1987.”Κύριοι” Σοβιετικοί – Unfair Γιουγκοσλάβοι…

1987."Κύριοι" Σοβιετικοί - Unfair Γιουγκοσλάβοι...

\n\nΠολλά πράγματα έχουν γραφτεί για το “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987 που εκτόξευσε το ελληνικό μπάσκετ στα ύψη…Ως γνωστόν, για να φτάσει η Ελλάδα εκεί νίκησε τα “μεγαθήρια” της εποχής, Γιουγκοσλαβία και Σοβιετική Ένωση.\n\nΥπάρχει όμως ένας τομέας στον οποίο δεν έχουμε επικεντρωθεί ιδιαίτερα λόγω προφανώς του ότι όταν ακούμε “Ευρωμπάσκετ 1987” μας έρχεται στο μυαλό μόνο ο θρίαμβος και ίσως οι “χρυσές” βολές του Καμπούρη…\n\nΣ’αυτό το άρθρο, έτσι για να αναφερθεί και κάτι καινούργιο, θα θέλαμε να αναφέρουμε το πώς αντιμετώπισαν Γιουγκοσλάβοι και Σοβιετικοί τις ήττες τους από την Εθνική και την συμπεριφορά που έδειξαν, όντας σε πιο χαμηλά σκαλοπάτια στο βάθρο απέναντι στην ασήμαντη τότε μπασκετικά Ελλάδα…\n

“Υπεροψία” και παραδοχή…

\nΝα σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση ήταν η πρώτη “επαφή” των Ελλήνων φιλάθλων με τα “αστέρια” του ευρωπαϊκού μπάσκετ.Έως τότε δεν είχαν γίνει μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα και επομένως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά αλλά και ανυπομονησία να δουν οι Έλληνες από κοντά μεγάλους παίκτες.\n\nΗ εθνική μας έπαιξε 2 φορές με την Γιουγκοσλαβία και άλλες τόσες με την Σοβιετική Ένωση.Αγωνιστικά τα ξέρουμε(3 νίκες “πολυτραγουδισμένες” και μια ήττα).Μέσα στα παιχνίδια όμως φάνηκε η διαφορά συμπεριφοράς των 2 ομάδων…\n\nΟι Γιουγκοσλάβοι, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας πολλών(Ντράζεν Πέτροβιτς,Βράνκοβιτς,Ράτζα, Κούκοτς κ.α.)ήταν πιο “θερμοί” στον τρόπο που αγωνίζονταν αλλά σε βαθμό που έφταναν να γίνονται προκλητικοί.\n\nΣτον ημιτελικό ο Ντράζεν Πέτροβιτς, σε μια φάση που σφυρίχτηκε υπέρ του φάουλ από τον Γιαννάκη , πέταξε στον “δράκο” προκλητικά την μπάλα πάνω του με αποτέλεσμα να προκαλέσει αντιδράσεις και συνθήματα.\n\nΕπίσης, στον ίδιο αγώνα, όταν κάποια στιγμή οι Γιουγκοσλάβοι “ξέφυγαν” άρχισαν να φέρονται υπεροπτικά κάτι που φαινόταν ακόμα και όταν “κόλλαγαν” τα χέρια…Γενικά η συμπεριφορά τους δεν συμβάδιζε με τις αγωνιστικές τους δυνατότητες…\n\nΑντίθετα, οι Σοβιετικοί ήταν πάντα “μαζεμένοι”, αγωνίζονταν σοβαρά και δεν προκαλούσαν.Ακόμα και μετά τον τελικό που τον έχασαν στις λεπτομέρειες, αποχώρησαν κύριοι και παραδέχτηκαν την ήττα τους…\n

Απονομή, αποθέωση και…γιούχες…

\nΤο “τίμημα” των παραπάνω “εισπράχτηκε” για τον καθένα στην απονομή, όπου ο κόσμος αποθέωσε τους Σοβιετικούς και αποδοκίμασε τους Γιουγκοσλάβους(ειδικά όταν αναφέρθηκαν τα ονόματα των αδερφών Πέτροβιτς…).Οι αποδοκιμασίες δεν επεκτάθηκαν περισσότερο λόγων προτροπής των ψυχραιμότερων για να μην χαλάσει η απονομή…\n

Δηλώσεις-καθρέφτης…

\nΆλλωστε πριν τον τελικό με τους Σοβιετικούς ο αδερφός του συγχωρεμένου Ντράζεν Πέτροβιτς, Αλέξάντερ είχε δηλώσει:\n

