Ελλάδα vs Ευρώπη: Κλασσικές “γιγαντομαχίες”

Ελλάδα vs Ευρώπη: Κλασσικές "γιγαντομαχίες"

\n\nΤο “χρυσό” Ευρωμπάσκετ του 1987, είχε ως αποτέλεσμα την εκτόξευση όλου του ελληνικού μπάσκετ, τόσο σε επίπεδο Εθνικής ομάδας, όσο και σε συλλογικό.Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι από εκείνο το “σωτήριο (μπασκετικά) έτος, μετράμε αμέτρητες επιτυχίες των ομάδων μας στα κύπελλα Ευρώπης, είτε με τίτλους, είτε με συμμετοχές σε φάιναλ-φορ, είτε με μεγάλες νίκες εντός και εκτός έδρας.\n\nΤο γεγονός ότι έχουμε κατακτήσει 9 φορές την Ευρωλίγκα(6 ο ΠΑΟ, 3 ο Ολυμπιακός) αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τα παραπάνω.Ίσως όμως, πιο σημαντικό και από τους αριθμούς να είναι το γεγονός ότι πλέον το ελληνικό μπάσκετ αντιμετωπίζεται με τον απόλυτο σεβασμό και θεωρείται ότι π.χ. και το ισπανικό ποδόσφαιρο για την Ευρώπη.\n\nΚάποιες μάχες ομάδων μας με “μεγαθήρια” της “Γηραιάς ηπείρου” έχουν φτάσει σε σημείο να χαρακτηριστούν ως “γιγαντομαχίες” και “all-time classic” καθώς, με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν ξεχωριστή σημασία, κερδίζοντας παράλληλα το ενδιαφέρον του μπασκετικού κοινού.Το sportbrio σας θυμίζει 4 από αυτές…\n

1)Άρης-Μακάμπι

\nΟ μεγάλος Άρης της δεκαετίας του ’80, ήταν η ομάδα που ένωνε όλους τους φιλάθλους, ανεξαρτήτου “χρώματος”.Μπορούμε να πούμε, ότι αν και δεν κατέκτησε ποτέ την κορυφή της Ευρώπης,ήταν αυτός που, σε συνέχεια του “χρυσού” ’87, έφερε τις πρώτες μεγάλες νίκες σε συλλογικό επίπεδο όπως αυτήν εκτός έδρας με την Μπαρτσελόνα την σεζόν 1987-88 και το “διπλό” με την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Γιουγκοπλάστικα το 1990.\n\nΌμως, μπορούμε να πούμε ότι στο “πάνθεον” της ιστορίας γράφτηκαν με λίγο μεγαλύτερα γράμματα οι αναμετρήσεις με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, κυρίως λόγω της μεγάλης κόντρας Γκάλη-Τζάμσι αλλά και μιας χαμένης ευκαιρίας για συμμετοχή του Άρη σε τελικό Πρωταθλητριών, το 1989, όταν ένα επεισόδιο μεταξύ του Γιαννάκη και του (συγχωρεμένου πια) Μαγκί έγινε αφορμή ο Άρης να χάσει τον ρυθμό του και το προβάδισμα που είχε έως τότε(68-60) και τελικά να ηττηθεί.\n\nΓενικά οι αναμετρήσεις ήταν μεγάλες και ο Άρης ήταν ίσως ο πρώτος, που ένιωσε από “πρώτο χέρι” την καυτή ατμόσφαιρα του Γιάντ Ελιάου(γήπεδο της Μακάμπι, σημερινό NOKIA ARENA).T0 1983 μάλιστα κατάφερα να φύγει νικητής αλλά να αποκλειστεί γιατί είχε χάσει με μεγαλύτερη διαφορά στο Αλεξάνδρειο.\n\nΠροϊστορία του Αρη με τη Μακάμπι για την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση:\n

    \n

  • 31/10/1979: Αρης-Μακάμπι 104-103
  • \n

  • 29/11/1979: Μακάμπι-Αρης 111-78
  • \n

  • 27/10/1983: Αρης-Μακάμπι 62-68
  • \n

  • 03/11/1983: Μακάμπι-Αρης 75-76
  • \n

  • 10/12/1987: Μακάμπι-Αρης 95-91
  • \n

  • 25/02/1998: Αρης-Μακάμπι 93-77
  • \n

  • 22/12/1988: Μακάμπι-Αρης 97-77
  • \n

  • 23/02/1989: Αρης-Μακάμπι 90-102
  • \n

  • 04/04/1989: Μακάμπι-Αρης 99-86
  • \n

  • 01/02/1990: Αρης-Μακάμπι 98-81
  • \n

  • 29/03/1990: Μακάμπι-Αρης 94-92
  • \n

  • 17/01/1991: Αρης-Μακάμπι 93-81
  • \n

  • 14/03/1991: Μακάμπι-Αρης 101-89
  • \n

  • 06/12/2007: Μακάμπι-Αρης 85-70
  • \n

\n

Η χαμένη ευκαιρία και το επειόδιο Γιαννάκη-Μαγκί…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=CucCEP0BD-o?w=728\n\n \n\n

2)ΠΑΟ-Μακάμπι

\nΜετά τον Άρη, ήταν η σειρά του ΠΑΟ να δώσει τις δικές του “γιγαντομαχίες” με την “ομάδα του λαού”. Οι “¨πράσινοι” βρέθηκαν πολλές φορές αντίπαλοι με του Ισραηλινούς και μάλιστα σε αγώνες που έκριναν τίτλο.\n\n3 τελικοί (2000, 2001, 2011), ημιτελικοί φάιναλ φορ(2002, 2005) και προημιτελικές αναμετρήσεις(χαρακτηριστική αυτή του 2012 όπου αμφότερες έσπασαν τις έδρες με τελικό νικητή τον ΠΑΟ με 3-2 νίκες) συνθέτουν το παζλ αυτών των επικών αναμετρήσεων, όπου την “μερίδα του λέοντος” την έχει ο, έξι φορές πρωταθλητής Ευρώπης, ΠΑΟ.\n\nΜια στιγμή που έμεινε χαραγμένη στις μνήμες είναι ο τελικός του 2000 στην Θεσσαλονίκη, όπου, λίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 60-57 υπέρ του ΠΑΟ, ένας παίκτης-έμβλημα για την Μακάμπι, (αλλά αγωνιζόμενος τότε για τους “πράσινους”)ο Κάτας, πέτυχε ένα καθοριστικό τρίποντο που τελικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην νίκη του “τριφυλλιού” με 73-67.\n

Οι αναμετρήσεις

\n

    \n

  • 1971-72: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση των 16) 81-73
  • \n

  • 1971-72: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση των 16) 81-80
  • \n

  • 1974-75: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Β’ Γύρος) 76-90
  • \n

  • 1974-75: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Β’ Γύρος) 113-80
  • \n

  • 1980-81: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 81-76
  • \n

  • 1980-81: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 83-71
  • \n

  • 1981-82: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 112-91
  • \n

  • 1981-82: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 78-86
  • \n

  • 03/11/1994: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 63-62
  • \n

  • 19/01/1995: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 92-91
  • \n

  • 21/12/1995: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 67-62
  • \n

  • 15/02/1996: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 79-86
  • \n

  • 24/09/1998: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Φάση Ομίλων) 62-84
  • \n

  • 05/11/1998: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Φάση Ομίλων) 67-58
  • \n

  • 20/04/2000: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Τελικός Ευρωλίγκα) 67-73
  • \n

  • 13/05/2001: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Τελικός Σουπρολίγκα) 81-67
  • \n

  • 03/05/2002: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Ημιτελικός Final 4) 83-75
  • \n

  • 24/10/2002: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 64-77
  • \n

  • 09/01/2003: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 79-86
  • \n

  • 20/11/2003: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 97-75
  • \n

  • 22/01/2004: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 84-91
  • \n

  • 06/05/2005: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Ημιτελικός Final 4) 91-82
  • \n

  • 07/12/2006: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 90-88
  • \n

  • 01/02/2007: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 76-73
  • \n

  • 08/05/2011: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Τελικό Ευρωλίγκας) 78-70
  • \n

  • 20/03/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 93-73
  • \n

  • 22/03/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 92-94
  • \n

  • 27/03/2012: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Play offs) 65-62
  • \n

  • 29/03/2012: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Play offs) 69-78
  • \n

  • 05/04/2012: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Play offs) 86-85
  • \n

  • 14/11/2013: Μακάμπι-Παναθηναϊκός (Κανονική Περίοδος) 75-68
  • \n

  • 19/12/2013: Παναθηναϊκός-Μακάμπι (Κανονική Περίοδος) 55-68
  • \n

\n

Ο τελικός του Κάτας…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_VG_EkUnX1U?w=728\n

3)Ολυμπιακός -Ρεάλ

\nΟι “γιγαντομαχίες” μεταξύ των 12 φορές συνολικά πρωταθλητών Ευρώπης(9 η Ρεάλ, 3 ο Ολυμπιακός) ξεκινάνε ουσιαστικά από το 1993(πριν είχαν συναντηθεί 2 φορές το 1979)με αναμετρήσεις που έγραψαν ιστορία και κρίθηκαν πολλές φορές κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.(όπως το 1993 με ακυρωθέν καλάθι του Σαμπόνις στην λήξη και το 1994 με καλάθι του Νάκιτς)\n\nΟι δύο ομάδες τέθηκαν 3 φορές αντιμέτωπες σε τελικούς (1995, 2013, 2015), αλλά και μια “συμβολική” την σεζόν 2000-01 όπου έδωσαν τον πρώτο αγώνα στην μετονομασία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών σε Ευρωλίγκα.\n\nΕπίσης, το 1994 ο Ολυμπιακός πέτυχε την πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας στην Μαδρίτη με καλάθι του Σιγάλα ακριβώς με την λήξη του αγώνα, νίκη που του έδωσε ώθηση στο να φτάσει στον τελικό εκείνη την χρονιά, χάνοντας εκείνον τον “καταραμένο τελικό” απέναντι στην Μπανταλόνα…\n

    \n

  • 1978-79 (Όμιλοι Κυπέλλου Πρωταθλητριών): Ρεάλ -Ολυμπιακός 113-72
  • \n

  • 1978-79 (Όμιλοι Κυπέλλου Πρωταθλητριών): Ολυμπιακός-Ρεάλ 97-101
  • \n

  • 1992-93 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 92-74
  • \n

  • 1992-93 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 63-62
  • \n

  • 1993-94 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 57-58
  • \n

  • 1993-94 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 75-73
  • \n

  • 1994-95 (Τελικός Ευρωλίγκα): Ρεάλ-Ολυμπιακός 73-61
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, α’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 68-49
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, β’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-77
  • \n

  • 1995-96 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, γ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-65
  • \n

  • 1997-98 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 77-78
  • \n

  • 1997-98 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 82-75
  • \n

  • 2000-01 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 75-73
  • \n

  • 2000-01 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 91-84
  • \n

  • 2002-03 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 73-66
  • \n

  • 2002-03 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 71-68
  • \n

  • 2004-05 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 76-62
  • \n

  • 2004-05 (Όμιλοι Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 75-83
  • \n

  • 2007-08 (TΟΠ-16 Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 80-70
  • \n

  • 2007-08 (TΟΠ-16 Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 72-63
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, α’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 88-79
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, β’ αγώνας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 79-73
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, γ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 71-63
  • \n

  • 2008-09 (Προημιτελικά Ευρωλίγκας, δ’ αγώνας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 75-78
  • \n

  • 2010-11 (Πρώτη Φάση Ευρωλίγκας): Ολυμπιακός-Ρεάλ 82-66
  • \n

  • 2010-11 (Πρώτη Φάση Ευρωλίγκας): Ρεάλ-Ολυμπιακός 82-68
  • \n

  • 2012-13 (Τελικός Ευρωλίγκα): Ολυμπιακός-Ρεάλ 100-88
  • \n

  • 2013-14(προημιτελικά): πέρασε η Ρεάλ με 3-2 νίκες
  • \n

  • 2014-15(Τελικός):Νίκη Ρεάλ με 78-59
  • \n

\n

Σιγάλας at the buzzer…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=m80g2CrvYow?w=728\n

4)”Αιώνιοι” εναντίον “αρκούδας

\nΗ μεγάλη δύναμη του ρωσικού μπάσκετ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει βρει τον μπελά της ουκ ολίγες φορές από Ολυμπιακό και ΠΑΟ, καθώς αμφότεροι της έχουν “φράξει” πολλές φορές τον δρόμο για τον τίτλο.\n\nΤα τελευταία 10 χρόνια, η “αρκούδα” ξεκινάει ως ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κορυφή, αλλά τις πιο πολλές φορές βρίσκει μπροστά της τους “Έλληνες” και “μένει με την όρεξη”.Δύο φορές ο ΠΑΟ(τελικοί 2007, 2009) και μία ο Ολυμπιακός(2012) της άρπαξαν κυριολεκτικά το τρόπαιο μέσα από τα χέρια.Όλοι οι αγώνες πάντως ήταν συναρπαστικοί και έμειναν στους κορυφαίους στην ιστορία της Ευρωλίγκας.\n\nΕπίσης πολλές φορές οι ελληνικές ομάδες αντιμετώπισαν την ΤΣΣΚΑ σε ημιτελικό και τις πιο πολλές φορές την απέκλεισαν(ΠΑΟ το 1996, Ολυμπιακός 2013, 2015) ενώ κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει το “επικό” “three on three” στον τρίτο προημιτελικό του 1995 στο ΣΕΦ, με την περίφημη ιστορία των ¨δηλητηριασμένων νερών”, τα οποία έστειλαν στο νοσοκομείο 5 παίκτες των Ρώσων..\n

Το περίφημο “three on three”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5_Ogcuz6Zvc?w=728\n

