΑ μπορούσαν να τις νικήσουν…Ας θυμηθούμε μερικές κόντρες από το 1979 και μετά, τότε που η Εθνική μας άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά (για να απογειωθεί με την έλευση του Γκάλη)…\n\nΕκείνο το έτος λοιπόν πετύχαμε απέναντι στους Γιουγκοσλάβους μια μεγάλη νίκη στον τελικό των Μεσογειακών αγώνων. Ο Γιαννάκης έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις με την Εθνική και φάνηκε ότι θα γινόταν ο μετέπειτα ηγέτης μας…Ήταν μια νίκη που μας έδωσε την δυνατότητα  να καταλάβουμε ότι ακόμα και μεγαθήρια μπορούμε να τα κοντράρουμε.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1evjK-Ca5jI\n\nΜία άλλη αξιοσημείωτη αναμέτρηση καταγράφηκε το 1983 στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας,όπου η Εθνική ομάδα, έχοντας πλέον Γκάλη -Γιαννάκη ,χάνει από την Γιουγκοσλαβία των Πέτροβιτς-Κιτσάνοβιτς-Νταλιμπάγκιτς με 77-76 σε ένα ματς που κρίθηκε από ένα χαμένο σουτ του Ανδρίτσου στην εκπνοή…Ήταν μια μεγάλη εμφάνιση της Εθνικής μας και ένα ακόμα δείγμα για το τι θα ακολουθούσε 4 χρόνια μετά…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kdjQyVvcdUI\n\nΤο τι ακολούθησε λοιπόν είναι γνωστό αλλά αξίζει να το αναφέρουμε άλλη μια φορά. Στο επικό Ευρωμπάσκετ 1987, η μετέπειτα ”χρυσή” Εθνική μας καταφέρνει να κερδίσει 2 φορές τους πανίσχυρους αλλά νεαρούς τότε Γιουγκοσλάβους (Πέτροβιτς,Ντίβατς, Κούκοτς,Γκρμπόβιτς, Ράτζα και σία) με τον Γκάλη να πετυχαίνει σαραντάρες και στα 2 παιχνίδια. Αυτές οι νίκες ήταν πλέον το ”σκαλοπάτι” για να πάμε ψηλότερα.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=gjKjvNVidNw\n\nΠαράλληλα όμως, όσο οξύμωρο και να ακούγεται , ήταν και ”καταραμένες”,καθώς για 16 χρόνια δεν καταφέραμε ξανά να κερδίσουμε τους Γιουγκοσλάβους, είτε ενωμένους είτε σαν Σερβία…\n\nΜια από τις πιο αξιοσημείωτες ήττες μας ήταν στον τελικό του 1989, όπου η μεγάλη Γιουγκοσλαβία ισοπέδωσε την Εθνική μας με 98-77 παίρνοντας μια πρώτη ρεβάνς και αρχίζοντας μια χρυσή τριετία μέχρι το 1991 όπου κατέκτησε τα πάντα μέχρι την διάσπασή της..Η ήττα μας στο  Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 με 77-67 ήταν η τελευταία μας αναμέτρηση με την ενιαία Γιουγκοσλαβία.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mvEyuP0wJ6k\n\nΗ επόμενες αναμετρήσεις μας ήταν πάλι στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, όπου η Γιουγκοσλαβία επέστρεψε ξανά ως Σερβία αλλά με πολλούς αστέρες παλιάς (Ντίβατς, Πάσπαλι,Τζόρτζεβιτς) και νέας γενιάς (Μποντιρόγκα,Σάβιτς,Ομπράντοβιτς), δείχνοντας ότι θα συνέχιζε από εκεί που σταμάτησε το 1991. Πράγματι μας νίκησε πάλι 2 φορές (η δεύτερη στον ημιτελικό) και πήρε το Ευρωμπάσκετ αήττητη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7qna_PxFpEY\n\nΣυνεχίζοντας να είναι ο ”κακός μας δαίμονας” μας απέκλεισε και στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ 1997 στην Ισπανία αλλά και μας κέρδισε άλλες 2 φορές στο Μουντομπάσκετ τη Αθήνας το 1998. Η δεύτερη φορά ήταν στον ημιτελικό,σ’ ένα ματς που κρίθηκε στην παράταση και αποτέλεσε αυτοκτονία της Εθνικής μας καθώς σε όλον τον αγώνα ελέγχαμε τον ρυθμό (μην παραλείψουμε να αναφερθούμε και στην διαιτησία που σ’εκείνο το ματς ήταν ιδιαίτερα εχθρική απέναντί μας).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2ErgsaJz6CA\n\nΚοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω ηττών μας ήταν ότι όλα τα ματς κρίθηκαν στις λεπτομέρειες και πάντα χάναμε από έλλειψη πίστης στην νίκη απέναντι στους Σέρβους (αποκορύφωμα ο ημιτελικός του 1998). Εν τέλει η ”κατάρα” έσπασε το 2003 στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας αλλά σε έναν αγώνα για τις θέσεις 5-6. Από τότε όμως , μετά και την κατάκτηση του Μουντομπάσκετ 2002 , οι Σέρβοι , γενικά δεν θυμίζουν σχεδόν σε τίποτα την τρομερή ομάδα που είχαν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90.(πήραν μόνο ένα ασημένιο μετάλλιο στον τελικό του Ευρωμπάσκετ 2009). Αυτό το εκμεταλλευτήκαμε όταν τους πετύχαμε και καταφέραμε να κάνουμε κάποιες νίκες με πιο σημαντική αυτή του 2011 στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας, που μας έδωσε το εισιτήριο για το προολυμπιακό τουρνουά του 2012. Στην τελευταία μας αναμέτρηση όμως στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 2014, οι Σέρβοι μας κέρδισαν για πρώτη φορά μετά το 1998 και μας ”πέταξαν” έξω από τα προημιτελικά ,σ’ένα ματς που θύμισαν την παλιά καλή Γιουγκοσλαβία. Η ιστορία είναι σίγουρο ότι θα συνεχιστεί…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=c5Xy5djZ13E\n\n \n\n