“Η Σοβιετική Ένωση είναι καλύτερη και της εύχομαι καλή επιτυχία…”

\n(δήλωση για την οποία χρόνια μετά είπε ότι μετάνιωσε…)\n\nΠολλά χρόνια μετά τον τελικό ένας Σοβιετικός, ο μεγάλος Βαλερί Τιχονένκο είχε πει :\n

“Την επόμενη μέρα του τελικού αποφασίσαμε όλη η ομάδα να κάνουμε βόλτα στην Ακρόπολη. Όταν πήγαμε να πάρουμε σουβενίρ οι καταστηματάρχες μας αγκάλιαζαν και μας χάριζαν ότι θέλαμε.Τότε καταλάβαμε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το κύπελλο για την Ελλάδα…”

\nΟ ίδιος ο Γιαννάκης είπε:\n

“Μας είχε αφήσει άφωνους η συμπεριφορά των Σοβιετικών οι οποίοι μόνο που δεν πανηγύριζαν μαζί μας. Με πολλά από αυτά τα παιδιά μετά γίναμε φίλοι…”

\n

Εξαίρεση…οι προπονητές

\nΊσως φανεί περίεργο αλλά στις δηλώσεις των 2 προπονητών δεν φάνηκαν τα παραπάνω… Η “σοβιετική αλεπού” Αλεξάντερ Γκομέλσκι είπε το ιστορικό:\n

“Με τέτοια διαιτησία θα κέρδιζε και η Μαυριτανία”.

\nΑντίθετα ο μεγάλος(κυρίως ως παίκτης γιατί σαν προπονητής δεν κατάφερε πολλά) Γκρέζιμιρ Τσόσιτς είπε:\n

“Συγχαρητήρια στην Ελλάδα αποθεώνοντας τον κόσμο που την οδήγησε στην νίκη”.

\nΗ εξαίρεση πάντως επιβεβαιώνει τον κανόνα και τα εξωαγωνιστικά συμπεράσματα τότε γι’αυτές τις δύο μεγάλες σχολές βγήκαν…\n

Δείτε την απονομή και θα καταλάβετε…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7cNTcDIGbhE?w=728?t=2h10m0s\n\n