Θρίαμβος του ΠΑΟ…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HREHAdqkU0c?w=728\n

Αξέχαστο buzzer-beater Πρίντεζη…

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_4eO-WEQk8g?w=728\n\nΣυνεχίζεται….\n

Αξέχαστοι τελικοί μπάσκετ της Α1…

\n\nΗ Α1, από την χρονιά ίδρυσης της(1992-93) και την καθιέρωση των πλέη-οφ, έχει “αφήσει” στις μνήμες των φιλάθλων μερικούς τελικούς που για διάφορους λόγους ήταν λίγο παραπάνω αξιοσημείωτοι.\n\nΤην “μερίδα του λέοντος” έχουν οι τελικοί μεταξύ των δύο “αιωνίων” της Αθήνας, αφού την χρονιά που ξεκίνησε η Α1 το μπάσκετ και τα μεγάλα μπάτζετ μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και πλέον τα ντέρμπι για τον τίτλο ήταν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ(παίρνοντας την σκυτάλη από τα ιστορικά παιχνίδια του Αλεξανδρείου μεταξύ Άρη-ΠΑΟΚ…).\n\nΠειραιώτες και Αθηναίοι έχουν αναμετρηθεί στους 14 από τους 22 τελικούς που έχουν γίνει.Ας θυμηθούμε γενικά μερικά γεγονότα…\n

1993:Η ανολοκλήρωτη σειρά…

\nΗ πρώτη χρονιά των πλέη-οφ ήταν επεισοδιακή.Ολυμπιακός και ΠΑΟ βρισκόντουσαν στο 2-1 στις νίκες, με τους Πειραιώτες του Πάσπαλιε να θέλουν άλλη μια μέσα στο ΣΕΦ για να στεφθούν πρωταθλητές(για πρώτη φορά από το 1978) απέναντι στον ΠΑΟ του Γκάλη.\n\nΟ αγώνας όμως δεν έγινε ποτέ καθώς ο ιδιοκτήτης του “τριφυλλιού” Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατέβασε την ομάδα στον 4ο τελικό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την διαιτησία στον προηγούμενο αγώνα στην Γλυφάδα.\n\nΑποτέλεσμα ήταν οι φίλαθλοι που πήγαν στο γήπεδο να δουν μόνο απονομή και ένα …οικογενειακό διπλό.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3f1zOpKojVE?w=728\n

1994:Τα “αιώνια” 2,5 δευτερόλεπτα και χωρίς…κάλτσες

\nΟι τελικοί του 1994 έγιναν μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ. Η σειρά ήταν συναρπαστική και θα κρινόταν σε 5ο παιχνίδι στο ΣΕΦ.\n\nΛίγο πριν το τέλος και με το σκορ στο 68-65 υπέρ των γηπεδούχων, ο Σιγάλας κλέβει την μπάλα από τον Πρέλεβιτς και στον αιφνιδιασμό δέχεται ένα σκληρό φάουλ από τον Μπέρι 2.5 δευτερόλεπτα πριν το τέλος.\n\nΑκολουθεί ένα “μείγμα” πανηγυρισμών και επεισοδίων που οδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ στο να τρέξουν στα αποδυτήρια.Τελικά, αφού ηρέμησαν τα πνεύματα, επέστρεψαν ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι και να μην μηδενιστεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης.\n\nΧαρακτηριστικό ήταν ότι οι 5 που μπήκαν στο γήπεδο δεν φόραγαν καν κάλτσες…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mY64KQJw15o?w=728\n

1995:Κλέψιμο Σιγάλα και…3ο πρωτάθλημα…

\nΆλλη μια σειρά συναρπαστικών αγώνων μεταξύ των αιωνίων που κρίθηκε στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ και συγκεκριμένα στην τελευταία φάση όπου ο Σιγάλας έκλεψε την μπάλα από τον Σοκ, δίνοντας το 3ο σερί πρωτάθλημα στον Ολυμπιακό…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=jRzhsM8eXAM?w=728\n \n\n

1996:Αντίο του Ιωαννίδη με 35αρα….

\nΤο τελευταίο πρωτάθλημα του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό επισφραγίστηκε σε 5ο πάλι αγώνα στο ΣΕΦ και μάλιστα με θρίαμβο επί του πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ(που αγωνίστηκε σε εκείνο το ματς χωρίς το αστέρι του Ντομινίκ Ουίλκινς, ο οποίος είχε φύγει τις προηγούμενες μέρες για άγνωστους λόγους…) με το ιστορικό 73-38…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=EBvL-fiduZU?w=728\n

1998:Επιστροφή στην κορυφή για ΠΑΟ…

\nΜετά από 14 χρόνια(1984) ο ΠΑΟ επέστρεψε στην κορυφή το 1998, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 3-2 νίκες.\n\nΣτον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ είχαμε ιστορικούς πανηγυρισμούς με τον Ράτζα να ανεβαίνει στο τραπέζι της γραμματείας και τον προπονητή Λευτέρη Σούμποτιτς να κρατάει ένα ψεύτικο κύπελλο.\n\nΌλα αυτά 7 δευτερόλεπτα πριν την λήξη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=ZD_JP_HvNY0?w=728\n

1999:”Άλωση” του ΣΕΦ…

\nΤΟ δεύτερο σερί πρωτάθλημα του ΠΑΟ ήρθε με τον πιο “γλυκό” τρόπο για τους πράσινους, οι οποίοι στον 5ο τελικό κέρδισαν τον Ολυμπιακό μέσα στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τους Ράτζα και Μποντιρόγκα.\n\nΉταν το πρωτάθλημα “κλειδί” για τα επόμενα που θα κατακτούσε η ομάδα του “τριφυλλιού”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SyrRIoa42Lk?w=728\n

2002:Η επική ανατροπή της ΑΕΚ…

\nΗ ΑΕΚ στέφεται πρωταθλήτρια μετά από 32 χρόνια(1970 η τελευταία φορά) νικώντας στους τελικούς τον Ολυμπιακό με τρόπο εκπληκτικό καθώς “γυρίζει” μια χαμένη σειρά από 0-2 σε 3-2…”Κλειδί” ήταν η νίκη της μέσα στο ΣΕΦ με 60-61…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aIlF7MBJCWk?w=728\n \n\n

2010 και 2013:διακοπές αγώνων και πρωταθλήματα στον ΠΑΟ

\nΤο 2010 και το 2013 οι σειρές μεταξύ των “αιωνίων” της Αθήνας δεν ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.Την πρώτη φορά έγινε διακοπή αγώνα στον 4ο τελικό στο ΣΕΦ 1 περίπου λεπτό πριν το τέλος και με το σκορ να είναι 69-76 υπέρ του ΠΑΟ(που είχε προβάδισμα στις νίκες με 2-1).\n\nΤο ίδιο συνέβη και στον τρίτο τελικό του 2013 με τον ΠΑΟ να προηγείται 76-72 1.26” πριν την λήξη(στις νίκες κέρδιζε με 2-0).\nΔύο άσχημες στιγμές που θύμισαν την ανολοκλήρωτη σειρά του 1993…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2C34Y0QO0pg?w=728\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=N6MhDqdfkv0?w=728\n\n

Αγιαξ-Παναθηναϊκός, 1971. Ο τελικός στο Γουέμπλεϊ.

Αγιαξ-Παναθηναϊκός, 1971. Ο τελικός στο Γουέμπλεϊ.

\n\nΗταν σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια, όταν ο Παναθηναϊκός έπαιζε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπως έλεγαν τότε το Champions League με αντίπαλο τον Αγιαξ στο Γουέμπλει.\n\nΝωρίτερα είχε αποκλείσει κατά σειρά Ζενές Ες (Λουξεμβούργο), Σλόβαν Μπρατισλάβας (Τσεχοσλοβακία), Έβερτον (Αγγλία), Ερυθρός Αστέρας (Γιουγκοσλαβία).\n\nΣτον τελικό ο Παναθηναϊκός δεν άντεξε απέναντι στο total football του Αγιαξ και έχασε με 2-0.\n\nΟ Βαν Ντάικ άνοιξε μόλις στο 5ο λεπτό το σκορ, για να διαμορφώσει το τελικό 2-0 με αυτογκόλ στο 85ο λεπτό ο Ανθιμος Καψής!\n\nΑγιαξ: Στούι, Βάσοβιτς, Σουρμπίρ,Χουλσόφ, Κρολ, Χάαν, Μιούρεν, Μπλάνκεμπουργκ (46′), Νέεσκενς, Κάιζερ, Κρόιφ, Βαν Ντάικ.\n\nΠαναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.\n

Γκολ & Στιγμιότυπα

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HM4cxpjYNZY?w=728\n

Με «αρχιτέκτονα» τον Φέρεντς Πούσκας

\nΗ ομάδα του Γουέμπλεϊ άρχισε να διαμορφώνεται από τον αναμορφωτή του Παναθηναϊκού Στέφαν Μπόμπεκ και τον διάδοχό του, Λάκη Πετρόπουλο. Στις 2 Ιουνίου 1970, ο Φέρεντς Πούσκας διαδέχτηκε τον Πετρόπουλο που έγινε προπονητής στην Εθνική ομάδας κι ένα χρόνο μετά την πήγε στον τελικό.\n\nΟ Ούγγρος προπονητής, μετά από μία σπουδαία ποδοσφαιρική καριέρα με κορύφωση στην Ρεάλ Μαδρίτης, ακολούθησε το επάγγελμα του προπονητή με την πρόκριση στον τελικό του Γουέμπλεϊ να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του.\n\nΟ «καλπάζων ταγματάρχης», όπως ήταν το παρατσούκλι του κατάφερε να πείσει τους παίκτες του ότι πρέπει να κοιτάζουν στα μάτια τούς αντιπάλους τους,με την φράση: «Έντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς» να έχει μείνει στην ιστορία.\n\nΣημαντικό μερίδιο στο χτίσιμο της μεγάλης ομάδας είχαν οι βοηθοί του, Γαβρίλος Γαζής και Γιάννης Τζουνάκος, καθώς και ο πρόεδρος του συλλόγου, Μιχάλης Κίτσιος. Στο δρόμο για τον τελικό, ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά 16 γκολ και δέχθηκε 10.\n\nΤα 10 από τα 16 γκολ του σημείωσε ο Αντώνης Αντωνιάδης, που αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Στις εγχώριες διοργανώσεις, ο Παναθηναϊκός δεν τα πήγε καλά, μετά μάλιστα από συνεχόμενα πρωταθλήματα (1969 και 1970).\n\nΣτο πρωτάθλημα τερμάτισε τρίτος, με πρώτη την ΑΕΚ, ενώ το Κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός, με τον Παναθηναϊκό να αποκλείεται στον προημιτελικό γύρο από τον ΠΑΟΚ.\n\n \n\n

Ο ύμνος του Γουέμπλεϊ

\nΓια την ομάδα εκείνη είχε βγει και ένα τραγούδι, το οποίο δημιουργήθηκε ένα μήνα πριν από το τελικό με τίτλο: «Θούριος του Γουέμπλεϊ» αλλά όλοι το έλεγαν:\n

«Εχω στο Λονδίνο μια δουλειά».

\nΒασίστηκε στη μουσική των Μπιτλς με το Obladi Oblada και στίχους του ποδοσφαιριστή της ομάδας Φραγκίσκου Σούρπη,Ο Σάκης Παπανικολάου το τραγούδησε και το 45άρι δισκάκι κυκλοφόρησε και ξεπούλησε.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=g7YAt3q42as?w=728\n\nΠηγή: Ο τελικός Αγιαξ – Παναθηναϊκός στο Γουέμπλεϊ | gazzetta.gr\n\n \n

Αγιαξ-Παναθηναϊκός Full Game

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=RESbDWMCeCo?w=728\n\n

Παύλος Γιαννακόπουλος, ο “μεγάλος” κοντός…

Παύλος Γιαννακόπουλος, ο "μεγάλος" κοντός...

\n\nΤην σημερινή εποχή, σε μια περίοδο κρίσης, είναι λογικό ο κάθε παράγοντας που θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο του αθλητισμού και να επενδύσει σε κάποια ομάδα, να έχει την “απαίτηση” να βγαίνει κερδισμένος όσον αφορά το χρήμα.\n\nΚατά το παρελθόν όμως υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά δεν έβαλαν σε πρώτη μοίρα κάτι τέτοιο, αλλά θέλησαν να συνεισφέρουν στην ομάδα της “καρδιάς τους”, όπου και να κατέληγε αυτό.\n\nΧαρακτηριστική και πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του μεγάλου και αξιοσέβαστου Παύλου Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτη της ΒΙΑΝΕΞ μαζί με τα δύο αδέρφια του Θανάση και Κώστα,της μεγαλύτερης φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα\n

Στον ΠΑΟ από το ’70…

\nΗ αγάπη του για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε έμπρακτα από το 1972 όταν πρωτοασχολήθηκε με το σωματείο, ενώ το 1973.κλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Συναγερμού διεκδικώντας μαζί με άλλα στελέχη την ηγεσία του Παναθηναϊκού.\n\nΤο 1979 τη χρονιά που η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού έγινε επαγγελματική και ανεξαρτοποιήθηκε διοικητικά από τον ερασιτεχνικό σώμα ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν κατάφερε να εισχωρήσει στη διοίκηση της ΠΑΕ καθώς ο Γιώργος Βαρδινογιάννης απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών.\n\nΑπό το 1987 έως το 1997 υπήρξε πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού. Από το 1992 η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού αυτονομήθηκε και αυτή ως επαγγελματική ανέλαβε τη διοίκησή της σε συνεργασία με τον αδερφό του Θανάση Γιαννακόπουλο.\n\n

Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
Παύλος & Θανάσης Γιαννακόπουλος
\n

Η αναγέννηση του μπασκετικού ΠΑΟ.