Ελλάς-Σερβία μπασκετική ιστορία…

Μπορεί Ελλάδα και Σερβία να είχαν πάντα άριστες σχέσεις σαν χώρες ,ωστόσο ,ειδικά στο μπάσκετ, οι κόντρες των 2 ομάδων περιείχαν πάντα πάθος,ένταση και σκληρές μάχες σώμα με σώμα(καμιά φορά και ακραίες καταστάσεις όπως το αλησμόνητο ”ξύλο” στο υποτιθέμενο φιλικό το 2010). Η αλήθεια είναι ότι οι Σέρβοι έχουν την μερίδα του λέοντος σε αυτήν την μεγάλη βαλκανική κόντρα, ειδικά τα χρόνια που αγωνίζονταν ως ενωμένη Γιουγκοσλαβία,καθώς τότε μόνο η Σοβιετική Ένωση και οι ΗΠΑ μπορούσαν να τις νικήσουν…Ας θυμηθούμε μερικές κόντρες από το 1979 και μετά, τότε που η Εθνική μας άρχισε να ανεβαίνει σταδιακά (για να απογειωθεί με την έλευση του Γκάλη)…\n\nΕκείνο το έτος λοιπόν πετύχαμε απέναντι στους Γιουγκοσλάβους μια μεγάλη νίκη στον τελικό των Μεσογειακών αγώνων. Ο Γιαννάκης έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις με την Εθνική και φάνηκε ότι θα γινόταν ο μετέπειτα ηγέτης μας…Ήταν μια νίκη που μας έδωσε την δυνατότητα  να καταλάβουμε ότι ακόμα και μεγαθήρια μπορούμε να τα κοντράρουμε.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=1evjK-Ca5jI\n\nΜία άλλη αξιοσημείωτη αναμέτρηση καταγράφηκε το 1983 στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας,όπου η Εθνική ομάδα, έχοντας πλέον Γκάλη -Γιαννάκη ,χάνει από την Γιουγκοσλαβία των Πέτροβιτς-Κιτσάνοβιτς-Νταλιμπάγκιτς με 77-76 σε ένα ματς που κρίθηκε από ένα χαμένο σουτ του Ανδρίτσου στην εκπνοή…Ήταν μια μεγάλη εμφάνιση της Εθνικής μας και ένα ακόμα δείγμα για το τι θα ακολουθούσε 4 χρόνια μετά…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=kdjQyVvcdUI\n\nΤο τι ακολούθησε λοιπόν είναι γνωστό αλλά αξίζει να το αναφέρουμε άλλη μια φορά. Στο επικό Ευρωμπάσκετ 1987, η μετέπειτα ”χρυσή” Εθνική μας καταφέρνει να κερδίσει 2 φορές τους πανίσχυρους αλλά νεαρούς τότε Γιουγκοσλάβους (Πέτροβιτς,Ντίβατς, Κούκοτς,Γκρμπόβιτς, Ράτζα και σία) με τον Γκάλη να πετυχαίνει σαραντάρες και στα 2 παιχνίδια. Αυτές οι νίκες ήταν πλέον το ”σκαλοπάτι” για να πάμε ψηλότερα.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=gjKjvNVidNw\n\nΠαράλληλα όμως, όσο οξύμωρο και να ακούγεται , ήταν και ”καταραμένες”,καθώς για 16 χρόνια δεν καταφέραμε ξανά να κερδίσουμε τους Γιουγκοσλάβους, είτε ενωμένους είτε σαν Σερβία…\n\nΜια από τις πιο αξιοσημείωτες ήττες μας ήταν στον τελικό του 1989, όπου η μεγάλη Γιουγκοσλαβία ισοπέδωσε την Εθνική μας με 98-77 παίρνοντας μια πρώτη ρεβάνς και αρχίζοντας μια χρυσή τριετία μέχρι το 1991 όπου κατέκτησε τα πάντα μέχρι την διάσπασή της..Η ήττα μας στο  Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 με 77-67 ήταν η τελευταία μας αναμέτρηση με την ενιαία Γιουγκοσλαβία.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mvEyuP0wJ6k\n\nΗ επόμενες αναμετρήσεις μας ήταν πάλι στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, όπου η Γιουγκοσλαβία επέστρεψε ξανά ως Σερβία αλλά με πολλούς αστέρες παλιάς (Ντίβατς, Πάσπαλι,Τζόρτζεβιτς) και νέας γενιάς (Μποντιρόγκα,Σάβιτς,Ομπράντοβιτς), δείχνοντας ότι θα συνέχιζε από εκεί που σταμάτησε το 1991. Πράγματι μας νίκησε πάλι 2 φορές (η δεύτερη στον ημιτελικό) και πήρε το Ευρωμπάσκετ αήττητη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7qna_PxFpEY\n\nΣυνεχίζοντας να είναι ο ”κακός μας δαίμονας” μας απέκλεισε και στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ 1997 στην Ισπανία αλλά και μας κέρδισε άλλες 2 φορές στο Μουντομπάσκετ τη Αθήνας το 1998. Η δεύτερη φορά ήταν στον ημιτελικό,σ’ ένα ματς που κρίθηκε στην παράταση και αποτέλεσε αυτοκτονία της Εθνικής μας καθώς σε όλον τον αγώνα ελέγχαμε τον ρυθμό (μην παραλείψουμε να αναφερθούμε και στην διαιτησία που σ’εκείνο το ματς ήταν ιδιαίτερα εχθρική απέναντί μας).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2ErgsaJz6CA\n\nΚοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω ηττών μας ήταν ότι όλα τα ματς κρίθηκαν στις λεπτομέρειες και πάντα χάναμε από έλλειψη πίστης στην νίκη απέναντι στους Σέρβους (αποκορύφωμα ο ημιτελικός του 1998). Εν τέλει η ”κατάρα” έσπασε το 2003 στο Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας αλλά σε έναν αγώνα για τις θέσεις 5-6. Από τότε όμως , μετά και την κατάκτηση του Μουντομπάσκετ 2002 , οι Σέρβοι , γενικά δεν θυμίζουν σχεδόν σε τίποτα την τρομερή ομάδα που είχαν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90.(πήραν μόνο ένα ασημένιο μετάλλιο στον τελικό του Ευρωμπάσκετ 2009). Αυτό το εκμεταλλευτήκαμε όταν τους πετύχαμε και καταφέραμε να κάνουμε κάποιες νίκες με πιο σημαντική αυτή του 2011 στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας, που μας έδωσε το εισιτήριο για το προολυμπιακό τουρνουά του 2012. Στην τελευταία μας αναμέτρηση όμως στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 2014, οι Σέρβοι μας κέρδισαν για πρώτη φορά μετά το 1998 και μας ”πέταξαν” έξω από τα προημιτελικά ,σ’ένα ματς που θύμισαν την παλιά καλή Γιουγκοσλαβία. Η ιστορία είναι σίγουρο ότι θα συνεχιστεί…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=c5Xy5djZ13E\n\n \n\n 