\nΤο 1992, όντας πια στα μπασκετικά δρώμενα 5 χρόνια, αποφάσισε να φτιάξει έναν πανίσχυρο μπασκετικό Παναθηναϊκό, βλέποντας παράλληλα την απήχηση που είχε στο ευρύ κοινό το άθλημα μετά την επιτυχία του 1987.\n\nΦτιάχνει μια “μικτή” Ευρώπης, αγοράζοντας τους Γκάλη, Κόμαζετς, Σοκ, Βράνκοβιτς και πολλούς ακόμα χρήσιμους παίκτες.Αυτόματα ανεβάζει τον ΠΑΟ(που την προηγούμενη χρονιά είχε τερματίσει 8ος…) πολλά σκαλοπάτια επάνω.\n

Τα πρώτα δύσκολα χρόνια, η δικαίωση και ο “Μεσσίας” Ντομινίκ…

\nΜέχρι το 1996 πάντως είχε κατακτήσει μόνο ένα κύπελλο Ελλάδας ενώ σε 2 Φάιναλ Φορ Πρωταθλητριών(1994,1995) ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη στα ημιτελικά.\n\n

Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
Ο hall-of-famer του NBA, Ντομινίκ Γουίλκινς σηκώνει το κύπελλο της Ευρωλίγκα με τη φανέλα του ΠΑΟ
\n\nΤελικά το 1996 πραγματοποιεί ίσως την μεγαλύτερη μεταγραφή στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ(ίσως και του ευρωπαϊκού)με την έλευση του σούπερσταρ των Χοκς Ντομινίκ Ουίλκινς.\n\nΗ επένδυσή του δικαιώνεται καθώς την ίδια χρονιά παίρνει την πρώτη Ευρωλίγκα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.\n\nΤο νερό είχε ήδη μπει στο αυλάκι.\n\nΚατακτά άλλες 5 φορές την Ευρωλίγκα (2000, 2002, 2007, 2009, 2011) ενώ από το 1998 κάνει την ομάδα σχεδόν μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδας με μεγάλα ονόματα να “παρελαύνουν” επί προεδρίας του ( Μποντιρόγκα, Ράτζα, Τζεντίλε, Ρέμπρατσα, Διαμαντίδης, Κάτας και πολλοί ακόμα…).\n\n \n

“Άσχετος” από μπάσκετ και Μάτζικ Τζόνσον στον ΠΑΟ…

\nΑκούγοντας τα παραπάνω θα υπέθετε κάποιος ότι ο Γιαννακόπουλος γεννήθηκε με μια μπάλα μπάσκετ στην κούνια.Και όμως αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου αλήθεια…Αρκεί να διαβάσετε το παρακάτω περιστατικό…\n\nΕν έτει 1987, ένα βράδυ στο Hilton είπε στον τότε προπονητή Ρίτσαρντ Ντουξάιρ:\n

“Θέλω να μου φέρεις ένα μεγάλο όνομα από το ΝΒΑ”

\nγια να πάρει την απάντηση:\n

“Θα βρούμε κάποιον καλό παίκτη να μας βοηθήσει”.

\nΟ Παύλος συνέχισε λέγοντας με αρκετό ενθουσιασμό:\n

“Ξέρεις ποιόν θέλω; Έναν που είδα στην τηλεόραση, στο all star game, να δεις πως τον έλεγε ο Συρίγος…”

\nΟ Ντουξάιρ άρχισε να του αναφέρει ορισμένα ονόματα από εκείνον τον αγώνα, αλλά ο Παύλος του έλεγε:\n

“Όχι, όχι, πως τον έλεγε, πως τον έλεγε, Μα.., Ματζ..”

\nΈκπληκτος ο Ντουξάιρ του είπε:\n

“Μη μου πεις τον Μάτζικ Τζόνσον;”

\nγια να αναφωνήσει ο Παυλάρας:\n

“Μπράβο, αυτόν!”

\nΌπως ήταν αναμενόμενο ο Ντουξάιρ εξήγησε στον Παύλο ότι για να πάρει αυτόν τον παίκτη δεν φτάνει ούτε ένα εργοστάσιο για να του δώσει και ότι ο συγκεκριμένος δεν έρχεται με τίποτα…\n\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το 1ο κύπελλο Ευρωλίγκα το 1996
\n

“Μεγάλος” άνθρωπος…

\nΣαν παράγοντας νομίζω ότι δείξαμε την αξία του.Σαν άνθρωπος όμως μπορούμε να πούμε ότι ήταν ακόμα “μεγαλύτερος”.Ας θυμηθούμε μερικά μόνο γεγονότα τα οποία είναι ξέχωρα από τις αγαθοεργίες που κάνει μέσω της φαρμακευτικής του εταιρείας…\n

    \n

  1. έδωσε όλο το πλάσμα αίματος στο νοσοκομείο “Τζάνειο” το 1981 στην τραγωδία της θύρας 7
  2. \n

  3. ανέλαβε έξοδα για την νοσηλεία του Αττίλιο(ιστορικός οπαδός του Ολυμπιακού με την θρυλική τρομπέτα) όταν αυτός ήταν άρρωστος
  4. \n

  5. ανέλαβε τα έξοδα νοσηλείας του άτυχου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς(παίκτη του Πανιωνίου με τον γνωστό τραυματισμό στο κεφάλι)
  6. \n

\n

Άντρας που παραδεχόταν τα λάθη του

\nΣαν άνθρωπος παρορμητικός και παθιασμένος έκανε και κάποια λάθη όταν το 1996 στον 3ο ημιτελικό ΠΑΟ-Πανιωνίου μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και επιτέθηκε φραστικά στον διαιτητή Κορομηλά.\n\nΟ ίδιος πάντως λίγο μετά, σαν σωστός άνθρωπος που αναγνωρίζει τα λάθη του είπε:\n

“Μεγαλύτερο λάθος από αυτό που έκανα στον αγώνα με τον Πανιώνιο, σε βάρος του διαιτητή Kορομηλά, δεν έκανα ποτέ άλλοτε στη ζωή μου!\n\nΤο ξέρω, το παραδέχομαι, με βασάνισε πολύ… Η μεγάλη μου γκάφα ήταν που συμπεριφέρθηκα τόσο άσχημα στον Kορομηλά.\n\nΓι’ αυτό και του ζήτησα συγγνώμη!\n\nΧάλασα το προφίλ μου και έδωσα ταυτόχρονα αφορμή σε εκείνους που θέλουν να βλάψουν τον Παναθηναϊκό και το μπάσκετ”

\nΕπίσης, παραδέχτηκε ότι έπρεπε να πάρει καλύτερη θέση στην κόντρα Γκάλη-Πολίτη το 1995 (στον αγώνα Αμπελόκηποι-ΠΑΟ ο Πολίτης δεν ξεκίνησε τον Γκάλη πεντάδα, ο τελευταίος έφυγε από το γήπεδο σαν αντίδραση και ήταν η αρχή του τέλους της καριέρας του…), κατά την διάρκεια της οποίας πάντως είχε επισκεφτεί ο ίδιος τον Γκάλη σπίτι του για να μιλήσουν για το θέμα…\n

Ο Πάυλος σοφέρ…

\n

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με τον γιο του Δημήτρη, σημερινό πρόεδρο του ΠΑΟ, σε παιδική ηλικία
\n\nΘα κλείσουμε αυτό το μινι-αφιέρωμα με μια ιστορία-μαρτυρία πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Τότε ένας νεαρός δημοσιογράφος βρέθηκε στο κλειστό της Γλυφάδας για να πάρει συνέντευξη από τον Ζάρκο Πάσπαλιε που είχε έρθει μεταγραφή από τον Ολυμπιακό.\n\nΤελικά ο Ζάρκο αρνήθηκε και ο δημοσιογράφος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει. Εκείνη την στιγμή συναντήθηκε τυχαία με τον Παύλο, ο οποίος αφού έμαθε τι έγινε, του ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του Σέρβου και επέμεινε να τον γυρίσει ο ίδιος στα γραφεία της εφημερίδας που εργαζόταν(!!!).\n\nΈτσι και έγινε…Ο Παύλος έγινε σοφέρ ενός νεαρού δημοσιογράφου…\n\nΝομίζω ότι μετά και αυτήν την αναφορά σας καλύψαμε απόλυτα ως προς το τι εστί ο Παύλος Γιαννακόπουλος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=wgdXndp6sTE?w=728\n\n

Κύπελλο Πάσχα. Η “συμμαχία”των τριών

\n\nTo Κύπελλο Πάσχα αποτελούσε άλλη μια διοργάνωση η οποία γινόταν με κυριότερο σκοπό να μπορούν οι ομάδες να αυξάνουν τα έσοδα τους, (όπως άλλωστε και το Κύπελλο Χριστουγέννων).Άλλωστε στα χρόνια που το ποδόσφαιρο δεν ήταν επαγγελματικό έπρεπε κάπως οι ομάδες να βρουν τρόπο να συντηρούνται.\n

Συμπαράσταση ΠΑΟ και ΑΕΚ στον Ολυμπιακό…

\nΗ συγκεκριμένη διοργάνωση ξεκίνησε με έναν τρόπο λίγο περίεργο καθώς προήλθε από την συμμαχία των τριών μεγάλων της Αθήνας(Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ).\n\nΣυγκεκριμένα, ο 1927-28 η ΕΠΟ ήθελε να διοργανώσει το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη συμμετοχή των πρωταθλητριών ομάδων των τριών ιδρυτικών Ποδοσφαιρικών Ενώσεων: ΕΠΣ Αθηνών, ΕΠΣ Πειραιώς και ΕΠΣ Μακεδονίας.Για άγνωστους λόγους, λίγο πριν ξεκινήσουν οι αγώνες τιμώρησε τον Ολυμπιακό και έδωσε εντολή σε όλα τα σωματεία να μην αγωνίζονται μαζί του ούτε σε φιλικό.\n\nΤα παραπάνω προκάλεσαν την αντίδραση των ΠΑΟ και ΑΕΚ που πήραν το μέρος του Ολυμπιακού και αποφάσισαν να διοργανώσουν μαζί του φιλικούς αγώνες.(δημιουργήθηκε έτσι το γνωστό ΠΟΚ)\n\nΟι αγώνες αυτοί πήραν την μορφή διοργάνωσης με τις ονομασίες “Κύπελλο Χριστουγέννων” και “Κύπελλο Πάσχα” και συμμετείχαν σ΄αυτές ομάδες από Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία.\n\nΗ οικονομική επιτυχία των αγώνων ήταν μεγάλη καθώς προκαλούσαν το ενδιαφέρον πολλών φιλάθλων.\n

Το Κύπελλο Πάσχα και το τσούγκρισμα των αυγών στην σέντρα…

\nΤο πρώτο Κύπελλο Πάσχα διοργανώθηκε το 1928. Προσκλήθηκαν επίσης, με στόχο τη μεγαλύτερη επιτυχία των αγώνων, η Μπεογκράτσκι Γιουκοσλαβίας και μία μικτή παικτών της πρώην πρωταθλήτριας Ρουμανίας, Βένους και της Σπάρτα, αμφότερες από το Βουκουρέστι.\n\nΣυνολικά διοργανώθηκε 23 φορές με την τελευταία αν είναι το 1964.\n\nΠρώτος σε κατακτήσεις ήταν ο Ολυμπιακός με 11 κύπελλα, ακολούθησαν ΑΕΚ και Παναθηναϊκός με 4, ενώ από μία κατάκτηση είχαν οι Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου, Κολονία, Άρης Θεσσαλονίκης και Εθνικός Πειραιώς.\n\n”Νεκρό” διάστημα αποτέλεσε η περίοδος 1930-36 όπου διεξήχθη μία μόνο φορά, καθώς υπήρξαν αυξημένες υποχρεώσεις των τριών σωματείων του ΠΟΚ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (1932 και 1936).\n\nΤις χρονιές που δεν διεξαγόταν την θέση των επίσημων ομάδων έπαιρναν μικτές ομάδες προκειμένου να μην “σβήσει” ο θεσμός.\n\nΣτα αξιοσημείωτα ήταν το γεγονός ότι πριν από την έναρξη των αγώνων, οι αρχηγοί των δύο ομάδων πήγαιναν στη σέντρα και τσούγκριζαν αβγά.Ο “νικητής” είχε δικαίωμα να διαλέξει εστία(όπως γίνεται με το κέρμα).\n\nΟι αγώνες γινόντουσαν πάντα στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συμμετείχαν συνήθως έως 4 ομάδες (οι 3 του ΠΟΚ και άλλη μια ) και αν δεν βρισκόταν ομάδα από το εξωτερικό, η τετράδα συμπληρωνόταν από μια αντίστοιχη ελληνική.\n\n \n

Οι κατακτήσεις του Κυπέλλου Πάσχα

\n1928: Ολυμπιακός\n\n1929: Ολυμπιακός\n\n1930-1935: Δε διεξήχθη\n\n1936: Ολυμπιακός\n\n1937: Εθνικός Πειραιώς\n\n1938: ΑΕΚ\n\n1939: Δεν διεξήχθη λόγω επανέναρξης του Κυπέλλου Ελλάδος\n\n1940: Παναθηναϊκός\n\n1941: Δεν διεξήχθη λόγω του πολέμου\n\n1942: Δεν διεξήχθη λόγω της Κατοχής\n\n1943: Ολυμπιακός\n\n1944: ΑΕΚ\n\n1945: Ολυμπιακός\n\n1946: Ολυμπιακός\n\n1947: Παναθηναϊκός\n\n1948: Άρης Θεσσαλονίκης\n\n1949: Ολυμπιακός\n\n1950: Δεν διεξήχθη\n\n1951: Ολυμπιακός\n\n1952: Παναθηναϊκός\n\n1953: Ολυμπιακός\n\n1954: Παναθηναϊκός\n\n1955: ΑΕΚ\n\n1956: Κολονία (Γερμανία)\n\n1957: Προγκρεσούλ Βουκουρεστίου (Ρουμανία)\n\n1958: ΑΕΚ\n\n1959: Ολυμπιακός\n\n1960-1963: Δεν διεξήχθη\n\n1964: Ολυμπιακός\n\n

Φωστήρας. Ο “Φονέας των Γιγάντων”

Φωστήρας. Ο "Φονέας των Γιγάντων''

\n \n\nΕίναι πολλές φορές που στον χώρο του ποδοσφαίρου μπορεί να μείνει στην ιστορία μια ομάδα χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο ή να έχει κάποια σημαντική διάκριση. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Φωστήρας, η ομάδα του Ταύρου, ο οποίος είχε τον τρόπο να δυσκολεύει πάντα τις μεγάλες ομάδες του πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως ”Φονέας των γιγάντων”.\n\nΑς ρίξουμε μια ματιά στην διαδρομή αυτής της συμπαθητικής και μαχητικής ομάδας..\n

Ίδρυση, πρώτος αγώνας και πορεία μέχρι τον πόλεμο…

\nΟ Φωστήρας ιδρύθηκε το 1926 από μια παρέα προσφυγόπουλων, στα Νέα Σφαγεία, τότε περιοχή του σημερινού Ταύρου. Εμπνευστής του ονόματος και των κιτρινόμαυρων χρωμάτων της ομάδας ήταν ο Χρήστος Χατζόπουλος, ο οποίος ήθελε η φανέλα να έχει βυζαντινά χρώματα, όντας και ο ίδιος πρόσφυγας.\n\nΟ πρώτος αγώνας του συλλόγου έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1927 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Νεαπόλεως που έληξε ισόπαλος 2-2 .Το 1930 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ’ΕΠΣΑ και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’30 είχε ανέβει στην Β’ΕΠΣΑ ενώ παράλληλα είχε συγχωνευτεί με άλλες 2 ομάδες του Ταύρου, των Ατρόμητο Σφαγείων και τον Νέο Αστήρ.Μετά ήρθε ο πόλεμος..\n

Συμμετοχές στην μεγάλη κατηγορία και …”Φονέας…”

\nΜετά τον πόλεμο, ο Φωστήρας πήγε στην Α΄ κατηγορία, και στην πρώτη σεζόν του 1945-46 παραλίγο να κατακτήσει τον τίτλο Αθηνών, τερματίζοντας δύο βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια ΑΕΚ. Ιστορική σεζόν για τον Φωστήρα ήταν και το 1948-49, όταν τερμάτισε 3ος, με προπονητή τον ”ιστορικό” Κώστα Νεγρεπόντη. Η μεγάλη του επιτυχία όμως έγινε στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου έφτασε ως τα προημιτελικά του και στις 21 Φεβρουαρίου 1949 αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.\n\nΚανοντας ένα φανταστικό παιχνίδι, αναδείχτηκε ισόπαλος 3-3, χάνοντας την πρόκριση στον επαναληπτικό.Αυτή η μαχητικότητα που έδειξε τουήταν η αρχή για να χαρακτηριστεί ως ”Φονέας των γιγάντων”.Η σύνθεση εκείνης της ομάδας ήταν η εξής: Λαμψίδης (τερμ.), Μαντέλλος, Ζαρρές, Τσαλαβούτας, Χατζηιωάννου, Μυλωνάκης, Πιλάτος, Δημητσάνας, Γιαλαμπίδης, Τσισκάκης και ο μετέπειτα παίκτης του Ολυμπιακού Θανάσης Μπέμπης.\n\nΣτις 17 Ιουνίου 1949 έγινε και η επίσημη ”βάφτιση” της ομάδας ως ”Φονέα” σ’ένα γλέντι της ομάδας που έγινε σε ταβέρνα της Νέας Κηφισιάς. ”Νονός” ήταν ο γραμματέας του συλλόγου Μανίκας που απήγγειλε το παρακάτω άσμα…\n

Ο Φωστήρ για όλους είναι λαμπρό στολίδι, θείο\n\nείναι από τα πιο αρχαία με ιστορία σωματείο.\n\nΣτην αρχή δειλά εμπήκε μεσ’ σε γήπεδα μεγάλα\n\nκαι κατάπιε τόσες πίκρες και ακόμα τόσα άλλα.\n\nΜα ποτέ δεν απελπίσθη κι’ εξελίχθη τέλος πάντων\n\nόπως όλοι ομολογήσαν σε Φονέα των γιγάντων.

\n

Το μετέπειτα και οι συμμετοχές στην Α Εθνική

\nΤην δεκαετία του ’50 βρισκόταν πάντα σε ανταγωνιστικό επίπεδο με αποκορύφωμα την σεζόν 1955-56 όπου και αναδείχθηκε δευτεραθλητής Αθηνών παίρνωντας έτσι την πρόκριση στην προκριματική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατετάγη 4ος. Όταν το πρωτάθλημα απέκτησε την μορφή των ”εθνικών κατηγοριών” ο «Φονέας» εντάχθηκε στη Β΄ Εθνική, κατηγορία στην οποία είχε τις περισσότερες συμμετοχές. Κατάφερε να αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική για 7 συνολικά σεζόν (1960-63 και 1970-74) καταφέρνοντας και κάποια αξιοσημείωτα γεγονότα..\n\nΣυγκεκριμένα στις 26 Νοεμβρίου 1961,στην 9η αγωνιστική, ο Μπάμπης Χατζηδήμου πέτυχε το πρώτο γκολ από κτύπημα κόρνερ στην ιστορία της Α Εθνικής, στη νίκη επί της Καλαμαριάς με 5-1. Επίσης ο παίκτης Δημήτρης Ρεμούνδος πέτυχε 7 γκολ στη νίκη με 10-0 επί της Θήβας στις 26/1/1970 για το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής με προπονητή τον Κώστα Λινοξυλάκη.\n\nΣτην τελευταία του σεζόν στην Α Εθνική έκανε και ένα αρνητική ρεκόρ, χάνοντας με 11-0 από τον Ολυμπιακό στον Πειραιά, στις 3 Μαρτίου 1974.\n\nΜετά την ακμαία εκείνη περίοδο ο σύλλογος ακολούθησε φθίνουσα πορεία και αγωνιζόταν από την Β’εθνική έως τα τοπικά.Το προσωνύμιο του “Φονέα” όμως θα τον συνοδεύει πάντα…\n \n\n \n 

Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

Ίβκοβιτς-Σούμποτιτς: Ο Ιστορικός Καβγάς

\n \n\nΟ Ντούσαν Ίβκοβιτς και ο Λευτέρης Σούμποτιτς έχουν γράψει την δική τους ιστορία στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ.Ο πρώτος, ως προπονητής, έχει καταφέρει να οδηγήσει πολλούς συλλόγους σε μεγάλες επιτυχίες ενώ ο δεύτερος, κυρίως ως παίκτης του Άρη αλλά και αργότερα από την θέση του πάγκου, πάντα κατάφερνε να βρίσκει τον δρόμο για ψηλά.\n\nΚαι οι δύο είναι σεβαστοί από όλους τους φιλάθλους για το ήθος τους και την ευγένειά τους.Ωστόσο μια νύχτα του Νοεμβρίου του 1997 κάτι τους ”μετάλλαξε” σε ”άγρια θηρία” και μπλέχτηκαν σε ένα καυγά ο οποίος ερμηνεύτηκε με πολλούς τρόπους και έμεινε στην ιστορία.\n

Το χρονικό μέχρι την”μοιραία συνάντηση”…

\nΝοέμβρης’97 και ο ΠΑΟ του Σούμποτιτς αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό του Ίβκοβιτς στο ΟΑΚΑ σε ντέρμπι κορυφής. Οι”πράσινοι”, με τους Ράτζα και Σκοτ να ”οργιάζουν”, συντρίβουν τον ”αιώνιο” με 68-48 και δείχνουν έτοιμοι να κατακτήσουν την κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος για πρώτη φορά μετά το 1984(σ.σ. τότε ξεκίνησε η κυριαρχία του ΠΑΟ).\n\nΛίγο μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Σούμποτιτς, αφού δεν δίνει το χέρι στον Ίβκοβιτς, πάει πρώτος στην συνέντευξη Τύπου και φεύγει μην περιμένοντας τον Ντούντα, που είχε αργήσει.Την ώρα που αποχωρούσε όμως μαζί με τον βοηθό του Μηνά Γκέκο ”έπεσε” πάνω του καθώς ο Ίβκοβιτς κατευθυνόταν προς την αίθουσα τύπου μαζί με τον έτερο βοηθό Γιάννη Μπογατσιώτη…\n

Διάλογοι ”απείρου κάλλους” και απειλές…

\nΟ διάλογος που ακολούθησε δεν θα ήταν ευγενικό να γραφτεί ακριβώς.Θα τον αποδώσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερη λογοκρισία..\n

Ίβκοβιτς: ”Γιατί δεν έδωσες το χέρι;”\nΣούμποτιτς: ”Όυτε εσύ μου το έδωσες πέρυσι με τον Άρη”(ήταν προπονητής της ομάδας)\nΊβκοβιτς: “Γ…ώ την μάνα σου…”\nΣούμποτιτς: “Πάρε τα α….α μου…”

\nΌπως καταλαβαίνετε ένας τέτοιος διάλογος δεν μπορούσε να μείνει μόνο στα λόγια.Οι δύο άντρες όρμησαν ο ένας πάνω στον άλλον με λύσσα και ευτυχώς υπήρχαν οι δύο βοηθοί να τους χωρίσουν γιατί αλλιώς τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.Πάνω στην σύρραξη ο Ίβκοβιτς είπε στον Σoύμποτιτς:\n

Θα τα πούμε στο ΣΕΦ…

\n

Η δημοσιοποίηση του καβγά και η ερμηνεία του ως κόντρα των σέρβικων λόμπι…

\nΛίγο μετά το επεισόδιο ο Σούμποτιτς, σε κάποιο ”πηγαδάκι” κοντά στα αποδυτήρια, είπε τα εξής:\n

Ο Ίβκοβιτς με απείλησε.Δεν ξέρει να χάνει.Αν έχει κάποιο πρόβλημα ας σηκωθεί να φύγει ή να με πάρει τηλέφωνο να τα πούμε έξω οι δυό μας.

\nΜε αυτόν τον τρόπο έγινε η ”αποκάλυψη” του καβγά στον Τύπο.Αυτό εξόργισε τον Ίβκοβιτς που απάντησε:\n

Αν ήταν άντρας θα έπρεπε τον καβγά να τον κρατήσει μεταξύ μας…

\nΩστόσο όλα αυτά που συνέβησαν δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι ο Σούμποτιτς δεν έδωσε το χέρι στον Ντούντα. Η διαμάχη αυτή ήταν κάτι σαν πόλεμος μεταξύ των σέρβικων λόμπι που τότε κυριαρχούσαν στην προπονητική.Από την μια ο Ίβκοβιτς στήριζε τον ανερχόμενο αστέρα Ομπράντοβιτς ενώ ο Σούμποτιτς ήταν ανέκαθεν υποστηρικτής του μεγάλου και συγχωρεμένου πια Άτσα Νίκολιτς, έχοντας παράλληλα συνταχτεί με Τζούροβιτς και Μάλκοβιτς.\n\nΑπλά με αυτόν τον καβγά βγήκαν στην φόρα τα ”απωθημένα” με μορφή παρολίγον ”ξύλου”. Οι δύο προπονητές τιμωρήθηκαν με μια αγωνιστική εκτός πάγκων και χρηματικό πρόστιμο.\n

Η λήξη της διαμάχης εις…διπλούν

\nΕπειδή όμως ο χρόνος είναι πάντα ο ”μεγάλος γιατρός”, μετά από κάποιο διάστημα απόλυτης ψυχράδας, το 2000 και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη, οι 2 προπονητές έδωσαν χειραψία και αντάλλαξαν λάβαρα στον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Πανιωνίου για το τουρνουά ”Αντρέας Βαρίκας”(Ντούντα προπονητής ΑΕΚ και ”Πίξι” του Πανιωνίου).\n\nΕπίσης τον Μάη του 2011 βρέθηκαν μετά από 14 χρόνια σε κοινή συνέντευξη τύπου μετά από έναν αγώνα ΟΣΦΠ-Άρη και μάλιστα χαμογελούσαν φιλικά δείχνοντας πως οι κακές στιγμές ανήκουν στο παρελθόν…\n \n\n \n 

Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ”ένωνε”…

Το Κύπελλο Χριστουγέννων που ''ένωνε''...