Ο Εκτελεστής Βάλτερς απ’τη Σοβιετική και ο άπειρος Ντίβατς…

Σαν σήμερα, πριν από 28 χρόνια (17 Ιουλίου 1986), έγινε ίσως ο συναρπαστικότερος ημιτελικός Μουντομπάσκετ που έχουμε δει ποτέ, ανάμεσα σε 2 παραδοσιακά “μεγαθήρια”, τη Σοβιετική Ένωση και τη Γιουγκοσλαβία. Ένας γαλαξίας αστέρων βρέθηκε στο παρκέ για να δώσει μια ακόμα μάχη με έπαθλο τον τελικό όπου περίμεναν οι Αμερικανοί (τότε η Αμερική έπαιζε με κολλεγιόπαιδα).

\n

Το ματς ήταν συναρπαστικό από την αρχή έως το τέλος με μόνο μελανό σημείο τη μεροληπτική διαιτησία υπέρ των Γιουγκοσλάβων (άλλωστε αφεντικό της ΦΙΜΠΑ ήταν τότε ο συμπατριώτης τους Στάνκοβιτς) και την ανοχή σε πολλές προκλήσεις από τον “συγχωρεμένο”  Ντράζεν Πέτροβιτς. Το σκορ είχε φτάσει στο 85-76 υπέρ των “πλάβι” 2 λεπτά πριν το τέλος και όλα έδειχναν ότι είχαν κριθεί. Τότε όμως συνέβησαν πράγματα που έμειναν χαραγμένα στην ιστορία του παγκόσμιου μπάσκετ. Η Σοβιετική Ένωση με 2 τρίποντα του Βάλτερς και 1 του Σαμπόνις ισοφάρισε σε 85-85 και έστειλε το ματς στην παράταση, στην οποία, έχοντας τη ψυχολογία με το μέρος της, επικράτησε με 91-90. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ το σκορ ήταν 85-82 με 17 δευτερόλεπτα για το τέλος, οι Γιουγκοσλάβοι είχαν την μπάλα στην κατοχή τους και το μόνο που έπρεπε να κάνουν ήταν να την κρατήσουν και να μην την χάσουν από λάθος ή κλέψιμο (τότε οι ομάδες είχαν σε κάθε φάουλ που γινόταν εκτός σουτ την επιλογή για “μία συν μία” ή την επαναφορά από πλάγια γραμμή). Το λάθος όμως έγινε από τον τότε άπειρο Ντίβατς, ο οποίος υπέπεσε σε νταμπλ-ντριμπλ και έδωσε ευκαιρία στους Σοβιετικούς να ισοφαρίσουν ακριβώς με τη λήξη. (όλη η παραπάνω δράση 1.05.50-1.09.40). Στον τελικό οι Σοβιετικοί ηττήθηκαν από τους Αμερικάνους, αλλά ο ημιτελικός “σημάδεψε” εκείνο το Μουντομπάσκετ που έγινε στην Ισπανία.

\n

 
\nhttps://www.youtube.com/watch?v=b6-ijqR1hTk
\n 

Και φύγαμε για τελικό..

https://www.youtube.com/watch?v=2hVYW8qEf-U\n\n27 χρόνια πέρασαν…και όμως ακόμα μοιάζει απίστευτο…Η (σχεδόν ασήμαντη έως τότε) Εθνική του μπάσκετ καταφέρνει να κερδίσει για δεύτερη φορά μέσα σε μια βδομάδα τους φοβερούς Γιουγκοσλάβους (Πέτροβιτς, Κούκοτς, Ράτζα, Τσβετιτσιάνιν, Ντίβατς και δε συμμαζεύεται..) και να περάσει για πρώτη φορά στην ιστορία της σε τελικό ευρωμπάσκετ. Η δήλωση ”μύθος” του Γκάλη μετά το παιχνίδι με την Ιταλία στα προημιτελικά (”η καλύτερη στιγμή της καριέρας μου μέχρι την επόμενη) αποδείχτηκε προφητική..Σε έναν αγώνα με διακυμάνσεις στο σκορ, πάθος, ένταση, μπόλικη υπεροψία από τους Γιουγκοσλάβους (χαρακτηριστικά στιγμιότυπα στο 49.05 και 45.40) μακροβούτια του Γιαννάκη(1.30.55)  και γλίστρημα  σε ιδρώτα που είχε μείνει στο παρκέ (1.31.50), η Ελλάδα κατάφερε να πετύχει μια ιστορική νίκη .Αξίζει να αναφέρουμε το φοβερό μαρκάρισμα του Φάνη(που έπαιζε τραυματίας) στον συγχωρημένο Ντράζεν Πέτροβιτς σημείο κλειδί για την έκβαση του αγώνα…Στο βίντεο από κάτω βλέπουμε πανηγύρια στα αποδυτήρια του ΣΕΦ με τον Γκάλη να έχει αγκαλιά την τότε σύζυγο του(συγχωρημένη πλέον) Τζένη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=0bPoKbjERq4\n\n