Κάποτε, στις μακρινές δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι αγώνες των ελληνικών ομάδων με ξένες ήταν πολύ σπάνιες, καθώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν σε τελείως ερασιτεχνικό επίπεδο.Επίσης, όπως και σήμερα, δεν γινόντουσαν αγώνες μέσα στις γιορτές.Έτσι οι 3 μεγάλοι του κέντρου που αποτελούσαν το ΠΟΚ (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ, ΑΕΚ) αποφάσισαν κάτι πολύ πρωτότυπο για εκείνη την εποχή.\n\nΗ ιδέα αφορούσε την διεξαγωγή αγώνων μεταξύ τους αλλά και με ξένες ομάδες κατά την διάρκεια των γιορτών.Όλοι αυτοί οι αγώνες αποτέλεσαν τελικά ένα τουρνουά με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”και είχε μεγάλη επιτυχία, τόσο σε εμπορικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα χρόνια που διοργανώθηκε.\n

Η κόντρα Ολυμπιακού – ΕΠΟ ως αρχή ίδρυσης του ΠΟΚ

\nΤο 1927 είχε ξεσπάσει μια κόντρα μεταξύ Ολυμπιακού και ΕΠΟ που είχε ως συνέπεια η τελευταία να απαγορεύσει την συμμετοχή της ομάδας του Πειραιά στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αλλά και την διεξαγωγή φιλικών της αγώνων με άλλες ελληνικές ομάδες.\n\nΟ ΠΑΟ και η ΑΕΚ υποστήριξαν τον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα, αρχικά να τιμωρηθούν με τετράμηνο αποκλεισμό και στην συνέχεια να διαγραφούν από την Ομοσπονδία.Αυτές οι κόντρες όμως είχαν ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ΠΟΚ(ΠΑΟ Ολυμπιακός, Κωνσταντινούπολη) από αυτές τις 3 ομάδες και την διεξαγωγή φιλικών αγώνων μεταξύ τους.\n\nΓια να γίνει μάλιστα και πιο επίσημη αυτή η συνεργασία υπεγράφη ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των τριών που προέβλεπε πρόστιμο 50.000 δραχμών για όποιον δεν τηρούσε τους όρους. Απώτερος στόχος ήταν να πιέσουν την ΕΠΟ να δεχτεί κάποιους όρους που είχαν θέσει.Μάλιστα προσπάθησαν να κάνουν δικό τους πρωτάθλημα αλλά δεν τους ακολούθησαν πολλές ομάδες ώστε κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.\n

Προσθήκη και άλλων ομάδων και…εγένετο Κύπελλο Χριστουγέννων

\nΟι σχέσεις των ομάδων του ΠΟΚ με την ΕΠΟ βελτιώθηκαν το καλοκαίρι του 1928 άλλα η ένωση παρέμεινε και μάλιστα μεγάλωσε με τις προσθήκες των Απόλλωνα, Αθηναϊκού και του Εθνικού. Τον Ιανουάριο του 1930 διαλύθηκε για λίγο λόγω αποχώρησης του ΠΑΟ, ως διαμαρτυρία για επεισόδια που έγιναν από οπαδούς του Ολυμπιακού στην Λεωφόρο σ’έναν αγώνα με την ΑΕΚ. Με την άμεση επανίδρυσή της άρχισαν και τα φιλικά με ξένες ομάδες εντός και εκτός Ελλάδας.\n\nΤο 1943 οι αγώνες αυτοί πήραν πιο επίσημη μορφή με την ονομασία ”Κύπελλο Χριστουγέννων”.Ο θεσμός κράτησε για περίπου 20 χρόνια (1943-1962)και καταργήθηκε λόγω της ίδρυσης της Α’Εθνικής το 1959, που είχε ως αποτέλεσμα την συμμετοχή ελληνικών ομάδων σε επίσημες διοργανώσεις της Ευρώπης.\n

Συμμαχία ΟΣΦΠ – ΠΑΟ κατά ΕΠΟ

\nΤο Κύπελλο Χριστουγέννων οδήγησε στην διεξαγωγή 2 ακόμα διοργανώσεων:του Κυπέλλου Πάσχα και του Κυπέλλου Σεπτεμβρίου. Μέσω αυτών οι σχέσεις μεταξύ Ολυμπιακού και ΠΑΟ έγιναν πιο δυνατές καθώς και το μέτωπο που είχαν ανοίξει με την ΕΠΟ να αποδεχτεί ορισμένα αιτήματά τους.\n\nΣυμφώνησαν επίσης μεταξύ τους ”άτυπα”, να μην υπάρχουν ”αρπαγές” παικτών εκατέρωθεν…Άλλες εποχές άλλα ήθη…

Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η “Καταραμένη” Στιγμή

Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η "Καταραμένη" Στιγμή

 \n \n \nΕίναι μερικές φορές στη ζωή που λέμε τη φράση ”όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος”. Αυτό που συνέβη στο κλειστό γήπεδο της οδού Αρτάκης στις 28 Απριλίου 1993 στον 3ο ημιτελικό αγώνα μπάσκετ μεταξύ Πανιωνίου-ΠΑΟ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι απέδωσε πλήρως το νόημα της παραπάνω φράσης.\n

Το ”μοιραίο” ματς

\nΟ αγώνας βρισκόταν στο 50-56 υπέρ του ΠΑΟ και ήθελε 8 λεπτά για να τελειώσει.Ο Πανιώνιος βρισκόταν στην επίθεση σε μια προσπάθεια να μειώσει το σκορ.Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς σκόραρε αλλά ο διαιτητής Κουκουλεκίδης σφύριξε επιθετικό φάουλ του Σέρβου πάνω στον Αλβέρτη (αποδείχτηκε ότι δεν ήταν).\n\n

Μπόμπαν Γιάνκοβιτς
Μπόμπαν Γιάνκοβιτς
\n\nΟ Γιάνκοβιτς, μην μπορώντας να συγκρατήσει την οργή του, χτύπησε με μανία το κεφάλι του πάνω στην μπασκέτα!!\n\nΤην αμέσως επόμενη στιγμή έπεσε αιμόφυρτος στο πάτωμα. Πολλοί δεν κατάλαβαν την σοβαρότητα της κατάστασης. Μάλιστα πολλοί οπαδοί του ΠΑΟ φώναζαν ειρωνικά ”Πέθανε, πέθανε” (εννοείται χωρίς να ξέρουν και οι ίδιοι ότι αυτό δεν απείχε πολύ από την πραγματικότητα…) Όταν όμως ο Γιάνκοβιτς φώναξε στον γιατρό του Πανιωνίου, κ.Κατσιφαράκη\n

Γιατρέ βοήθησέ με, δεν νιώθω τα πόδια μου

\nτότε εξαφανίστηκε η οποιαδήποτε αμφιβολία…Τα πράγματα ήταν σοβαρά…\n

Η διάγνωση σοκ…

\nΟ Γιάνκοβιτς μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Κρατικό… Η διάγνωση:\n

Διατομή του πέμπτου αυχενικού, τομή νωτιαίου μυελού

\nΜπόμπαν Γιάνκοβιτς\n\nΤις πρώτες μέρες υπήρχε και άμεσος κίνδυνος για την ζωή του αλλά στην συνέχεια σταθεροποιήθηκε και μάλιστα έφτασε σε σημείο να πιστεύει και ο ίδιος ότι μπορεί να επιστρέψει στην ενεργό δράση.\n \n \n \nΤελικά έμεινε την υπόλοιπη ζωή του σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο τότε Αμερικανός του Πανιωνίου Πι Τζέι Μπράουν δήλωσε :\n

Ήμουν μπροστά στην σκηνή του τραυματισμού και το σοκ που πέρασα δεν θα το ξεπεράσω ποτέ

\n

Η ζωή του μετά το ατύχημα…

\nΟ τραυματισμός του Γιάνκοβιτς έγινε αφορμή να τοποθετηθούν ειδικά στρώματα στις μπασκέτες για την καλύτερη ασφάλεια των παικτών.Ο ίδιος όμως το είχε πάθει το κακό και το αναπηρικό καροτσάκι έγινε ο μόνιμος σύντροφός του στο υπόλοιπο της ζωής του. Ο Πανιώνιος του στάθηκε στις αρχές, καθώς του έδωσε δουλειά στις ακαδημίες του ενώ δίπλα του στάθηκε και ο παίκτης του Ολυμπιακού Ντράγκαν Τάρλατς.\n\n

Βλάντο Γιάνκοβιτς
Βλάντο Γιάνκοβιτς
\n\nΗ γυναίκα του όμως τον εγκατέλειψε και έτσι έμεινε μόνος του με τον μικρό του γιο Βλάντο, ο οποίος σήμερα,μετά από κάποια πετυχημένα χρόνια στον Πανιώνιο, κάνει καριέρα στον ΠΑΟ. (ο ίδιος σε συνέντευξή του είπε ότι την σκηνή του τραυματισμού του πατέρα του την είδε πρώτη φορά 11 χρονών).\n\n
Μπόμπαν Γιάνκοβιτς
Μπόμπαν Γιάνκοβιτς
\n\nΣαν έντονη στιγμή έχει μείνει η συνάντησή του με τον Σάσα Τζόρτζεβιτς το 1999, όταν ο τελευταίος αγωνιζόταν στην Μπαρτσελόνα και είχε έρθει στην Νέα Σμύρνη για τον ημιτελικό του Κόρατς με τον Πανιώνιο.\n\nΟι δύο συμπατριώτες τα είπαν αλλά όταν ο Τζόρτζεβιτς απομακρύνθηκε, ξέσπασε σε λυγμούς βλέποντας τον φίλο του σε αυτή την κατάσταση.\n

Η σύντομη καριέρα του Μπόμπαν και το τέλος του…

\nΟ Σλόμπονταν Γιάνκοβιτς γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1963 στο Βελιγράδι. Φόρεσε τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου το διάστημα 1986-1990, ενώ την περίοδο 1990-91 αγωνίστηκε στη Βοϊβοντίνα. Το 1992 ήρθε στον Πανιώνιο ως επιλογή του Βλάντο Τζούροβιτς. Μετά το ατύχημα έμεινε 13 χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι πριν πεθάνει από ανακοπή καρδιάς σε πλοίο, την ώρα που πήγαινε διακοπές στην Σύρο…\n

Δεν τον ξεχνάνε ποτέ…

\nΟ μπασκετικός Πανιώνιος πάντως δεν ξέχασε τον Μπόμπαν καθώς έβαλε την φανέλα του με το 8 στην οροφή του κλειστού της Αρτάκης ενώ οι οπαδοί τίμησαν την μνήμη του πριν ένα χρόνο βάζοντας λουλούδια στον χώρο του ατυχήματος…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=tdP7ybWPI1k\nhttps://www.youtube.com/watch?v=YX62a2Buq8A\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3_a4wJw8T04\nhttps://www.youtube.com/watch?v=afHC47tGJmc&amp\n \n \n 

Κώστας Λινοξυλάκης: “Ιπτάμενος και τζέντλμαν…”

Ο Κώστας Λινοξυλάκης αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία του ΠΑΟ. Η ζωή του όμως και η δράση του και εκτός αγωνιστικών χώρων τον άφησαν στην ιστορία ως έναν από τους ”σταρ” εκείνης της εποχής…\n

Η καριέρα του

\nΓια 13 χρόνια υπηρέτησε τον ΠΑΟ(1950-1963) και κέρδισε 4 πρωταθλήματα (1953, 1960, 1961, 1962) όντας και αρχηγός. Στην άμυνα ήταν απροσπέλαστος, αλλά πολύ συχνά βοηθούσε επιθετικά. Σε πρωτάθλημα και κύπελλο πέτυχε συνολικά 12 γκολ. Είχε σαν δυνατή του κίνηση την “αέρινη” απομάκρυνση της μπάλας με ανάποδο ψαλίδι.\n\nΑποσύρθηκε σχετικά νωρίς, σε ηλικία μόλις 29 ετών. Δέκα μήνες μετά την απόσυρσή του, πείστηκε από τον προπονητή Χάρι Γκέιμ να φορέσει για μία τελευταία φορά τη φανέλα με το Τριφύλλι, σε αγώνα με την ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.\n

Τα εκτός και τα μετά αγωνιστικών χώρων…

\nΣτην κοινωνική του ζωή, ο Κώστας Λινοξυλάκης ζούσε έντονα και του άρεσε ο χώρος του κινηματογράφου και της τέχνης, κάτι που τον οδήγησε στο να παίξει και στον κινηματογράφο στην ταινία «Άσσοι του γηπέδου» του Βασίλη Γεωργιάδη μαζί με άλλους σταρ της εποχής όπως ο Μουράτης, ο Πούλης, ο Μανταλόζης και ο Πετρόπουλος…\n\n

Οι Άσσοι του Γηπέδου
Οι Άσσοι του Γηπέδου
\n\nΕίχε μεγάλη λατρεία και στο ωραίο φύλο. Κυκλοφορούσε με την καλλονή ηθοποιό Ρίκα Διαλινά, ενώ οι φήμες τον ήθελαν να έχει συνάψει σχέση με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Η ίδια πάντως (η οποία ήταν γνωστή οπαδός του Παναθηναϊκού) διέψευσε τις φήμες μέσω του Τύπου.\n\nΜία από τις άσχημες στιγμές, που δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει είναι η μέρα που ο άλλοτε άσσος του Παναθηναϊκού Παναγιώτης Σιάηλος έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τρία άτομα ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του ποδοσφαιριστή και σκοτώθηκαν και τα τρία. Ο Λινοξυλάκης ”είχε Άγιο” καθώς κατέβηκε από το όχημα, λίγα λεπτά πριν το τροχαίο.\n\nΜετά την ποδοσφαιρική του καριέρα ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε Δημοτικός σύμβουλος και μετά αντιδήμαρχος στην Αθήνα…\n

Στιγμές από την ζωή του…

\n1)Το ιστορικό ψαλίδι…\n\nΣ’έναν αγώνα Ελλάδας-Ισπανίας ο Λινοξυλάκης είχε κάνει μια θεαματική απόκρουση με ανάποδο ψαλίδι. Αυτό το ψαλίδι τραβήχτηκε φωτογραφία από έναν φωτορεπόρτερ της εποχής, μια φωτό που άρεσε πολύ στον Λινοξυλάκη και την μοίραζε όταν υπέγραφε αυτόγραφα.Ήταν μέρος της εικόνας του που προωθούσε όπως οι σύγχρονοι σταρ…\n\n2)Η προσπάθεια διάσωσης του Ιωάννου..\n\nΣ’ένα ματς Παναθηναϊκού – Εθνικού στη Λεωφόρο έγινε μια σύγκρουση μεταξύ του τερματοφύλακα του ΠΑΟ Βουτσαρά και του επιθετικού του Εθνικού Ιωάννου.Η σύγκρουση ήταν άσχημη και ο Ιωάννου έμεινε στο έδαφος αναίσθητος. Ο Λινοξυλάκης, ενώ όλοι ήταν σε σοκ, πήρε την κατάσταση στα χέρια του…\n\nΞήλωσε μία διαφημιστική πινακίδα η οποία είχε μάκρος, γιατί ήθελε να τη χρησιμοποιήσει ως φορείο. Τότε δεν υπήρχαν ιατρικές υποδομές στα γήπεδα. Στην συνέχεια προσπάθησε να αφυπνίσει τους σοκαρισμένους παίκτες να μεταφέρουν τον Ιωάννου στο νοσοκομείο.(τελικά ο Ιωάννου πέθανε…).\n\n3)”Καλή επιτυχία Ολυμπιακέ”\n\nΤο 1959 ο Ολυμπιακός είχε κληρωθεί με τη Μίλαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στον πρώτο του αγώνα στην ιστορία του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών .Το πρώτο ματς θα γινόταν στην Λεωφόρο. Πριν αρχίσει το ματς, ο Λινοξυλάκης είχε επισκεφτεί το ξενοδοχείο που έμενε η αποστολή του Ολυμπιακού, για να τους ευχηθεί καλή επιτυχία.Προσέφερε μάλιστα και μια ανθοδέσμη…\n

Μπροστά από την εποχή του…

\nΟ Κώστας Λινοξυλάκης ξεχώριζε για τον επαγγελματισμό που έδειχνε σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό.Πρόσεχε πάντα την ζωή του για να διατηρείται σε καλή κατάσταση και ήταν πάντα γυμνασμένος.’Ηταν επίσης πολύ επικοινωνιακός και αφιέρωνε πολύ χρόνο στο να μιλάει με τον απλό φίλαθλο, κάτι που αργότερα του έδωσε μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας και τον έκανε και αντιδήμαρχο…\n\n \n\n(Πηγή: http://www.palaimaxoipanathinaikou.gr/)\n

Απόσπασμα από την ταινία ”Κυριακάτικοι Ήρωες”

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=Ckv4rQUP1Fw

Πούσκας(ΠΑΟ): “Αφήστε τους, δεν ξέρουν…”

Πούσκας(ΠΑΟ): "Αφήστε τους, δεν ξέρουν..."

Πολλές φορές, σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ένας διαιτητής μπορεί να υποπέσει σε σφάλματα τα οποία πιθανόν να καθορίσουν και ένα αποτέλεσμα. Μια λάθος αποβολή, μια αυστηρή κόκκινη κάρτα και πολλά άλλα, έχουν κατά καιρούς στιγματίσει ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις. Αυτό που έγινε όμως το 1972 στην Λεωφόρο είναι από τα πολύ σπάνια γεγονότα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν και γέλιο…\n

Το Γεγονός

\nΣτις 27 Σεπτεμβρίου του 1972 λοιπόν, ο ΠΑΟ αντιμετώπισε την ΤΣΣΚΑ Σόφιας για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.(αξίζει να σημειωθεί ότι ο νικητής θα αντιμετώπιζε τον πρωταθλητή Ευρώπης Άγιαξ). Ο αγώνας ήταν η ρεβάνς του πρώτου αγώνα που έγινε στην Βουλγαρία και βρήκε νικήτρια την ΤΣΣΚΑ με 2-1. Ο ΠΑΟ ήταν πολύ ανώτερος στο πρώτο ημίχρονο όπου και προηγήθηκε με 2-0, αλλά η αδικαιολόγητη μαζική άμυνα που έπαιξε στο δεύτερο έδωσε την ευκαιρία στους Βούλγαρους να μειώσουν σε 2-1, σκορ που δεν άλλαξε ούτε στην παράταση.\n\nΤο ματς λοιπόν θα κρινόταν στην ρουλέτα των πέναλτι. Εκεί γράφτηκε η ιστορία. Με το σκορ να έχει διαμορφωθεί στο 3-2 υπέρ της ΤΣΣΚΑ Σόφιας ο Ρώσος διαιτητής του αγώνα Λιπάτοβ έστειλε τις ομάδες στα αποδυτήρια και κατέγραψε στο φύλλο αγώνα την πρόκριση της βουλγαρικής ομάδας.Του είχε ξεφύγει όμως μια λεπτομέρεια…\n

Η Λεπτομέρεια

\nΗ ΤΣΣΚΑ είχε εκτελέσει 3 πέναλτι και ο ΠΑΟ 4, που σήμαινε βάσει μαθηματικών ότι αν οι Βούλγαροι έχαναν τα 2 επόμενα πέναλτι και σκόραρε ο ΠΑΟ το δικό του θα είχαμε σκορ ισόπαλο και θα συνεχιζόταν η διαδικασία. Αυτό το είχε αντιληφθεί πρώτος από όλους ο Πούσκας, ο οποίος πήγε στα αποδυτήρια και είπε στους παίκτες του:\n

Αφήστε τους να πανηγυρίζουν, να είστε σε ετοιμότητα γιατί το ματς θα επαναληφθεί

\nΚαι δικαιώθηκε…\n

Η Δικαίωση

\nΤην επόμενη μέρα, πριν ακόμα φύγει η αποστολή της ΤΣΣΚΑ, ο ΠΑΟ έστειλε με τηλεγράφημα ένσταση στην ΟΥΕΦΑ με το οποίο ζητούσε την επανάληψη του αγώνα. Οι Βούλγαροι έμειναν 2 μέρες παραπάνω στην Αθήνα, μέχρι να βγει η απόφαση της ΟΥΕΦΑ, ζητώντας μάλιστα να πληρωθούν και τα επιπλέον έξοδα διαμονής τους, κάτι που έγινε. Στην συνεδρίαση της ΟΥΕΦΑ που έγινε στην Ζυρίχη (τον ΠΑΟ εκπροσώπησαν ο πρόεδρός του Μιχάλης Κίτσιος και ο αντίστοιχος της ΕΠΟ Γιώργος Δέδες) υπήρχαν πολλές διαφωνίες με τον Ρώσο διαιτητή, ο οποίος επέμενε ότι οι δυο ομάδες χτύπησαν 4 πέναλτι ενώ ο παρατηρητής του αγώνα έλεγε ότι η ΤΣΣΚΑ είχε χτυπήσει 3…\n\nΤελικά, μετά από 10 ώρες συνεδριάσεων τέθηκε στον διαιτητή το ερώτημα που έλυσε το μυστήριο και ήταν το εξής:\n

 Στα 4 πέναλτι των Βουλγάρων, από ποια μεριά έπεσε ο τερματοφύλακας του ΠΑΟ ;

\nΑπάντηση δεν πήραν ποτέ και έτσι η υπόθεση λύθηκε..Ο αγώνας επαναλήφθηκε άμεσα αλλά εκεί ο ΠΑΟ έκανε κακή εμφάνιση και έχασε με 2-0. Ήταν πάντως ένα από τα πιο περίεργα ποδοσφαιρικά γεγονότα που έχουν συμβεί ποτέ…\n\n 

Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ’τη φυλακή κι έγινε ο “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” !!

Ομπράντοβιτς. Βγήκε απ'τη φυλακή κι έγινε ο "Άρχοντας των Δαχτυλιδιών" !!

Ο Ζέλιμιρ ή Ζέλικο Ομπράντοβιτς, πέραν του ότι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη(αν όχι ο κορυφαίος), αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για το πώς ένας προπονητής μπορεί να αναδειχτεί σε γρήγορο χρονικό διάστημα, εφόσον ο ίδιος βέβαια φροντίσει να δουλέψει γι’αυτό, στηριζόμενος ΚΑΙ στην τύχη αλλά όχι μόνο…\n\nΟ Ομπράντοβιτς ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα,με τρόπο που κανείς δεν θα ευχόταν. Όντας παίκτης της Παρτιζάν, φυλακίζεται το 1991 για το θάνατο μιας γυναίκας σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Όταν αποφυλακίστηκε το ίδιο έτος, ο πρόεδρος της Παρτιζάν, ο μεγάλος Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, προκειμένου να τον κρατήσει στην ομάδα, του προσφέρει την θέση του προπονητή προκειμένου να διαδεχτεί τον Ντούσκο Βουγιόσεβιτς.\n\n”Αρπάζοντας την ευκαιρία από τα μαλλιά” και ακούγοντας και τις συμβουλές του μεγάλου Άτσα Νίκολιτς, ο Ομπράντοβιτς φτιάχνει μια νεανική ομάδα (μ.ο. 22 ετών) με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες όπως οι Ντανίλοβιτς, Ρεμπράτσα, Τζόρτζεβιτς και Λόντσαρ. Ένα χρόνο μετά, το 1992, κατακτάει το Κύπελλο Πρωταθλητριών,όντας το απόλυτο αουτσάιντερ, κερδίζοντας στον τελικό την Μπανταλόνα 71-70 με ένα εκπληκτικό τρίποντο του Τζόρτζεβιτς στην λήξη. Ήταν η αρχή της δόξας του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αφού ως προπονητής μιας χρονιάς κατακτούσε την Ευρώπη!!!\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mjJmvdUGB0Q\n\nΈνα χρόνο μετά(1993)  αναλαμβάνει την Μπανταλόνα, η οποία ήθελε να αποκτήσει τον προπονητή που της στέρησε ένα σίγουρο τρόπαιο. Το 1994 φτάνει στο Φάιναλ-φορ και λίγο με την βοήθεια της τύχης, καθώς στα προημιτελικά αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης(των Σαμπόνις, Αρλάουκας) η οποία όμως αγωνίστηκε με την δεύτερη ομάδα καθώς οι παίκτες της είχαν κατέβει σε απεργία, με αποτέλεσμα ο Ζέλικο να πάρει 2 εύκολες νίκες. Στο Φάιναλ-φορ του Τελ Αβίβ, πήγε πάλι ως το απόπλυτο άουτσάιντερ, αλλά στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνο οδήγησε την ομάδα του σε θρίαμβο με 79-65 ενώ στον τελικό αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό του Ιωαννίδη,για πολλούς κορυφαία ομάδα τότε στην Ευρώπη έχοντας στην σύνθεσή του Πάσπαλι,Τάρπλευ και Φασούλα. Στον τελικό όμως ο Ολυμπιακός ήταν αποκαρδιωτικός και έτσι η Μπανταλόνα, μ’ένα απίθανο τρίποντο του Κορνήλιους Τόμπσον (δεύτερο σε όλη την καριέρα του) κατέκτησε το κύπελλο και ο Ομπράντοβιτς απέκτησε το δεύτερο ”δαχτυλίδι” του.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=87oszU_Tox8\n\nΓια όλα τα παραπάνω, οι δημοσιογράφοι του “κόλλησαν” το ψευδώνυμο “Γκαστόνε”(ξάδερφος του Ντόναλντ που η ζωή του βασιζόταν στην τύχη,την οποία πάντα είχε με το μέρος του) καθώς οι δύο επιτυχίες του περιείχαν αρκετή δόση τύχης, πέρα από ικανότητα. Ο ίδιος όμως φρόντισε να αποδείξει ότι η τύχη βοηθάει μόνο τους ικανούς και τους τολμηρούς.\n\nΤο 1995 κατέκτησε την τρίτη του Ευρωλίγκα με την Ρεάλ του Σαμπόνις, επικρατώντας στον τελικό πάλι του Ολυμπιακού με 73-61. Ακόμα και τότε θεωρήθηκε “τυχερός” επειδή είχε τον μεγάλο Άρβιντας στην κορυφή της καριέρας του ,καθώς την επόμενη χρονιά θα πήγαινε το ΝΒΑ. Ώσπου τελικά, το 1999 ήρθε η κίνηση-ματ για να μετατραπεί ο “Γκαστόνε” σε “Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=mwE11x8OEro\n\nΟ Παύλος Γιαννακόπουλος, πρόεδρος του ΠΑΟ, αποφασίζει να φέρει τον Ομπράντοβιτς στην ομάδα με σκοπό να κατακτήσει την δεύτερη Ευρωλίγκα μετά από αυτήν του Παρισιού το 1996, έχοντας στα υπόψιν ότι το Φάιναλ-φορ του 2000 θα διεξαγόταν στην Θεσσαλονίκη. Ο Ομπράντοβιτς τον δικαίωσε και με το παραπάνω…  Με μια εκπληκτική πορεία κατέκτησε το τρόπαιο, έχοντας υπό τις οδηγίες του,μεταξύ άλλων, τους Ρέμπρατσα και Μποντίρογκα με τους οποίους είχε κατακτήσει το 1998 το Παγκόσμιο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Ήταν η αρχή μιας σχέσης πάθους (που κράτησε 15 χρόνια)με τον ΠΑΟ και τον κόσμο του και το τέταρτο δαχτυλίδι για τον Ζέλικο.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=_VG_EkUnX1U\n\nΤο 2002 φτάνει στον τελικό της Ευρωλίγκας του 2002 και βρίσκει απέναντί ου την μεγάλη Κίντερ Μπολόνια του Τζινόμπιλι, η οποία ήταν και γηπεδούχος,καθώς το Φάιναλ-φορ γινόταν στην Ιταλία. Αν και βρέθηκε να χάνει έως και 12 πόντους, ο Ομπράντοβιτς, με εξαιρετικό κοουτσάρισμα και ”βγάζοντας λαγό από τον καπέλο του” με την χρησιμοποίηση του,νεαρού και άπειρου τότε, Λάζαρου Παπαδόπουλου, θριαμβεύει και κατακτά την 5η του Ευρωλίγκα.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=8vapGlY7CPI\n\nΤο 2007 και το 2009  κατακτά,με τον ΠΑΟ πάντα, άλλες 2 Ευρωλίγκες με μια αποκλειστικά δικιά του καλοκουρδισμένη μηχανή, την οποία αποτελούσαν παίκτες που ο ίδιος είχε αναδείξει και οδήγησαν και την Εθνική μας σε μεγάλες επιτυχίες (Διαμαντίδης, Τσαρτσαρής, Σπανούλης, Χατζηβρέττας). Και τις δύο φορές αντιμετώπισε στον τελικό την ΤΣΣΚΑ του Μεσίνα σε Αθήνα και Βερολίνο ενώ στην ιστορία έχει μείνει το ”ξέσπασμά” του μετά από έναν νικηφόρο(!!!) αγώνα του ΠΑΟ με την πολωνική Πρόκομ, το 2009,  επειδή προέβλεπε ότι η ομάδα, με τον τρόπο που έπαιζε, δεν θα έφτανε ούτε στο Φάιναλ-φορ…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=j8UyoyIOIGU\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HREHAdqkU0c\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=z-gyjtOnwA8\n\nΤο 2011 κατακτάει την τελευταία, έως σήμερα, Ευρωλίγκα με τον ΠΑΟ να ξεκινάει την χρονιά με προβλήματα αλλά τελικά να φτάνει μετά βίας στα προημιτελικά με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα του Πασκουάλ , η οποία, πέρα από το γεγονός ότι ήταν το μεγάλο φαβορί, ήθελε να φτάσει στο Φάιναλ-φορ που θα γινόταν στην πόλη της. Αν και με μειονέκτημα έδρας, αν και χάνοντας στις λεπτομέρειες το πρώτο ματς, αν και ομάδα με αρκετούς νέους παίκτες (π.χ.Καλάθης) ο Ομπράντοβιτς τα καταφέρνει πάλι…Κερδίζει με 3-1 νίκες τους υπερόπτες Ισπανούς (Ναβάρο και σια) και προκρίνεται στο Φάιναλ-φορ, όπου πλέον δεν θα μπορούσε να χάσει την 8η Ευρωλίγκα του και κερδίζει στον τελικό την Μακάμπι με 78-70.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=bcbJcUhYKMg\n\n \n\nΤο 2012 αποχωρεί από τον ΠΑΟ και πλέον, ως προπονητής της τουρκικής Φενέρ, στοχεύει για νέες δόξες, αφού ο ίδιος δηλώνει ακόμα ”πεινασμένος”…