Πριν το τζάμπολ του αγώνα, διακρίνεται ο θηριώδης σέντερ
Πριν το τζάμπολ του αγώνα, διακρίνεται ο θηριώδης σέντερ

H αρχή της δόξας…

https://www.youtube.com/watch?v=E_bHxODIFmo\n\n

Το 1987 ήταν, όπως είναι γνωστό σχεδόν σε όλους, η ”εκτόξευση” του ελληνικού μπάσκετ (και πιθανόν όλου του ελληνικού αθλητισμού) στα ουράνια. Θα θυμηθούμε πολλές στιγμές από εκείνες τις 10 μέρες (3-14 Ιουνίου διοργανώθηκε το τουρνουά). Μια πρώτη αναφορά θα κάνουμε με τη μεγάλη νίκη της Εθνικής μας ,τη δεύτερη μέρα των αγώνων, επί της πανίσχυρης Γιουγκοσλαβίας των Πέτροβιτς, Ντίβατς, Πάσπαλιε ,Κούκοτς ,Ράτζα και δε συμμαζεύεται…Η νίκη αυτή ,ουσιαστικά, ”αφύπνησε” το ελληνικό κοινό ,το οποίο άρχισε να ”πιστεύει” αυτή την ομάδα περισσότερο απο κάθε άλλη φορά. Ήταν το ”κλειδί” για τις επόμενες επιτυχίες που ακολούθησαν.. (το κλάμα του αείμνηστου Συρίγου στο 1.22.30 αντικατοπτρίζει τα τότε συναισθήματα)

Όταν ο ”γιός του διαβόλου” πήγε στο παράδεισο….

https://www.youtube.com/watch?v=R-Cx3M57utw\n\nΠριν από 21 χρόνια(7 Ιουνίου 1993) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 29 χρονών ο ”Μότσαρτ” του ευρωπαϊκού μπάσκετ Ντράζεν Πέτροβιτς. Η γλιστερή άσφαλτος του Ντένκενντορφ της Γερμανίας έμελλε να στείλει στον ουρανό μια από τις μεγαλύτερες μπασκετικές μορφές της Ευρώπης και τον πρώτο Ευρωπαίο παίκτη που αγωνίστηκε στο ΝΒΑ. Προσωπικότητα που λάτρευες να μισείς καθώς ο, πολλές φορές, προκλητικός χαρακτήρας του συνοδευόταν από ένα τεράστιο μπασκετικό ταλέντο στο οποίο ο καθένας υποκλινόταν.Αγωνίστηκε στις: Σιμπένκα(Κροατία), Τσιμπόνα(Κροατία) και Ρεάλ(Ισπανία), ενώ διέπρεψε στο ΝΒΑ με τις φανέλες των New Jersey Nets και Portland Trail Blazers. Λίγες μέρες πριν φύγει από τη ζωή υπήρχε φημολογία ότι ήταν έτοιμος να υπογράψει στον Παναθηναϊκό. Με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε τα πάντα(Ευρωπαϊκό 1989 1991, Παγκόσμιο 1990, αργυρό στους Ολυμπιακούς της Σεούλ 1988). Στο βίντεο βλέπουμε την ιστορική μονομαχία του με τον Οσκάρ Σμιντ (ιερό τέρας του βραζιλιάνικου μπάσκετ) στο τελικό του Κυπελλούχων ανάμεσα στη Ρεάλ και τη Σναϊτέρο το 1989 στο ΣΕΦ. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη φράση του μεγαλύτερου μπασκετμπολίστα όλων των εποχών Μάικλ Τζόρνταν: ”o Ντράζεν ήταν ο μόνος που με κοίταζε στα μάτια χωρίς να φοβάται”…