“Αιώνιες” κόντρες στο κύπελλο. (Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός)

Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός έχουν κοντραριστεί αρκετές φορές για τον θεσμό του κυπέλλου στο μπάσκετ, ένα θεσμό που ξεκίνησε το 1976. Έχουν συναντηθεί σε τελικό 9 φορές με τον Παναθηναϊκό να έχει 7 κατακτήσεις (1979, 1983, 1986, 2008, 2009, 2012, 2013) έναντι 2 του Ολυμπιακού (2010, 2011). Υπήρχαν όμως και μερικές μάχες που έμειναν στην ιστορία όχι μόνο γιατί κρίθηκε κάποιος τίτλος αλλά για κάποια άλλου είδους γεγονότα. Άλλωστε, πάντα μια αναμέτρηση αυτών των 2 παρουσιάζει ενδιαφέρον…\n\n1977. Καλλιμάρμαρο – Φάση των 32: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: 110-68\n\nΣε εποχές Καλλιμάρμαρου, με τα ανοιχτά γήπεδα και το τελείως ερασιτεχνικό τότε μπάσκετ, ένας αγώνας κυπέλλου για την φάση των 32 θα είχε ξεχαστεί. Όπως είπαμε όμως, όταν μιλάμε για “αιώνιους” τα πράγματα αλλάζουν. Έτσι και σ’αυτόν τον αγώνα έμεινε στην ιστορία η διαφορά των 42 πόντων που αποτελεί την μεγαλύτερη σε επίσημο ντέρμπι μεταξύ τους (κύπελλο, πρωτάθλημα, Ευρωλίγκα).\n\n1988. ΣΕΦ – Τελικός: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: 78-88\n\nΣ’αυτόν τον αγώνα ήταν η πρώτη φορά που οι 2 “αιώνιοι” αναμετρήθηκαν στο ΣΕΦ μιας και τότε ο Ολυμπιακός χρησιμοποιούσε σαν έδρα το Παπαστράτειο και ο Παναθηναϊκός την Λεωφόρο. Ανδρίτσος εναντίον Καμπούρη σημειώσατε άσο με τους δύο διεθνείς να κατακτούν με την Εθνική την επόμενη χρονιά το ιστορικό Ευρωμπάσκετ.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=5hOGHsW6YZY\n\n1995. Πατήσια – Πρώτη φάση: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός: 42-40\n\nΤο συγκεκριμένο ματς έμεινε στην ιστορία για 2 λόγους. Πρώτον για το φοβερά χαμηλό σκορ ανάμεσα σε δύο ομάδες που ήταν από τις καλύτερες της Ευρώπης (την ίδια χρονιά βρέθηκαν στο φάιναλ φορ της Σαραγόσα) και δεύτερον γιατί ήταν το τελευταίο ντέρμπυ του μεγάλου Νίκου Γκάλη, ο οποίος ένα μήνα μετά θα ερχόταν σε σύγκρουση με τον προπονητή του Κώστα Πολίτη με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να του κάνει διακοπή συμβολαίου και ο ίδιος ο Νικ, όντας πλέον 38, να πάρει την απόφαση να σταματήσει (την οριστική του αποχώρηση την ανακοίνωσε 1 χρόνο μετά).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=9tG7DVUDvFs\n\n2006. ΣΕΦ – Φάση των 16: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός: 51-81\n\nΤο 2005-06 ήταν η πρώτη χρονιά που ανέλαβαν οι Αγγελόπουλοι τον Ολυμπιακό και προσπάθησαν να τον “αναγεννήσουν” και να αφήσει πίσω του την διετία 2003-05, όπου είχε τερματίσει ακόμα και 8ος(!!!!). Ο Παναθηναϊκός ήταν ήδη από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη με τον Ομπράντοβιτς για 6ο χρόνο στο τιμόνι και με έναν πανίσχυρο κορμό (Διαμαντίδης, Τσαρτσαρής και άλλοι). Παρά την διαφορά δυναμικής όμως, η διαφορά 30 πόντων σ’ένα “ντέρμπι αιωνίων” μόνο απαρατήρητη δεν περνάει…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=C99RTcD7l4A\n\n2013. Ελληνικό – Τελικός: Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός: 81-78\n\nΈνα ματς που έμεινε στη ιστορία για τα επεισόδια που προκάλεσαν οι οπαδοί των 2 ομάδων με “ντου” στον αγωνιστικό χώρο και μια φωτοβολίδα που χτύπησε τον παίκτη του Ολυμπιακού Χάινς. Τελικά το γήπεδο εκκενώθηκε και ο αγώνας διεξήχθη παρουσία “συγγενών και φίλων” (χαρακτηριστικό της ημέρας ΚΑΙ η έλλειψη περιγραφής λόγω απεργίας των δημοσιογράφων).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=K7PhCXcAQFg\n\n 

Όταν τα “αετόπουλα” του ΠΑΟΚ “πέταξαν” στον Θεό…

Στις 4/10/1999 γράφτηκε μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου… Αυτή τη φορά αιτία δεν ήταν κάποια χουλιγκάνικη ενέργεια ή επεισόδια εντός-εκτός γηπέδου αλλά ένας “δολοφονικός” δρόμος που έγινε αιτία να χαθούν 7 ζωές(6 οπαδοί του ΠΑΟΚ κι ο οδηγός του φορτηγού) έτσι απλά…\n\nΕκείνη την ημέρα λοιπόν,ο ΠΑΟΚ αντιμετώπιζε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ για το πρωτάθλημα της Α’εθνικής. Το τελικό σκορ ήταν 1-1, κάτι που εμφανώς άφηνε ικανοποιημένους τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ, οι οποίοι είχαν κατέβει από την Θεσσαλονίκη για να υποστηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα. Η επιστροφή τους γινόταν με πανηγυρικό τρόπο και μέσα σε κλίμα ευφορίας. Δυστυχώς όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια για 6 από αυτούς.\n\nΓύρω στις 4.30 τα ξημερώματα,στα Τέμπη, ένα λεωφορείο ΚΤΕΛ που μετέφερε 77 φιλάθλους του ΠΑΟΚ συγκρούστηκε με διερχόμενο φορτηγάκι ,στην προσπάθειά του να προσπεράσει , με αποτέλεσμα να πέσει σε χαντάκι και να χάσουν την ζωή τους οι 6 φίλαθλοι του ΠΑΟΚ και ο οδηγός του μικρού οχήματος, καθώς και να τραυματιστούν άλλα 27 άτομα! Ήταν όλα νεαρά παιδιά που έπεσαν θύματα μιας στιγμής, μιας απροσεξίας αλλά και ενός δρόμου ”καρμανιόλα”. Από τότε, η οικογένεια του ΠΑΟΚ τιμά αυτά τα παιδιά κάθε χρόνο και πολλές φορές τοποθετεί  στο γήπεδο πανό με τα ονόματά τους. (Λαζαρίδης Κυριάκος 17, Χριστίνα Τζιόβα 18, Αναστάσιος Θέμελης 19, Ζαπουνίδης Χαράλαμπος 20, Γκανάτσιος Γεώργιος 21, Ανδρεακάκης Δημήτριος 25 και ο 68χρονος οδηγός Αστέριος Αγκζιώτης)\n\nΑιωνία τους η μνήμη…\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=3ATqVWJKVSA\n\nΔιαβάστε εδώ την επίσημη ανάρτηση του ΠΑΟΚ στην επίσημη σελίδα του:\n\n“Όταν καταστάλαξαν οι βουές των περιπολικών, των ασθενοφόρων, των πυροσβεστικών οχημάτων, όταν μαζεύτηκαν τα συντρίμμια και οι σοροί, στις 4/10/99 η σιωπή και το δάκρυ “μαρμάρωσαν” στο μέρος που για μια στιγμή ήταν γεμάτο ζωή, χαρά, παρέα, σ΄ένα διώροφο λεωφορείο ΠΑΟΚτσήδων του συνδέσμου του Κορδελιού…\n\nΓια εκείνους ο Δικέφαλος ήταν αιτία χιλιομέτρων, αγάπης, χαράς, λύπης, καυγάδων, γέλιων, πανηγυρισμών. Ήταν αιτία ζωής! Εκείνο το μοιραίο βράδυ έγινε και αιτία θανάτου… Η επιστροφή τους έμεινε μισή, όπως είναι οι καρδιές όλων όσων αντικρίζουν το μνημείο πένθους στα Τέμπη… Όσων αντικρίζουν τις αγαπημένες τους θέσεις στο γήπεδο. Όσων τις μέρες αυτές τραγουδούν για τα χαμένα αδέρφια τους.\n\nΣτο σημείο των Τεμπών σφραγίστηκε με αίμα η δέσμευση ζωής του ΠΑΟΚ με τους οπαδούς του και των οπαδών του με τον ΠΑΟΚ…\n\nΧριστίνα, Χαράλαμπε, Κυριάκο, Γιώργο, Χρήστο, Αναστάσιε, κάθε χρόνο οι φίλοι σας τραγουδούν πιο δυνατά για εσάς και κάθε χρόνο λείπετε περισσότερο. Ακόμη και οι φίλοι σας γίνονται περισσότεροι, αυτοί που νιώθουν το μεγαλείο του ΠΑΟΚ μέσα από τη δική σας θυσία…\n\n4/10/99 “Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνέχισε παραπέρα”…\n\n

Θύματα ΠΑΟΚ Τέμπη
Θύματα ΠΑΟΚ Τέμπη
\n\n 

Όταν ο “Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ” – Οι εκπλήξεις στο Κύπελλο…

Το Κύπελλο Ελλάδος, παραδοσιακά, αποτελεί τον θεσμό των εκπλήξεων. Κατά καιρούς, οι μεγάλες ομάδες της Ελλάδας έχουν πέσει θύματα μικρότερων και μάλιστα με οποιοδήποτε σύστημα (νοκ-άουτ, διπλούς αγώνες ). Το σημαντικό είναι ότι σε όλες σχεδόν τις εκπλήξεις που θα αναφέρουμε, οι “μεγάλοι” αγωνίστηκαν με τις κανονικές τους ομάδες,κάτι που έδωσε μεγαλύτερη αξία στους εκάστοτε νικητές.\n\nΗ πρώτη ομάδα που θα αναφέρουμε είναι η ΑΕΚ, η οποία έχει αποκλειστεί από ομάδες χαμηλότερης κατηγορίας 5 φορές. Η πρώτη το 1972 από την Λαμία (Β’εθνική), η δεύτερη το 1973 από την Καλαμαριά (Β’εθνική), η τρίτη το 1984 πάλι από την Λαμία (Γ’εθνική), η τέταρτη το 1999 από την Μηχανιώνα (Γ’εθνική) και η πέμπτη το 2006 από το Χαιδάρι (Β’εθνική).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SaITl4LufhY\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=SLWRqzgvdmM\n\nΟ Ολυμπιακός έχει αποκλειστεί ,σε διπλό μάλιστα αγώνα , το 2007 από τα Γιάννενα (Β’εθνική) χάνοντας στην Ήπειρο με 2-0 και κερδίζοντας μόλις 2-1 στον Πειραιά στην παράταση(κ.α. 2-0 ). Επίσης , το 1976 έχασε τον τελικό με τον Ηρακλή του φοβερού Χατζηπαναγή (τελικό σκορ 4-4 ,ήττα στα πέναλτυ με 5-6) του οποίου όμως η παρουσία  δεν αφαιρούσε από τον Ολυμπιακό τον τίτλο του “φαβορί”.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4TW_CbK4yr4\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=6U1Jbkvaetk\n\nΟ ΠΑΟ έχει χάσει 2 τελικούς ,όντας το απόλυτο φαβορί . Το 1998 κόντρα στον Πανιώνιο (δεύτερο κύπελλο για την ομάδα της Νέας Σμύρνης μετά το 1979)και το 2007 απέναντι στην Λάρισα, η οποία μετά από πολλά χρόνια ξαναστέφθηκε κυπελλούχος (η πρώτη της φορά ήταν το 1985).Επίσης αποκλείστηκε το 2006 από τον Εργοτέλη (Β’εθνική τότε) και  το 2009 σε διπλούς αγώνες από τον Πανσερραικό( νεοφώτιστο τότε στην Α’εθνική)\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=AMigm8g4Gtw\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=syCUbbpJjbw\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=daBn22813wc\n\nΤέλος, Ο ΠΑΟΚ  έχει πέσει θύμα έκπληξης το 1994-95 όταν αποκλείστηκε σε διπλή αναμέτρηση από τον Αγ.Νικόλαο(Γ’εθνική), το 1995-96 από τον Απόλλωνα στον ημιτελικό (1-3 ήττα στην Τούμπα όπου πρωτοακούσαμε τον Ντέμη Νικολαίδη), το 2006 στα πέναλτυ από τον Αγροτικό Αστέρα και το 2008 από τον Θρασύβουλο. Επίσης ,ο ”δικέφαλος του Βορρά” αποτέλεσε το πρώτο θύμα μεγάλης έκπληξης ,αφού ηττήθηκε 2-0 αό τον Αβέρωφ Ιωαννίνων.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=81eM_X8U988\n\nΑξίζει να αναφέρουμε και τον τελικό-έκπληξη του 1980 ανάμεσα σε Καστοριά και Ηρακλή ,όπου οι μεγάλοι δεν φτάνουν ούτε στα προημιτελικά. (το κύπελλο πήρε η Καστοριά).\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=o6dCahgzMXE

Ιταλικό προπονητικό ταμπεραμέντο…

Οι Ιταλοί,ως μεσογειακός λαός ,έχουν πολλά κοινά στην συμπεριφορά μ’εμάς. Ένα από αυτά είναι ο παρορμητισμός και η έκρηξη σε διάφορες καταστάσεις που τους εκνευρίζουν. Δύο τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι προπονητές Μαλεζάνι(στον ΠΑΟ το 2006) και Γκατούζο(ΟΦΗ 2014).\n\nΟ πρώτος, μετά από έναν ισόπαλο αγώνα του ΠΑΟ με τον Ηρακλή στο ΟΑΚΑ, όπου οι οπαδοί συνεχώς αποδοκίμαζαν τον ίδιο και τους παίκτες λόγω της κακής πορείας του ΠΑΟ, ξέσπασε στην συνέντευξη τύπου χρησιμοποιώντας πολλές φορές την ιταλική λέξη ”cazzo” (σαν να λέμε στα ελληνικά κάτι σαν “γ@μ…το”). Ο δεύτερος, μετά από την νίκη της ομάδας του (ΟΦΗ) επί του Ατρομήτου, ξεσπάθωσε κατά αθλητικής εφημερίδας, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο, έβγαζε αναληθή δημοσιεύματα περί διαζυγίου του με την ομάδα της Κρήτης, χαρακτηρίζοντας όλα αυτά ”μ….κίες” σε άπταιστα ελληνικά.\n\nΗ συμπεριφορά των Ιταλών προπονητών πάντως δεν έχει να κάνει μόνο με το ταμπεραμέντο της καταγωγής τους, αλλά αφορά ένα κομμάτι της τακτικής της ιταλικής σχολής, η οποία διδάσκει στους προπονητές να προλαβαίνουν τα ”κακώς κείμενα” βγαίνοντας στην επίθεση και μιλώντας φόρα παρτίδα. Από τους πρώτους διδάξαντες ήταν ο Τραπατόνι (όπως θα δείτε στο βίντεο),ο οποίος συνεχώς είχε εκρήξεις σε αμφιλεγόμενες καταστάσεις. Έτσι φτάσαμε να μιλάμε πλέον για το χαρακτηριστικό ιταλικό προπονητικό ταμπεραμέντο…\n\n \n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=t6mGAuRWBuA\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=HS9HxCjU9t0\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=4p1RwOE0VTc

Το ντέρμπι αντίστασης ΑΕΚ-ΠΑΟ που δεν έγινε ποτέ…

Όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος το 1940, τα ποδοσφαιρικά σωματεία ανέστειλαν την λειτουργία τους και επιτάχθηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις. Επίσης, το γήπεδο της ΑΕΚ στην Ν.Φιλαδέλφεια ξηλώθηκε από τους Ιταλούς (αγωνιστικός χώρος,γραφεία,αποθήκες),οι οποίοι πούλαγαν στην μαύρη αγορά ότι αντικείμενα έβρισκαν σ’αυτό (παπούτσια,φανέλες,μπάλες κοκ). Όσον αφορά το γήπεδο του ΠΑΟ στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας,αρχικά,οι χώροι του κάτω από την θύρα 13 χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομείο αλλά στην συνέχεια ο πρόεδρος του Βαγγέλης Σταμάτης  συμφώνησε με τους Ιταλούς να παραχωρηθεί το γήπεδο για φιλικούς αγώνες και οι τελευταίοι να παίρνουν ποσοστό από τις εισπράξεις.\n\nΛίγο αργότερα, το 1942 ,ξεκίνησε μια προσπάθεια αναγέννησης του ελληνικού ποδοσφαίρου με σκοπό την ψυχαγωγία των, βασανισμένων από την κατοχή, Ελλήνων αλλά και για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ως συνέπεια είχαμε την δημιουργία της ”Ένωσης Ελλήνων Αθλητών (ΕΕΑ)”. Προς το τέλος της Κατοχής αναδιοργανώθηκε η ΕΠΟ και έγινε ένα ανεπίσημο πρωτάθλημα που κατέκτησε η ΑΕΚ. Την άνοιξη όμως του 1942 είχαμε ένα περιστατικό που “σημάδεψε” τα παραπάνω ποδοσφαιρικά τεκταινόμενα και έμεινε στην ιστορία ως μια σημαντική αντιστασιακή ενέργεια.\n\nΤότε λοιπόν βρέθηκαν αντιμέτωπες σε φιλικό αγώνα οι ομάδες ΑΕΚ-ΠΑΟ στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μια αντιπροσωπεία ποδοσφαιριστών (Κρητικός από ΠΑΟ ,Μαρόπουλος -Τζανετής από ΑΕΚ ) πήγαν στο γραφείο του προέδρου του ΠΑΟ, Απόστολου Νικολαίδη και ζήτησαν τα έσοδα του αγώνα να πάνε στο νοσοκομείο Σωτηρία ,για ανθρώπους που υπέφεραν από φυματίωση, ανάμεσά τους και αθλητές. Ο τελευταίος τους ενημέρωσε ότι αυτό δεν ήταν δυνατόν καθώς το γήπεδο είχε επιταχθεί από Γερμανούς οι οποίοι θα κρατούσαν τα κέρδη και επίσης θα βάζανε ως διαιτητή έναν Αυστριακό αξιωματικό των Δυνάμεων Κατοχής. Ως αποτέλεσμα, οι παίκτες ανέβηκαν στις εξέδρες και ,αποφασισμένοι να μην αγωνιστούν, εξήγησαν στους φιλάθλους την κατάσταση. Οι τελευταίοι ,εξοργισμένοι, άρχισαν να λεηλατούν το γήπεδο (ξεριζώνοντας εξέδρες,δοκάρια κοκ) και εν συνεχεία μαζί με τους παίκτες άρχισαν μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας με τελικό προορισμό την Ομόνοια. Την ίδια μέρα αποφασίστηκε , απ’όλους τους ποδοσφαιριστές της ΕΕΑ και με δική τους ευθύνη, να γίνει πρωτάθλημα στο γήπεδο της Νήαρ Ηστ. Τα έσοδα από αυτό έσωσαν πολλούς αθλητές. Ήταν επακόλουθο μιας γενναίας αντιστασιακής πράξης ,η οποία ξεκίνησε από έναν αγώνα που δεν έγινε ποτέ.

Το Βαλκανικό κύπελλο και οι έξι ελληνικές κατακτήσεις.

Το Βαλκανικό κύπελλο υπήρξε ένας θεσμός που κράτησε 34 χρόνια και κατά καιρούς με διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής(όμιλοι,νοκ άουτ ή και συνδυασμός των δύο). Αποτέλεσε ,αρχικά,ιδέα της τουρκικής Φενερμπαχτσέ, η οποία το 1934 πρότεινε την διεξαγωγή του Βαλκανικού κυπέλλου με συμμετοχές των πρωταθλητριών ομάδων από τις βαλκανικές χώρες, σαν κάτι αντίστοιχο του τότε Μιτρόπα Καπ(προπομπός των σημερινών διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ) στο οποίο συμμετείχαν οι πρωταθλητές των κεντροευρωπαικών κρατών. Τελικά συνάντησε την άρνηση της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας ,η οποία τότε είχε καταφέρει να εξασφαλίσει την συμμετοχή της πρωταθλήτριας ομάδας της στο Μιτρόπα Καπ .\n\nΤελικά , το Βαλκανικό κύπελλο πρωτοδιεξήχθη το 1960 με την συμμετοχή των δευτεραθλητριών ομάδων, αλλά σταδιακά υποβαθμίστηκε .Από το 1966 συμμετείχαν ομάδες που είχαν χαμηλότερες θέσεις στα πρωταθλήματά τους και συγκεκριμένα πιο κάτω από τις ομάδες που έβγαιναν στο ΟΥΕΦΑ, Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 πολλές ομάδες αρνιόντουσαν την συμμετοχή τους και αποχωρούσαν. Η πλήρης πτώση του Βαλκανικού έγινε την δεκαετία του ’90 ,όπου σ’αυτό συμμετείχαν οι πρωταθλήτριες της δεύτερης κατηγορίας ή αυτές που απλά κέρδιζαν την άνοδό τους. Τελικά το 1994 καταργήθηκε ,έπειτα απ΄π την διεξαγωγή 28 διοργανώσεων.\n\nΟι ελληνικές ομάδες κατέκτησαν το Βαλκανικό κύπελλο 6 φορές. Την αρχή έκανε ο Ολυμπιακός, ο οποίος συμμετείχε στην δεύτερη διοργάνωση (ξεκίνησε τον Δεκέμβρη 1961 και τελείωσε Σεπτέμβρη του 1963!).Σ’αυτήν συμμετείχαν 8 δευτεραθλήτριες χωρισμένες σε 2 ομίλους .Οι νικητές των δύο ομίλων πήγαν τελικό. Εκεί ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας και χρειάστηκαν 3 παιχνίδια για να αναδειχθεί τελικά η ομάδα του Πειραιά κυπελλούχος. (τότε δεν υπήρχε παράταση και πέναλτυ) Στα δύο πρώτα παιχνίδια σε Πειραιά και Σόφια επικράτησαν οι γηπεδούχοι με 1-0 και στο τρίτο ματς που έγινε στην Κωνσταντινούπολη νικητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός με γκολ του Στεφανάκου στο 87′.\n\nhttps://www.youtube.com/watch?v=iwdeAf_1EYk\n\nΗ επόμενη κατάκτηση προήλθε το 1971 από τον Πανιώνιο , ο οποίος στον τελικό νίκησε την Αλβανική με συνολικό σκορ 3-2 (2-1 στην Ελλάδα, 1-1 στην Αλβανία). 6 χρόνια μετά,το 1977,  ήταν η σειρά του ΠΑΟ , ο οποίος ,στον τελικό αντιμετώπισε την Λέφσκι Σόφιας ,όπως ο Ολυμπιακός το 1963 και την νίκησε με συνολικό σκορ 2-1 (0-0 στην Σόφια και 2-1 στην Αθήνα).\n\nΟι τρεις επόμενες κατακτήσεις ήταν από τον Ηρακλή το 1985 (τελικό με την ρουμανική Πιτέτσι ,νίκη με 4-1 στην Θεσσαλονίκη και ήττα με 1-3 στην Ρουμανία) ,από τον ΟΦΗ το 1989 (νίκη σε μονό τελικό επί της γιουγκοσλαβικής  Ραντίνσκι με 3-1 στις Σέρρες και από τον Εδεσσαικό το 1993(νίκη στον τελικό επί της βουλγαρικής Τάρνοβο με συνολικό σκορ 3-2 ,ήττα 1-0 στην Βουλγαρία και νίκη στην Έδεσσα με 3-1).\n\n \n\n \n\n 

Από το σπίτι του…

https://www.youtube.com/watch?v=ITt9py0QZO4\n\nΜπορεί τα τελευταία 15 (και βάλε) χρόνια οι μάχες για τον τίτλο στο μπάσκετ να κρίνονται, συνήθως, μεταξύ ΟΣΦΠ και ΠΑΟ…Τη δεκαετία του ’80 όμως και μέχρι τις αρχές του ’90 η συμπρωτεύουσα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον με τις αξέχαστες μάχες Άρη-ΠΑΟΚ στο ασφυκτικά γεμάτο Αλεξάνδρειο (σήμερα γνωστό ως ”ΝΙCK GALIS SPORTS ARENA). Πολλά ματς έχουν μείνει στην ιστορία για την ένταση, το πάθος, την αγωνία και τα απρόοπτα που προσέφεραν…Στο βίντεο παραθέτουμε ένα από αυτά το οποίο κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο από ένα ”απίθανο” τρίποντο του Πρέλεβιτς (με υποψία βημάτων πριν σουτάρει). Οι πανηγυρισμοί που ακολουθούν δείχνουν με το καλύτερο τρόπο το κλίμα εκείνων των αγώνων…